Πάρτε τηλέφωνο στο ΣΚΑΪ και ευχηθείτε τους "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ". Μπορεί να μην το έχουν μάθει...

Πάρτε τηλέφωνο στο ΣΚΑΪ και ευχηθείτε τους "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ". Μπορεί να μην το έχουν μάθει...

Ανακοίνωση της Ενωμένης Ρωμιοσύνης: ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΣΚΑΙ ΚΑΙ ΤΟ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»

Ἀνάμεσα στὰ διάφορα ἔθιμα τοῦ τόπου μας γιὰ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα, τὸ κανάλι Σκάι κάνει τὴν προσπάθειά του νὰ ἐντάξει καὶ τὴν ἀπὸ μέρους του προβολὴ ντοκιμαντὲρ ποὺ ἀμφισβητοῦν τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι λοιπόν, τηρώντας τὰ καθιερωμένα, γιὰ τρίτη συνεχόμενη χρονιὰ καὶ μάλιστα ὅλως τυχαίως τὴν ἴδια μέρα, Μεγάλη Παρασκευὴ βράδυ, προγραμμάτισε τὴν προβολὴ τοῦ ντοκιμαντὲρ μὲ τίτλο, «Ὁ Τάφος τοῦ Ἰησοῦ». Τὸ ἴδιο τὸ κανάλι ἀναφέρει στὸ πρόγραμμά του γιὰ τὴν παρουσίαση τῆς συγκεκριμένης ἐκπομπῆς τὰ ἀκόλουθα: «Ὁ πρόσφατα εὑρεθεῖς ἑβραϊκὸς τάφος στὰ Ἱεροσόλυμα ἔφερε στὴν ἐπιφάνεια κουτιὰ ποὺ περιεῖχαν ὀστά μὲ ἀρχικὰ ὀνόματα «Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσήφ», «Μαρία», «Ἰούδας, υἱὸς τοῦ Ἰησοῦ». Ἀμέσως κυκλοφόρησε παγκοσμίως ἡ εἴδηση πὼς βρέθηκε ὁ οἰκογενειακὸς τάφος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ! Ἡ εἴδηση, ὅμως, πὼς βρέθηκε ὁ οἰκογενειακὸς τάφος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔρχεται ἀντίθετη μὲ τὸ δόγμα τοῦ Χριστιανισμοῦ περὶ «ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἄνοδό του στὸν Παράδεισο». Μέσα ἀπὸ προσεχτικὴ καὶ διεξοδικὴ ἔρευνα, οἱ εἰδικοὶ ἐξηγοῦν τὰ ἀρχαιολογικά, ἱστορικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ στοιχεῖα ποὺ βρῆκαν…».

Παρακολουθώντας το κανεὶς μαθαίνει ὅτι -σύμφωνα μὲ τοὺς Ἑβραϊκῆς κυρίως καταγωγῆς «ἐπιστήμονες» ποὺ συμμετέχουν στὸ ντοκιμαντὲρ- ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν ἦταν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ ἕνας αἱρετικὸς Ἰουδαῖος δάσκαλος ποὺ ὄχι μόνο δὲν ἀναστήθηκε ἀλλὰ παντρεύτηκε τὴ Μαρία τὴ Μαγδαληνὴ καὶ μάλιστα ἀπέκτησε καὶ παιδί. Γιὰ τὴν «ἐπιστημοσύνη» τῆς ἐν λόγω ἐκπομπῆς καὶ τὸ αὐθαίρετο τῶν βλάσφημων ἰσχυρισμῶν της δὲ χρειάζεται ἐδῶ νὰ ποῦμε κάτι. Ἤδη ἀπὸ τὰ προηγούμενα χρόνια προβολῆς της γράφτηκαν πολλὰ ἄρθρα ἀπὸ ἐξαιρετικοὺς ἐπιστήμονες καὶ εἰδικοὺς  ποὺ κατέδειξαν τὸ πραγματικὰ γελοῖο τῆς ὑποτιθέμενης ἔρευνας.

Μάλιστα, σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὴν ἐφημερίδα Καθημερινή, τὸ Πάσχα τοῦ 2011, ὁ Καθηγητὴς κ. Γ. Μπαμπινιώτης, καὶ σημερινὸς ὑπουργὸς Παιδείας, εἶχε διαμαρτυρηθεῖ ἔντονα καὶ κλείνοντας τὴν ἐπιστολὴ του τόνιζε ὅτι: «Ὅποιος ἀπὸ τοὺς ὑπεύθυνους τοῦ τηλεοπτικοῦ προγράμματος τοῦ Σκάι …ἔκανε αὐτὴ τὴν ἐπιλογή, χωρὶς νὰ τὸ ἐπιδιώκει σκοπίμως, πρέπει νὰ γνωρίζει ὅτι προκάλεσε πολλοὺς τηλεθεατὲς τοῦ σταθμοῦ (ὄχι μόνο τοὺς θρησκεύοντες) καὶ ὅτι τὸ θέμα σχολιάστηκε πολύ».

Ἡ ἐκ τρίτου ἐπανάληψή τῆς ὡς ἄνω ἐκπομπῆς καθιστὰ σαφὲς ὅτι ὁ κ. Μπαμπινιώτης ἔσφαλε στὶς ἐλπίδες του περὶ τῆς τυχαίας ἐπιλογῆς τῆς ἐκπομπῆς καὶ ὅτι ἀντίθετα ὁ ὑπεύθυνος προγράμματος τοῦ Σκάι ἐπιθυμεῖ σκοπίμως νὰ προκαλέσει τοὺς τηλεθεατὲς τοῦ σταθμοῦ (ὅσοι εἶναι αὐτοὶ τέλος πάντων). Φέτος μάλιστα ἐπαύξησε τὶς προκλήσεις του καὶ μὲ μερικὰ ἀκόμη ντοκιμαντὲρ ποὺ ἐνέταξε στὸ πρόγραμμά του, τὰ ὁποία δείχνει ἐπανειλημμένα σὲ διάφορες ὧρες τῆς ἡμέρας ὥστε νὰ τὶς δοῦν ὅλες οἱ ‘τηλεοπτικὲς ἡλικίες’. Ἔτσι, τὴ Μεγάλη Τρίτη προέβαλε τὸ ντοκιμαντὲρ «Μαρία Μαγδαληνὴ», ὅπου σύμφωνα μὲ τὸ ἴδιο τὸ κανάλι καὶ ὅσα ἀναφέρει στὸ δελτίο τύπου ποὺ συνοδεύει τὴν ἐκπομπή: «Τὸ ὅραμα τῆς Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς γιὰ τὴν ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ ἀποτέλεσε τὴ σπίθα ποὺ ἄναψε τὴ φλόγα τοῦ Χριστιανισμοῦ. Χωρὶς αὐτήν, ὁ Χριστιανισμὸς μπορεῖ νὰ μὴν ὑπῆρχε κἄν. Παραδόξως, ὅμως, ἀντὶ νὰ τὴ δοξάζουν ὡς ἱδρυτὴ τῆς πίστεως, τὰ εὐαγγέλια δὲν τὴν ἀναφέρουν καθόλου!», καὶ τὴ Μεγάλη Πέμπτη προέβαλε τὸ ντοκιμαντὲρ «Ποιὸς σκότωσε τὸν Ἰησοῦ», γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ ἴδια πηγὴ ἀναφέρει: «Ἡ Βίβλος τὸ ἀναφέρει ξεκάθαρα: οἱ Ἰσραηλίτες ἀξιωματοῦχοι ἀπαίτησαν τὴ θανάτωση τοῦ Ἰησοῦ καὶ ὁ Πόντιος Πιλάτος, ὁ Ρωμαῖος κυβερνήτης τους, τοὺς ἔκανε τὴ χάρη νὰ τὸν στείλει στὸ σταυρό. Μποροῦμε ὅμως ἀκόμη καὶ σήμερα νὰ δεχόμαστε ἄκριτα αὐτὴ τὴν ἐκδοχὴ τῆς ἱστορίας; Ἦταν πράγματι ὁ Πόντιος Πιλάτος ὁ ἀδύναμος ἄνδρας ποῦ περιγράφουν τὰ Εὐαγγέλια; Αὐτὸ τὸ συναρπαστικὸ ντοκιμαντέρ, ποὺ γυρίστηκε στὴν Ἰταλία καὶ τὸ Ἰσραήλ, ἀξιοποιεῖ τὰ πιὸ πρόσφατα ἀρχαιολογικὰ εὐρήματα γιὰ νὰ μᾶς παρουσιάσει τί πραγματικὰ συνέβη στὴν πιὸ διάσημη δίκη ὅλων τῶν ἐποχῶν. Ὅλα δείχνουν πὼς ὁ Πόντιος Πιλάτος ἦταν ἕνας σκληρὸς πολιτικὸς ποὺ δὲ δίσταζε νὰ καταφύγει στὴ βία γιὰ νὰ ἐπιτύχει τοὺς σκοπούς του».

Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τουλάχιστον τρία ἀπὸ τὰ ντοκιμαντὲρ ποὺ ἔδειξε καὶ θὰ δείξει τὸ Σκάι κατὰ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα ὁ Χριστὸς δὲν ἀναστήθηκε ἀλλὰ ἡ Ἀνάστασή του ἦταν ὅραμα τῆς Μαρίας Μαγδαληνῆς καὶ τὸν σκότωσε ὁ Πόντιος Πιλάτος ποὺ ἦταν ‘κάθαρμα’ καὶ δὲ φταῖνε οἱ Ἰσραηλινοὶ ἀξιωματοῦχοι. Εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ τηλεοπτικὸς σταθμὸς Σκάι ἔχει πάρει θέση ἀμφισβήτησης ἀπέναντι στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἔχει σκοπὸ μὲ τὰ μέσα ποὺ διαθέτει, νὰ συνεχίσει κάθε χρόνο, τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα, νὰ προσπαθεῖ νὰ προσβάλει τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα καὶ τὴν κατάνυξη τοῦ Γένους μας. Φυσικὰ ματαιοπονεῖ. Ἢ γιὰ νὰ τὸ ποῦμε πιὸ παραστατικά, πασχίζει σείοντας φτερὸ κοράκου νὰ μᾶς κρύψει τὸν Ἥλιο τὸν Ἀνέσπερο. Ὀφείλουμε νὰ τοῦ ἀναγνωρίσουμε ὅτι τὸ κάνει μὲ ἰδιαίτερο ζῆλο, συνέπεια καὶ προθυμία ἀλλὰ τὸ κάνει εἰς μάτην καὶ εἶναι καὶ πολὺ κωμικὸ ὡς προσπάθεια. Ὡς πρὸς τὴν ἀπαξία τῆς συγκεκριμένης ἐνέργειας τοῦ ἐν λόγω σταθμοῦ καὶ τὶς ἀληθινὲς προθέσεις του ἂς ἀσχοληθοῦν μαζί του ἄλλοι πιὸ ἁρμόδιοι ἀπὸ ἐμᾶς ποὺ τὸ ἐπιβλέπουν ἢ συνεργάζονται μαζί του.

Ἐμεῖς, ὡς Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη, θὰ θέλαμε νὰ σᾶς ζητήσουμε νὰ μὴν σκανδαλίζεσθε διαμαρτυρόμενοι καὶ ἐκνευριζόμενοι αὐτὲς τὶς Μεγάλες Ἡμέρες (γιατί ἐνδεχομένως καὶ αὐτὸς νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς τους) ἀλλὰ ἁπλὰ νὰ ἀγνοήσετε τὸ συγκεκριμένο κανάλι. Καὶ τὴν Κυριακή τῆς Ἀναστάσεως ποὺ τὸ Σκάι συμμετέχει στὸ Πάσχα τῶν Ἑλλήνων μὲ ἑορταστικὲς ἐκπομπὲς ὅπως  τὸ «Ἐξερεύνηση στὰ Χάιλαντς τῆς Σκοτίας», τὸ «True Hollywood Story» καὶ «It’s Me or the Dog», ἂς τοὺς τηλεφωνήσουμε γιὰ νὰ τοὺς ποῦμε ἁπλὰ «Χριστὸς Ἀνέστη!». Ἂν εἶναι λάθος ὅσα μᾶς ἔχει τὸ ἴδιο τὸ κανάλι κάνει νὰ πιστεύουμε γιὰ αὐτούς, τότε σίγουρα θὰ χαροῦν οἱ ὑπεύθυνοι μαζί μας καὶ αὐτοὶ γιὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας, ἂν ὅμως ὄχι, τότε -τί νὰ κάνουμε- ἂς εἶναι ὁ χαιρετισμός μας γιὰ σαράντα ἡμέρες, ἡ ἐνόχλησή τους… 

Καλὴ Ἀνάσταση!

