Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Γιά ὅσους φεύγουν πρίν τελειώσει ἡ Θεία Λειτουργία...

(Χρυσοστομικά διαμάντια)

http://4.bp.blogspot.com/-gMciRitE9-E/Ujz18yNRQnI/AAAAAAAAngk/IpxmpC1vVgE/s320/%CE%91%CE%93.%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%CE%A7%CE%A1%CE%A5%CE%A3%CE%9F%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%A3.jpg
http://www.hellenica.de/Physik/Diamant1.jpg


Αν φύγεις πριν από την απόλυση, είσαι ένοχος όσο κι ένας δραπέτης. Πηγαίνεις στο θέατρο και, αν δεν τελειώσει η παράσταση, δεν φεύγεις. Μπαίνεις στην εκκλησία, στον οίκο του Κυρίου, και γυρίζεις την πλάτη στα άχραντα Μυστήρια;

Ἡ Ἁγία τοῦ Θεοῦ Σοφία στήν Κωνσταντινούπολη

Η εξομολόγηση ενός πρώην ομοφυλόφιλου και η θαυμαστή σχέση του με τον τρελο -Γιάννη τον δια Χριστόν σαλό

Εξ αφορμής της έκθεσης Λούνατσεκ που υπερψηφίστηκε στις 4 Φεβρουαρίου από το Ευρωκοινοβούλιο και δημοσιεύεται λεπτομερώς στον ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟ «Στύλο της Ορθοδοξίας», ο οποίος επανακυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας προσφέροντας ως δώρο το βιβλίο «Ο τρελογιάννης» που αγάπησαν όλοι οι Έλληνες σας αποστέλλουμε ένα μικρό χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο που αναφέρεται στη θαυμαστή ίαση ενός πρώην ομοφυλόφιλου. Ο «Στύλος Ορθοδοξίας» κυκλοφορεί σε όλα τα περίπτερα.


Ο Κωνσταντίνος που συνήθιζε να κάθεται στις τελευταίες πάντα θέσεις του Ναού με εμφανή αρχικά δισταγμό σηκώθηκε και πήγε κοντά στον κυρ- Αναστάση. Καθώς διάβαινε προς τον άμβωνα παρατήρησε το πόσο περίεργα τον κοιτούσαν όλοι. Είδε στα μάτια των παρευρισκομένων να καθρεφτίζεται μία αόριστη απορία. Και εκείνος απορούσε γιατί ο κυρ-Αναστάσης κάλεσε μόνο αυτόν να παρευρεθεί δίπλα του την ώρα της ανάγνωσης της επιστολής.
Κάτι όμως ασυνήθιστο τον παρακίνησε και αφού έριξε μία κλεφτή ματιά στην αγαπημένη του Κατερίνα παρακάλεσε τον κυρ -Αναστάση να πει δυό λόγια στη μνήμη του τρελο- Γιάννη. Ο κυρ -Αναστάσης θέλησε να διαβάσει πρώτα την επιστολή και μετά να του δώσει το λόγο. Τότε ο παπα-Βασίλης παρενέβη στη συζήτηση και είπε: «Άσε το παιδί να μιλήσει Αναστάση».

"Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει". Η πιο παρεξηγημένη Ιερή παροιμία


"Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει"
και όχι "Ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει"

Σε ποιες περιπτώσεις μπορούμε θεμιτά και νόμιμα να καταλύσουμε την νηστεία; είναι ένα σύνηθες ερώτημα πιστών προς τους ιερείς και ιδιαίτερα προς τους πνευματικούς - εξομολόγους.

"Aσθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει", είναι μια εξίσου συνηθισμένη απάντηση.

Πρόκειται όμως για μια παρεξήγηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παροιμίες αποτελούν καταστάλλαγμα της μακρόχρονης εμπειρίας των ανθρώπων. Kαι για τον λόγο αυτό αναγνωρίστηκαν παντού και πάντοτε ως αναμφισβήτητες αλήθειες.

Mία από τις παροιμίες αυτές είναι και η "ασθενής και ωδιπόρος (ή ωδειπόρος) αμαρτίαν ουκ έχει". Mε απλούστερα λόγια: "Ο άρρωστος και η έγκυος γυναίκα δεν αμαρτάνει εάν δεν νηστέψει".

Πούτιν: «Είμαι υπερήφανος που είμαι Ορθόδοξος»

Εφημερίδα “Φιγκαρό”: Σε μία συνέντευξή σας σε Ρώσους δημοσιογράφους αποκαλύψατε ότι βάλατε πάνω στον Πανάγιο Τάφο στα Ιεροσόλυμα ένα σταυρό που σας είχε δώσει η μητέρα σας. Υπήρξατε εν τούτοις και παλιό μέλος της ΚGΒ.

Πώς συμβιβάζονται αυτές οι δύο αντιφατικές πραγματικότητες;


Βλαντιμίρ Πούτιν: Η ζωή είναι γεμάτη αντιθέσεις. Όταν πάψουν να υπάρχουν αντιθέσεις, τότε αυτό θα σημάνει το θάνατο. Η Ρωσία δεν είναι μία χώρα τεχνητή· έχει μακρά ιστορία.

Ο αναστεναγμός του γέρου


Είναι αλήθεια πέρα για πέρα, πως , όπως οι λόγοι του διδάσκαλου οσίου Εφραίμ απώτερο σκοπό έχουν να φέρουν τον άνθρωπο σε καλή πνευματική κατάσταση, που θα τον οδηγήσει στην μετάνοια, αυτό επιδιώκουν και οι ακολουθίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (τα τροπάρια, τα ιδιόμελα, οι κανόνες, οι αναγνώσεις, τα πολλά σταυροκοπήματα, οι άπειρες μετάνοιες ).

Σκοπό έχουν να σπάσουν το εγώ, να κάμψουν τον αγέρωχο νου, ώστε οι πιστοί να σταθούν σεβίζοντες ενώπιον του Θεού, ζητώντας συγγνώμη των πεπραγμένων. Το σκύψιμο της κεφαλής και πολύ περισσότερο την κάμψη των γονάτων την φοβούνται μόνον οι ετερόδοξοι, γιατί είναι αιρετικοί και ο όσιος Ιωάννης ο Σιναϊτης λέγει ότι είναι αδύνατον να βρεθεί ταπείνωση σε αιρετικό.

Την περίοδο αυτήν της Τεσσαρακοστής η όλη διακόσμηση της εκκλησίας με τα πένθιμα ζεσταίνει την καρδιά. Νιώθει πως είναι μια άλλη περίοδος του χρόνου. Οι φαιδρότητες και οι χαρές έπειτα από αυτά. Νυν ήλθε καιρός μετανοίας και εξομολογήσεως, δακρύων και στεναγμών. Σκεπάσθηκαν οι εικόνες με μαύρα. Γύρισαν ανάποδα, αφού εγώ δεν γυρίζω στον Χριστό.