Σαν σήμερα, το 1998, κοιμήθηκε ο Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Σαν σήμερα, το 1998, κοιμήθηκε ο Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Ο παπα- Εφραιμ Κατουνακιώτης γεννήθηκε το 1912 στο Αμπελοχώρι Θηβών. Ο πατέρας του ονομάζονταν Ιωάννης Παπανικήτας και η μητέρα του Βικτορία. Ο Γέροντας είχε σαν κοσμικός το όνομα Ευάγγελος. Τελείωσε το Γυμνάσιο αλλά η Χάρις του Θεού έκλεινε στον Ευάγγελο τις κοσμικές θύρες της αποκατάστασης.

Στην Θήβα, όπου είχε μετακομίσει η οικογένεια του, ο Ευάγγελος γνώρισε τους γεροντάδες του τον Εφραίμ και τον Νικηφόρο.

Η ζωή του Ευάγγελου ήταν καλογερική. Αγωνίζονταν πνευματικά με την ευχή του Ιησού, τις μετάνοιες, την νηστεία και κυρίως με την υπακοή.

Η μητέρα του αξιώθηκε να λάβει πληροφορία από τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο ότι το θέλημα του υιού της να γίνει μοναχός ήταν και θέλημα Θεού και πώς ο Ευάγγελος θα τιμήσει την μοναχική ζωή.

Την 14η Σεπτεμβρίου 1933 ο Ευάγγελος άφησε τον κόσμο ήλθε στην έρημο του Αγίου Όρους στα Κατουνάκια, στο ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου και έβαλε μετάνοια στην συνοδεία των Γεροντάδων Εφραίμ και Νικηφόρου. Μετά την δοκιμασία του εκάρη μικρόσχημος μοναχός με το όνομα Λογγίνος. Το 1935 έγινε μεγαλόσχημος μοναχός από τον Γέροντα του Νικηφόρο και έλαβε το όνομα Εφραίμ. Τον επόμενο χρόνο χειροτονήθηκε Ιερέας.

Ο παπα-Εφραίμ αξιώθηκε και γνώρισε τον πρύτανη της ησυχαστικής ζωής τον διορατικό, προορατικό και άγιο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή (1898 -1959) και συνδέθηκε πνευματικά μαζί του με την ευλογία του Γέροντα του Νικηφόρου. Ο Γέροντας Ιωσήφ με την σειρά του είχε διδαχθεί την απλανή πνευματική ζωή από τους περίφημους ησυχαστές μοναχό Καλλίνικο και Ιερομόναχο Δανιήλ. Επομένως ο παπα-Εφραίμ μας διδάσκει την επίμονη αναζήτηση για την πνευματική ζωή και την ανεύρεση απλανούς πνευματικού οδηγού, πού θα είναι «Εκδόσεις ακριβής της ορθοδόξου πίστεως». Ο απλανής πνευματικός βλέπει τις δαιμονικές πλάτες και με τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα οδηγεί τα πνευματικά παιδιά του στον Παράδεισο.

Ο μακαριστός παπα-Εφραίμ διαχώρισε την γνήσια υπακοή από την αρρωστημένη όταν συμβούλευσε κοινοβιάτη μοναχό να κάνει υπακοή στον Γέροντα του όχι σαν ζώο αλλά από αγάπη και ζήλο Θεού.

Ο άγιος Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής έδωσε ένα πρόγραμμα ησυχαστικής ζωής στον παπα-Εφραίμ, για να καλλιεργεί την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, υιέ του Θεού, ελέησον με», να έχει φυλακή των αισθήσεων και τον οδήγησε στην κάθαρση της καρδίας και τον θείο φωτισμό.

Ο παπα-Εφραίμ με την ευλογία του Γέροντος Ιωσήφ εντρύφησε στην «Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών» και ελάμβανε τις συμβουλές των Νηπτικών Πατέρων για τον αγώνα του. Δεν διάβαζε ούτε βιβλία ψυχιατρικής, ούτε «κουλτουριάρικα» αναγνώσματα δια πνευματικές επιδείξεις στα σαλόνια, ούτε είχε τον φόβο μήπως τον αποκαλέσουν οι κοσμικοί κύκλοι «φονταμενταλιστή».

Το 1973 εκοιμήθη ο Ιερομόναχος Νικηφόρος ο Γέροντας του παπα-Εφραίμ.

Ο Γέροντας μετά το 1980 είχε συγκροτήσει συνοδεία και τήρησε την εντολή του Γέροντος Ιωσήφ να αποκτήσει συνοδεία μετά τον θάνατο του παπα-Νικηφόρου. Επομένως ο παπα-Εφραίμ πρώτα έφθασε στην κάθαρση και κατόπιν έγινε ο ίδιος Γέροντας. Ο παπα-Εφραίμ πολέμησε τον μεγάλο εχθρό της πνευματικής ζωής την κενοδοξία. Οι θυσίες του γίνονταν για τον Χριστό και όχι για προσδοκώμενο έπαινο από τους ανθρώπους.

Η θ. Λειτουργία για τον παπα-Εφραίμ ήταν συγκλονιστικό και βιωματικό γεγονός. Είχε εκμυστιρευθεί σε Ιερομόναχο πνευματικό φίλο του ότι από την πρώτη θεία Λειτουργία πού τέλεσε, έβλεπε αισθητά την Χάρη του Θεού να μεταβάλλει τα θεία δώρα. Μάλιστα, μετά τον καθαγιασμό των τιμίων δώρων, έβλεπε τον ίδιο τον Χριστό μέσα στο δισκάριο και ήταν αδύνατον να συγκρατήσει τα δάκρυα του, όταν έφθανε στο τεμαχισμό του Σώματος του Χριστού. Έβρεχε με τα δάκρυα του το αντιμήνσιο κατά την θεία Λειτουργία και έβλεπε δεξιά και αριστερά τους αγγέλους να συλλειτουργούν.

Όμως ο παπα-Εφραίμ δεν αναφέρθηκε ποτέ σε «λειτουργική αναγέννηση» και μάλιστα ζητούσε σε κοινοβιάτες, πού βρίσκονταν στα εξωτερικά διακονήματα να μη παραλείπουν το ψαλτήρι.

Ο παπα- Εφραίμ ήταν κοσμημένος με το διορατικό χάρισμα και έβλεπε την πνευματική κατάσταση κάθε κληρικού ή μοναχού και έδιδε τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα για την πρόοδο στην πνευματική ζωή.

Η Χάρις του Θεού είχε κοσμήσει τον παπα- Εφραίμ και με το προορατικό χάρισμα, γι 'αυτό και έβλεπε καταστάσεις πού έρχονταν (όπως ο σεισμός του 1977 στην Θεσσαλονίκη), αλλά και πολλές φορές είχε προσφωνήσει λαϊκούς ακόμα και μικρά παιδιά με τα ονόματα πού έλαβαν μετά από χρόνια στην μοναχική τους κούρα. Μάλιστα, κάποιος φοιτητής έστειλε μία περιληπτική και χωρίς λεπτομέρειες επιστολή στον μακαριστό Γέροντα και έλαβε απάντηση από τον παπα-Εφραίμ, πού του περιέγραφε με λεπτομέρειες την πνευματική του κατάσταση ακόμα και κατασταθείς στον χώρο πού διέμενε ο φοιτητής χωρίς αυτός να τις έχει προαναφέρει.

Κάποτε άγνωστοι μεταξύ τους κληρικοί συναντήθηκαν στον δρόμο για τα Κατουνάκια και όταν έφτασαν στον παπα-Εφραίμ, ο μακαριστός άγιος Γέροντας άρχισε να επιπλήττει έναν από τους κληρικούς, πώς δεν είναι παπάς αλλά μασόνος, πού έβαλε ράσο, για να κατασκοπεύει το Άγιον Όρος. Ο μασόνος παραδέχτηκε την ραδιουργία του.

Ο παπα-Εφραίμ έζησε εμπειρίες, πού μόνο οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μπορούν να ζήσουν, μακριά από παπικές η προτεσταντικές πλάνες.

Κάποτε ένας ηγούμενος, δύο θεολόγοι και ένας φοιτητής ζήτησαν από τον παπα-Εφραίμ να τους εξηγήσει την ευωδιά των αγίων λειψάνων.

Ο Γέροντας έσκυψε το κεφάλι του στο μέρος της καρδιάς και προσεύχονταν. Ο τόπος γέμισε ευωδιά και ο παπα-Εφραίμ τους είπε πώς επειδή δεν μπορούσε ο ίδιος να το εξηγήσει παρακάλεσε τον Θεό να απαντήσει στους συνομιλητές.

Ο παπα-Εφραίμ αισθάνονταν τις αμαρτίες σαν δυσοσμία. Κάποιος επίσκοπος μέσω τρίτου ρώτησε τον μακαριστό άγιο Γέροντα για τον οικουμενισμό. Ο Γέροντας έκανε προσευχή, για να τον πληροφορήσει ο Θεός και τότε ξεχύθηκε μία δυσωδία με γεύση ξινή, αλμυρή και πικρή, πού τον γέμισε με αποτροπιασμό.

Η παρακαταθήκη του μακαριστού παπα-Εφραίμ για την ενότητα των Ορθοδόξων ήταν σαφής «Το σχίσμα εύκολα γίνεται, η ένωση είναι δύσκολος».

Άραγε, πόσο απήχηση έχουν σήμερα τα λόγια ενός θεοφόρου σύγχρονου Πατρός;

Ο παπα-Εφραίμ αναδείχθηκες με την Χάρη του Θεού και πρακτικός οδηγός στην ποιμαντική του γάμου και της οικογενείας, γιατί βοήθησε πολλούς νέους να καταλήξουν στον γάμο χωρίς να τους πιέσει γι' αυτό αλλά και οι επιστολές του, πού σώζονται, αποτελούν πνευματική παρακαταθήκη και «σχολή γονέων» χωρίς ψυχολογικές και φιλοσοφικές θεωρίες για τις αγωνιζόμενες πνευματικά οικογένειες.

Το 1996 ο παπα-Εφραίμ έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και έπεσε σε ακινησία. Δεν γόγγυσε καθόλου αλλά δοξολογούσε τον Θεό.

Μας αφήνει το άγιο παράδειγμα του για την αντιμετώπιση των ασθενειών.

Στις 14/27 Φεβρουαρίου 1998 ο παπα- Εφραίμ Κατουνακιώτης του Αγίου Όρους παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή του στα χέρια του Δημιουργού του, πού υπηρέτησε από την νεότητα του.

Λέγουν πώς κάποτε ρωτήσανε έναν υπερήλικα, πού ζούσε τον 19ο αιώνα, να πει το συγκλονιστικότερο γεγονός στην ζωή του.

Ο υπερήλικας απάντησε ότι όταν ήταν μικρός είδε και άκουσε τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό.