 Υ.Γ.

Τὰ τηλέφωνα τοῦ Τηλεοπτικοῦ Σταθμοῦ Σκάι εἶναι 210 4800170–4.

http://www.enromiosini.gr/anakoinwseis/6694-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BB%CE%B9-%CF%83%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%83-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%B7/

Οἱ ἑπτὰ φράσεις τοῦ Χριστοῦ στὸν σταυρό.

 hristospanagia4

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος)

Θέλετε νὰ µάθετε τὴ σηµασία ἐκείνων τῶν ἑπτὰ φράσεων τὶς ὁποῖες εἶπε ὁ Κύριος πάνω στὸν σταυρό. Δὲν εἶναι σαφεῖς;

Πρώτη φράση: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς˙ οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι»(Λούκ. 23,34). Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Χριστὸς ἔδειξε τὸ ἔλεός του ἀπέναντι στοὺς ἐκτελεστές Του, τῶν ὁποίων ἡ µοχθηρία δὲν ὑποχώρησε οὔτε ὅταν ὑπέφερε στὸν σταυρό. Τὸ δεύτερο εἶναι ὅτι βροντοφώναξε ἀπὸ τὴν κορυφὴ τοῦ βράχου τοῦ Γολγοθᾶ µία ἀποδεδειγµένη ἀλλά ποτὲ καλὰ συνειδητοποιηµένη ἀλήθεια, δηλαδὴ ὅτι αὐτοὶ ποὺ πράττουν τὸ κακὸ ποτὲ δὲν ξέρουν τί κάνουν. Σκοτώνοντας τὸν Δίκαιο στὴν πραγµατικότητα σκοτώνουν τὸν ἑαυτό τους καὶ ταυτόχρονα δοξάζουν τὸν Δίκαιο. Καταπατώντας τὸν νόµο τοῦ Θεοῦ δὲν βλέπουν τὴ µυλόπετρα, ἡ ὁποία ἀόρατα κατεβαίνει πρὸς αὐτοὺς γιὰ νὰ τοὺς συνθλίψει. Ἐµπαίζοντας τὸν Θεὸ δὲν βλέπουν τὰ πρόσωπά τους νὰ µεταµορφώνονται σὲ θηριώδη ρύγχη. Διαποτισµένοι ἀπὸ τὸ κακὸ ποτὲ δὲν ξέρουν τί κάνουν.
Δεύτερη φράση: «Ἀµὴν λέγω σοι, σήµερον µετ’ ἐµοῦ ἔση ἐν τῷ παραδείσῳ» (Λουκ. 23,43). Αὐτὸς ὁ λόγος ἀπευθύνεται στὸν µετανιωµένο ληστὴ στὸν σταυρό. Πολὺ παρήγορος λόγος γιὰ τοὺς ἁµαρτωλούς, οἱ ὁποῖοι τουλάχιστον τὴν τελευταία στιγµὴ µετανοοῦν. Τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπερίγραπτα µεγάλο. Ὁ Κύριος ἐκπληρώνει τὴν ἀποστολὴ Του ἀκόµα καὶ στὸν σταυρό. Ἕως τὴν τελευταία του πνοὴ ὁ Κύριος σώζει ἐκείνους ποὺ δείχνουν καὶ τὴν παραµικρὴ ἐπιθυµία νὰ σωθοῦν.

Τρίτη φράση: «Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου» (Ἰωαν. 19,26). Ἔτσι εἶπε ὁ Κύριος στὴν Ἁγία Μητέρα Του ποὺ στεκόταν κάτω ἀπὸ τὸν σταυρὸ µὲ τὴν ψυχὴ σταυρωµένη. Καὶ στὸν ἀπόστολο Ἰωάννη λέγει: «Ἰδοὺ ἡ µήτηρ σου» (Ἰωαν. 19,27). Αὐτὸς ὁ λόγος δείχνει τὴ φροντίδα, ποὺ ὁ καθένας χρωστᾶ στοὺς γονεῖς του. Γιὰ δές, Ἐκεῖνος ποὺ ἔδωσε ἐντολὴ στοὺς ἀνθρώπους: «Τίµα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν µητέρα σου» (Ἐξ. 20,12) ἐκπληρώνει τὴν ἐντολὴ Του τὴν ὕστατη στιγµή.

Τέταρτη φράση: «Θεέ µου, Θεέ µου, ἱνατί µὲ ἐγκατέλιπες;» (Ματθ. 27,46). Αὐτὲς οἱ λέξεις δείχνουν, τόσο τὴν ἀδύναµη ἀνθρώπινη φύση, ὅσο καὶ τὴν προορατικότητα τοῦ Κυρίου. Ὁ ἄνθρωπος πάσχει, ἀλλά κάτω ἀπὸ τὸν ἀνθρώπινο πόνο ὑπάρχει ἕνα µυστήριο. Δές, µόνον αὐτὲς οἱ λέξεις µποροῦσαν νὰ διαλύσουν τὴν αἵρεση, ἡ ὁποία ἀργότερα τράνταζε τὴν ἐκκλησία καὶ ἡ ὁποία λανθασµένα κήρυττε ὅτι ἡ Θεία φύση ὑπέφερε στὸν σταυρό. Ὅµως, ἐν τῷ µεταξύ, ὁ αἰώνιος Υἱος τοῦ Θεοῦ γι’ αὐτὸ καὶ ἐνσαρκώθηκε ὡς ἄνθρωπος, γιὰ νὰ εἶναι ὡς ἄνθρωπος στὸ σῶµα καὶ τὴν ψυχή, γιὰ νὰ µπορέσει ὅταν ἔλθει ἡ στιγµὴ νὰ πάσχει γιὰ τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ πεθάνει γιὰ τοὺς ἀνθρώπους. Γιατί ἂν ἡ Θεία φύση τοῦ Χριστοῦ ἔπασχε στὸν σταυρό, θὰ
σήµαινε ὅτι ἡ Θεία φύση τοῦ Χριστοῦ θὰ πέθαινε. Καὶ αὐτὸ οὔτε κἄν ἐπιτρέπεται νὰ διανοηθοῦµε. Ἐντρυφῆστε ὅσο πιὸ πολὺ µπορεῖτε σ’ αὐτὲς τὶς µεγάλες καὶ φοβερὲς λέξεις: «Θεέ µου, Θεέ µου, ἱνατί µὲ ἐγκατέλιπες;».

Ἡ πέµπτη φράση: «Διψῶ» (Ἰωαν 19,28). Τὸ αἷµα Του ἔρρεε. Γι’ αὐτὸ καὶ διψοῦσε. Ὁ ἥλιος ἦταν κατὰ τὴ δύση του, ἤδη Τοῦ χτυποῦσε τὸ πρόσωπο καὶ µαζὶ µὲ τὰ ἄλλα βασανιστήρια καιγόταν πολύ. Φυσικὸ ἦταν νὰ διψᾶ. Ἀλλά, Κύριε, διψοῦσες ὄντως γιὰ νερὸ ἤ γιὰ ἀγάπη; Μήπως διψοῦσες ὡς ἄνθρωπος ἤ ὡς Θεός, ἤ καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο; Ἰδοὺ ὁ Ρωµαῖος λεγεωνάριος Σοῦ πρόσφερε ἕνα σπόγγο βρεγµένο στὸ ξύδι. Μιά σταγόνα ἐλέους, τὴν ὁποία δὲν αἰσθάνθηκες ἀπό τούς ἀνθρώπους γιὰ τρεῖς ὁλόκληρες ὧρες κρεµασµένος στὸν σταυρό! Αὐτὸς ὁ Ρωµαῖος στρατιώτης ἁπαλύνει κάπως τὴν ἁµαρτία τοῦ Πιλάτου -τὴν ἁµαρτία τῆς Ρωµαϊκῆς αὐτοκρατορίας- ἀπέναντί Σου, ἔστω καὶ µὲ ξύδι. Γι’ αὐτὸ θὰ ἀφανίσεις τὴ Ρωµαϊκὴ αὐτοκρατορία, ἀλλά στὴ θέση της θὰ οἰκοδοµήσεις νέα.

Ἡ ἕκτη φράση: «Πάτερ, εἰς χεῖρας σου παρατίθεµαι τὸ πνεῦµά µου» (Λουκ. 23,46). Πού σηµαίνει ὅτι ὁ Υἱός παραδίδει τὸ πνεῦµα Του στὰ χέρια τοῦ Πατρός Του. Γιὰ νὰ γίνει γνωστό, ὅτι ἀπὸ τὸν Πατέρα ἦρθε καὶ ὄχι αὐτεξουσίως, ὅπως Τὸν κατηγοροῦσαν οἱ Ἑβραῖοι. Ἀλλά ἀκόµα οἱ λέξεις αὐτὲς ἐλέχθησαν γιὰ νὰ τὶς ἀκούσουν οἱ βουδιστές, οἱ πυθαγόρειοι, οἱ ἀποκρυφιστές, καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ φιλόσοφοι, οἱ ὁποῖοι φλυαροῦσαν περὶ µετοίκισης τῆς ψυχῆς τῶν νεκρῶν ἀνθρώπων σὲ ἄλλους ἀνθρώπους, ἤ ζῶα, ἤ φυτά, ἤ ἀστέρια, ἤ µεταλλικὰ στοιχεῖα. Πετάξετε ὅλες αὐτὲς τὶς φαντασίες καὶ δεῖτε ποῦ κατευθύνεται τὸ πνεῦµα τοῦ νεκροῦ Δικαίου: «Πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεµαι τὸ πνεῦµά µου»!

Ἡ ἕβδοµη φράση: «Τετέλεσται» (Ἰωαν.19,30). Αὐτὸ δὲν σηµαίνει ὅτι τελειώνει ἡ ζωή. Ὄχι! Ἀλλά ὅτι τελειώνει ἡ ἀποστολὴ ἡ ἐπικεντρωµένη στὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Τελείωσε, καὶ ἐπισφραγίσθηκε µὲ τὸ αἷµα καὶ τὸν ἐπίγειο θάνατο, τὸ θεῖο ἔργο τοῦ µοναδικοῦ ἀληθινοῦ Μεσσία τῶν ἀνθρώπων. Τελείωσαν τὰ βασανιστήρια, ἀλλά ἡ ζωὴ µόλις ἀρχίζει. Τελείωσε ἡ τραγωδία ἀλλά ὄχι καὶ τὸ δράµα. Στὴ σειρὰ ἕπεται, τὸ µεγαλειῶδες ἀξίωµα: νίκη πάνω στὸν θάνατο, ἀνάσταση, δόξα.

Η ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΥΡΟΥ

Mείγμα λαδιού και 57 διαφορετικών φαρμακευτικών φυτών και αρωματικών ουσιών. 

Η παρασκευή και ο καθαγιασμός του Αγίου Μύρου, γεγονός ιδιαίτερης σημασίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία, θα πραγματοποιηθεί φέτος κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Άγιο Μύρο ονομάζεται ένα μείγμα λαδιού και 57 διαφορετικών φαρμακευτικών φυτών και αρωματικών ουσιών, το οποίο παρασκευάζεται κατ' αρχαίο προνόμιο αποκλειστικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, κάθε δέκα περίπου χρόνια, και κατόπιν αποστέλλεται σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί κατά το μυστήριο του χρίσματος (μετά τη βάπτιση). Ονομάζεται και «έλαιον ευχαριστίας», «έλαιον χρίσεως», «χρίσμα ευχαριστίας», «χρίσμα επουράνιον»...
 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα καθαγιάσει για δεύτερη φορά κατά την Πατριαρχία του νέα ποσότητα Αγίου Μύρου σήμερα το πρωί, Μ. Πέμπτη, παρουσία εκπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Η όλη προετοιμασία της παρασκευής του Μύρου ξεκινά την Κυριακή των Βαΐων, όταν ο Πατριάρχης με ειδική ευχή αναθέτει στον Άρχοντα Μυρεψό και στους συνεργάτες του Μυρεψούς, την ευθύνη της όλης διεργασίας.

