Δευτέρα 6 Αυγούστου 2012


Αὐτοκτονία:Οἱ ἱεροί κανόνες καί ἡ παράδοση τῆς ἐκκλησίας!

 
ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ:
ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!
Ἐδῶ καί δύο χιλιάδες χρόνια, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διδάσκει ὅτι ὁ αὐτόχειρας δέν κηδεύεται, ἐκτός ἄν εἶναι παράφρων, ὁπότε δέν ἔχει ὀρθή ἐπίγνωση τῶν πράξεών του. Ὅταν τά Κοιμητήρια ἀνῆκαν στήν Ἐκκλησία καί ὄχι στήν Τοπική Αὐτοδιοίκηση ὅπως σήμερα, οἱ αὐτόχειρες δέν κηδεύονταν στό Κοιμητήριο, ἀλλά ἐν σιωπῇ ἐκτός τοῦ περιβόλου του.
Αὐτή ἡ ἀντιμετώπιση τῆς Ἐκκλησίας, -πού εἶναι ἄκρως φιλάνθρωπη ὅπως θά ἐξηγήσουμε πιό κάτω- δέν ἀποτελεῖ μόνο προφορική παράδοση πού φτάνει μέχρι τούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί τόν Χριστό, ἀλλά προκύπτει κι ἀπό τόν 14ο γραπτό Ἱερό Κανόνα τοῦ Ἁγίου Τιμόθεου Ἀλεξανδρείας πού ἔχει Οἰκουμενικό κύρος ἀφοῦ ἐπικυρώνεται μέ τόν 2ο Κανόνα τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου! Νὰ τί λέγει ὁ ἱ. Κανόνας:

«Ἐρώτησις ΙΔ’
-Ἐὰν τὶς μὴ ἔχων ἑαυτὸν χειρίσηται, ἢ κριμνήση ἑαυτόν, εἰ γίνεται προσφορὰ περὶ αὐτοῦ ἢ οὔ;
Ἀπόκρισις
-Ὑπὲρ αὐτοῦ διακρῖναι ὁ Κληρικὸς ὀφείλει, εἰ τὸ ἀληθὲς ἔκφρων ὤν, πεποίηκε τοῦτο. Πολλάκις γὰρ οἱ διαφέροντες τῷ πεπονθότι, θέλοντες τυχεῖν τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ὑπὲρ αὐτοῦ εὐχῆς, καταψεύδονται καὶ λέγουσιν, ὅτι οὐκ εἶχεν ἑαυτόν. Ἐνίοτε δὲ ὑπὸ ἐπηρείας ἀνθρώπων ἢ ἄλλως πως ἀπὸ ὀλιγωρίας πεποίηκε τοῦτο, καὶ οὐ χρὴ προσφορὰν ἐπάνω αὐτοῦ γενέσθαι· αὐτοφονευτής γὰρ ἑαυτοῦ ἐστι. Δεῖ οὖν πάντως τὸν Κληρικὸν μετὰ ἀκριβείας ἐρευνῆσαι, ἵνα μὴ ὑπὸ κρίμα πέση»
Καὶ ἡ ἑρμηνεία τοῦ ἱ. Κανόνα: «Ἐρώτηση 14. Ἂν κάποιος ποῦ δὲν ἔχει τὰ λογικά του αὐτοκτονήσει ἢ πέσει σὲ γκρεμό, γίνεται λειτουργία γι’ αὐτὸν ἢ ὄχι; Ἀπάντηση: Ὁ κληρικὸς πρέπει νὰ ξεχωρίσει σχετικὰ μ’ αὐτὸν ἂν τὸ ἔχει κάνει αὐτό, ἐπειδὴ ἦταν πραγματικὰ ἐκτὸς ἑαυτοῦ. Γιατί πολλὲς φορὲς οἱ συγγενεῖς του σκοτωμένου θέλοντας νὰ ἐπιτύχουν τὴ λειτουργία καὶ τὴν προσευχὴ γι’ αὐτόν, λένε ψέματα ὅτι δὲν εἶχε τὰ λογικά του. Σὲ κάποιες περιπτώσεις αὐτὸ τὸ ἔχει κάνει ἐπειδὴ ἐπηρεάστηκε ἀπὸ ἀνθρώπους ἢ σὲ ἄλλες περιπτώσεις ἐπειδὴ ἐπηρεάστηκε ἀπὸ ἀνθρώπους ἢ σὲ ἄλλες περιπτώσεις ἐπειδὴ λιγοψύχησε καὶ ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ γίνεται λειτουργία γι’ αὐτόν· γιατί εἶναι φονιὰς τοῦ ἑαυτοῦ του. Πρέπει λοιπὸν ὁ κληρικὸς νὰ ἐξετάσει μὲ ἀκρίβεια γιὰ νὰ μὴν ἁμαρτήσει»1
Ἐν ὀλίγοις:
  • Ἄν κάποιος δέν ἔχει τά λογικά του κι αὐτοκτονήσει, ὁ κληρικός ἐπιβάλλεται νά ἐρευνήσει ἄν πράγματι εἶναι ἔτσι, γιατί πολλές φορές οἱ συγγενεῖς τοῦ ἀποθανόντος προκειμένου νά ἐπιτύχουν τήν κήδευσή του, λένε ψέμματα!
  • Ἄν ὅμως εἶχε τά λογικά του, δέν ἀποτελεῖ δικαιολογία γιά νά αὐτοκτονήσει, ὅτι ἐπηρεάστηκε ἀπό ἄλλους ἤ λιγοψύχησε ἀπό τίς δυσκολίες τῆς ζωῆς. Σέ αὐτήν τήν περίπτωση ἔχει διαπράξει φόνο καί μάλιστα τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ του!
Ὁ κληρικός πρέπει νά ξεχωρίσει τίς δύο αὐτές περιπτώσεις, εἰδάλλως κινδυνεύει νά ἁμαρτήσει!
Ἑπομένως, σύμφωνα μέ τούς Ἱερούς Κανόνες, ἡ αὐτοκτονία ἀποτελεῖ θανάσιμο ἁμάρτημα! Ἀποτελεῖ κατάφορη βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ὁ Χριστός εἶχε ἐξαγγείλει ξεκάθαρα, ὅτι ἡ βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δέ συγχωρεῖται οὔτε στόν παρόντα αἰώνα, οὔτε στόν μέλλοντα! Ὡς ἔσχατο μέσο δυσωπήσεως τοῦ Θεοῦ καί προστασίας τῶν ὑπόλοιπων μελῶν τῆς Ἐκκλησίας ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ὁρίζει ὅτι ὁ αὐτόχειρας δέν πρέπει νά κηδεύεται!
Οἱ τελετές τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι τυπικά «κοινωνικά γεγονότα» κι οὔτε λειτουργοῦν «μαγικά». Ἐπίσης καί οἱ σωτήριοι γιά τίς ψυχές Ἱεροί Κανόνες της, εἶναι διαχρονικοί καί αἰώνιοι καί δέν προσαρμόζονται στίς μόδες τῶν ἐποχῶν καί στά προσωπικά θελήματα τοῦ καθενός. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μέ τή μή κήδευση τοῦ αὐτόχειρος, δείχνουν πραγματική ἀγάπη καί δέν μποροῦν νά συμπλεύσουν μέ τήν σύγχρονη ὑποκριτική «ἀγαπολογία». Δέν εἶναι ὅπως πιστεύεται ἀπό πολλούς σκληροί, αὐστηροί κ.α. Τό ἀκριβῶς ἀντίθετο συμβαίνει, δηλαδή δείχνουν ὕψιστη ἀγάπη, γιά τούς ἑξῆς λόγους:
  1. Ἀποτρέπουν ἀπό τήν ἁμαρτία τῆς βλασφημίας κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία δέν συγχωρεῖται, χωρίζει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν Θεό καί τόν κολάζει αἰώνια.
  2. Ἀποτρέπουν τόν φόνο καί τήν στέρηση τοῦ θεόσδοτου - πολύτιμου δώρου τῆς ζωῆς, πού ὅσες δυσκολίες καί ἄν συνεπάγεται, ὅμως παρέχει πάντα πολύτιμο χρόνο μετανοίας πρός αἰώνια σωτηρία.
  3. Ἀποτρέπουν τούς ἠθικούς αὐτουργούς-ἀποδέκτες-ὑποστηρικτές τῆς αὐτοκτονίας. Πῶς θά ὑποχρεωθεῖ νά ψάλλει ἡ Ἐκκλησία: «μακαρία ἡ ὁδός ᾗ πορεύη σήμερον», ὅταν ἡ πορεία πού διάλεξε ὁ αὐτόχειρας μόνο μακαρία ( εὐτυχής ) δέν ἦταν! Πῶς θά διαβαστοῦν προσευχές πού θά ἠχοῦν ψεύτικες, φαρισαϊκές καί προκλητικές στά ὧτα τοῦ Θεοῦ, ὅπως: «ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ κεκοιμημένου δούλου τοῦ Θεοῦ…» ( ἀφοῦ ὁ αὐτόχειρας ἀρνήθηκε τόν Κύριό του καί τό δῶρο τῆς ζωῆς πού τοῦ χάρισε ), ἤ «Σύ εἶ ἡ ἀνάστασις τοῦ κεκοιμημένου δούλου Σου…» ( ἀφοῦ ὁ αὐτόχειρας δέν ἤθελε τή ἐν Χριστῷ ζωή, θά θέλει τήν ἐν Χριστῷ ἀνάστασή του σ’ αὐτήν; ), ἤ «ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τά κρίματά Σου ἐν παντί καιρῷ», ἤ «ἀθυμία κατέσχε με ἀπό ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τό νόμο Σου» ( ἀφοῦ παραβλέπουμε τά κρίματα καί τό νόμο τοῦ Θεοῦ καί ἐπιθυμοῦμε νά ἐπιβάλλουμε τά δικά μας θελήματα ) κλπ.
  4. Ἐνδυναμώνουν τούς ἀνθρώπους γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς ὅποιας δυσκολίας μέ τρόπους πνευματικούς καί σωτήριους! Ἡ αὐτοκτονία ἀντίθετα, εἶναι ὁριστικός-αἰώνιος ὄλεθρος καί ὄχι λύση!
Ὁ πνευματικός λόγος πού δέν πρέπει νά ἐπιτελεῖται νεκρώσιμος ἀκολουθία στόν αὐτόχειρα εἶναι ὁ ἑξῆς:
Ἡ κοινωνική περιφρόνηση τοῦ νεκροῦ, ἐμπεριέχει σιωπηλή προσευχή καί ταπείνωση, οἱ ὁποῖες ἕλκουν τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἀκόμη καί οἱ μεταθανάτιες ταπεινώσεις μποροῦν νά βοηθήσουν τήν ψυχή στήν ἀπολογία της ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ὑπάρχουν πολλές μαρτυρίες Ἁγίων, Πατέρων, Γερόντων, ὅπου ζητοῦσαν νά μήν τούς θάψουν μέ τιμές, νά τούς πετάξουν, νά τούς καταφρονήσουν, νά τούς ἀφήσουν νά τούς φᾶνε τά ἄγρια ζῶα ἤ νά τούς θάψουν σέ ἄγνωστες τοποθεσίες, προκειμένου καί μετά τό θάνατό τους νά παραμείνουν «ἐν ταπεινώσει» κι ἔτσι, νά «ζητιανέψουν» περισσότερο ἔλεος καί ἀγάπη ἀπό τόν Φιλάνθρωπο, Ἐλεήμονα καί Οἰκτίρμονα Θεό! Καί ἦταν Ἅγιοι!
Ἕνας μακαριστός Ἁγιορείτης Γέροντας, ὁ π. Ἄνθιμος Ἁγιαννανίτης, ὅταν ρωτήθηκε ἀπό συγγενεῖς ἑνός νεαροῦ αὐτόχειρα, ἄν πρέπει νά μνημονεύεται στή λειτουργία (γιά κηδεία οὔτε συζήτηση βέβαια) ἀπάντησε: «Νά μήν τόν μνημονεύουμε στή Λειτουργία. Εἶναι καλύτερα γιά τήν ψυχή του. Ὅταν δεῖ ὁ Πολυέλεος ὅτι δέν τόν τιμᾶμε, θά τόν ἐλεήσει ὁ Ἴδιος, ἐνῶ ὅταν ἐμεῖς τόν τιμᾶμε, δέν θά τόν ἐλεήσει Αὐτός…»2.

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2010/09/blog-post_3348.html

1 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2010/09/blog-post_3348.html
2http://hristospanagia3.blogspot.gr/2010/09/blog-post_3348.html

Ἡ αἵρεσις τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ

 

ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΑΙΡΕΣΙΣ
(Η αίρεσις των Μαρτύρων του Ιεχωβά)
 Έκδοσις Ι. Μ. Παρακλήτου – Σκάλα Ωρωπού

Ο ΤΡΑΓΕΛΑΦΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ
Οι Ιεχωβίτες διακηρύσσουν ότι η Οργάνωσίς τους, η Εταιρεία «Σκοπιά», φωτίζεται από τον Θεό και κηρύττει την αλήθεια. Και την αλήθεια αυτή την σκορπίζει στον κόσμο μέσω των περιοδικών και βιβλίων που εκδίδει.
Εσύ, αγαπητέ Χριστιανέ, τί έχεις να πης; Μπορεί τα έντυπα της ιεχωβίτικης Εταιρείας να περιέχουν την αλήθεια, όταν είναι γεμάτα από αντιφάσεις; Και τί αντιφάσεις! Τραγελαφικές! Μπορεί λ.χ. σ’ ένα βιβλίο τους το τάδε πρόσωπο ενός προφητικού οράματος να ερμηνεύεται ότι είναι ο Σατανάς. Και σ’ ένα άλλο τους βιβλίο που εξεδόθη αργότερα το ίδιο πρόσωπο να ερμηνεύεται ότι είναι ο Χριστός!! (Βλέπε, Αντ. Αλεβιζοπούλου, Η ΣΚΟΠΙΑ: ΖΩΗΡΟΤΕΡΟ ΦΩΣ Ή ΠΥΚΝΟΤΕΡΟ ΣΚΟΤΟΣ; σελ. 130-135).
Μπορεί σ’ ένα βιβλίο τους να παρουσιάζεται σαν επιβεβλημένη η στράτευσις και να εγκωμιάζεται η στρατιωτική θητεία, και στο άλλο βιβλίο η στράτευσις και η θητεία να χαρακτηρίζωνται σαν πράγματα σατανικά.(Στο περιοδικό «Παρηγορία» -το σημερινό «Ξύπνα»- της 1-10-1943 εγκωμιάζεται η στρατιωτική θητεία και οι στρατιωτικοί κανονισμοί). Στους Ιεχωβίτες της Ελλάδος η Εταιρεία Σκοπιά έχει δώσει εντολή να μην παίρνουν όπλο, ενώ στους Ιεχωβίτες της Ρωσίας έχει δώσει εντολή να παίρνουν όπλο!
Μπορεί σ’ ένα έντυπό τους να παρουσιάζεται το έτος 1874 σαν έτος της Β’ Παρουσίας και σ’ ένα άλλο το 1914. Σ’ όλα τα τελευταία βιβλία παρουσιάζεται το 1914. Το βιβλίο «Η Κιθάρα του Θεού», το έγραψε ο Ιωσήφ Ρόδερφορδ, ο δεύτερος πρόεδρος της Εταιρείας «Σκο­πιά». Όποιος το διαβάζει συμπεραίνει για τον βαθμό της νοημοσύνης των Ιεχωβιτών…
Τί έκανε τον Γκύντερ Πάπε, το επίλεκτο αυτό στέλεχος των Ιεχωβιτών της Γερμανίας, να εγκαταλείψη την Οργάνωσι της Σκοπιάς; Τί άλλο παρά οι αντιφάσεις! Ενώ πάντοτε από μικρό παιδί τον εδίδασκαν ότι ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ θα ανασταίνονταν πραγματικά. το έτος 1951, στο διεθνές συνέδριο των Ιεχωβιτών στην Φραγκφούρτη, τον εδίδαξαν ότι δεν θα ανασταίνονταν πραγματικά, και ότι τα χωρία που παλαιότερα τα ερμήνευαν κατά γράμμα, πρέπει να τα ερμηνεύσουν αλληγορικά!
Και κάτι άλλο: Σε όλα τα παλαιά βιβλία της Εταιρείας, μέχρι το έτος 1931 υποστηριζόταν ότι η κατά τον 20όν αιώνα κίνησις των Εβραίων προς την Παλαιστίνη προερχόταν από τον Θεόν. Και ξαφνικά στα νεώτερα βιβλία και περιοδικά (όπως λ.χ. στην Σκοπιά της 15-5-1955) ξεπρόβαλλε η καινούργια διδασκαλία πως η κίνησις των Εβραίων προς την Παλαιστίνη προερχόταν από τον Σατανά!
Διαβάζοντας λοιπόν την «Σκοπιά» της 15-5-1955 δεν μπορούσε να συγκρατήση το μυαλό του στην θέσι του. Ένας ολόκληρος κόσμος άρχισε να γκρεμίζεται μέσα του. Ερευνώντας αργότερα όλα τα προηγούμενα βιβλία της ιεχωβιτικής Οργανώσεως έμεινε κατάπληκτος από το πλήθος των αντιφάσεων.
Εκείνο που στην αρχή χαρακτηρίσθηκε άσπρο, ήρθε νεώτερο φως από τον Ιεχωβά και το είπαν μαύρο, και αργότερα παρουσιάσθηκε άλλη δέσμη φωτός και το ξαναείπαν άσπρο. Και έτσι το φως λάμπει «επί μάλλον και μάλλον»!
Αντιλαμβάνεσαι τώρα, Χριστιανέ μου, πόσο σκοτάδι υπάρχει στις ιεχωβίτικες διδασκαλίες; Οι Ιεχωβίτες όμως δεν μπορούν να το αντιληφθούν. Γιατί; Διότι η Εταιρεία «Σκοπιά» φροντίζει και αποσύρει από την κυκλοφορία τα παλαιότερα βιβλία. ή εάν τα επανεκδίδη, τα αλλοιώνει και τα νοθεύει. Ο Γκύντερ Πάπε σε διάλεξι που έδωσε τον Μάιο του 1977 στην Αθήνα είπε ότι εμέτρησε σ’ ένα ιεχωβίτικο βιβλίο που αφορούσε την «Ιστορία των Μαρτύρων του Ιεχωβά», στην επανέκδοσι, 169 αλλοιώσεις και νοθείες, 169 απάτες!
Δηλαδή από το ένα μέρος αντιφάσεις και από το άλλο απάτες. Αυτός είναι ο περίφημος «νέος κόσμος» των Μαρτύρων του Ιεχωβά!

Η αντιχριστιανική δράσις των Ιεχωβιτών 
• Φοβερά αποκάλυψις. Μου είπε (ηγετικόν χιλιαστι­κόν στέλεχος) που μου είχεν εμπιστοσύνην, ότι με τον καιρόν θα αντιλαμβανόμουν και ο ίδιος, πως και «αδελφοί» συχνάζουν στα καφενεία και στα ταβερνεία, μάλιστα δε και καπνίζουν, διά να μη γίνωνται αντιληπτοί από τους θαμώνες και να κάμνουν κι’ εκεί την μαρτυρίαν των. «Πώς μπορεί να μη γίνωνται αντιληπτοί; τον ρώτησα. δεν μιλούν για την «αλήθειαν», δεν δίνουν περιοδικά και βιβλία»; «Όχι, όχι, είπε. ούτε και συναθροίζονται φανερά. Είναι μυστικοί, παλαιοί, δοκιμασμένοι, και μπήγουν σφήνες βαθειά στα μηνίγγια της Βαβυλώνος της μεγάλης (έτσι ονομάζουν την Χριστιανικήν ιδίως θρησκείαν)».
Έλεγεν ακόμη ότι είναι ανάγκη να γίνεται και αλλοιώς η «μαρτυρία». Τον παρεκάλεσα να μου διευκρί­νιση τί εννοούσε, και μου εξήγησε: «Οι Εκκλησίες, οι Εκκλησίες, πρέπει να αδειάζουν συνεχώς, να ερημώσουν. Πρέπει να κάμωμεν τον κόσμον να μισήση θανάσιμα και να σφάξη τους παπάδες. Να γκρεμίση τις Εκ­κλησίες. να καταστρέψη τους Σταυρούς. να καύση τις Εικόνες… Ο αγώνας μας είναι σκληρός. Ο Ιεχωβάς απέρριψε τον Χριστιανικόν κόσμον, κι’ αναγνωρίζει την αγίαν Οργάνωσίν του… Εκείνοι κάμνουν την προκαταρκτικήν εργασίαν -μου είπε συνεχίζοντας- στρέφουν τις καρδιές και τις διάνοιες πολλών κατά των παπάδων και της Εκκλησίας και ετοιμάζουν το έδαφος, διά να επισκέπτωνται άλλοι, φανεροί αδελφοί μας τους αγανακτισμένους κατά της Χριστιανικής Εκκλησίας και των λειτουργών της».
Αυτός ο τρόπος αντιχριστιανικής προπαγάνδας μου ήτο άγνωστος. Στο άκουσμά του ένοιωσα ένα πάγο μέσα μου. Άρχισα να νοιώθω σαν συνένοχος σε παράνομες και θεομίσητες πράξεις. Έψαχνα να εύρω επιχειρήματα από την αντιχριστιανική προπαγάνδα της αντιχρίστου Οργανώσεως, διά να δικαιολογήσω την ενοχή μου. Ικανοποιητικήν δικαιολογίαν δεν εύρισκα. Μου φαινόταν, ότι είχα μπλέξει άσχημα. Σαν να είχα χάσει την ελευθέ­ραν βούλησίν μου, σαν κάτι να μου είχαν κάμει και με κρατούσαν αναποφάσιστον. Άρχισα επίσης να σκέπτομαι, ότι πίσω από αυτό, που προ ολίγου άκουσα, θα υπήρχαν οπωσδήποτε και άλλοι πονηροί τρόποι δράσεως και σατανικές μεθοδείες στα χέρια της αντιχρίστου ηγεσίας (σελ. 78-79).
Απίθανα τεχνάσματα. Σε μυστικήν συζήτησιν ανωτέρων χιλιαστικών στελεχών ήκουσα, ότι σε κάποια Αφρικανική χώρα, ενώ συγγενείς και γείτονες απηγόρευαν σ’ ένα υποψήφιο θύμα τους να τους ακούη, και σ’ αυτούς να το επισκέπτωνται, ντύθηκαν μερικοί, άγνωστοι στο μέρος εκείνο χιλιασταί, με στολήν αστυνομικών και προειδοποίησαν όλους εκείνους που εναντιώνοντο, «να αφήσουν -το υποψήφιο θύμα- ήσυχον και ε­λεύθερον να έχη σχέσεις μ’ όποιους θέλει και να μη πειράζουν τους «μάρτυρες του Ιεχωβά»… Το ίδιο και άλλα παρόμοια τεχνάσματα μπορούν να εκτελούν με σατανικήν υποκρισίαν και επιτηδειότητα πολλά ειδικά και σε τούτο εκπαιδευθέντα και συνεχώς εκπαιδευόμενα όργανα της αντιχρίστου Οργανώσεως των λεγομένων μαρτύρων του Ιεχωβά (σελ. 80).
Κατασκοπευτική παρακολούθησις των οπαδών.
(Πριν αποχωρίση οριστικά από την αίρεσιν ο Θ. Σταυρόπουλος επί πέντε μήνες συζητούσε με χιλιαστάς που προσεπάθουν να τον συγκρατήσουν κοντά τους. Πολλοί χιλιασταί κατά το διάστημα αυτό του εξετόξευαν διάφορες κατηγορίες).
Άκουγα να ψιθυρίζουν μερικοί από τους ψευδοκατηγόρους μου πράγματα, τα οποία κανείς άλλος δεν μπορούσε να γνωρίζη εκτός από εμένα και δύο στενά συγγενικά μου πρόσωπα, τα οποία με διαβεβαίωναν απολύτως, ότι δεν είχαν σε κανένα δι’ αυτά μιλήσει. Πάλι άρχισε να με απασχολή πολύ σοβαρά η σκέψις: Πώς ήταν δυνατόν να γνωρίζουν εκείνοι οικογενειακά μυστικά μας;
Πράγματι, ένα νέο «μυστήριον»! Συνδυάζοντας δε τα δύο γεγονότα, μόνον μία εξήγησις φαινόταν πιθανωτάτη, ότι δηλαδή ηγετικά στελέχη της αντιχρίστου Οργανώσεως είχαν κρύψει στο σαλόνι ή στον διάδρομον ή και σε δωμάτια μικρούς πομπούς (mini spione = μικρούτσικους κατασκόπους) και άκουγαν από έξω άλλοι -τελείως άγνωστοι σε μένα αιρετικοί- με έναν δέκτην ή με το ραδιόφωνον του αυτοκινήτου των, που επίτηδες ήταν παρκαρισμένο εκεί πλησίον, διά να μπορούν να ακούουν όλα όσα ελέγαμε μέσα στο σπίτι (σελ. 87).
• Όταν κάποιος επιστρέψη στην Εκκλησία. «Με εκείνον δεν μιλούμε. Τον έχει αποκόψει η Οργάνωσις». Αυτή είναι μία συνηθισμένη φράσις… δι’ εκείνους που με την βοήθειαν του Κυρίου ηλευθερώθησαν από τις σατανικές παγίδες της, και τους οποίους δεν παύουν συγχρόνως να τους συκοφαντούν και να τους κατηγορούν με χίλιες δυο ψευτοκατηγορίες… Εκείνοι (που φεύγουν από την Οργάνωσιν και που ήσαν αγαπητοί στους άλλους) πρέπει πρωτίστως να δυσφημισθούν με πολύ ύπουλον και συκοφαντικόν τρόπον, ώστε την θέσιν της αγάπης και της εκτιμήσεως στις καρδιές των συμπλανωμένων τους να την παίρνουν η περιφρόνησις, η καχυποψία, η αποστροφή κλπ., που θα δημιουργήσουν με την αποκοπήν, χάσμα αγεφύρωτον φανατικού μίσους σ’ εκείνους, που συνεχίζουν να μένουν στην πλάνη της Οργανώσεως.
Το γεγονός ότι η αντίχριστος χιλιαστική ηγεσία διαδίδει μαζί με τόσες άλλες πλάνες της και ότι τάχα η πρώτη ανάστασις έγινε το 1918-1919, έδωσε αφορμή σ’ έναν οπαδόν της, που ήταν μάλιστα και «βοηθός επισκόπου» (= βοηθός χιλιαστού ομαδάρχου), να την ελέγξη δριμύτατα… Αυτόν τον ψευδοκατηγόρησαν ότι τάχα ήταν «πιόνι και κατάσκοπος του Ελληνικού Προξενείου»… (σελ. 88-89).
•   Ειδικοί στόχοι. Σ’ ένα Έλληνα χιλιαστήν, είχε α­νατεθή από την αντίχριστον χιλιαστικήν ηγεσίαν η ειδική αποστολή να προσηλυτίση τον επίσης Έλληνα Δημοδιδάσκαλον της Γερμανικής πόλεως Gummersbach, διά να τον χρησιμοποιήσουν διά τον προσηλυτισμόν κι’ άλλων συναδέλφων του στην Γερμανίαν (στην Ελλάδα και άλλου), με πονηρόν σκοπόν: να απαιτήσουν «εν και­ρώ» να μη υποχρεούνται τα Ελληνόπουλα να παρακολουθούν το μάθημα των θρησκευτικών. να μη υποχρεούνται να εκκλησιάζωνται, και ούτε και «βαβυλωνιακές προσευχές» (έτσι λένε τις προσευχές των Χριστιανών) να κάνουν, και να προσηλυτίζουν αυτά στην αντίχριστον αίρεσίν τους (σελ. 233).
…Φροντίδα της αντιχρίστου χιλιαστικής ηγεσίας είναι: Να κατορθώνη να βάζη: 1) Στα επίσημα εγκυκλοπαιδικά (και άλλα) λεξικά, 2) Σε μεταφράσεις της Αγίας Γραφής, και 3) Σε εκπαιδευτικά καθώς και σε άλλα βιβλία, κακόδοξες και αντιχριστιανικές ιδέες της, που θα τις χρησιμοποιή στο μέλλον με σατανική επιτηδειότητα, στην διενέργειαν της αντιχριστιανικής προπαγάνδας της (σελ. 234).
(Ομιλεί ο Θεόδωρος Βασ. Σταυρόπουλος, Έλλην της Γερμανίας, πρώην «μάρτυς του Ιεχωβά» επί δέκα έτη, από τους εμπίστους. Τα Αποσπάσματα έχουν ληφθή από το συγκλονιστικό σε αποκαλύψεις βιβλίο του, «Οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά». Εκδ. «Ορθοδ. Τύπου», Αθήναι 1975, σελ. 279).


«Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ
Ο ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (1884-1980)»
Τεύχος 26. Μάιος-Αύγουστος 2009. Θεσ/νίκη
‘Έκδοσις: «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»




Δείτε επίσης..
Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη. Η αληθινή Εκκλησία του Θεού δεν αλλάζει τις δογματικές της αλήθειες. Στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο… (13/7/09)
Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά καυχώνται ότι βρίσκονται στην αλήθεια και ότι εφαρμόζουν επακριβώς τις εντολές… (12/7/09)
Αποσπάσματα από δημόσιο διάλογο Ορθοδόξων με “Μαρτύρων του Ιεχωβά” που έλαβε χώρα στην Κόνιτσα το Σάββατο του Λαζάρου… (6/4/2010)
http://www.impantokratoros.gr/airesis_martyron.el.aspx

Γιατί εὐλογοῦνται τά σταφύλια τήν ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος; (6 Αὐγούστου)


Γ. Σκαλτσή, Καθηγητου Α.Π.Θ – Απόσπασμα
…Η ΕΥΛΟΓΙΑ τῶν σταφυλιῶν κατὰ τὴ Μεταμόρφωση κατανοεῖται μέσα ἀπὸ τὶς θεολογικές, ἀνθρωπολογικὲς καὶ κοσμολογικὲς διαστάσεις τῆς ἑορτῆς αὐτῆς.
῾Ο Κύριος «ἡμέρας ἓξ» ἢ «ὡσεὶ ἡμέρας ὀκτώ», μετὰ τὴν πρόρρηση τοῦ Πάθους Του, «εἰς ὄρος ὑψηλόν… μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν (Πέτρου, ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιωάννου), καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἢλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς».

