Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Θαυμαστές ἐμπειρίες ψάλτου μέ τόν Ἅγιο Πορφύριο


Θαυμαστές εμπειρίες ψάλτου

26 Ίανουαρίου 2012
Κάποιος μάς έστειλε τήν παρακάτω επιστολή:
«Τον Ιανουάριο τού 2011 υποβλήθηκα σε αμυγδαλοεκτομή, διότι έκινδύνευα από υψηλό πυρετό. Σε διάστημα 7 μηνών μου χορήγησαν πάνω από είκοσι αντιβιώσεις. Τό ξημέρωμα πού θά γινόταν η εγχείρηση μ’ έπιασε ισχυρός, μή παραγωγικός βήχας. Τήν ώρα πού μέ οδηγούσαν στο χειρουργείο θυμήθηκα τον άγιο Γέροντα καί τον παρακάλεσα. Εκείνη τήν στιγμή αυτόματα ο βήχας σταμάτησε καί δέν μέ ξαναενόχλησε.
Πριν τό χειρουργείο μέ προβλημάτιζε τό θέμα εάν μετά τήν επέμβαση θά μπορούσα νά συνεχίσω να ψάλλω όπως καί πρώτα. Ό χειρουργός μου εξήγησε ότι θά έκανε μεγάλες τομές λόγω τών πολλών συμφύσεων καί λογικό ήταν η αλλαγή της χροιάς τής φωνής. Το ανέφερα στην προσευχή μου στον άγιο.'Όταν συνήλθα από την νάρκωση διέκρινα από πάνω μου τόν γιατρό νά μου λέει: “Τί νά σου πώ!Ένώ ήταν κολλημένες γύρω τοιχώματα, βγήκαν, ρέ παιδί μου, τόσο εύκολα σάν νά τις ξεκόλλησε ένα χέρι!”