Και η δική μας γενιά αξιώθηκε να γνωρίσει τα εύοσμα άνθη του Αθωνικού Μοναχισμού, τον Γέροντα Παίσιο και τον παπα-Εφραίμ τον Κατουνακιώτη, πού μας καλούν να ακολουθήσουμε την ζωή τους.

Τα τέλη του Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη

(14/27 Φεβρουαρίου 1998).

Το Νοέμβριο του ’96 ένα ισχυρό επεισόδιο τον έριξε μόνιμα στο κρεβάτι με σχεδόν τέλεια ακινησία, αφωνία, αδυναμία καταπόσεως. Φαινόταν να μην έχει καμιά επαφή με το περιβάλλον. Δεν προσπαθούσε να πει τίποτε, έστω και με χειρονομίες. Ούτε φαινόταν να ακούει ό,τι τον ρωτούσαν. Ήταν ένα μυστήριο. Μόνο όταν πονούσε πολύ, βογκούσε.

Οι αδελφοί που τον αγαπούσαν, του έγραφαν: «Και όταν η καθημερινότης με παρασύρει πολλές φορές, βλέπω νοερώς εντός μου το δικό σας βλέμμα και ιλιγγιώ ο άθλιος μπροστά στη δική σας υπομονή και στις δικές σας δοκιμασίες»…

Παρ’ όλες τις δοκιμασίες όμως έβλεπε, έστω λίγο, και άκουγε μια χαρά. Και η απόδειξη ήταν ότι ανταποκρινόταν με χαμόγελα ή και γέλια ακόμη, όταν του διηγούνταν τις αγαπημένες του χαριτωμένες ιστοριούλες που συνήθιζε και ο ίδιος να χρησιμοποιεί παλαιότερα. Ήταν ο μόνος τρόπος επικοινωνίας μαζί του στην κατάσταση τετραπληγίας που βρισκόταν. Πάντοτε ευχαριστιόταν να χαριτολογεί λέγοντας διδακτικές ιστορίες από την ελληνική μυθολογία ή την λαϊκή παράδοση, άλλοτε να αυτοσαρκάζεται ή να πειράζει τους άλλους με ευφυΐα και αγαθότητα.

Όταν κάποιος δεν έτρωγε το φαγητό του από θεληματάρικη άσκηση, διηγείτο για το γαϊδουράκι του Χότζα που δεν το τάισε μια, δεν το τάισε δύο, και χαιρόταν που δούλευε χωρίς έξοδα. Κάποια στιγμή όμως η πόρτα του στάβλου δεν άνοιγε, γιατί το γαϊδουράκι ψόφησε και έπεσε κάτω φαρδύ-πλατύ.

Άλλοτε σχηματίζοντας σαν παιδική τη φωνή του προσποιούταν τη συνομιλία δύο μικρών παιδιών:- Που είναι τα σταφύλια; -Τί τα θέλεις; – Να τα δω!» για να στηλιτεύσει την παιδική πονηριά κάποιου.

Για άλλον που δεν έλεγε να μάθει στοιχειώδη τυπικά, θυμόταν τη φλάσκα του παπά. Ήταν αγράμματος και μέτρησε κουκιά μέσα σε ένα σακούλι. Τρώγοντας ένα κάθε μέρα θα ήξερε πότε να κάνει Πάσχα. Η παπαδιά το αντιλήφθηκε και πρόσθετε κουκιά, για να τον ευχαριστήσει. Και ο παπάς απαντούσε στους παραπονούμενους χωρικούς: «Όπως πάνε τα κουκιά και όπως δείχνει η φλάσκα, ούτε φέτος έχει Λαμπρή ούτε του χρόνου Πάσχα».

Αν κάποιος έκανε υπακοή για τα μάτια, κουνούσε χαμογελώντας το κεφάλι, και με βαριά προσποιητή φωνή έλεγε: «Αντώνη, Αντώνη.,.», θυμίζοντας την αποδοκιμαστική φράση και έκφραση ενός άγιου γέροντος που ο υποτακτικός του έκανε υπακοή, μόνο όταν ήταν παρόντες άλλοι.

Αυτά και άλλα παρόμοια, μικρότερα ή εκτενέστερα, ήταν που του κρατούσαν εύθυμη συντροφιά τους δεκατρείς μήνες της συνεχούς κατακλίσεώς του στο κρεβάτι του πόνου. Όταν ο πυρετός και η ασθένεια δυνάμωναν, το χαμόγελο μαραινόταν στα γεροντικά χείλη του.

Δεν αναπαυόταν στην κατάκλιση. Προτιμούσε να κάθεται στο κρεβάτι με τα πόδια χαμηλά στο πάτωμα και την πλάτη στηριγμένη σε μαξιλάρια. Όπως πάντοτε πολύ σκυφτός. Η αγαπημένη του στάση προσευχής. Σ’ αυτήν τη στάση τον πήρε ήσυχα ο Θεός στις 14/27 Φεβρουαρίου 1998.

Επανειλημμένα είχε δώσει εντολές να γίνει η κηδεία του στον στενό κύκλο της γειτονιάς. Αλλά το μυστικό διέρρευσε και αρκετοί πατέρες πρόλαβαν τον τελευταίο ασπασμό του. Ένας απ’ αυτούς γράφει:

«Ο Γέροντας, άνθρωπος Όσιος, με αγία ζωή, έμπλεως της χάριτος του Θεού με πληροφορίας δι όσα ο ιδικός του κόσμος χωρούσε, και όμως ζούσε με την αίσθηση του αμαρτωλού και παρακαλούσε να ευχώμεθα δι΄ αυτόν.

“Παιδί μου, σε παρακαλώ, όταν φύγω, να μου κάνεις ένα σαρανταλείτουργο και πάντοτε να με μνημονεύεις”. Είχε δώσει εντολή στη θανή του να παρευρεθούν οι γείτονες, με τους οποίους πέρασε την παρούσα ζωή. Δι’ εμέ είχε δώσει ευλογία να με καλέσουν. Τον ευχαριστώ. Τη νύκτα της θανής του τον βλέπω στον ύπνο μου ντυμένο λευκή ιερατική στολή, αστράπτοντα, χαριέστατον και λέγοντα: “Παπαδάκο μου, υπάγω να λειτουργήσω”

Παρευρέθην εις την κηδεία του. Έβλεπα κοιμώμενον έναν όσιον ανήκοντα πλέον εις την χορείαν των Αγιορειτών Πατέρων και ηυχαρίστησα τον Θεόν και τον Γέροντα που με αγάπησε και χαρακτήρισε την ζωήν μου με την ιδικήν του. Τέλος, το σώμα του εδέχθη η μητέρα γη, αγιαζομένη υπ’ αυτού, την δε αγίαν του ψυχήν υπεδέχθη χαίρουσα η χορεία πάντων των Οσίων των εν ασκήσει διαλαμψάντων, των οποίων η μνήμη την ήμερα εκείνη ήρχιζε με τον Εσπερινό, δια να εορτά­σει ούτω ο Όσιος μετά των Οσίων.

»Εις ημάς άφησε μνήμην και υπόδειγμα ενάρετου ησυχαστικής ζωής, ζωής Αγιορείτου μονάχου και νοσταλγικήν ανάμνησιν του σεπτού του προσώπου.

»Εις τα τεσσαρακονθήμερα μνημόσυνα δεν ηδυνήθην να παρευρεθώ, διότι είχομεν εις το κελλίον μας κουράν, και εστενοχωρούμην που δεν ήμουν και εγώ εκεί. Εις την Λειτουργίαν μετά τον καθαγιασμόν, εις τήν μνημόνευσιν των κεκοιμημένων, λέγων “Μνήσθητι, Κύριε, του πατρός ημών Εφραίμ…” αισθάνομαι δύο χέρια να με αγκαλιάζουν στοργικά στους ώμους. Με έπιασε ρίγος. Σταμάτησα. Γύρισα πίσω. Δεν βλέπω τίποτε. Τον ηυχαρίστησα και συνέχισα την Λειτουργίαν. Η αγαπώσα καρδία του πιστεύω ότι μας παρακολουθεί. Εύχεται και το αισθανόμεθα».

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδ. Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους).

1999-2012: Σύγκριση μισθών και εξόδων. Πόσο άλλαξε η ζωή μας...

1999-2012: Σύγκριση μισθών και εξόδων. Πόσο άλλαξε η ζωή μας...

Για να δούμε μια σύντομη αλλά συγχρόνως αποκαλυπτική σύγκριση πηγαίνοντας όχι πολύ αλλά 13 χρόνια πίσω.

Μέσα σε αυτά τα 13 χρόνια μπορεί να μην άλλαξε τόσο ο βασικός μισθός(ο οποίος θα συνεχίσει να έχει καθοδική πορεία με τη ψήφιση νέων μνημονίων τους επόμενους μήνες) αλλά μπορούμε να εντοπίσουμε  μία τεράστια αλλαγή στα βασικά έξοδα μιας οικογένειας.

Ας δούμε λοιπόν

1999 : 170.000 δρχ. (= 498ευρώ) βασικός μισθός

            180 δρχ. (=0,52 ευρώ)    1 λίτρο βενζίνης

            62 δρχ. (=0,18 ευρώ) το πετρέλαιο θέρμανσης

            100δρχ. (0,29 ευρώ) η τυρόπιτα

             50 δρχ. (0,15 ευρώ) το μπουκαλάκι νερό

Να δούμε και το 2012;;

2012 : 489 ευρώ ο βασικός μισθός

           1,70-1,80 ευρώ 1 λίτρο βενζίνης

            1,1 ευρώ το πετρέλαιο θέρμανσης

            1,5 ευρώ η τυρόπιτα

             0,50 ευρώ το μπουκαλάκι νερό

Πόσο μπορεί να άλλαξε η ζωή μας τα 13 αυτά χρόνια;Σίγουρα οι νέοι εργαζόμενοι, που είναι πλέον είδος προς εξαφάνιση, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα μπορούν να μας δώσουν μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ-ΣΟΚ: Αναγκαστικές επιτάξεις ιδιωτικής περιουσίας εγγυήθηκαν στην τρόϊκα!

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ-ΣΟΚ: Αναγκαστικές επιτάξεις ιδιωτικής περιουσίας εγγυήθηκαν στην τρόϊκα!

 Mόλις δύο ημέρες μετά την έγκριση του νέου Μνημονίου εκχώρησης του ελέγχου της χώρας στην τρόϊκα, με ένα πολύ «ύπουλο» και μεθοδευμένο τρόπο και υπό την κάλυψη δήθεν «προβλέψεων για ανάγκες του υπουργείου Εθνικής Άμυνας» η κυβέρνηση με υπουργική απόφαση του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Κ.Σπηλιόπουλου, «βάζει στο
πακέτο» των παραχωρήσεων στην τρόϊκα και την ιδιωτική περιουσία!