Αὐτὸς εἶναι ὁ Δημιουργὸς τοῦ κόσμου,ἀλλὰ καὶ ὁ κυρίαρχος τῶν ἐσχάτων. Αὐτὸς εἶναι ἡ ἄμπελος «ἐν οὐρανοῖς μὲν ἔχουσα τὴν ρίζαν, ἐπὶ γῆς δὲ τὰ κλήματα·ἄμπελος κλαδευομένη τὸ σῶμα, ἀλλ᾿ οὐ τὴν ρίζαν· ἄμπελος μετὰ τρίτην ἡμέραν τοῦ κλαδευθῆναι βλαστάνουσα τὸν βότρυν τῆς ἀναστάσεως».
Εἶναι φυσικό, λοιπόν, μὲ τὴ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου νὰ φωτίζεται καὶ νὰ δοξάζεται ὁλόκληρος ὁ κόσμος.
῾Η κτίση φαιδρύνεται καὶ ἀποκτᾶ τὴ λαμπρότητα ποὺ εἶχε κατὰ τὸ χρόνο τῆς δημιουργίας. Γι᾿ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸ λόγο καὶ ἡ κτίση, ἀνταποκρινόμενη δοξολογικὰ σ᾿ αὐτὴ τὴ δωρεὰ καὶ τὴν ἐλπίδα, ἀναφέρεται πρὸς τὸ Δημιουργό της καὶ τὸν εὐχαριστεῖ, ἀλλὰ καὶ ἡ ᾿Εκκλησία στὴν πιὸ κατάλληλη ἑορτή, τῆς Δημιουργίας καὶ τῶν ᾿Εσχάτων τῆς ἀνανέωσης καὶ τῆς ἐλπίδας, συνηθίζει νὰ εὐλογεῖ τὸν κόσμο καὶ τὶς ἀπαρχές του, ἐπιβεβαιώνοντας ἔτσι ὅτι ἡ ἀνανέωση ἀρχίζει ἀπὸ τὸ Θεό, περνᾶ μέσα ἀπὸ τὴ φύση καὶ καταλήγει στὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου.
῾Η εὐλογία τῶν σταφυλιῶν, τῶν ἀντιπροσωπευτικῶν αὐτῶν ἀπαρχῶν τοῦ κόσμου, εἶναι μία λειτουργικὴ πράξη ποὺ τονίζει ἰδιαίτερα τὴ δοξολογικὴ καὶ εὐχαριστιακὴ προσφορὰ τῆς ὕλης καὶ τῶν καρπῶν τῆς γῆς στὸ Δημιουργὸ Θεὸ καὶ κτίστη τῶν ἁπάντων. Πολὺ περισσότερο μάλιστα, ὅταν ὁ καρπὸς αὐτὸς τῆς ἀμπέλου μᾶς δίδει τὸ κρασί, ποὺ ὁ Χριστὸς εὐλόγησε στὴν Κανᾶ, γιὰ νὰ τονίσει τὴν ἐν Χριστῷ μεταμόρφωση τοῦ κόσμου,ἀλλὰ καὶ μᾶς τὸ παρέδωσε στὸ Μυστικὸ Δεῖπνο, ὡς τὸ στοιχεῖο ἐκεῖνο, ποὺ μαζὶ μὲ τὸ ψωμί, τὴν ὥρα τῆς θείας Λειτουργίας ἀφθαρτοποιοῦνται χαρισματικά, μεταποιούμενα σὲ Κυριακὸ «σῶμα καὶ αἷμα», θεία Εὐχαριστία.
᾿Εκτὸς τούτων, ἡ εὐλογία τῶν σταφυλιῶν τονίζει καὶ τὴν ἀνάγκη συνεχοῦς πνευματικῆς καρποφορίας καὶ μεταμορφωτικῆς πορείας τοῦ ἀνθρώπου, καθόσον «οἱ τῷ ὕψει τῶν ἀρετῶν διαπρέψαντες, καὶ τῆς ἐνθέου δόξης ἀξιωθήσονται»
Περιοδ. «᾿Εφημέριος», Σεπτέμβριος 2000, σελ. 11-14
πηγή:proslalia
http://agiosharalabos.blogspot.gr

Κυριακή 5 Αυγούστου 2012

Προσφυγή Ρωσίας στο ΕΔΑΔ για το διωγμό που υφίσταται ο Χριστιανισμός στην Ευρώπη

"Να'χετε σταυρό στο μέτωπο να σας γνωρίζουν" έλεγε ο Πατροκοσμάς όταν γυρνούσε όλη την Ελλάδα για να κρατήσει ζωντανή την Πίστη και την Εθνική συνείδηση στους υπόδουλους Ελληνες. Βλέπετε ο Άγιος γνώριζε ότι με τη λογική οι άνθρωπο δεν αντέχουν τα βάσανα. Η λογική δεν σου ψιθυρίζει "κάνε υπομονή", αντίθετα σου λέει "παραδώσου και όλα θα πάνε καλά, αρκεί να γίνεις σαν και αυτούς". Για να υπερβείς ανυπέρβλητα εμπόδια μόνο με την Πίστη μπορείς να τα καταφέρεις, γιατί η πίστη είναι "παράλογη", πίστη είχε και ο Λεωνίδας όταν έπεσε "τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι" στις Θερμοπύλες.

Η Νέα Τάξη Πραγμάτων ξέρει ότι πριν επικρατήσει πρέπει να εξολοθρεύσει την Πίστη ολοσχερώς. Είτε στο Θεό, είτε στο Έθνος, είτε στο Ιδεατό. Έχει ξεκινήσει ανοιχτό πόλεμο πρώτα από όλα ενάντια στον Χριστιανισμό, τις άλλες θρησκείες τις θεωρεί εύκολη λεία για μετά. Έτσι προσφάτως στη Βρετανία απολύθηκαν δύο γυναίκες γιατί φόρου σαν σταυρό ! Στο Θεό που πιστεύετε ! Πλήρης κατάργηση της ελευθερίας συνειδήσεως, και η χώρα αυτή ισχυρίζεται ότι έχει δημοκρατία.

Προς υπεράσπιση των δύο γυναικών σπεύδει η Ρωσία για να υπερασπισθεί τα χριστιανικά ιδεώδη και για να προλάβει τυχόν περίεργους "νεωτερισμούς" και στην δική της επικράτεια, οι ΜΚΟ έχουν πολλά ποδάρια.

Η ρωσική ορθόδοξη εκκλησία θα καταθέσει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της απαγόρευσης να φορούν οι εργαζόμενοι σταυρουδάκια, που αποφασίστηκε πρόσφατα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ρώσοι ιερείς και νομικοί θα καταθέσουν υπέρ των δύο Βρετανίδων που απολύθηκαν πρόσφατα από την εργασία τους διότι φορούσαν σταυρουδάκια και αρνήθηκαν να τα αφαιρέσουν, παρά τις συστάσεις που τους έγιναν!

Οι Έιντα και Τσάπλιν προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου (ΕΔΑΔ), θεωρώντας πως στην περίπτωσή τους παραβιάστηκε η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης. Προηγουμένως οι δύο γυναίκες επιχείρησαν να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους στα βρετανικά δικαστήρια. Οι βρετανικές αρχές όμως ενέκριναν σχέδιο νόμου που επιτρέπει στους εργοδότες να απολύουν εργαζόμενους που δεν κρύβουν πως είναι Χριστιανοί. Και αυτό το ονομάζουνε δημοκρατικό καθεστώς ;

«Μερικές φορές μοιάζει λες και οι ουδετερόθρησκες αρχές της Ευρώπης προσπαθούν να εξαλείψουν εντελώς τον Χριστιανισμό από την Ευρώπη. Η ρωσική ορθόδοξη εκκλησία δεν μπορεί απλά να παρατηρεί κάτι τέτοιο αδιαμαρτύρητα». Η απόφαση του ΕΔΑΔ θα ισχύει για όλα τα κράτη-μέλη του COE, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας και της Μολδαβίας, κρατών δηλαδή όπου η ορθοδοξία είναι η επικρατούσα θρησκεία», συνέχισε ο εκπρόσωπος. Καταλαβαίνετε το διακύβευμα ; Και όλα πραγματοποιούνται αθόρυβα χωρίς να "ανοίγει μύτη".

«Πλην όμως οι ορθόδοξοι Χριστιανοί παραδοσιακά φοράνε σταυρουδάκια. Αν η απόφαση του ΕΔΑΔ δεν δικαιώσει αυτές τις δύο γυναίκες, θα δημιουργηθεί κατά την γνώμη μου ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο. Μπορεί να έχουμε εδώ την απαρχή ενός πανευρωπαϊκού διωγμού κατά της Χριστιανοσύνης, κάτι πρωτάκουστου στην ευρωπαϊκή ιστορία!».
Η ερώτησή μας είναι προς το ελληνικό κράτος, η Ρωσία παρεμβαίνει και ορθώς πράττει, εμείς εδώ τι κάνουμε ; Θα υποστηρίξουμε τις δύο Καθολικές Βρετανίδες ; Ή θα ξυπνήσουμε μια μέρα και θα μας απαγορεύουν να κάνουμε το σταυρό μας όπως στα πρώην (μήπως είναι νυν τελικά;) κομμουνιστικά καθεστώτα ; Ο καθείς έχει δικαίωμα να πιστεύει ότι θέλει, θα το έχει όμως στο μέλλον αυτό το δικαίωμα με αυτού του είδους τις πολιτικές ;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


122 προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ

Από το βιβλίο “Κοσμάς ο Αιτωλός” του Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγ. Καντιώτη, εκδ. Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Αδελφότητας “Ο Σταυρός”.
 Προσέξετε εκείνες που βάλαμε με ἔντονα γράμματα.
1. “Αυτό μιά μέρα θά γίνη Ρωμαίικο καί καλότυχος όποιος ζήση σέ κείνο τό βασίλειο.”
(Συνήθιζε νά λέγη εις διάφορα μέρη τής υποδούλου Ελλάδος, τά οποία μετά ταύτα απηλευθερώθησαν)
2. “Ω ευλογημένο βουνό, πόσες ψυχές γυναικόπαιδα θά σώσης όταν έλθουν τά χαλεπά χρόνια ! “
(Είπε τήν προφητείαν αυτήν εν Σιατίστη καί αλλαχού αντικρύζων τά βουνά, τά οποία κατά τούς χρόνους τής Ελληνικής Επαναστάσεως έγιναν κρησφύγετα τών γυναικοπαίδων).
3. “Καλότυχοι σείς, οι οποίοι ευρέθητε εδώ πάνω εις τά ψηλά βουνά, διότι αυτά θά σάς φυλάξουν από πολλά δεινά. Θά ακούτε καί δέν θά βλέπετε τόν κίνδυνο. Τρείς ώρες ή τρείς μέρες θά υποφέρετε.”
(Ελέχθη είς τήν περιφέρειαν Σιατίστης)
4. “Τό ποθούμενο θά γίνη στήν τρίτη γενεά. Θά τό ιδούν τά εγγόνια σας. “
(Ελέχθη εν Χειμάρρα – Η σπουδαιοτάτη αύτη προφητεία τού Αγίου, η οποία έτρεφε τήν γλυκυτέραν ελπίδα τού υποδούλου Γένους, έλαβε καταπληκτικήν επαλήθευσιν. Διότι οι χρόνοι τής απελευθερώσεως τού Έθνους είναι πράγματι η τρίτη γενεά από τών χρόνων πού προεφήτευσεν αυτήν ό ‘Aγιος, καθόσον, ώς γνωστόν, εκάστη γενεά υπολογίζεται εις 25 έτη)

5. “Θάρθη καιρός νά σάς πάρουν οι εχθροί σας καί τή στάχτη από τή φωτιά, αλλά σείς νά μήν αλλάξετε τήν πίστι σας, όπως θά κάμνουν οί άλλοι. “
(Ελέχθη εν Σιατίστη)