Πρόκειται για ένα έργο πολύ υπεύθυνο, που απαιτεί ειδικές γνώσεις. Για αυτό το αξίωμα του Μυρεψού πάντα αναλαμβάνουν φαρμακοποιοί και χημικοί.

Η διαδικασία της παρασκευής και «εψήσεως», του ψησίματος δηλαδή, του Μύρου γίνεται στο ειδικά διαμορφωμένο κουβούκλιο που βρίσκεται στον περίβολο του Πατριαρχείου.

Τα υλικά με τα οποία παρασκευάζεται το Άγιο Μύρο, είναι αρωματικά φυτά, δρόγες και αιθέρια έλαια, από τα οποία το σημαντικότερο είναι το ροδέλαιο το οποίο αποστέλλεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας.

Τα συστατικά αυτά με διάφορες παραλλαγές και προσθήκες, εμφανίζονται σε καταλόγους από τον 8ο αιώνα μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα.

Ενδεικτικά αναφέρουμε το έλαιο, τον οίνο, το κιννάμωμο, την ίριδα, την μαστίχη Χίου , την αγγελική, το σάψιχο, τα μύρα, το    μυροβάλανο, τη ζινγκίβερη, την νάρδο και τα φύλλα ινδικού. Επίσης, χρησιμοποιείται και μόσχος, αιθεριούχο ζωικό έκκριμα από τον αδένα του αρσενικού μοσχαριού.

  Η «έψησις» αρχίζει τη Μ. Δευτέρα το πρωί μετά τη Θεία Λειτουργία, οπότε αγιάζονται τα βασικά συστατικά του Μύρου κατά τη διάρκεια ειδικής ακολουθίας, στην οποία προΐσταται ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Κι όπως ορίζει το τυπικό, ο Πατριάρχης ραντίζει με αγιασμένο ύδωρ τους λέβητες, τα σκεύη και τα υλικά για την παρασκευή του Αγίου Μύρου.

 Στη συνέχεια, κρατώντας αναμμένα τα δικηροτρίκηρα, ανάβει τον κάθε λέβητα (πέντε συνολικά), στους οποίους έχουν τοποθετηθεί ως καύσιμη ύλη, φθαρμένα εκκλησιαστικά έντυπα, καθώς και άχρηστα ξύλα από διάφορα μέρη του ναού (αναλόγια, στασίδια κ.α.). Κατόπιν, ο Πατριάρχης αναγινώσκει περικοπές από το ιερό Ευαγγέλιο.

Η ανάγνωση συνεχίζεται από Αρχιερείς και ιερείς οι οποίοι εναλλάσσονται σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Η διαδικασία αυτή ακολουθεί με την ίδια τυπική διάταξη την Μ. Τρίτη και την Μ. Τετάρτη, οπότε το Μύρο διαυγές πλέον, μεταγγίζεται σε μεγάλους αργυρούς αμφορείς, σε μικρά αργυρά δοχεία, καθώς και σε αλαβάστρινα, τα οποία μεταφέρονται στο Πατριαρχικό παρεκκλήσι του Αγίου Ανδρέου. Από εκεί τη Μ. Πέμπτη το πρωί με λιτανεία μεταφέρονται στον Πατριαρχικό ναό από 24 ιερείς που κρατούν τους 12 αμφορείς, από 35 περίπου Αρχιερείς που κρατούν αργυρά και αλαβάστρινα δοχεία και τον Πατριάρχη που κρατεί αργυρό δοχείο.

Στη διάρκεια της θείας Λειτουργίας που προεξάρχει ο Πατριάρχης, γίνεται ο καθαγιασμός του Μύρου που παρασκευάσθηκε. Οι αμφορείς και τα υπόλοιπα δοχεία τοποθετούνται γύρω και επάνω στην Αγία Τράπεζα.

Στο τέλος της Λειτουργίας, πάλι με πομπή, μεταφέρονται τα δοχεία στο Μυροφυλάκιο του Πατριαρχείου.

Το Άγιο Μύρο το οποίο αποστέλλεται και σε άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, χρησιμοποιείται επίσης για το χρίσμα των προσερχομένων στην Ορθόδοξη Εκκλησία ετεροδόξων, οι οποίοι ήδη έχουν βαπτισθεί στο όνομα της Αγίας Τριάδος σύμφωνα με την τάξη του δόγματος τους καθώς και στον καθαγιασμό νέων Ιερών Ναών, κ.α...

Άγιο Μύρο παρασκευάσθηκε στο Φανάρι στη διάρκεια του 20ου αιώνος 9 φορές:

1. 1903 επί Πατριαρχίας Ιωακείμ του Γ΄

2. 1912 επί Πατριαρχίας Ιωακείμ του Γ΄

3. 1928 επί Πατριαρχίας Βασιλείου του Γ΄

4. 1939 επί Πατριαρχίας Βενιαμίν του Α΄

5. 1951 επί Πατριαρχίας Αθηναγόρου του Α΄

6. 1960 επί Πατριαρχίας Αθηναγόρου του Α΄

7. 1973 επί Πατριαρχίας Δημητρίου του Α΄

8. 1983 επί Πατριαρχίας Δημητρίου του Α΄

9. 1992 επί Πατριαρχίας Βαρθολομαίου

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr

Οι κατοχικές αρχές κατάσχεσαν Καινές Διαθήκες και προσευχητάρια

Οι Καινές Διαθήκες και τα προσευχητάρια, που προορίζονταν για τους ελληνοκύπριους μαθητές του Δημοτικού και του Γυμνασίου στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο, κατασχέθηκαν από τις τουρκικές αρχές.


Τα συγκεκριμένα βιβλία προσπάθησε να μεταφέρει στα κατεχόμενα σχολεία ο επίσκοπος Μεσαορίας Γρηγόριος, ως δώρα προς τα παιδιά.

Παρόλα αυτά, το λεγόμενο τελωνείο στο κατοχικό οδόφραγμα απαγόρευσε τη μεταφορά τους και κράτησε τα βιβλία.

Ο επίσκοπος μαζί με τον επαρχιακό επιθεωρητή Λάρνακας του υπουργείου Παιδείας, Μιχάλη Λοϊζίδη, και έναν εκπαιδευτικό, θέλησαν να επισκεφθούν το Ριζοκάρπασο.

Η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Κίπρις» υπό τον τίτλο «Και τώρα κρίση με τα βιβλία», έγραψε για αριθμό βιβλίων θρησκευτικού περιεχομένου που προορίζονταν για Ε/Κ μαθητές του Ριζοκαρπάσου, τα οποία κατασχέθηκαν.
Η «Αφρίκα» αφιέρωσε το κύριο άρθρο της στο συγκεκριμένο θέμα, με τον τίτλο «Ισλαμικός φανατισμός - Απαγόρευση του Ιησού».
Στον επίτιτλο, μάλιστα, έγραψε ότι αυτοί που ισχυρίζονται ότι στην «ΤΔΒΚ» υπάρχει ελευθερία έκφρασης των θρησκευτικών πιστεύω, απαγόρευσαν βιβλία με θρησκευτικό περιεχόμενο.

Τέλος, η εφημερίδα «Βολκάν» τιτλοφόρησε το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα «Και πάλι οι παπάδες, και πάλι προβοκάτσια». Η εν λόγω εφημερίδα έγραψε ότι όπως πιστεύεται, τώρα η ε/κ διοίκηση, όπως αποκάλεσε την Κυπριακή Δημοκρατία, θα καταγγείλει το γεγονός στην ΕΕ.

Romfea.gr

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Μεγάλη Παρασκευή - Τα Άγια Πάθη Του Κυρίου
Την Παρασκευή, στέλνεται ο Ιησούς δέσμιος από τον Καϊάφα στον τότε ηγεμόνα της Ιουδαίας Πόντιο Πιλάτο. Αυτός, αφού Τον ανέκρινε με πολλούς τρόπους και αφού ομολόγησε δυο φορές ότι ο Ιησούς είναι αθώος, έπειτα, για να ευχαριστηθούν οι Ιουδαίοι, τον καταδικάζει σε θάνατο και αφού τον μαστίγωσε σαν δραπέτη δούλο τον Δεσπότη των όλων, Τον παρέδωσε για να σταυρωθεί. Από ’κει και πέρα ο Ιησούς, αφού παραδόθηκε στους στρατιώτες, γυμνώνεται, φοράει κόκκινη χλαμύδα, στεφανώνεται με ακάνθινο στεφάνι, κρατάει κάλαμο σα σκήπτρο, προσκυνείται χλευαστικά, φτύνεται και χτυπιέται στο πρόσωπο και στο κεφάλι. Μετά, φορώντας πάλι τα ρούχα του και βαστάζοντας το Σταυρό, πηγαίνει προς τον Γολγοθά, τον τόπο της καταδίκης και εκεί, γύρω στην Τρίτη ώρα της ημέρας, σταυρώνεται μεταξύ δυο ληστών, βλασφημείται από αυτούς που είχαν πάει στον Γολγοθά μαζί του, μυκτηρίζεται από τους αρχιερείς, ποτίζεται από τους στρατιώτες με ξύδι ανακατεμένο με χολή. Γύρω στην ενάτη ώρα, αφού βγάζει πρώτα φωνή μεγάλη, και λέει: «Τετέλεσται», εκπνέει «ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», την ώρα κατά την οποία σφάζονταν, σύμφωνα με τον νόμο, ο πασχαλινός αμνός, ο οποίος καθιερώθηκε ως έθιμο στους Ιουδαίους, προτυπώνοντας τον Εσταυρωμένο Χριστό, πρίν από 1043 χρόνια.

Το δεσποτικό αυτό θάνατο και η άψυχη κτίση, πενθώντας, τον τρέμει και αλλοιώνεται από το φόβο αλλά ο Δημιουργός της κτίσεως ακόμα και όταν είναι νεκρός, λογχίζεται την ακήρατη πλευρά Του και ρέει απ’ αυτή αίμα και νερό. Τέλος, κατά τη δύση του ηλίου, έρχεται ο Ιωσήφ από Αριμαθείας και ο Νικόδημος μαζί με αυτόν, και οι δυο κρυφοί μαθητές του Ιησού, αποκαθηλώνουν από το Σταυρό το πανάγιο του διδασκάλου σώμα, το αρωματίζουν, το τυλίγουν με καθαρό σεντόνι και αφού το έθαψαν σε καινούργιο τάφο, κυλούν στο στόμιο του μεγάλο λίθο.

Αυτά τα φρικτά και σωτήρια πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού επιτελούμε σήμερα και εις ανάμνηση αυτών παραλάβαμε από αποστολική διαταγή, τη νηστεία της Παρασκευής.

