Κυριακή 18 Μαρτίου 2012

Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος

«Οι άρχοντες πρέπει να είναι χριστιανοί ορθόδοξοι»

Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος

Το κείμενο που ακολουθεί είναι το κύριο άρθρο του περιοδικού «Αναγέννησις» τον Σεπτέμβριο του 1963, γραμμένο από τον τότε μητροπολίτη Γορτύνης και Αρκαδίας κ. Τιμόθεο, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, με τον τίτλο «Εκλογές».

Παραθέτουμε το κείμενο χαρακτηριστικά επίκαιρο και σήμερα: (Ευχαριστούμε τον π. Στυλιανό Μαγκουφάκη που μας έστειλε το περιοδικό).

Το σοβαρότερο γεγονός σε μια χώρα είναι η εκλογή των αρχόντων που θα την κυβερνήσουν.

Οι λαοί ακολουθούν τους αρχηγούς των, τους οποίους αγαπούν και μιμούνται. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς την τεράστια σημασία που έχει η εκλογή καλών ή κακών αρχόντων. Όμως ολίγοι σκέπτονται στα σοβαρά την αξία της ψήφου των και την ευθύνη των απέναντι Θεού και ανθρώπων, την ώρα που ψηφίζουν.

Σε λίγες μέρες θα κληθεί και ο λαός μας για άλλη μια φορά να εκλέξει τους άρχοντας που θα τον διοικήσουν.

Θα ξεπεταχτούν πολλοί και διάφοροι υποψήφιοι, παλαιοί και νέοι, γνωστοί και άγνωστοι. Θα τους ακούσωμε να ομιλούν από το ραδιόφωνον και τους εξώστες στις πλατείες. Θα γράφουν στις εφημερίδες, θα εξαγγέλλουν προγράμματα, θα περιστοιχίζωνται από τους φίλους των και θα ποζάρουν χαριτωμένα στα διαφημιστικά έντυπα, κολλημένοι στους τοίχος και στα οχήματα.

Η Ιστορία διδάσκει πως οι λαοί εύκολα παρασύρονται και δημαγωγούνται. Και ο λαός μας έχει μια πλούσια πείρα από τα αρχαία χρόνια, που δεν τη χρησιμοποιεί όσο πρέπει, γι’ αυτό και απέχει πολύ ακόμη από μια σωστή και σωτηρία τοποθέτησης της ψήφου του.

Η «Αναγέννησις» από καθήκον και από αγάπη στο λαό μας, έξω από κάθε πολιτική και κομματική ανάμειξη, θα χαράξει μερικές γραμμές πάνω στις βασικές προϋποθέσεις ενός σωστού εκλογικού προσανατολισμού.

Πρώτα απ’ όλα, οι άρχοντες μας πρέπει να είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, πραγματικά πιστοί και ειλικρινά αφοσιωμένοι στην θρησκεία των πατέρων μας. Χριστιανοί όχι στους τύπους και ορθόδοξοι όχι στα χαρτιά. Είμεθα λαός φαινόμενο θρησκευτικής ομοιογενείας. Δεν είναι ανεκτόν οι άρχοντες μας να ανήκουν σε αντιχριστιανικές ιδεολογίες και άλλες θρησκείες και αιρέσεις. Μασσώνοι και Χιλιασταί και άθεοι πρέπει να καταψηφισθούν ανελέητα με την ψήφον του ευσεβούς ορθόδοξου λαού μας.

Οι άρχοντες μας πρέπει να είναι πατριώτες. Μέσα στην ψυχή των πρέπει να είναι θρονιασμένη η αιώνια Ελλάδα με όλο το μεγαλείο της. Πατριώτες σωστοί και ολόκληροι, όχι απ’ αυτούς που τάχα κόπτονται για την πατρίδα και τα ιδανικά, χωρίς να τα πιστεύουν και υποκριτικά τα βάζουν σαν προκαλύμματα ανόμων συμφερόντων και φρικτής εκμεταλλεύσεως.
Χρειάζονται αγνοί πατριώτες που ξέρουν να τιμούν και με το ίδιο το αίμα των τη χώρα της δόξης, του θρύλου, του μαρτυρίου και αγωνίζονται να προσθέσουν δόξα στην δόξα και τιμή στην τιμή της πατρίδος.

Ο λαός μας θέλει τους άρχοντες του, ανθρώπους του λαού. Όχι από εκείνους που μιλούν για το λαό και δεν έχουν άλλη σχέση μαζί του, παρά να τον απατούν και να τον εκμεταλλεύονται. Άρχοντες άνθρωποι με ανθρωπιά, που θα σκύψουν σαν καλοί Σαμαρείτες να δέσουν τις πληγές, να βοηθήσουν και να σώσουν τον ημιθανή και πάντα αδικημένο λαό μας.
Να ακούσουν τους στεναγμούς και τα παράπονα. Να βρίσκονται πάντα κοντά του, να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα, να αγωνίζονται για τη βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου, να βοηθούν, να προστατεύουν, να θυσιάζονται, για να κλείνουν τα στόματα των εχθρών και των υπονομευτών, που εκμεταλλεύονται τη δυστυχία και τα βάσανα του λαού.

Ο λαός μας θέλει τους άρχοντες του, ανθρώπους της Εκκλησίας, γιατί γνωρίζει πολύ καλά πως χωρίς την ευσέβεια και την προσήλωση στην Εκκλησία, ο άνθρωπος αποχαλινώνεται και παρασύρεται σε κάθε κακό. Δεν θέλει να τους βλέπει μόνο στις επιδεικτικές Δοξολογίες και παρελάσεις, με τις φανταχτερές εμφανίσεις. Τους θέλει ευλαβείς και προσευχόμενους, να εκκλησιάζονται, να εξομολογούνται και να κοινωνούν, να πιστεύουν στον Θεόν, να αγαπούν τον Κύριον.

Για τον λαό μας και την πατρίδα μας είναι μέγα δυστύχημα ότι από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους ελάχιστα φωτεινά παραδείγματα πολιτικών με εκκλησιαστικήν συνείδηση συνάπτουμε. Οι περισσότεροι ήσαν ξένοι προς την Εκκλησία, αδιάφοροι και εχθρικοί.

Ο λαός μας, τέλος, θέλει τους άρχοντες του ανθρώπους με όλη τη σημασία της λέξεως, ικανούς, μορφωμένους, με ήθος, χαρακτήρα και ψυχικό μεγαλείο. Σήμερον κατήντησε πολιτικός να σημαίνει έναν επαγγελματία κακής μορφής. Άνθρωπος αρχηγός είναι μέγα ευτύχημα.

Η εκλογή αληθινών ανθρώπων εκπροσώπων του λαού προϋποθέτει το ξεδιάλεγμα τους, όπου κι αν βρίσκονται και πάνω από κόμματα και προσωπικές επιδιώξεις. Γι’ αυτό, όμως, χρειάζεται η ανάπτυξις του πολιτικού αισθητηρίου του λαού, για να μη μπαίνει η ψήφος του στη ζυγαριά του κεράσματος, της κουμπαριάς, του προσωπικού ρουσφετιού, της τυφλής ιδεολογίας.

Πρέπει να νοιώσει ο λαός μας πως το παντοδύναμο όπλο, η ψήφος, μπορεί να δημιουργήσει την ευτυχία ή τη δυστυχία. Υπάρχει μεγάλη ηθική κρίσις παντού και στην πολιτική ηγεσία. Η ψήφος μας μπορεί να αναζητήσει και να τιμήσει τους ανθρώπους με τα παραπάνω προσόντα και να τους καταστήσει κυβερνήτες μας. Οι Εκλογές που έρχονται ας δείξουν πως είμαστε άξιοι καλύτερης τύχης, σαν άνθρωποι και σαν έθνος.

Πηγή κειμένου Εφημερίδα Αναγέννησις

Σάββατο 17 Μαρτίου 2012

Ρήματα ζωῆς ἀπό τό Γέροντα Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο

-Γεγονότα που φαίνονται τώρα ως συμφορές, αργότερα αποδεικνύονται ευλογίες Θεού.

-Εάν δεν υπήρχαν οι θλίψεις, δεν θα αναζητούσαμε τον Παράδεισο.

-Τις θλίψεις πρέπει να τις δεχόμαστε όπως δεχόμαστε την ταλαιπωρία μιας χειρουργικής επεμβάσεως, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την υγεία μας. Ο πόνος ταπεινώνει τον άνθρωπο, και όσο αυτός ταπεινώνεται, τόσο πλησιάζει τον Θεό.

-Στις μεγάλες θλίψεις μόνο ο Θεός μπορεί να παρηγορήσει. Γι’ αυτό, το καλύτερο είναι η προσευχή και όχι τόσο οι λόγοι παρηγοριάς.

- Ερώτησις: Γέροντα, γιατί επιτρέπει ο Θεός να υποφέρουν από φρικτές αρρώστιες δίκαιοι και ενάρετοι άνθρωποι;

- Απάντησις: Για να καθαρισθούν και από τα ελάχιστα ίχνη των παθών τους και για να πάρουν μεγαλύτερο στεφάνι στον ουρανό. Εξάλλου αφού στον Υιό Του τον αγαπητό επέτρεψε να υποφέρει και να πεθάνει επί του Σταυρού, τι να πούμε για τους ανθρώπους, οι οποίοι, όσο άγιοι κι αν είναι, έχουν ρύπους και κηλίδες από αμαρτίες;

-Μην αφήνετε σε καμία περίπτωση την θλίψη να σας κυριεύση… Η κατάθλιψις είναι ο δήμιος που σκοτώνει την πνευματική ενεργητικότητα, που είναι αναγκαία για την υποδοχή του Αγίου Πνεύματος μέσα στην καρδιά. Ένας καταθλιμμένος άνθρωπος χάνει την δυνατότητα να προσεύχεται και είναι νεκρός για τους πνευματικούς αγώνες».

Με απόλυτη εμπιστοσύνη να αναφωνούμε και να ζούμε το «Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα ».

Βγάλε τό Σταυρό, ἀλλιῶς ἀπολύεσαι!

Μία ἀναγνώστρια μᾶς ἀπέστειλε τή δική της προσωπική ἐμπειρία στήν Ἀγγλία, πού περιγράφει τήν ἐπιμονή τῆς ἐταιρίας ὅπου δούλευε νά ἀφαιρέσει τόν Σταυρό πού φοροῦσε. Ἐμεῖς τή συγχαίρουμε γιατί προτίμησε νά ἀπολυθεῖ, τήν πρώτη μάλιστα ἡμέρα ἐργασίας, παρά νά ἀφαιρέσει τό ἱερό σύβολο τοῦ Σταυροῦ. Τέτοιοι νέοι μας γεμίζουν ἐλπίδα!

Ἤμουν φοιτήτρια σέ ἐπαρχιακή πόλη τῆς Ἀγγλίας τό 2001, στό Λίνκολν συγκεκριμένα, πρίν μετατεθῶ στό Λονδίνο γιά σπουδές καί περισσότερες εὐκαιρίες ἐργασίας. Χρειάστηκε νά ἐνισχύσω λίγο τό εἰσόδημά μου κι ἔτσι ἐπίασα δουλειά σέ ἐργοστάσιο συσκευασίας λαχανικῶν μόνο γιά τό Σαββατοκύριακο. Ἦταν τό πρῶτο Σαββατοκύριακο πού ξεκινοῦσα τή δουλειά, θυμᾶμαι ὅτι θά ἐρχόταν τό πουλμανάκι τοῦ ἐργοστασίου νά μᾶς πάρει ἐμένα καί ἄλλους φοιτητές ἀπό τήν ἑστία στίς 5 τό πρωί. Φτάσαμε στό ἐργοστάσιο, μᾶς καλοδεχτήκανε, μᾶς ἔδωσαν εἰδικές φόρμες, μπότες καί γάντια καί μᾶς ἐξήγησαν τί θά κάναμε γιά 6 ὧρες. Ἐγώ ἤμουν στόν τομέα, ὅπου ἔπρεπε νά βγάζω τά πλυμένα μαρούλια ἀπό τήν κορδέλα καί νά τά τοποθετῶ σέ ἄλλη γιά νά πᾶνε γιά συσκευασία.

Φοροῦσα τόν Σταυρό μου, ὅπως πάντα τόν φοράω, γιά φυλαχτό καί εὐλογία. Ἦταν ἀπό τό Ἅγιο Ὅρος, ξύλινος μέ τόν Ἐσταυρωμένο πάνω του. Θεώρησα ὅτι ἔπρεπε νά τόν βγάλω ἔξω ἀπό τό πουλόβερ πού φόραγα ἀλλά μέσα ἀπό τή φόρμα. Ἡ κορδέλα ἔτρεχε γρήγορα, τά γάντια ἐμπόδιζαν τά χέρια μου νά πιάσουν γρήγορα τά μαρούλια, τά χέρια μου πάγωναν ἀπό τό κρύο νερό καί ἔκανα προσευχή νά μέ βοηθήσει ὁ Θεός νά πάω καλά στή δουλειά μου.