6. Σάς λυπάμαι γιά τήν περηφάνεια, οπού έχετε. Τό ποδάρι μου εδώ δέν θά ξαναπατήση. Καί εάν δέν αφήσετε αυτά τά πράγματα πού κάνετε, τήν αυθαιρεσία καί ληστεία, θά καταστραφήτε. Σέ κείνο τό κλαρί, πού κρεμάτε τά σπαθιά σας, θάρθή μιά μέρα πού θά κρεμάσουν οί γύφτοι τά όργανά τους. “
(Ελέχθη εις τό χωρίον ‘Aγιος Δονάτος Σουλίου)
7. “Θάρθουν οι κόκκινοι σκούφοι κι ύστερα οι ‘Aγγλοι επί 54 χρόνια, καί κατόπιν θά γίνη Ρωμαίικο.”
(Ελέχθη εν Κεφαλληνία περί τής απελευθερώσεως τής Επτανήσου – “Κόκκινοι σκούφοι” ονομάζονται οι Γάλλοι στρατιώται ως εκ τού χρώματος τών καλυμμάτων τής κεφαλής κατά τούς ναπολεοντείους χρόνους. Η προφητεία αύτη εύρε καταπληκτικήν εκπλήρωσιν. Διότι μετά τούς Ενετούς εις τήν Επτάνησον εγκατεστάθησαν οι Γάλλοι, καί μετά τήν αναχώρησιν τούτων ήλθον οι ‘Aγγλοι, τών οποίων η παραμονή διήρκεσε 54 έτη, δηλαδή όσα καί προεφήτευσεν ο ‘Aγιος. Τώ 1810 κατέλαβον ουσιαστικώς οι ‘Aγγλοι τήν Επτάνησον (εκτός τής Κερκύρας, η οποία παρεδόθη τώ 1815 είς τόν Κάμπελλ), καί τώ 1864 παρέδωκαν αυτήν είς τήν Ελλάδα.)
8. “Τά όρια τού Ρωμαίικου θάνε η Βωβούσα (ο ποταμός Αώος) “.
(Ελέχθη εν Παλαιά ‘Aρτη)
9. “Εκείθε θάρθη τό Ρωμαίικο”.
(Τήν προφητείαν ταύτην είπεν ο ‘Aγιος εν Πρεβέζη δεικνύων τό μέρος τής Στερεάς, από τό οποίον θά προήρχετο ο στρατός τής ελευθερίας. Ή προφητεία επραγματοποιήθη τώ 1912).
10. “Τά βάσανα είναι ακόμη πολλά. Θυμηθήτε τά λόγια μου · προσεύχεσθε, ενεργείτε καί υπομένετε στερεά. Έως ότου νά κλείση αυτή η πληγή τού πλατάνου, τό χωριό σας θάνε σκλαβωμένο καί δυστυχισμένο”.
(Ελέχθη είς Τσαραπλανά, τό σημερινόν Βασιλικόν τής Ηπείρου. Η πληγή τού πλατάνου έκλεισε τώ 1912, έτος απελευθερώσεως τής Ηπείρου)
11. “Πότε θαρθή τό ποθούμενον; ” ηρώτησαν τόν ‘Aγιον εις Τσαραπλανά τής Ηπείρου. “Όταν σμίξουν αυτά”, απήντησεν ο ‘Aγιος δεικνύων δύο δενδρύλλια.
(Τά δενδρύλλια εμεγάλωσαν, επάχυναν καί έσμιξαν τώ 1912)
12. “Τό ποθούμενον θά έρθη όταν θαρθούν δύο πασχαλιές μαζί”.
(Πράγματι τώ 1912 αι εορταί Ευαγγελισμού καί Πάσχα συνέπεσαν)
13. “‘Aμα κλείση τό δένδρον καί κλεισθή μέσα τό παλούκι, τότε θά έλθη τό ποθούμενον. Θά γίνη κάποιο σημάδι καί νά μή φοβηθήτε. Νά πηγαίνετε βασίλεμα ηλιού σ εκείνα τά βουνά (τής Ομάλιας καί τής Μερόπης), όπου θά γλυτώσουν πολλές ψυχές. Μαζί σας μή πάρετε τίποτε, μόνον τίς ψυχές σας νά γλυτώσετε. Καί δέν θά βαστάξη τό κακό περισσότερο από 24 ώρες”.
14. “Τά χωριά τού κάμπου θά πάθουν χαλάστρα, ενώ στίς ποδιές τού Κισσάβου θά κοιμηθούν σκλάβοι καί θά ξυπνήσουν ελεύθεροι”.
(Ελέχθη εν Λαρίση)
15. “‘Aν τό κυπαρίσσι αυτό ξεραθή από τήν κορυφή, η Ελλάς θά ελευθερωθή· άν ξεραθή από κάτω, δέν θά ελευθερωθή”.
(Ελέχθη εν Ζελενίτσα (Πρασιά) τής Ευρυτανίας)
16. “Μέ δυσκολία θάρθη”
(Εννοείται τό ποθούμενον)
17. “Όταν θά ιδήτε τό χιλιάρμενο στήν ‘Aσπρη Θάλασσα, τότε θάρθη”.
18. “Οταν θά ιδήτε τό χιλιάρμενο στά ελληνικά νερά, τότε θάρθη”.
19. “Όταν θά ιδήτε τό χιλιάρμενο στά ελληνικά ύδατα, τότε θά λυθή τό ζήτημα τής Πόλης”
20. “Θάρθη ξαφνικά. Νά έχετε ένα σακκούλι σιτάρι κρεμασμένο στή θύρα. Αυτό θά σάς εμποδίση φεύγοντας. Μή τό αφήσετε. Νά τό πάρετε μαζί σας, γιά νά φάνε τά παιδια σας”.
21. Στήν Αυλώνα θά γίνη χαλασμός. Θά έλθουν στρατεύματα νά ελευθερώσουν τόν τόπο”.
22. “Στό Μπουκορμέ θά χυθή πολύ αίμα”.
23. “Όταν ακούετε ότι ο πόλεμος άρχισε, τότε κοντά είναι”.
24. “Όσα χωριά είναι κοντά σέ δρόμο πολλά θά τραβήξουν”.
25. “Η Δρόπολις θά πάθη, διότι ο τόπος είναι γυμνός”.
26. “Η Δρόπολις θά είναι γεμάτη στρατεύματα”.
27. “Θά χαθή η σοδιά τής χρονιάς από τήν εύφορη Δρόπολι καί – μάνα μου ! – αίμα πολύ πού έχει νά χυθή”.
28. “Λάκκοι καί βράχοι στή Δρόπολι θά είναι γεμάτοι φεύγοντας”.
(Είς τό αλβανικόν χειρόγραφον, η προφητεία αύτη έχει ώς εξής: “Τά βουνά, οι χαράδρες καί οι κάμποι τής Δρόπολης θά γεμίσουν προσφυγιά”).
29. “Είς τά χωριά Πέπελη σείς άδικα θά φοβάσθε· τίποτε δέν θά πάθετε. Μόνον τά παιδιά σας πού θά είναι στούς δρόμους τά κλαίτε”.
30. “Οί αντίχριστοι θά φύγουν, αλλά θάρθουν πάλι· έπειτα θά τούς κυνηγήσετε έως τήν Κόκκινη Μηλιά”.
31. “Θαρθή όταν έρθουν δυό καλοκαίρια καί δυό πασχαλιές μαζί”.
32. “Ξένος στρατός θά έλθη, Χριστό θά πιστεύη, γλώσσα δέν θά ξέρη …; “.
33. “Θαρθή καί μιά φορά ασκέρι ξένο πού τό Χριστό θά πιστεύη. Αλλά σείς δέν θά τό ξέρετε”.
34. “Μέ άλλους θά κοιμηθήτε καί μέ άλλους θά ξημερώσετε”.
35. “Θά ιδήτε τρείς φαμίλιες σ΄ένα σπίτι”.
36. “Εσείς θά πάτε νά κατοικήσετε αλλού καί άλλοι θάρθουν νά κατοικήσουν σέ σάς”.
37. “Θά δήτε 40 άλογα νά τά δένουν σέ ένα παλούκι”.
38. “Πολλοί θά χάνωνται από τήν πείνα”.
39. “Οι πλούσιοι τά γίνουν πτωχοί καί οι πτωχοί θά πεθάνουν”.
40. “Μιά χούφτα μάλαμα μιά χούφτα αλεύρι”.
41. ” Θά έρθη καιρός πού οι Ρωμιοί θά τρώγωνται αναμεταξύ τους. Εγώ συστήνω ομόνοιαν καί αγάπην”.
42. “Θά ιδήτε καί τακτικό στρατό, θά ιδήτε καί ρέμπελο (αντάρτικο)· από αυτούς πολλά θά υποφέρετε”.
43. “Θά σάς ζητήσουν τά ντουφέκια· νά έχετε διπλά· νά δώσετε τό ένα καί νά κρατήσετε τό άλλο. Ένα ντουφέκι 100 ψυχές θά γλυτώση”.
44. “Θά έρθη καιρός πού θά διευθύνουν τόν κόσμο τά άλαλα καί τά μπάλαλα”.
(“Τά άλαλα καί τά μπάλαλα” – Εννοεί τά άψυχα μηχανήματα τών διαφόρων εφευρέσεων. Αυτά αντικατέστησαν καί ολονέν αντικαθιστούν τάς εργατικάς χείρας καί κυριαρχούν εις τήν ζωήν τών ανθρώπων, ώς νεώτερα είδωλα προσκυνούμενα υπό τού υλόφρονος κόσμου.)
45. “Η αιτία τού γενικού πολέμου θά είναι από τή Δαλματία”.
46. “Η αιτία τού γενικού πολέμου θάρθη από τή Δαλματία. Πρώτα θά διαμελισθή η Αυστρία καί ύστερα η Τουρκία”.
47. “Ο χαλασμός θά γίνη από ένα κασσιδιάρη”.
(Η προφητεία εις τό αλβανικόν χειρόγραφον φέρεται ως εξής: “Ο χαλασμός θάρθη από τυφλό καί κασσιδιάρη”)
48. “Θά προσπαθούν νά τό λύσουν μέ τήν πέννα, μά δέν θά μπορούν. 99 φορές μέ τόν πόλεμο καί μιά μέ τήν πέννα”.
49. “΄Αν βρεθούν 3 δυνάμεις σύμφωνες, τίποτε δέν θά πάθετε”.
50. “΄Αν τό ζήτημα λυθή μέ τόν πόλεμο, θά πάθετε πολλές καταστροφές· σέ τρείς χώρες μιά θά μείνη …; “
51. “Θά έρθη καιρός πού δέν θά ακούτε (=μαθαίνετε) τίποτε”.
52. “΄Οτι σάς ζητούν, νά δίνετε· ψυχές μόνον νά γλυτώνετε”.
53. “΄Αν βρίσκουν στό δρόμο ασήμι, δέν θά σκύβουν νά τό πάρουν. Γιά ένα όμως αστάχυ θά σκοτώνωνται ποιός νά τό πρωτοπάρη …; “.
54. “Τό κακό θά σάς έρθη από τούς διαβασμένους”.
55. “΄Η τρείς μέρες ή τρείς μήνες ή τρία χρόνια θά βαστάξη”.
56. “Θάρθη καιρός πού δέν θά υπάρχη αυτή η αρμονία πού είναι σήμερα μεταξύ λαού καί κλήρου”.
57. “Οι κληρικοί θά γίνουν οι χειρότεροι καί οι ασεβέστεροι τών όλων”.
58. “Στήν Πόλι θά χυθή αίμα πού τριχρονίτικο δαμάλι θά πλέξη (=πλεύση) “.
59. “Καλότυχος όποιος ζήσει μετά τό γενικό πόλεμο. Θά τρώγη μέ ασημένιο κουτάλι …; “.
60. “Μετά τό γενικό πόλεμο θά ζήση ο λύκος μέ τ΄αρνί”.
61. “Θάρθη πρώτα ένα ψευτορωμαίικο· νά μή τό πιστέψετε· θά φύγη πίσω”.
62. “Θά μαζωχτή τό χιλιάρμενο στό Σκάλωμα (‘Aγιοι Σαράντα) καί θάρθουν κοκκινογέλεκοι, νά πολεμήσουν γιά σάς”.
63. “Οί Τούρκοι θά φύγουν, αλλά θά ξανάρθουν πάλι καί θά φθάσουν ώς τά Εξαμίλια. Στό τέλος θά τούς διώξουν είς τήν Κόκκινη Μηλιά. Από τούς Τούρκους τό 1/3 θά σκοτωθή, τό άλλο τρίτο θά βαπτισθή καί μονάχα τό 1/3 θά πάη στήν Κόκκινη Μηλιά”.
(“Κόκκινη Μηλιά”. Τοποθεσία, τήν οποίαν η φαντασία τών υποδούλων Ελλήνων έθετεν εις τά βάθη τής Μ. Ασίας).
64. “Τόσα πολλά θά γίνουν, πού οι μανάδες θά γεννήσουν πρόωρα από τό φόβο τους”.
65. “Ζώα δέν θά μείνουν· θά τά φάνε. Φάτε καί σείς μαζί μ΄αυτούς. Στά Τζουμέρκα θά πάρετε σπόρο”.
(Εις τό αλβανικόν χειρόγραφον διαβάζομεν: “΄Αλογα δέν θά μείνουν. Θά πάτε καί σείς μαζί μ΄αυτά. Από τά Τζουμέρκα θά ξαναπιάσετε τή ράτσα τους”)
66. “‘Σπίτια μεγάλα μή κάμνετε. Λιάσες νά κάμνετε νά μή σάς έρχωνται μέσα”.
67. “Θά σάς επιβάλουν μεγάλο καί δυσβάστακτο φόρο, αλλά δέν θά προφθάσουν”.
68. “Θά βάλουν φόρο στίς κόττες καί στά παράθυρα”.
69. “Θά ζητήσουν νά σάς πάρουν καί στρατιώτας. Δέν θά προφθάσουν όμως”.
70. “Οι Τούρκοι θά μάθουν τό μυστικό 3 μέρες γρηγορώτερα από τούς Χριστιανούς”.
(Τό αλβανικόν χειρόγραφον έχει τήν προφητείαν ως εξής: “Οι Τούρκοι θά τό καταλάβουν τρείς ημέρες γρηγορώτερα από τούς Χριστιανούς”)
71. “΄Οταν ακούσετε ότι ο πόλεμος πιάστηκε από κάτω, τότε κοντά θά είναι”.
72. “΄Αν ο πόλεμος πιαστή από κάτω, λίγα θά πάθετε· άν πιαστή από πάνω, θά καταστραφήτε”.
73. “Οι βράχοι καί οι λάκκοι θά είναι γεμάτοι κόσμο”.
74. “Θάρθη ξαφνικά· ή τό βόιδι στό χωράφι ή τό άλογο στ΄ αλώνι”.
75. “Λυπηρόν είναι νά σάς τό ειπώ· σήμερον, αύριον καρτερούμεν δίψες, πείνες μεγάλες πού νά δίδωμεν χιλιάδες φλουριά καί νά μήν ευρίσκωμεν ολίγον ψωμί”.
76. “Μετά τόν πόλεμο οι άνθρωποι θά τρέχουν μισή ώρα δρόμο, γιά νά βρίσκουν άνθρωπο καί νά τόν κάμουν αδελφό”.
77. “Αμπέλια μή φυτεύετε, διότι θά χαλάσουν καθώς εκείνα στή Δρυϊνούπολι”.
78. “Θά γίνη ένα χαρτοβασίλειο, πού θά έχει μέγα μέλλον στήν Ανατολή”.
79. “Ο κόσμος τόσον θά πτωχεύση, πού θά ζώνεται μέ κληματσίδες”.
80. “Η αιτία θά έλθη από τά Δελειατά”.
81. “Η Γαλλία θά ελευθερώση πολλά ελληνικά μέρη καί ιδίως οι Ιταλοί”.
82. “Η Γαλλία θά λευτερώση τήν Ελλάδα, τήν Ήπειρο η Ιταλία”.
83. “Από τρία μπουγάζια στενά, Κρά, Κράψη καί Μουζίνα, θά περνούν πολλά στρατεύματα γιά τήν Πόλι. Καλόν είναι τά γυναικόπαιδα νά βγούν στά βουνά. Θά σάς ρωτούν άν είναι μακρυά η Πόλι· εσείς νά μή λέτε τήν αλήθεια, διότι θά σάς κακοποιήσουν. Ο στρατός αυτός δέν θά φθάση στήν Πόλι, στή μέση τού δρόμου θά μάθη ότι ο πόλεμος ετελείωσε”.
84. “Θά έρθη καιρός, πού θά φέρη γύρες ο διάβολος μέ τό κολοκύθι του”.
85. “Θά βλέπετε νά πηγαίνουν άλλοι επάνω καί άλλοι κάτω”.
86. “Η λευτεριά θαρθή από κάτω από όπου χύνονται τά νερά”.
87. “Από πάνω καί από τή σκάλα χαλασμό μή περιμένετε”.
88. “΄Ενα ψωμί θά χαθή τό μισό, καί ένα ολόκληρο”.
89. “Θά έρθη καιρός πού μιά γυναίκα θά διώχνη δέκα Τούρκους μέ τή ρόκα”.
90. “Τόν Πάπαν νά καταράσθε, διότι αυτός θά είναι η αιτία”.
91. “Ο χαλασμός στόν τόπο θά γίνη από ένα όνομα αξιωματούχου …; (δυσανάγνωστον) “.
92. “Πολλά χωριά θά καταστραφούν, οι τρείς χώρες θά γίνουν μία”.
93. “Νά έχετε τρείς θύρες· άν σάς πιάσουν τή μιά, νά φύγετε από τήν άλλη”.
94. “Πίσω από τή μιά θύρα νά κρυφθή κανείς, γλυτώνει· θά είναι βιαστικό”.
95. “Νά παρακαλήτε νά είναι μέρα καί όχι νύκτα, καλοκαίρι καί όχι χειμώνας”.
96. “Οι άνθρωποι θά μείνουν πτωχοί, γιατί δέν θάχουν αγάπη στά δένδρα”.
97. “Οι άνθρωποι θά μείνουν πτωχοί, γιατί θά γίνουν τεμπέληδες”.
98. “Από ψηλά, μέσα από τό λιμάνι θάρθη ο χαλασμός”.
99. “Θά σάς ρίξουν παρά πολύ· θά σάς ζητήσουν νά τόν πάρουν πίσω, αλλά δέν θά μπορέσουν”.
100. “Εσείς θά σώσετε άλλους καί οι άλλοι εσάς”.
101. “Εσείς θά φύγετε απ΄τ΄ αριστερά βουνά· από τή δεξιά μεριά όχι· από τίς σπηλιές μή φοβάστε”.
102. “Θαρθή ξαφνικά· τ΄ άλογα θ΄ απομείνουν ζεμένα στίς δουλειές τους καί σείς θά φύγετε”.
103. “Θάνε όγδοος αιώνας πού θά γίνουν αυτά”. (Δηλαδή κατά την διάρκεια της όγδοης χιλιετίας από τον Αδάμ)
104. “Νά κρυφθήτε ή κοντά στήν πόρτα ή κοντά στήν πλάκα, άν είναι βιαστικό καί γρήγορο”.
105. “Πολλά θά συμβούν. Οι πολιτείες θά καταντήσουν σάν μπαράγκες”.
106. “Θαρθή καιρός πού θά βγή ο καταραμένος δαίμονας από τό καυκί του”.
107. “Θαρθή μιά φορά ένας ψευτοπροφήτης· μή τόν πιστέψετε καί μή τόν χαρήτε. Πάλι θά φύγη καί δέν θά μεταγυρίση”.
108. “Θάρθή καιρός πού οι χριστιανοί θά ξεσηκωθούν ο ένας κατά τού άλλου”.
109. “Νάχετε τό σταυρό στό μέτωπο, γιά νά σάς γνωρίσουν ότι είσθε χριστιανοί”.
110. “Δέν θά φθάση ο στρατός στήν Πόλι· στή μέση τού δρόμου θάρθη τό μαντάτο, ότι έφθασε τό ποθούμενο”.
111. “Πήγαινε καί στό δρόμο θ΄ανταμειφθής”.
(Ελέχθη εν Δερβιστάνη περί τινος, όστις ειρωνεύθη τόν ΄Αγιον. Ούτος μετ΄ολίγν ετραυματίσθη καθ΄οδόν υπό τινος εχθρού του)
112. “Ειπέ εις τά είδωλα εκείνα νά μήν έρθουν εδώ, αλλά νά γυρίσουν εις τά οπίσω”.
(Καθώς ο ΄Αγιος εδίδασκεν εις ΄Ασσον τής Κεφαλληνίας, διέκοψε μίαν στιγμήν τό κηρυγμά του καί απέστειλεν ένα ακροατήν του εις τήν οικίαν τού άρχοντος τού τόπου ειπών τούς λόγους τούτους. Ούτος απελθών εύρε 4 κυρίας τής αριστοκρατίας ασέμνως ενδεδυμένας, αί οποίαι ήσαν έτοιμοι νά έλθουν καί παρακολουθήσουν τό κήρυγμα τού Αγίου)
113. “Φτιάνετε σπίτια τορνευτά καί δέν πρόκειται νά κατοικήσετε σ΄ αυτά”.
(Είπε τούς λόγους τούτους ο ‘Aγιος εις ‘Aσσον τής Κεφαλληνίας, όταν μίαν ημέραν διήρχετο πρό μιάς νεοκτίστου οικίας. Μετ΄ ολίγον όλοι οι ιδιοκτήται απέθανον πλήν μιάς μοναχής).
114. “Τό παιδί αυτό θά προκόψη, θά κυβερνήση τήν Ελλάδα καί θά δοξασθή”.
(Ελέχθη περί τού Ιωάννου Κωλέττη).
115. “Θά γίνης μεγάλος άνθρωπος, θά κυριεύσης όλη τήν Αρβανιτιά, θά υποτάξης τήν Πρέβεζα, τήν Γάργα, τό Σούλι, τό Δέλβινο, τό Γαρδίκι καί αυτό τό τάχτι τού Κούρτ πασά. Θά αφήσης μεγάλο όνομα στήν οικουμένη. Καί στήν Πόλι θά πάς, μά μέ κόκκινα γένεια. Αυτή είναι η θέλησι τής θείας προνοίας. Ενθυμού όμως είς όλην τήν διάρκειαν τής εξουσίας σου νά αγαπάς καί νά υπερασπίζεσαι τούς χριστιανούς, άν θέλης νά μείνη η εξουσία εις τούς διαδόχους σου”.
(Ελέχθη εν Τεπελενίω περί του Αλή πασά)
116. “Θά βγούν πράγματα από τά σχολεία πού ο νούς σας δέν φαντάζεται”.
117. “Θά δήτε στόν κάμπο αμάξι χωρίς άλογα νά τρέχη γρηγορώτερα από τόν λαγό”.
118. “Θάρθη καιρός πού θά ζωσθή ο τόπος μέ μιά κλωστή”.
(Ελέχθη εν ‘Aσσω τής Κεφαλληνίας).
119. “Θαρθή καιρός πού οι άνθρωποι θά ομιλούν από ένα μακρυνό μέρος σέ άλλο, σάν νάνε σέ πλαγινά δωμάτια, π.χ. από τήν Πόλι στή Ρωσία”.
120. “Θά δήτε νά πετάνε άνθρωποι στόν ουρανό σάν μαυροπούλια καί νά ρίχνουν φωτιά στόν κόσμο. Όσοι θά ζούν τότε θά τρέξουν στά μνήματα καί θά φωνάξουν: Εβγάτε σείς οι πεθαμένοι νά μπούμε μείς οι ζωντανοί”.
(Αι πέντε κατά σειράν προφητείαι (116η – 120ή) του Αγίου αναφέρονται προφανώς εις τάς μεγάλας εφευρέσεις τού αιώνός μας. Τό αμάξι χωρίς άλογα είναι οι σιδηρόδρομοι καί τ΄ αυτοκίνητα. Η κλωστή πού θά ζώση όλον τόν κόσμον είναι τά καλώδια τών τηλεγραφείων. Μέ τάς συσκευάς τής τηλεπικοινωνίας η φωνή ακούεται εξ αποστάσεως χιλιάδων χιλιομέτρων ως νά προήρχετο εκ γειτονικής οικίας. Τά μαυροπούλια, πού θά ρίψουν τό πύρ εις τήν γήν, είναι τά αεροπλάνα τής πολεμικής αεροπορίας. Αυται αί προφητείαι τού αγίου Κοσμά είναι γεγραμμέναι εις τά βιβλία χρόνους πολλούς, αιώνα περίπου πρίν γίνουν αι σχετικαί εφευρέσεις)
121. “Το κακόν θα έλθη μέχρι τόν Σταυρόν και δεν θα μπορέση να πάη κάτω. Μή φοβηθήτε. Μή φύγετε από τα σπίτια σας”.
(Ελέχθη εις την περιοχήν Πολυνερίου Γρεβενών. Πράγματι τώ 1940 οι Ιταλοί έφθασαν μέχρι την τοποθεσίαν Σταυρός, όπου είχε κηρύξει ο ΄Αγιος, και εσταμάτησαν)
122. “Όταν θα πέση ο κλώνος (πού είναι στημένος ο Σταυρός), θά γίνη μεγάλο κακόν, που θά έλθη από τό μέρος όπου θα δείξη ο κλώνος· και όταν θα πέση τό δένδρον, θα γίνη ένα μεγαλύτερον κακόν”.