«Μνήσθητί μου Κύριε ὅταν ἔλθεις ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου»

Ἀναρτήθηκε  ἀπὸ hristospanagia4

Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου Το άρθρο αναφέρεται στη σταύρωση του Χριστού μαζί με τους δύο ληστές. Ο ένας από τους δύο ενώ ήταν στο Σταυρό, κορόιδευε και χλεύαζε τον Χριστό, ενώ ο άλλος του ζήτησε να τον συγχωρέσει και να τον πάρει μαζί του στον Παράδεισο. Σήμερα μάς άνοιξε τον παράδεισο που ήταν κλεισμένος πάνω από πέντε χιλιάδες χρόνια. Γιατί την ημέρα αυτή και την ώρα άνοιξε ο Θεός τις πύλες του στο ληστή και πραγματοποίησε έτσι δύο κατορθώματα, πρώτον, ότι άνοιξε τον παράδεισο και δεύτερον, το ότι έβαλε μέσα το ληστή. Σήμερα μάς ξανάδωσε την παλαιά μας πατρίδα, σήμερα μάς ξανάφερε στην πόλη των προγόνων μας και προσέφερε κατοικία σ’ ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Γιατί είπε ο Κύριος (στο ληστή): «Σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο». Τι λες; Σταυρώθηκες και καρφώθηκες και υπόσχεσαι παράδεισο; Ναι, λέει, για να γνωρίσεις καλά τη δύναμη που έχω ακόμη και πάνω στο σταυρό. Επειδή λοιπόν είναι λυπηρό το γεγονός που έγινε και για να μη στρέψεις την προσοχή σου στη σταύρωση, αλλά να γνωρίσεις τη δύναμη του Εσταυρωμένου, γι’ αυτό κάνει πάνω στο σταυρό το θαύμα αυτό, γεγονός που δείχνει ολοφάνερα τη δύναμή Του. Γιατί μπόρεσε να μεταστρέψει την πονηρή διάθεση του ληστή όχι την ώρα που ανέστησε κάποιον νεκρό, ούτε όταν πρόσταζε τη θάλασσα και τους ανέμους, ούτε όταν εξεδίωκε τους δαίμονες, αλλά με την σταύρωση και την προσήλωσή Του στο σταυρό, με τις βρισιές και τους εμπτυσμούς και τους χλευασμούς και τις κακολογίες, για να δεις και από τις δυο πλευρές τη δύναμή Του. Γιατί και ολόκληρη τη δημιουργία συγκλόνισε (κατά την ώρα της σταύρωσής Του) και ράγισε τις πέτρες, και την ψυχή του ληστή που ήταν σκληρότερη από την πέτρα συγκίνησε και της έδωσε αμοιβή γι’ αυτό, γιατί είπε: «Σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο».[...] Θα ρωτούσε όμως κανείς, τι το σπουδαίο έκανε ο ληστής για να κερδίσει μετά τη σταύρωση τον παράδεισο; Θέλεις να σου πω με συντομία την ανδρεία πράξη του; Όταν ο Πέτρος αρνήθηκε, αν και δεν σταυρώθηκε, τον Κύριο, ο ληστής που βρισκόταν πάνω στο σταυρό, πίστεψε σ’ Εκείνον. Και το αναφέρω αυτό όχι για να κατηγορήσω τον Πέτρο, προς Θεού, αλλά για να καταδείξω τη γενναιοψυχία του ληστή. Ο μαθητής κάμφθηκε στην απειλή μιας υπηρέτριας, ενώ ο ληστής αν και έβλεπε το πλήθος που φώναζε και μαινόταν και έβριζε και περιγελούσε, δεν έδωσε σημασία σ’ αυτά, ούτε επηρεάσθηκε από τη φαινομενική αδυναμία του Εσταυρωμένου, αλλά αφού τα παρέβλεψε όλα αυτά, με τα μάτια της πίστεως υπερπήδησε τα ασήμαντα εμπόδια, πίστεψε στον Κύριο των ουρανών, τον παρακάλεσε θερμά και με συντριβή του είπε: «Θυμήσου με, Κύριε, όταν έλθεις στη βασιλεία σου». Ας μην περιφρονήσουμε επιπόλαια τον ληστή και ας μη ντραπούμε να θεωρήσουμε δάσκαλό μας αυτόν που δεν δίστασε ο Κύριος μας να βάλει πρώτον στον παράδεισο. Ας μη ντραπούμε να θεωρήσουμε δάσκαλό μας τον άνθρωπο που αξιώθηκε πρώτος απ’ όλους τους ανθρώπους να εισέλθει στη Βασιλεία των ουρανών, αλλά ας εξετάσουμε με προσοχή το καθετί για να δούμε τη δύναμη του σταυρού. Δεν είπε στον ληστή, όπως στον Πέτρο, «Ακολούθησέ με και θα σε κάνω αλιέα ανθρώπων», ούτε όπως στους δώδεκα μαθητές, «θα καθίσετε σε δώδεκα θρόνους για να κρίνετε τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ». Και μάλιστα δεν του είπε ούτε μία λέξη. Ούτε επέδειξε σ’ αυτόν (το ληστή) ο Χριστός τη δύναμή του με κάποιο θαύμα, ούτε και ο ίδιος ο ληστής είδε κάποιον νεκρό να ανασταίνεται, ούτε δαίμονες να κατατροπώνονται, ούτε την τρικυμισμένη θάλασσα να υπακούει. Τίποτε δεν του είπε ο Χριστός για τη Βασιλεία των ουρανών ή για την κόλαση, αλλά παρόλα αυτά ο ληστής ομολόγησε μπροστά σ’ όλους την πίστη του σ’ Εκείνον και μάλιστα τη στιγμή που ο άλλος ληστής Τον χλεύαζε. Επειδή υπήρχε και άλλος ληστής σταυρωμένος μαζί μ’ εκείνον για να επαληθευτεί η προφητεία που έλεγε: «συγκατελέγη μεταξύ των κακούργων». Γιατί οι Ιουδαίοι ήθελαν να εξαφανίσουν τη δόξα Του και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να Τον προσβάλλουν μ’ αυτά που έκαναν, μα η αλήθεια έλαμπε απ’ όλες τις πλευρές και πλήθαινε μ’ αυτές τις αντιδράσεις τους. Τον χλεύαζε λοιπόν ο άλλος ληστής. Είδες, ληστής ο ένας, ληστής και ο άλλος. Και οι δυο στο σταυρό, και οι δύο ένοχοι ληστείας και άλλων κακών πράξεων. Αλλά δεν είχαν και οι δύο το ίδιο τέλος. Ο ένας κληρονόμησε τη Βασιλεία των ουρανών και ο άλλος πήγε στην κόλαση. Έτσι έγινε και χθες, μαθητές οι άλλοι, οι έντεκα, μαθητής και ο Ιούδας, όμως, ενώ εκείνοι ρωτούσαν το Χριστό: «Πού θέλεις να σου ετοιμάσουμε να φας το Πάσχα;», ο Ιούδας ετοιμαζόταν να Τον προδώσει κι έλεγε: «Τι θέλετε να μου δώσετε για να σάς Τον παραδώσω;». Και εκείνοι, οι έντεκα μαθητές, ετοιμάζονταν για να περιποιηθούν το Διδάσκαλο και να πάρουν μέρος στη θεία Μυσταγωγία, ενώ ο Ιούδας έτρεχε για να Τον προδώσει. Έτσι και εδώ, ληστής ο ένας, ληστής και ο άλλος, όμως ο ένας Τον χλευάζει και ο άλλος Τον προσκυνεί, ο ένας Τον βλησφημεί και ο άλλος Τον ευφημεί και κλείνει το στόμα του βλάσφημου λέγοντάς του: «Ούτε τον Θεό δεν φοβάσαι εσύ; Γιατί εμείς απολαμβάνουμε άξια εκείνων που κάναμε». Είδες πόσο είναι το θάρρος του ληστή; Είδες θάρρος μολονότι βρίσκεται πάνω στο σταυρό; Είδες πίστη σε στιγμή τιμωρίας και ευλάβεια σε στιγμή βασάνων; Ποιος λοιπόν δε θα ένιωθε κατάπληξη για το ότι ήταν κύριος του εαυτού του και είχε τα λογικά του, αν και ήταν τρυπημένος με καρφιά; Και όχι μόνον ήτα κύριος του εαυτού του, αλλά αδιαφορούσε για τα δικά του βάσανα και φρόντιζε για τα βάσανα των άλλων και γινόταν στο σταυρό δάσκαλος και επιτιμούσε τον άλλο ληστή λέγοντάς του: «Ούτε το Θεό δεν φοβάσαι εσύ;» Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Μεγάλη Πέμπτη

Μεγάλη Πέμπτη

Η ημέρα της παράδοσης του Πασχάλιου Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. Το τυπικό νομικό Πάσχα όπου με αίματα ζώων σφραγίστηκε η Παλαιά Διαθήκη στο Σινά ανάμεσα στον Θεό και τον λαό του παρέρχεται και πληρούται. Τώρα αντί για Σινά έχουμε "ανώγαιον εστρωμένον" και σφραγίζεται η Νέα Διαθήκη με το Αίμα του Αμνού του Θεού ανάμεσα σε Εκείνον και την Εκκλησία. Ο Κύριος σήμερα μυσταγωγεί τους μαθητές στο καίριο και καινό Πάσχα που δεν είναι παρά η απόταξη του σκοτεινού κόσμου και η κοινωνία μας με τον Σταυρό και την Ανάσταση Του. "Οσάκις" από το Ποτήρι τούτο πίνουμε και από το Σώμα Εκείνο τρώμε, "τον Σταυρόν καταγγέλομεν και την ανάστασιν ομολογούμεν".

Η ημέρα εξάλλου μας προβάλλει την άχραντη ταπείνωση του Νιπτήρα, που δεν είναι άλλη από την ίδια την ταπείνωση του Σταυρού. Ο Δεσπότης διακονεί τους δούλους και στην διακονία αυτή προσδίδει υψηλό νόημα που αποτελεί αληθινό γνώρισμα του Μαθητή: είναι διακονία Αγάπης. Το "αγαπάτε αλλήλους" , που θεσμοθετείται σήμερον, γίνεται όχι σύνθημα αγαπολογίας αλλά γνώρισμα και μάθημα έμπρακτης ταπείνωσης και αγάπης, αγάπης "δε σταυρού".

Η προσευχή και η αγωνία του Κυρίου στην Γεθσημανή, κατά την οποία εφιδρώνει αίμα εξαγιάζει την αγωνία του ανθρώπου μπροστά στο θάνατο και τον απαλλάτει τελικά απ'αυτήν. Ο γονατισμένος και εξουθενωμένος Χριστός δεν είναι παρά ο Νικητής του Θανάτου και η απόφαση Του, χαρακτηρίζεται ως ξεγέλασμα του διαβόλου και του Άδη. Ματώνει και πάσχει ο Χριστός, αλλά πίσω από την αγωνία Του κρύβεται η κυριαρχική Του και καταλυτική Του δύναμη και ισχύ.

Τέλος, το δράμα εξελίσσεται με την προδοσία, την σύλληψη και την ανάκριση του Χριστού , ο οποίος περνάει μια νύχτα εμπαιγμών, εξευτελισμού και ηθικής εξόντωσης. Η άρνηση του Πέτρου μπροστά στον εξευτελισμό του Δασκάλου, μας εφιστά ακόμα μια φορά την προσοχή γαι εγρήγορση και επαγρύπνηση πνευματική ώστε να μην αλωθούμε από το σκοτάδι και τα κριτήρια-φόβητρα του κόσμου,"ο Σταυρός γαρ εγγύς".

Μ. Δευτέρα - Του θαύματος της ξηρανθείσης ακάρπου Συκής

Μ. Δευτέρα - Του θαύματος της ξηρανθείσης ακάρπου Συκής μνείαν ποιούμεθα

Καρποφόροι

«Και ουδέν εύρεν εν αυτή ει μη φύλλα μόνον»
(Ματθ. κα' 18 - 22)

Ένα πρωινό, ο Χριστός πείνασε. Και πλησιάζοντας στο δρόμο μια συκιά, ανεζήτησε σύκα. Όμως, φύλλα μόνο βρήκε. Και η καταδίκη της ξηρασίας ήλθε να πλήξη το άκαρπο δένδρο.

Και συ αδελφή ψυχή, με δένδρο μοιάζεις μέσα στο περιβόλι της Δημιουργίας του Θεού.

Ήλθε πολλές φορές κοντά σου ο Ουράνιος Περιβολάρης.

Σε πότισε με τη θεία Χάρι.

Σε λίπανε με την απέραντη αγάπη Του.

Σε κλάδεψε με την στοργική Του παιδαγωγία.

Και τώρα, πεινασμένος για την σωτηρία σου, έρχεται να βρη τον «καρπό».

Ψάχνει κάτω από τα φύλλα της τυπολατρείας σου μήπως βρη τον καρπό της μετανοίας σου. Μα τα κλαδιά σου υπερήφανα υψωμένα δεν έχουν τίποτα να του προσφέρουν.

Ξαναψάχνει μήπως λάθεψε.

Αναζητά δάκρυα κατανύξεως! Ερευνά για σκιρτήματα καρδίας!

Φτωχή ψυχή! Τόση ακαρπία!

Και η καταδίκη της αιωνίου σου ξηρασίας σε αναμένει.

