Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΦΑΡΑΓΓΟ ΓΚΡΕΜΙΣΑΝ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ

Ὁ προφήτης Ἠλίας....


Ὁ π. Θεόδωρος στόν τόπο τοῦ μαρτυρίου του.....


ΙΕΡΟΣΥΛΊΑ

Πόνος ψυχῆς, Θεέ μου...



Προφήτης Ἠλίας, ἁγιοφάραγγο, Ἀντί μνημοσύνου...


27  Μαίου 2006


14 Φεβρουαρίου 2013





Καὶ εἶπεν Ἠλιού· Ζηλῶν ἐζήλωσα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ῥομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν.                       B'  Βασιλειῶν


'Ἐδώ στήν κορυφή , σέ τούτη τήν Ἁγία Τράπεζα λειτούργησε ὁ π. Εὐτυχιανός ἀμέτρητες φορές. Τίς περισσότερες  ἤτανε οἱ δυό τους. Ἐκεῖ δοξάζανε τόν Κύριό τους, καί εὐχότανε γιά τίς ἁμαρτίες μας. Ὁ π. Εὐτυχιανός δέν θά λειτουργήσει ξανά στόν πρ. Ἠλία, καί ὁ π. Θεόδωρος δέν ἔχει τόπο νά βάλει τήν κεφαλή του. Δέν θέλουνε νά ξανακτιστεῖ  τό ἐξωκκλήσι αὐτοί πού τό γκρέμισαν.

Σημείωση. Εἴπανε στόν κόσμο πώς ἔπεσε κεραυνὀς  κι' ἔριξε τόν Πρ. Ἠλία τοῦ παππούλη Θεόδωρου. Τα σύνεργα πού τόν γκρέμισαν εἶναι  ἀκόμα ἐκεῖ. Ὁ κεραυνός θά πέσει  κάποτε στ' ἀλήθεια......  Ἐσύ προφήτη Ἠλία ξέρεις τόν τόπο καί τόν τρόπο......

Ὅτι δέν χωρᾶ ὁ νοῦς τ' ἀνθρώπου....



Ἄνοιξη 2008

Προφήτου Ἠλιοῦ 2009
Προφήτου Ἠλιοῦ 2011
Ἠ τελική καταστροφή, 13 Φεβρουαρίου 2013


Mιά μικρή ἱστορία.

Τό ξωκκλήσι τοῦ προφήτη Ἠλία ὁ π. Θεόδωρος τό ἔκτισε μέ το αἶμα του, ἀφοῦ νερό δέν εἶχε. Ὅσο χρειαζότανε τό ἀνέβαζε ἀπό το πηγάδι τοῦ Ἅι Ἀντώνη, μέχρι την κορυφή πού διάλεξε να κτίσει.Ἕνα χρόνο τό ἔκτιζε, πέντε ἀνθρώπους χωροῦσε, καί λειτουγήθηκε πρώτη φορά στήν ἑορτή τοῦ προφήτη, τό 2005. Ἀσκήτευε ἐκεῖ, στόν παλιό ἱερό τόπο, γιά να μήν ξεχνοῦμε τούς ἁγίους πού ζήσανε δίπλα στο ἁγιοφάραγγο καί σέ ὅλα τα βουνά τῆς Ράξου.
Τόν ἐπόμενο χρόνο εἶχε βοηθό  ἕνα γαίδαρο, τον Σαχτούρη, κι' ἀνέβασε ὑλικά ἀπό το ποτάμι. Ἔκτισε τρία κελλάκια ὅσο τα δικά μας λουτρά, να κοιμάται ὅποιος ξωμένει χειμώνα. Λίγο πιό μετά με την βοήθεια τοῦ κόσμου, στελιώθηκε μιά μικρή κουζίνα γιά καφέ, κι' ἕνας χῶρος νἀ μπαίνουμε στήν γιορτή τοῦ ἁγίου να μήν μᾶς κεντᾶ ἡ κάψα.  Καί γιορτάζαμε τόν ἅγιο με πολλή χαρά τρία τέσσερα χρόνια. Δόξα σοι ὁ Θεός. 
Μά τοῦ στείλανε τοῦ παππούλη χαρτί ἀπό δικαστήριο νά φύγει ἀπό τήν κορυφή, γιατί ἤτανε ἀλλονοῦ ὁ τόπος, καί ὄχι τοῦ προφήτη Ἠλία. Καί ἔφυγε ὁ π. Θεόδωρος καί πῆγε σέ μια ἄλλη κορυφή πιό ψηλή, νά τόν βλέπει ἀπό μακριά. Στό Κεφάλι. Ἐκεῖ, μέ τούς ἁγίους Παρθένιο καί Εὐμένιο καί τόν Τίμιο Σταυρό. 
Δέν πέρασε πολύ καιρός και βρεθήκανε γκρεμισμένα τα κελλάκια. Ἐμεῖς ξανακάναμε την ἑορτή τοῦ ἁγίου με χαλασμένα τα κελλιά. Δυό χρονιές. Μά ἤθελαν νά διώξουνε τόν ἅγιο τελείως ἀπό τήν κορυφή. Μέ λοστούς ἐσκάψανε τα θεμέλια τοῦ ναοῦ και τόν γκρεμίσανε. Καί πλακώθηκαν οἱ εἰκόνες μαζί μέ τα ἅγια. Πήγανε ἀπό το μοναστήρι καί τα μαζέψανε, να μήν βρέχονται, κι' οὔτε να τά βλέπει ὁ ἥλιος να κλαίει.  
Λένε πώς θέλουνε νά στέσουνε ἀνεμογεννήτριες κι' ἐκεῖ καί τούς πείραζε ἅγιος. 
Δεν ξέρω ἄν ἤτανε ἄνθρωποι ὅποιοι τά κάνανε, ὁ Θεός να τούς δώσει μετάνοια Στόν νοῦ μου ἦρθε ὁ θυμός τοῦ προφήτη Ἠλία σάν ἔσφαξε τούς ἱερεῖς τῶν εἰδώλων.
Δόξα σοι ὁ Θεός.