Με απόφαση λοιπόν του υφυπουργού, το σύνολο της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, κινητής και ακίνητης, τίθεται υπό επίταξη, δηλαδή αναγκαστική απαλλοτρίωση με κάποια αποζημίωση (δηλαδή χάνουν οριστικά την κυριότητά τους οι ιδιοκτήτες!).

Η εξέλιξη αυτή ερμηνεύει και τις προβλέψεις του Μνημνονίου που αποκάλυψε χθες το defencenet.gr περί «σύλληψης και κράτησης» όσων αντιδρούν στην κατάσχεση περιουσιών για την εξυπηρέτηση ου δανεισμού!

Το καθεστώς των επιτάξεων σε παλαιότερες εποχές, όταν ο πόλεμος κρατούσε μήνες ή και χρόνια για μεταφορικά μέσα, τα οποία προβλέπονταν να ενταχθούν στην προσπάθεια των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά βέβαια αυτό πλέον είναι κάτι που δεν υφίσταται, πρώτον γιατί οι Ε.Δ. διαθέτουν αρκετά μέσα, τουλάχιστον τροχαίο υλικό και δεύτερον γιατί μια σύγκρουση π.χ. με την Τουρκία, δεν θα κρατήσει και μήνες! Εκτός και αν πρόκειται να εμπλακούμε σε έναν πόλεμο φθοράς κάτι που μάλλον έχει μικρές πιθανότητες.

Δηλαδή κανονικά, η σύσταση μια τέτοιας επιτροπής θα ήταν εντελώς περιττή κι ειδικά σε τέτοιες εποχές, αφού τα μέλη της επιτροπής λαμβάνουν σχετική αποζημίωση για να συμμετάσχουν σε αυτή. Είμαστε βέβαιοι ότι και οι ίδιοι οι συμμετέχοντες δεν έχουν καταλάβει που και για ποιο λόγο τους διόρισαν.

Η διαδικασία θα είναι πολύ απλή: Θα συνεδριάζει η Επιτροπή, θα αποφασίζει ότι το τάδε ακίνητο πρέπει να επιταχθεί και να τεθεί στην κυριότητα του κράτους, έναντι μιας συμβολικής αποζημίωσης. Εν συνεχεία και αν κάτι «έχει πάει στραβά» και δεν υπάρχει δυνατότητα εξόφλησης του χρέους (να είμαστε όλοι σίγουροι ότι θα φροντίσουν «να μην πάει καλά» για να αναλάβει έργο η τρόϊκα), ενεργοποιείται το Μνημόνιο και οι δανειστές αποκτούν την κυριότητα του ακινήτου.

Το ότι αυξάνουν τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων σε μία αγορά που καταρρέει, με συγκεκριμένο άρθρο στο Μνημόνιο, κάποιους τους υποψίασε αλλά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυξάνουν την αξία σε αυτό που υπολογίζουν ως μελλοντικής τους περιουσία! Τόσο απλά.

Και βέβαια, το ότι η απόφαση υπογράφηκε στις 23 Ιανουαρίου (ήταν προφανώς στις αρχικές εγγυήσεις που ζητούσε η τρόϊκα, αλλά δημοσιεύθηκε μόλις σήμερα στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ, δύο ημέρες μετά την υπογραφή του Μνημονίου) καταδεικνύει ότι υπήρξε συγκεκριμένη μεθόδευση για να μην δημιουργηθεί θέμα πριν την έγκριση του Μνημονίου στη Βουλή.

Ας δούμε την απόφαση που δημοσιεύθηκε στην Διαύγεια (την απόφαση την έχει δημοσιεύσει το yened.blogspot.com).



ΑΠΟΦΑΣΗ

‘’Διοικητική Επιτροπή Στρατιωτικών Επιτάξεων Πρωτεύουσας του Κράτους
(ΔΕΣΕΠΚ)’’
Ο
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
Έχοντας υπόψη:
α. Το Ν.4442/29 (Άρθρα 32 & 33) «Περί Στρατιωτικών και
Αεροπορικών Εισφορών και Ναυλώσεων».
β. Το ΒΔ 792/61 «Περί Τύπου Πράξεων Τινών Αρμοδιότητας
Υπουργείου Εθνικής Άμυνας».
γ. Το άρθρο 90 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και
τα Κυβερνητικά Όργανα που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Π.Δ 63/2005
(ΦΕΚ Α’ 98).
δ. Το ΠΔ 189/2009 «Καθορισμός και Ανακατανομή των
Αρμοδιοτήτων των Υπουργείων».
ε. Τη Φ.851.1/4/684404/Σ.831/27 Ιαν 11/ΥΠΕΘΑ/ΓΕΣ/ΔΟΙ/3γ
(ΦΕΚ ΥΟΔΔ 21/04-02-2011) Απόφαση κ. ΥΕΘΑ.
στ. Την υπ’ αριθ.250474/12 Δεκ 2011/Κοινή Απόφαση
Πρωθυπουργού και Υπουργού Εθνικής Άμυνας (ΦΕΚ Β’ 2821/2011)
ζ. Το Φ.851.1/43/20333/Σ.611/14 Νοε 11 έγγραφο της
ΑΣΔΥΣ/ΔΟΙ.
Α Π Ο Φ Α Σ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε
1. Διορίζουμε ως μέλη της ΔΕΣΕ Πρωτεύουσας του Κράτους για το
έτος 2012, όπως παρακάτω :
α. Τακτικά Μέλη
ΑΔΑ: ΒΟΖΔ6-7Ρ9
(1) Την Αρεοπαγίτη Δημήτριο Μουστάκα του Ιωάννη (ΑΔΤ
Ι 078151), ως Πρόεδρο.
(2) Τον Εφέτη Αθηνών Αλέξανδρο Σάββα του Ταξιάρχη
(ΑΔΤ Σ 516735),
(3) Τον Επίκουρο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών
Γεώργιο Δελλή του Ιωάννη (ΑΔΤ Φ 022385),
(4) Το Σχη (ΜΧ) Νικόλαο Λάλο του Βασιλείου (ΑΔΤ
1019249) της ΑΣΔΥΣ/ΔΜΧ,
(5) Τον Α’ Αντιπρόεδρο του Εμπορικού και Βιομηχανικού
Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΒΕΑ) Ελευθέριο Κούρταλη του Ιωάννου (ΑΔΤ Σ
052619), ως μέλη.
β. Αναπληρωματικά Μέλη
(1) Τον Αρεοπαγίτη Παναγιώτη Ρουμπή του Νικολάου
(ΑΔΤ ΑΚ 088390), ως αναπληρωτή Πρόεδρο.
(2) Τον Εφέτη Αθηνών Κυριάκο Φώσκολο του Σταματίου
(ΑΔΤ Μ 354495),
(3) Τον Επίκουρο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών
Κώστα Γιαννακόπουλο του Θεοδώρου (ΑΔΤ ΑΒ 017278),
(4) Το Σχη (ΠΖ) Γεώργιο Δημητρούλη του Μιχαήλ (ΑΔΤ
1019210) της ΑΣΔΥΣ/ΔΙΣΧΕΑ,
(5) Το Β’ Αντιπρόεδρο του Εμπορικού και Βιομηχανικού
Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΒΕΑ) Ιωάννη Γρανίτσα του Γεωργίου (ΑΔΤ Τ 005833),
ως μέλη.
γ. Γραμματέα της ΔΕΣΕΠΚ τον Τχη (Ο) Γρηγόριο Σαμψώνα του
Χαράλαμπου (ΑΔΤ 1031082) ΚΤΣ/ΔΥΒ με αναπληρωτή τον Ανχη (Ο) Βασίλειο
Τσιάνταλη του Δημητρίου (ΑΔΤ 1027453) του ΝΙΜΤΣ και για γραμματειακή
υποστήριξη τη Μ.Υ Κανέλλα Βασιλαντωνάκη του Γεωργίου (ΑΔΤ ΑΗ 625540).
2. Οι συνεδριάσεις της Επιτροπής θα πραγματοποιούνται σε αίθουσα
του Στρατοδικείου Αθηνών.
3. Η αποζημίωση του ιδιώτη μέλους θα βαρύνει τον Π/Υ
ΥΕΘΑ/ΓΕΣ/2012 επί ΕΦ 11-200 και ΚΑΕ 0515.
4. Η παρούσα καταργεί την (ε) σχετική Απόφαση και ισχύει από τη
δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
2
ΑΔΑ: ΒΟΖΔ6-7Ρ9
5. Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Ακριβές Αντίγραφο
Κωνσταντίνος Σπηλιόπουλος
Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΕ 5 ΛΕΠΤΑ

Simitis

Αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο!!!

Αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο!!! Δείτε αυτή την κυρία - Ας μην ξεχάσουμε ποτέ...   "Ο κόσμος δεν έγινε τώρα κακός.... πάντα ήταν"  "Το βραβείο δεν το παίρνει πάντα αυτός που το αξίζει"    Irena Sendler Ιρένα Σέντλερ Πρόσφατα πέθανε μια 98χρονη κυρία που την έλεγαν Ιρένα. Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η Ιρένα είχε εργαζόταν στο γκέτο της Βαρσοβίας ως ειδική υδραυλικός υπονόμων. Είχε όμως κι έναν απώτερο σκοπό. Όντας γερμανίδα ΗΞΕΡΕ ποια ήταν τα σχέδια των ναζί για τους εβραίους. Η Ιρένα έβγαζε λαθραία βρέφη στον πάτο της εργαλειοθήκης της ή σε ένα σάκο από λινάτσα που είχε στην καρότσα του φορτηγού της τα μεγαλύτερα παιδιά. Ακόμα, είχε ένα σκύλο στην καρότσα, που τον είχε εκπαιδεύσει να γαβγίζει όταν οι ναζί φαντάροι της άνοιγαν να μπει ή να βγει από το γκέτο. Οι φαντάροι, φυσικά, δεν ήθελαν πάρε-δώσε με το σκύλο, ενώ το γάβγισμά του κάλυπτε τους θορύβους/ήχους που έκαναν τα βρέφη/παιδιά! Στο διάστημα που το έκανε αυτό, κατάφερε να φυγαδεύσει και να σώσει 2.500 παιδιά και βρέφη. Συνελήφθη και οι ναζί τη χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα και της έσπασαν και τα χέρια και τα πόδια.  Η Ιρένα κράτησε ένα αρχείο με τα ονόματα των παιδιών που είχε διασώσει και το φύλαξε σ΄ένα γυάλινο βάζο που έθαψε κάτω από ένα δέντρο στην αυλή της. Μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να εντοπίσει όσους γονείς είχαν επιζήσει και επανένωσε τις οικογένειες. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων. Τα παιδιά αυτών, τα βοήθησε να τακτοποιηθούν σε θετές οικογένειες ή να υιοθετηθούν. Το 2007, η Ιρένα προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Δεν επελέγη. Ο Πρόεδρος Ομπάμα το είχε κερδίσει ένα χρόνο πριν γίνει Πρόεδρος, για την εργασία του ως "οργανωτής κοινότητας" για το ACORΝ... και ο Αλ Γκορ το κέρδισε το 2007, για ένα φιλμ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης...   Εις μνήμην της - 63 χρόνια μετά...

