Τετάρτη 15 Αυγούστου 2012


Λέτε να είναι αλήθεια ?

ΕΛΛΑΔΑ:Το παγκόσμιο φυτώριο ανθρωπίνων οργάνων και ιστών, τώρα και με νόμο!

  ΑΠΟ ΤΙΣ 01.06.2013 ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΔΟΤΕΣ ΟΡΓΑΝΩΝ (ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΕΙΤΕ ΟΧΙ)..
ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ..
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ (ΚΛΙΝΙΚΑ) ΘΑΝΑΤΟ ΣΟΥ..
ΤΟΣΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΕΙΣ.???
ΔΙΑΒΑΣΕ  ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΟΛΛΑ.Η Ελλάδα μετατρέπεται σε τροφοδότη χώρα οργάνων και ανθρωπίνων ιστών για όλο τον πλανήτη...Εχθές κατ' εξαίρεση, άνοιξα τη τηλεόραση και τι είδαν τα μάτια μου;; Διαφήμιση για την δωρεά οργάνων και μάλιστα με δικά μας λεφτά. Αντί δηλαδή η κυβέρνηση να κάνει το χρέος της και να ενημερώνει τον κόσμο για το καινούργιο σχετικό νόμο, έτσι όπως δεσμεύτηκε, κάνει τηλεοπτική εκστρατεία για να παραπλανήσει τους πάντες. Δείτε πιο κάτω τι εννοώ.
Απόσπασμα από την καταγγελία μου στην Χάγη:
"Α4. ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ
.. Ο πρώτος νόμος που θέτω υπόψιν σας είναι ο νόμος 3984/ΦΕΚ 150/Α/27.06.2011 της κυβέρνησης Παπανδρέου, με τον οποίο ρυθμίζονται οι γενικές αρχές και οι προϋποθέσεις αφαίρεσης οργάνων από ζώντες και θανόντες ανθρώπους με σκοπό τη μεταμόσχευση στο ανθρώπινο σώμα.
Βάσει του νόμου αυτού, από το 2013 και εν αγνοία της πλειοψηφίας των πολιτών, η Ελλάδα μετατρέπεται ουσιαστικά σε τροφοδότη χώρα οργάνων και ανθρωπίνων ιστών για όλο τον πλανήτη. Θα είμαστε δηλαδή το παγκόσμιο φυτώριο ανθρωπίνων οργάνων και ιστών.
Γιατί;Μέχρι τώρα, τα πράγματα είχαν ως εξής :
- λήψη οργάνων γινόταν από όσους είχαν εκφράσει γραπτώς την επιθυμία τους αυτή στον ΕΟΜ (Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων) ή όταν υπήρχε η συγκατάθεση των συγγενών για την αφαίρεση και δωρεά οργάνων προς ?ετα?όσχευση.
- Αποκλειστική αρμοδιότητα για την αφαίρεση οργάνων είχε ο ΕΟΜ, όπως συμβαίνει άλλωστε και διεθνώς.
Συνεπώς, όσοι επιθυμούσαν να είναι δωρητές οργάνων σώματος το έκαναν ελεύθερα με γραπτή δήλωση στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων. Αυτό διασφάλιζε άριστα την επιθυμία και την ελεύθερη βούληση τους, αλλά και τη διαδικασία.
Βάσει του καινούργιου νόμου:
α. Η αφαίρεση οργάνων πραγματοποιείται από «Οργανισμούς Αφαίρεσης», που είναι νοσοκομεία Ν.Π.Δ.Δ. ή Ν.Π.Ι.Δ. κοινωφελούς και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ή ιδιωτικές κλινικές, που έχουν λάβει τη σχετική άδεια. Παραχωρείται έτσι, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, δικαίωμα αφαίρεσης οργάνων σε τρίτους, οι οποίοι μάλιστα εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα. Όπως είπα πιο πάνω, η αφαίρεση οργάνων διεθνώς γίνεται από τις ομάδες των μεταμοσχευτικών κέντρων και όχι από ιδιώτες.
ΠΡΟΣΟΧΗ !!!  ΤΟ ΕΠΙΜΑΧΟ ΑΡΘΡΟ ..
β.Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο θανόν πρόσωπο πραγ?ατοποιείται, εφόσον όσο ζούσε δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του. Γίνεται δηλαδή βάσει δικαζόμενης συναίνεσής του.
Σχόλιο: Με αυτό τον τρόπο, το ανθρώπινο σώμα μετατρέπεται με την έννοια του Εμπράγματου Δικαίου σε πράγμα, επειδή κάποιος (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) ασκεί πια κυριότητα επ' αυτών, έχοντας από το νόμο το δικαίωμα να αποφασίσει για τα όργανα του θανόντος (αυτός που αποφασίζει για τα πράγματα ασκεί κυριότητα επ' αυτών). Και επειδή το σώμα γίνεται πράγμα(*), ο νόμος προβλέπει και τους σχετικούς κανόνες ποιότητας και ασφάλειας.
γ . Θανόν (πτώμα), θεωρείται πια και ο εγκεφαλικά νεκρός άνθρωπος και έτσι είναι υποχρεωτική από01.06.2013 και η αφαίρεση οργάνων ενηλίκων - εγκεφαλικά νεκρών, εκτός εάν είχαν δηλώσει την αντίθεσή τους εγγράφως στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, εάν υπάρχει πιστοποιητικό του γνήσιου της υπογραφής τους και αν αυτό φτάσει έγκαιρα στα χέρια όσων έχουν εξουσιοδότηση για την λήψη οργάνων.
Σχόλιο : Φανταστείτε παρακαλώ τον εαυτό σας να περιμένει στον διάδρομο ενός νοσοκομείου αγωνιώντας για τον άνθρωπό σας (μητέρα, πατέρα, σύζυγο κλπ) και την ίδια στιγμή, ένας γιατρός να του αφαιρέσει τα όργανα επειδή ο άνθρωπος σας κηρύχτηκε εγκεφαλικά νεκρός και ο γιατρός δεν έχει στα χέρια του γραπτή βεβαίωση με γνήσια υπογραφή του ασθενή, ότι δεν επιθυμεί να γίνει κάτι τέτοιο.
Όσο για την σχετική δήλωση εναντίωσης στην λήψη οργάνων, με βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής, όχι μόνο ότι είναι μια διαδικασία που οδηγεί εκατομμύρια πολίτες σε μια περιττή γραφειοκρατική διαδικασία, η οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να ολοκληρωθεί στο σύνολο, τόσο από πλευράς πολιτών όσο και από πλευράς ΕΟΜ αλλά είναι δεδομένο ότι θα υπάρχουν πολλοί οι οποίοι δε θα προλάβουν ή δε θα μπορέσουν (για λόγους άγνοιας ή αδυναμίας ή αμέλειας κλπ) να καταχωρήσουν δήλωση στον ΕΟΜ. Έτσι θα μετατραπούν αυτόματα σε δότες και θα τους αφαιρεθούν τα όργανα χωρίς τη ρητή συγκατάθεσή τους. Εννοείται όμως ότι μια δήλωση μπορεί πάντα και να χαθεί ή να βρεθεί αφού πετσοκόψουν το σώμα του αιτούντα .
Σύμφωνα με όλα τα προαναφερόμενα:
- η διάταξη περί της "εικαζόμενης συναίνεσης" ανοίγει τους ασκούς του Αίολου καθώς:
- καταστρατηγεί την ελεύθερη βούλησή μας, υποβιβάζει τις ανθρώπινες αξίες, μετατρέπει σε πράγμα τον άνθρωπο και τα όργανά του, υποβιβάζει την έννοια του εθελοντισμού, δημιουργεί κινδύνους για τον πληθυσμό, βάζει σε δοκιμασία τη σχέση ασθενούς και ιατρού, αγνοεί τη θέση των συγγενών του θανόντος και την ιστορική και θρησκευτική παράδοση που αποδίδουν ιδιαίτερο σεβασμό στο νεκρό.
- η ταύτιση της εγκεφαλικής νέκρωσης με το βιολογικό θάνατο, εκτός των προαναφερόμενων,νομιμοποιεί εμμέσως πλην σαφώς και την ευθανασία, επειδή η λήψη ζωτικού μοσχεύματος από εγκεφαλικά νεκρό δότη, προκαλεί τον βιολογικό θάνατό του.Για το λόγο αυτό όμως, και επειδή η σχετική πράξη μπορεί πια να γίνει χωρίς αίτημα και χωρίς καμία προϋπόθεση, νομιμοποιείται όχι μόνο η ευθανασία αλλά και ο φόνος. Αναρωτιέμαι κιόλας πόσοι ασθενείς από εδώ και πέρα κινδυνεύουν να κηρυχτούν εγκεφαλικά νεκροί από διάφορους ασυνείδητους;
Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο στις μακάβριες συνέπειες που ο νόμος μπορεί να έχει, για να μην δώσω και ιδέες. Πάντως, σημασία έχει ότι τίποτα δεν πάει χαμένο από έναν άνθρωπο, μία που δεν είναι μόνο τα ζωτικά όργανα αλλά όλα τα όργανα (το μεγαλύτερο είναι το δέρμα.), οι ιστοί και τα κύτταρα, τα οποία ως μέρος του οργάνου ταυτίζονται με αυτό.
Δείτε εδώ τι περίπου εννοώ : How much is your dead body worth?
- ως συνήθως, ο κ. Παπανδρέου και το επιτελείο του έφτιαξαν ένα νομιμοφανές πακέτο και το πέρασαν από τη Βουλή. Αυτή η έντεχνη παρουσίαση όμως (βάπτιση της αυθαίρετης λήψης οργάνων ως δωρεά, βάπτιση των αναγκαστικών δοτών ως δωρητές και βάπτιση των εγκεφαλικά νεκρών ανθρώπων ως θανόντες) δεν ξεγέλασε τους επιστήμονες του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων και άλλων επιστημόνων καθώς και την Εκκλησία της Ελλάδος (Ιερά Σύνοδος), οι οποίοι ήταν ενήμεροι για το σχέδιο νόμου, κατάλαβαν αμέσως τους κινδύνους που κρύβει και διαμαρτυρηθήκαν έντονα.
Οι διαμαρτυρίες τους δεν έφεραν όμως κανένα αποτέλεσμα και για άλλη μια φορά, με κυβερνητική απόφαση, οι διαφωνούντες απομακρύνθηκαν. Και μιλάω για το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΟΜ, τα μέλη του οποίουαπαλλαχτήκαν από τα καθήκοντά τους στις 15/06/2011, την ημέρα της συζήτησης του νομοσχεδίου στη Βουλή δηλαδή. Η καινούργια ηγεσία ανέλαβε καθήκοντα στις 16/06/2011, ημέρα της ψηφοφορίας.
Για την ιστορία αναφέρω ότι εντελώς "συμπτωματικά", ο νόμος αυτός ψηφίσθηκε στις 16/06/2011, χωρίςονομαστική ψηφοφορία, από ένα Κοινοβούλιο πολιορκούμενο από πλήθος Ελλήνων πολιτών, που διαμαρτυρόταν για την πλήρη εξαθλίωση, στην οποία τους οδηγούσε το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο και όλη η Ελλάδα ασχολιόταν με αυτά και με τα τερτίπια του κ. Παπανδρέου, ο οποίος είχε λανσάρει την φήμη ότι παραιτείται, αλλά τελικά στις 15 Ιουνίου αργά το βράδυ, με διάγγελμά του ανακοίνωσε ότι κάνει μόνο ανασχηματισμό. Τον έκανε στις 16 Ιουνίου ανήμερα των γενεθλίων του. Ήταν ο δεύτερος ανασχηματισμός σε 20 μήνες και μας έφερε την τρίτη κυβέρνηση και τη συνηθισμένη πια κατάργηση υπουργείων, ίδρυση καινούργιων κλπ.
Στις 17 Ιουνίου και χωρίς να χρειαστεί, ζήτησε και ψήφο εμπιστοσύνης. Την ίδια μέρα επικυρώθηκαν άτυπα και τα πρακτικά της προηγούμενης συνεδρίασης της Βουλής, όταν δηλαδή ψηφίστηκε ο νόμος μας (κανονικά, επικυρώνονται από την Ολομέλεια, όχι από τον πρόεδρο). Έτσι κανένας δεν πληροφορήθηκε το γεγονός και αμφιβάλλω αν οι ίδιοι οι βουλευτές ξέρουν τι ψήφισαν αφού η πλειοψηφία τους ήταν απασχολημένη με τα προαναφερόμενα, αλλά κυρίως με την ενδεχόμενη υπουργοποίηση τους ή των κομματικών φίλων τους.
Τίθεται όμως και άλλο ερώτημα :
Yπό αυτές τις συνθήκες πόσοι βουλευτές συμμετείχαν στην συνεδρίαση της 16ης Ιουνίου και πόσοι ψήφισαν τον νόμο αυτό; 20; 30 ; 50;
Ενδεικτικά, αναφέρω ότι ναι μεν ήμουν από τους λίγους που ήξεραν για την ύπαρξη του νομοσχεδίου, αλλά μόλις πρόσφατα έμαθα ότι ο νόμος τελικά ψηφίστηκε και τι ακριβώς λέει. Αυτό συμβαίνει επειδή εκείνη την περίοδο ήμουν και εγώ πολύ ταραγμένη όπως όλοι οι άλλοι, και επιπλέον, μαθαίνοντας τον Αύγουστο από τα ΜΜΕ, ότι ο Υπουργός Υγειάς κ. Λοβέρδος μοίρασε στους υπουργούς και στους συνεργάτες του αιτήσεις να γίνουν δωρητές οργάνων, πίστεψα ότι ο νόμος τελικά δεν ψηφίστηκε. Αλλιώς γιατί να μοιράσει τέτοιες αιτήσεις ο υπουργός;Ψάχνοντας αργότερα το νομοσχέδιο για να το επικαλεστώ ως απόδειξη για τις προθέσεις της κυβέρνησης, με μεγάλη έκπληξη διαπίστωσα ότι τελικά ο νόμος ψηφίστηκε. Τον διάβασα, βρήκα και όλα τα σχετικά, αλλά ακόμα δεν κατάλαβα τα δικαιώματά μου. Δηλαδή δεν κατάλαβα εάν μπορώ να στείλω τη σχετική δήλωση εναντίωσης μου από τώρα και αν υπάρχει ήδη η προβλεπόμενη από το νόμο απόφαση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η οποία καθορίζει τον τρόπο και την κάθε τεχνική λεπτομέρεια σχετικά με τη δήλωση του κάθε ατόμου και τον τρόπο συγκέντρωσης αυτών από τον ΕΟΜ.
Υπάρχει και κάτι άλλο που δεν κατάλαβα. Θα εκδοθεί πιστοποιητικό θανάτου και θα γίνει λήψη οργάνων και από τους ευρωπαίους και άλλους αλλοδαπούς πολίτες, που τυχαίνει να κηρυχτούν εγκεφαλικά νεκροί στην Ελλάδα ή αυτό ισχύει μόνο για τους Έλληνες πολίτες; Και αν ναι, προς εφαρμογή της αρχής της ισότητας των πολιτών ενώπιον του νόμου, πώς θα εξασφαλιστεί η λήψη οργάνων όλων εκείνων των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό;
Εάν λάβουμε υπόψιν τα προαναφερόμενα, τις τακτικές που χρησιμοποίησε ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του στο παρελθόν, αλλά και τον τρόπο παρουσίασης του νόμου, είναι ξεκάθαρη η πρόθεση εξαπάτησης και παραπλάνησης της κοινής γνώμης.
Όλα αυτά αποδεικνύουν την υπουλότητα και την επικινδυνότητα του νόμου, όπως και ότι ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του, για ακόμα μια φορά, ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν..Τέλος, επειδή ο εμπνευστής του ήξερε πολύ καλά τι έκανε, ο νόμος αυτός δεν αποτελεί μόνο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας λόγω μαζικής και απίστευτης παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων μας, περιλαμβανόμενων και των ουσιωδών δικαιωμάτων στη ζωή, στην ελευθερία και στον αυτοπροσδιορισμό (ατομικό και συλλογικό), αλλά καιαπόπειρα γενοκτονίας καθώς είναι ένα μόνο από τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για την εξάντληση και τον ευκολότερο αφανισμό μας, αλλά και για την αλλοίωση της θρησκευτικής ταυτότητάς μας. Ως γνωστό, ηχριστιανική πίστη (η επίσημη θρησκεία της χώρας δηλαδή) δεν συμβαδίζει με την παραβίαση της ελεύθερης βούλησης, που ο Θεός χάρισε σε όλους μας, με την ευθανασία και τον φόνο. Καμία θρησκεία δεν συμβαδίζει με αυτά, άλλα εν προκειμένου η ορθοδοξία αποτέλεσε στόχο και γιαυτό αναφέρθηκα σε αυτήν.
(*): Προλείανση του εδάφους έγινε πριν 3+ έτη.Βλέπε εδώ.
-- *Georges A. Michalas*