Κάποια στιγμή ἦρθε ἡ ὑπεύθυνη, ἡ ὁποία μου ζήτησε πολύ εὐγενικά νά βγάλω τόν Σταυρό μου γιατί, ὅπως εἶπε, δέν ἐπιτρέπεται νά φορᾶμε κοσμήματα σέ ὥρα ἐργασίας. Τῆς ἀπάντησα τό ἴδιο εὐγενικά ὅτι τόν Σταυρό δέν τό φοράω γιά κόσμημα ἀλλά γιά προστασία καί εὐλογία. Αὐτή συνέχισε νά ἐπιμένει ὅτι δέν τήν ἐνδιαφέρει γιά ποιό λόγο φοράω τόν Σταυρό καί ὅτι ἔπρεπε νά τόν βγάλω ἄμεσα. Τῆς εἶπα ὅτι εἶναι σύμβολο τῆς πίστεώς μου, ἕνα ἱερό σύμβολο γιά μένα, καί ὅτι εἶναι ὁ Σταυρός πού σταυρώθηκε ὁ Θεός πού πιστεύω. Μοῦ ἀπάντησε ξανά ὅτι μέ καταλαβαίνει ἀλλά πρέπει νά τόν βγάλω γιά νά μή πέσει στά μαρούλια καί μπεῖ σέ συσκευασία. Μοῦ εἶπε ὅτι μόνο οἱ βέρες ἐπιτρέπονται. Ἐκείνη τήν ὥρα μου ἦρθε νά βάλω τά γέλια ἀλλά δέν τό ἔκανα.

Τήν ρώτησα γιά ποιό λόγο ἐπιτρέπουν τίς βέρες καί μοῦ ἀπάντησε ὅτι εἶναι ἱερό σύμβολο γάμου. Τῆς ἐπανέλαβα ὅτι καί ὁ Σταυρός γιά ἐμένα εἶναι ἱερό σύμβολο πίστεως καί δέν τόν βγάζω, καί ὅτι ὁ Σταυρός δέν θά πέσει στά μαρούλια γιατί εἶναι μέσα ἀπό τή φόρμα πού φοράω καί τόν φοράω γιά προστασία. Μοῦ δήλωσε ὅτι ἄν δέν τόν βγάλω τόν Σταυρό θά πρέπει νά φύγω ἀπό τή δουλειά. Τῆς ἀπάντησα ὅτι τόν Σταυρό δέν πρόκειται νά τόν βγάλω καί προτιμῶ νά φύγω ἀπό τή δουλειά. Μέ ὁδήγησε στά ἀποδυτήρια, τούς παρέδωσα τή φόρμα καί τίς μπότες καί ἔφυγα.

Τό συμβάν τό ἀνέφερα στό γραφεῖο εὑρέσεως ἐργασίας ὡς ἀπαράδεκτο καί καταχρηστικό. Δέν γνώριζα ἄν καλύπτεται νομικά ἡ ἀπαγόρευση νά φοράει κάποιος τόν Σταυρό του. Καί βέβαια δέν ξανασυνεργάστηκα μέ τό συγκεκριμένο γραφεῖο.

Δύο ἡμέρες ἀργότερα μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, βρῆκα ἐργασία σέ ἑλληνικό ἑστιατόριο ὅπου εἴχαμε μία πολύ καλή συνεργασία καί ἀκόμα καί τώρα μετά ἀπό τόσα χρόνια διατηροῦμε μία πολύ καλή φιλία.

Ποτέ ξανά ὅσα χρόνια καί ἄν ἔμεινα Ἀγγλία καί ὡς ἀπόφοιτη ἀπό τή σχολή μου, ἐργαζόμενη σέ ἑταιρεῖες καί γραφεῖα δέν ἀντιμετώπισα τέτοιο θέμα ξανά οὔτε ἄκουσα φίλους μου νά τό ἀντιμετωπίζουν.

Πάντως εἶναι ἰδιαίτερα θλιβερό τό γεγονός νά ζητεῖται ἀπό τή μία νά ἀφαιροῦν οἱ πιστοί τόν Σταυρό ἐν ὥρα ἐργασίας καί ἀπό τήν ἄλλη νά ἐπιτρέπουν τίς βέρες πού ἀσφαλῶς κρύβουν μεγάλο κίνδυνο εἰδικά σέ μία χειρωνακτική ἐργασία μέ μηχανήματα.

Χρυσή.

«ΟΧΙ ΑΛΛΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Μέχρι και ο Τόμσεν απηύδησε
Πιθανή επάνοδο της Ελλάδας στις αγορές το 2015, χρηματοδοτικό κενό στις ανάγκες της χώρας ύψους 164,5 δισ. ευρώ που πάντως αναμένεται να καλυφθεί επαρκώς από το νέο δανειακό πρόγραμμα στήριξης της χώρας μας από ΕΕ και ΔΝΤ, διαμόρφωση του χρέους της χώρας στο 116,5% επί του ΑΕΠ το 2020 και κανένα περιθώριο επιβολής νέων φόρων ή αύξησης των υπαρχόντων. Aυτά τα δεδομένα συνθέτουν την εικόνα της ελληνικής οικονομίας έτσι όπως την παρουσίασε ο επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στη χώρα μας Πολ Τόμσεν, κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης (conference call) που ακολούθησε την τυπική έγκριση του Δ.Σ του ΔΝΤ για τη... συμμετοχή του Ταμείου, ύψους 28 δισ. ευρώ, στο νέο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα ο κ. Τόμσεν εκτίμησε πως έως το 2014 η χώρα θα καλύπτεται από τα δάνεια ΕΕ /ΔΝΤ/ΕΚΤ ενώ το 2015 είναι πιθανή μια επιστροφή της στις αγορές. Διευκρίνισε όμως ότι «η Ελλάδα έχει πετύχει πολλά, αλλά έχει πολλά να κάνει ακόμη». Μίλησε για την ανάγκη μεγαλύτερης δημοσιονομικής προσαρμογής και προσήλωση στους οικονομικούς στόχους του προγράμματος και προειδοποίησε πως «η αποτυχία επίτευξης οικονομικών στόχων θα οδηγήσει σε μη διατηρήσιμη δυναμική του προγράμματος».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψη του κ. Τόμσεν ότι «δεν υπάρχει περιθώριο αύξησης των φορολογικών συντελεστών στην Ελλάδα, άρα η προσπάθεια θα πρέπει να γίνει στο μέτωπο της βελτίωσης των μηχανισμών συλλογής φόρων αλλά και στην πάταξη της φοροδιαφυγής».

Την ίδια ώρα ο κύριος Μάρκ Φλάναγκαν, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤ που συμμετείχε στην τηλεδιάσκεψη, υπογράμμισε ότι το Ταμείο έχει επικεντρώσει τη δράση του στην Ελλάδα στην οργάνωση της φορολογικής διοίκησης στην χώρα. Και κατέληξε λέγοντας πως η προσπάθεια διάσωσης της Ελλάδας είναι μια «πολυετής διαδικασία».

Αμέσως μετά το πέρας της συνεδρίασης του ΔΝΤ, η επικεφαλής του κυρία Κριστίν Λαγκάρντ, επικρότησε στις δηλώσεις της τις τεράστιες προσπάθειες που έχει καταβάλλει η χώρα μας για την εφαρμογή επώδυνων μέτρων ευρείας κλίμακας τα τελευταία δύο χρόνια.

Και κατέληξε λέγοντας πως το νέο πρόγραμμα στήριξης της Ελλάδας διασφαλίζει την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ

«Η ΘΕΟΠΑΙΣ ΜΑΡΙΑΜ»:ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΔΕΣΣΗΣ ΙΩΗΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ ΜΑΣ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΕΔΕΣΣΗΣ ΠΕΛΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΙΩΗΛ

«Η ΘΕΟΠΑΙΣ ΜΑΡΙΑΜ»

Η Ιερά Μητρόπολις Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κυκλοφόρησε πρόσφατα μία νέα έκδοση αφιερωμένη στο ιερό πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Φέρει τον τίτλο «Η Θεόπαις Μαριάμ» και είναι πόνημα του Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ.

Πρόκειται κυρίως για σύντομα κείμενα, τα οποία εκφωνήθηκαν ως κηρύγματα
και αντλούν τα θέματά τους από διάφορες θεομητορικές εορτές και ακολουθίες. Τα περιεχόμενα του βιβλίου διαιρούνται σε τέσσερεις ενότητες. Το πρώτο κεφάλαιο περιλαμβάνει κηρύγματα σε ακίνητες θεομητορικές εορτές, το δεύτερο κηρύγματα στον Ακάθιστο Ύμνο... το τρίτο κηρύγματα στις Παρακλήσεις και το τέταρτο αποτελείται από τρεις εκτενέστερες ομιλίες για το πρόσωπο της Θεοτόκου.

Το ευσύνοπτο των θεμάτων διευκολύνει ιδιαίτερα την ανάγνωση, ενώ για όσους ασχολούνται με το κήρυγμα, τη διδασκαλία και την κατήχηση η μεγάλη ποικιλία των θεμάτων σε συνδυασμό με την τεκμηρίωση που προσφέρουν οι πλούσιες παραπομπές στις πηγές και την βιβλιογραφία καθιστά το έργο πολυδιάστατο βοήθημα.

Το βιβλίο προλογίζει ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος.

ΟΛΑ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΓΙΑ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ

Για πληροφορίες και παραγγελίες μπορείτε να απευθύνεστε στο Βιβλιοπωλείο της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας:
Τηλέφωνο: 2381025278
Ε-mail: ddimparis@gmail.com

ΤΟ ΘΑΥΜΑ, ΤΗΕ ΜIRACLE (ЧУДО). Μια ρωσική ταινία βασισμένη σ'ένα θαύμα που συγκλόνισε την Σοβιετική Ενωση του 1956

Προκειται για την ταινία Το Θαύμα (Miracle), (ЧУДО), του Αlexander Proshkin η οποία βραβεύτηκε στο 31ο Διεθνές Φεστιβάλ της Μόσχας με το ειδικό βραβείο. Βασίζεται σ'ένα αληθινό γεγονός, σ΄ένα θαύμα που συγκλόνισε την πόλη Σαμάρα της Σοβιετικής Ένωσης το 1956!
Παρακάτω παραθέτω το συγκλονιστικό θαύμα του Αγίου Νικολάου,το οποίο βρηκα στο http://www.talantoblog.blogspot.com/ .

Ένα αληθινό γεγονός που συντάραξε και έφερε σε μετάνοια εκατοντάδες ανθρώπους στην πόλη Κουιμπίσεβ (σημερινή Σαμάρα) της Σοβιετικής Ρωσίας το έτος 1956

Στην πόλη Κουιμπίσεβ ζούσε μία οικογένεια: η ευσεβής μητέρα και η κόρη της Ζωή. Το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς (31 Δεκεμβρίου) του 1956 η Ζωή προσκάλεσε επτά φίλες της και άλλους τόσους νεαρούς σε δείπνο και χορό. Τότε ήταν η νηστεία των Χριστουγέννων(1) και η μητέρα παρακάλεσε την Ζωή να μην προγραμματίσει μια εσπερίδα με χορούς και φαγητό , αλλά η κόρη επέμενε στο δικό της. Εκείνο το βράδυ η μητέρα πήγε στην Εκκλησία να προσευχηθεί.

Μαζεύτηκαν οι καλεσμένοι , αλλά ο αρραβωνιαστικός της Ζωής δεν είχε έρθει ακόμη. Το όνομα του ήταν Νικόλαος. Οι κοπέλες και τα αγόρια χωρίσθηκαν σε ζευγάρια και άρχισαν το χορό. Η Ζωή έμεινε μόνη της. Από αμηχανία χωρίς να πολυσκεφθεί , κατέβασε την εικόνα του αγίου Νικολάου του Θαυματουργού από τον τοίχο και είπε: «Θα πάρω αυτόν τον Νικόλα και θα πάω να χορέψω μαζί του», χωρίς να δίνει σημασία εν τω μεταξύ στις φίλες της, οι οποίες την συμβούλευσαν να μη κάνει αυτήν την βλάσφημη ενέργεια, αλλά η Ζωή απάντησε με θράσος: «Αν υπάρχει Θεός, ας με τιμωρήσει!»

Άρχισε να χορεύει , έκανε δύο γύρους , οπότε ξαφνικά μέσα στο δωμάτιο γίνεται ένας φοβερός θόρυβος, ανεμοστρόβιλος, και έλαμψε φως εκτυφλωτικό σαν αστραπή.