http://vatopaidi.wordpress.com
http://agioritis.pblogs.gr/



Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ  ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΪΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΛΕΙ ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΛΑΟ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΛΑΟΣΥΝΑΞΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 3 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ,ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ.. - ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ -.
Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2012

Ψηφίστηκε ὁ νόμος OBAMA CARE γιά τό μικροτσίπ

ΟΛΟΙ ΕΙΠΑΜΕ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ ΠΟΥ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ,  ΠΕΡΑΣΕ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ; ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΥΡΑΚΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΦΑΚΑ:
Χθες πέρασε από το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ και ισχύει από 1-1-2013 ο νόμος OBAMA CARE, ο νέος υγειονομικός νόμος του Ομπάμα, που απαιτεί από όποιον θέλει να έχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη θα πρέπει από 1-1-2013 μέχρι 31-112-2014 να έχει ενταχθεί στο νέο σύστημα, που είναι αυτό που απαιτεί εμφύτευση μικροτσίπ.
O νόμος του Ομπάμα, δεν απαιτεί απλά να βάλει κάποιος το μικροτσίπ, όποιος δεν το βάλει θα είναι παράνομος και θα του επιβάλλεται σε πρώτη φάση πρόστιμο και βέβαια θα πεθαίνει στο δρόμο σαν το σκυλί. Χωρίς βέβαια τον αριθμό κοινωνικής ασφάλισης δεν μπορείς να εργάζεσαι, ουσιαστικά στην Αμερική δεν υπάρχεις.
Επίσης επιβάλει και την ευθανασία σε ασθενείς που έχουν δύσκολο “χειρισμό” ή που είναι μεγάλοι σε ηλικία και “καταλαμβάνουν ένα κρεβάτι αδίκως”. Εκείνο που επίσης προβλέπει είναι η υιοθέτηση της “υγιεινής διατροφής”. Τι είναι αυτό; Οι κρεατόμαζες και τα εγκεκριμένα άλευρα του CODEX ALIMENTARIUS; Από ότιβλέπετε, επειδή ο αριθμός δημόσιας ασφάλισης στην Αμερική (social security number), είναι οπυσιαστικά και ο αριθμός ταυτότητος του καθενός, μέσω της υγείας θα έρθει και το τσιπ που θα γίνει και πορτοφόλι και θα λύσει δήθεν και το θέμα της φοροδιαφυγής.
Έτσι θα το περάσουν στην Ευρώπη και βέβαια θα το περάσουν για πλάκα στους ανίδεους του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Χωρίς το τσιπ θα είσαι παράνομος και δεν θα μπορείς να αγοράσεις ή να πουλήσεις τίποτε.

Πηγή:ἐστάλη μέσω ἠλεκτρονικού ταχυδρομείου

o αδερφός που σώθηκε χωρίς κόπο επειδή δεν κατέκρινε


Κάποτε είχε πάει ένας κοσμικός στην Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, για να γίνει Μοναχός. Οι Πατέρες όμως της Σκήτης δεν τον δέχονταν, γιατί, εκτός που ήταν ράθυμος και αμελής, ήταν και πολύ σκανδαλοποιός και δημιουργούσε συνέχεια θέματα.
Επειδή εκείνος αναπαυόταν στην Σκήτη, παρακάλεσε τους Πατέρες να τον αφήσουν να μένει ως λαϊκός και να εργάζεται καμιά φορά.
Έτσι λοιπόν πέρασε την ζωή του με ραθυμία και αμέλεια μέχρι την ώρα του θανάτου του, που έπεσε πια στο κρεββάτι και ψυχορραγούσε. Οι Πατέρες όμως του συμπαραστέκονταν και βρίσκονταν συνέχεια κοντά του.
Μια μέρα ο ετοιμοθάνατος έχει έρθει σε έκσταση και έκανε νοήματα. Οι Πατέρες απορούσαν τι συμβαίνει! Όταν συνήλθε, τους διηγήθηκε το εξής φοβερό:
-Είδα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ μ’ ένα χαρτί στα χέρια του, που είχε όλες τις αμαρτίες μου, και μου είπε:
«Βλέπεις; αυτά εδώ τα έκανες όλα, γι’ αυτό ετοιμάσου να πας στην κόλαση».
Τότε εγώ του λέω:
«Για κοίταξε, ανάμεσα σ’ αυτά τα αμαρτήματα, υπάρχει το αμάρτημα της κατακρίσεως;»
Ψάχνει ο Αρχάγγελος, και μου λέει:
«Όχι, δεν υπάρχει».
«Οπότε, του λέω, δεν πρέπει να πάω στην κόλαση, σύμφωνα με αυτό που είπε ο Κύριος: Μη κρίνετε, και ου μη κριθήτε».
Τότε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ έσχισε το χαρτί με τα αμαρτήματά μου.
Έτσι, Πατέρες μου, πάω στον Παράδεισο. Όταν μου είχατε πει ότι δεν κάνω για Μοναχός στην Σκήτη και εργαζόμουν ως λαϊκός και εκκλησιαζόμουν στο Κυριακό τις εορτές, είχα ακούσει τα λόγια του Ευαγγελίου Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε και είπα: «Ταλαίπωρε, τουλάχιστον αυτό να εφαρμόσεις», και αυτό με έσωσε δίχως άλλο κόπο.,
Μόλις τελείωσε αυτά τα λόγια, παρέδωσε την ψυχή του στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
πηγή

Τετάρτη 1 Αυγούστου 2012

Ο μοναχός θρύλος του Αγίου Όρους έφυγε σε ηλικία 106 ετών
Πηγή: ΈΘΝΟΣ, ρεπορτάζ της Μαρίας Ριτζαλέου
«Αναχώρησε» από το Αγιον Όρος ο μακροβιότερος ασκητής της αθωνικής πολιτείας. Σε ηλικία 106 χρόνων έφυγε από τη ζωή o μοναχός θρύλος του Αγίου Όρους, ο π. Ιωάννης Χιλανδαρινός. Σερβικής καταγωγής και μόνιμος κάτοικος Αγγλίας για χρόνια, βρέθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (ούτε κι ο ίδιος θυμόταν πότε ακριβώς) στη Μονή Χιλανδαρίου, την οποία δεν εγκατέλειψε ποτέ. Ευγενικός, καλοσυνάτος, πράος, μια ήρεμη δύναμη, άφησε άφωνους τους μονάχους, όταν στα 103 του χρόνια αγόρασε laptop (!) για να αποθηκεύει τα ποιήματα που έγραφε. Τον περισσότερο χρόνο της ημέρας τον αφιέρωνε στην προσευχή, πάντα όμως έβρισκε ώρα για να την περάσει στον κήπο της Μονής Χιλανδαρίου, την ευθύνη του οποίου είχε. Του άρεσε ιδιαίτερα να φορά τσουβαλιά στα πόδια και να πέφτει στα γόνατα να φροντίζει τα λαχανικά, με υπομονή και αγάπη... είναι κι αυτά «δημιουργήματα του Θεού», όπως έλεγε.