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ;;;

Πάρτε βαθιά ανάσα και διαβάστε.

Για όσους δεν γνωρίζουν τι θα πει Έλληνας και Ελλάδα που "τάχα" πάει για φούντο....

1. Είμαστε μια χώρα που ελέγχει μια χερσαία και θαλάσσια έκταση όση είναι η Γερμανία και η Αυστρία μαζί (450.000 τετρ. χιλιόμετρα), αφού εκτεινόμαστε από την Αδριατική ως τις ακτές του Λιβάνου (περιλαμβανομένης της Κύπρου μας) και από το τριεθνές στον Έβρο ως ανοιχτά της Λιβύης. Θέλεις ΔΥO ώρες ταξίδι με το αεροπλάνο για να πας από το πιο δυτικό (Κέρκυρα) στο πιο ανατολικό άκρο του Ελλαδικού χώρου (Λάρνακα).

Σαν να πετάς δηλαδή από τις Βρυξέλλες προς τη Μασσαλία.

2. Στον κόσμο ζουν συνολικά 17.000.000 Ελλαδίτες, Κύπριοι, Βορειοηπειρώτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ίμβριοι, Τενέδιοι κλπ.

3. Είμαστε 2οι στον κόσμο σε καταθέσεις στην Ελβετία.

4. Δεχόμαστε 16.000.000 τουρίστες τον χρόνο και διαθέτουμε μια σημαντική τουριστική βιομηχανία.

5. Έχουμε τρία πολύ μεγάλα ναυπηγεία που κατασκευάζουν κάθε  είδος πλοίου .

6. Έχουμε βιομηχανίες αμαξωμάτων που κατασκευάζουν  βαρέα φορτηγά, λεωφορεία, τρόλεϊ, βαγόνια τραίνων, επικαθήμενα, μπετονιέρες, βυτία κλπ.

7. Διαθέτουμε 2.400 υπερδεξαμενόπλοια και μεγάλα φορτηγά πλοία  είμαστε έτσι 1οι στον κόσμο στην εμπορική ναυτιλία, ενώ άλλα 1.500 τεράστια τάνκερ και φορτηγά έχουν οι Κύπριοι πλοιοκτήτες -5οι στον κόσμο.

8. Είμαστε 2οι παγκοσμίως στο πρόβειο γάλα, 3οι στις ελιές, 3οι παγκοσμίως στον κρόκο, στα ακτινίδια, στα ροδάκινα.

9. Είμαστε 1οι στον κόσμο σε νικέλιο, 1οι σε λευκόλιθο, 1οι στον κόσμο σε υδρομαγνησίτη, 1οι στον κόσμο σε περλίτη, (1.600.000 τόννοι), 2οι παγκοσμίως σε μπετονίτη (1.500.000 τόννοι), 1οι στην ΕΕ σε βωξίτη (2.174.000 τόννοι), 1οι και σε χρωμίτη, 1οι και σε ψευδάργυρο, 1οι και σε αλουμίνα.

10. Έχουμε την 2η καλύτερη Πολεμική Αεροπορία στο ΝΑΤΟ (μετά τις ΗΠΑ, ενώ οι Τούρκοι είναι προτελευταίοι), ενώ έχουμε και το 2ο καλύτερο Πολεμικό Ναυτικό στο ΝΑΤΟ, με την Τουρκία να είναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!

11. Έχουμε νοτίως της Κρήτης 175 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, το 3ο μεγαλύτερο κοίτασμα παγκοσμίως. Εντωμεταξύ ο χρυσός που υπάρχει στην Θράκη μας αξίζει 38 δις ευρώ. Έχουμε εκεί, στην Μακεδονία και την Θράκη , τα 3 μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσού της Ευρώπης. Η αξία του πετρελαίου και του αερίου μας είναι - κρατηθείτε - 10.000.000.000.000 (10 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΆΡΙΑ !) όπως αναφέρει το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, το ΥΣΓΣ.

Αυτή τη χώρα πάνε να ξεπουλήσουν για 340 δις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απαθής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα.

Ἡ συγκλονιστική ἱστορία ἑνός ναρκομανοῦς. (Ἕνα σύγχρονο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Ἐφραίμ)

Ήταν απόγευμα, ένα από τα συνηθισμένα πολυτάραχα απογεύματα στο κέντρο της Αθήνας. Ο κόσμος ουρά στην στάση της Ομονοίας των ΤΑΞΙ.

- Κουκάκι, παρακαλώ!… – Ευχαρίστως, του απαντώ• και αυτός ήταν όλος ο διάλογος μέχρι τέλους της διαδρομής, διότι το ύφος και ο τρόπος δεν άφηνε κανένα περιθώριο συζητήσεως. Στο ύψος του Αγίου Ιωάννου (Γαργαρέτας) και επί της οδού Βεΐκου κατέβηκε, και λίγα μέτρα πιο κάτω ένα άλλο χέρι με το χαρακτηριστικό νεύμα με σταματάει.

Ήταν νεαρός ο καινούργιος μου επιβάτης 25-27 ετών περίπου, μετρίου αναστήματος και κρατούσε μια βαλίτσα. Τοποθετώντας εγώ τα πράγματά του στο «πόρτ-μπαγκάζ», ο νεαρός κάθισε στην θέση του συνοδηγού.

Και με μια ποιητική έκφραση, που σπάνια χρησιμοποιούσα κατά το παρελθόν: «Σαν Βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, ναύχεσαι ναναι μακρύς ο δρόμος σου, μεγάλο το ταξίδι», υπονοούσα: «για που πάμε;»

- Ναι, φίλε μου, για την Ιθάκη, όμως όχι για το νησί, όπως θα φαντάστηκες, άλλα για το αποτοξινωτικό κέντρο «Ιθάκη»…, ήταν η απάντησις που για λίγα δευτερόλεπτα με άφησε άναυδο.

- Στον σταθμό Λαρίσης στα τραίνα, παρακαλώ…, συμπληρώνει:
Ήταν αναπάντεχη πράγματι η απάντησις του νεαρού επιβάτου μου, διότι τίποτε από τα εξωτερικά του γνωρίσματα (ματιά, ύφος, ενδυμασία, συμπεριφορά) δεν πρόδιδε το επάρατο πάθος της ναρκομανίας του. Ένα πλήθος συναισθημάτων, (πόνου, λύπης, συμπάθειας, αγάπης…), διαδέχονταν το ένα το άλλο μέσα μου, ένα δυνατό σφίξιμο στην καρδιά μου που την έκανε να κινείται άτακτα μέσα στα στήθος μου, ένα δάκρυ κύλησε στα μάγουλά μου για το κατάντημα του αδελφού μου, για το πλάσμα του Θεού μου. Προσπάθησα να συγκρατηθώ, διότι ήθελα και να μάθω κάτω από τι συνθήκες έφθασε εκεί πού έφθασε, επειδή είμαι και εγώ πατέρας με παιδιά στα πρόθυρα της εφηβείας.

Αφού αλληλοσυστηθήκαμε, παρακάλεσα τον Παύλο, αν δεν του έκανε κακό το φρεσκάρισμα τέτοιων γεγονότων και αν δεν τον εκούραζε, να μου έλεγε λίγα πράγματα γύρω από τη ζωή του και από το πάθος του.

Με προθυμία ανταποκρίθηκε στην παράκλησή μου και τον ευχαριστώ.

«Κατ’ αρχήν έχω να πάρω δύο μήνες απ’ αυτό το δηλητήριο και νοιώθω όπως όλοι οι άνθρωποι οι φυσιολογικοί. Δεν έχω καμία επιθυμία για να το ξαναβάλω στο αίμα μου και αυτό το οφείλω όχι σε κάποια προσπάθεια δική μου, άλλα εξ ολοκλήρου στην θαυμαστή δύναμη του Θεού και των Αγίων Του. Aλλά ας σου τα πω απ’ την αρχή, αφού τόσο πολύ το θέλεις.

Γεννήθηκα και μέχρις οκτώ ετών μεγάλωσα στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Κουκάκι εκεί που με πήρες. Είμαι μοναχοπαίδι και οι γονείς μου με αγαπούν παθολογικά, χωρίς να μου χαλούν κανένα χατίρι. Σε ηλικία λοιπόν οκτώ ετών, μαζί με τους γονείς μου εφύγαμε για την Αμερική για καλύτερη ζωή.

Οι γονείς μου με τη βοήθεια των συγγενών μου εκεί έπιασαν δουλειά και εγώ επήγαινα στο σχολείο.

Μεγαλώνοντας όμως μεγάλωναν μαζί μου και οι παράλογες επιθυμίες μου και τα “βίτσια” μου. Έμπλεξα λόγω χαρακτήρος εύκολα με άσχημες παρέες και πολύ γρήγορα δοκίμασα την μαριχουάνα και το χασίς. Περνώντας ο καιρός και τα χρόνια δεν με ικανοποιούσαν τα ελαφρά ναρκωτικά ούτε εμένα ούτε και την παρέα μου. Το ρίξαμε λοιπόν όλοι στα σκληρά ναρκωτικά, που τα βρίσκαμε στο ίδιο περιβάλλον και με την ίδια ευκολία, όπως και τα ελαφρά. Αυτά όμως ήταν ακριβά κι’ εγώ δεν εργαζόμουν. Στην αρχή έκλεβα από τις τσέπες και τα πορτοφόλια των γονιών μου. Όταν όμως με τον καιρό είχα ανάγκη από μεγαλύτερες δόσεις και σε σημείο που έγινα αντιληπτός από τους γονείς μου, τότε μέχρι και που τους έδερνα για να τους τα παίρνω. Η κατάστασή μου ήταν δραματική το καταλάβαινα, άλλα δεν μπορούσα να κάνω πίσω με τίποτα. Οι γονείς μου με έτρεχαν σε γιατρούς και σε ψυχολόγους μήπως καταφέρουν κάτι, άλλα τίποτε, κανένα φως από πουθενά, μερικοί, και μάλιστα, διακεκριμένοι επιστήμονες τους έλεγαν, ότι αν δεν αλλάξω σύντομα περιβάλλον, λίγος είναι ο καιρός της ζωής μου.