Η διασκέδαση γύρισε σε φρίκη και τρόμο. Όλοι έφευγαν φοβισμένοι από το δωμάτιο. Μόνο η Ζωή στεκόταν ακίνητη, με την εικόνα του Αγίου κολλημένη στο στήθος , απολιθωμένη και παγωμένη σαν μάρμαρο. Οι γιατροί , που γρήγορα κατέφθασαν , δεν μπόρεσαν να την συνεφέρουν με τις προσπάθειες τους. Οι βελόνες των ενέσεων , που ήθελαν να της κάνουν , στράβωναν και έσπαζαν καθώς κτυπούσαν πάνω στο μαρμαρωμένο κορμί της! Θέλησαν να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο, αλά δεν μπόρεσαν να την μετακινήσουν από την θέση της. Τα πόδια της λές και ήσαν καρφωμένα στο πάτωμα. Αλλά , η καρδιά χτυπούσε! Η Ζωή ήταν ζωντανή . δεν μπορούσε όμως πλέον να φάει ούτε να πιεί…

Όταν η μητέρα της γύρισε και είδε τι συνέβη, έπεσε αναίσθητη και την μετέφεραν στο νοσοκομείο , από το οποίο βγήκε σε μερικές ημέρες. Η πίστη της στην ευσπλαχνία του Θεού και οι θερμές μητρικές της προσευχές για συχώρηση της δύστυχης, ανανέωσαν , με τη Χάρι του Θεού , τις ζωτικές της δυνάμεις.

Η Ζωή ήλθε σε συναίσθηση και με δάκρυα ζητούσε συγχώρηση και βοήθεια.

Τις πρώτες ημέρες το σπίτι της ζωής ήταν κυκλωμένο από πλήθος κόσμου, πιστοί που ήρθαν ή ακόμη και που βάδισαν από μακριά, περίεργοι , γιατροί , και πνευματικά πρόσωπα. Αλλά, γρήγορα, κατ’ εντολή των αρχών, το σπίτι έκλεισε για τους επισκέπτες. Δύο αστυνομικοί φύλαγαν σκοπιά εναλλάξ ανά οκτάωρο. Κάποιοι από τους φύλακες που ήσαν ακόμη νέοι(28-30) άσπρισαν από την φρίκη ακούγοντας κάθε νύχτα τη Ζωή να βγάζει τρομακτικές κραυγές.

Νύχτες και νύχτες δίπλα της προσευχόταν η μητέρα.

-Μαμά, προσευχήσου! Προσευχήσου, γιατί χάνομαι για τις αμαρτίες μου! Προσευχήσου! Φώναζε η Ζωή.

Για όλα όσα συνέβησαν ενημέρωσαν και τον Πατριάρχη και τον παρεκάλεσαν να ευχηθεί υπέρ της αναρρώσεως της Ζωής. Ο Πατριάρχης απάντησε

Εκείνος που την τιμώρησε εκείνος και θα την ελεήσει!

Μεταξύ των προσώπων που επετράπη στο εξής να επισκεφθούν τη Ζωή ήσαν:

1 Εγνωσμένου κύρους καθηγητής της ιατρικής που κατέφθασε από την Μόσχα. Αυτός βεβαίωσε ότι η καρδιά δεν σταμάτησε να χτυπά.

2. Ιερείς, τους οποίους προσκάλεσε η μητέρα της για να πάρουν από τα χέρια της Ζωής τον άγιο Νικόλαο. Αλλά ούτε εκείνοι μπόρεσαν να ξεκολλήσουν την εικόνα από τα απολιθωμένα χέρια της ζωής.

3. Ο ιερομόναχος Σεραφείμ από την έρημο του Γκλίνσκ, ο οποίος ήρθε στο Κουιμπίσεβ για την εορτή των Χριστουγέννων και τέλεσε αγιασμό και άγιασε την εικόνα. Κατόπιν είπε: «Τώρα πρέπει να περιμένουμε κάποιο σημείο το Πάσχα! Αν δεν γίνει τίποτε , σημαίνει ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου!», δείχνοντας με τα λόγια αυτά την βαθειά του πίστη σ’ ένα θαύμα.

4. Ο Μητροπολίτης Νικόλαος , ο ποίος επίσης διάβασε παράκληση και είπε: «νέο θαύμα να περιμένουμε το Πάσχα», επαναλαμβάνοντας τον λόγο του ευσεβούς ιερομόναχου.

Τις παραμονές της εορτής του Ευαγγελισμού (που εκείνη τη χρονιά έπεσε το Σάββατο της τρίτης εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής) πλησίασε προς τους φύλακες της Ζωής ένα καλοσυνάτος Γέροντας και τους παρεκάλεσε να του επιτρέψουν να ιδεί την Ζωή. Αλλά οι φύλακες αστυνομικοί αρνήθηκαν να του επιτρέψουν. Ήρθε ο Γέροντας και την επόμενη ημέρα, αλλά πάλι οι επόμενοι φύλακες δεν τον άφησαν. Την Τρίτη φορά ,ανήμερα του Ευαγγελισμού , οι φύλακες τον άφησαν. Η φρουρά τον άκουσε πόσο εύσπλαχνα μίλησε στην Ζωή μπαίνοντας: «Λοιπόν , κουράστηκες από την ορθοστασία;»

Πέρσς λίγη ώρα και, όταν οι φρουροί θέλησαν να βγάλουν έξω τον Γέροντα, αυτός δεν ήταν μέσα στο δωμάτιο…

Όλοι ήσαν βέβαιοι ότι εκείνος ήταν ο ίδιο ο άγιος Νικόλαος. Έτσι η ζωή έμεινε όρθια 4 μήνες (128 μέρες), μέχρι το Πάσχα ακριβώς, που εκείνη τη χρονιά έπεσε 23 Απριλίου (6 Μαΐου με το νέο ημερολόγιο).

Τη νύχτα της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Χριστού η Ζωή άρχισε να φωνάζει ιδιαίτερα δυνατά:

-Προσεύχεσθε!

Οι νυχτερινοί φύλακες ανατρίχιασαν και άρχισαν να την ρωτούν: «Γιατί φωνάζεις τόσο φοβερά;»

Ακολούθησε η απάντηση:

-Φοβερό ! Καίγεται η γή! Προσεύχεσθε! Όλος ο κόσμος χάνεται για τις αμαρτίες του, προσεύχεσθε!

Από εκείνη τη στιγμή η Ζωή αναζωογονήθηκε, οι μύς άρχισαν να μαλακώνουν , να ζωντανεύουν. Τελικά την έβαλαν στο στρώμα, αλλά εκείνη συνέχισε να φωνάζει και να καλεί όλου σε προσευχή για τον κόσμο που χάνεται για τις αμαρτίες, για την γη που καίγεται για τις ανομίες της.

-Πως έμεινες ζωντανή μέχρι τώρα; Ποιος σε έτρεφε; την ρώτησαν

-Περιστέρια, περιστέρια με έτρεφαν, ήταν η απάντηση . Από αυτό έγινε φανερό ότι έλαβε έλεος και συγχώρηση από την Δεξιά του Κυρίου Παντοκράτορος. Ο Κύριος συγχώρησε τις αμαρτίες της Ζωή, με την παρουσία του αγίου Νικολάου του Θαυματουργού , και λόγο των μεγάλων βασάνων της και της ορθοστασίας κατά την διάρκεια των 128 ημερών.

Όλα αυτά τα γεγονότα συνετάραξαν τους κατοίκους του Κουιμπίσεβ και των περιχώρων. Πολλοί άνθρωποι βλέποντας τα θαύματα, ακούγοντας τα ουρλιαχτά και τις παρακλήσεις της να προσευχόμαστε για τους ανθρώπους που χάνονται εξ αιτίας των αμαρτιών τους, ξαναβρήκαν την πίστη τους στον Θεό. Γύρισαν στην Εκκλησία με μετάνοια. Όσοι δεν φορούσαν σταυρό , άρχισαν να φορούν κατά την εποχή εκείνη που μόνο γι’ αυτό ήταν δυνατόν να πληρώσουν με τη ζωή τους. Η επιστροφή ήταν τόσο μαζική ώστε δεν έφθασαν τα σταυρουδάκια τν εκκλησιών για όλους όσους ζητούσαν.

Με φόβο και δάκρυα ζητούσε ο λαός συγχώρεση των αμαρτιών , επαναλαμβάνοντας τα λόγια της Ζωής: «Φοβερό, η γη καίγεται, χανόμαστε για τις αμαρτίες μας! Προσεύχεσθε! Οι άνθρωποι χάνονται για τις ανομίες τους!».

Την τρίτη ημέρα του Πάσχα η Ζωή έφυγε για τον Κύριο , αφού διήνυσε τον δύσκολο δρόμο της ορθοστασίας των 128 ημερών μπροστά στο πρόσωπο του Κυρίου για την συγχώρεση όλων των αμαρτιών της. Το άγιον Πνεύμα την διατηρούσε στη ζωή όλες αυτές τις ημέρες για να αναστήσει την ψυχή της από τον θάνατο της αμαρτίας, ώστε στην μέλλουσα αιώνια ημέρα να την αναστήσει εν σώματι για την ζωή την αιώνιο. Όπως, άλλωστε το λέει και το ίδιο το όνομά της: Ζωή.

Σχόλιο (του ρωσικού πρωτοτύπου): Στον σοβιετικό τύπο εκείνης της εποχής είχε επίσης σχολιαστεί η περίπτωση της Ζωή. Απαντώντας στα γράμματα που έφθαναν στην διεύθυνση διάσημης εφημερίδος, ένας αλαζονικός επιστήμων υποστήριξε ότι το γεγονός με την Ζωή πράγματι δεν είναι φανταστικό, αλλά εν τούτοις δήλωσε ότι είναι μια μορφή ακαμψίας άγνωστη ακόμη στην επιστήμη. Είναι προφανής η αναλήθεια μιάς τέτοιας υπόθεσης, διότι: Πρώτον, στην ακαμψία δεν υπάρχει τέτοια πετρώδης σκλήρυνσή του δέρματος, ώστε οι γιατροί να μη μπορούν να κάνουν ένεση στον άρρωστο. Δεύτερον , μπορεί ένας τέτοιος άρρωστος να μεταφερθεί από τόπο σε τόπο, ενώ η Ζωή δεν μπορούσαν να την μετακινήσουν· αυτή στεκόταν όρθια και μάλιστα τόσο πολύ που οι συνήθεις άνθρωποι δεν μπορούν να σταθούν. Τρίτον , η αρρώστια καθ’ εαυτή δεν επιστρέφει τον άνθρωπο στον Θεό και δεν φέρει αποκαλύψεις από τον ουρανό, ενώ στην περίπτωση της Ζωή όχι μόνο χιλιάδες άνθρωποι ξαναβρήκαν την πίστη τους στον Θεό, αλλά φανέρωσαν την πίστη τους έμπρακτα, δηλαδή βαπτίστηκαν και έζησαν ηθικά. Όχι μόνο πίστεψαν ότι υπάρχει Θεό, αλά και έγιναν Χριστιανοί. Απ’ αυτόν είναι φανερό ότι δεν επρόκειτο για απλή ασθένεια, αλλά για κάποια θεϊκή οικονομία. Αυτός έμπρακτα στερεώνει την πίστη, για να λυτρώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες και από τη τιμωρία γι’ αυτές.

(1) Στη Ρωσία οι Εορτές ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο. Η νηστεία των Χριστουγέννων διαρκεί από τις 28 Νοεμβρίου μέχρι τις 6 Ιανουαρίου του επόμενου έτους.