Ο π. Ιωάννης Χιλανδαρινός - Βίτο Ράντογιτς το βαφτιστικό του όνομα - γεννήθηκε το 1906, σε ένα προάστιο του Βελιγραδίου, το Ούμτσαρι, του Δήμου Γκρόκα, δίπλα στις όχθες του ποταμού Ράλια. Μετά το σχολείο, άνοιξε ένα κατάστημα και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Θυμόταν ιστορίες πικρές από τον A ' Παγκόσμιο Πόλεμο, ιστορίες με πείνα, πόνο, θάνατο, μέρες και νύχτες που περνούσε μαζί με άλλα αγόρια μέσα σε εκκλησίες για να μην τον βρουν σι Γερμανοί.
Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος τον βρίσκει μακριά από την πατρίδα, «εξόριστο» σε Ιταλία, Γερμανία και τελικά στην Αγγλία, όπου παντρεύτηκε, σύντομα όμως έχασε τη σύζυγό του και από τότε αφιερώθηκε στον Θεό. Ένα ταξίδι στο Άγιον Όρος του έδειξε τον τόπο όπου ρίζωσε και δεν έφυγε ποτέ. Δεν επισκέφτηκε τη Σερβία, ούτε καν για να δει αγαπημένα πρόσωπα, συγγενείς και φίλους. «Δεν είναι αυτό που ήξερα, δεν θα μου θυμίσει τα παιδικά μου χρόνια, ο θρήνος θα είναι μεγάλος. Θέλω να έχω ωραίες αναμνήσεις από την πατρίδα», έλεγε.

Στο σερβικό μοναστήρι, το Χιλανδάρι, όλοι τον ήξεραν, και οι Σέρβοι επισκέπτες ήθελαν να τον συναντήσουν και να φωτογραφηθούν μαζί του. Η ιστορία του συγκινούσε χρόνια τώρα, ενώ τελευταία έλεγε και ξανάλεγε πως περίμενε τον Θεό να τον πάρει κοντά του. Διαισθανόταν τον θάνατο του, είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως όταν ένας νεαρός τού είπε το 2005 πως θα προσεύχεται να ζήσει 100 χρόνια, ο γέροντας του απάντησε: «Δεν το θέλετε στ' αλήθεια, αδελφέ μου, έχω ήδη 99 χρόνια στις πλάτες μου».

Κοιμήθηκε ήσυχα, όπως έζησε όλη του τη ζωή, το βράδυ της περασμένης Κυριακής και δεν ξύπνησε ξανά.

Αγόρασε laptop σε ηλικία 103 ετών

Ο π.Ιωάννης Χιλανδαρινός έγραψε πολλά βιβλία - όλα εκδόθηκαν μόνο στα Σερβικά - και το 2009 σε ηλικία 103 χρόνων άφησε στην άκρη την παλιά του γραφομηχανή, αγόρασε φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή και έγραφε πλέον εκεί, για να μπορεί, όπως έλεγε, να αποθηκεύει τα πονήματά του. Ήταν δεινός χρήστης του υπολογιστή και γενικά ασχολούνταν πολύ με την τεχνολογία. Από τα έργα του ξεχώρισε η τετράτομη συλλογή ποιημάτων του, με τον γενικό τίτλο «Αλλοδαποί».

Ο πρώτος τόμος έχει τον χαρακτήρα μυθιστορηματικής αφήγησης, ο δεύτερος περιέχει σύντομες αναφορές σε ιστορίες από την πατρίδα του. Ο τρίτος τόμος είναι βιωματικός και αναφέρεται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στη μετανάστευση στην Αγγλία, μαζί με ύμνους προς τον θεό, ενώ ο τέταρτος - εκδόθηκε το 2006 -αναφέρεται στη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Όσο για το βιβλίο του «Στίχοι Χιλανδαρίου» (2002), είναι αφιερωμένο στις πιο όμορφες και συγκινητικές στιγμές που πέρασε στο μοναστήρι. Οι υπόλοιποι μοναχοί θυμούνται την αυταπάρνηση που έδειξε στη μεγάλη φωτιά του 2004, που έκανε στάχτη τμήμα της μονής. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 4ης Μαρτίου οι φλόγες έζωσαν το μοναστήρι και κατέστρεψαν το μισό συγκρότημα. Ο π. Ιωάννης ρίχτηκε στη μάχη της κατάσβεσης και διέσωσε μεγάλο αριθμό από πολύτιμες εικόνες που φυλάσσονταν κοντά στο κελί του.

Ο γιος του πρωθυπουργού της Κένυας βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός


Ο γιος του πρωθυπουργού της Κένυας βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός


 
Ο Σεβασμιότατος μητροπολίτης Κένυας κ. Μακάριος δέχθηκε, προ αρκετών εβδομάδων, τον πρωτότοκο γιο του πρωθυπουργού της Κένυας Ραΐλα Οτίγκα, Φιντέλ Κάστρο, τον οποίο συνόδευε η μέλλουσα σύζυγός του καταγομένη από την Ερυθραία.
Το ζευγάρι εξέφρασε τη μεγάλη επιθυμία του να ενταχθεί ο Φιντέλ στους κόλπους της μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής εκκλησίας.
Αφού έγιναν οι σχετικές και απαραίτητες διευθετήσεις, κατήχηση κ.τ.λ., ο σεβασμιότατος τέλεσε το μυστήριο του βαπτίσματος στο μεγάλο βαπτιστήρι της ορθόδοξης πατριαρχικής σχολής «Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄», βαπτίσας τον Φιντέλ, μαζί με 22 άλλα άτομα, δίνοντάς του το όνομα Μακάριος.
Στις 28 Ιουλίου ο σεβασμιότατος τέλεσε το μυστήριο του γάμου στον ορθόδοξο πατριαρχικό καθεδρικό ναό των Αγίων Αναργύρων στη Ναϊρόμπη.

Στην τελετή παρέστησαν οι γονείς και των δύο νεονύμφων προς τους οποίους ο Μητροπολίτης, στο τέλος, απηύθυνε πατρικές νουθεσίες για τη νέα τους ζωή.

Πάτερ, νά ἀποθηκεύουμε τρόφιμα γιά τήν πείνα πού θά ἔρθει;


  Απάντηση:

(Ματθ. ς’ 25-34)
25 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε [ἢ τί πίητε], μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος; 26 ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν; 27 τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; 28 καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνουσιν· οὐ κοπιῶσιν οὐδὲ νήθουσιν· 29 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.30 εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον ὁ θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι; 31 μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, Τί φάγωμεν; ἤ, Τί πίωμεν; ἤ, Τί περιβαλώμεθα; 32 πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητοῦσιν· οἶδεν γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων. 33 ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν. 34 μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον, ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει αὑτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς. 
 (Ιω. 16:33.14:1)
«Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε. αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον» 
Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία· πιστεύετε εἰς τὸν θεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε
 και εκτός αυτών πρέπει να 
ξέρεις κάτι σημαντικό, πού ολοένα
καταφέρνεις να σου διαφεύγει:
Η ΠΕΙΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ
Η ΠΕΙΝΑ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΕΡΘΕΙ
ΚΑΙ ΗΔΗ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΟΥ!
ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΟΥΝ ΤΡΟΦΙΜΑ ΔΩΣ’ΤΑ ΤΩΡΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΑ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΣΕΒΕΙΣ ΚΑΙ ΑΣΠΛΑΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.
 

 Πηγή: Με Παρρησία
http://evaggelismostheotokou.imkby.com

alt «Η εντιμοτάτη κυρία Μαρία Ρεπούση, Βουλευτής της ΔΗΜΑΡ στην Α΄ Περιφέρεια Πειραιώς, εκπροσωπούσα 1629 ψηφοφόρους επί συνόλου 120.000 του εκλογικού σώματος, υπέβαλε πρόταση στο Κοινοβούλιο για την κατάργηση του εκκλησιασμού των μαθητών ως δήθεν αντικειμένου στον ευρωπαικό προσανατολισμό της σχολικής κοινότητας. Από την πρόταση της κ. Βουλευτού, που εξελέγη και στην Μητροπολιτική μου Περιφέρεια προκύπτουν τα ακόλουθα:

1. Η εντιμοτάτη κ. Ρεπούση συλλαμβάνεται αγνοούσα ότι Νόμος δεν έχει ισχύ καταργήσεως του Συντάγματος, του θεμελιώδους Νόμου του Κράτους, το οποίο προβλέπει στο άρθρο 16 ότι: 

«2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». Όπως δε προβλέπει η νομολογία του ΣτΕ με δύο αποφάσεις της, η ανάπτυξις της θρησκευτικής συνειδήσεως συνάπτεται αρρήκτως μετά της επικρατούσης εν Ελλάδι θρησκευτικής παραδοχής του άρθρου 3 του Συντάγματος.

2. Η εντιμοτάτη κ. Ρεπούση εισήλθε στο Εθνικό Κοινοβούλιο με την προτίμηση 1629 ψηφοφόρων επί συνόλου 7534 του κόμμματος ΔΗΜΑΡ στην Α΄ Περιφέρεια Πειραιώς που απαρτίζεται από 120.000 ψηφοφόρους. Όταν λάβει κανείς υπ’ όψιν του τα αμάχητα στοιχεία της εκλογικής διαδικασίας του Μαίου 2012 στην εν λόγω εκλογική περιφέρεια, όπου υπήρχε η σταυροδοσία, ότι ο κ. Δημήτριος Καρύδης του κόμματος ΠΑΣΟΚ που συνεκέντρωσε 4422 ψήφους, ο κ. Σπυρίδων Σπυρίδωνος του κόμματος ΝΔ που συνεκέντρωσε 5541 ψήφους, η κ. Ελένη Σταματάκη του κόμματος ΣΥΡΙΖΑ που συνεκέντρωσε 4334 ψήφους, ο κ. Σάββας Τσίμπογλου του κόμματος ΚΚΕ που συνεκέντρωσε 2299 ψήφους και ο κ. Γεώργιος Ζησιμάτος του κόμματος Ανεξάρτητοι Έλληνες που συνεκέντρωσε 2376 ψήφους δεν εξελέγησαν, αντιλαμβάνεται κανείς ευχερώς την πολιτική βαρύτητα και το πολιτικό εκτόπισμα της κ. Ρεπούση που εξελέγη κατά παράβαση κάθε εννοίας αναλογικότητος δυνάμει αθλιοτάτου εκλογικού νόμου.

3. Η εντιμοτάτη κ. Ρεπούση στην προεκλογική της συνέντευξη στον κ. Στ. Θεοδωράκη στον τηλεοπτικό δίαυλο MEGA δήλωσε: «Ο Μητροπολίτης Πειραιώς έχει ήδη κηρύξει τον ανένδοτο εναντίον μου. Ας αποφασίσει να βγάλει τα ράσα και να φορέσει πεντελόνια». Ασφαλώς η δήλωση έγινε για να επιτύχει αρνητική διαφήμηση, η οποία όμως απέδωσε γλίσχρα αποτελέσματα 1629 ψήφων, επί συνόλου 120.000 ψηφοφόρων και αυτό διότι η δήλωση της κ. Ρεπούση ήτο παντελώς ψευδεστάτη και κακοηθεστάτη, καθ’ όσον δημόσια είχα προκληθείς διακηρύξει στις 21/2/2012 ότι: «Επί της ουσίας του δημοσιεύματος έχω να παρατηρήσω ότι ασφαλώς και η κ. Ρεπούση όπως και κάθε συνέλληνας, δικαιούται να εκτεθή στην κρίσιν των συμπολιτών του διά να τους εκπροσωπήσει στο Εθνικό Κοινοβούλιο και ασφαλώς ουδέποτε διενοήθην ότι ο Πειραιάς μου «ανήκει». Αντιθέτως έχω διακηρύξει ότι ως Μητροπολίτης Πειραιώς θεωρώ τον εαυτόν μου απλούν διαχειριστή και έσχατο διάκονο του ευχαριστιακού σώματος της Εκκλησίας άχρι καιρού».

Συνεπώς ποίο ανένδοτο αγώνα κατά της κ. Ρεπούση είχα κηρύξει;

4. Παραμένει ωστόσο αναπάντητο από την εντιμοτάτη κ. Ρεπούση το ερώτημα που δημοσία της είχα θέσει στο παραπάνω ανακοινωθέν μου: «Πως συμπίπτουν οι ιστορικές της απόψεις του γνωστού βιβλίου της, που ευτυχώς αποσύρθηκε από την Ελληνική Πολιτεία, με την χρηματοδοτηθείσα και κατευθυνόμενη από το Ίδρυμα του γνωστού διατάκτη του διεθνούς Σιωνισμού και εβραικού λόμπυ των ΗΠΑ κ. George Soros τετράτομη Ιστορία των Βαλκανίων που συνέγραψαν Τούρκοι και Κροάτες ιστορικοί για να ανασυνθέσουν και να επαναδιατυπώσουν ασφαλώς επί το «ακριβέστερον» και την ιστορία του τόπου μας και που κυκλοφορείται ήδη από γνωστές εκδόσεις στη χώρα μας;»

Μιὰ πρεσβυτέρα στὸ πλευρὸ τοῦ συζύγου της ἱερέως.