Στο διάστημα αυτό και καθώς ήμουν μόνος μου στο σπίτι σε κατάσταση απελπισίας, εμφανίζεται μπροστά μου ένας παράξενος επισκέπτης που για πρώτη φορά τον έβλεπα. Ήταν μέτριος στο ανάστημα, είχε στρογγυλά και πολύ μεγάλα μάτια πού περιστρεφόντουσαν, είχε μαύρο και δασύ τρίχωμα, του οποίου το μήκος θα ξεπερνούσε τα δεκαπέντε εκατοστά. Επίσης είχε κέρατα και ουρά. Είχε μία τρανταχτή σταθερή φωνή και φοβερή πειθώ που δεν σου άφηνε περιθώρια για αντιρρήσεις.

Άρχισε να απαριθμεί την ζωή μου από τότε που γεννήθηκα μέχρι εκείνη την στιγμή με κάθε λεπτομέρεια κι’ εγώ απλώς έλεγα: “Ναι”. – Όλα τα έχεις απολαύσει, μου λέει στο τέλος, τίποτα δεν σου μένει πια, παρά ναρθής μαζί μου… Του απαντώ. “Πώς;”

- Θα πάρεις το αυτοκίνητο, μου λέει, και θ’ ακολουθήσεις τον τάδε δρόμο, θα τρέξεις με τόσα μίλια (δεν θυμάμαι τον αριθμό) κι’ εκεί θα σε περιμένω εγώ… Ό δρόμος αυτός ήταν ευθύς για πολλά μίλια και σε κάποιο σημείο είχε μια ελαφρά στροφή, ώστε όσοι έτρεχαν με υπερβολική ταχύτητα έβγαιναν έκτος δρόμου και προσέκρουαν σ’ ένα μανδρότοιχο που δεν γλύτωναν. Είχα ακούσει για πολλά ατυχήματα στο σημείο εκείνο κατά το παρελθόν. Έκανα όπως ακριβώς μου είπε και κατέληξα κι’ εγώ στον μανδρότοιχο. Το αυτοκίνητο έγινε σχεδόν αγνώριστο κι’ εμένα μ’ έβγαλαν με μικροτραύματα. Αφού μου προσέφεραν τις πρώτες Βοήθειες, επήγα στο σπίτι μου.

Επέρασαν δέκα ήμερες περίπου από το ατύχημα μου και εμφανίζεται στο σπίτι μου, στην κουζίνα αυτή τη φορά, ο ίδιος παράξενος επισκέπτης. Μια γκριμάτσα δυσφορίας στο άγριο και επιβλητικό πρόσωπό του• ένα κούνημα της κεφαλής προς τα πίσω• και ή ίδια χαρακτηριστική φωνή του μου λέγει: – Τίποτα δεν κατάφερες.

Καθόμουν και τον κοίταζα σαν απολιθωμένος και μόλις που κατάφερα να τον ρωτήσω:

- Τί να κάνω;

- Τώρα θα πάρεις τρεις φορές δόση απ’ αυτό που παίρνεις και θάρθης σίγουρα μαζί μου.

Εξαφανίστηκε αυτός και δεν αναρωτήθηκα, ούτε πώς μπήκε στο σπίτι ούτε ποιος ήταν.

Έβαλα σε εφαρμογή αμέσως το σχέδιο.

Ετοίμασα το υλικό στην σύριγγα κι’ έψαξα να βρω μέρος στο κατάσπαρτο από τα τρυπήματα σώμα μου. Η δόσις ήταν μεγάλη κι’ έπεσα αμέσως αναίσθητος. Καθώς βρισκόμουν σ’ αυτή την κατάσταση, βλέπω έναν ψηλό με ράσα με μαύρο σκουφί που στο μέτωπό του ήταν χαραγμένος Σταυρός. – Μη φοβάσαι, μου είπε, θα γίνεις καλά και όταν επιστρέψεις στην Ελλάδα, ναρθής στο σπίτι μου• είμαι ο Εφραίμ…

Σηκώθηκα σαν να μην είχα πάρει εντελώς απ’ αυτό το καταραμένο δηλητήριο. Ένοιωσα την επιθυμία να φύγω για την Ελλάδα και μόλις το είπα στη μητέρα μου απόρησε και το θεώρησε θαύμα, διότι πολλές φορές προσπάθησαν να με διώξουν απ’ αυτό το περιβάλλον και δεν τα κατάφερναν.

Εξιστόρησα στην μητέρα μου τα όσα μου είχαν συμβεί και θέλησε να με συνοδεύσει στο ταξίδι μου. Όταν ήρθαμε στην παλιά μου γειτονιά, πήγαμε στον Ιερέα της Ενορίας εκεί και απ’ αυτόν έμαθα, ποιος ήταν αυτός ο παράξενος επισκέπτης και τι ζητούσε από μένα. Ήταν ο διάβολος και ζητούσε την αθάνατη ψυχή μου. Ευχαριστώ τον Θεό μέσα από τα τρίσβαθα της ψυχής μου. Αφού εξομολογήθηκα και νήστεψα, ο Ιερέας με κοινώνησε σε δεκαπέντε μέρες. Όταν είδα την εικόνα του Αγίου Εφραίμ, θυμήθηκα ότι αυτός ήταν πού με γλύτωσε από το φοβερό μου πάθος.

Επήγα στην Ν. Μάκρη κι’ έκανα Λειτουργία κι’ ευχαρίστησα τον άγιο. Τώρα πηγαίνω σ’ αυτό το Ίδρυμα, για να ξεφύγω λίγο από τον κόσμο και να σιγουρευτώ, ότι δεν το αποζητώ».

Κ.Σ., Αθήνα

Περιοδικό ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ

ΓΕΡΩΝ ΠAΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ- Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ' ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Σοκολάτα ΙΟΝ: Η πρώτη μας αγάπη και ΕΛΛΗΝΙΚΗ...

Σοκολάτα ΙΟΝ: Η πρώτη μας αγάπη και ΕΛΛΗΝΙΚΗ...

Η σοκολατοποιία ΙΟΝ ανήκει ακόμα σε Έλληνα επιχειρηματία.

Η ιστορία της των τελευταίων ετών παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πολλές φορές τον
πλησίασαν μεγάλες πολυεθνικές για να αγοράσουν την επιχείρηση, η απάντηση
του ήταν άμεση και χωρίς δεύτερη σκέψη. Μάλιστα λέγεται ότι κάποια στιγμή
που τον πίεσαν υπερβολικά, αυτός τους είπε να του κάνουνε την προσφορά
γραπτώς. 'Οπως και τους απάντησε γραπτώς. «Η προσφορά σας δεν με
ενδιαφέρει».

Επενδύει μόνο στην παραγωγή, τα έπιπλα των γραφείων είναι από
την 10ετία του 60, θυμίζουν κάτι από ταινίες του Κωνσταντάρα. Η ποιότητα όμως των υλικών για αυτόν δεν χωράει συμβιβασμούς στο κόστος.

85 χρονών σήμερα ο επιχειρηματίας, είναι κάθε μέρα μέχρι τις 6 το απόγευμα στο γραφείο και μέχρι πέρσι οδηγούσε μόνος του κάθε μέρα μέχρι την δουλειά. Γνωρίζει προσωπικά και είναι φίλος με όλους τους εργαζόμενους στην επιχείρησή του οι οποίοι βέβαια πίνουν
νερό στο όνομά του. Δεν προσλαμβάνει αλλοδαπούς αλλά μόνο Έλληνες και
όσες φορές, αν του προτάθηκε συνεργασία με τούρκικη επιχείρηση, απλά δεν
ασχολήθηκε.

Επειδή ποτέ δεν του άρεσε η δημοσιότητα, δεν δίνω το ονομά του, αλλά ένα είναι σίγουρο
ότι σπίτι μου μπαίνουν μόνο οι δικές του σοκολάτες.
 

Ας μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα Ελληνικά προιόντα. (Αυτά που αξίζουνε).
Δεν είναι κακό και αντιθέτως είναι επωφελές για την ελληνική οικονομία.   

Τώρα και χαρτζιλίκι από την Εκκλησία!

Ὄχι ἄλλη μιά Σαρακοστή …μά μιά ἄλλη Σαρακοστή …..

Κυριακή της Τυρινής …Λαχτάρα στην ψυχή του …Το στάδιο των αρετών ορθώνεται πνευματικά θελκτικότατο εμπρός του ….Κάθε αμαρτωλός, όπως ωραία γράφτηκε, κρύβει αλυσοδεμένο μέσα του έναν άγιο …Φέτος θέλει να τα καταφέρει, να σπάσει τα δεσμά του …Σκέψεις ,σχέδια για πνευματικά παλαίσματα για αμέτρητες πνευματικές σελίδες που φέτος θα αντικαταστήσουν την τηλεόραση , για πνευματικούς λόγους που θα πάρουν την θέση των ασμάτων και της μουσικής υπόκρουσης στις καθημερινές διαδρομές του με το αυτοκίνητο ….

Αρχίζουν και οι κατανυκτικοί εσπερινοί και οι Προηγιασμένες και οι Χαιρετισμοί …δεν θα λείψει φέτος από καμμία …θα ‘ναι πάντα εκεί από την αρχή ….Και θα νηστέψει φέτος …Δόξα τω Θεώ δεν έχει προβλήματα υγείας και δεν είναι και ασθενικός για να του λείψει κάτι…και θα ‘ναι λιγόλογος …όχι αργολογίες, ανούσια ρήματα …κατακρίσεις για να περνά η ώρα και πάντα για το …καλό των άλλων…άλλωστε πόσες μέρες είναι μέσα στο χρόνο ….όπως , πολύ εύστοχα, κάποιος είπε :ένας πνευματικός δεκατισμός ….

Μα και όλες να τις μετρήσει μιά-μιά βγαίνουν σαράντα οκτώ μέχρι το βράδυ της Αναστάσεως …δεν θ’ αφήσει καμμιά λοιπόν να περάσει, χωρίς να βιώσει την ιερή χαρμολύπη, την αγία κατάνυξη… φέτος θα διεκδικήσει με όλην του τη δύναμη τον αληθινό στέφανο από τον Παμβασιλέα Χριστό …. Και θα πολεμήσει αληθινά τον μισόκαλο εχθρό με θώρακα την προσευχή, περικεφαλαία την ελεημοσύνη και μαχαίρι την νηστεία …

Και άρχισαν να κυλούν οι μέρες …και η τηλεόραση δεν έκλεισε …με το πρόσχημα της ενημέρωσης και της….χρεωκοπίας έμενε σταθερά ανοιχτή …Τα μόνα που έκλειναν ήταν τα μάτια, όποτε το βράδυ, πριν τον ύπνο, διάβαζαν ελάχιστες γραμμές πριν τον ύπνο από την ουρανοδρόμο κλίμακα …Και η νηστεία έγινε …χημεία .