(από το περιοδικό ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, τεύχος 21 του 1996, της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)

” Οἱ πληγές τοῦ Χριστοῦ “

Μου γράφεις ότι άκουσες από την γιαγιά σου κάτι (σαν παραμύθι), για τις πέντε πληγές του Χριστού. Και ρωτάς: Ποια είναι η πραγματικότητα; Διάβασε την Καινή Διαθήκη. Είναι ντροπή να μην ξέρουμε την Πίστη μας. Άφησε στην άκρη κάθε άλλο διάβασμα! Άρχισε την μελέτη σου από τα ιερά Ευαγγέλια. Αυτή ειναι η πιο σπουδαία και η πιο λυτρωτική μελέτη. Πρώτη στην σειρά, έρχεται η γνώση της Πίστεως. Και μετά η κάθε άλλη γνώση. Να τον μελετάς τον λόγο του Θεού. Ο λόγος του Θεού δίνει αξία στον δικό μας λόγο. Όπως τα διαμάντια στα γυναικεία κοσμήματα. Η Αγία Γραφή μας τα λέει καθαρά ότι οι πληγές του Χριστού είναι πέντε. Μα είναι η φοβερή πραγματικότητα: δύο στα χέρια δύο στα πόδια και μία στα πλευρά. Από τα καρφιά. Και από τις αμαρτίες μας. Τρυπημένα τα χέρια που ευλογούσαν! Τρυπημένα τα πόδια που βάδιζαν τον δρόμο της αληθείας! Τρυπημένη η πλευρά, πού άναψε την θεία και ιερή φλόγα της αγάπης! Έτσι το θέλησε ο Υιός του Θεού. -Να Του τρυπηθούν τα χέρια, για τις αμαρτίες πού εκάμαμε με τα χέρια μας- (φόνους, κλεψιές, βιαιότητες). -Να Του τρυπήσουν τα πόδια, για τις αμαρτίες πού έκαμαν τα πόδια, (ένα δάσος πόδια!), που έτρεξαν να κάνουν το κακό, το κάθε κακό! -Του τρύπησαν την πλευρά κοντά στην καρδιά, γιατί η δική μας καρδιά, ήταν γεμάτη με κάθε κακία ασέβεια, βλάσφημες σκέψεις, κτηνώδεις επιθυμίες, μίσος και φθόνο, και σχέδια δαιμονικά εναντίον αδελφών, εναντίον φίλων, εναντίον του Θεού! -Τρυπήθηκαν τα χέρια του Χριστού, για να θεραπευθούν οι αμαρτίες που έκαμαν τα δικά σου χέρια! -Τρυπήθηκαν τα πόδια Του, για να επιστρέψουν τα πόδια τα δικά σου από τον δρόμο της απώλειας! -Τρυπήθηκε η πλευρά Του, για να καθαρίσει η δική σου καρδιά από τις αμαρτωλές σκέψεις και επιθυμίες! Οταν ο Κρόμβελ, ο φοβερός αυτός δικτάτορας της Αγγλίας, άρχισε να αρπάζει τις περιουσίες των Μοναστηριών και των Εκκλησιών, έγινε μια μεγαλειώδης πορεία διαμαρτυρίας. Μια διαδήλωση. Χιλιάδες λάβαρα και πανώ, που έγραφαν «Οι πέντε πληγές του Χριστού». Και ο δικτάτορας υποχώρησε. Μετάνοιωσε. Οχι για άλλο λόγο. Σεβάστηκε τα λόγια, που ήταν γραμμένα στο πλακάτ: Πέντε είναι οι πληγές του Χριστού! Μάθε να τις σέβεσαι και συ! Πέντε είναι οι πληγές του Χριστού! Πέντε οι κρουνοί του Αίματός Του. Από αυτές έρευσε το Αίμα Του, που αγίασε την γη και εξηγόρασε το ανθρώπινο γένος. Με το Αίμα Του, που έρευσε από τις πέντε πληγές Του πλένει τον κάθε πιστό Του. Σαν θαυματουργός και παντοδύναμος ο Κύριος πήρε πέντε ψωμιά, και έθρεψε με αυτά πέντε χιλιάδες ψυχές! Έτσι και με το Αίμα Του. Μπορεί να θρέψει ψυχικά εκατομμύρια πιστών! Αυτό είναι η Θεία Μετάληψη! Φρόντισε λοιπόν την Μεγάλη Παρασκευή να σταθείς κάτω από τον Σταυρό Του. Και παρακάλεσέ Τον. Να σε καθαρίσει και σένα με το Αίμα Του. Και να ζωοποιήσει την ψυχή σου. Ώστε, την Ανάσταση, να φωνάζεις και συ μαζί με τις άγιες μυροφόρες ότι Ανέστη ο Κύριος όντως.

Νικόλαος Βελιμίροβιτς
Επίσκοπος Αχρίδος

Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ σημασία του στὴν ζωή μας

^{Τοῦ Ἀρχιμ. Γεωργίου Καψάνη, Καθηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Γρηγορίου}

Οἱ ὀδυνηρὲς καὶ ἀνίατες ἀσθένειες, ὁ θάνατος προσφιλῶν μας προσώπων, ὅπως καὶ ὁ ἰδικός μας θάνατος, ἡ ἀδικία, ἡ ἀχαριστία καὶ περιφρόνησις, οἱ διωγμοὶ ποὺ ἐνίοτε ὑφιστάμεθα, ἡ πτωχεία καὶ ἄλλες δοκιμασίες, ἀποτελοῦν εὐκαιρίες πού, ἂν τὶς χρησιμοποιήσουμε σωστά, μᾶς συσταυρώνουν καὶ συνεγείρουν μὲ τὸν Χριστό.
Ἂν ἀγανακτήσουμε, ζημιωνόμαστε πνευματικά. Ἂν τὶς δεχθοῦμε παθητικά, στωικά, γιατὶ δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε διαφορετικά, πάλι δὲν ὠφελούμεθα. Ἂν ὅμως τὶς δεχθοῦμε ὡς ἐπίσκεψι Θεοῦ καὶ ὡς εὐκαιρίες γιὰ τὴν πνευματική μας τελείωσι, τότε πολὺ εἶναι τὸ κέρδος. Ἡ ἑκούσια ἀποδοχὴ τοῦ πόνου ὡς Σταυροῦ, ὡς δώρου τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν πνευματική μας τελείωσι, μᾶς ἀνεβάζει στὸ ὕψος τῶν ἁγίων μαρτύρων. Ὁ Χριστιανὸς π.χ. ποὺ στὸ κρεββάτι τοῦ πόνου ὀδυνᾶται καὶ ὑπομένει καὶ εὐχαριστεῖ τὸν Θεό, ἀναδεικνύεται σὲ ὁμολογητὴ τῆς δυνάμεως τῆς πίστεως καὶ σὲ σύγχρονο μάρτυρα, ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ Σταυροῦ μεταβάλλει τὸ ἀκούσιο τοῦ πόνου σὲ ἑκούσιο.
Ἁγιορείτης ἀσκητὴς εἶπε ἐνδεικτικά: Ἕνα «δόξα σοι ὁ Θεὸς» τὴν ὥρα ποὺ πονᾶμε, ἔχει μεγαλύτερη ἀξία ἀπὸ χίλια «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ», ὅταν δὲν πονᾶμε.

Ὁ συσταυρωμένος μὲ τὸν Χριστὸ Παῦλος, ὁ φέρων στὸ σῶμα του τὰ στίγματα τοῦ Χριστοῦ, μᾶς ἐβεβαίωσε ὅτι: «εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν» ^{(Β ́ Τιμ. β ́, 12)}. Αὐτὴν τὴν στάσι ἔδειξαν στὰ παθήματα τῆς ζωῆς ὅλοι οἱ Ἅγιοι, μὲ κορυφαῖο τὸν μακάριο καὶ πολύαθλο Ἰώβ, ποὺ γι’ αὐτὸ θεωρεῖται καὶ τύπος Χριστοῦ. Ὁ Ἰὼβ ἦταν δίκαιος, δὲν ἦταν ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλός. Καὶ ὅμως παρεχώρησε ὁ Θεὸς νὰ περάση ἀβάστακτους πόνους, ἐνῷ ἄλλοι ἀσεβεῖς εὐημεροῦσαν.[...]
Κατὰ ἕνα ἰδιαίτερο τρόπο συμμετεῖχε στὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ ἡ Θεοτόκος, «συμπράττουσα καὶ συμπάσχουσα τῇ δι’ αὐτῆς ὑψοποιῷ κενώσει τοῦ Λόγου» (ἡ Θεοτόκος συνέπραττε καὶ συνέπασχε μὲ τὸ νὰ συνεργήση στὴν ὑψοποιὸ κένωσι τοῦ Λόγου), κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ.¹ Ἀπὸ τὴν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου σύλληψι, στὴν ἁγία γαστέρα της, τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ της, ἄρχισαν καὶ οἱ δοκιμασίες της. Μὴ μπορώντας ὁ Ἰωσὴφ νὰ ἐξηγήση τὴν ὑπερφυῆ σύλληψι καὶ ἐγκυμοσύνη της «ἐβουλήθη λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν» ^{(Ματθ. α ́, 19)}. Μεγάλη ἔπρεπε νὰ εἶναι τότε ἡ ὀδύνη τῆς ἁπλῆς καὶ ἀσήμου κόρης Μαρίας.
Δοκιμασία καὶ οἱ δυσκολίες νὰ βρεθῆ τόπος ἐν τῷ καταλύματι γιὰ νὰ γεννήση τὸν Μονογενῆ της. Σπανίως γυναίκα ἔγκυος καὶ ἑτοιμόγεννη δὲν εὑρίσκει τόπο νὰ γεννήση.
Δοκιμασία ἡ προσπάθεια τοῦ Ἡρώδου νὰ φονεύση τὸ Θεῖο Βρέφος, δοκιμασία καὶ ἡ φυγή τους στὴν Αἴγυπτο. Ἄστεγη στὴν Βηθλεέμ, πρόσφυγας στὴν Αἴγυπτο.
Δοκιμασία καὶ ἡ ἀγωνία, ὅταν κατὰ τὸ προσκύνημά τους στὰ Ἱεροσόλυμα ἔχασε ἐπὶ τριήμερο τὸν δωδεκαετῆ Ἰησοῦ.
Κάθε πόνος καὶ κατατρεγμὸς τοῦ Ἰησοῦ κατὰ τὴν τριετῆ του δράσι ἦταν καὶ ἰδική της δοκιμασία.
Ἂς ἀκούσουμε τὸν ἅγιο Νικόλαο Καβάσιλα: «Καὶ συμμετεῖχε μὲ τὸν Υἱό της στὴν αἰσχύνη καὶ στὶς ὕβρεις καὶ σὲ ὅλα ὅσα ἀποκάλυπταν τὴν φτώχεια, στὴν ὁποία ἦρθε γιὰ χάρη μας. Καὶ ἀνεχόταν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ φαινομενικοῦ πατέρα του, τοῦ Ἰωσήφ, καὶ μακροθυμοῦσε, παίρνοντας τὸ μέρος τοῦ Υἱοῦ της γιὰ τὴν δική μου σωτηρία…
Κι ὅταν ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους εὐεργετοῦσε τὸν φθονοῦσαν καὶ τὸν μισοῦσαν, ἡ Παρθένος πονοῦσε μαζί Του καὶ δεχόταν τὰ βέλη τοῦ μίσους των…
Ὅταν πάλι χρειάσθηκε νὰ ὑποφέρη γιὰ μᾶς ὁ Σωτὴρ καὶ νὰ πεθάνη, πόσο μεγάλες ἦσαν οἱ ὀδύνες, μὲ τὶς ὁποῖες τοῦ συμπαραστάθηκε ἡ Παρθένος! Τί βέλη τὴν διαπέρασαν! Γιατὶ κι ἂν ὁ Υἱός της ἦταν μόνο ἄνθρωπος καὶ τίποτε ἄλλο, τίποτε ὀδυνηρότερο δὲν θὰ μποροῦσε νὰ προσθέση κανεὶς σὲ μιὰ μητέρα. Ἀλλὰ τώρα εἶναι ὁ μόνος Υἱός της, ποὺ τὸν ἔφερε στὸν κόσμο μόνη της, κατὰ τρόπο παράδοξο, ποὺ δὲν λύπησε ποτὲ οὔτε τὴν ἴδια οὔτε κανένα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἀντίθετα, τοὺς εὐεργέτησε ὅλους τόσο, ὥστε νὰ ξεπεράση ὅλες τὶς προσδοκίες τους. Τί λοιπὸν συναισθήματα εἶναι φυσικὸ νὰ εἶχε ἡ Παρθένος, ὅταν ἔβλεπε τὸν Υἱό της σὲ τόσο φοβερὲς ὀδύνες, αὐτὸν ποὺ ἦταν ὁ εὐεργέτης τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, «τὸν πρᾶον, τὸν ταπεινὸν τῇ καρδίᾳ», αὐτὸν ποὺ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ «ἐρίζων οὐδὲ κραυγάζων», τὸν ὁποῖον κανεὶς ποτὲ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κατηγορήση γιὰ τὸ παραμικρό, ὅταν τὸν ἔβλεπε νὰ σέρνεται ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ἄγρια θηρία, νὰ γυμνώνεται, νὰ δέρνεται, νὰ κρίνεται ἄξιος τῆς χειρότερης καταδίκης, νὰ πεθαίνη τὸν ἐξευτελιστικότερο θάνατο μαζὶ μὲ τοὺς ἁμαρτωλότερους ἀνθρώπους, ἔξω ἀπὸ κάθε ἔννοια δικαιοσύνης καὶ νόμου, ὅπως συμβαίνει σὲ τυραννικὰ καθεστῶτα; Προσωπικὰ πιστεύω ὅτι τέτοια ὀδύνη ποτὲ σὲ κανένα ἄνθρωπο δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξη…
Γι’ αὐτὸ τὴν ὥρα τῶν παθῶν κατέλαβε τὴν Παρθένο θλίψη ὑπερβολικὴ καὶ ἀπερίγραπτη, τέτοια ποὺ παραπλήσια ποτὲ δὲν ἔνοιωσε ἄνθρωπος. Γιατὶ αὐτὴ εἶδε τὴ σταύρωση σὰν μητέρα, ἀλλὰ καὶ σὰν ἄνθρωπος μὲ σωστὴ κρίση, σὰν κάποιος ποὺ μπορεῖ νὰ διακρίνη καθαρὰ τὴν ἀδικία.
Γιατὶ ἔπρεπε νὰ λάβη μέρος σὲ κάθε τι ποὺ ἔκανε ὁ Υἱός της γιὰ τὴν σωτηρία μας. Ὅπως τοῦ μετέδωσε τὸ αἷμα καὶ τὴν σάρκα της κι ἔλαβε ἀμοιβαῖα μέρος στὶς δικές του χάριτες, κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο ἔλαβε μέρος καὶ σὲ ὅλους τοὺς πόνους καὶ τὴν ὀδύνη του. Κι αὐτὸς βέβαια καρφωμένος στὸν Σταυρὸ δέχθηκε στὴν πλευρὰ τὴν λόγχη, ἐνῷ διαπέρασε τὴν καρδιὰ τῆς Παρθένου ρομφαία, ὅπως ἀνήγγειλε ὁ ἁγιώτατος Συμεών. Μὲ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ὅλα τὰ ἄλλα μαρτύρια τὰ προξενοῦσαν οἱ «κύνες» ἐκεῖνοι ἀπὸ κοινοῦ στὸν Υἱὸ καὶ στὴ μητέρα. Τὸ ἴδιο καὶ ὅταν χρησιμοποιώντας παλαιοτέρους λόγους του τὸν κατηγοροῦσαν σὰν ἀλαζόνα, κι ὅταν τὸν ὀνόμαζαν πλάνο κι ἀγωνίζονταν ν’ ἀποδείξουν τὴν πλάνη του».²
Ὁ δίκαιος Συμεὼν κατὰ τὴν Ὑπαπαντὴ εἶχε προφητεύσει ὅτι ρομφαία θὰ περνοῦσε τὴν ἁγία ψυχὴ τῆς Θεοτόκου.
Αὐτὴ ἡ ρομφαία πολλὲς φορὲς τὴν ἐπόνεσε. Πάντα ὅμως ὑπέμενε καὶ ἐπιτελοῦσε, κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ, «ἆθλον τῆς ἀπαραμίλλου καρτερίας».
Καὶ μετὰ τὴν Ἀνάληψι τοῦ Υἱοῦ της, πάλι ἀνάμεσα στοὺς Ἀποστόλους καὶ τοὺς πρώτους Χριστιανοὺς πρώτη αὐτὴ σηκώνει τὸν Σταυρὸ τῶν διωγμῶν, τοὺς στηρίζει καὶ τοὺς καθοδηγεῖ στὸ ἀποστολικό τους ἔργο. Ὅπως τότε στὴν Σταύρωσι τοῦ Υἱοῦ της «εἱστήκει παρὰ τῷ Σταυρῷ» καὶ συνέπασχε καὶ συσταυρωνόταν μαζί Του, ἔτσι καὶ μετὰ τὴν Ἀνάληψί Του αὐτὴ σηκώνει τὸν Σταυρὸ τῆς Ἐκκλησίας καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ συμπάσχουσα μητέρα τῶν Χριστιανῶν.
Παραπομπές
1. Ἁγ. Γρηγ. Παλαμᾶ, Εἰς τὴν Κοίμησιν, Ε.Π.Ε., τ. 10, σελ. 443.
2 . Ἁγ. Νικολάου Καβάσιλα, ἐνθ’ ἀνωτ. σελ. 209-213.
Πηγή: Περιοδικὸ Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος, τόμος 18, Ἅγιον Ὄρος, 1993
Πειραϊκὴ Ἐκκλησία – Τεῦχος 225