 
 (Ἡ μακαριστὴ πρεσβυτέρα † Θεοδώρα Καλύβα-Σαράντου μετέστη εἰς τὴν ἄλλη ζωὴ – 27-9-1977 – ὕστερα ἀπὸ τραγικὸ θάνατο ποὺ εἶχε σὲ αὐτοκινητικὸ δυστύχημα. Ὅσοι τὴν εἶχαν γνωρίσει βεβαιώνουν ὅτι ἦταν μιὰ ἐκλεκτὴ ψυχή, μὲ ἔντονη πνευματικὴ ζωή. Ὁταν ἐκοιμήθη, ἄφησε τὸν ἱερέα Σαράντη Σαράντο ἐν χηρείᾳ μὲ τέσσερα ἀνήλικα παιδιὰ μικρῆς ἡλικίας. Στὸ ἄρθρο της ποὺ ἀκολουθεῖ – τὸ ὁποῖο δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ «Ἐνορία» στὶς 1-12-1972 – δείχνει πῶς μπορεῖ σήμερα μιὰ πρεσβυτέρα νὰ σταθεῖ στὸ πλευρὸ τοῦ συζύγου της ἱερέως καὶ ταυτόχρονα νὰ διακονήσει τὴν οἰκογένειά της καὶ τὴν εὐρύτερη οἰκογένεια τῆς ἐνορίας. Τέλος, ἀναφέρουμε ὅτι ἦταν Θεολόγος καθηγήτρια, διορισμένη στὴ Μέση Ἐκπαίδευση. Ἂς εἶναι αἰωνία ἡ μνήμη της.)
Ἕνας ἀπὸ τοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας εἶπε: «Ἂν στὸ δρόμο μου συναντήσω ἕναν ἄγγελο καὶ ἕναν ἱερέα, θὰ σκύψω νὰ φιλήσω τὸ χέρι τοῦ ἱερέως πρῶτα καὶ ὕστερα θὰ προσκυνήσω τὸν ἄγγελο».
Αὐτὴ ἡ σκέψη πράγματι κρύβει τὴν μεγαλύτερη ἀλήθεια γιατὶ ὁ ἱερεὺς εἶναι ἡ ὁρατὴ παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο μας, εἶναι ὁ Χριστὸς σαρκωμένος, ὁ Λυτρωτής, ὁ θριαμβευτὴς Κύριος ἀνάμεσά μας.
Ἐμεῖς οἱ πρεσβυτέρες δὲν συναντᾶμε στὸ δρόμο μας τὸν ἱερέα. Οὔτε μόνον στὴν Ἐκκλησία. Γιὰ μᾶς ὁ ἱερεὺς εἶναι ὁ σύζυγός μας. Ζοῦμε τὴν πιὸ πλούσια εὐλογία, τὴν πιὸ χαρισματικὴ ζωή, κι ἂς τὸ ἔχουμε συνηθίσει λιγώτερο ἢ περισσότερο. Ἐμεῖς οἱ πρεσβυτέρες εἴμαστε ἕνα μέλος τῆς ὑπάρξεως τοῦ συζύγου μας-ἱερέως, ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν του καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός του. Ὁ Κύριος μὲ τὸ μέγα μυστήριο τοῦ γάμου μᾶς ἕνωσε μυστηριακὰ μὲ τὸν ἱερέα σὲ μιὰ ἁγία, τελεία, δυνατὴ ἑνότητα. Μαζὶ μὲ τὸν ἱερέα ζοῦμε, συζητοῦμε, ἀντιμετωπίζουμε ἀρκετὲς ποιμαντικὲς μέριμνες. Μὰ τὸ κυριώτερο, δεχόμαστε τὴν θεία χάρι, ἀκατάπαυστα, ποὺ ἄφθονα δίδεται στὴν κτίσι ὁλόκληρη γιὰ νὰ τὴν μεταμορφώσῃ καὶ νὰ τὴν θεώσῃ.
Ὁ γάμος ὁ δικός μας εἶναι, θὰ λέγαμε, εἰς τὸ ἔπακρον καὶ συνεχῶς θεανθρώπινος, ἀφοῦ ὁ σύζυγός μας καὶ ἐμεῖς φέρνουμε τὸν Χριστὸ μέσα μας, ἐφ᾿ ὅσον εἴμαστε Χριστοφόροι. Ὁ γάμος μας ἀκόμα εἰκονίζει τὴν ἁγία Τριάδα: ὁ Κύριος, ὁ πρεσβύτερος καὶ ἡ πρεσβυτέρα. Νὰ τὸ πιὸ ἁπλό, ἀλλὰ συνάμα καὶ τὸ πιὸ παντοδύναμο καὶ πανευφρόσυνο γεγονὸς γιὰ μᾶς, ποὺ καταξιώνει τὴν φτωχὴ καὶ πεπερασμένη μας ψυχή, τὴν μικρή μας ζωή.