Αγία και Μεγάλη Εβδομάς
Σκέψεις και Πόθοι
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη" Θεσσαλονίκη

Προπαγάνδα για αυτόνομη Κρήτη

ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ: "ΨΗΦΙΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΠΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ"!

ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ: "ΨΗΦΙΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΠΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ"!

Μια εκπληκτική συνέντευξη του γνωστού μουσικοσυνθέτη κι Ελληνορθόδοξου πατριώτη, στον Θεόδωρο – Νεκτάριο Ζούμπο για το pentapostagma.gr 

Ο Σταμάτης Σπανουδάκης είναι πασίγνωστος όχι για αυτά που λέει, αλλά για αυτά που συνθέτει, τις μαγευτικές μουσικές που σε ταξιδεύουν άλλοτε στο παρελθόν κι άλλοτε στο μέλλον. Οι μελωδίες του σε βγάζουν από την γκρίζα πραγματικότητα και σε ανυψώνουν, καθώς είναι γεμάτες από Χριστό κι Ελλάδα όπως δηλώνει κι ο ίδιος. Ο διάσημος και ταλαντούχος μουσικοσυνθέτης είχε την καλοσύνη να κάνει ένα διάλειμμα από την καλλιτεχνική δημιουργία του και να μας απαντήσει στις ερωτήσεις μας, μέσα από τις οποίες γνωρίζουμε τον πολιτικοποιημένο άνθρωπο πίσω από την μουσική. 

- Ποια είναι η πηγή έμπνευσης σου; Πως μπορείς και πηγαίνεις την μουσική σου σε ένα ανώτερο επίπεδο, ονειρικό την στιγμή που περιτριγύριζεσαι -όπως κι όλοι μας- από μια μίζερη πραγματικότητα; 

Είναι τόσο απλό και τόσο εύκολο, αν κοιτάς αυτά πού ποτέ δεν πεθαίνουν. Που ποτέ δεν σε προδίδουν. Όπου ο θησαυρός σου, εκεί κι εσύ να τον φυλάς. Εκεί και η ψυχή, αλλά και η έμπνευση σου. Εγώ βρίσκω αυτήν την άλλη, ονειρική, παιδική και παραδεισένια διάσταση στον Χριστό, στους Αγγέλους Του, σ’ αυτά πού ακόμα λέει και στην αιώνια αγαπημένη. Την μητέρα Ελλάδα. Τού πρίν, τού τώρα και τού μέλλοντος. Η μιζέρια, η φτώχεια, οι δυσκολίες, ο πόνος και ο θάνατος τελικά είναι ήδη νικημένοι και ασήμαντοι εχθροί. Φτάνει να το πιστέψεις. 

- Ποια είναι, κατά την γνώμη σου, η κύρια αιτία της οικονομικοκοινωνικής κατάρρευσης της χώρας; Φταίνε μόνο οι πολιτικοί ηγέτες; 

Ένα σπιτικό, πέφτει έξω, όταν το ατρόγυνο παύει να είναι ενωμένο. Και αρχίζει να κοιτάει, ο καθένας τον εαυτό του. Αυτό προηγείται της καταρεύσεως και της φτώχειας. Χάσαμε λοιπόν σαν Έλληνες, τούς στόχους μας, την αγάπη μεταξύ μας και κυρίως την αγάπη και τό σέβας σ’ αυτό πού πάντα ήμασταν. Παλληκάρια, φιλότιμοι, πιστοί και αρκούντως " τρελλοί", για να τα βάζουμε με πολύ δυνατώτερους μας. Εν ολίγοις ανταλλάξαμε την "ιερή τρέλλα" της Ορθοδοξίας, με την λογική και τόν καθωσπρεπισμό τών καθολικών και προτεσταντών συν - ευρωπαίων μας. Είναι αδύνατον γι’ αυτούς να αντιληφθούν την ελευθερία τού Ελληνα και την διαφορετικότητα του. Η λογική, μόνη της είναι πολύ κακός σύμβουλος. Η τρέλλα, το θαύμα, το άπιαστο όνειρο είναι η δική μας πραγματική πατρίδα. 
 

- Μπορούν οι ερχόμενες εκλογές να μας βγάλουν από το αδιέξοδο; Είναι γνωστή η ενασχόλησή σου με την πολιτική, όταν στήριξες τον Κώστα Καραμανλή. Τι θα συνιστούσες στους Έλληνες να ψηφίσουν ή κυρίως να μην ψηφίσουν; 

Τό "αδιέξοδο" δεν είναι πολιτικό, παρά μόνον κατά τό εφήμερο και δημοσιογραφικό φαίνεσθαι. Είναι απόλυτα πνευματικό και χρήζει εξομολογήσεως, συγνώμης και αλλαγής νοοτροπίας. Κανείς πολιτικός δεν μπορεί να το κάνει αυτό, παρά μόνον με τό παράδειγμα του. Δηλαδή ο καλός πολιτικός σήμερα, θα έπρεπε να ανέβει σε σταυρό, όχι σε καρέκλα. Καί να φορέσει ακάνθινο στεφάνι, όχι ρεπούμπλικα. Συνιστώ να ψηφίσουν ανθρώπους που, δεν έχουν μπεί ποτέ στην Βουλή, δεν είχαν ποτέ αξιώματα και μιλάνε για Χριστό και Ελλάδα. 

- Πιστεύεις ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια επανάσταση όπως του 1821; Πνευματικοί ταγοί, όπως εσύ θα μπορούσαν να διαδραματίσουν έναν ρόλο, όπως του Ρήγα Φερραίου; 

Οί Έλληνες δεν είναι αυτοί πού ήτανε τότε. Δυστυχώς οι αριστερο- προοδευτικό- πασόκ ιδεολογίες χρόνια τώρα γκρεμίζουν με λύσσα και πρόγραμμα ό,τι αληθινό, ελληνικό και ονειρεμένο. Καί πάλι δυστυχώς, έχουν δημιουργήσει αναρίθμητους πολίτες, κλώνους τους. Ο Ρήγας Φερραίος σήμερα θα ειχε μεγάλο πρόβλημα επικοινωνίας. Θά τον ταμπέλωναν φασίστα ή ακροδεξιό ή γραφικό και σε κάθε περίπτωση, θα τού στερούσαν το βήμα για να πεί τίς απόψεις του. 

- Πόσο λείπει ο Μακαριστός Χριστόδουλος από την σύγχρονη πραγματικότητα; Ο ρόλος της εκκλησίας είναι μόνο η σωτηρία των ψυχών ή πρέπει να έχει έναν πιο ενεργό ρόλο στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου; 

Εμένα προσωπικά, μού λειπει πολύ. Η φωνή, η στάση, ο λόγος, το χαμόγελο του και ο Χριστός και η Ελλάδα, που απλόχερα προσέφερε. Αδικείς την εκκλησία, αναφέροντας την πολιτική στην ίδια πρόταση. Η εκκλησία είναι όλα. Ζωή και θάνατος. Η πολιτική πιά, είναι ενα παιχνίδι αρρωστημένων από φιλοδοξία και φιλοχρηματία δημοσίων υπαλλήλων, εναντίον των αδυνατωτέρων και ανήμπορων να αμυνθούν συνανθρώπων τους. Η πιό ποταπή μορφή ζωής. Χτυπάω τον από κάτω και γλείφω τον απο πάνω! 

- Πόσο σημαντική είναι η Ορθοδοξία και η πίστη για την καλλιτεχνική δημιουργία σου; 

Πολύ όπως εξήγησα και πρίν. Πολύ σημαντική όμως είναι επίσης, η απερίσπαστη και πολλή δουλειά σε ησυχία, το να μην ικανοποιείσαι με ό,τι κάνεις εύκολα, τό να ακούς με προσοχή τούς πραγματικά μεγάλους πού προυπήρξαν, η πλήρης κόφωση σε μουσικές «εντέχνων και σπουδαίων μόνον στα υπερ αυτών άρθρα, καλλιτεχνών» και βέβαια η καθαρή έμπνευση που ο Θεός στελνει, σε όποιον θέλει να ακούσει.

- Ένα τελευταίο μήνυμα για τους αναγνώστες του pentapostagma.gr και μια υπόσχεση στους θαυμαστές σου: 

Δεν έχω αλλάξει σε τίποτα αυτά πού λέω και κάνω, παρά τους ύπουλους και παντοειδείς πολέμους και υπόσχομαι να εξακολουθήσω στόν ίδιο κακοτράχαλο, αλλά με τόσο ωραία θέα, δρόμο. (Γιατί ποτέ δεν γίνεσαι, άλλο απ' αυτό πού είσαι).

Γέροντας Παϊσιος: “Ἔχει πάθει μεγάλη ζημιά ὁ κόσμος ἀπό τήν τηλεόραση”

Ἀναρτήθηκε hristospanagia4

Το ότι η τηλεόραση έχει επηρεάσει απίστευτα τη ζωή μας είναι γεγονός. Η καθημερινότητά μας όσο και να μην θέλουμε να το παραδεχτούμε, έχει αλλάξει δραματικά, αφού τα μηνύματα είναι χιλιάδες και πολλών ειδών, κάτι που είναι αδύνατο να μην σε επηρεάσει. «Καλά είναι τα αυγά, όχι η τηλεόραση» έλεγε ο γέροντας Παϊσιος, επισημαίνοντας παράλληλα και τους κινδύνους για την υγεία των παιδιών.

- Γέροντα, τώρα υπάρχει τέτοια τηλεοπτική επικοινωνία, ώστε το ίδιο λεπτό μπορεί να δει κανείς γεγονότα που συμβαίνουν στην άλλη άκρη της γης. Μόνον τον εαυτό τους δεν βλέπουν οι άνθρωποι, όλο τον κόσμο τον βλέπουν. Τώρα καταστρέφεται ο κόσμος από το μυαλό του. Δεν είναι ότι τους καταστρέφει ο Θεός. Γέροντα, η τηλεόραση κάνει πολύ κακό.
- Αν κάνει, λέει! Ήρθε κάποιος και μου έλεγε: Η τηλεόραση, Πάτερ, είναι καλή. Καλά είναι τα αυγά, του λέω, άμα τα ανακατέψεις όμως με κουτσουλιά, άχρηστα γίνονται.
Έτσι γίνεται και με την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Σήμερα, αν ανοίξεις το ραδιόφωνο, για να ακούσεις μια είδηση, πρέπει να ανεχθείς να ακούσεις και ένα τραγούδι, γιατί, μόλις τελειώσει ένα τραγούδι, θα πει μια είδηση. Παλιά δεν ήταν έτσι. Ήξερες τι ώρα θα έλεγε την είδηση στο ραδιόφωνο, τακ, άνοιγες και άκουγες. Τώρα είσαι υποχρεωμένος να ακούσεις και το τραγούδι, γιατί αν το κλείσεις, θα χάσεις την είδηση.

Έχει πάθει μεγάλη ζημιά ο κόσμος από την τηλεόραση, ιδίως τα παιδάκια καταστρέφονται. Ήρθε ένα παιδάκι επτά χρονών με τον πατέρα του στο Καλύβι. Έβλεπα να μιλάει με το στόμα του το δαιμόνιο της τηλεοράσεως, όπως μιλάει το δαιμόνιο με το στόμα των δαιμονισμένων. Ήταν σαν ένα μωρό να γεννήθηκε με δόντια. Σήμερα συχνά δεν βλέπεις φυσιολογικά παιδιά, είναι τέρατα. Και βλέπεις, δεν παίρνουν μια στροφή παραπάνω, αλλά αυτό που έχουν ακούσει, αυτό που έχουν δει, αυτό επαναλαμβάνουν. Έτσι θέλουν οι άλλοι να αποβλακώσουν τον κόσμο με την τηλεόραση. Δηλαδή, αυτά που ακούν οι άνθρωποι, αυτά να πιστεύουν, αυτά να κάνουν.
- Γέροντα, μας ρωτούν μητέρες πώς να κόψουν τα παιδιά τους από την τηλεόραση.
- Να δώσουν στα παιδιά να καταλάβουν ότι με την τηλεόραση αποβλακώνονται, δεν μπορούν να σκέφτονται. Ας αφήσουμε ότι χαλούν τα μάτια τους. Αυτή η τηλεόραση είναι έργο του ανθρώπου, αλλά υπάρχει και άλλη τηλεόραση, η πνευματική. Όταν δηλαδή με την απέκδυση του παλαιού ανθρώπου καθαρίζονται και τα μάτια της ψυχής, τότε βλέπει ο άνθρωπος πιο μακριά χωρίς μηχανές.
Είπανε στα παιδιά τους γι αυτή την τηλεόραση; Να καταλάβουν την πνευματική τηλεόραση, γιατί με αυτά τα κουτιά θα χαζέψουν. Οι Πρωτόπλαστοι είχαν το διορατικό χάρισμα. Αυτό χάθηκε μετά την πτώση. Όταν διατηρήσουν τα παιδιά την Χάρη του Αγίου Βαπτίσματος, θα έχουν και διορατικό χάρισμα, πνευματική τηλεόραση. Θέλει προσοχή, δουλειά πνευματική. Οι μανάδες σήμερα χάνονται με χαμένα πράγματα και μετά: Τι να κάνω, Πάτερ; Χάνω το παιδί μου!