Πειραιῶς Σεραφείμ: Ἀπάντηση στό Ρωμαιοκαθολικό Ἀρχιεπίσκοπο Τήνου, Νάξου καί Αἰγαίου κ. Νικόλαο

Εν Πειραιεί τη 16η Μαρτίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ο Εκλαμπρότατος Αρχιεπίσκοπος των εν Τήνω, Νάξω και Αιγαίω Ρωμαιοκαθολικών κ. Νικόλαος στις 12/3/2012 εξέδωκε «ανοικτήν επιστολήν προς κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως» όπως την επιγράφει, με την οποία ευγενώς μας επικρίνει όχι με θεολογικά επιχειρήματα όπως θα ανέμενε κανείς, αλλά με συναισθηματικές προσεγγίσεις επιδιδόμενος σε ένα κήρυγμα αγαπισμού και αποπειρώμενος να θεμελιώσει το συγκρητιστικό οικουμενισμό εν τη πράξει με ευγενείς ωραιολογίες, που «κνήθουν» τα ώτα των ακουόντων, αλλά που απέχουν παρασάγκας από την αλήθεια.

Είναι πασίδηλον ότι οι οικουμενιστικοί κύκλοι κατακρεουργούν τα Κυριακά λόγια της Αρχιερατικής προσευχής εις το 17ο κεφ. του κατά Ιωάννην ευαγγελίου στ. 21-25 «ίνα πάντες εν ώσι» αποσιωπώντες δολίως την όλην πρότασιν του Κυρίου ως και τα του ιδίου περιεχομένου επόμενα χωρία που απευθύνει ο Σωτήρ του κόσμου στον Αρχίφωτο Πατέρα Του λέγων:
«Ου περί τούτων δε ερωτώ μόνον, αλλά και περί των πιστευσόντων δια του λόγου αυτών εις εμέ, ίνα πάντες εν ώσι, καθώς συ, πάτερ, εν εμοί καγώ εν σοι, ίνα και αυτοί εν ημίν εν ώσιν, ίνα ο κόσμος πιστεύση ότι συ με απέστειλας. και εγώ την δόξαν ην δέδωκάς μοι δέδωκα αυτοίς, ίνα ώσιν εν καθώς ημείς εν εσμεν, εγώ εν αυτοίς και συ εν εμοί, ίνα ώσι τετελειωμένοι εις εν, και ίνα γινώσκη ο κόσμος ότι συ με απέστειλας και ηγάπησας αυτούς καθώς εμέ ηγάπησας. πάτερ, ους δέδωκάς μοι, θέλω ίνα όπου ειμί εγώ κακείνοι ώσι μετ ἐμοῦ, ίνα θεωρώσι την δόξαν την εμήν ην δέδωκάς μοι, ότι ηγάπησάς με προ καταβολής κόσμου.» Αποσιωπούν και αποκρύπτουν τα ανωτέρω Κυριακά λόγια απομομώνοντες εξ αυτών τέσσερις λέξεις για να στηρίξουν την κακοδοξία των και δι’ αυτής την νόθευσιν της αληθούς πίστεως διότι ο Κύριος της Εκκλησίας προσεύχεται υπέρ της ενότητος των παιδιών Του με πρότυπον όμως τον Τριαδικό τρόπο υπάρξεως του αιωνίου Θεού, δηλ. εν αληθεία, αληλοπεριχωρήσει και πιστότητι και όχι ασφαλώς εν αιρέσει, διαστρεβλώσει της Θείας Αποκαλύψεως, εν πλάνη και απομειώσει των δογματισθέντων υπό του Παναγίου Πνεύματος. Ο ιερός Μάρκος ο Ευγενικός εις την επιστολή του «τοις απανταχού της γης» γράφει: «Προ χρόνων πολλών απεσχίσθη της Δυτικής Εκκλησίας, της Ρώμης φαμέν, το περιώνυμον άθροισμα εκ της των ετέρων τεσσάρων αγιωτάτων Πατριαρχών κοινωνίας, αποσχοινισθέν εις έθη και δόγματα της Καθολικής Εκκλησίας και των Ορθοδόξων αλλότρια» και συνεχίζει «Πόθεν ουν ημίν ανεφάνησαν όντες ορθόδοξοι οι δια τοσούτων χρόνων και τοσούτων πατέρων και διδασκάλων κριθέντες αιρετικοί;»

Ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν έχει την αποστολική πίστη εφ’ όσον το filioque, η κτιστή χάρις, το πρωτείο ως προνόμιο παγκοσμίου δικαιοδοσίας, τα υπέρτακτα έργα, το καθαρτήριο αποτελούν βασικά και αδιαπραγμάτευτα δόγματά του. Δεν έχει έγκυρα εισαγωγικά μυστήρια, ιερωσύνη και ευχαριστία, διότι έχει αποσχισθεί από την Καθολική Εκκλησία του Χριστού και ισχύει δι’αυτόν ο επικυρωμένος από την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο Α Κανών του Μ. Βασιλείου ορίζων «οι της Εκκλησίας αποστάντες ουκ έτι έσχον την Χάριν του Αγίου Πνεύματος εφ’ εαυτούς· επέλιπε γαρ η μετάδοσις τω διακοπήναι την ακολουθίαν… απορραγέντες, λαϊκοί γενόμενοι, ούτε του βαπτίζειν, ούτε του χειροτονείν είχον εξουσίαν, ούτε ηδύναντο Χάριν Πνεύματος Αγίου παρέχειν, ης αυτοί εκπεπτώκασι». Ο Ρωμαιοκαθολικισμός κατά τον Αγ. Γρηγόριο τον Θεολόγο δεν έχει αποστολική διαδοχή διότι η Ορθοδοξία του φρονήματος βεβαιώνει την Αποστολική διαδοχή και η κακοδοξία του φρονήματος την καταλύει: «Το μεν γαρ ομόγνωμον και ομόθρονον, το δε αντίδοξον και αντίθρονον· και η μεν προσηγορίαν, η δε αλήθειαν έχει διαδοχής», Αγ. Γρηγορίου Θεολόγου (Εις τον Μ. Αθανάσιον η , PG, 1089). Ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν μπορεί να αποβάλη τον παποκεντρισμό του, παλαιότερο και νεώτερο γιατί τον έχει επισφραγίσει δια των αποφάσεων δέκα τριών δικών του «Οικουμενικών» Συνόδων.

Θυμίζουμε τις διακηρύξεις του «αγιοποιηθέντος» από τον Ρωμαιοκαθολικισμό Πάπα Ιωάννη Παύλου ΙΙ με την Εγκύκλιο Ut Unum Sint (1995) (10): «Η Καθολική Εκκλησία έχει την πεποίθηση ότι διατήρησε τη διακονία του διαδόχου του Αποστόλου Πέτρου, του Επισκόπου Ρώμης, που ο Θεός ίδρυσε “ως παντοτεινή και ορατή αρχή και θεμέλιό της ενότητας”» (παράγρ. 88). Και, «Είμαι πεπεισμένος ότι έχω στο σημείο αυτό μία ιδιαίτερη ευθύνη… να βρίσκω μία μορφή άσκησης του πρωτείου, το οποίο, χωρίς ν’ αποποιηθώ με κανένα τρόπο την ουσία της αποστολής του, ν’ ανοίγεται σε μία νέα κατάσταση» (παράγρ. 95). Ταυτόσημη άλλωστε είναι και η διακήρυξις του παπικού Πρωτείου από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ στό Φανάρι το 2006 και υπενθυμίζομε την οδηγία του Βατικανού του Ιουλίου 2007 με τις γνωστές «Απαντήσεις» με τις οποίες ο νυν Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ χαρακτήρισε «ελλειματικές» τις Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες επειδή δεν έχουν κοινωνία με τον δήθεν διάδοχο του Πέτρου.

Ο όσιος πατήρ ημών Ιουστίνος Πόποβιτς γράφει: «Το ορθόδοξο δόγμα, μάλλον δε το παν-δόγμα περί της Εκκλησίας, απερρίφθη και αντικατεστάθη δια του λατινικού αιρετικού παν-δόγματος περί του πρωτείου και του αλαθήτου του πάπα, δηλαδή του ανθρώπου. Εξ αυτής δε της παναιρέσεως εγεννήθησαν και γεννώνται συνεχώς άλλαι αιρέσεις: το Filioque, η αποβολή της Επικλήσεως, τα άζυμα, η εισαγωγή της κτιστής χάριτος, το καθαρτήριον πυρ, το θησαυροφυλάκιον των περισσών έργων…».

