Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Ο αγώνας ποδοσφαίρου και ο πνευματικός αγώνας...

Κάποτε συζητούσαν δύο φίλοι σχετικά με την προσπάθεια του πιστού να αντιμετωπίσει την αμαρτωλή φύση του.

Ο ένας με γερές πνευματικές βάσεις,  ο άλλος πιστός μεν, κατειλημμένος με κοσμικό φρόνημα δε.

Κάποια στιγμή αναρωτήθηκε ο δεύτερος:

-Αν ξυπνήσω κάποιο πρωί μιας ημέρας νηστείας, και ξεχαστώ και φάω κάτι αρτύσιμο πιο το νόημα να νηστέψω την υπόλοιπη ημέρα εφόσον από την αρχή της έχω διαπράξει την αμαρτία κι έχω καταλύσει την νηστεία;


Ο πρώτος έμεινε σκεφτικός! 

Εδώ, να αναφέρουμε πως και οι δύο φίλοι ήταν λάτρεις του ποδοσφαίρου! 

Μετά από σύντομο διάστημα, τελικά, του απαντάει:

-Αν έπαιζες αγώνα ποδοσφαίρου και στο πρώτο λεπτό του αγώνα, σου έκανε ο αντίπαλος ένα δυνατό μαρκάρισμα και σε έριχνε κάτω, θα έμενες κάτω για τα υπόλοιπα 89 λεπτά του αγώνα ή θα σηκωνόσουν και θα συνέχιζες να παίζεις για την νίκη;

Ο πνευματικός αγώνας έχει πτώσεις και ήττες. Ωστόσο, ο πιστός δεν πρέπει να απογοητεύεται και να παρατάει τον αγώνα αλλά να ξανασηκώνεται και να συνεχίζει, ώσπου να τον χαριτώσει το έλεος του Θεού και να βγει νικητής στην μάχη με την αμαρτία.

Αναγνώστης