Τί εἶναι Μασονία


Ανταποκρινόμενος σε παράκληση Χριστιανών μας να μάθουν τι είναι η Μασονία αναφέρω με συντομία τα εξής:
Έχουμε τον παλαιότερο Μασονισμό που ήταν καθαρά επαγγελματικός και είχε ως μέλη του κτίστες και ξυλουργούς, που ανελάμβαναν εργολαβικά την ανοικοδόμηση διαφόρων οικοδομημάτων αποκρύπτοντας τα μυστικά της τέχνης στους άλλους συντεχνίτες τους, που δεν άνηκαν στην οργάνωσή τους.
Τα σωματεία αυτά των τεκτόνων και κτιστών συνεργάστηκαν και με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία για το κτίσιμο Ιερών Ναών. Η Παπική αυλή τα έθεσε υπό την προστασία της, και διάφοροι Πάπες τους παρεχώρησαν προνόμια, ώστε να είναι απαλλαγμένοι από φόρους και άλλες επιβαρύνσεις και ελεύθεροι να εξασκούν τις τέχνες τους. Γι’ αυτό και ονομάστηκαν Ελεύθεροι Τέκτονες.
Όταν τα σωματεία αυτά των τεκτόνων και κτιστών ανελάμβαναν την ανέγερση κάποιου οικοδομήματος, έπρεπε κάπου εκεί κοντά να έχουν που να μείνουν. Έτσι δημιουργήθηκε η «Στοά», η οποία στην αρχή ήταν ένα παράπηγμα στο οποίο οι εργαζόμενοι στα διαλείμματα της δουλειάς τους πήγαιναν για να ξεκουραστούν και να φάνε κάτι.
Έκτος από τα επαγγελματικά μυστικά, οι συντεχνίες αυτές είχαν και κάποια συνθήματα με τα οποία εγνωρίζοντο με ομοϊδεάτες συναδέλφους τους, που ήρχοντο από άλλα μέρη και οι οποίοι εγένοντο δεκτοί σε ελεύθερη επικοινωνία και συνεργασία μαζί τους.
Μέχρι εδώ τα πράγματα είναι απλά και δεν υπάρχει στη Μασονία καμμιά μύηση για την πρόσληψη νέων μελών. Οι τέκτονες την Επαγγελματικής Μασονίας επίστευαν στην αγία Τριάδα και κάθε ένας απ’ αυτούς έπρεπε να είναι πιστός στο Θεό και στην Εκκλησία και να αποφεύγει τις πλάνες και τις αιρέσεις.
Από τον 17ο αιώνα μ.Χ. και μετά η Μασονία (από την αγγλική λέξη Mason = κτίστης) εγκατέλειψε τον επαγγελματικό της χαρακτήρα και άρχισε να παίρνει θεωρητικό χαρακτήρα. Παρά το γεγονός ότι κατά την περίοδο αυτή εισχώρησαν στη διδασκαλία των Μασόνων ειδωλολατρικά και Ιουδαϊκά στοιχεία, η θρησκεία τους εξακολουθεί να είναι η χριστιανική. Οι Τεκτονικές στοές έχουν ως προστάτη τους κυρίως τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο.
Το 1717 μ.Χ. ιδρύθηκε στο Λονδίνο, με την συνένωση των τελευταίων τεσσάρων επαγγελματιών στοών η Μεγάλη Στοά, που είναι η μητέρα της θεωρητικής Μασονίας.
Από εδώ και πέρα η Μασονία χάνει την απλότητα που είχε πριν, καθώς και την αποκλειστική σχέση της με την Εκκλησία και τη Χριστιανική πίστη γενικά. Απλώνεται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική. Στη Γαλλία αναλαμβάνει την διεύθυνση των μασονικών στοών ο αδελφός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη Ιωσήφ. Πολλοί ανώτεροι αξιωματούχοι του Κράτους μπαίνουν στη Μασονία, η οποία αποκτά πολιτική δύναμη και αναμιγνύεται στα δημόσια πράγματα με συνωμοσίες και άλλους κρυφούς και ύπουλους τρόπους. Στη Γαλλική Επανάσταση έπαιξαν πρωτεύοντα ρόλο.
Οι Μασόνοι σήμερα πιστεύουν σε ένα δικό τους απρόσωπο Θεό που τον ονομάζουν Μ.Α.Τ.Σ., δηλαδή Μέγας Αρχιτέκτονας του Σύμπαντος. Στις στοές τους δεν θα ιδή κάποιος Σταυρό ή εικόνα του Χριστού. Ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, είναι γι’ αυτούς ένας απλός Μύστης, όπως περίπου ο Πυθαγόρας, ο Βούδας και άλλοι.
Το Σκωτικό Μασονικό δόγμα που ιδρύθηκε το 1804 περιλαμβάνει 3 μυήσεις και 33 βαθμούς. Στο τρίτο βαθμό γίνεται μια τελετή γύρω από τον δολοφονικό θάνατο του Διδασκάλου Χιράμ και την αναζήτηση του λειψάνου του. Πράγματι στην Παλαιά Διαθήκη γίνεται λόγος για κάποιο Χιράμ από την Τύρο που τον κάλεσε ο βασιλιάς Σολομών να βοηθήσει στο κτίσιμο του Ναού των Ιεροσολύμων. Τα παρά πέρα όμως περί δολοφονίας, αναζητήσεως του λειψάνου του κ.λπ. είναι τελείως φανταστικά και μυθικά.
Η Μασονία, όπως είναι γνωστή σήμερα, δεν είναι απλή φιλανθρωπική και φιλοσοφική οργάνωση, όπως ισχυρίζονται οι οπαδοί της. Είναι μια υπερθρησκεία με συγκρητιστικό χαρακτήρα. Έχει δηλαδή στη διδασκαλεία της στοιχεία Ειδωλολατρικά και Αποκρυφιστικά, Ιουδαϊκά και Χριστιανικά. Πιστεύουν οι Μασόνοι ότι αποτελούν μια παγκόσμια αδελφότητα. Αποκαλούν αδελφό κάθε ένα που ανήκει σ’ αυτούς, είτε αυτός είναι Μωαμεθανός είτε Βουδιστής, είτε οτιδήποτε, ενώ τον μη Μασόνο τον αποκαλούν βέβηλο, έστω κι αν αυτός είναι Χριστιανός.
Η Μασονία είναι θρησκεία και στηρίζεται κυρίως στα αρχαία ειδωλολατρικά μυστήρια. Έχει Ναό που τον ονομάζουν στοά, όπου γίνονται οι διάφορες τελετές τους: Υιοθεσία λυκιδέως (κάτι παρόμοιο με το Χριστιανικό Βάπτισμα), γάμος, μνημόσυνα και άλλα. Έχουν βαθμούς αξιωματούχων που κάμνουν τις τελετές τους, ντυμένοι με ιδιαίτερες στολές, όπως είναι ο Σεβάσμιος, ο Σεβασμιότατος, ο Διδάσκαλος, ο Μέγας Διδάσκαλος, οι επόπτες. Χρησιμοποιούν διάφορα σύμβολα. Κάπου φαίνεται και η Αγία Γραφή, όχι όμως όπως την εννοούμε εμείς οι Χριστιανοί, αλλά ως απλό σύμβολο. Στις μυστηριώδεις τελετές τους χρησιμοποιούν ανθρώπινο σκελετό και σε κάποιο βαθμό υποχρεώνουν τον μυούμενο στη Μασονία να πιεί κρασί μέσα σε νεκροκεφαλή που την έχουν φτιάξει να φαίνεται σαν Κύπελλο.
Ένας που γίνεται Μασόνος δεν υποχρεώνεται να αλλάξει την πίστη του. Ο Χριστιανός μπορεί να είναι πάλι Χριστιανός και ο Μουσουλμάνος να είναι Μουσουλμάνος, παράλληλα με τη Μασονική του ιδιότητα.
Γεννιέται όμως το ερώτημα. Επιτρέπεται ο Χριστιανός να είναι ταυτόχρονα και Μασόνος;
Για την Ορθόδοξη Πίστη μας κάτι τέτοιο όχι μόνο είναι αδύνατο αλλά και αδιανόητο. Όταν μάλιστα η Εκκλησία μας έχει τοποθετηθεί κατ’ επανάληψιν κατά τρόπο σαφή, υπεύθυνο και συγκεκριμένο απέναντι στο θέμα αυτό.
Υπενθυμίζουμε χαρακτηριστικά:
1. Η διορθόδοξη επιτροπή που συνήλθε από 8 έως 23 Ιουνίου 1930 στο Άγιον Όρος χαρακτήρισε τη Μασονία ως σύστημα αντιχριστιανικό και πεπλανημένο.
2. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 12 Οκτωβρίου 1933 υπογραμμίζει ότι ο Τεκτονισμός υπενθυμίζει τις παλιές εθνικές μυστηριακές θρησκείες και λατρείες, από τις οποίες κατάγεται και των οποίων αποτελεί συνέχεια και αναβίωση.
3. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Νοέμβριο του 1972 επαναλαμβάνει ότι η Μασονία είναι αποδεδειγμένως μυστηριακή θρησκεία, προέκταση των παλαιών ειδωλολατρικών θρησκειών και τελείως ξένη και αντίθετη προς την εξ αποκαλύψεως σωτηριώδη αλήθεια της Αγίας μας Εκκλησίας και δηλώνει κατηγορηματικά ότι η ιδιότης του Μασόνου, υπό οποιαδήποτε μορφή, είναι ασυμβίβαστη προς την ιδιότητα του Χριστιανού, που είναι μέλος του Σώματος του Χριστού.
4. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Οκτώβριο του 1966 θεωρεί τη Μασονία παγανιστική θρησκεία ασυμβίβαστη με τον Χριστιανισμό χαρακτηρίζοντας τη ως αντίχριστο σύστημα.
Στην μασονική εγκυκλοπαίδεια (Encyclopedia of Freemasonry vol. 2 Chicago 1947) διαβάζουμε τα εξής: οι ανώτεροι βαθμοί του Τεκτονισμού δεν είναι τίποτε άλλο παρά συμπύκνωσης των διάφορων μορφών του εσωτερισμού (Σελ. 127).
Στην ίδια σελίδα αναφέρεται ότι πέρα από τον 3ο βαθμό περικλείεται μέγιστο μέρος της αποκρύφου επιστήμης και του μυστηρίου συγχρόνως. Αλλιώς θα ήτο αδύνατον να κατανοηθούν οι βαθμοί αυτοί, τα σύμβολα και οι αλληγορίες τους. Στην σελίδα 510 αναφέρεται ότι σε πλείστους ανωτέρους τεκτονικούς βαθμούς γίνεται χρήση της Καβάλα (αποκρυφιστικό βιβλίο του Ιουδαϊσμού). Ολόκληρα δε τεκτονικά δόγματα έχουν στηριχθεί επάνω στις αρχές της.
Χαρακτηριστικές είναι επίσης οι μαρτυρίες που υπάρχουν στην μασονική αυτή εγκυκλοπαίδεια για την παρουσία του ειδωλολατρικού στοιχείου στον Τεκτονισμό. Κανείς, αναφέρεται στην εγκυκλοπαίδεια αυτή, εξετάζοντας προσεκτικά τους τρόπους με τους οποίους η ανάσταση ή η επιστροφή στην ζωή εδιδάσκοντο με σύμβολα και τελετές στ’ αρχαία μυστήρια και διδάσκονται και σήμερα στην τεκτονική μύηση, δεν μπορεί ν’ αρνηθεί ότι ο Τεκτονισμός προήλθε από τα αρχαία μυστήρια (τα ειδωλολατρικά). Στις σελίδες 127, 151, 633 της μασονικής αυτής εγκυκλοπαίδειας ομολογείται ότι οι τρεις πρώτοι συμβολικοί βαθμοί της Μασονίας δεν είναι τίποτε άλλο παρά πιστή επανάληψη των περί αθανασίας της ψυχής διδαγμάτων των αιγυπτιακών, διονυσιακών, ορφικών, ελευσινίων και μιθραϊκών μυστηρίων.
Στην μασονική αυτή εγκυκλοπαίδεια αναφέρεται ότι ο Ελευθεροτεκτονικός εσωτερισμός δέχεται το δόγμα της μετενσάρκωσης, ότι δηλαδή η ψυχή του ανθρώπου μετά θάνατον πηγαίνει σε σώματα άλλων ανθρώπων, ζώων ή φυτών.
Θέλοντας οι μασόνοι να δώσουν κύρος στην οργάνωσή τους, που όπως είδαμε είναι συγκρητιστική θρησκεία, συγκαταλέγουν στους καταλόγους της ονόματα μεγάλων ανθρώπων, ακόμα και κληρικών. Αυτό δεν είναι σωστό, και πολλοί τέτοιοι άνθρωποι αντέδρασαν διαψεύδοντας τέτοιες πληροφορίες της Μασονίας.
Τελειώνοντας έχουμε να πούμε ότι με τους μασόνους δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτε. Τους τιμούμε και τους αγαπούμε σαν συνανθρώπους μας. Όλοι είμαστε πλάσματα του Θεού. Έχουμε όμως το θάρρος και το καθήκον να πούμε στους Χριστιανούς μας που προσχώρησαν στη Μασονία ότι είναι καιρός να ξαναδούν την υπόθεση αυτή κάτω από το φως του Ιερού Ευαγγελίου και της σοβαρότητος που επιβάλλει η σωτηρία της αθάνατης ψυχής μας. Εκτός από εμάς τους Ορθοδόξους και οι Ρωμαιοκαθολικοί, οι Λουθηρανοί και οι Μεθοδιστές Χριστιανοί αποκηρύσσουν τη Μασονία ως αντίθετη με τη Χριστιανοσύνη.
Αν αγαπούμε το Χριστό μας περισσότερο από κάθε τι άλλο και θέλουμε να είμαστε μαζί του στην αιώνια βασιλεία Του, στον Παράδεισο, θα πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας και να εφαρμόζουμε τους λόγους Του:
«Κάθε ένας που θα με ομολογήσει ως Σωτήρα του και Θεό του εμπρός εις τους ανθρώπους, που καταδιώκουν την πίστη μου, θα τον ομολογήσω και εγώ ως πιστό ακόλουθό μου εμπρός εις τον Πατέρα μου, που είναι εις τους ουρανούς. Εκείνον δε που θα με αρνηθεί ως Θεάνθρωπο Σωτήρα εμπρός εις τους ανθρώπους, θα τον αρνηθώ και εγώ και δεν θα τον αναγνωρίσω ως ιδικόν μου, εμπρός εις τον Πατέρα μου, που είναι εις τους ουρανούς» (Ματθ. 10, 32-33).
Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να μάθουν ότι Ένας και μοναδικός είναι ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου, ο Χριστός. Και ότι «δεν υπάρχει σε κανένα άλλον η σωτηρία ούτε υπάρχει άλλο όνομα κάτω από τον Ουρανό, που έχει δοθεί στους ανθρώπους με το οποίο μπορούμε να σωθούμε» (Πράξ. 4, 12), εκτός από το όνομα του Χριστού μας στον Οποίο ανήκει η δόξα, η τιμή και η προσκύνηση μαζί με τον Ουράνιο Του Πατέρα και το άγιο Του Πνεύμα σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