Μόλις πέρασε ένας μήνας επέστρεψα στό αναλόγιό μου, διότι ο Λαμπαδάριος (αριστερός ψάλτης) τού ναού βρισκόταν στό νοσοκομείο από ατύχημα. Οι μετεγχειρητικοί πόνοι είχαν κάπως ελαττωθεί. Θά έψαλλα με τήν βοήθεια τών μικροφώνων.Ήταν Κυριακή του Ασώτου.Έρχεται ο Ιερατικός προϊστάμενος καί μου λέει οτι η ΔΕΗ θά διακόψει τήν ηλεκτροδότηση στήν μισή Θεσσαλονίκη. Μέσα στό σχέδιο καί ο ναός. Άρα δέν θα λειτουργούσαν τά μικρόφωνα. Γύρω στις 7:30 από το γραφείο τού ναού τηλεφωνήσαμε στον διευθυντή της ΔΕΗ, γιά νά διακόψουν αργότερα. Μάς τό απέκλεισε λόγω επικίνδυνης βλάβης. Μάλιστα μάς είπε ότι η διακοπή είναι προγραμματισμένη αυτόματα.
Αμέσως “ενόχλησα” τόν άγιο. Ντράπηκα βέβαια.
Είπα “Άγιε Γέροντα, κράτα ανοιχτά τά μικρόφωνα, σε παρακαλώ, μέχρι τό δοξαστικό, μετά νά γίνει η διακοπή.
Οι ύμνοι της Θ. Λειτουργίας είναι γνωστοί, θά τους πουν οι γύρω μου καί με κλειστά μικρόφωνα”.Υπήρχε μιά νευρικότητα κι’ από τούς ιερείς. Ό ναός μεγάλος, αρκετός ο κόσμος. Μού ήρθε στον νου η διδασκαλία του αγιου πού περιλαμβάνεται στό βιβλίο “Βίος και Λόγοι”. Ξέχασα εντελώς τό θέμα της ΔΕΗ. Αυτοσυγκεντρώθηκα στό νόημα των ύμνων, πίστευα ότι δίπλα μου παραστεκόταν ο άγιος καί παράλληλα έλεγα την ευχή, χωρίς νά έχω εμπειρία γιά τό πώς λέγεται αυτή...
Τελικά, η διακοπή, από τις 8:00 πού ήταν προγραμματισμένη, έγινε σχεδόν στις 9:00, αφού είπαμε και τό ασματικό τής δοξολογίας. Αμέσως τότε διεκόπη το ρεύμα.Εκείνη τήν στιγμή, από τό πουθενά εμφανίζονται στό αναλόγιο επάνω 4 χορωδοί από τόν ναό της Αγίας Σοφίας, γιά νά ψάλλουν μαζί μας. Σημειωτέον ότι δεν γνώριζαν τίποτε άπ’ όλα αυτά, ούτε καν γιά την εγχείρηση πού είχα κάνει.
Τό πιο συγκλονιστικό γεγονός πού έζησα αυτή την ημέρα καί νομίζω ότι δεν πρόκειται νά ξανασυμβεί, είναι τό ακόλουθο: Τήν ώρα πού άρχισα τό δοξαστικό, από τό “Δόξα Πατρί” έλεγα νοερώς την ευχή κι ένιωθα τον άγιο, άρχισε η φωνή μου νά αλλάζει, νά εκτείνεται σε βάθος, ύψος καί ποιότητα. Παράλληλα αναρωτιόμουνα πώς νά γίνεται αυτό τό πράγμα. Όντως μυστήριο...
Οκτώ μήνες από τήν αμυγδαλοεκτομή χειρουργήθηκα επειγόντως, όταν ξαφνικά εμφανίστηκε μεγάλο έξωτερικό συρίγγιο στήν κάτω γνάθο. Αίτια μιά υπερευμεγεθεστάτη κύστη - μόρφωμα πού είχε ως άποτέλεσμα νά αλλοιωθεί (σαπίσει) τό οστό. Τόσο ο καθηγητής ενδοοδοντολογίας όσο και ό χειρουργός μίλησαν για “τέρας”.Ήταν στο μέγεθος μικρού αυγού κότας, όπως μου εξήγησαν.
Αργότερα, τό αποτέλεσμα τής βιοψίας έδειξε μη ανησυχητικό εύρημα. Χειρουργήθηκα μέ τοπική αναισθησία. Κράτησε 2 ώρες. "Όταν τέλειωσε, ό γναθοχειρουργός μου είπε έπί λέξει: “Απ’ αυτή τήν στιγμή άρχισε νά παίρνεις mesuilid κάθε μία ώρα πρίν ξεμουδιάσεις, γιατί θά δεινοπαθήσεις από τούς πόνους.Έφυγε όλο τό κόκκαλο, σοϋ έκανα διαμπερές τραύμα”. Άρχισα νά παρακαλώ τον άγιο, διότι γνώριζα κάπως από τέτοιου είδους πόνο, όταν παλαιότερα είχα υποβληθεί σε άκροριζεκτομή οδόντος. Βέβαια, τώρα η κατάσταση ήταν περίπλοκη καί δυσκολότερη.
Έπέστρεψα στο σπίτι καί περίμενα. Κάποια δύναμη δεν μου επέτρεπε νά λάβω τό παυσίπονο. Ό νους μου ήταν συνεχώς στήν μορφή τού άγιου.
Όταν υποχώρησε ή νάρκωση, έζησα ένα φοβερό αίσθημα. Τά αίματα χτυπούσαν μέ δύναμη εσωτερικά, σ’ όλη τήν κάτω γνάθο. Όπως σπάζουν τά κύματα.
Καταλάβαινα ότι μου λείπει κόκκαλο, ότι όντως ήμουν μαχαιρωμένος καί τά ράματα μέ έσφιγγαν. Δέν μπορούσα νά μιλήσω γιά αρκετές ημέρες. Όλο τό κεφάλι μου τό αισθανόμουν σάν νά δεχόταν έσωτερικές γροθιές, χωρίς όμως νά πονάω! Μυστήριο! Δεν είδα, όμως αισθανόμουν ένα χέρι νά “κρατά” τον πόνο. Δεν μπορώ νά τό εξηγήσω διαφορετικά. Κι όμως, αυτό πού ζούσα εκείνη τήν στιγμή ήταν πραγματικότητα. Βέβαια, όσο είχα τον νου μου στόν άγιο, είχα μιά ηρεμία παράξενη, σάν νά μην ήμουν ό ίδιος, άλλά ό παρατηρητής ενός θαυμαστού σημείου.
Υπήρχαν στιγμές πού μου έλεγε ό λογισμός ότι αν αρχίσει ό πόνος δέν θ’ αντέξω. Τότε ίδρωνα. Αμέσως έφερνα τήν εικόνα τού αγιου καί ηρεμούσα. (Κάπου είχα διαβάσει στο παρελθόν ότι ό άγιος Γέροντας υπέφερε άπό τά δόντια του).
Πέρασαν 3-4 ήμέρες μ’ αυτή τήν κατάσταση. Νομίζω, αν θυμάμαι καλά, τό βράδυ τής 5ης ήμέρας μού ήρθε ένας λογισμός ότι ο γιατρός μου ’κανε πλάκα κί άπ’ τήν άλλη μεριά ότι τόσο μεγάλος άγιος, σιγά... μην άσχοληθει μαζί μου.
Εκείνη τήν στιγμή, ήταν γύρω στις 23:00 ή ώρα, ένας γλυκός πόνος άρχισε από τό πίσω μέρος τής γνάθου νά έρχεται προς τήν τομή καί νά αύξάνει. Κράτησε λίγα λεπτά τής ώρας. Φοβήθηκα. Ζήτησα συγνώμη από τον Θεό. Σταμάτησε. Πήρα κι’ ένα depon.Ήταν τό μοναδικό παυσίπονο σε όλη τήν φάση.
Ό γιατρός ήταν έμπειρότατος. Θυμάμαι τήν ώρα  πού τέλειωσε τήν επέμβαση ήταν μούσκεμα. Πρώτη φορά συνάντησε τέτοια περίπτωση, μου είχε πει. Έδωσε εντολή νά τον ένημερώνουν οί δικοί μου καθημερινά.
Δεν πίστευε ότι δεν είχα πόνους.
Την όγδοη ημέρα άφομοιώθηκαν τα ράματα, άλλά λόγω τής έλλείψεως τού οστού καί τής μεγάλης τομής άνοιξε ή πληγή. Χτυπιότανε ό γιατρός.
Είχα στρατιωτική αντιμετώπιση, διότι ήταν διευθυντής τού 424 ΓΣΝ. Χωρίς νάρκωση, έβαζε με τήν  ένεση φάρμακο, γιά νά μή μολυνθεί. Μου είπε ότι θά κλείσει σε 2 με 3 μήνες.Έπρεπε πολύ νά προσέχω καί 2-3 φορές τήν εβδομάδα θά γινόταν αυτή ή έγχυση. Τελικά, κατά θαυμαστό τρόπο επουλώθηκε σε 8 ημέρες.
Δόξα τω Θεώ!».
ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ ΕΝΟΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥ
http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/09/blog-post_975.html?m=1