Οι προυποθέσεις που τίθενται βιβλικώς από τον Θεό Λόγο για την ενότητα και κοινωνία των εις Χριστό πιστευόντων κατά τα ανωτέρω, είναι η κοινή και αΐδιος δόξα του Τριαδικού Θεού. Εν άλλοις λόγοις η ενότητα του κτιστού ανθρώπου με τον άκτιστο Θεό Λόγο πραγματοποιείται μόνο με την άκτιστη θεοποιό ενέργεια και δόξα του Τριαδικού Θεού. Αλλ’ αυτή η θεοποιός δόξα παρέχεται δια του Χριστού εν Αγίω Πνεύματι, αποκλειστικά και μόνο στο μυστηριακό σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Ο Ρωμαιοκαθολικισμός απορρίπτει δογματικώς τον άκτιστο χαρακτήρα της θεοποιού χάριτος και επομένως η οποιαδήποτε κοινωνία μαζί του θα είναι και θα παραμένει μόνο σε ανθρώπινο κτιστό επίπεδο. Οι Ρωμαιοκαθολικοί κάνουν σύγχυση θεολογίας και οικονομίας στον Τριαδικό Θεό, ορατός καρπός της οποίας είναι το filioque.

Συγκεκριμένα αποκλείοντας την εμπειρία της άκτιστης Θείας Χάριτος και της Θεοποιού άκτιστης Δόξας αρνούνται ουσιατικά την κοινωνία κτιστού και ακτίστου, αρνούνται δηλαδή το μυστήριο της πραγματικής κοινωνίας Θεού και ανθρώπου, ως εκκλησιαστικό γεγονός. Αρνούνται στην πράξη την ίδια την έννοια της Εκκλησίας.

Όλα τα παραπάνω συνδέονται αρρήκτως με το filioque για την αποδοχή του οποίου ιδιαίτερα συγχέουν οι Ρωμαιοκαθολικοί τα υποστατικά με τα φυσικά προσόντα του Θεού και ειδικώτερα συγχέουν την αΐδια εκπόρευση του Αγ. Πνεύματος, ως Θείου Προσώπου με την φανέρωση του Αγίου Πνεύματος ως κοινής άκτιστης ενέργειας του Τριαδικού Θεού. Σύμφωνα όμως, με την Αγιοπνευματική και δογματική εμπειρία της Εκκλησίας κατά τους δέκα (10) πρώτους αιώνες η έκφανση, ως οικονομία του Αγ. Πνεύματος, που φανερώνεται και λειτουργεί «εκ Πατρός δι’ Υιού εν Αγίω Πνεύματι» είναι εκείνη που μας ενοποιεί ακτίστως με τον Τριαδικό Θεό.

Κατά συνέπεια εφ’ όσον ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν αποδέχεται την περί ακτίστου χάριτος θεολογία, πράγμα που εκφράζεται θεσμικά και με το filioque δεν είναι εφικτή καμμία θεολογική Εκκλησιολογική και Αγιοπνευματική ενότητα μαζί του.

Δράττομαι της ευκαιρίας απαντώντας γενικά στον κ. Νικόλαο, να απαντήσω και στον γνωστό δίγαμο, τον προσφυώς αποκαλούμενο «Καρδινάλιο Φραντζολίνι», που αυτόκλητα άνευ πανεπιστημιακής καθέδρας, έχει αναλάβει ρόλο τιμητού των Εκκλησιαστικών προσώπων και πραγμάτων, λέγων ότι η Αγία μας Χώρα δεν είναι προτεκτοράτο των Η.Π.Α., αλλά κράτος δικαίου του οποίου η εν συναλληλία λειτουργούσα Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία, διέπεται υπό των Ι. Κανόνων και των Νόμων του. Η Ιεραρχία της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος δεν αποδέχεται τους εκβιασμούς των Σιωνιστικών διεθνών Κέντρων, όπως απεδέχθη δυστυχώς η Ιεραρχία της αδελφής ομοδόξου Σερβικής Εκκλησίας για την Ισλαμοποίηση του Κοσσόβου, καρατομώντας αδίκως και αντικανονικώς τον Κανονικό Επίσκοπο Ράτσκας και Πριζρένης κ.κ. Αρτέμιο, όπως απεδείχθη πασιδήλως πλέον από την γνωστή Απόφαση 1410/2010 του Στ Ποινικοῦ Τμήματος του Αρείου Πάγου της χώρας μας, που κονιορτοποίησε τα ψεύδη της Σερβικής Ι. Συνόδου και της Σερβικής Πολιτείας κατά του δήθεν «καταχραστού» και όντως αγίου Επισκόπου Ράτσκας και Πριζρένης κ.κ. Αρτεμίου.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012

Μπαμπινιώτης: «Να γιορτάσουμε την 25η Μαρτίου ουσιαστικά»

Να εορτασθεί η 25η Μαρτίου με ουσιαστικό τρόπο και όχι με πανηγυρικό ανάφερε ο υπουργός Παιδείας, Γιώργος Μπαμπινιώτης, στις οδηγίες που έστειλε σε εκπαιδευτικούς και μαθητές σχετικά με το θέμα του εορτασμού.

Ο υπουργός τόνισε πως πρόκειται για ένα «ιστορικό γεγονός που πρέπει εορτάζεται στα σχολεία με καθολική...
συμμετοχή μαθητών και εκπαιδευτικών».

Σχετικά με τις παρελάσεις, ο κ. Μπαμπινιώτης ανέφερε πως «η συμμετοχή μαθητών σε τέτοιες δημόσιες εκδηλώσεις απόδοσης τιμής στους Έλληνες αγωνιστές, οι οποίοι δοκιμάστηκαν σκληρά, έχυσαν το αίμα τους και θυσίασαν τη ζωή τους για να απελευθερωθεί η πατρίδα μας από τη μακραίωνη τουρκική σκλαβιά, αποτελεί ελάχιστη δική μας συμβολή στη μνήμη αυτών των ηρώων, στην ιστορική μνήμη του νέου ελληνισμού, πράγμα που είναι χρέος μας να νιώσουν και να σεβαστούν πρώτοι και πάνω απ’ όλα οι νέοι μας», σύμφωνα με το nesbomb.gr

Μάλιστα, όπως υποστήριξε με τις παρελάσεις δίνεται η ευκαιρία οι δάσκαλοι και οι γονείς να καμαρώσουν τα παιδιά τους «συμμετέχοντας και οι ίδιοι ψυχικά στον εορτασμό και -παρ’ όλη τη συσσωρευμένη πικρία που έχει πλημμυρίσει τις ψυχές μας σε αυτή την πρωτόγνωρη κρίση που περνά η χώρα μας- δεν έχει κανείς μας το δικαίωμα ούτε τη νομιμοποίηση να πληγώσει το δημόσιο αίσθημα και να τραυματίσει μια εθνική επέτειο μνήμης».

Τέλος, ο υπουργός Παιδείας επισημαίνει ιδιαίτερα: «Επικαλούμαι την ευαισθησία όλων των εκπαιδευτικών για το μοναδικής σημασίας ιστορικό γεγονός της εθνικής μας παλιγγενεσίας».

Πάνος Καμμένος: «Στοχεύουμε να κυβερνήσουμε και να απαλλάξουμε τη χώρα από τη συγκυβέρνηση»

Ο Πάνος Καμμένος, επικεφαλής του αντιμνημονιακού κινήματος «Ανεξάρτητοι Έλληνες» σε αποκλειστική του συνέντευξη στον συνεργάτη της «Ελεύθερης Ώρας» Μάκη Βραχιολίδη, μιλάει για όλους και όλα. Χωρίς να κρύβει ότι ήταν μέρος του πολιτικού...
συστήματος, δηλώνει ότι θέλει να το ανατρέψει.

Οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» δεν στοχεύουν απλά να μπουν στη νέα βουλή αλλά να κυβερνήσουν, όπως τονίζει χαρακτηριστικά ο Πάνος Καμμένος και να απαλλάξουν τον τόπο από την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. Το νέο κίνημα πρεσβεύει την κατάργηση της ασυλίας βουλευτών και υπουργών, ώστε να λογοδοτήσουν για όσα εγκλήματα διέπραξαν εις βάρος του ελληνικού λαού.

Ο Πάνος Καμμένος, αφού καταλογίζει συνυπευθυνότητα στον Σαμαρά για την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας, τονίζει ότι σε περίπτωση που ο ίδιος εκλεγεί στην επόμενη Κυβέρνηση, ο Εισαγγελέας θα αποφασίσει για το αν ο Πρόεδρος της Ν.Δ. θα δικαστεί για εσχάτη προδοσία. Επισημαίνει ότι θα καταργήσει το Μνημόνιο και διότι είναι αντισυνταγματικό και διότι είναι επαχθές, αναγκάζοντάς μας να πληρώνουμε ένα χρέος στο πενταπλάσιο, με επιτόκιο που είναι επταπλάσιο της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Δεν διστάζει να υποστηρίξει μια ειρηνική, αναίμακτη λαϊκή εξέγερση για την ανατροπή της σημερινής Κυβέρνησης.
Ο Πάνος Καμμένος αφού λέγει ότι ο Παπανδρέου είχε διατεταγμένη υπηρεσία να παραδώσει την χώρα στους δανειστές, καταφέρεται ευθέως κατά των Βορίδη-Γεωργιάδη, τους οποίους χαρακτηρίζει εκφραστές της νέας τάξης πραγμάτων, δεν φείδεται να επονομάσει «νεοναζιστές» τους Χρυσαυγίτες, ενώ αναφέρεται και στις συνεργασίες τις οποίες είναι διατεθειμένος να κάνει. Τέλος, ο επικεφαλής των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» δηλώνει απερίφραστα ότι «δεν θα επιτρέψουμε τον ηγεμονικό ρόλο της Γερμανίας στην Ευρώπη».

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού βρίσκεται σε απόγνωση. Η αναγγελία του κόμματός σας άφησε να διαφανούν τα πρώτα σημάδια ελπίδας και αισιοδοξίας. Γιατί ο ψηφοφόρος πρέπει να εναποθέσει τις ελπίδες του στο κόμμα σας;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Πρώτ’ απ’ όλα δεν είναι κόμμα. Είναι ένα κίνημα που ξεκίνησε να διαμορφώνεται από τις απόψεις των πολιτών μέσα από το διαδίκτυο. Πιστεύω ότι έχει επέλθει η περίοδος της Μεταπολίτευσης. Τα κόμματα με την έννοια που τα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα έχουν τελειώσει και στη συνείδηση του ελληνικού λαού αλλά και στην πρακτική που εφαρμοζόταν ως σήμερα. Τα κόμματα ήταν φορείς της αναξιοκρατίας, του ημετερισμού, ουσιαστικά μίας διάλυσης αρχών και αξιών και μίας συλλογής κοινών συμφερόντων. Αυτό οδήγησε στην απαξίωση της πολιτικής ζωής και στη διάρρηξη των σχέσεων μεταξύ πολίτη και πολιτικής. Αυτό που ξεκινήσαμε εμείς, ήταν μια επαναφορά αρχών και αξιών, οι οποίες δεν θα διαρρηγνύονται σαν τις κόκκινες γραμμές που «πέφτουν» από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Πιστεύουμε στην κατάργηση της παραχώρησης εθνικής κυριαρχίας, στην αδιαπραγμάτευτη αρχή της εθνικής ανεξαρτησίας και υπερηφάνειας, στην τήρηση του Συντάγματος, στην κατάργηση του Μνημονίου και των ξένων επιβουλέων που θέλουν να αναλάβουν την διαχείριση της χώρας, στην διατήρηση του έθνους-κράτους και την κατάργηση της κάθε ασυλίας αξιωματούχων βουλευτών, υπουργών, για εγκλήματα που διέπραξαν εις βάρος του ελληνικού λαού και της δημόσιας περιουσίας, τον καθορισμό της ελληνικής ΑΟΖ και την διεκδίκηση των οφειλομένων από την Γερμανία, αποζημιώσεων.

Κάποιοι όμως λένε ότι είστε μέρος του πολιτικού συστήματος, ξεπηδήσατε από αυτό και μάλιστα εάν θυμάμαι καλά, πριν από πολλά χρόνια το ίδιο το πολιτικό σύστημα σας υπερασπίστηκε με την μη άρση της ασυλίας σας.

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Ήμουν μέρος του πολιτικού συστήματος και αυτό το γνωρίζω και γι’ αυτό θέλω να το ανατρέψω. Σε ό,τι αφορά την ασυλία μου, εάν εννοείτε την μήνυση που μου έκανε ο Λαλιώτης και οι υπόλοιποι για συκοφαντική δυσφήμιση, εγώ πιστεύω ότι θα πρέπει να διαφυλάσσεται ο πολιτικός με την ασυλία, σε θέματα που έχουν να κάνουν με την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Προάσπισα και θα προασπίζω το δημόσιο συμφέρον και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, οι αγωγές στις οποίες καλούμε να απαντήσω και δεν έχω επικαλεστεί ποτέ την ασυλία μου, έχουν να κάνουν με θέματα των σκανδάλων. Σε αυτά τα θέματα δεν έχει αρθεί η ασυλία μου.