† Ο Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιος
Από «Θεοδρομία», Τριμηνιαία Έκδοση Ορθοδόξου Διδαχής, Έτος 1, Τεύχος 2, Απρίλιος – Ιούνιος 2008, σελ. 299 – 304
http://ierosnaosagandreou.blogspot.gr/2012/06/blog-post_1426.htm

Mία συγκλονιστική μαρτυρία γιά τίς ἐκτρώσεις – Gianna Jessen.


Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά αποσπασμάτων ομιλίας που έκανε η Gianna Jessen στις 8.9.2008 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Την απόδοση έκανε ο συνεργάτης μας κ. Βασίλειος Πετρουλέας, τον οποίο και ευχαριστούμε.
Η Gianna γεννήθηκε μόλις 900 γραμμάρια. Μέχρι που την πήρε σπίτι της η Πένυ, βρισκόταν μεταξύ ζωής και θανάτου. Αργότερα την υιοθέτησε η κόρη της Πένυ. Από 14 χρονών η Gianna αγωνίζεται να ευαισθητοποιήσει ηγέτες, κυβερνήσεις, οργανώσεις κλπ. Είναι δε σε έντονη αντιπαράθεση για το θέμα των εκτρώσεων με τον πρόεδρο Obama.
Ονομάζομαι Gianna Jessen. Είμαι υιοθετημένη και η βιολογική μου μητέρα ήταν δεκαεφτά χρονών, όταν αποφάσισε να κάνει έκτρωση. Ήταν τότε εφτάμισι μηνών έγκυος και ο γιατρός την συμβούλευσε να κάνει αυτό, που ονομάζεται saline abortion (αντικατάσταση του αμνιακού υγρού με αλατούχο διάλυμα, που καίει το παιδί μέσα και έξω). Έτσι η μητέρα μου ανέμενε να γεννήσει ένα νεκρό παιδί μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες.Προς μεγάλη έκπληξη και αμηχανία όλων δεν βγήκα νεκρή σ’ αυτό τον κόσμο, αλλά ζωντανή, στις 6 Απριλίου του 1977, σε κλινική εκτρώσεων του Λος Άντζελες! Αυτό δε που αποτελεί τέλειο συγχρονισμό του ερχομού μου είναι, ότι ο μαιευτήρας που ενεργούσε την έκτρωση, ήταν εκτός υπηρεσίας εκείνη τη στιγμή κι έτσι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να ολοκληρώσει το σχέδιό του με τη ζωή μου…
Ξέρω ότι βρίσκομαι σε κυβερνητικό κτίριο και ότι στην εποχή μας δεν είναι πολιτικά σωστό να πεις το όνομα του Χριστού σε μέρη σαν κι αυτό. Το να Τον αναφέρεις σε τέτοιες συναντήσεις, μπορεί να κάνει τους άλλους να νοιώσουν τρομακτικά άβολα. Αλλά δεν επιβίωσα για να κάνω τον καθένα να νοιώθει άνετα. Επιβίωσα για να ανακατεύω τα πράγματα λίγο και αυτό το απολαμβάνω.

…Και έτσι βγήκα ζωντανή, όπως ήδη είπα, μετά από δεκαοκτώ ώρες. Έπρεπε να ήμουν τυφλή, έπρεπε να ήμουν καμένη, έπρεπε να ήμουν νεκρή. Και δεν είμαι! Το εκπληκτικό είναι, ότι ο μαιευτήρας που έκανε την έκτρωση, ήταν υποχρεωμένος να υπογράψει το πιστοποιητικό γεννήσεώς μου: «γεννημένη κατά την διάρκεια έκτρωσης στο τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης».
Ο άνθρωπος αυτός έχει τη μεγαλύτερη αλυσίδα κλινικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σ’ ένα βιβλίο του καυχιέται πως έχει κάνει πάνω από 1.000.000 εκτρώσεις! Κυρίες και κύριοι, δεν ξέρω αν το συνειδητοποιήσατε. Βρισκόμαστε σε μάχη. Είναι μία μάχη μεταξύ της ζωής και του θανάτου… Με ποια πλευρά είστε;
…Έτσι η νοσοκόμα κάλεσε ασθενοφόρο και με μετέφεραν σε νοσοκομείο. Αυτό είναι θαύμα, διότι συνήθιζαν τότε (μέχρι το 2002, οπότε ο πρόεδρος Bush άλλαξε τον νόμο), να τερματίζουν τη ζωή ενός επιβιώσαντος βρέφους, με στραγγαλισμό, ασφυξία, να το αφήνουν να πεθάνει ή να το πετούν. Έτσι μετά από αυτό τοποθετήθηκα σε ίδρυμα, όπου… δεν τους άρεσα και πολύ…
Βλέπετε, μισήθηκα από τη στιγμή της συλλήψεώς μου από πολλούς και πολύ περισσότεροι με μισούν τώρα, γιατί κηρύσσω ζωή (και τον Χριστό τον μισούσαν!). Όμως αγαπήθηκα από πιο πολλούς και προπάντων από τον Θεό. Είμαι κόρη Του. Δεν παίζετε με το κορίτσι του Θεού. Έχω ένα σημάδι στο μέτωπο, που προειδοποιεί• προσέξτε να είστε καλοί μαζί μου, γιατί ο Πατέρας μου διοικεί τον κόσμο!
…Με πήραν λοιπόν από το «κακό σπίτι» και με πήγαν σε όμορφο σπίτι. Στο σπίτι της Πένυ. Είπε, ότι τότε ήμουν δέκα επτά μηνών και είχα διαγνωστεί με αυτό που εγώ θεωρώ δώρο, εγκεφαλική παράλυση, η οποία δημιουργήθηκε από την έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλό μου, καθώς προσπαθούσα να επιβιώσω.
Τώρα είμαι αναγκασμένη να πω αυτό: Εάν η έκτρωση είναι αποκλειστικά θέμα των δικαιωμάτων των γυναικών, τότε ποια ήταν τα δικά μου δικαιώματα; Πώς δεν βρέθηκε ούτε μία ριζοσπαστική φεμινίστρια, να σηκωθεί και να φωνάξει για την καταπάτηση των δικαιωμάτων μου την ημέρα εκείνη! Η ζωή πνιγόταν στο όνομα των δικαιωμάτων της γυναίκας! Όταν δε ακούω, ότι επιβάλλεται έκτρωση, όταν το παιδί πρόκειται να γεννηθεί ανάπηρο, τότε η καρδιά μου γεμίζει από τρόμο. Υπάρχουν πράγματα, κυρίες και κύριοι, τα οποία θα μπορέσετε να μάθετε μόνο από τους αδύναμους ανάμεσά μας. Και όταν τους πνίγετε, εσείς είσθε αυτοί που χάνετε… Και τι αλαζονεία! Οι δυνατοί να εξουσιάζουν τους αδύνατους και να αποφασίζουν ποιος ζει και ποιος πεθαίνει! Δεν καταλαβαίνετε, ότι δεν είστε εσείς, που κάνετε την καρδιά σας να κτυπά; Δεν καταλαβαίνετε, ότι δεν κατέχετε τίποτε από όλη την εξουσία που νομίζετε ότι κατέχετε; Είναι το έλεος του Θεού που σας στηρίζει, ακόμα και όταν τον μισείτε!
…Έτσι κοίταξαν την αγαπημένη μου Πένυ και της είπαν τα εξής… ενθαρρυντικά λόγια: Η Gianna είναι ένα τίποτα. Αλλά αυτή τους αγνόησε και άρχισε να δουλεύει μαζί μου και άρχισα να σηκώνω το κεφάλι μου… και μετά έλεγαν η Gianna ποτέ δεν θα κάνει αυτό, ποτέ δεν θα κάνει το άλλο. Και όμως στην ηλικία των τρεισήμισι χρόνων, άρχισα να περπατώ με περπατούρα και ορθοπεδικά στηρίγματα. Και, για να μην μακρηγορώ, στέκομαι εδώ σήμερα με ένα μικρό ορθοπεδικό πρόβλημα, χωρίς στηρίγματα. Πέφτω με χάρη μερικές φορές και μερικές άλλες άχαρα, αλλά δεν σταματώ να εργάζομαι για τη δόξα του Θεού.
Βλέπετε, κυρίες και κύριοι, είμαι πιο αδύναμη από τους περισσότερους από σας, αλλά αυτό είναι το κήρυγμά μου. Πληρώνω αυτό το μικρό τίποτα για να μπορώ να κηρύττω στον κόσμο και να προσφέρω ελπίδα. Παρεξηγούμε το πόσο όμορφο μπορεί να είναι το μαρτύριο! Δεν το προκαλώ, αλλά όταν έρχεται, ο Θεός έχει τη δυνατότητα να κάνει και τα πιο άθλια πράγματα όμορφα.
Έχω συναντήσει τη βιολογική μου μητέρα και την έχω συγχωρήσει. Είναι πολύ διαταραγμένη προσωπικότητα. Ήρθε και με βρήκε μετά από μία εκδήλωση και είπε: «Γεια σου, είμαι η μητέρα σου». Ήταν μία πολύ δύσκολη μέρα, αλλά καθώς αυτή μου μιλούσε με ταραχή και οργή, εγώ σκεφτόμουν: Δεν σου ανήκω. Ανήκω στον Χριστό. Είμαι το κορίτσι Του, και είμαι πριγκίπισσα!…
Θα ήθελα προτού τελειώσω να απευθυνθώ στους άντρες που είναι σ’ αυτή την αίθουσα: Άντρες, είστε φτιαγμένοι για να υψώνετε το ανάστημά σας και να υπερασπίζετε τις γυναίκες και μετά να μας αφήνετε μόνες. Είστε φτιαγμένοι για να είστε ευγενικοί και γενναιόδωροι και δυνατοί, διότι, άντρες, προσέξτε με: Είμαι πολύ κουρασμένη για να κάνω το δικό σας καθήκον!
Στους πολιτικούς, που ακούν, θα πω το εξής: Είστε φτιαγμένοι για μεγαλοσύνη. Αφήστε τη διπλωματία στην άκρη. Προορισμός σας είναι να υπερασπίζεστε ό, τι είναι σωστό και καλό. Τι είδους άνθρωποι θέλετε να είστε; Άνθρωποι με εμμονή στη δική τους δόξα ή άνθρωποι με εμμονή στην δόξα του Θεού; Έφτασε η στιγμή να πάρετε θέση. Ο Θεός θα σας βοηθήσει, ο Θεός θα είναι μαζί σας.
Θα τελειώσω με αυτό: Μερικοί ίσως είναι ενοχλημένοι, διότι μιλώ συνέχεια για τον Θεό και τον Κύριο Ιησού. Μα πώς είναι δυνατόν να περπατώ στην γη, έστω κουτσαίνοντας, και να μην δίνω όλη μου την καρδιά και το μυαλό και την ψυχή και όλο μου το είναι στον Χριστό, που μου έδωσε την ζωή; Όλος ο σκοπός της ζωής μου είναι να κάνω τον Θεό να χαμογελά.
Ελπίζω, μερικά απ’ αυτά που είπα, να έχουν νόημα. Βγήκαν μέσα από την καρδιά μου. Ο Θεός να σας ευλογεί.
Η/Υ ΠΗΓΗ:
Χριστιανική φοιτιτηκή δράσις.