Νηστήσιμα πολλών λογιών …Θαλασσινά και περίτεχνες συνταγές χωρίς λάδι…Και το σαββατοκύριακο το τραπέζι σαν γιορτινό …όσο για προσευχή, όλα βιαστικά, και όπως πάντα διεκπεραιωτικά …είναι και η νηστεία βλέπετε που εξουθενώνει …πρόλαβε βέβαια και άναψε το κεράκι του σε όλες τις ακολουθίες, ώστε να μην τον ελέγχει ο αλυσοδεμένος άγιος που και εφέτος έμεινε δέσμιος εντός του …

Βράδυ Ανάστασης …και αυτός στέκεται μελαγχολικός περιμένοντας το άγιο φως …Πώς άφησε τόσες μέρες να περάσουν σαν μια ανάσα δίχως οξυγόνο ….Δεν τα κατάφερε και φέτος να την ζήσει όπως την είχε ονειρευτεί …

Τούτο το γεμάτο λύπη και αλήθεια όνειρο τον ξύπνησε χαράματα καθαροδευτέρας …όνειρο που το ‘χε ζήσει τόσες φορές ….Στέκεται εμπρός στο αναμμένο καντηλάκι της Παναγιάς …Είναι ώρα για υποσχέσεις ιερές ..αγιασμένες ..ώρα για δράση …Περιζωσάμενος την οσφύν….θα αναμετρηθεί με τον εαυτό του ,θ’ αγαπήσει με πράξεις …θα νεκρώσει ό,τι το παλαιό προσφέροντας άσκηση και αφοσίωση…Φέτος θα τα καταφέρει να ζήσει όχι άλλη μια Σαρακοστή …μα μια άλλη Σαρακοστή …..

Καλό Στάδιο σε όλους !!!

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

Περί Σαρακοστής

Η σαρακοστή είναι  περίοδος άσκησης  40 ημερών για τους Χριστιανούς , 

 πριν από τον εορτασμό του  Πάσχα. Συγκεκριμένα ξεκινάει από την Καθαρά Δευτέρα

 και τελειώνει την Κυριακή των Βαΐων.

 Είναι μια περίοδος νηστείας , κατάνυξης και μετάνοιας για τους Χριστιανούς,

 μια προετοιμασία και μια συμπόρευση με τον Ιησού για το Πάσχα, με  κύριο γνώρισμα τη νηστεία.

Θεωρείται πένθιμη περίοδος γι’αυτό αυτό το διάστημα δεν τελείται η Θεία Λειτουργία τις

 καθημερινές ημέρες, από Δευτέρα έως Παρασκευή, ενώ επίσης δεν τελούνται τα μυστήρια

 της βάπτισης και του γάμου.

Προκειμένου να καλύψει αυτό το κενό , η Εκκλησία μας φρόντισε να τελείται η ακολουθία της

 Θείας Λειτουργίας των Προηγιασμένων, δύο φορές την κάθε εβδομάδα  αυτήν την περιόδο,

 για να μπορούν οι πιστοί να μεταλαμβάνουν συνεχώς και να μη στερούνται της 

Θείας Κοινωνίας, ενώ κάθε Παρασκευή βράδυ τελούνται σε όλες τους ναούς  

της Ελλάδος οι χαιρετισμοί στην Παναγία μας.

Η νηστεία αυτή την περίοδο σταματάει δύο μέρες. Την ημέρα του Ευαγγελισμού της Παναγίας 

στις 25 Μαρτίου ,όπου καταλύεται 

ψάρι, όπως επίσης και την τελευταία ημέρα, την Κυριακή των Βαίων. Έτσι oi ημέρες των 6 

εβδομάδων, από 42 γίνονται 40 και από εκεί βγαίνει το όνομα Τεσσαρακοστή.

ΕΛΛΑΔΑ

Θαυμαστή μετάνοια στή Γαλάτεια Ἐορδαίας, πού ματαιώνει τό καρναβάλι τῆς μετά τή συγκλονιστική ἐπιστολή τοῦ Μητροπολίτη Φλωρίνης κατά τῶν καρναβαλιῶν!

Μέ παρέμβαση τοῦ Μητροπολίτη ματαιώθηκε τό καρναβάλι!

Ματαιώνουν στήν Γαλάτεια Ἐορδαίας τίς Καρναβαλικές ἐκδηλώσεις, μετά τήν ἐγκύκλιο τοῦ Μητροπολίτη Φλωρίνης κ. Θεοκλήτου κατά τοῦ καρναβαλιοῦ. Ὁ κ. Θεοκλητός μέ πρόσφατη ἐπιστολή τοῦ καυτηρίαζε τό ἔθιμο πού ἀντίκειται στά ἤθη τῆς ἐκκλησίας προειδοποιώντας τούς φορεῖς καί τούς συλλόγους νά μήν ἐπιχειρήσουν παρόμοιες ἐκδηλώσεις. Ἡ κινητικότητα τό τελευταῖο διάστημα ἀπό πλευρᾶς ἐκπροσώπων τοῦ Μητροπολίτη Φλωρίνης στήν Γαλάτεια θορύβησε τούς κατοίκους φοβούμενοι γιά τυχόν συνέπειες. Ἀποτέλεσμα ὁ Πολιτιστικός Σύλλογος τῆς συγκεκριμένης τοπικῆς ἑνότητας νά προχωρήσει στή ματαίωση τῶν καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων πού ἦταν προγραμματισμένες γιά τήν ἐρχόμενη Κυριακή. Διαβάστε παρακάτω τήν ἐπιστολή τοῦ κ. Θεοκλήτου:…

«Ἀποθώμεθα τά ἔργα τοῦ σκότους

καί ἐνδυσώμεθα τά ὄπλα τοῦ φωτός»

(Ρωμ. 13,12)

Πρίν ἀπό δύο ἑβδομάδες ἡ Ἐκκλησία μᾶς εἰσῆλθε στήν εὐλογημένη περίοδο τοῦ Τριωδίου. Τό Τριώδιο εἶναι μία περίοδος κατά τήν ὁποία κάθε χριστιανός καλεῖται σέ αὐτογνωσία, σέ μετάνοια, σέ ἐξομολόγηση, σέ προσευχή καί σέ ἐντονώτερη προσπάθεια γιά μία πιό συνεπῆ χριστιανική ζωή.

Γιά τόν σκοπό αὐτό ἡ Ἐκκλησία μᾶς προτείνει τή νηστεία, μέ τήν ὁποία ἐξασκοῦμε τήν θέληση καί τήν αὐτοκυριαρχία. Ἐπίσης μᾶς καλεῖ σέ τακτικώτερο ἐκκλησιασμό, γιά νά συμμετάσχουμε στίς κατανυκτικές ἀκολουθίες τῆς περιόδου αὐτῆς, τούς Χαιρετισμούς, τίς Θεῖες Λειτουργίες τῶν Προηγιασμένων Δώρων, τά Ἀπόδειπνα, τούς Κατανυκτικούς Ἑσπερινούς.

Ἀλλ’ ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία καλεῖ τόν λαό σέ μετάνοια καί ἐπιστροφή στόν Θεό, ἔρχεται ὁ διάβολος νά τόν ἀποπροσανατολίσει καί νά τόν ὁδηγήσει σέ ἕναν ἀκριβῶς ἀντίθετο τρόπο ζωῆς, μέ ἕνα δικό του Τριώδιο, τό «ἀντιτριώδιο». Τόν καλεῖ σέ μεθύσια, σέ ἀποκριάτικους χορούς, σέ καρναβαλικές μεταμφιέσεις καί σέ κάθε εἴδους ἀσωτία.

Τά καρναβάλια, ὅπως ὅλοι καλά γνωρίζουμε, εἶναι ἔθιμα εἰδωλολατρικά, τά ὁποῖα ἡ Ἐκκλησία μᾶς πολλές φορές τά ἔχει καταδικάσει.

Εἶναι κατάλοιπα τῶν ἀρχαίων ὀργιαστικῶν τελετῶν πού γίνονταν πρός τιμήν τοῦ Διονύσου καί τοῦ Βάκχου, ἀλλά καί ἄλλων Ρωμαϊκῶν θεοτήτων. Ἀποτελοῦν δέ κατάπτωση τῆς ἀνθρωπίνης προσωπικότητος.

Οὔτε πάλι προσφέρουν καμία οὐσιαστική ψυχαγωγία, πέρα ἀπό μία προσωρινή ἐφορία καί ἕνα ἐφήμερο ξέσπασμα.

Τήν πρόσκαιρη διασκέδαση διαδέχεται ἡ ἀπογοήτευση, ἡ λύπη καί τό κενό. Ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου δέν γεμίζει μέ τέτοιες ψεύτικες χαρές.

Φέτος ὅμως, ὑπάρχει καί ἄλλος ἕνας λόγος γιά τόν ὁποῖον δέν πρέπει νά γίνουν καρναβαλικές ἐκδηλώσεις.

Ἡ πατρίδα μᾶς διέρχεται μεγάλη οἰκονομική κρίση. Περνᾶ μία νέα κατοχή. Πολλοί συνάνθρωποί μας βρίσκονται σέ δύσκολη κατάσταση. Ἄλλοι πεινοῦν καί ἄλλοι κρυώνουν. Οἱ μισθοί καί οἱ συντάξεις μειώνονται. Νέοι δυσβάστακτοι φόροι συνεχῶς προστίθενται.

Ὑπάλληλοι ἀπολύονται. Πλῆθος καταστήματα καί ἐπιχειρήσεις κλείνουν. Καί πάνω σέ αὐτό τό φάσμα, οἱ τοκογλύφοι δανειστές μᾶς ἐπισείουν τά χρεόγραφα μέ τά τεράστια χρέη μας καί μᾶς ἀπειλοῦν καθημερινά. Χάσαμε τήν ἐθνική μας κυριαρχία• χάσαμε τήν ἐθνική ἀξιοπρέπειά μας.

Καί ἐμεῖς, ἀντί νά πέσουμε στά γόνατα καί νά παρακαλέσουμε τόν Θεό νά μᾶς βοηθήσει, ἀντί νά τρέξουμε καί νά μοιραστοῦμε τά ἀγαθά πού μᾶς χαρίζει ὁ Θεός μέ τούς πτωχούς, ἑτοιμαζόμαστε νά ὑποδεχθοῦμε τόν «θεό καρνάβαλο» καί νά κάψουμε τά λιγοστά χρήματά μας, ἀλλά καί τά χιλιάδες εὐρώ τοῦ κρατικοῦ κορβανά  στό βωμό του.