Πληροφορούμαι ότι συμμετέχετε –ως μάρτυρας- στην μήνυση για Εσχάτη Προδοσία που κατέθεσε ο γιατρός κ. Αντωνίου. Εάν εκλεγείτε στην αυριανή Κυβέρνηση, θα στείλετε στην Δικαιοσύνη τους πρωταιτίους της εθνικής καταστροφής;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Ο κ. Αντωνίου θα είναι υποψήφιος βουλευτής με τους «Ανεξάρτητους Έλληνες».

Το επόμενο σκέλος του ερωτήματος, δεν το απαντάτε;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Είναι ξεκάθαρο αυτό που σας είπα. Για να είναι ο κ. Αντωνίου μαζί μας, αυτό τα λέει όλα, τι άλλο θέλετε να σας πω; Να φέρω ένα χαρτί υπογεγραμμένο σε σας και στην «Ελεύθερη Ώρα»;

Θεωρείτε και τον κ. Σαμαρά υπεύθυνο για την εθνική καταστροφή του λαού και του τόπου; Θα ζητήσετε να σταλεί και ο Πρόεδρος της Ν.Δ. στην Δικαιοσύνη;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Ο κ. Σαμαράς είναι απολύτως υπεύθυνος, διότι προχωράει στην συνυπογραφή μιας παράνομης συνθήκης την οποία ο ίδιος καταδίκαζε. Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας με απόφαση του κ. Σαμαρά, οικειοποιώντας στελέχη όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης που μιλάει για κατάργηση του έθνους-κράτους, είναι ξεκάθαρο ότι συνάδει με τις θέσεις του κ. Πάγκαλου, περί παραχώρησης της εθνικής κυριαρχίας, λόγω του ότι είναι φεντεραλιστές. Αυτό είναι κατ’ αρχήν μια πολιτική απόφαση. Σε ότι αφορά στα ποινικά αδικήματα και στο αδίκημα της εσχάτης προδοσίας, αυτό θα το κρίνει ο Εισαγγελέας.

Ο λαός υποφέρει από το Μνημόνιο και ζητεί την απαλλαγή του από αυτό. Η ιδρυτική διακήρυξη του κινήματός σας απαιτεί την κατάργηση του Μνημονίου. Πώς θα μπορέσετε να το επιτύχετε αυτό, δεδομένου ότι θα απευθυνθείτε στους Ευρωπαίους, σε αυτούς δηλαδή που μας έβαλαν στο Μνημόνιο;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Δεν έχω να απευθυνθώ σε κανέναν Ευρωπαίο. Το Μνημόνιο αυτό είναι άκυρο διότι δεν έχει ψηφιστεί, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα από 180 βουλευτές για παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας και με την 28§2 του Συντάγματος, διαδικασία. Άρα, σαν νομικό κείμενο είναι άκυρο. Είναι επίσης απεχθές και επαχθές, διότι ουσιαστικά μας αναγκάζει να πληρώσουμε ένα χρέος στο πενταπλάσιο, μ’ ένα επιτόκιο που είναι επταπλάσιο της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρα και ως τέτοιο, είναι άκυρο το Μνημόνιο αυτό. Είναι σαν να μην έχει υπάρξει ποτέ. Οι Έλληνες θα έχουμε την συναίσθηση των υποχρεώσεών μας. Οι υποχρεώσεις, είναι εκεί που Ευρωπαϊκή Συνθήκη μας δεσμεύει, δηλαδή στο 1% της euribor και το σύνολο του δανείου το οποίο αναγνωρίζουμε, δηλαδή στα 110 δισεκατομμύρια ευρώ και τα οποία μπορούμε να αποπληρώσουμε. Από’ κει και πέρα, δεν μπορούμε να αποπληρώσουμε τίποτε άλλο.

Κύριε Καμμένο, πολλοί Έλληνες ζητούν να απαλλαγούμε από την ευρωζώνη, λέγοντας, είτε ότι η ευρωπαϊκή Ένωση, χρησιμοποιεί πλέον την ευρωζώνη για να καταδυναστεύει τα αδύναμα οικονομικά κράτη, είτε ότι η ευρωζώνη αποτελεί έμπνευση της Γερμανίας, προκειμένου να κατακτήσει τις χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως συμβαίνει σήμερα με την Ελλάδα. Τι τούς απαντάτε;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Η Ευρώπη των λαών ήταν Ευρώπη των εταίρων, όπου όλοι οι εταίροι είχαν ίσα δικαιώματα και αυτήν την Ευρώπη υπηρετήσαμε. Σήμερα είναι ξεκάθαρο ότι η Γερμανία προσπαθεί να κατακτήσει την Ευρώπη διά της εμμέσου οικονομικής εισβολής, και γι’ αυτό θα υπάρχει αντίσταση. Δεν πρόκειται να αποδεχτούμε έναν ηγετικό ρόλο της Γερμανίας που δεν κατάφερε να πράξει κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και να το πράξει τώρα μέσω των οικονομικών πιέσεων που ασκεί στην χώρα μας. Η Ευρώπη των λαών είναι η Ευρώπη την οποία έχουμε υπογράψει και μας δεσμεύει, η Ευρώπη των κατακτητών δεν δεσμεύει κανέναν.

Γιατί να μην επιστρέψουμε στη δραχμή κύριε Καμμένο; Πώς είναι δυνατόν να επιτύχουμε ανταγωνιστικότητα μέσα στο ευρώ; Την ώρα που ούτε νόμισμα θα μπορούμε να κόψουμε αλλά και η παραγωγικότητά μας θα είναι υπό την κηδεμονία της ευρωζώνης; Στα 10 χρόνια του ευρώ, μόνον τα 7 χρόνια ήταν καλά, ενώ από ‘δω και πέρα, για τουλάχιστον 8 χρόνια ο λαός θα υποφέρει υπό καθεστώς σκληρής λιτότητας.

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Αν μου αναφέρετε την διαδικασία και την συνθήκη που προβλέπει την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, θα σας απαντήσω στο ερώτημά σας.

Έχετε ζητήσει από λαό να εξεγερθεί προκειμένου να απαλλαγεί από την παρούσα κυβέρνηση. Η λαϊκή εξέγερση περιλαμβάνει και τη βία. Όταν μάλιστα η Πολιτεία απαντάει με βία χωρίς καν να προκληθεί (χημικά), η λαϊκή εξέγερση σημαίνει ότι θα χυθεί αίμα.

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Αυτό αφορά τον κ. Βορίδη και τους παλιούς του συντρόφους και όχι την εξέγερση του ελληνικού λαού η οποία μπορεί να γίνει με ήπια μέσα, μέσα που γνωρίζει ο ελληνισμός να χρησιμοποιεί. Οι απειλές που εκτοξεύουν διάφοροι Αδώνιδες Γεωργιάδηδες, η νέα μεταγραφή της νέας τάξης πραγμάτων, που πιστεύουν στην κατάργηση του έθνους-κράτους και οι απειλές για αίμα του ελληνικού λαού, δεν αφορούν τους Έλληνες πολίτες. Οι Έλληνες πολίτες πιστεύουν στη Δημοκρατία, πιστεύουν στην λαϊκή εξέγερση με τη διατήρηση της ήπιας αντίδρασης και μπορούν να ανατραπούν κυβερνήσεις, να ανατραπούν καθεστώτα χωρίς να χυθεί αίμα.

Η πρώτη δημοσκόπηση σας «έβαλε» στην Βουλή με ποσοστό 4%. Ποιος είναι ο στόχος σας; Να μπείτε στην βουλή ή να διεμβολίσετε τα δύο μεγάλα κόμματα και να προχωρήσετε σε συνεργασίες με αντιμνημονιακά κόμματα;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Ο στόχος μας είναι να κυβερνήσουμε και να απαλλάξουμε τη χώρα από την συγκυβέρνηση.

Με ποια κόμματα θα μπορούσατε να συνεργαστείτε μετεκλογικά στη διαμόρφωση μιας Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας; Και με την Αριστερά, ας πούμε;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Με τα κόμματα τα οποία δέχονται την ιδρυτική μας διακήρυξη.

Εάν προ των εκλογών συνομιλήσει μαζί σας η «Χρυσή Αυγή» και ζητήσει να συνεργαστεί μαζί σας, θα αποδεχτείτε τη συνεργασία;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Δεν συνεργάζομαι με νεοναζιστές.

Πιστεύετε ότι ο Παπανδρέου εξελέγη Πρωθυπουργός έχοντας διατεταγμένη υπηρεσία να παραδώσει την Ελλάδα στους δανειστές;

ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο πια ακόμη και σε αυτούς που τον υποστήριζαν.

ΣΟΚ!!Η επισημη θεση του ΔΝΤ για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των αδύναμων οικονομικά κρατών!!!ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ!!!

ΣΟΚ.Μια φράση που στον ηλεκτρονικό μου χώρο αποφεύγω να χρησιμοποιώ, αλλά υπό τις παρούσες συνθήκες δεν έχω άλλο τρόπο να περιγράψω την παρακάτω έκθεση από το ΔΝΤ που μόλις μετέφρασα και ούτε λίγο ούτε πολύ λέει πως στις χώρες χαμηλών και χαμηλότερων εισοδημάτων,το ταμείο παίρνει τον ρόλο του ειδικού σύμβουλού, ρυθμίζοντας τον τρόπο διάθεσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χωράς που....
ουσιαστικά δεσμεύονται και δiνονται σε εταιρίες.Η ρύθμιση αυτή γίνεται από το ταμείο.
Με αυτή την έκθεση εξηγείται και επίσημα πλέον η υποψία που σε όλους μας δημιουργήθηκε για την ξαφνική ανακάλυψη πλουτοπαραγωγικών φυσικών πόρων στην χώρα, καταρρίπτονται οι δηλώσεις των πολιτικών ταγών περί μη εκχωρήσεις του πλούτου της χωράς, εξηγείται πλήρως η εμμονή για την μετατροπή των ομολόγων στο Αγγλικό δίκαιο και η επιθυμία του ΔΝΤ να παραμείνει στην χώρα πέρα των τριών χρόνων,επιπλέον έναν χρόνο μετά και την εισήγηση Λαγκαρντ!
Ο έχων εγκεφαλικά κυτταρα θα καταλάβει διαβάζοντας,την επίσημη επαναλαμβάνω θέση του ΔΝΤ και μετά την ανάγνωση θα τα κάψει!!!

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) έχει ξεκινήσει μια διαδικασία διαβούλευσης με τον ιδιωτικό τομέα, την κοινωνία των πολιτών, ακαδημαϊκούς και άλλους, ώστε να συλλέξει ιδέες σχετικά με την καλύτερη χρήση των φυσικών πόρων για την ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Η έκρηξη των διεθνών τιμών των βασικών εμπορευμάτων και οι νέες ανακαλύψεις των πόρων, όπως πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μέταλλα,προσφέρουν τεράστιες ευκαιρίες για οικονομική ανάπτυξη σε πολλές χώρες χαμηλού, μέσου και χαμηλότερου εισοδήματος .
Το ΔΝΤ ζητά να διατυπωθούν απόψεις για τους καλύτερους τρόπους στην φορολόγηση των φυσικών πόρων και την αξιοποίηση των χρημάτων αυτών για αύξηση του βιοτικού επιπέδου στις χώρες που τα κατέχουν.

Αποφεύγοντας τις παγίδες
Οι αναπτυσσόμενες χώρες αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις της οικονομικής πολιτικής στην προσπάθεια τους να αξιοποιηθεί πλήρως το δυναμικό ανάπτυξης των φυσικών πόρων τους και τρόπους να αποφευχθούν οι παγίδες που έχουν βασανίσει παλαιότερα κάποιες χώρες που είναι πλούσιες σε πόρους, αλλά συχνά δεν βλέπουν το πλήρες όφελος από αυτούς.

Το ΔΝΤ, το οποίο παρέχει υποδείξεις πολιτικής και τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης για οικονομικά θέματα, έχει ως στόχο να προωθήσει μια συζήτηση σχετικά με τη χρήση των φυσικών πόρων στην ανάπτυξη και να επανεκτιμήσει την πολιτική και τις συμβουλές για τις πλούσιες σε φυσικούς πόρους,αλλα με χαμηλό εισόδημα και χαμηλότερο εισοδήμα χώρες. Ο στόχος είναι να υπάρξει μια καινούργια ματιά σε συμβουλές πολιτικής του ΔΝΤ υπό το φως της εμπειρίας του παρελθόντος, την αυξανόμενη σημασία των φυσικών πόρων σε πολλές οικονομίες, καθώς και νέα στοιχεία που προέκυψαν από πρόσφατη έρευνα. Σχόλια μπορεί να διοχετευθούν μέσω μιας ειδικής ιστοσελίδας . Η προθεσμία είναι 27 Απριλίου.