 http://dosambr.wordpress.com/2010/07/18


Σύγχρονοι νεομάρτυρες καί ὁμολογητές : Π. Φίλιππος, Π. Δανιήλ, Π.Βιτάλιος


ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ: Π. ΦΙΛΙΠΠΟΣ, Π. ΔΑΝΙΗΛ, Π. ΒΙΤΑΛΙΟΣ

Η ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ. 
ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΤΟΥΣ…ΑΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΜΕ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ…

Ένας ( ακόμα ) ιερέας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ( ανεβάζοντας τον αριθμό των Ορθοδόξων ιερέων Νεομαρτύρων ) δολοφονήθηκε χθες, Τρίτη μέσα στην πολυκατοικία όπου διέμενε στην ανατολική Μόσχα, ενώ προσπαθούσε να ηρεμήσει μια ομάδα μεθυσμένων ανδρών, ανακοίνωσε σήμερα η διερευνητική επιτροπή της εισαγγελίας της Ρωσίας.
Το βράδυ της Τρίτης, ένας άνδρας πυροβόλησε τον ορθόδοξο ιερέα Αλεξάντρ Φιλιπόφ που είχε βγει από το διαμέρισμά του προκειμένου να ηρεμήσει την ομάδα των μεθυσμένων ανδρών”, αναφέρεται στην ανακοίνωση της επιτροπής.
“Ο ιερέας υπέκυψε στα τραύματά του, λίγο μετά τον πυροβολισμό”, μέσα στην πολυκατοικία και ο δράστης τράπηκε σε φυγή.
Ο φερόμενος ως δολοφόνος ‘Ολεγκ Τσέχοφ, που έχει ήδη καταδικαστεί για ανθρωποκτονία, συνελήφθη μερικές ώρες αργότερα, σύμφωνα με την ανακοίνωση.
Στις 19 Νοεμβρίου ένας άλλος ορθόδοξος ιερέας ο οποίος τηρούσε επικριτική στάση απέναντι στο Ισλάμ, τις αιρέσεις και τους υπερεθνικιστές, δολοφονήθηκε μέσα στην εκκλησία όπου λειτουργούσε στη νότια Μόσχα.
Τέλος, να σημειωθεί, ότι ο π. Αλεξάντερ Φιλιπόφ είχε τρεις κόρες.

Πηγή : Εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων Ρομφαία
Ισλαμιστές ανέβαλαν την ευθύνη της δολοφονίας του Ρώσου Ορθόδοξου Ιερέα π. Δανιήλ Σισόγιεφ, ο οποίος στις 19 Νοεμβρίου 2009, δολοφονήθηκε από έναν ένοπλο μασκοφόρο εν ψυχρώ στη εκκλησία του Αγίου Θωμά όπου λειτουργούσε.
Ρωσικό Πρακτορείο μετέδωσε σήμερα, ότι σελίδα εξτρεμιστών με ανακοίνωση της αποκαλούσε τον π. Δανιήλ εχθρό του Αλλάχ, μια πληροφορία που ακόμα δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Σύμφωνα με πληροφορίες η δολοφονία του π. Δανιήλ Σισόγιεφ φέρεται να μαγνητοσκοπήθηκε με κινητό τηλέφωνο, αλλά το βίντεο αυτό λένε ότι πρέπει να έχει καταστραφεί.
Να αναφερθεί ότι ο π. Δανιήλ, κήρυσσε το Ευαγγέλιο μεταξύ μουσουλμάνων και σχισματικών, και επίσης ετοίμαζε χριστιανική μαρτυρία για τους αδιάφορους για την εκκλησιαστική ζωή συμπατριώτες του.
Επίσης, να σημειωθεί ότι ο π. Δανιήλ λίγες μέρες πριν την εν ψυχρώ δολοφονία του, στο προσωπικό του blog, έγραφε: «πάλι σήμερα δέχθηκα απειλές για τη ζωή μου, πλέον αυτό μου έχει γίνει συνήθεια κουράστηκα να ζω με τον φόβο για το έργο που κάνω».
Ο π. Δανιήλ, επειδή δεχόταν σχεδόν καθημερινά απειλές από εξτρεμιστές για την ζωή του, είχε έρθει σε επαφή μέχρι και με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσίας.
Τέλος, πληροφορίες αναφέρουν ότι οποίος θα βοηθήσει σημαντικά για την εξιχνίαση της δολοφονίας του π. Δανιήλ Σισόγιεφ θα λάβει ως ανταμοιβή 1 εκατομμύριο ρούβλια.
Πηγή : Εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων Ρομφαία
Και άλλη επίθεση σε Ορθόδοξο ιερέα, υποψίες και για νεοπαγανιστικούς κύκλους.
Tρείς άγνωστοι άνδρες επιτέθηκαν στον ιερέα Βιτάλιο Ζούμπκοβ ο οποίος υπηρετεί στην εκκλησία του αγ.Θωμά στη Μόσχα , όπου δολοφονήθηκε ο π.Δανιήλ Σισόγεφ στις 19 Νομβρίου 2009.
Ο ιερέας φορώντας ένα μαύρο ράσο πήγαινε στην εκκλησία του, που βρίσκεται στην Οδό Καντεμιρόβσκαγια για να τελέσει μια αγρυπνία όταν τρείς άγνωστοι έτρεξαν προς το μέρος του και άρχισαν να τον χτυπούν.
Το συμβάν έγινε στις 4 μμ τοπική ώρα,το απόγευμα του περασμένου Σαββάτου. .
Έπεσα στο έδαφος και άρχισαν να με χτυπούν στα πόδια .Γι αυτό περπατώ δύσκολα τώρα.Μετά άρχισαν να με χτυπούν στο κεφάλι.Πρόσθεσε ότι η επίθεση αυτή συνδέεται με τον πρόσφατο φόνο του φίλου του, Ορθόδοξου Ιερέα Δανιήλ Συσόγεφ
Νομίζω πως ηταν μια απάντηση για την εμφάνιση μου στην τηλεόραση όπου μίλησα μετά την απώλεια του φίλου μου.Ο π.Βιτάλιος είπε πως τα τραύματα του δεν ήταν τόσο σοβαρά ώστε να χρειαστεί ιατρική φροντίδα.
Κατάφερε μάλιστα να λειτουργήσει την Κυριακή μετά το συμβάν.
(Πρακτορείο Ιντερφαξ)
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες από τις αστυνομικές αρχές η δολοφονία του π.Δανιήλ καθώς και η επίθεση στον π.Βιτάλιο αποδίδεται σε οπαδούς νεοπαγανιστικών ομάδων, οι οποίοι δυσαρεστήθηκαν με την έντονη ιεραποστολική δράση της ενορίας του αγ.Θωμά.
( http://misha.pblogs.gr/2009/12/kai-allh-epithesh-enantion-ierea-sth-mosha.html )
Υ.Γ  Η είδηση αυτή στο Ιντερφάξ δημοσιεύεται αρχές Δεκεμβρίου, είναι – δηλαδή- παλαιότερη της προηγούμενης.
Στις προσευχές μας βρίσκονται οι δύο Ορθόδοξοι Νεομάρτυρες Ιερείς της Εκκλησίας μας. Στις προσευχές μας βρίσκονται οι οικογένειές τους. Ότι και να κάνουν οι “πύλες του Άδη”, δεν θα μπορέσουν να κατανικήσουν την Εκκλησία και τον Ιησού Χριστό, ο οποίος “εξήλθε νικών και ίνα νικήση” .
Ζει Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτωρ, γιατί μαζί Του ζουν στην θριαμβεύουσα Εκκλησία οι δύο νεομάρτυρες της Ορθόδοξης πίστης.
ΠΗΓΗ:
http://ierapostoli.wordpress.com/2009/12/29/orthodoxpriest_witness/