Μερικές χαριτωμένες διδαχές τοῦ γέροντος Παΐσίου

Ἀναρτήθηκε hristospanagia4

Οι Άγιοι δεν είναι κορόιδα
Γέροντα, με όλα αυτά που κάνουν οι άγιοι, όταν ζουν, δεν φοβούνται να μην πέσουν σε υπερηφάνεια;
Τι τους περάσατε τους αγίους, για κορόιδα; Να υπερηφανευτούν
και να χάσουν τη χάρη και να μείνουν μόνο με τις ανθρώπινες δικές τους δυνάμεις;
Οι Προτεστάντες είναι ορφανοί
Σε Προτεστάντη πάστορα που αμφέβαλε για την αξία των αγίων. – Θα σου πω κάτι, δε θέλω όμως να με παρεξηγήσεις, επειδή δεν το λέω από υπερηφάνεια, αλλά από ταπείνωση και αγάπη. Εμείς έχουμε την Παναγία ως μητέρα μας, ενώ εσείς είστε σαν ορφανά δίχως μητέρα, γιατί δεν τη δέχεστε.


Τα φάρμακα μπαλώνουν τρύπες
Δεν παίρνω φάρμακα, όχι γιατί τα περιφρονώ, αλλά γιατί έχω καταλάβει καλά ότι με ένα φάρμακο μπαλώνεις μια τρύπα, αυτό όμως σου ανοίγει μία άλλη. Έτσι έχεις συνέχεια δουλειά χωρίς τελειωμό.
Η ψαλτική να είναι απλή
Η βυζαντινή μουσική δεν επιδέχεται στολίδια και επίδειξη. Όταν κάποιος ψέλνει ανεπιτήδευτα, χωρίς επιδείξεις, έχει μια φυσική ομορφιά και μοιάζει σαν μια γυναίκα που ο Θεός της έχει δώσει φυσική ομορφιά. Όταν, όμως, προσπαθεί να προκαλέσει ακουστική εντύπωση με διάφορα τεχνάσματα, περίτεχνα ισοκρατήματα, τότε μοιάζει σαν μια γυναίκα άσχημη, η οποία με κραγιόν, δαχτυλίδια, σκουλαρίκια και ένα σωρό άλλα, προσπαθεί να δείξει ότι είναι όμορφη. Όμως, μ’ αυτόν τον τρόπο, το μόνο που πετυχαίνει είναι να κάνει τον άλλο να αηδιάζει.
Για όσους δεν θέλουν να πάνε στο στρατό
Για τους νέους που δε θέλουν να πάνε στο στρατό λόγω της καλοπέρασης:
Ευλογημένοι, στον πόλεμο του 1940, στο μέτωπο, οι Έλληνες μάλωναν μεταξύ τους για το ποιος θα πάει μπροστά στην πρώτη γραμμή. Οι νέοι τότε τραβούσαν τους μεσήλικες πίσω και τους έλεγαν:Πηγαίνετε εσείς πίσω, γιατί έχετε οικογένεια και παιδιά και αφήστε εμάς μπροστά.
Εσείς λέτε πως δυσκολεύεστε και δεν θέλετε να πάτε να υπηρετήσετε!
Στα γεράματα κρυώνουμε εύκολα
Όσο κανείς είναι νέος, πρέπει να αγωνίζεται, διότι, όσο γερνά, δε μπορεί να κάνει τίποτα. Τότε, στα γεράματα, τον πειράζει ακόμα και το ρεύμα που δημιουργείται από την κλειδαρότρυπα!
Ο γιατρός του Γέροντα
Ο δικός μου ο γιατρός είναι στη Δράμα και είναι κτηνίατρος.
Τα αυθάδη παιδιά δέχονται δαιμονικές επιδράσεις;
Τα παιδιά πρέπει να προσέχουν πάρα πολύ το θέμα του σεβασμοί προς τους γονείς. “Όταν τα παιδιά αντί μιλούν και ασεβούν, γίνονται πρώτον αιτία να φύγει η χάρη από αυτά και δεύτερον γίνονται δεκτικά των δαιμονικών επιδράσεων και ενεργειών.
Η αιτία των ψυχοσωματικών ανωμαλιών των νέων
Η μαλθακότητα των σημερινών νέων είναι μία από τις κύριες αιτίες των ψυχοσωματικών ανωμαλιών .
Οι αντιλέγοντες έχουν γέροντα τον Διάβολο
Γέροντα, πως γίνεται μερικοί σε κάθε λόγο να βρίσκουν αντίλογο;
Ω, Είναι φοβερό να συζητάς με έναν άνθρωπο που συνήθισε να δικαιολογείται! Είναι σαν να μιλάς με έναν δαιμονισμένο! “Όσοι δικαιολογούνται -ο Θεός να με συγχωρέσει- έχουν γέροντα το Διάβολο. Είναι βασανισμένοι άνθρωποι. Δεν έχουν μέσα τους ειρήνη. Το έχουν κάνει επιστήμη αυτό.
Να μη δίνουμε τον τουρβά μας σε άλλους
Γέροντα, μερικές φορές, Όχι μόνο δυσκολεύομαι να δεχθώ την αδικία, αλλά μετατοπίζω την ευθύνη της πτώσεως μου σε άλλον.
Εσύ, όχι μόνο δεν σηκώνεις από αγάπη τον τουρβά του άλλου, αλλά θέλεις να δώσεις και τον δικό σου βαρύ τουρβά, όχι μόνο στον υγιή, αλλά και στον φιλάσθενο. Χρειάζεται να αποκτήσεις πνευματική παλικαριά, για να παίρνεις επάνω σου όλη την ευθύνη της αμαρτίας σου.
Το ατέλειωτο εργόχειρο της μετάνοιας
Η μετάνοια για τον αγωνιζόμενο είναι ένα εργόχειρο που δεν τελειώνει ποτέ. Τους πεθαμένους τους κλαίνε, τους θάβουν, τους ξεχνούν. Τις αμαρτίες θα τις κλαίμε συνέχεια, μέχρι να πεθάνουμε.
Τα καυσαέρια της υπερηφάνειας
Όποιος έχει πολλή υπερηφάνεια είναι σκοτισμένος. Το μυαλό του είναι ανταριασμένο, είναι σαν να έχει καυσαέρια.
Ο καλύτερος πολύτεκνος
Ο μεγαλύτερος και καλύτερος πολύτεκνος είναι ό άνθρωπος που αναγεννήθηκε πνευματικά και βοηθάει για την πνευματική αναγέννηση των παιδιών όλου του κόσμου, για να εξασφαλίσουν τις ψυχές τους στον Παράδεισο.
Η ανατροφή του παιδιού
Η ανατροφή του παιδιού αρχίζει από την εγκυμοσύνη. Αν η μητέρα που κυοφορεί συγχύζεται και στενοχωριέται, το έμβρυο μέσα στην κοιλιά της ταράζεται. Ενώ όταν η μάνα προσεύχεται και ζει πνευματικά, το παιδάκι στην κοιλιά της μάνας αγιάζεται.
Όταν η μάνα δεν θέλει το παιδί
Όταν η γυναίκα που είναι έγκυος δε θέλει το παιδί, αυτό, πολλές φορές το καταλαβαίνει, τυλίγεται με τον ομφάλιο λώρο και πεθαίνει.
Προσευχή πριν το φαγητό
(Ο Γέροντας θυμάται τα παιδικά του χρόνια).
Στο τραπέζι καθόμασταν όλοι μαζί. Κάναμε πρώτα προσευχή και υστέρα αρχίζαμε να τρώμε. Αν άρχιζε κανείς να τρώει, πριν ευλογηθεί το τραπέζι, λέγαμε: «αυτός πόρνευσε». Την έλλειψη εγκράτειας την θεωρούσαμε πορνεία. Είναι διάλυση της οικογενείας να έρχεται ο καθένας στο σπίτι, οποία ώρα θέλει, και να τρώει μόνος του χωρίς να υπάρχει λόγος.
Το διαβατήριο του Παραδείσου
Για να πάει κανείς στον γλυκό Παράδεισο πρέπει να φάει πολλά πικρά εδώ, να έχει το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι.
Κτήματα στον ουρανό
Ο Θεός μας έχει εξασφαλισμένα κτήματα εκεί στον ουρανό .Όταν όμως ζητούμε να μας απαλλάξει από μία δοκιμασία, δίνει αυτά τα κτήματα σε άλλους και τα χάνουμε. Ενώ, αν κάνουμε υπομονή, θα μας δώσει και τόκο.
Το ξεπέρασμα του πόνου
Γέροντα, τι χρειάζεται για να ξεπεράσεις τον πόνο;
παλικαριά, βία χρειάζεται. Και τον ανυπόφορο πόνο πως τον αντιμετωπίζει κανείς;
Αν είναι κοσμικός, με το τραγούδι, αν είναι πνευματικός άνθρωπος με την ψαλμωδία…

OI EMΠΕΙΡΙΕΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ

Ἀπό τήν δίκη τοῦ Θ. Κολοκοτρώνη.

 Πρόεδρος: Πώς ονομάζεσαι;

Στρατηγός: Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Πρόεδρος: Από πού κατάγεσαι;

Στρατηγός: Από το Λιμποβίσι της Καρύταινας.

Πρόεδρος: Πόσων ετών είσαι;

Στρατηγός: Εξήντα τέσσερων.

Πρόεδρος: Τι επάγγελμα κάνεις;

Στρατηγός: Στρατιωτικός. Στρατιώτης ήμουνα. Κράταγα επί 49 χρόνια στο χέρι το ντουφέκι και πολεμούσα νύχτα μέρα για την Πατρίδα. Πείνασα, δίψασα, δεν κοιμήθηκα μια ζωή. Είδα τους συγγενείς μου να πεθαίνουν, τ’ αδέρφια μου να τυραννιούνται και τα παιδιά μου να ξεψυχάνε μπροστά μου. Μα δε δείλιασα. Πίστευα πως ο Θεός είχε βάλει την υπογραφή του για την Λευτεριά μας και πως δεν θα την έπαιρνε πίσω.

Όταν του ανακοινώθηκε η καταδικαστική απόφαση, είπε: «Αντίκρυσα τόσες φορές το θάνατο και δεν τον φοβήθηκα. Ούτε τώρα τον φοβούμαι».

Τότε, κάποιος από το ακροατήριο του φώναξε συγκινημένος: «Άδικα σε σκοτώνουν, Στρατηγέ!».
Και ο Γέρος του Μοριά αποκρίθηκε: «Γι’ αυτό λυπάσαι; Καλύτερα που με σκοτώνουν άδικα, παρά δίκαια».

—–
Τα παραπάνω, αποτελούν αποσπάσματα από την δίκη του Στρατηγού Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Για να ενθυμούμαστε, να παραδειγματιζόμαστε, να τον τιμούμε και να προσπαθήσουμε να του μοιάσουμε όλοι!

(Πηγή: apodimos.com)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Συγκλονιστική ἀποκάλυψη γιά τήν Pepsi…

Ἀναρτήθηκε ἀπὸ  hristospanagia4

Σε μία σοκαριστική απόφαση που παραδόθηκε στις 28 Φεβρουαρίου, η Επιτροπή Ασφάλειας και Συναλλαγών του Ομπάμα αποφάσισε ότι η χρήση υπολειμμάτων εκτρωμένων εμβρύων από την PepsiCo στην συμφωνία έρευνας και ανάπτυξης με την Senomyx για την παραγωγή ενισχυτών γεύσης υπόκειται στις ‘’συνήθεις επιχειρηματικές λειτουργίες’’!!!!