Ὤ τῆς παραφροσύνης! Πότε, λοιπόν, θά συνετιστοῦμε; Καί, ἐπί τέλους, δέν θά βρεθεῖ ἕνας ἡγέτης πού νά πονᾶ ἀληθινά αὐτή τή δύσμοιρη πατρίδα, γιά νά βάλει φρένο στίς τόσες ἀπερίσκεπτες σπατάλες καί στά τόσα ἀλόγιστα ἔξοδα;

Ἀγαπητά μου πνευματικά παιδιά,

Μπροστά σέ αὐτήν τήν κατάσταση, οἱ ὑπεύθυνοι ἀποποιοῦνται τίς εὐθύνες καί οἱ ἔνοχοι σιωποῦν. Ἐμεῖς ὅμως ἀρνούμαστε νά σιωπήσουμε.

Ἀρνούμαστε νά σιωπήσουμε, γιατί θεωροῦμε ὅτι εἶναι ὑποχρέωση τοῦ ἐπισκόπου νά καταγγέλλει τά κακῶς κείμενα καί νά προστατεύει τό ποίμνιό του ἀπό τίς πλάνες.

Δηλώνω δέ πρός ὅλους, πώς μου εἶναι ἐντελῶς ἀδιάφορο ἄν κάποιοι ἀπό τούς λεγομένους «προοδευτικούς» καί «ἐκσυγχρονιστές» μέ χαρακτηρίσουν ὀπισθοδρομικό καί φανατικό.

Ἐξ ἄλλου, ὅλοι μας σήμερα γευόμαστε στό πετσί μας τά ἀποτελέσματα τῆς «προοδευτικότητάς» τους.

Ἔχοντας,  λοιπόν, βαθειά συναίσθηση τῆς ἐπισκοπικῆς εὐθύνης μου, ἀπευθύνομαι σέ ἐσένα πιστέ λαέ τῆς ἀκριτικῆς ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καί σέ προτρέπω πατρικά νά μή συμμετάσχεις σέ καμιά καρναβαλική ἐκδήλωση.

Ἀντίθετα σέ παρακαλῶ, νά εἰσέλθεις στήν ἁγία περίοδο τοῦ Τριωδίου καί τῆς ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς μέ πίστη, εὐλάβεια καί κατάνυξη.

Ἀπευθύνομαι ἰδιαίτερα στούς γονεῖς, οἱ ὁποῖοι μέ ἀγάπη καί πολλούς κόπους γαλουχοῦν τά παιδιά τους καί τούς παρακαλῶ μέ διάκριση καί σύνεση νά ἀποτρέψουν τά παιδιά τους ἀπό τά μασκαρέματα, ὅπως ἐπίσης ἀπευθύνομαι καί στούς καλούς δασκάλους καί καθηγητές πού ἐπαξίως διακονοῦν τήν ἐκπαίδευση καί τούς προτρέπω νά μήν συναινέσουν στή δημιουργία ἀποκριάτικων ἑορτῶν στόν χῶρο τοῦ σχολείου.

Παιδιά μου εὐλογημένα,

μέ ἀφορμή τήν σημερινή ἐπικοινωνία μας σᾶς καλῶ καί πάλι ὅλους, μικρούς καί μεγάλους, ὡς «φωνή βοῶντος ἐν τή ἐρήμω», νά μετανοήσουμε γιά ὅλες αὐτές τίς πράξεις μας πού παρόργισαν τήν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ.

Νά μετανοήσουμε εἰλικρινά, γιατί μόνον ἡ ἀληθινή μετάνοια ἔχει τή δύναμη νά προσελκύσει τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ καί νά μεταβάλει θετικά τήν τραγική κατάσταση πού ζοῦμε.

Ἀρκετά γευτήκαμε τά ξυλοκέρατα τῆς ἀποστασίας. Καιρός νά ἔλθουμε «εἰς ἑαυτόν». Καιρός νά συνέλθουμε καί νά ἐπιστρέψουμε στόν Θεό τῶν πατέρων μας.

Καιρός νά ἐπιστρέψουμε στήν γλυκιά μας μάνα, τήν Ἐκκλησία μας, τήν μάνα πού ποτέ δέν μᾶς πρόδωσε, ἀλλά ἔμεινε δίπλα μας σ’ ὅλες τίς δύσκολες στιγμές καί ἔδωσε καί τό αἷμα της γιά νά ἀναστήσει τήν πατρίδα μας.

Ἡ μετάνοιά μας, προσωπική καί συλλογική, εἶναι ἡ μοναδική διέξοδος στά τραγικά ἀδιέξοδά μας.

Ἐλπίζοντας ὅτι θά εἰσακούσετε τήν φωνή τοῦ ἐπισκόπου σας καί  ὅτι ἔτσι ἡ ἱερά Μητρόπολή μας θά μετατραπεῖ σέ στήλη μετανοίας καί προσευχῆς, σᾶς εὐλογῶ ἕναν ἕναν ξέχωρα καί σᾶς εὔχομαι ἡ χάρη τοῦ Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Πατέρα καί ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νά εἶναι μέ ὅλους σας.

Καλή κι εὐλογημένη Τεσσαρακοστή.

Μετά πολλῶν πατρικῶν εὐχῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Φλωρίνης, Πρεσπῶν & Ἐορδαίας

ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ

romfea.gr

Αγοράζουμε Ελληνικά!

Η σκέψη μας είναι πολύ απλή.

Αν κάθε Έλληνας καταφέρει μέσα στο 2012 να αγοράσει ελληνικά προϊόντα αξίας 1.000 ευρώ στη θέση ξένων προϊόντων που αγόρασε πέρυσι, τότε θα προστεθεί στην προβληματική ελληνική οικονομία το αστρονομικό ποσό των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ολόκληρο το περιβόητο ΕΣΠΑ που υποτίθεται ότι θα αναζωογονούσε τη χώρα, είναι 18 δισεκατομμύρια για τέσσερα χρόνια. Αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει η είσοδος 12 δις ευρώ τον χρόνο στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα; Τι σημαίνει σε επενδύσεις, σε νέες θέσεις εργασίας;

Σε πολύπλοκα προβλήματα λοιπόν, χρειάζονται απλές λύσεις.

Στροφή στο ελληνικό τρόφιμο, στο ελληνικό ποτό, στροφή στον Έλληνα παραγωγό.
Και σιγά-σιγά, στροφή στο ελληνικό ρούχο και το ελληνικό παπούτσι.
Μην ψαρώνετε από τα πολυδιαφημισμένα ξένα προϊόντα, μη θεωρείτε μόδα την κατανάλωση τους.

Οι πολυεθνικές του τροφίμου, του ποτού, του ρούχου, της συσκευής, μας έκαναν να τρώμε πλαστικά σαν Αμερικάνοι, να ντυνόμαστε σαν Βρεττανοί ή Ιταλοί, να πίνουμε σαν Γάλλοι, να γίνουμε γκατζετάκηδες σαν Γιαπωνέζοι.

Η ματιά μας πρέπει να είναι ανοικτή στον κόσμο, αλλά όχι ως το σημείο να περιφρονήσουμε τους εαυτούς μας και να υιοθετήσουμε συμπεριφορές συλλογικής καταστροφής μας.
Ως εδώ.

Αξίζουμε πολύ περισσότερα και ως παραγωγοί και ως καταναλωτές και ως αυτεξούσιοι πολίτες.

Υ.Γ. και μην ξεχνάτε το απόλυτο μποϊκοτάζ στα γερμανικά προϊόντα. Αν μας ακολουθήσει η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, θα χάσουν τη μεγάλη αγορά του Νότου από την αλαζονεία και τον άκρατο σωβινισμό τους. Θα ξεχάσουν το σχέδιο οικονομικής κατάληψης της Ευρώπης και θα αλλάξουν τροπάριο

Γέροντας Παΐσιος: 'Καὶ ἐμᾶς θὰ μᾶς πιάσει πείνα. Θὰ πεινάσει ἡ Ἑλλάδα.

Γέροντας Παΐσιος: 'Καὶ ἐμᾶς θὰ μᾶς πιάσει πείνα. Θὰ πεινάσει ἡ Ἑλλάδα. Καὶ ἐπειδὴ θὰ κρατήσει αὐτὴ ἡ μπόρα κάποιο διάστημα, μῆνες θὰ εἶναι, θὰ ποῦμε τὸ ψωμὶ ψωμάκι.

Ἂς προνοήσει ὁ καθένας γιὰ τὴν ἐπιβίωση τὴν δική του καὶ τῶν δικῶν τοῦ χωρὶς νὰ ξεχνᾶμε ὅμως καὶ τὴν κουβέντα τοῦ Πατροκοσμᾶ : "Μόνο ΧΡΙΣΤΟΣ καὶ ΨΥΧΗ σᾶς χρειάζονται" καθὼς ἐπίσης πὼς ὅ, τι ἔχουμε ὅλοι θὰ τὸ μοιραστοῦμε μεταξύ μας...Ὁ Γέροντας Παΐσιος ἀποκαλύπτει στὸν Ἀνέστη Μαυροκέφαλο,