Ἐμφανίσεις καί θαύματα τῆς Παναγίας στό Ἅγιον Ὅρος.ε’ μέρος

 Δείτε εδώ:δ’ μέρος
Κι άλλο φανερό θαύμα της Παναγίας
Όταν στις Καρυές που είναι η Πρωτεύουσα του Αγίου Όρους, στις 3 Οκτωβρίου 1948 οι Κομμουνιστές αντάρτες οκτακόσιοι (800) περίπου επιτέθηκαν εναντίον της Χωροφυλακής και του πολιτικού Διοικητού του Αγίου Όρους κ. Παναγιωτάκου.
Την ημέρα εκείνη, που άρχισε η επίθεση των ανταρτών πολύ πρωί, στο Κελί — μικρό Μοναστηράκι — «ο Προφήτης Ηλίας» του οποίου ο Γέροντας Διάκο – Διονύσιος γιόρταζε την μνήμη του αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, είχε θεία λειτουργία, για την ονομαστική γιορτή του και στη θ. λειτουργία αυτή ήταν συνηγμένοι περισσότεροι από πενήντα (50) Μοναχοί.
Οι θείες λειτουργίες στο άγιον Όρος αρχίζουν πολύ πρωί και τελειώνουν στις 8—9 πρωινή ώρα, πριν όμως να τελειώσει η θεία αυτή λειτουργία, οι αντάρτες άρχισαν την επίθεσή τους με διάφορα όπλα, πολυβόλα και βαρείς όλμους.Ένα από τα βλήματα του όλμου έπεσε επάνω στην σκεπή του Κελλιου αυτού, που όπως είπαμε ήταν μαζεμένοι οι Μοναχοί, οι οποίοι φοβήθηκαν γιατί δεν ήξεραν τι είχε συμβεί και κλείστηκαν όλοι μέσα στο Κελί αυτό.
Από επέμβαση καθαρά της θείας Πρόνοιας, με την πρεσβεία και προστασία της Κυρίας Θεοτόκου, όλως παραδόξως, δεν εξερράγη — δεν έσκασε — το βλήμα του όλμου και έτσι από τους Πατέρας δεν έπαθε κανείς τίποτε, διότι αν έσκαγε ο όλμος ασφαλώς δεν θα γλίτωνε κανείς από τους Μοναχούς.
Τέτοια θαύματα πάρα πολλά έκανε η Παναγία μας στο Περιβόλι της, κατά τα μαύρα εκείνα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής και του ανταρτοπόλεμου οπού ήταν φανερή η επέμβασή Της.
Δεν πρέπει να κρίνουμε από τα φαινόμενα.
Ο μακαρίτης πνευματικός μου από τη Σκήτη των Καυσοκαλυβίων Παπα – Νικόδημος μου διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία παρμένη από Πατερικά αγιορείτικα χειρόγραφα: «Ένας πιστός χριστιανός, επί δέκα πέντε χρόνια πήγαινε στον πνευματικό του και εξομολογούνταν τις ανθρώπινες αδυναμίες του. Μια μέρα όμως, όπως συνήθιζε, πήγε στον πνευματικό του να πορνεύεται με μια γυναίκα.
Αμέσως βγήκε έξω και φεύγοντας είπε στον εαυτό του: Αχ! τι έπαθα, αλίμονο σε μένα, έχω τόσα χρόνια που εξομολογούμαι σε αυτόν και τώρα τι θα κάνω; θα κολασθώ, γιατί όσα αμαρτήματα κι αν μου συγχώρεσε, έφ’ όσον είναι αμαρτωλός άνθρωπος, είναι όλα ασυχώρετα. Έκλεγε και χτυπιόταν ο άνθρωπος για το κακό που τον βρήκε και δεν ήξερε τι πρέπει να κάνει.
Στο δρόμο που έφευγε δίψασε, προχώρησε λίγο και μπροστά του βρέθηκε ένα μικρό ρεματάκι στο οποίο έτρεχε γάργαρο και πεντακάθαρο νερό. Έσκυψε και ήπιε. Ήπιε τόσο που χόρτασε και δεν του έκανε καρδιά να φύγει αλλά ήθελε να πιει κι άλλο από εκείνο το νεράκι.
Σε μια στιγμή σκέφτηκε με το λογισμό του και είπε: «Αν εδώ στο ρεματάκι το νερό αυτό είναι τόσο καθαρό και νόστιμο, φαντάσου πώς θα είναι στη πηγή. Με την σκέψη αυτή ξεκίνησε να βρει την πηγή του νερού.
Όταν έφτασε όμως εκεί τι να δει! Βλέπει το νερό να βγαίνει μέσα από ένα ψόφιο και βρώμικο κουφάρι σκύλου, μέσα από το στόμα του!! Τότε βαθιά αναστέναξε και είπε: αλίμονο σε μένα τον άθλιο, μαγαρίστηκα ο ταλαίπωρος που ήπια από το μολυσμένο αυτό νερό, φαίνεται είμαι πολύ αμαρτωλός και ακάθαρτος για να μου συμβαίνουν αυτά τα πράγματα.
Στη μεγάλη αυτή στενοχώρια που βρισκότανε, παρουσιάστηκε Άγγελος Κυρίου και του είπε: «Γιατί, άνθρωπε μου, στενοχωριέσαι και λυπάσαι για τα πράγματα που σου συμβαίνουν; ΙΙρώτα σαν ήπιες το νερό από το ρεματάκι δεν ευχαριστήθηκες που το βρήκες πολύ καθαρό και δεν το χόρταινες να πίνεις και τώρα που είδες πούθε βγαίνει λες ότι μαγαρίστηκες; Είδες ότι βγαίνει από το στόμα του σκύλου και λες ότι μολύνθηκες; Εάν, αγαπητέ μου, ο σκύλος είναι, ψόφιος και ακάθαρτος μη λυπάσαι γι’ αυτό εσύ, διότι το νερό που ήπιες εσύ κι ο κόσμος όλος που πίνει, μπορεί να βγαίνει από το ακάθαρτο στόμα του σκύλου, αλλά το νερό που βγαίνει δεν είναι δικό του, δεν είναι του σκύλου, αλλά είναι δώρο του Θεού.
Έτσι κι ο πνευματικός που σε εξομολογούσε, η συγχώρεση που σου έδινε δεν ήταν δική του, αλλά η συγχώρεση είναι δωρεά του Θεού, Εκείνος τη δίνει, το Πανάγιο Πνεύμα την χορηγεί, σ’ αυτόν που ειλικρινά και καθαρά εξομολογείται τις αμαρτίες και αδυναμίες του.
Με τη διαφορά ότι οι δωρεές και τα χαρίσματα του Θεού στους ανθρώπους δίδονται μέσω της ιεροσύνης, από τους κανονικά χειροτονημένους και έχοντας την άδεια της εξομολογήσεως και αφέσεως των αμαρτιών, όπως είπε ο ίδιος ο Δεσπότης Χριστός στους αγίους Αποστόλους και Μαθητές Του: «Λάβετε ΙΙνεύμα Άγιον, αν τίνων αφήτε τάς αμαρτίας αυτών άφίενται αυτοίς, αν τίνων κρατείτε κεκράτηνται» (Ίωάν. Κ. 22).
Έτσι οι άγιοι Απόστολοι έδωσαν την έξουσίαν αυτήν στους Επισκόπους και διαδόχους αυτών και εκείνοι στους κανονικά χειροτονηθέντες ιερείς και πνευματικούς. Εκ του λόγου τούτου και διότι τελούν τα άγια Μυστήρια του Θεού, οι ιερείς είναι ανώτεροι κατά το αξίωμα κι από αυτόν τον βασιλέα και ανώτατο άρχοντα του λαού, διότι κι αυτός οποιοσδήποτε και αν είναι στο κοσμικό του αξίωμα, από τον Ιερέα και πνευματικό θα λάβει την συγχώρεση των αμαρτιών του, διότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, αυτή είναι η ιερά Παράδοση της αγίας Εκκλησίας μας.
Δεν πρέπει οι χριστιανοί να κρίνουν τους ιερωμένους.
Και τώρα, λέγει ο Άγγελος, πήγαινε να βάλεις μετάνοια και να ζήτησης συγχώρεση από τον πνευματικό σου, που τον είδες να αμαρτάνει και παρακάλεσε τον να σε συγχωρέσει, για την κατάρτιση που σε βάρος του έκαμες. Όσο δε για την αμαρτία που εκείνος έκανε, ο θεός θα τον εξετάσει και Αυτός μόνον θα τον κρίνει, διότι εσύ είδες αυτόν να κάνει την αμαρτία, δεν μπορείς όμως να γνωρίζεις αν αυτός μετανόησε ή τον τρόπο της μετανοίας του. Έτσι εσύ μεν έχεις την αμαρτία της κατακρίσεως, εκείνος δε, αν μετανοήσει, θα τρυγήσει τους καρπούς της μετανοίας και διορθώσεώς του».
Όταν ο Άγγελος είπε αυτά στον πιστό εκείνο χριστιανό έγινε άφαντος. Ο δε χριστιανός, σύμφωνα με την εντολή του Αγγέλου, γύρισε πίσω, πήγε στον πνευματικό, στον οποίο διηγήθηκε όλα όσα είδε και άκουσε από τον Άγγελον Κυρίου, του έβαλε μετάνοια κι όταν είπε τα διατρέξαντα στον πνευματικό, όπως του τα είπε ο Άγγελος ο πνευματικός με δάκρυα στα μάτια μετανόησε, έκλαψε πικρά και ζήτησε συγχώρεση από τον πολυέλεο, πολυεύσπλαχνο και Πανάγαθο Θεό και διόρθωσε τα κακώς διαπραττόμενα, προς δόξαν Θεού και ψυχική σωτηρία αυτού.
Όταν μου διηγήθηκε αυτά ο πνευματικός μου Παπα – Νικόδημος, συνέχισε τον λόγο του και με αγάπη μου είπε: «Γι’ αυτό, αδελφέ Χαράλαμπε, (αυτό έλαβε χώρα το 1934, που δεν ήμουν ακόμη Μοναχός και με έλεγε με το κατά κόσμον όνομά μου) δεν έχουμε δικαίωμα να εξετάζουμε την ζωή των άλλων ανθρώπων, όπως λέει και ο Απόστολος Παύλος: «Σύ τίς ει ό κρίνων άλλότριον οικέτην;….» (Ρωμ. ΙΔ’ 4). Πολύ δε περισσότερο να κρίνουμε τους Κληρικούς, τους ιερωμένους, τους πνευματικούς και γενικά τους ρασοφόρους, τους οποίους σκληρότατα δοκιμάζει ο Θεός και με μεγάλη πονηρία και μαεστρία πολεμεί ο Διάβολος, όπως λέει ο ίδιος ο Θεός «Μη κρίνετε; ίνα μη κριθήτε καί εν ω κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, καί εν ω μέτρω μετρείται μετρηθήσεται υμίν» (Ματθ. Ζ’ 1 – 3).

Εμείς οφείλουμε να συγχωρούμε τα σφάλματα των άλλων και να μετανοούμε, να κρίνουμε και να τιμωρούμε τον εαυτό μας και μόνον. Αν θέλουμε να σωθούμε, να συγχωρούμε τους άλλους και να άναλι του ιερού Ευαγγελίου που λέει: «Εάν αφήτε τοις ανθρώποις τα πάλι του ιερού Ευαγγελίου πού λέει: «Εάν αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ό Θεός τα παραπτώματα υμών, κατά το έφετε καί αφεθήσεται υμίν» (Λουκ. ΚΓ’ 34).

Γεροντικόν του Αγίου Όρους
http://www.agioritikovima.gr

http://orthmad.gr/node/1628

Ο Τάφος της Παναγίας.

Ο Τάφος της Παναγίας.



Ο τάφος της Παναγίας,ανήκει στους Ορθόδοξους από την εποχή που οικοδομήθηκε ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου από τους ισαποστόλους Κωνσταντίνο και Ελένη. 

Όπως σημειώνει σύγχρονος αγιοταφίτης ιεράρχης και ιστοριοδίφης, «το σεμνόν τούτο και σεβάσμιον ιερόν προσκύνημα, ανεγερθέν κατά τους χρόνους της παλαιάς αρχαιότητος . . . υπενθυμίζει τας κατακόμβας της διωκόμενης Εκκλησίας των μαρτύρων της πίστεως και δια μέσου των αιώνων μάλλον διετηρήθη ανέπαφον, εκτός ελαχίστων ανακαινίσεων και μεταβολών».
Δείτε παρακάτω μερικές φωτογραφίες από το ιερό αυτό προσκύνημα. 


Τρίτη 14 Αυγούστου 2012

Ἐπιστολή δύο Ἑλληνίδων γιά τό ραμαζάνι στήν Ἀθήνα

 
 Την παρακάτω επιστολή απέστειλαν στα υπουργεία Παιδείας, Δημοσίας Τάξεως, Εσωτερικών, Πολιτισμού-Αθλητισμού καθώς και στο δήμο Αθηναίων δύο θαρραλέες Ελληνίδες, η Όλγα Γ. Γεριτσίδου και η Τάνυα-Μαρία Γεριτσίδου.
Θέμα : « Αίτημα νομικής και Ηθικής τοποθετήσεως επί ζητήματος καταπάτησης του Συντάγματος και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ελλήνων»
Πληροφορηθήκαμε από διάφορες πηγές ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης ότι με αφορμή την εορτή του ραμαζανίου πρόκειται να επιτραπεί από τις υπηρεσίες σας πολυπληθέστατη δημόσια εκδήλωση πολλών χιλιάδων ανθρώπων που ασπάζονται το Ισλάμ, σε μία εκτίμηση συγκεντρώσεως από πολλές δεκάδες έως και εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, σε καίρια ιστορικής και συμβολικής σημασίας σημεία της Αθήνας. Επίσης, καθίσταται ξεκάθαρο ότι οι υποκινητές-διοργανωτές του συγκεκριμένου εγχειρήματος δεν επιφυλάσσουν πρόσκληση μόνο για τους νόμιμους κατοίκους της Αθήνας που ασπάζονται το Ισλάμ αλλά αντιθέτως μία παν-συγκέντρωση κάθε τέτοιου ατόμου, είτε είναι Έλληνας είτε αλλοδαπός και άνευ οιουδήποτε ελέγχου περί της νομιμότητας ύπαρξης αυτού του ατόμου καν σε Ελληνικό έδαφος.


Εκτός του ότι η συγκεκριμένη μέθοδος εορτασμού της Ισλαμικής αυτής θρησκευτικής εορτής ενέχει ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΟΠΟΥ ΕΝΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΑΠΟ ΕΚΡΥΘΜΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ ( βλέπε κρίση στην Συρία, επιθετική πολιτική και απειλές εκ Τουρκίας σε σχέση με την Ελληνική ΑΟΖ, κλπ ), επιτρέποντας ουσιαστικά με πάσα ευκολία και διευκόλυνση σε κάθε τρομοκρατικό ή προβοκατόρικο στοιχείο να απειλήσει μαζικά τις ζωές όχι μόνο των Ελλήνων Πολιτών αλλά και κάθε άλλου ανθρώπου