Επιπρόσθετα, το διοικητικό συμβούλιο της Pepsi συνεχίζει να δείχνει απάθεια καθώς δεν θέτει σε ψήφισμα και σε έλεγχο από τους μετόχους την υιοθέτηση μίας εταιρικής πολιτικής η οποία να αναγνωρίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και να χρησιμοποιεί δεοντολογικά πρότυπα τα οποία σαφώς και δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν τη χρήση υπολειμμάτων εκτρωμένων μωρών τόσο στην ιδιωτική όσο και στη συνεργατική έρευνα.

Η Debi Vinnedge, η οποία είναι η Διευθύνουσα της Οργάνωσης Children of God for Life, έφερε πέρυσι στο φώς την συνεργασία της PepsiCo με την Senomyx. Ένιωσε φρίκη με την απάθεια και την αναισθησία τόσο των διοικούντων της PepsiCo όσο και της διοίκησης Obama.

“Δεν μιλάμε για ποιά είδη «μολυβιών» θέλει να χρησιμοποιήσει η PepsiCo –μιλάμε για την εκμετάλλευση των υπολειμμάτων ενός εκτρωμένου παιδιού με στόχο το κέρδος’’, δήλωσε. ‘’Η χρησιμοποίηση ανθρώπινων εμβυονικών κυττάρων από νεφρό (HEK-293) για την παραγωγή ενισχυτών γεύσης για αναψυκτικά έχει άπειρη απόσταση από αυτό που καλείται συνήθεις επιχειρηματικές πρακτικές!!’’

Η PepsiCo επίσης ζήτησε το ψήφισμα να αποκλειστεί επειδή εισέρχεται σε πολύ βαθιά ζητήματα σύνθετης φύσης στα οποία οι μέτοχοι δεν μπορούν να προβούν σε πληροφορημένη και ορθή κρίση!!!!.

“Με άλλα λόγια, η PepsiCo πιστεύει ότι οι μέτοχοί της δεν είναι αρκετά έξυπνοι ώστε να καταλάβουν τι κάνει η εταιρία με τα υπολείμματα των εκτρωμένων παιδιών’’, δήλωσε φανερά ενοχλημένη η Vinnedge.

Και πρόσθεσε: “Λοιπόν, ήρθε η ώρα να μάθουν πόσο έξυπνο είναι πραγματικό το αγοραστικό κοινό όταν ενταθούν οι αγώνες του παγκόσμιου μπουκοτάζ!’’.

Η Vinnedge προειδοποιεί τους καταναλωτές να βρίσκονται σε επιφυλακή σχετικά με την κυκλοφορία του νέου αναψυκτικού της PepsiCo το οποίο ισχυρίζεται ότι μειώνει τη ζάχαρη και τις θερμίδες κατά 50%.

Το προϊόν ονομάζεται Pepsi Next και αναμένεται να βγεί στην αγορά τις επόμενες εβδομάδες.

Η PepsiCo δήλωσε ότι ο κοινός στόχος της εταιρίας με τη Senomyx είναι να παράγουν νέα αναψυκτικά και ροφήματα με μειωμένη ζάχαρη και θερμίδες. Είναι λοιπόν η Pepsi Next το νέο τερατούργημα της Senomyx με την Pepsi;;

Καθώς τα εμβρυακά συστατικά δεν βρίσκονται στο τρέχον τελικό προιόν, υπάρχει μία αυξανόμενη ανησυχία στους καταναλωτές ότι αυτό θα συμβεί στο κοντινό μέλλον.

Με την έκρηξη των υγειονομικών τροφών στην αγορά, δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να σταματήσει τις εταιρίες από την χρησιμοποίηση εμβρυακών υπολειμμάτων ως συστατικά πρωτεινών.

Πάντως είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι μέχρι τώρα το παγκόσμιο μπουκοτάζ έχει επεκταθεί και συμπεριλαμβάνει τον Καναδά, τη Γερμανία, τη Πολωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, τη Σκωτία, την Ισπανία, τη Πορτογαλία, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.

υβρίδια

Μποϋκοτάζ όταν βλέπουμε τέτοιες ετικέτες. Αυτό είναι ανήκουστο: για να διατραφείς, να χρειάζεσαι δικηγόρο για να σου λέει αν επιτρέπεται να το φας ή το τι θα το κάνεις!

Άφιξη codex alimentarius στην Ελλάδα

Μια φωτογραφία 1000 λέξεις... το Codex Alimentarius έκανε την εμφάνιση του και στην Ελλάδα... ετοιμαστείτε για ακραίες καταστάσεις στο προσεχές μέλλον!!!

Απαγορεύεται η φύτευση ,εξαιτίας του ότι η "ράτσα" της πατάτας ανήκει μαζί με τα δικαιώματά της σε κάποια εταιρεία ή οποία απαγορεύει την αναπαραγωγή της, κάτι σαν ΑCTA διατροφική, το λεγόμενο "Codex Alimentarius",βάσει του οποίου θα απαγορεύεται μελλοντικά η αναπαραγωγή "τέτοιου τύπου" με κατοχυρωμένη πατέντα αγροτικών προϊόντων.

Προσέξτε αυτό είναι το σχέδιο , ο έλεγχος των τροφίμων, ήδη μόνο υβρίδια κυκλοφορούν που ανήκουν σε εταιρείες κι επειδή χωρίς λεφτά ζεις αλλά χωρίς φαγητό όχι, φυλάξτε παλιούς σπόρους που ξαναφύονται και δεν ανήκουν σε εταιρείες,γιατί τα υβρίδια είναι μονοετή και μολύνουν το έδαφος.Είναι σημαντικό να ενισχυθούν όσοι κρατάνε παλιούς σπόρους και να προσπαθήσουμε κι οι ίδιοι να τους αναπαράγουμε.Ο έλεγχος του φαγητού θα βοηθήσει την νέα τάξη να εδραιωθεί.!

Ποτέ μην αφήσεις αμαθείς ανθρώπους να κρίνουν.

Φωκυλίδης (Γνώμαι, 86)

Και να προσθέσω:

Ένας και μοναδικός τρόπος για να σταματήσει αυτή η πρακτική: Μποϋκοτάζ στα σούπερ μάρκετ, τα μπακάλικα και τους παραγωγούς που εμπορεύονται τέτοια είδη! Διαβάζετε τα καρτελάκια! Αφήστε αυτά τα προϊόντα στα ράφια τους να τα φάνε μόνοι τους!!!! Η οικονομική ζημιά είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν!!!!

Ενημερώστε όσους περισσότερους μπορείτε, με όποιον τρόπο μπορείτε!!! Είναι ίσως η πιο σημαντική πληροφορία που έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια!!!

Ο ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΚΡΗΤΗ TV

Κυριακή τῶν Βαΐων: Εὐλογημένος ὁ Ἐρχόμενος (Φώτης Κόντογλου)

 Εκείνος που έχει θρόνο τον ουρανό και υποπόδιο τη γη, ο γυιός του Θεού και ο Λόγος του ο συναΐδιος, σήμερα τα­πεινώθηκε και ήρθε στη Βηθανία απάνω σ’ ένα που­λάρι. Και τα παιδιά των Εβραίων τον υποδεχθήκανε φωνάζοντας: «Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, ο βασιλιάς του Ισραήλ».

Οι πολέμαρχοι του κόσμου, σαν τελειώνανε τον πόλεμο και βάζανε κάτω τους οχ­τρούς τους, γυρίζανε δοξασμένοι και καθί­ζανε απάνω σε χρυσά αμάξια για να μπούνε στην πολιτεία τους. Μπροστά πηγαίνανε οι σάλπιγγες κι οι σημαίες κ’ οι αντρειωμένοι στρατηγοί και πλήθος στρατιώτες σκεπα­σμένοι με σίδερα άγρια και βαστώντας φονικά άρματα γύρω σ’ ένα αμάξι φορτωμένο με λογής λογής αρματωσιές και σπαθιά και κοντάρια παρμένα από το νικημένο έθνος.

Όλοι οι πολεμιστές ήτανε σαν άγρια θηρία σιδεροντυμένα, τα κεφάλια τους ήτανε κλει­δωμένα μέσα σε φοβερές περικεφαλαίες, τα χοντρά και μαλλιαρά χέρια τους ήτανε μα­τωμένα από τον πόλεμο, τα γερά ποδάρια τους περπατούσανε περήφανα και τεντωμέ­να, σαν του λιονταριού που ξέσκισε με τα νύχια του το ζαρκάδι και τανύζεται με μουγκρητά και φοβερίζει τον κόσμο. Ύστερα ερχότανε το χρυσό τ’ αμάξι του πο­λεμάρχου, που καθότανε σ’ ένα θρονί πλου­μισμένο μ’ ακριβά πετράδια, περήφανος, ακατάδεχτος, φοβερός, που δεν μπορούσε να τον αντικρύσει μάτι δίχως να χαμηλώσει και βα­στούσε το τρομερό σκήπτρο του, που κάθε σάλεμά του ήτανε προσταγή, δίχως ν’ ανοίξει τα στόμα του αυτός που το κρατούσε.

Άλο­γα ανήμερα, ήτανε ζεμένα σ’ αυτά τ’ αμάξι, με λουριά χρυσοκεντημένα με γαϊτάνια και περπατούσανε κι αυτά καμαρωτά και περή­φανα σαν τους ανθρώπους. Ένα κορίτσι έμορ­φο σαν νεράιδα, μεταξοντυμένο, βαστούσε ένα χρυσό στεφάνι απάνω από το κεφάλι του νικητή, κι άλλα κορίτσια κι αγόρια ρίχνανε λιβάνια κι άλλα μυρουδικά σε κάποια με­γάλα θυμιατήρια όμοια με μανουάλια.

Από πίσω έρχόντανε οι σκλάβοι άντρες και γυ­ναίκες κι όποιοι ήτανε άρρωστοι και λαβω­μένοι, τους σέρνανε και τους χτυπούσανε οι στρατιώτες. Όση δόξα είχανε αυτοί που πηγαίνανε μπροστά, άλλη τόση καταφρόνε­ση και δυστυχία είχανε όσοι ακολουθούσανε από πίσω. Αυτοί ήτανε δεμένοι με σκοινιά και μ’ αλυσίδες, πολλοί πιστάγκωνα, κουρε­λιασμένοι, πληγιασμένοι, κίτρινοι σαν πεθα­μένοι από τα μαρτύρια κι από την αγρύ­πνια. Πολλοί ήτανε μισόγυμνοι κ’ οι πλά­τες τους ήτανε μελανιασμένες από το βούνευρο. Ανάμεσά τους ήτανε γυναίκες, παρθέ­νες ντροπιασμένες, κλαμένες μανάδες με αθώα μωρά στην αγκαλιά τους, γρηές που βαστούσανε τα εγγόνια τους από το χέρι, όλες κατατρομαγμένες σαν τα αρνιά που τα πάνε στον μακελάρη. Γύρω ο κόσμος έκανε σαν τρελλός και φώναζε και δόξαζε τον νι­κητή κι από πολλά στόματα τρέχανε αφροί. Αλαλαγμός έβγαινε σαν καπνός απ’ όλη την πολιτεία. Αυτή την παράταξη τη λέγανε «θρίαμβο».

Έναν τέτοιον θρίαμβο έκανε κι ο Χρι­στός σήμερα, ο άρχοντας της ειρήνης και της αγάπης. Μα, όπως τα άλλαξε όλα και τα έκανε ανάποδα απ’ ό,τι συνηθίζανε οι άνθρωποι, έτσι κι ο θρίαμβος που έκανε, ήτανε θρίαμβος της φτώχειας και της ταπεί­νωσης. Ο Ρωμαίος ύπατος ήτανε καθισμένος απάνω σε θρόνο και σε χρυσό αμάξι, μα ο Χριστός ήτανε καβαλικεμένος απάνω σ’ ένα πουλάρι, σ’ ένα γαϊδουρόπουλο, πούνε το πιο ταπεινό και καταφρονεμένο ανάμεσα στα ζώα.