τὰ γεγονότα ποὺ θὰ προηγηθοῦν τῆς παράδοσης τῆς Κωνσταντινούπολης στοὺς Ἕλληνες, ὅπως ἐπίσης καὶ ὁρισμένα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν: Καθὼς ἡ καταγωγὴ μᾶς εἶναι ἀπ' τὴν Καππαδοκία καὶ ἡ μία γιαγιὰ μᾶς κατάγεται ἀπ' τὸ χωριὸ τοῦ Γέροντα, ἀπ' τὰ Φάρασα, ἐνῶ ἡ ἄλλη ἀπ' τὴν Καισάρεια, ἔχουμε κοινὲς ρίζες μὲ τὸ Γέροντα, καὶ ἐπειδὴ ἐκεῖνα τὰ μέρη μᾶς πονᾶνε ἰδιαίτερα τώρα ποὺ εἶναι σὲ ξένα χέρια, ρωτοῦσα συνέχεια τὸ Γέροντα γιὰ τὴν Τουρκία, τί θὰ γίνει μὲ τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ ἄλλα σχετικά.
Κάποτε, εἶχα πάει στὸ Γέροντα μὲ ἕνα φίλο μου καὶ ἐκεῖ συναντήσαμε μία παρέα ἀπὸ πέντε παιδιά. Τότε, ρώτησα τὸ Γέροντα ποιὲς προέβλεπε νὰ εἶναι οἱ ἐξελίξεις σχετικὰ μὲ τὴν Τουρκία. "Γέροντα", τοῦ λέω, "ἀπ' τὴν Ἀλεξανδρούπολη εἴμαστε. Μήπως μᾶς πιάσει ἡ μπόρα κατὰ κεῖ;" Μοῦ ἀπαντᾶ: "Κοίταξε νὰ δεῖς. Οἱ Τοῦρκοι δὲ θὰ μποῦν στὴν Ἀλεξανδρούπολη. Θὰ κάνουν μόνο μία πρόκληση στὴν Ἑλλάδα, ποὺ θὰ ἔχει σχέση μὲ τὴν αἰγιαλίτιδα ζώνη. Καὶ ἐμᾶς θὰ μᾶς πιάσει πείνα. Θὰ πεινάσει ἡ Ἑλλάδα. Καὶ ἐπειδὴ θὰ κρατήσει αὐτὴ ἡ μπόρα κάποιο διάστημα, μῆνες θὰ εἶναι, θὰ ποῦμε τὸ ψωμὶ ψωμάκι".
Μετὰ ρωτάω: "Γέροντα, πῶς θὰ καταλάβω ἐγὼ ὅτι θὰ εἴμαστε κοντὰ στὸν πόλεμο;" "Ὅταν", λέει, "θὰ ἀκούσεις τὴν τηλεόραση νὰ γίνεται θέμα γιὰ τὰ μίλια, γιὰ τὴν ἐπέκταση τῶν μιλίων (τῆς αἰγιαλίτιδας ζώνης) ἀπὸ 6 σὲ 12 μίλια, τότε ἀπὸ πίσω ἔρχεται ὁ πόλεμος. Ἀκολουθεῖ". Λέω: "Καὶ ποιὰ κράτη θὰ συμμετέχουν;" "Κοίταξε, μετὰ τὴν πρόκληση τῶν Τούρκων, θὰ κατεβοῦν οἱ Ρῶσοι στὰ Στενά. Ὄχι γιὰ νὰ βοηθήσουν ἐμᾶς. Αὐτοὶ θὰ ἔχουν ἄλλα συμφέροντα. Ἀλλά, χωρὶς νὰ τὸ θέλουν, θὰ βοηθᾶνε ἐμᾶς. Τότε, οἱ Τοῦρκοι γιὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὰ Στενά, ποὺ εἶναι στρατηγικῆς σημασίας, θὰ συγκεντρώσουν ἐκεῖ καὶ ἄλλα στρατεύματα. Παράλληλα δέ, θὰ ἀποσύρουν δυνάμεις ἀπὸ καταληφθέντα ἐδάφη. Ὅμως, θὰ δοῦν τότε τὰ ἄλλα κράτη τῆς Εὐρώπης, συγκεκριμένα ἡ Ἀγγλία, ἡ Γαλλία, ἡ Ἰταλία καὶ ἄλλα ἔξι-ἑφτὰ κράτη τῆς ΕΟΚ, ὅτι ἡ Ρωσία θὰ ἁρπάξει μέρη, ὅποτε θὰ ποῦν: "Δὲν πᾶμε κι ἐμεῖς ἐκεῖ πέρα, μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι;" Ὅλοι, ὅμως, θὰ κυνηγοῦν τὴ μερίδα τοῦ λέοντος. Ἔτσι, θὰ μποῦν καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι στὸν πόλεμο".

Σ' αὐτὸ τὸ σημεῖο ρωτάω: "Ἐμεῖς, τί θὰ κάνουμε; Ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς θὰ πάρει μέρος σ' αὐτὸν τὸν πόλεμο;" "Ὄχι" λέει. "Θὰ βγάλει ἡ κυβέρνηση ἀπόφαση νὰ μὴ στείλει στρατό. Θὰ κρατήσει στρατὸ μόνο στὰ σύνορα. Καὶ θὰ εἶναι μεγάλη εὐλογία ποὺ δὲ θὰ πάρει μέρος. Γιατί, ὅποιος πάρει μέρος σ' αὐτὸν τὸν πόλεμο, χάθηκε... Τότε, ἐπειδὴ στὴν Ἑλλάδα ὁ κόσμος θὰ φοβηθεῖ, πολλοὶ θὰ στραφοῦν πρὸς τὴν Ἐκκλησία, πρὸς τὸν Θεό, καὶ θὰ μετανοήσουν. Γι' αὐτό, ἐπειδὴ θὰ ὑπάρξει μετάνοια, δὲ θὰ πάθουμε κακὸ οἱ Ἕλληνες. Ὁ Θεὸς θὰ λυπηθεῖ τὴν Ἑλλάδα, ἐπειδὴ ὁ κόσμος θὰ στραφεῖ πρὸς τὴν Ἐκκλησία, πρὸς τὸ Μοναχισμὸ καὶ θὰ ἀρχίσουν νὰ προσεύχονται. Καὶ θὰ Βαπτισθοῦν πολλοὶ Τοῦρκοι. Τότε, ὁ βασιλιὰς Κωνσταντῖνος θὰ συμβάλει ὡς μεσάζοντας, νὰ δοθεῖ ἡ Πόλη στὴν Ἑλλάδα. Εἶναι εὐλαβής, εἶναι καλός". "Γέροντα", τὸν ρωτάω μετά, "τὴν Πόλη θὰ τὴν δώσουν σ' ἐμᾶς;" "Θὰ τὴν δώσουν σέ μας, ὄχι ἐπειδὴ θὰ τὸ θέλουν, ἀλλὰ ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ λύση θὰ ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τῶν ξένων. Τότε θὰ τὸ καταλάβουν αὐτό. Αὐτὰ πού σου λέω, μὴν τὰ πεῖς σὲ κανένα. Θὰ σὲ βγάλουν τρελλό. Γιατί δὲν εἶναι ὥριμες οἱ συγκυρίες ἀκόμα. Τότε θὰ τὸ καταλάβεις". Αὐτὴ ἡ συζήτηση μὲ τὸ Γέροντα ἔγινε τὸ 1991, ὅταν ὑπηρετοῦσα στὸ στρατό.

'Ἄλλη φορᾶ, ὁ Γέροντας εἶπε: "Ἡ διοίκηση τῆς Πόλης, ἀπό μας, θὰ εἶναι καὶ στρατιωτικὴ καὶ πολιτική". Γνώρισα καὶ τρεῖς ἀξιωματικοὺς ποὺ εἶχαν πάει στὸ Γέροντα. Ἀπ' τοὺς τρεῖς ἀξιωματικοὺς ὁ ἕνας ἔλεγε: "Μόνο σὲ μένα ὁ Γέροντας εἶπε πὼς θὰ εἶμαι διοικητὴς στρατιωτικοῦ τμήματος στὴν Πόλη. Στοὺς ἄλλους δὲν ἀνέφερε τίποτε".
Κάποια ἄλλη παρέα εἶχε πάει στὸ Γέροντα. Ἕνας ἀπ' αὐτοὺς σπούδαζε πολιτικὸς μηχανικὸς στὸ Πολυτεχνεῖο τῆς Ξάνθης. Σὲ μία στιγμή, γυρίζει ὁ Γέροντας, τὸν δείχνει μὲ τὸ δάκτυλο - αὐτός, σημειωτέον, πήγαινε στὸ Γέροντα γιὰ πρώτη φορὰ - καὶ τοῦ λέει: "Ἐσύ, σὰν πολιτικὸς μηχανικός, θὰ συμβάλεις στὴν ἀνοικοδόμηση τῆς Πόλης, γιατί ἡ Πόλη θὰ ἀνοικοδομηθεῖ ἀπ' τὴν ἀρχή". Γύρισε καὶ τὸν ἔδειξε μὲ τὸ δάκτυλο μπροστὰ σὲ ὅλους. Τὸ παιδί, τότε, ἦταν φοιτητής. Μετά, ὁ Γέροντας γυρίζει σὲ μένα καὶ λέει: "Κι ἐσύ, Ἀνέστη, θὰ πᾶς στὴν Πόλη. Κι ἐσεῖς οἱ δύο - ἔδειξε ἐμένα καὶ τὸν φίλο μου - θὰ πάτε στὴν Πόλη, ἀλλὰ γιὰ ἄλλο σκοπό". Δὲ μοῦ τὸν φανέρωσε τὸ σκοπό. Μετὰ ἀπ' αὐτό, μοῦ μπῆκε ἡ ἐπιθυμία νὰ μάθω τουρκικά.

Μία ἄλλη φορᾶ ποὺ εἶχα πάει στὸ κελλὶ τοῦ Γέροντα, ἔτυχε νὰ εἶναι μέσα ἕνας πρώην μουσουλμάνος ἀπὸ τὴ Θράκη. Τὸν πιάνω καὶ τοῦ λέω: "Ἐσὺ πῶς συνέβη καὶ ἦλθες ἐδῶ, στὸ Γέροντα;" Σταῦρο τὸν ἔλεγαν. "Ἄσε", λέει, "κάτσε νὰ σοὺ πῶ. Ὁ Γέροντας μᾶς ἔκανε ἕνα πολὺ μεγάλο θαῦμα καὶ πίστεψε ὅλη ἡ οἰκογένειά μου. Μετὰ ἦλθε στὸ χωριὸ καὶ φρόντισε νὰ Βαπτισθοῦμε".

Καὶ σὲ ἄλλη ἐπίσκεψή μας στὴν Παναγούδα, ἦταν παρὼν καὶ ὁ μουσουλμάνος ποὺ Βαφτίσθηκε, ὁ Σταῦρος. Τότε, πάλι μᾶς ἀνέφερε ὁ Γέροντας γιὰ τὰ γεγονότα, πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν μὲ τὴν Κωνσταντινούπολη. Καὶ ὅταν ἔφθασε στὸ σημεῖο ποὺ θὰ πονέσει ἡ Ἑλλάδα καὶ εἶπε ὅτι, ἐμᾶς, θὰ μᾶς ἀγγίξει ἡ πείνα, λέει ὁ κύριος Σταῦρος: "Γέροντα, νὰ κρατήσω ἕνα σακκὶ ἀλεύρι γιὰ νὰ μπορέσω ν' ἀντιμετωπίσω ἐκείνη τὴν περίοδο καὶ νὰ μὴν πεινάσουν τὰ παιδιά;" "Ὄχι", τοῦ λέει, "μὴν παίρνεις, γιατί ὁ γείτονάς σου θὰ ἔχει ἀλεύρι καὶ θὰ σοὺ δώσει"! Δηλαδή, προεῖδε ὁ Γέροντας ποιὸς θὰ βοηθήσει τὸν κύριο Σταῦρο στὴν περίοδο τῆς πείνας. Ἐκεῖνος φυσικὰ θὰ ζεῖ σὲ χωριό. Τώρα, ἐμεῖς ποὺ ζοῦμε στὶς πόλεις, θὰ ποῦμε τὸ ψωμὶ ψωμάκι. Γι' αὐτό, ἄλλη φορᾶ, ὁ Γέροντας ἔλεγε: "Νὰ ἔχετε ἕνα κτηματάκι καὶ λίγο νὰ τὸ καλλιεργεῖτε. Κοντὰ σὲ σᾶς, θὰ βοηθήσετε καὶ κάποιον ποὺ δὲν θὰ ἔχει".

Περιοδικό: "ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ"
Ἑνότητα: "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ"
Τεῦχος 48, Μάϊος-Ἰούνιος 2006