( συμπεριλαμβανομένων και των τουριστών ) που βρίσκεται αυτή την εποχή στην περιοχή της Αθήνας τουλάχιστον, η πρακτική της αντίκειται κάθετα με τις Επιταγές του Συντάγματος μας περί προασπίσεως της Ελληνικής Ταυτότητας σε κάθε περίπτωση.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 1 του Συντάγματος της Ελλάδος «επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού», ενώ σύμφωνα με το άρθρο 13 παρ. 2 του Συντάγματος της Ελλάδος, αν και βεβαίως κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με την λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων, «η άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει την δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη». Επίσης, και πάλι σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος πρώτη μέριμνα σας οφείλει να είναι «η ηθική, πνευματική … αγωγή των Ελλήνων, η ανάπτυξη της Εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και η διάπλαση σε ελεύθερους και υπεύθυνους Πολίτες» (άρθρο 16, παρ. 2Σ).  Και βεβαίως το Σύνταγμα μας επιτάσσει να προβαίνετε επίσης υποχρεωτικά στην «προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος» το οποίο το Σύνταγμα αναγνωρίζει ως Δικαίωμα κάθε Πολίτη ( άρθρο 24 παρ. 1 ).
Εκτός από όλα τα ανωτέρω, το Σύνταγμα μας ευθαρσώς και ρητώς ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ  ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ( άρθρο 25 παρ. 3 ).
Από απλή πείρα του προηγούμενου έτους αλλά και από τις πλέον απλές αρχές της κοινωνικής ψυχολογίας προκύπτει ευκόλως το οφθαλμοφανές συμπέρασμα ότι η μαζική συγκέντρωση Ισλαμιστών, οι οποίοι μάλιστα δεν είναι καν κάτοικοι Αθηνών με νόμιμη άδεια παραμονής πόσο μάλλον Πολίτες του Κράτους ή Έλληνες, ουσιαστικώς και θεμελιωδώς αλλοιώνει τον πολιτιστικό και πολιτισμικό χαρακτήρα της Αθήνας, αφού αντί για την εικόνα του αρχαιοΕλληνικού πνεύματος και του ΕλληνοΧριστιανικού χρώματος που απεικονίζεται συμβολικά και στην ίδια μας την Σημαία, η Αθήνα παρουσιάζεται ως μία μουσουλμανική παροικία της Μέκκας.
Ιδιαιτέρως τραυματική και προσβλητική είναι δε για τους Έλληνες, και ιδιαιτέρως τους Αθηναίους, αυτή η βίαια και ξαφνική αλλοίωση του περιβάλλοντος και μάλιστα με την υποστήριξη αρχών που πληρώνονται από αυτούς και που έχουν ορκιστεί να προάγουν το Ελληνικό Πνεύμα, την Ελληνική κουλτούρα και να εξασφαλίζουν την ύπαρξη της αίσθησης του Ελληνικού Πολιτισμού ανά πάσα ώρα και στιγμή χωρίς διακοπές ή εξαιρέσεις, αφού νωπή είναι ακόμα στο κοινό συνειδητό των Ελλήνων, όχι μόνο η τεσσάρων αιώνων σκλαβιά υπό Ισλαμιστών αλλά και τα δεινά που μέχρι και πολύ πρόσφατα ο Ελληνισμός έχει υποφέρει από πληθυσμούς που ταυτίζουν την Ισλαμική τους ταυτότητα με την εθνική Τουρκική τους ( π.χ. 1922, 1955 και 1958, 1974, 1996, κ.ά. ).
Πρόκειται δηλαδή για μία μαζική προσβολή της Ταυτότητας των Ελλήνων ταυτόχρονα με την άσκηση τεράστιας ψυχολογικής βίας, κάτι που όχι μόνο αντίκειται στο Σύνταγμα της Ελλάδος όπως παρουσιάσαμε ανωτέρω αλλά και στο σύνολο των αρχών της Χάρτας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθ’ ότι κανείς δεν δικαιούται να βλάψει/καταπατήσει τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του συνανθρώπου του κατά την διάρκεια άσκησης των δικών του Δικαιωμάτων.
Και πρόκειται για καταπάτηση καταχρηστική και όχι αναγκαία διότι όπως η κοινή πρακτική αποδεικνύει, αλλά και οι εξ επί τούτου επιπλέον ενέργειες για να επιτευχθεί αυτή η μαζική συγκέντρωση ( δεν είναι δηλαδή φυσική ανάγκη αλλά τεχνητή διοργάνωση με σκοπούς που δεν εξυπηρετούν θρησκευτικά Δικαιώματα σε καμμία περίπτωση ), τα άτομα που ασπάζονται το Ισλάμ έχουν μπορέσει να τηρήσουν τις λατρευτικές τους υποχρεώσεις στα μέρη όπου κατοικούν και στους χώρους λατρείας τους εδώ και δεκαετίες χωρίς καμμία επέμβαση ή περιορισμό ή παρενόχληση σε αυτό.  Δηλαδή, σε καμμία περίπτωση δεν περιορίζεται το ατομικό Ανθρώπινο Δικαίωμα του κάθε Ισλαμιστή να λατρεύσει σύμφωνα με τις επιταγές της θρησκείας του, η οποία όμως σύμφωνα με το Σύνταγμα ΔΕΝ είναι η επικρατούσα και άρα ΔΕΝ πρέπει να φαίνεται ως τέτοια.
Όμως ταυτόχρονα αυτή η πρακτική και ιδιαίτερα εφέτος καταπατάει πλήρως τα Δικαιώματα των Ελλήνων, και όχι μόνο των Ελλήνων που ασπάζονται τον Χριστιανισμό, ορθοδόξων, καθολικών, κλπ δογμάτων, αλλά του συνόλου των Ελλήνων που στο όνομα της Ελληνικής Παιδείας και Πνεύματος δεν δέχονται την επιβολή των πρακτικών που προωθούν αρχές σκοταδισμού σύμφωνα με την Ελληνική Παιδεία, όπως η θέση της γυναίκας ή η αντιμετώπιση του συνανθρώπου που δεν ασπάζεται τα ίδια ήθη.
Όπως είναι ευρέως γνωστό η 15η Αυγούστου αποτελεί σημαντικότατη εορτή της ΕλληνοΧριστιανικής κουλτούρας και η επιβολή την ημέρα εκείνη σε καίρια/στρατηγικά σημεία της Αθήνας ενός εντόνου Ισλαμικού στοιχείου με ισλαμιστές να συρρέουν στα σημεία συγκεντρώσεως των την ημέρα εκείνη, με ό,τι παρατράγουδα μας έχουν δείξει ότι δεν έχουν πρόβλημα να προκαλούν εν είδει πολιτισμικής τους δυσανεξίας και προσπάθεια επιβολής τους στο περιβάλλον που βρίσκονται, είτε το δικαιούνται είτε όχι, αφ’ ενός πρόκειται για καταπάτηση του Δικαιώματος των Ελλήνων Χριστιανών να λατρεύσουν άνευ παρενοχλήσεως στους χώρους που έχουν δημιουργηθεί από τους δικούς τους φόρους, θυσίες και Αγώνες και αφ’ ετέρου για τέτοια δυνατότητα δημιουργίας τριβών σε περίπτωση που θρησκευτικά σύμβολα προκαλέσουν αντιδράσεις που είτε θέλετε να προκαλέσετε επεισόδια είτε σας διακατέχει βαρύτατη κακουργηματικού επιπέδου αμέλεια.
Επιπλέον, τα κόστη και μόνο από την ΕΛ.ΑΣ. για την τήρηση της τάξης ( για να μη μιλήσουμε για τις εγκαταστάσεις και το προσωπικό τους ) για μία εκδήλωση η οποία δεν έχει καμμία ανάγκη να συμβεί παρά μόνο για ανθελληνικούς σκοπούς και προώθηση σε αναρχία και βιαιότητα, θα επιβαρύνουν τους ήδη χειμαζόμενους σε επίπεδο ανθρωπιστικής κρίσης και γενοκτονίας  Έλληνες Πολίτες σε σημείο που ακόμα και αυτή η εορτή της Δημοκρατίας δεν έλαβε χώρα, βάλλοντας έτσι ακόμα περισσότερο εμμέσως πλην σαφώς και σε ακόμα ένα επίπεδο τους Έλληνες Πολίτες.
Κατόπιν όλων αυτών :
ΕΠΕΙΔΗ οι παράμετροι αυτής της μαζικής και καθ’ όλα επικίνδυνης για την δημόσια ασφάλεια και τα δημόσια ήθη συγκέντρωση ΔΕΝ ΠΡΟΑΣΠΙΖΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ
ΕΠΕΙΔΗ η φύση της συγκέντρωσης αυτής αντίκειται στα άρθρα του Συντάγματος της Ελλάδος περί προάσπισης της Ελληνικής κουλτούρας, πολιτισμού, περιβάλλοντος, θρησκευτικής συνείδησης και Παιδείας γενικότερα
ΕΠΕΙΔΗ ενυπάρχουν στοιχεία απόπειρας προσηλυτισμού ή δημιουργίας φοβικού περιβάλλοντος για τους Έλληνες Πολίτες
ΕΠΕΙΔΗ  η συγκέντρωση αυτή αντίκειται στις βασικές τοποθετήσεις του Ελληνισμού όσον αφορά επιθετικές θρησκευτικές εκδηλώσεις
ΕΠΕΙΔΗ  κατά πλειοψηφία τα άτομα που ασπάζονται το Ισλάμ στην περιοχή της Ελλάδας ταυτίζουν την θρησκεία τους με την εθνική ταυτότητα και τα συμφέροντα της Τουρκίας, ενός κράτους με εχθρικότατη πολιτική προς τους Έλληνες όπως διαπιστώνεται και επίσημα από την ύπαρξη casus belli κατά παράβαση των κανόνων του ΟΗΕ
ΕΠΕΙΔΗ υπάρχει υψηλότατος κίνδυνος για την Εθνική και Πολιτειακή ασφάλεια
ΕΠΕΙΔΗ καταπατούνται τα κυριαρχικά Δικαιώματα και νομή του Ελλαδικού χώρου και μάλιστα της πρωτευούσης από τους αλλοδαπούς αγνώστου προελεύσεως και καθεστώτος παραμονής οι οποίοι ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ να επιδοθούν σε αυτή την συγκέντρωση όπως ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ να υπάρχουν στον χώρο όπου οι Έλληνες Ιστορικά εκ φύσεως διαβιούν και έχουν πρώτη προτεραιότητα και Δικαίωμα να τον νέμονται όπως η πλειοψηφία/Δημοκρατία/αυτοδιάθεση ορίζει, και για αυτό εξ άλλου έχουν και την υποχρέωση της συντηρήσεως και προστασίας αυτού
ΕΠΕΙΔΗ έχετε ορκιστεί να προασπίζετε, να προωθείτε και να καλλιεργείτε τα Ελληνικά Ιδεώδη και πρακτικές και απαιτήσεις, εκ των οποίων το Ισλάμ σε καμμία περίπτωση δεν είναι μέρος γεγονός που αποδεικνύεται ευκόλως και Ιστορικά
ΕΠΕΙΔΗ  κάθε επί πλέον δαπάνη από το κράτος για αυτή την εκ του περισσού εκδήλωση που ενέχει τόσους κινδύνους και κόστη και μπορεί να οδηγήσει σε πολλά κρούσματα φανατικής εγκληματικότητας που ήδη έχουν επιδείξει πολλά άτομα που δηλώνουν ισλαμιστές/εποικιστές/ παρανόμως υπάρχοντες στην Ελλάδα επιβαρύνει τους Έλληνες Πολίτες –φορολογούμενους που ήδη αντιμετωπίζουν καταστάσεις οικονομικής εξόντωσης και φυσικής γενοκτονίας
ΑΙΤΟΥΜΕΘΑ ΟΠΩΣ :
1. άμεσα αποσύρετε κάθε άδεια για την τέλεση τέτοιας μαζικής Ισλαμιστικής εκδήλωσης

2. να τοποθετηθείτε επί όλων των ανωτέρω και να στηρίξετε με νομικό σκεπτικό πώς προασπίζετε τα συμφέροντα των Ελλήνων και ειδικότερα των Αθηναίων Πολιτών όπως νόμος και Σύνταγμα και Ανθρώπινα Δικαιώματα ορίζουν

3. να αποδείξετε εάν και πώς έχετε την επικύρωση των Ελλήνων Πολιτών για αυτή σας την συγκεκριμένη πρακτική δεδομένου ότι μετά τα τελευταία στοιχεία δημοσιευθέντα υπό της ΕΛΣΤΑΤ έχει καταστεί σαφές ότι κανένα εκλογικό αποτέλεσμα δεν είναι έγκυρο ή αντιπροσωπευτικό της Βούλησης και αυτοδιάθεσης των Ελλήνων Πολιτών


4. να εγγυηθείτε με την προσωπική σας περιουσία και μισθό και πολιτικά δικαιώματα κάθε πρόκληση ζημίας είτε από χρήση είτε από δολιοφθορά είτε από δημιουργία επεισοδίων είτε κάθε άλλη απορρέουσα περίπτωση καταστροφής έμβιου ή μη υλικού συμπεριλαμβανομένων καθώς και των επιπλέον δαπανών από οποιαδήποτε κρατική υπηρεσία για την τέλεση της εκδήλωσης αυτής
Δεδομένων όλων των ανωτέρω σας γνωρίζουμε ότι είστε βάσει νόμου ηθικοί αυτουργοί κάθε παραβάσεως ( από φθορές μέχρι διατάραξη της ειρήνης και αλλοίωσης της Πολιτείας μέχρι προσβολή της προσωπικότητας και της Εθνικής ταυτότητας κάθε Έλληνα Πολίτη που το επικαλεστεί ) όπως προκύπτει λόγω της μεγάλης συγκεντρώσεως που έχετε επιτρέψει αλλά και απλοί αυτουργοί κάθε επικοινωνιακής συνεπαγωγής/συνειρμών  που τυχόν γίνουν από τρίτους ενώπιον της διεθνούς κοινότητος σε σχέση με την Ελληνική Ταυτότητα και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του Ελλαδικού χώρου, καθώς και κάθε υπονόμευσης Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της Ελλάδος που μπορεί να προκύψει ιδιαιτέρως έχοντας υπ’ όψη τις πρακτικές δικαιολογιών που Ιστορικά έχει χρησιμοποιήσει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδος.
Επιφυλασσόμενες παντός νομίμου Δικαιώματος μας,
Όλγα Γ. Γεριτσίδου
Τάνυα-Μαρία Γεριτσίδου
freepen
Δείτε και:
-Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης θέλει να παραχωρήσει το Γενί Τζαμί στους μουσουλμάνους

http://aktines.blogspot.gr

Ἐμφανίσεις καί θαύματα τῆς Παναγίας στό Ἅγιον Ὅρος.δ’ μέρος

 
 Δείτε εδώ:γ’ μέρος

Η Παναγία έφερε σιτάρι
Ήτανε δώδεκα του μηνός Αυγούστου, η ώρα έξι (6) το μεσημέρι, ώρα Βυζαντινή (ή οποία κατά την δύση του ηλίου θα πρέπει πάντοτε σε όλες τίς εποχές του έτους να δείχνει ο ωροδείκτης 12), ακούμε να κτυπάει η πόρτα. Έτρεξε ο Πάτερ Ιάκωβος για να ανοίξει. Είδε τον Πατέρα Αρσένιο Μαντζαρόλα να κτυπάει, του άνοιξε και στην ερώτηση που του έκανε: «Πώς τέτοια ώρα πάτερ Αρσένιε, τι σου συμβαίνει; η οσιότητά σου δεν ερχότανε τον καλό καιρό και τώρα μεσημεριάτικα τι συμβαίνει;». Εκείνος σχεδόν κλαμένος του απάντησε: «Σώπα, π. Ιάκωβε, και έλα έξω στην απλωταριά — στην βεράντα— στον εξώστη, να δεις τα θαύματα της Κυρίας Θεοτόκου καί την φροντίδα που έχει για μας τους Μοναχούς της η Παναγία μας.
Πράγματι βγήκαμε και οι δυο στην απλωταριά και είδαμε τα κατάρτια ενός πλοίου. Ιδού μου λέγει, π. Ιάκωβε, η Παναγιά μας έφερε σιτάρι!Εγώ είπα: «Πώς το έμαθες αυτό Π. Αρσένιε; πήγες στην παραλία, κατέβηκες κάτω και το είδες;». Ο Αρσένιος τότε μου είπε: «Πάτερ μου εγώ δεν πήγα στην παραλία, αλλά επειδή, όπως γνωρίζεις, δεν έχω καθόλου ψωμί και χρωστάω τόσα στους Πατέρες και ντρέπομαι να τους δω, αποφάσισα αύριο τα ξημερώματα να φύγω και με τα πόδια σιγά σιγά από τη στεριά να φτάσω στην πατρίδα μου την Σπάρτη.
Έτσι, με τη σκέψη αυτή, ξάπλωσα στο ντιβάνι μου να ξεκουραστώ νηστικός και πολύ στενοχωρεμένος. Μόλις αποκοιμήθηκα ή μισο-ξύπνιος ήμουνα, βλέπω την μάνα μου, η οποία ήρθε και μου είπε, τι έχεις παιδί μου και είσαι έτσι λυπημένος; «Μάνα, της είπα, τι άλλο θέλεις να έχω, δεν έχω καθόλου ψωμί, μάνα πεινώ. Κι αυτή μου είπε πάλι: «Και γι’ αυτό θέλεις να φύγεις από το Όρος; της είπα, ναι, γι’ αυτό.
Και που λογαριάζεις να πας παιδί μου; δυστυχισμένο παιδί, δεν είμαι εγώ η Κυβερνήτης του Όρους;
Τόσους αιώνες το προστάτευα, το συντηρώ και το διαφυλάττω, το Όρος ολόκληρο και τους εν αυτώ υπομένοντας πατέρες, δεν τους έχω και τους φροντίζω σαν τέκνα μου αγαπητά; Και πώς είναι δυνατόν να αθετήσω την υπόσχεσίν μου αυτήν; Ιδού σας έφερα κάτω ένα Καΐκι με σιτάρι, σήκω κατέβα και πάρε».
Εγώ σε αυτά είπα: «Μητέρα μου, πώς θα πάρω το σιτάρι αφού δεν έχω χρήματα;
Κι αυτή μου είπε: «Το γνωρίζω κι αυτό παιδί μου, αλλά εδώ κάτω είναι ο Γέρο – Συμεών ο δούλος μου με την συνοδεία του, κι αυτός δεν έχει σιτάρι και στενοχωριέται, πλην όμως σε μένα έχουν την ελπίδα τους. Πήγαινε σ’ αυτούς και θα σου δώσουν χρήματα και να τους πεις να κατέβουν κι αυτοί κι όλοι οι Πατέρες να πάρουν.