Ἀφοῦ λοιπὸν ὁ σύζυγός μας ἱερεὺς μετέχει στὸ θαῦμα τῆς ἱερωσύνης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ σὺ καὶ ἐγώ, ἀδελφὴ πρεσβυτέρα, συμμετέχουμε στὴν ἱερωσύνη τοῦ Κυρίου μας μὲ τὸ μυστήριο τοῦ γάμου. Ἀσύγκριτη ἡ τιμὴ αὐτὴ γιὰ μᾶς ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἔρρευσαν τὰ φαῦλα. Ἡ μητέρα μας ἡ Εὔα ἔφερε τὴν ἀπώλεια στὸν βασιλέα ὅλης τῆς κτίσεως τὸν Ἀδάμ, τὸν σύζυγό της. Ἐμεῖς οἱ πρεσβυτέρες συμμέτοχες στὴν ἱερωσύνη τοῦ συζύγου μας καὶ στὸ σταυρὸ τοῦ παπᾶ μας, ἀγωνιζόμαστε νὰ γίνουμε ἅγιες, πανάγιες, μὲ τὴν ἄσκησι, τὴν προσευχή, τὴν σιωπή, τὰ ἄλλα μυστήρια, καὶ τὴν λατρεία, μὲ τὴν εὐλογημένη τεκνογονία, τὸ πιὸ ἀσφαλὲς μέσον σωτηρίας. Ἔτσι ἐλπίζουμε θείᾳ χάριτι καὶ κρείττω.
Ὁ σύζυγός μας δὲν εἶναι ὁ Γιῶργος ἢ ὁ Γιάννης, ἀλλὰ ὁ πατὴρ Γεώργιος ἢ ὁ πατὴρ Ἰωάννης. Ἀποτελεῖ μετὰ ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπό μας τὸ κέντρον τῶν πιστῶν, τὸν ποιμένα τῶν λογικῶν προβάτων, τοῦ ἐκλεκτοῦ λαοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ πορεύεται στὴν σωτηρία, στὴν λύτρωσι. Αὐτός, ὁ σύζυγός μας εἶναι ἕνας ἄνθρωπος τραγικός, ὄχι μὲ τὴν κοσμικὴ ἔννοια βέβαια. Εἶναι δηλαδὴ ὁ πιὸ χαρούμενος ἄνθρωπος, ὅταν λειτουργῇ, ὅταν ἁγιάζῃ τὸν περιούσιο λαὸ τοῦ Θεοῦ μὲ τὰ μυστήρια καὶ μὲ τὸν θεῖο λόγο ποὺ ἔχει τὴν δύναμι νὰ ἀναστήσῃ τὶς νεκρὲς ψυχές. Ὁ ἱερεὺς-σύζυγός μας εἶναι καὶ ὁ πιὸ θλιμμένος ἄνθρωπος γιατὶ ἀναλογίζεται, βλέπει, ζῇ καὶ αἰσθάνεται συνέχεια πόσο μικρὸς εἶναι μπροστὰ στὸν ἄπειρο Κύριο τῆς δόξης, πόσο φτωχὸς μπροστὰ στὸν Πλούσιο ἐν ἐλέει, καὶ οἰκτιρμοῖς, πόσο «γῆ καὶ σποδὸς» μπροστὰ στὴ θεία μεγαλειότητα, στὴν ἄρρητη σοφία καὶ ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ.
Πόσες φορὲς δὲν τὸν βλέπουμε νὰ γυρίζῃ στὸ σπίτι πονεμένος κατάκαρδα γιὰ τὰ συντρίμματα τῶν ψυχῶν ποὺ συνήντησε τὴν ἡμέρα, γιὰ τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν ψυχρότητα ποὺ πιέζει τὶς ταλαίπωρες ὑπάρξεις, τὶς δέσμιες μέσα στὸν δύστυχο «προοδευμένο» πολιτισμό μας.
Ὁ ἱερεύς μας ἀκόμη μοιάζει μὲ τὸν θεόπτη Μωϋσῆ ποὺ ἀνεβασμένος στὸ ὄρος Σινᾶ ἄκουγε τὶς βροντές, ἐτυφλώνετο ἀπὸ τὶς ἀστραπὲς τῆς θείας μεγαλειότητος καὶ ἐκρύβετο μέσα στὸ σύννεφο τῆς θείας παρουσίας. Ποτὲ δὲν εἶδε ὅμως τὸ θεῖο πρόσωπο. Γιατὶ «οὐδεὶς ὄψεται τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται», λέγει Κύριος Παντοκράτωρ. Καὶ ὁ ἱερεὺς σύζυγός μας ἀτενίζει καὶ ἀγγίζει φρικωδεστέραν θυσίαν καὶ θαῦμα, ἀσυγκρίτως ἐκπληκτικόν, καθὼς λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Ὡστόσο τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του βλέπουν μέρος τῆς θείας δόξης. Ἡ καρδιά του κλείνει μέρος τῆς ἀπείρου Ἀγάπης καὶ ὁ νοῦς του ἀγωνίζεται νὰ χωρέσῃ μιὰ σταγόνα ἀπὸ τὴ θεία σοφία.
Δίπλα σ᾿ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο, ἤ, ἂς τὸ ποῦμε καλύτερα, πλάϊ στὸν ἱερέα της τί πρέπει νὰ αἰσθάνεται ἡ πρεσβυτέρα; Πῶς πρέπει νὰ ζῇ;
Ἡ γυναῖκα γενικὰ δίπλα στον ἄνδρα παίζει βασικὸ ρόλο. Εἶναι προωρισμένη νὰ γίνεται ὁ ἀρχιτέκτων τῆς συζυγικῆς γαλήνης, νὰ σφογγίζῃ τὸν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου τοῦ ἀνδρός της, νὰ κάμῃ ἀνάλαφρη ἀπὸ τὸν ἀγῶνα καὶ τὴν ἀγωνία καὶ τὸν μόχθο, τὴ ζωή του. Εἶναι τὸ μικρὸ λυχνάρι ποὺ φωτίζει τὸ διάβα τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἀγαπᾷ. Ἡ μητέρα καὶ σύζυγος γίνεται ἡ σιωπηλὴ θυσία ποὺ ἐπάνω της θὰ ἀκουμβήσουν καὶ θὰ ριζώσουν τὰ ἀγαπητά της πρόσωπα, γιὰ νὰ στερεώσουν καὶ νὰ ἐπιτύχουν στὴ ζωή.
Μπορεῖ βέβαια ἡ ἱστορία νὰ διαστίζεται ἀπὸ ὀνόματα ἀνδρῶν, πίσω ὅμως ἀπὸ αὐτοὺς κάποια γυναῖκα, κάποια μητέρα ἔπαιξε τὸν ρόλο της, ἔγινε ὁ σμιλευτής του. Μοιάζει ἡ γυναῖκα μὲ τὸ ὑπόγειο καὶ ἀθόρυβο ἐκεῖνο ρυάκι ποὺ ἐνῶ δὲν φαίνεται, μεταβάλλει τὸν τόπο σὲ ζωογόνο, δροσερό. Ἐκεῖ ἀκριβῶς ποὺ φυτρώνουν οἱ μεγάλες βελανιδιές, οἱ μεγάλοι ἄνδρες.
Ἔτσι λοιπὸν ἡ πρεσβυτέρα θὰ εἶναι ἡ τέλεια νοικοκυρά, ἡ ἀφωσιωμένη σύζυγος, ἡ καλὴ μητέρα, ἀλλὰ ὁ νοῦς της καὶ ἡ καρδιά της πρέπει νὰ συναρπάζωνται ἀπὸ τὸ ἱλαρὸν Φῶς τῆς θείας ἁγίας δόξης.
Καὶ τὰ ὅπλα τῆς πρεσβυτέρας;
Ἡ πίστις. Νὰ τὸ πρῶτο της ὅπλο. Ξέρουμε πὼς μποροῦμε μὲ ἕνα καὶ μόνο κόκκο σιναπιοῦ πίστεως νὰ μετακινήσουμε ὄρη. Ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ ἀσκητὴς θέλησε νὰ δείξῃ τὴν τεράστια δύναμι αὐτοῦ τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου γιὰ τὴν προσευχή. Μὲ τὴν προσευχή του πράγματι ἐκίνησε ὁλόκληρο βουνό. Κι ὅμως δὲν εἶναι μεγάλο κατόρθωμα, γιατὶ μέσα μας ὑπάρχουν μεγαλύτερα βουνά. Πῶς νὰ τὰ βγάλουμε πέρα π.χ. μὲ τὸ λίγο μισθὸ τοῦ συζύγου μας ἱερέως καὶ νὰ ἀνταποκριθοῦμε στὶς ἀνάγκες τῆς μεγάλης μας οἰκογενείας; Νὰ τὸ βουνό. Πίστις τυφλή, ἢ σωστότερα ζωντανὴ στὸν Κύριό μας θὰ φέρῃ τὸ πιὸ αἴσιο, τὸ πιὸ συμφέρον ἀποτέλεσμα.
Ἀλλοίμονο ἐπίσης ἂν ἡ πρεσβυτέρα, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς τῆς χάριτος, δὲν καλλιεργεῖ μέσα της τὴν ἐλπίδα τῆς μελλούσης ζωῆς κοντὰ στὸν Κύριο μετὰ τῆς Θεοτόκου καὶ τῶν ἁγίων μας. Ἡ πρεσβυτέρα εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ λιώνει μὲ τὴν ἁγία ἐλπίδα τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν καὶ διαδίδει τὴν ἐλπίδα αὐτὴ στὶς ψυχὲς ποὺ τὴν πλησιάζουν. Καὶ αὐτὴ ἡ ἐλπίδα ἀνάβει μέσα της καὶ γύρω της τὴν ἀγάπη ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Τὴν ἀγάπη στὰ παιδιά της, στὸν ἱερέα της, στὴν ἐνορία τοῦ ἱερέως της, σὲ κάθε ψυχή, σὲ κάθε παιδὶ τοῦ Θεοῦ ποὺ θὰ χτυπήσῃ τὴν πόρτα της. Ἡ ἀγάπη της ἡ πρώτη, ἡ μοναδική, δηλαδὴ ἡ ξεχωριστή, ἡ βαθύτερη εἶναι ὁ Χριστός, ποὺ ἐσαρκώθη, ἐσταυρώθη καὶ ἀνεστήθη γιὰ μᾶς, γιὰ νὰ βροῦμε τὸν γλυκύτατο παράδεισο ἀνοικτό, γιὰ νὰ γίνουμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ πάλι.
Αὐτὴν τὴν ἀγάπη εἶχαν ὅλες οἱ χριστιανὲς μητέρες καὶ γι᾿ αὐτὸ ἀνέδειξαν ἁγίους στὴν Ἐκκλησία μας. Ἡ ἁγία Μόνικα, ἡ μητέρα τοῦ πρώην ἁμαρτωλοῦ καὶ ἀτίθασου Αὐγουστίνου, τέτοια ἀγάπη εἶχε στὸν Κύριο. Ὕψωνε τὴν καρδιά της σὲ προσευχὴ χρόνια ὁλόκληρα ἕως ὅτου ἔδωσε ὁ Κύριος τὴν σωτηρία στὸ παιδί της καὶ τὸν ἀνέδειξε ἅγιον Αὐγουστῖνο. Ἡ Ἀνθοῦσα, ἡ Νόνα καὶ ἡ Ἐμμέλεια γι᾿ αὐτὸ ἔβγαλαν ἅγια παιδιά, τοὺς ἁγίους τρεῖς Ἱεράρχας. Φλογερὴ ἀγάπη στὸν Χριστὸ μὲ ἀσίγαστη προσευχή, νὰ ἡ καρδιὰ τῆς ἁγίας μητέρας ποὺ ζῇ τὸν Χριστό, ἐν Χριστῷ. Δικαιολογημένα καὶ ὁ εἰδωλολάτρης Λιβάνιος τὶς ἐθαύμαζε: «Βαβαί, οἷαι παρὰ χριστιανοῖς γυναῖκες εἰσίν!» ἔλεγε. Τέτοιες ἦσαν καὶ οἱ μητέρες πολλῶν ἄλλων ἁγίων.
Ὅσο μάλιστα θὰ φουντώνῃ μέσα της ἡ θεία ἁγάπη, τόσο πιὸ ταπεινὴ θὰ γίνεται ἡ πρεσβυτέρα. Ἂν ὁ ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος, ὁ πρύτανις τῶν μυστικῶν πατέρων, ἐθεωροῦσε τὸν ἑαυτόν του κατώτερον «πάσης τῆς κτίσεως», πιὰ γνώμη θὰ ἔχει γιὰ τὸν ἑαυτό της ἡ παπαδιά; Τὸ πολυτιμώτερο στολίδι της εἶναι ἡ βαθειά, ἡ ἄκρα ταπεινοφροσύνη. Ἀθόρυβη, σιωπηλή, χωρὶς νὰ ἀπαιτεῖ ποτὲ διακρίσεις, ἢ ἀνέσεις ζῇ μυστικὰ στὴν καρδιά της τὸν οὐράνιο Νυμφίο, τὸν Χριστό. Μὲ ὑπομονὴ ἀντιμετωπίζει τὰ ποικίλα προβλήματα τῆς οίκογενείας της. Προσπαθεῖ νὰ ἀνακουφίζῃ τὸν ἱερέα της μὲ τὴν ὑπακοή της καὶ νὰ προσφέρῃ ἀνάπαυσι καὶ ἠρεμία στὴν εὐαίσθητη ἱερατικὴ ψυχὴ ποὺ ἀγωνίζεται νὰ ἁρπάξῃ τὶς ψυχὲς ἀπὸ τοῦτο τὸν κόσμο καὶ νὰ τὶς φέρη κοντὰ στὸ Θεό, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος.
Ἡ πρεσβυτέρα θέλει νὰ συμμορφώνῃ τὸν ἑαυτό της σύμφωνα μὲ τὸν γυναικεῖο χαρακτῆρα, ὅπως ὁ θεῖος Παῦλος τὸν θέλει: «Ὡσαύτως γυναῖκας σεμνάς, μὴ διαβόλους, νηφαλίους, πιστὰς ἐν πᾶσι», γράφει στὴν ἐπιστολή του πρὸς Τιμόθεον. Χαίρεται ἐπίσης ἡ πρεσβυτέρα ὅταν διαβάζη στὴν πρώτη ἐπιστολὴ τοῦ ἀποστόλου Πέτρου: «ὁμοίως γυναῖκες ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσι, ἵνα καὶ εἴ τινες ἀπειθοῦσι τῷ λόγῳ, διὰ τῆς τῶν γυναικῶν ἀναστροφῆς ἄνευ λόγου κερδηθήσονται, ἐποπτεύσαντες τὴν ἐν φόβῳ ἁγνὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν». Μὲ ἄλλα λόγια ἡ σιωπὴ τῆς συνετῆς καὶ σεμνῆς γυναίκας μπορεῖ νὰ μαλακώση τὸν σκληρὸ ἀνδρικὸ χαρακτῆρα. Καὶ συνεχίζει ὁ ἅγιος Ἀπόστολος Πέτρος: «ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς τριχῶν καὶ περιθέσεως χρυσίων ἢ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος, ἀλλ᾿ ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πρᾳέως καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὃ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές».
Ὄχι λοιπὸν ἡ ἐξωτερικὴ πολυτέλεια, τὰ ποικίλα χτενίσματα, ἀλλὰ ὁ κρυπτὸς τῆς καρδιᾶς, ὁ μυστικὸς ἄνθρωπος ἀποδεικνύει τὴν ἀξία τῆς γυναῖκας. Πόσο σύμφωνα δὲν εἶναι ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν ὑψηλὴ ζωὴ ποὺ καθημερινῶς ἀξιώνεται νὰ βλέπη διὰ τοῦ ἱερέως της ἡ πρεσβυτέρα;
Ἡ ἁγία Ναταλία, τὴν μνήμη τῆς ὁποίας ἑορτάζουμε στὶς 26 Αὐγούστου, μὲ τὶς ἱερὲς προσλαλιές της, τὶς νουθεσίες της, τὶς ἀκούραστες προσευχές της, σὰν ἄλλη, Νέα Εὔα, ἔφερε τὸν σύζυγό της Ἀνδριανὸ κοντὰ στὸν Χριστό. Ἡ Ἐκκλησία μας καὶ τοὺς δύο τοὺς τιμᾶ ὡς Ἁγίους. Νὰ τί κατόρθωσε ἡ σύζυγος διὰ τῆς Χάριτος! Καὶ πόσες ἄλλες γυναῖκες δὲν κατόρθωσαν νὰ ὁδηγήσουν ὅλη τους τὴν οἰκογένεια στὸν Παράδεισο!
Δὲν θὰ ζηλέψη καὶ ἡ πρεσβυτέρα αὐτὰ τὰ ἅγια φωτεινὰ παραδείγματα;
Καὶ εἶναι γεγονὸς ὅτι πρεσβυτέρες ἅγιες στήριξαν μετρίους κληρικούς. Ἐνῶ τὸ ἔργο λαμπρῶν πρεσβυτέρων ἐναυάγησε, τοὐλάχιστο ἔτσι ἐφάνη, ὅταν οἱ πρεσβυτέρες εἶχαν τὸ νοῦ τους… μακρὰν τοῦ Χριστοῦ… στὶς ἀνέσεις, στὶς διασκεδάσεις τοῦ κόσμου τούτου, «τοῦ ὁποίου τὸ σχῆμα παράγεται καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ». Ἔτσι ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης π.χ. ἅγιος τῶν τελευταίων χρόνων στὴ Ρωσία, ἐπρόκοψε καὶ ἁγίασε καὶ ἐπειδὴ εἶχε καλὴ πρεσβυτέρα.
Ὁ Virgil Georgiou, Ρουμάνος λογοτέχνης, ποὺ ἔγινε ἱερεὺς καὶ ζῇ στὸ Παρίσι, μᾶς ἀποθεώνει τὸν πατέρα του ἱερέα π. Κωνσταντῖνο στὸ βιβλίο του «Ἀπὸ τὴν 25η ὥρα στὴν αἰωνία ὥρα». Νὰ ὅμως καὶ λίγες περίφημες γραμμὲς γιὰ τὴ μαμὰ -πρεσβυτέρα: «Ἡ μητέρα μου ἦταν φτιασμένη ἀτόφια ἀπὸ αὐστηρὴ πάστα. Καὶ ἐπειδὴ ἡ ζωὴ δὲν εἶναι δυνατὴ στὴν κατάσταση αὐτὴ τῆς ἀπόλυτης καθαρότητος, ἡ μητέρα μου κατέφευγε στὸν κόσμο τῆς προσευχῆς καὶ τῆς ποιήσεως. Ὑψωνόταν στὸν οὐρανὸ μὲ τὴν κλίμακα τῆς πίστεως, μιᾶς πίστεως καθαρῆς καὶ τελείας σὰν τὴν μεταξένια κλωστή. Ἡ μητέρα μου ἔγραφε προσευχές, ἀκαθίστους ὕμνους καὶ ἱκεσίες μὲ φλογερὴ καὶ οὐράνια ὀμορφιά. Ἡ καρδιά της ἦταν θυσιαστήριον «ἐν ᾧ καὶ ἐξ οὗ εὐχαὶ καθαραὶ προσφέρονται τῷ πανυψίστῳ Θεῷ». Τὶς χειμωνιάτικες νύχτες, ὅταν τὸ χιόνι μεταμόρφωνε τὰ βουνά μας σὲ μιὰ κόλασι λευκῶν φλογῶν, ἡ μητέρα μου ἔβαζε ἀναμμένες λάμπες σὲ ὅλα τὰ παράθυρα μὲ τὴ σκέψι μήπως ὑπάρχουν κάποιοι δυστυχισμένοι ταξιδιῶτες ποὺ τοὺς βρῆκε στὸ δρόμο ὁ ἄσχημος καιρός. Καὶ ὅλη τὴ νύχτα ἔγραφε γι᾿ αὐτοὺς περίφημες προσευχές, γιὰ νὰ τοὺς σώση ἀπὸ τὸν θάνατο. Προσευχόταν ἐπίσης κάποιες ἄνοιξες γιὰ τὰ μπουμπούκια καὶ τὰ ἄνθη τῆς κερασιᾶς ποὺ ἄνοιγαν πολὺ ἐνωρὶς καὶ ἔπεφταν κάτω παγωμένα σὰν παιδιὰ ποὺ γεννήθηκαν καὶ πέθαναν πρόωρα».
Ἀλήθεια, πόσο πλατειὰ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ καρδιὰ τῆς πρεσβυτέρας! Ναί, ἀπέραντη γιὰ νὰ ἀγκαλιάζη τοὺς ἐνορίτες τοῦ συζύγου της – τὰ παιδιά του – τὸ ἐν Χριστῷ ποίμνιό του μὲ ὅλους τοὺς καϋμούς τους. Καὶ νὰ προσεύχεται μὲ θέρμη γι᾿ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν πλέον ἀναφαίρετα δεθῆ μὲ τὸν ποιμένα καὶ πατέρα τους ἱερέα. Νὰ εἶναι γι᾿ αὐτοὺς ἡ «μητερούλα», ὅπως λέγουν οἱ Ρῶσσοι τὴν πρεσβυτέρα, γιὰ νὰ συμπληρώνη τὸ ἁγιαστικὸ τοῦ ἱερέως ἔργον μὲ τῆς καλωσύνης της τὴ δροσιά.
Ἀφάνταστη καὶ ἀνυπολόγιστη εἶναι ἡ θλῖψις τοῦ ἱερέως νὰ βλέπη τὴν πρεσβυτέρα του ἀσύμφωνη καὶ ψυχρή, μὲ σβησμένη τὴν φλόγα τῆς πίστεώς της νὰ ἀκολουθῆ τὴ ματαιότητα τοῦ κόσμου τούτου.
Ἐνῶ ἡ πρεσβυτέρα ποὺ ζῆ μέσα στὴν Ἐκκλησία μας μὲ τὰ ἅγια μυστήρια, τὴν Ἐξομολόγηση καὶ τὴν Θεία Εὐχαριστία, ζεῖ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ζωὴ τὴν γλυκιὰ μακαριότητα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ στὴν ψυχή της. Ὁ Χριστὸς γίνεται ἡ πνοή της, ἡ εὐτυχία της. Ὅταν μελετᾶ τὴν Ἁγία Γραφὴ ἢ τοὺς βίους τῶν Ἁγίων ἢ τὰ θαύματα τῆς κυρίας Θεοτόκου μαγεύεται κυριολεκτικὰ καὶ ζεῖ στὸν γνήσιο καὶ ὁλοφώτεινο χῶρο τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ἡ καλὴ πρεσβυτέρα ξέρει νὰ σηκώνη τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ ἀδιάκοπα καὶ νὰ δροσίζεται ἀπὸ τὴ χάρι ποὺ φέρει ὀ σύζυγός της ἱερεύς. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νύσσης παρηγορεῖ θαυμάσια καὶ οἰκοδομεῖ τὶς ψυχές μας λέγοντας ὅτι σ᾿ ὅλη μας τὴ ζωὴ θὰ ἀκολουθοῦμε ὄπισθεν τὸν Κύριο. Αὐτὴ ἡ ἀκολουθία εἶναι ἡ πιὸ τιμητική. Ὀπίσω Του. Μόνο στὴν ἄλλη ζωὴ θὰ δοῦμε τὸν Κύριο ἐνώπιοι Ἐνωπίῳ, ὅταν θὰ ἔχη ἐλαφρυνθῆ ἡ ὕπαρξίς μας ἀπὸ τὸ βάρος τοῦ φθαρτοῦ τούτου σώματος, ὅταν ἡ ψυχή μας θὰ ἔχει ἑνωθῆ μὲ τὸ ἄφθαρτο καὶ καθαρισμένο σῶμα μας κατὰ τὴ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου. Ὅταν θὰ ἠχήση ἡ σάλπιγξ καὶ ὅταν οἱ νεκροὶ «ἐγερθήσονται πρῶτον».
Στὸ ἁγιολόγιο τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας μας ὑπάρχει ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία. Μεγάλη ἁμαρτωλὴ πρὶν μετανοήση. Ὅταν ὅμως τὴν ἐπισκέπτεται ἡ θεία Χάρις καὶ κρούη τὴν θύρα τῆς ψυχῆς της, ἀδίστακτα προσφέρει ὅλα της τὰ κάλλη στὸν οὐράνιο Νυμφίο Χριστό, ὅλη της τὴν μετάνοια σ᾿ Αὐτόν, ὅλα της τὰ δάκρυα γιὰ νὰ ξεπλύνη τὶς χρόνιες ἁμαρτίες της. Μόνιμος «ἐραστής της» ὁ Χριστὸς πλέον. Ἄλλου εἴδους ἡ ἀγάπη αὐτή. Ζέουσα, ἁπλή, βαθειά, γλυκειά. Ἀξιοζήλευτη ἡ ἀγάπη αὐτὴ πρὸς τὸν Κύριο τῆς Ἁγίας καὶ γιὰ τὴν πρεσβυτέρα.
Ὁ ἐπίλογός μας ἀφιερώνεται στὴν Κυρία Θεοτόκο, τὴν «ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ», ἡ ὁποία συμμετέχει στὴν ἱερωσύνη τοῦ Κυρίου μας διὰ τῆς μητρότητός της. Αὐτὴ ἔδωσε τὴν ἁγνὴ σάρκα της καὶ τὸ ζωογόνο αἷμα της ἐκ τοῦ ὁποίου «ἐποιήθη καὶ ὑφάνθη» ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ἡ πανακήρατος σὰρξ τοῦ Κυρίου μας. Καὶ ἐμεῖς συμμετέχουμε στὴν ἱερωσύνη τοῦ Κυρίου μας διὰ τοῦ γάμου μας μὲ τὸν λειτουργὸ τοῦ Ὑψίστου. Μακάρι δι᾿ εὐχῶν τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἡ ψυχή μας νὰ γίνεται Θεοτόκος καὶ νὰ ζῆ μέσα της ὁ Χριστός.
Ἂν ζοῦμε πάντοτε «ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ» μὲ τὰ Μυστήρια, μὲ τὴν ἁγία παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας μας, θὰ καταλαβαίνουμε ὅλο καὶ πιὸ πολὺ «σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις», «Χάριτι Θεοῦ», «Τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος» τῆς θείας ἀγάπης, τῶν Μυστηρίων τοῦ Θεοῦ. Τότε θὰ ζοῦμε καὶ θὰ ἀκτινοβολοῦμε τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ γύρω μας. Θὰ πιστεύουμε, θὰ ἐλπίζουμε καὶ θὰ νοσταλγοῦμε δυνατὰ τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Τότε, φυσικά, ἂν καὶ θὰ αἰσθανώμαστε «ὅτι ἀχρεῖοι δοῦλοὶ ἐσμεν», ὡστόσο θὰ ἀναμένουμε «τὸν τῆς δικαιοσύνης στέφανον», «ἀμέτρῳ ἐλέει» καὶ «ἀφάτῳ φιλανθρωπίᾳ» τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καὶ θὰ ἐπιποθοῦμε νὰ ζήσουμε στοὺς θείους γάμους τῆς ψυχῆς μας μὲ τὸν «Ποθούμενον Νυμφίον» πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι δῶρο τῆς ἁγίας καὶ Προσκυνητῆς Τριάδος.
Μακάρι ὁ Κύριος νὰ μᾶς ἀξιώσῃ. Σωθείημεν… σωθείημεν. Ἀμήν.

http://leimwnas.blogspot.gr