Κι’ ο ίδιος ήτανε ταπεινός, πράος, ήσυχος, φτωχοντυμένος, κατά την  προφητεία που έλεγε: «Είπατε τη θυγατρί Σιών· Ιδού ο βασιλεύς σου έρχεταί σοι πράος και επιβεβηκώς επί όνον και πώλον, υιόν υποζυ­γίου». Το χέρι του δεν βαστούσε σκήπτρο, αλλά βλογούσε τον κόσμο. Από πόλεμο ερ­χότανε και κείνος, μα έναν πόλεμο πολύ δυσκολοκέρδιστον, πόλεμο καταπάνω στην κα­κία και στην ψευτιά και στην υποκρισία και στη φιλαργυρία. Και δεν πήγαινε να ξεκου­ραστεί απ’ αυτόν τον πόλεμο, αλλά πήγαινε ν’ αρχίσει άλλον, πιο σκληρόν, και να στεφανωθεί μ’ αγκαθένιο στεφάνι και να δαρθεί και να περιπαιχθεί και στο τέλος να καρφωθεί απάνω σ’ ένα ξύλο σαν κακούρ­γος.

Δεν ήτανε τριγυρισμένος από αγριεμέ­νους υποταχτικούς, αλλά από άκακους ψα­ράδες, καταφρονεμένους σαν και κείνον. Κι ούτε έσερνε από πίσω του σκλάβους τυραννισμένους, αλλά ανθρώπους που τους ελευ­θέρωσε από τη σκλαβιά του διαβόλου και πεθαμένους που αναστηθήκανε από τη φωνή του. Σάλπιγγες και τούμπανα δεν φωνάζανε για να τον δοξάσουνε, αλλά παιδιά αθώα που συμβολίζανε την απλότητα που έχουνε οι χριστιανοί και που φωνάζανε «Ευλογη­μένος ο ερχόμενος» και κρατούσανε αντί για σημαίες και για μπαϊράκια κλαδιά πράσινα των δέντρων. Κλαδιά χλωρά και ρούχα στρώνανε χάμω για να πατήσει το γαϊ­δούρι και να περάσει. Κι αυτό το βλογημένο πήγαινε με σκυμμένο το κεφάλι, ταπεινό, ανήξερο, σηκώνοντας τον Χριστό που καθότανε πρωτύτερα απάνω στα τρομερά εξαφτέρουγα σεραφείμ που είναι από φωτιά. Δεν αξιώθηκε να τον σηκώσει κανένα χρυσό αμάξι, μητε άλογο άκριβοσελωμένο, μητε καμμιά κούνια που να τη βαστάνε αντρειω­μένοι βαστάζοι, αλλά τον σήκωνε το γαϊ­δούρι. Ποιο μάτι δεν δακρύζει άμα συλλο­γιστεί αυτό το μυστήριο!

Ο Χριστός ανα­ποδογύρισε όσα είχε για σωστά και για α­ληθινά ο αμαρτωλός ο άνθρωπος. Ποιος όμως είναι σε θέση να νοιώσει την ελευθερία που μας έφερε και να ακολουθήσει το που­λάρι με το σκοινένιο καπίστρι κι όχι τ’ αφρισμένα τάλογα που χλιμιντράνε καμαρω­τά και να μη μπει στη Ρώμη με τα πολλά τα είδωλα, παρά να μπει μαζί με τον βασι­λιά της ειρήνης στην Απάνω Ιερουσαλήμ;

Πολλοί, που είναι σοβαροί άνθρωποι, θα πούνε πως δεν τα καταλαβαίνουνε αυτά και πως τα παιδιά παιδιακίζουνε κ’ οι άντρες αντρειεύουνται. Τα ίδια λέγανε κ’ οι αρχιε­ρείς κ’ οι σπουδασμένοι. «Ιδόντες δε οι αρχιερείς και γραμματείς τα θαύματα α εποίησε και τους παίδας κράζοντας εν τω ιερώ και λέγοντας: Ωσαννά τω υιω Δαυίδ, ηγανάκτησαν και είπον αυτώ: Ακούεις τι ούτοι λέγουσιν; Ο δε Ιησούς λέγει αυτοίς: Ναι· ουδεποτε ανέγνωτε ότι «εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων κατηρτίσω αίνον;» Και καταλιπών αυτούς εξήλθεν έξω της πό­λεως». Οι αρχιερείς κ’ οι γραμματείς διαβάσανε τον ψαλμό του Δαυίδ που έλεγε πως θα προϋπαντήσουνε τον Χριστό τα νήπια και δεν πιστέψανε ωστόσο σ’ αυτόν που υμνολογούσανε. Αμή εμείς που διαβάσαμε στο σημερινό Ευαγγέλιο και τον ψαλμό κι αυτά που είπε ο Χριστός στους Εβραίους, δεν θα κριθούμε πιο αυστηρά αν δεν τον πιστέψου­με; Η ματαιότητα κ’ η περηφάνεια μάς κάνουνε να μην καταδεχόμαστε να παμε μαζί με τη φτωχή συνοδεία του, ντρεπόμα­στε να ακολουθήσουμε ένα αρχηγό που πάει καβαλικεμένος απάνω σ’ ένα γαϊδούρι. Τα ταπεινά, τα φτωχικά, δεν τα θέλουμε. Μα μπορεί να γίνει χριστιανός όποιος δεν α­γαπά αυτά που αγάπησε ο Χριστός;

Χθες, Σάββατο, ανάστησε έναν πεθαμένο άνθρωπο, τον Λάζαρο. Ποιος ήτανε αυτός ο Λάζαρος; Κανένας επίσημος άνθρωπος, κανένας τρα­νός; Ο Λάζαρος ήτανε φτωχός, χωριάτης, κι όπως λέγει το Ευαγγέλιο, ήτανε φίλος του Χριστού, που είχε φίλους όλους τους ανθρώπους. Έναν φίλο σημειώνει το Ευαγ­γέλιο πως είχε ο Χριστός στον κόσμο, κι αυτός ήτανε φτωχός κι αγράμματος. Μα ποιος από μας αγαπά αυτή την πλούσια φτώχια του Χριστού; Απ’ όπου λείπει ο Χριστός, εκεί είναι η φτώχια η αληθινή, όπως απ’ όπου λείπει ο Χριστός λείπει κ’ η ζωή η αληθινή και βασιλεύει ο θάνατος. Αυτό θα το καταλάβεις καλώτατα αν γυρί­σεις και δεις γύρω σου κι ακουμπήσεις το κεφάλι σου και συλλογιστείς. Πού είναι εκείνοι οι Ρωμαίοι κ’ οι παντοδύναμοι αφέν­τες που κάνανε τους θριάμβους οπού ιστορήσαμε πρωτύτερα; Τι γινήκανε κι αυτοί κι οι μυριάδες που τους προσκυνούσανε και που γονατίζανε μπροστά τους σαν τα καλά­μια που τα γέρνει ο βοριάς; Ποιος τους φέρ­νει στον νου του εξόν κάποιοι που γράφουνε τα ιστορικά εκείνου του καιρού; Κορμιά, ψυχές, θρονιά, διαμαντόπετρες, άλογα, περηφάνειες, φοβέρες, φωνές,   όλα  πέσανε σ’ έναν λάκκο και χαθήκανε και σβύσανε σαν να μη γινήκανε ποτές. Και τι απόμεινε από όλα τούτα στις καρδιές των ανθρώπων; Τί­ποτα κι ακόμα πιο λίγο από τίποτα.

Πλην ο άνθρωπος είναι άπιστος ακόμη και σ’ αυτά που βλέπει και  σ’ αυτά που πιάνει με τα χέρια του και τραβά τον δρόμο  που τραβή­ξανε και κείνοι  και σέρνει με  ευχαρίστηση το άρμα του Νέρωνα, γιατί  είναι   «νεύρον σιδηρούν ο τράχηλός του». Τ’ αυτιά του εί­ναι σφαλιχτά σε Κείνον που λέγει:   «Εγώ ειμί Θεός πρώτος  και εις τα επερχόμενα εγώ ειμί. Εγώ  βοσκήσω  τα  πρόβατά μου και εγώ αναπαύσω  αυτά».  Εκείνος  που καθότανε απάνω στο γαϊδούρι, εκείνος είναι ζωντανός μέσα στις απλές ψυχές στον αιώνα κ’ είναι για δαύτες θροφή, πηγή αθανασίας, χαρά και αγαλλίαση, κατά τον λόγο που λέ­γει : «Ευφρανθήσεται καρδία ζητούντων τον Κύριον». Ναι, όποιος ένοιωσε τη χαρά του Χριστού, είναι σαν τον πεθαμένο που αναστή­θηκε. Στον κόσμο υπάρχουνε πονεμένοι λογής λογής.   Όσοι πονάνε  στο   κορμί και στην ψυχή κι ο πόνος  τους  καθαρίζει και τους πηγαίνει στον Θεό, αυτοί είναι οι αγα­πημένοι του Χριστού  και  περπατάνε  στη στράτα του με το  φως του  το παρηγορη­τικό. Οι άλλοι υποφέρουνε άγονα.   Γι’ αυτό ο απόστολος Παύλος  γράφει  στους  Κορινθίους:   «Νυν  χαίρω,  ουχ ότι  ελυπήθητε, αλλ’ ότι  ελυπήθητε  κατά  Θεόν,   ίνα  εν μηδενί ζημιωθήτε  εξ ημών.  Η γαρ κατά Θεόν λύπη μετάνοιαν  εις σωτηρίαν  αμεταμέλητον κατεργάζεται·  η  δε  του  κόσμου λύπη  θάνατον   κατεργάζεται».   Γι’ αυτούς που ελπίζουνε   στον Θεό,  δεν  μετάλλαξε ο Χριστός τον άγονον ίδρωτά τους  σε ιδρώτα σωτηρίας, «ιδρώτα ιδρώτι», αλλά  θρηνούνε και πονάνε παντοτινά σαν τους  ειδωλολάτρες, σφαζόμενοι με τα μαχαίρι της μοίρας. Γι’ αυτούς δεν άλλαξε ο Χριστός τον ιδρώτα της αγωνίας τους σε ιδρώτα της προσευχής και της ελπίδας. Όποιος δεν πιστεύει στον Χριστό και στο Ευαγγέλιο, είναι πεθαμένος, αφού δεν υπάρχει αληθινή ζωή μέσα του. Γιατί ζωή δεν θα πει να ανασαίνεις και να περπατάς και να τρως  και να πίνεις, αλλά να νοιώθεις τη χάρη της αθανασίας. Τότε θα μπορείς να ψάλεις μαζί με τον υμνωδό τούτο το εξαίσιο απολυτίκιο:

«Την κοινήν ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος, εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεός. Όθεν και ημείς, ως οι παίδες, τα της νίκης σύμβολα φέροντες, σοι τω νικητή του θανάτου βοώμεν. Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυ­ρίου».

ΚΙΒΩΤΟΣ
ΜΗΝΙΑΙΟΝ ΦΥΛΛΑΔΙΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΔΑΧΗΣ
ΕΤΟΣ Β’ ΜΑΡΤΙΟΣ 1953 ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 15

ΣΤΗΝ... ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΘΑ ΑΠΟΤΕΦΡΩΘΕΙ Η ΣΩΡΟΣ ΤΟΥ 77ΧΡΟΝΟΥ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ!

ΣΤΗΝ... ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΘΑ ΑΠΟΤΕΦΡΩΘΕΙ Η ΣΩΡΟΣ ΤΟΥ 77ΧΡΟΝΟΥ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ!

Εκεί θα μεταφέρουν την σωρό του 77χρονου οι συγγενείς του για να αποτεφρωθεί σύμφωνα με την επιθυμία και του ίδιου, ο οποίος ήταν ενεργός υπέρμαχος της καύσης των νεκρών, όπως και του "δεν πληρώνω" κι ένα σωρό άλλων μετωπικών και θεματικών οργανώσεων της αριστεράς.


Οι διαδικασίες από την οικογένεια για την γραφειοκρατική διεκπαιρέωση της μεταφορά της σωρού στην Βουλγαρία έχουν ήδη ξεκινήσει...