Αυτά μου είπε κι έφυγε Π. Ιάκωβε. Έλα λοιπόν κι εσύ πάμε μαζί κάτω να πάρουμε σιτάρι. Να το Καΐκι. Όπως βλέπεις δεν ήταν αυτή η μητέρα μου, αλλά ολοφάνερα ήταν η Παναγία η μεγάλη μας Μητέρα.
Ο Πατήρ Ιάκωβος έτρεξε στον Γέροντα μας και του είπε «δώσε Γέροντα στον Παντελεήμονα χρήματα και σακιά, κι εμείς με τον Π. Αρσένιο φεύγουμε για την παραλία να προλάβουμε να πάρουμε λίγο σιτάρι, μήπως μας φύγει το Καΐκι.
Όταν κατεβήκαμε στην θάλασσα, βρήκαμε τους Καπεταναίους στην Καλαμιά, εκεί που τώρα είναι ο αρσανά του Παπα – Βαρλαάμ. Οι ναυτικοί ήταν καθισμένοι και έλεγαν: «Πατέρες εμείς δεν έχουμε σιτάρι για πούλημα. Εμάς, από την Καβάλα μας αγγάρευαν οι Γερμανοί να πάμε είδη πολέμου στον Κολυνδρό και μας επέτρεψαν να πάρουμε σιτάρι 300 οκάδες για κάθε οικογένεια. Αυτό έχουμε, αλλά επειδή κι εσείς δεν έχετε καθόλου θα σας δώσουμε να πάρετε από 30 οκάδες κάθε άτομο, για οικονομηθήτε τώρα».
Ρώτησαν τον Π. Αρσένιο, πόσοι μοναχοί είστε εσείς; Ο Π. Αρσένιος είπε εγώ είμαι μόνος μου. Καλά είπαν θα πάρεις 30 οκάδες. Ο π. Αρσένιος είπε, σας ευχαριστώ. Εσείς Π. Ιάκωβε πόσοι είστε;
Αυτός απάντησε, εμείς είμαστε πέντε (5) γιατί είχαμε και τον Γερο – Βαρθολομαίο. Εσείς τότε θα πάρετε, είπαν οι Καπεταναίοι, εκατόν πενήντα (150) οκάδες. Και είπαμε δόξα να έχει ο Θεός, σας ευχαριστούμε.
Φύγανε τότε όλοι κι εγώ έμεινα εκεί. Οι άλλοι με την βάρκα πήγανε στο Καΐκι ζύγισαν το σιτάρι και το φέρανε έξω στην παραλία.
Οι Γερμανοί αξιωματικοί, δεν τους «είπαν τίποτε. Όταν ήρθαν έξω, τότε οι άνθρωποι που είχαν το Καΐκι είπαν: «Πατέρες, οι Γερμανοί φοβούνται και δεν θέλουνε να φύγουμε τώρα που είναι ακόμη ημέρα, αλλά θέλουν να φύγουμε τα μεσάνυχτα, γι’ αυτό μήπως μπορούσαμε, με την ευκαιρία αυτή, εμείς να προσκυνήσουμε τα άγια Λείψανα που έχετε εδώ στην Σκήτη σας; Ο Π. Ιάκωβος τους είπε: «ευχαρίστως μπορείτε, βεβαίως, να έρθετε επάνω». Ο Δίκαιος μας, που τότε ήταν ο Γέρο – Ανατόλιος, ο οποίος έμενε στην Καλύβη του αγίου Σπυρίδωνος, είναι δικός μας και θα σας αφήσει να προσκυνήσετε, ελατέ πάμε. Τους πήρε κι ανεβήκαμε όλοι μαζί.
Όταν φτάσαμε στο προσκυνητάρι λέει ο Καπετάνιος:
«Πατέρες μήπως μπορούσατε να μας δώσετε λίγο καφέ, μια-δυο οκάδες και να σας δώσουμε σιτάρι; Εμείς τους είπαμε πολύ καλά να σας δώσουμε, για τόσο λίγο πράγμα δεν γίνεται λόγος. Ο Καπετάνιος τότε είπε, καλά, αλλά με τι τιμή θα μας τον δώσετε; Εμείς, τους είπαμε, τώρα τελευταία αδελφοί, τον καφέ τον αγοράσαμε προς 50 δραχμές την οκά και το σιτάρι έχει δέκα δραχμές, εσείς θα μας δώσετε πέντε οκάδες σιτάρι για κάθε οκά καφέ. Ο Καπετάνιος τότε είπε: «όχι Πατέρες αυτό δεν είναι δίκαιο, αλλά θα σας δώσουμε για κάθε οκά του καφέ είκοσι οκάδες σιτάρι, έτσι πάει, αυτή είναι ή τιμή του τώρα.
Ο Π. Ιάκωβος τους είπε, όχι αδελφοί, αυτό είναι αισχροκέρδεια και δεν το θέλει ο Δεσπότης Χριστός, δεν είναι σωστό πράγμα και εκείνοι είχανε τις αντιρρήσεις τους, για να μας δώσουν όσο αυτοί θα κρίνουν σωστό, αυτό και έγινε για να ικανοποιηθούν όλοι.
Τότε εγώ είπα, Πάτερ Ιάκωβε, τι καθόμαστε, πάμε σύντομα επάνω, γιατί αργήσαμε κι ο Γέροντας μας θα ανησυχεί και θα νομίζει πως πάθαμε τίποτε.
Ο ναύκληρος τότε είπε: «Έχετε κι άλλον Γέροντα; του είπαμε ναι, έχουμε και είναι άγιος άνθρωπος, τότε αυτός είπε: «Πατέρες όλο το σιτάρι που έχουμε στο Καΐκι μας θα μείνει εδώ για όλους τους αδελφούς σας».
Πήγαμε στο Κυριακό της Σκήτης, προσκύνησαν οι ναυτικοί τα άγια Λείψανα κι εμείς κάναμε θερμή δοξολογία και ευχαριστία με παράκληση και με ολονύχτια αγρύπνια, ευχαριστήσαμε την προστάτιδα του Αγίου Όρους, Κυρία και Δέσποινα Θεοτόκο και την παρακαλέσαμε με πίστη και θερμά δάκρυα να καταπαύσουν οι πόλεμοι και να ειρηνεύσει ο κόσμος και έτσι οί ναυτικοί με τους Γερμανούς έφυγαν κατασυγκινημένοι και πολύ ευχαριστημένοι, όπως μας βεβαίωσαν.

Γεροντικόν του Αγίου Όρους
http://www.agioritikovima.gr

http://orthmad.gr/node/1628


15 Αυγούστου - Αφιέρωμα στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ


Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Τον καθένα από μας τον βασανίζει το ερώτημα: τι θα γίνει με μας και τι μας περιμένει μετά το θάνατο; Μία σαφή απάντηση σ' αυτό το ερώτημα μόνοι μας δεν μπορούμε να την βρούμε. Αλλά η Αγία Γραφή και πρώτα απ' όλα ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αποκαλύπτουν αυτό το μυστικό. Μας το αποκαλύπτουν επίσης το απολυτίκιο και το κοντάκιο της μεγάλης αυτής γιορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και οι εκκλησιαστικοί ύμνοι που ψάλλονται σ' αυτή τη γιορτή.
Θέλω όλοι σας να καταλάβετε, γιατί ο θάνατος της Υπεραγίας Θεοτόκου και Παρθένου Μαρίας λέγεται Κοίμησή της. Ο μέγας απόστολος Ιωάννης ο Θεολόγος στο 20ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως μιλάει για τον πρώτο και το δεύτερο θάνατο. Ο πρώτος μόνο θάνατος, ο οποίος είναι αναπόφευκτος για όλους τους ανθρώπους, περιμένει και τους αγίους και τους δικαίους. Αλλά ο δεύτερος, ο φοβερός και αιώνιος θάνατος, περιμένει τους μεγάλους και αμετανόητους αμαρτωλούς, οι οποίοι αρνήθηκαν την αγάπη και την δικαιοσύνη του Θεού και είναι καταδικασμένοι να βρίσκονται αιωνίως σε κοινωνία με το διάβολο και τους αγγέλους του.
Στο Ευαγγέλιο του ίδιου μεγάλου αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου διαβάζουμε τα λόγια του Χριστού, τα οποία είναι πολύ στενά συνδεδεμένα με όσα γράφει η Αποκάλυψη: «αμήν αμήν λέγω υμίν ότι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ίωάν. 5, 24).
Το ακούτε, το καταλαβαίνετε; Νομίζω ότι ακόμα και θα πρέπει να σας κινήσει την περιέργεια το γεγονός ότι όλοι όσοι υπακούουν στο λόγο του Χριστού και πιστεύουν στον Ουράνιο Πατέρα του, ο οποίος τον έστειλε, αμέσως μετά το θάνατο τους θα περάσουν στην αιώνια ζωή. Δεν υπάρχει λόγος να δικαστούν αυτοί που έχουν ζωντανή πίστη στο Θεό και υπακούουν στις εντολές του.
Και στους μεγάλους δώδεκα αποστόλους είπε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός: «αμήν λέγω υμίν ότι υμείς οι ακολουθήσαντές μοι, εν τη παλιγγενεσία, όταν καθίση ο Υιός του ανθρώπου επί θρόνου δόξης αυτού, καθίσεσθε και υμείς επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ» (Ματθ. 19, 28). Δικαστές και κατήγοροι θα είναι κατά την Φοβερά Κρίση του Θεού οι Απόστολοι του Χριστού και, βεβαίως, είναι τελείως αδύνατο να φανταστούμε να δικάζονται η Υπεραγία Θεοτόκος και Αειπάρθενος Μαρία, ο Βαπτιστής του Κυρίου Ιωάννης, οι μεγάλοι προφήτες του Θεού, ο Ηλίας και ο Ενώχ τους οποίους ζωντανούς τους πήρε ο Θεός στον Ουρανό, όλο το αμέτρητο πλήθος των μαρτύρων του Χριστού, οι δοξασμένοι από τον Θεό άγιοι αρχιερείς και θαυματουργοί με επί κεφαλής τον άγιο Νικόλαο, αρχιεπίσκοπο Μύρων της Λυκίας.
Είναι αδύνατον ακόμα και να περάσει από το μυαλό μας η σκέψη πως θα δικαστούν αυτοί, οι όποιοι άκουσαν από το στόμα του Χριστού: «Η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστίν» (Λκ. 17, 21). Σ' αυτούς τους μεγάλους αγωνιστές του Χριστού, σαν σε πολύτιμους ναούς κατοικούσε το Άγιο Πνεύμα. Ακόμα και ζώντας στη γη, αυτοί βρισκόταν στην άμεση κοινωνία με τον Θεό, επειδή έτσι είπε ο Κύ¬ριος μας Ιησούς Χριστός: «Εάν τις αγαπήση με, τον λόγον μου τηρήσει, και ο πατήρ μου αγαπήσει αυ¬τόν, και προς αυτόν ελευσόμεθα και μονήν παρ' αυτώ ποιήσομεν» (Ίωάν. 14, 23).
Ή Υπεραγία Παρθένος Μαρία υπήρξε άχραντος ναός του Σωτήρος και σ' αυτήν κατοίκησε το Άγιο Πνεύμα και από την αγιότατη μήτρα της έλαβε το ανθρώπινο σώμα ο Υιός του Θεού, ο Οποίος κατέβηκε από τους Ουρανούς. Γι' αυτό ο σωματικός της θάνατος δεν ήταν θάνατος αλλά Κοίμηση, δηλαδή ένα άμεσο πέρασμα από τη Βασιλεία του Θεού εντός της στη Βασιλεία των Ουρανών και την αιώνια ζωή.
Μού ήρθε τώρα στο μυαλό και κάτι καινούριο. Σ' ένα από τα προηγούμενα κηρύγματα μου σάς έλεγα, ότι έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε, ότι και το σώμα της Υπεραγίας Θεοτόκου με τη δύναμη του Θεού έγινε άφθαρτο και ανελήφθη στους ουρανούς. Αυτό μάς λέει και το κοντάκιο της μεγάλης γιορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου: «Την εν πρεσβείαις ακοίμητον Θεοτόκον, και προστασίαις αμετάθετον ελπίδα, τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν ως γαρ ζωής Μητέρα, προς την ζωήν μετέστησεν, ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον».
Προσέξτε: «τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν». Σκεπτόμενοι αυτό, ας θυμηθούμε και τι γράφει η Αγία Γραφή για το θάνατο του μεγαλυτέρου προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, του Μωυσή στο 34ο κεφάλαιο του βιβλίου του Δευτερονομίου, ότι πέθανε σύμφωνα με το λόγο του Θεού στο όρος Νεβώ και τάφηκε στη γη Μωάβ. Ο τάφος του μεγάλου αυτού προφήτη έπρεπε να είναι για πάντα τόπος προσκυνήματος για όλο το λαό του Ισραήλ. Όμως στη Βίβλο διαβάζουμε, ότι: «ουκ οίδεν ουδείς την ταφήν αυτού έως της ημέρας ταύτης» (Δευτ. 34, 6). Όμως κατά τη Μεταμόρφωση του Κυρίου στο όρος Θαβώρ εμφανίστηκε ο Μωυσής στον Κύριο και Δεσπότη του τον Ιησού μαζί με τον προφήτη Ηλία, ο οποίος αρπάχτηκε ζωντανός στους ουρανούς.
Νομίζω ότι δεν θα είναι αμαρτία αν θα πούμε, ότι το σώμα του μεγάλου Μωυσή, όπως και το σώμα της Υπεραγίας Θεοτόκου, με τη δύναμη του Θεού, έμεινε άφθαρτο. Γι' αυτό και ο τάφος του είναι άγνωστος.
Να σκεφτόμαστε, αδελφοί και αδελφές μου, την μακάρια Κοίμηση της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας και να θυμόμαστε τα λόγια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ίωάν. 5, 24). Να μάς αξιώσει ο Θεός να γευθούμε και εμείς οι αμαρτωλοί τη μεγάλη αυτή χαρά, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, φ η δόξα και το κράτος συν τω ανάρχω αυτού Πατρί και τω Παναγίω Αυτού Πνεύματι εις τους αιώνας. Αμήν.
ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ
ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ
ΤΟΜΟΣ Γ'
ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

