Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2013

Μικρό ἀνθολόγιο περί ταπεινοφροσύνης

 http://3.bp.blogspot.com/-zQgw6kwER1c/TSDoVo0YiKI/AAAAAAAABE4/OeNG5m9AcM4/s1600/repentance.jpg

«Ἡ ταπεινοφροσύνη ἔβαλε τόν τελώνη πάνω ἀπό τόν Φαρισαῖο. Ἡ ὑπερηφάνεια νίκησε καί τίς ἀσώματες δυνάμεις καί τίς ἔκανε διαβολικές. Ἡ ταπεινοφροσύνη καί ἡ ἀναγνώριση τῶν ἁμαρτημάτων, ἔβαλε στόν Παράδεισο τόν ληστή πιό μπροστά ἀπό τούς Ἀποστόλους. Ἄν λοιπόν, αὐτοί πού ὁμολογοῦν τά  ἁμαρτήματά τους ἀποκτοῦν τόση παρρησία, οἱ ἄλλοι πού βλέπουν στόν ἑαυτό τους τόσα ἀγαθά καί παρ’ ὅλ’ αὐτά διατηροῦν ταπεινή τήν ψυχή τους, πόσα στεφάνια θά πετύχουν;».
 Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
http://4.bp.blogspot.com/-q0DbduMQaaI/TpMcTK86NpI/AAAAAAAAAlk/LkEAfDH3F1w/s1600/3016897528_4c40cec1ef.jpg
«Ὅταν εἴμαστε ἀνίκανοι νά ἀναρριχηθοῦμε στίς βουνοκορφές τῆς ἀρετῆς, ἐκεῖνο πού πρέπει νά κάνουμε, εἶναι νά κατεβοῦμε στό φαράγγι τῆς ταπείνωσης. Ἡ ταπείνωση εἶναι ὁ πιό σίγουρος μεσολαβητής μας μπροστά στό θρόνο τοῦ Κυρίου. Τό ταπεινό φρόνημα καί ἡ αὐτομεμψία εἶναι πού θά κάνουν τούς ἔσχατους νά γίνουν πρῶτοι».
Στάρετς Μακάριος
 http://3.bp.blogspot.com/-g1LMeUuTWAQ/TwS7tgz2X8I/AAAAAAAAADA/JIB1Z4p4acM/s1600/xamomhli.jpg

1. Επε ββάς ντώνιος στόν ββά Ποιμένα, τι σπουδαιότερη ἐργασία πού ἔχει νά κάνει ὁ ἄνθρωπος εἶναι νά ἀναλαμβάνει τήν εὐθύνη τῶν σφαλμάτων του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί νά ἀναμένει πειρασμό μέχρι τελευταίας του πνοῆς. 
 http://diakonima.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2012/12/elimage121.png

2. Επε πίσης:
«Εδα λες τίς παγίδες το διαβόλου πλωμένες πάνω στή γ καί στενάζοντας επα:
-«ποιός ἄραγε μπορεῖ νά τίς προσπεράσει αὐτές;
Καί ἄκουσα μιά φωνή νά μοῦ λέει:
-«ἡ ταπεινοφροσύνη»!
 http://4.bp.blogspot.com/-AKj_Kk1BJN4/ThCR0CMNaCI/AAAAAAAABeI/PbT8BWSlRNM/s320/2467_1108700840625_1319953813_312434_5439_n.jpg

3.Ἕνας γέροντας εἶπε
-                     Ὅποιος ἔχει ταπείνωση, ταπεινώνει τούς δαίμονες καί ὅποιος δέν ἔχει ταπείνωση, χλευάζεται ἀπό τούς δαίμονες.
http://img.pathfinder.gr/clubs/images/51/361951/42.jpg           

4. Ρώτησαν να γέροντα:
- Γιατί χτυπιόμαστε τόσο πολύ πό τούς δαίμονες;
-
πειδή πετμε τά πλα μας, πάντησε κενος, ννο τήν τιμία ( κενοδοξία ), τήν ταπείνωση, τήν κτημοσύνη καί τήν πομονή.
http://xristianos.gr/forum/eikones/xristianika_psixofeli/xristianiki_sizitisi/gerondas_6201.jpg
5. Μιά φορά ἦρθαν κάποιοι στή Θηβαΐδα, σ' να γέροντα, καί το φεραν να δαιμονισμένο γιά νά τόν θεραπεύσει. Καί γέροντας, (μολονότι ρχικά δέν δεχόταν, θεωρώντας τόν αυτό του νάξιο, τελικά), πειδή πολύ τόν παρακάλεσαν, λέει στό δαίμονα:
- Βγές πό τό πλάσμα το Θεο!
- Βγαίνω,
ποκρίθηκε δαίμονας. λλά σέ ρωτάω να πράγμα καί πάντησέ μου: Ποιοί εναι τά «ρίφια» καί ποιοί τά «πρόβατα» (Ματθ. 25:31-33);
- Τά «
ρίφια» εμαι γώ, πάντησε γέροντας. σο γιά τά «πρόβατα», Θεός τά γνωρίζει.
Μόλις
κουσε (ατά τά ταπεινά λόγια) δαίμονας, κραύγασε:
- Νά, γιά τήν ταπείνωσή σου βγαίνω!
Καί βγ
κε (πό τόν νθρωπο) τήν δια ρα.
Γεροντικό
                          http://www.colourbox.com/preview/1955568-123953-beautiful-blue-flowers-on-a-white-background.jpg