Ἀσύλληπτο!Ἡ Παναγία μέσα στήν ἐφορία…

 

ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ ! Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ…

  Ιερά Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου, Μάνδρας Αττικής. Από εδώ ξεκίνησε το παρακάτω φοβερό θαύμα…
 “….Μια κυρία στα Μέγαρα, μετά το θάνατο του ανδρός της, ειδοποιήθηκε από τήν Εφορία Μεγάρων να πάει προς τακτοποίηση του μεγάλου χρέους που άφησε ο άνδρας της από επιχειρήσεις που είχε. 
Πήγε στην Εφορία να μάθει το ποσό και πώς να το τακτοποιήσει. Ο Έφορος της είπε ότι δεν μπορούσε εκείνη την ημέρα, γιατί είχε κόσμο και ότι πρέπει με προσοχή να δει τον φάκελο, οπότε να του τηλεφωνήσει σε δυο-τρεις  ημέρες. 
Πριν έλθει  η δύσκολη αυτή ώρα, πήγε με την αδελφή της στη Μονή Γοργοεπηκόου και εκ βαθέων προσευχήθηκαν στην Παναγία «να τακτοποιήσει το θέμα, όπως αυτή ήξερε και μπορούσε, διότι χρήματα δεν υπήρχαν».
Πράγματι, σε τρεις μέρες που πήρε τον Έφορο να της πει το ποσό, άκουσε κάτι που δεν πίστευε στ’ αυτιά της. 
«Κυρία μου, το χρέος σας τακτοποιήθηκε, ήρθε χθες μια κυρία και ξόφλησε όλο το χρέος, καί ο φάκελος έκλεισε». 
Η κυρία τον ρωτούσε πώς και τι, διότι δεν είχε πάει αυτή να πληρώσει. 
«Δεν ξέρω, της είπε, ποια ήταν η κυρία. Το θέμα είναι ότι ο φάκελος έκλεισε, διότι πληρώθηκε το χρέος».
Ας σημειωθεί ότι το θέμα δεν το γνώριζε άλλος εκτός από την μητέρα της και την αδελφή της. 
«Το ήξερε όμως η Παναγία και έτρεξε….». 
Η αδελφή της άκουσε τη χήρα να λέει μεταξύ άλλων: 
«Και μόνο, Παναγία μου, που το σκέπτομαι αυτό το πρωτάκουστο θαύμα, πως ήλθες η ίδια μέσα στην Εφορία και κράτησες στα χέρια σου χρήματα της δικής μας απρόσεκτης συναλλαγής, που περπάτησες στο θορυβώδη χώρο της Εφορίας, φλέγεται η καρδιά μου να το διαλαλήσω σε όλον τον κόσμο…. 
Ποιος ήταν ο ταμίας που πήρε από τα αγιασμένα χέρια σου τα χρήματα χωρίς να συγκλονιστεί ανεξήγητα; 
Καμπάνες δεν χτύπησαν στο πέρασμά σου, Παναγία μου, αλλά κτυπούν στην καρδιά μου και θα κτυπούν όσο θα υπάρχω με δάκρυα ευγνωμοσύνης, που με αξίωσες να ζήσω τέτοιο θαύμα εγώ η ασήμαντη δούλη του Θεού».
Συνέβη μετά το 1995, καί ευρίσκεται καταχωρημένο στη σ.82 του βιβλίου της Μονής ” Η Παναγία, Κυρία Γοργοεπήκοος”. Τα στοιχεία της γυναίκας τα έχει η ιερά Μονή. Μάνδρα Αττικής

http://www.kivotoshelp.gr/Pages/kosmosNea.htm#ASYLHPTO

Η Παναγία της πονεμένης Ρωμιοσύνης


Αύγουστος, ο μήνας της Παναγίας! Στή γιορτή της Μάνας του Θεού ταξιδεύουμε πέρα μακριά, στη χερσόνησο τ' Αγιονόρους κι από κει στις Σποράδες, τα Κυκλαδονήσια, τα Δωδεκάνησα, όπου τιμάται καί γιορτάζεται η μνήμη της. Φτάνουμε κι εκεί πού μας αφήνει γεύση πικρή η θύμηση των «αλύτρωτων Πατρίδων», στις Παναγιές των ανατολικών παραλίων του Αιγαίου, της Πόλης, του Πόντου, της Καππαδοκίας...
Τις Παναγιές πού απέμειναν λείψανα πια, άλλες πού ερημώθηκαν κι άλλες πού μένουν αλειτούργητες ή μετράνε στα δάχτυλα τους πιστούς. Την Παναγία την Μπαλουκλιώτισσα καί την Παναγία τη Θεραπιώτισσα. Την Παναγία του Σουμελά καί την Παναγία τη Μοσχονησιώτισσα, τ' Αϊβαλιού καί της Μαδύτου. Τότε που σφύζαν τέτοιες μέρες από ζωή, πού γνώριζαν μέρες δόξας. Γιόμιζε ο τόπος ήλιο ζεστό κι η γης αβγάτιζε κι ήτανε πολλές οι προσφορές της.
Στή μεγαλόπρεπη εκκλησιά της Παναγιάς στ' Άϊβαλί αχολογούσε από νωρίς το πελώριο σήμαντρο κι αντιβούιζε, με τη γαλήνη, ο αγέρας κι ο κόσμος έκανε με κατάνυξη το σημείο του σταυρού. Από τα χαράματα οι προσκυνητές παίρνανε θέση στα λογής πλεούμενα, να περάσουνε από την πολιτεία στο νησί, να τάξουνε καί να προσκυνήσουνε. Ολημερίς αντιλαλούσανε τα βιολιά καί τα τραγούδια ως τα βαθιά χαράματα. Που πήγε τούτη η ζωή, τί γίνανε τούτες οι γιορτάδες, πώς χάθηκε το Αϊβαλί! Έμεινε μόνο η μνήμη, οδυνηρή καί πυρακτωμένη, να κατεβάζει δάκρυα στα μάτια, να βαραίνει την καρδιά, να κάνει το ολοζώντανο χτες ιστορία χάρτινη. Στή μέση μιας κάθετης σχεδόν πλαγιάς, πού κατεβαίνει ως τη θάλασσα απέναντι από την τοποθεσία πού λέγεται Μεσάδι, στην Ίμβρο βρίσκεται η θαυματουργή "Παναγία η Μπαλωμένη". Ο δρόμος είναι γεμάτος κακοτοπιές. Περνάει ανάμεσα σε γκρεμούς καί χαράδρες. Κάθε χρόνο το Δεκαπενταύγουστο, ανήμερα της γιορτής Της, κόσμος πολύς ανέβαινε στη χάρη Της. Πολλά τα τάματα. Οι πιο πολλοί ξυπόλητοι περπατώντας πάνω στις σκληρές πέτρες, πού έκαιγαν από τον αυγουστιάτικο ήλιο, πήγαιναν με τα πόδια αλλά όχι με "άδεια χέρια". Άλλος σήκωνε στην αγκαλιά ένα παιδί, πού του "έδωσε η Χάρη Της", ή το έσωσε από βαριά αρρώστια. Άλλος κουβαλούσε ένα λαγήνι λάδι, άλλος ένα αρνί ζωντανό, άλλος έναν τρουβά κερί κι ό,τι είχαν τάμα.
Στό εξωκλήσι της Παναγίας στο Κάντσι της Καππαδοκίας, ψηλά στο βράχο, μέσα στη σπηλιά η Παναγία έβλεπε απ’ το θρονί της τα μικρά Ελληνόπουλα του Κρυφού Σχολειού καί τα ευλογούσε, πού τέτοιες μέρες ανέβαιναν στη χάρη Της όλα τ' απογεύματα του Δεκαπενταύγουστου, να ψάλλουν με τον παπα-Αρσένιο τον Καππαδόκη τις Παρακλήσεις Της.
Στά νιάμερα, γιόρταζε το περίφημο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κοντά στην πεδιάδα της Μαδύτου. Μαζεύονταν τότε Ρωμιοί απ’ όλα τα μέρη του Ελλήσποντου, τα Δαρδανέλια , τα γύρω χωριά κι απ’ την Πόλη. Μια πολυάνθρωπη κατασκήνωση, μια νέα πόλη με όλο το νοικοκυριό της καί τις πραμάτειες της έστηνε τις πευκόπλεχτες καλύβες της ένα γύρω απ’ την εκκλησιά. Το θαυματουργό εικόνισμα της Παναγιάς της Μαδυτινής μεταφέρθηκε με την καταστροφή του 1922 καί βρίσκεται σήμερα στη Μύρινα της Λήμνου.
Το ίδιο κι η Παναγία Σουμελά, το σέμνωμα του Πόντου, στέκει ακόμα αγνοώντας κάθε αντιξοότητα, σε πείσμα του χρόνου καί των ανθρώπων. Ανηφορίζουμε το στενό μονοπάτι καί στέκουμε με θαυμασμό στη θέα του μεγαλόπρεπου χτίσματος, πού ξαφνικά αποκαλύπτεται μπροστά μας, μετά από τόση ερημιά. Θαυμάζουμε για την παραμυθένια ομορφιά του καί για τα χέρια του Ρωμιού, πού κατάφεραν να χτίσουν ένα τέτοιο οικοδόμημα τόσο ψηλά.
Ανοίξαμε τη μεγάλη ξύλινη πόρτα της εισόδου. Το θέαμα πού αντικρίσαμε ήταν απελπιστικό. Τέλεια καταστροφή, ρημαδιό. Σου έρχεται να κλάψεις. Κελιά καταστραμμένα, τα πάντα γυμνά. Μόνο οι νωπογραφίες σωσμένες στους τοίχους. Ερημωμένο κι ανέλπιδο το Μοναστήρι του Σουμελά είναι πάντως στη θέση του. Υψώνεται δεητικά στον ουρανό κι εκφράζει στην Κυρία Θεοτόκο την προσδοκία του Ελληνισμού στην αιώνια σκέπη Της.
Της Δρόπολης καί του Ζερβατιού στη Βόρειο Ήπειρο, σ' αυτές στην κατεχόμενη Κύπρο, πού τις γιόρταζαν το φεγγαρόφωτο Δεκαπενταύγουστο με ορθόδοξη καί ρωμαίικη έξαρση.
Αλειτούργητο κι ερειπωμένο καί το μοναστήρι της Παναγιάς της Καθαριώτισσας στο κατεχόμενο χωριό της Λάρνακας της Λαπήθου με τη θαυματουργή εικόνα, πού έφερε στη μαρτυρική μεγαλόνησο Κύπρο η Αγία Ελένη. Εκεί καί το άγιασμα, πού ανάβλυζε μέσα απ’ τη γη κι έκανε πλήθος θαύματα σ' όσους πρόστρεχαν στη Χάρη της να δεηθούν, να γιατρευτούν, να γαληνέψουν.
Πονά η μνήμη κι η καρδιά, μα όχι ανέλπιδα καί δίχως προσμονή. Γιατί το ζει, ελεύθερος η υπόδουλος, διωγμένος ή όχι ο Ελληνισμός γνωρίζει πάντα να τιμά Εκείνη, πού στάθηκε γι' αυτόν σε καιρούς χαράς καί λύπης μεσίτρια, προστασία, απαντοχή, μητέρα στοργική, μάνα της πονεμένης Ρωμιοσύνης. Καί πάντα μυστικά, με προσμονή, μ' ένα κερί στο χέρι την ίδια ευχή στη Χάρη Της θα σιγοψιθυρίζει: «Σώπασε κυρά-Δέσποινα καί μην πολυδακρύζεις, πάλι με χρόνους , με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι»!
Φ.
(Από το περιοδικό «Προς τη Νίκη» - Αύγουστος 2010)