Οι χώρες που διαθέτουν φυσικούς πόρους αντιμετωπίζουν μακροοικονομικές προκλήσεις από τα ευμετάβλητα έσοδα, περιπλέκοντας την επιθυμία να αναβαθμίσουν τις δαπάνες για να κλείσει το χάσμα των υποδομών που αντιμετωπίζουν οι χώρες αυτές.

Πόσο γρήγορα μπορούν οι χώρες αυτές να μειώσουν τις δαπάνες χωρίς να υπονομεύεται η μακροοικονομική σταθερότητα; Ποια χαρακτηριστικά είναι κατάλληλα για τον σχεδιασμό των δημοσιονομικών πλαισίων πολιτικής για τους τύπους αυτών των οικονομιών και πώς μπορεί η βιωσιμότητα των εξωτερικών θέσεων (όπως το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και των συναλλαγματικών ισοτιμιών) να αξιολογηθούν;

Μια ευκαιρία που δεν είναι για πέταμα
Για να εξασφαλιστεί ότι οι φυσικοί πόροι αποτελούν μια ευκαιρία για την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, την οικοδόμηση ικανοτήτων, και την μείωση του χάσματος των κενών στις υποδομές, πολλές προκλήσεις οικονομικής πολιτικής πρέπει να αντιμετωπιστούν. Οι προκλήσεις της πολιτικής, έχουν επεκταθεί σε τομείς όπως η φορολογία των πόρων, η δημοσιονομική πολιτική ο σχεδιασμός, η αειφορία των εξωτερικών ισορροπιών, οι επιπτώσεις της ραγδαίας αυξήσεις των πόρων για τις συναλλαγματικές ισοτιμίες και οι περίπλοκες σχέσεις μεταξύ των πόρων και των τομέων άνευ πόρων.
Για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις πρέπει να προσπαθήσουν να εξισορροπήσουν τα συμφέροντα μιας χώρας με εκείνα των εταιρειών με αποστολή την εξεύρεση, την ανάπτυξη και την εξαγωγή των πόρων. Οι εταιρείες πρέπει να πληρώνουν το δίκαιο μερίδιο τους από τους φόρους για τον προϋπολογισμών της χώρας και πρέπει να αντιμετωπίσουν τα σκαμπανεβάσματα των τιμών των εμπορευμάτων και συνεπώς,την απρόβλεπτη εισροή έσοδων.
Το ΔΝΤ ετοιμάζει δύο έγγραφα για σύσταση Εκτελεστικής Επιτροπής-του οργάνου Διαχείρισης Φυσικών Πόρων και τη φορολογία των Φυσικών Πόρων -Ενοικίων -για τα θέματα αυτά και θα ενσωματώσει τις παρατηρήσεις που συγκεντρώθηκαν κατά τη διαδικασία διαβούλευσης.

Κινσάσα συνέδριο
Ως μέρος της διαδικασίας διαβούλευσης, το ΔΝΤ διοργανώνει συνέδριο στην Κινσάσα με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στις 21 - 22 Μαρ. για τη διαχείριση των φυσικών πόρων στην υποσαχάρια Αφρική.
Για πολλές χώρες στην υποσαχάρια Αφρική, εξορυκτικές βιομηχανίες πετρελαίου, της δασοκομίας και της εξόρυξης-αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό μερίδιο της παραγωγής και ένα σημαντικό μερίδιο των εσόδων από τις εξαγωγές. Η άνοδος των τιμών των βασικών προϊόντων έχουν ενισχύσει περαιτέρω την οικονομική ανάπτυξη και τις εξαγωγές σε πολλές χώρες.

Ο στόχος του συνεδρίου είναι να παρουσιάσει τις τελευταίες αναλύσεις και σκέψεις σχετικά με τις μακροοικονομικές πολιτικές και τη διαχείριση των φυσικών πόρων και αναλύει τον τρόπο που αυτό μπορεί να επηρεάσει τον πολιτικό διάλογο με τις χώρες της περιοχής. Θα καλύψει επίσης τη φορολογική πολιτική, τη διοίκηση, και τα ρυθμιστικά πλαίσια που ευνοούν την καλή διαχείριση των φυσικών πόρων με ιδιαίτερη έμφαση στο πώς να τα κάνουμε να λειτουργούν στο πλαίσιο της ανεπαρκούς θεσμικής υποδομής.

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΡΙΑΜΒΟ ΣΤΙΣ ΡΩΣΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, Ο ΠΟΥΤΙΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ!

Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν αναμένεται να επισκεφτεί την Ελλάδα, και ειδικότερα το Άγιο Όρος, την περίοδο του Πάσχα.

Ο Ρώσος ηγέτης, έχει επισκεφτεί και στο παρελθόν πολλές φορές το Περιβόλι της Παναγιάς, δείχνοντας ενδιαφέρον για τις Μονές που υπάρχουν στην Αθωνική Πολιτεία, και όχι μόνο για εκείνες που έχουν απευθείας αναφορά στη Ρωσική Εκκλησία και το Πατριαρχείο Μόσχας.

Επί ημερών του Βλαντιμίρ Πούτιν στην ηγεσία της Ρωσίας άλλωστε, η Ορθοδοξία μπόρεσε να ανασάνει και πάλι σε μια από τις σημαντικότερες χώρες του πλανήτη, τόσο υπό τον Πατριάρχη Αλέξιο όσο και υπό τον σημερινό Πατριάρχη Κύριλλο. Ενώ, ο ίδιος ο Ρώσος Πρόεδρος, δεν έχει κρύψει το ενδιαφέρον του για την προοπτική συγκρότησης ενός Ορθόδοξου τόξου, που θα ενώνει τη Ρωσία με την Ελλάδα.

Η επίσκεψη του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ελλάδα πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία είναι ακόμη ανοικτό το θέμα του ηγουμένου της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ, ο οποίος παραμένει στις φυλακές Κορυδαλλού. Με νωπές τις εντυπώσεις από τη δημόσια παρέμβαση που είχαν κάνει υπέρ του κ. Εφραίμ, τόσο ο Πατριάρχης Μόσχας κ. Κύριλλος, όσο και ο ίδιος ο Ρώσος ηγέτης Βλαντιμίρ Πούτιν.

ΠΗΓΗ.

ΝΑ ΕΙΝΑΙ...ΤΥΧΑΙΑ ΑΡΑΓΕ ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΡΩΣΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

Πρόκειται για σημαντικότατο γεγονός, που βέβαια οι εγχώριοι γραικύλοι θα υποβαθμίσουν και θα υβρίσουν, αφού και μόνο στο άκουσμα των λέξεων ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ βγάζουν...φλύκταινες!

Σκυλιάστε ελεύθερα, "προοδευτικοί" χριστιανομάχοι!!!

Ο εκλεγμένος με συντριπτικό ποσοστό Ρώσος Πρόεδρος ΘΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΞΑΝΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ!

Άλλωστε, η ευλάβεια και η πνευματικότητα δεν χάνονται, ακόμα κι όταν οι προεδρικοί θώκοι είναι έτοιμοι και περιμένουν!

Οι συγκρίσεις με τους δικούς μας πολιτικάντηδες, θλιβερές...!

Υ.Γ. Οι φωτογραφίες είναι από την επίσκεψή του στο Περιβόλι της Παναγίας το 2005.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ

ΥΠΕΡ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Κύριε ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστέ μου, μὴν ἐγκαταλείπεις τοὺς δούλους Σου ποὺ ζοῦν μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἡ Ἀγάπη Σου νὰ ἐνεργήσει καὶ νὰ τοὺς φέρει ὅλους κοντά Σου.

-Μνήσθητι Κύριε πάντων τῶν δούλων Σου

τῶν πονεμένων,

τῶν θλιβομένων,

τῶν ἀσθενούντων,

τῶν φτωχῶν,

τῶν πενθούντων,

τῶν ἀδικημένων,

τῶν μοναχικῶν,

τῶν συκοφαντουμένων,

τῶν αἰχμαλώτων,

τῶν πεινασμένων,

τῶν Προσφύγων,

τῶν παραστρατημένων,

τῶν πλανεμένων,

τῶν ἀνυπερασπίστων,

τῶν φυλακισμένων,

-Μνήσθητι Κύριε τῶν δούλων Σου ποὺ ὑποφέρουν ἀπὸ τὸν καρκίνο.

-Τῶν δούλων Σου ποὺ ὑποφέρουν ἀπὸ μικρὰ ἢ μεγάλα νοσήματα.

-Τῶν δούλων Σου ποὺ ὑποφέρουν ἀπὸ σωματικὲς ἀναπηρίες.

-Τῶν δούλων Σου ποὺ ὑποφέρουν ἀπὸ ψυχικὲς ἀναπηρίες.

-Μνήσθητι τῶν ἀρχόντων (προέδρων, ὑπουργῶν…) καὶ βοήθησον αὐτοὺς νὰ κυβερνοῦν χριστιανικά.

-Μνήσθητι Κύριε τῶν παιδιῶν ποὺ προέρχονται ἀπὸ προβληματικὲς οἰκογένειες.

-Τῶν προβληματικῶν οἰκογενειῶν καὶ τῶν διαζευγμένων.

-Μνήσθητι Κύριε τῶν ὀρφανῶν ὄλου τοῦ κόσμου, ὅλων τῶν πονεμένων καὶ τῶν ἀδικημένων στὴν ζωή, ὅσων ἔχουν χάσει τοὺς συζύγους τους.

-Μνήσθητι Κύριε ὅλων τῶν φυλακισμένων, τῶν ἀναρχικῶν, τῶν ναρκομανῶν, τῶν φονέων, τῶν κακοποιῶν, τῶν κλεφτῶν. Φώτισον καὶ βοήθησον αὐτούς νὰ διορθωθοῦν.

-Μνήσθητι ὅλων τῶν ξενιτεμένων.

-Ὅλων ὅσων ταξιδεύουν στὴν θάλασσα, στὴν ξηρά, στὸν ἀέρα καὶ φύλαξον αὐτούς.

-Μνήσθητι τῆς Ἐκκλησίας μας, τῶν πατέρων(κληρικῶν), τῆς Ἐκκλησίας τῶν πιστῶν.

-Μνήσθητι Κύριε ὅλων τῶν μοναστικῶν ἀδελφοτήτων, ἀνδρικῶν καὶ γυναικείων, τῶν γερόντων καὶ τῶν γεροντισσῶν καὶ ὅλων τῶν ἀδελφοτήτων καὶ τῶν ἁγιορειτῶν πατέρων.

-Μνήσθητι Κύριε τῶν δούλων Σου ποὺ εἶναι σὲ καιρὸ πολέμου.

-Ὅσων καταδιώκονται στὰ βουνὰ καὶ στοὺς κάμπους.

-Μνήσθητι τῶν δούλων Σου ποὺ ἄφησαν τὰ σπίτια τους καὶ τὶς δουλειές τους καὶ ταλαιπωροῦνται.

-Μνήσθητι Κύριε ὅλων τῶν φτωχῶν, ἀστέγων καὶ προσφύγων.

-Μνήσθητι Κύριε ὅλων τῶν ἐθνῶν, νὰ τὰ ἔχεις στὴν ἀγκαλιά Σου, νὰ τὰ σκεπάζεις μὲ τὴν ἁγία Σου Σκέπη, νὰ τὰ φυλάγεις ἀπὸ κάθε κακὸ καὶ ἀπὸ τὸν πόλεμο. Καὶ τὴν ἀγαπημένη μας Ἑλλάδα μέρα καὶ νύκτα νὰ τὴν ἔχεις στὴν ἀγκαλιά Σου, νὰ τὴν σκεπάζεις μὲ τὴν ἁγία Σου Σκέπη, νὰ τὴν φυλάγεις ἀπὸ κάθε κακὸ καὶ ἀπὸ τὸν πόλεμο.

-Μνήσθητι Κύριε τῶν ταλαιπωρημένων ἐγκαταλελειμμένων, ἀδικημένων, δοκιμασμένων οἰκογενειῶν καὶ δῶσε πλούσια τὰ ἐλέη Σου σ’ αὐτές.

-Μνήσθητι τῶν δούλων Σου ποὺ ὑποφέρουν ἀπὸ ψυχικὰ καὶ σωματικὰ προβλήματα πάσης φύσεως.

-Μνήσθητι ὅσων βρίσκονται σὲ ἀπόγνωσι, βοήθησε καὶ γαλήνευσέ τους.

-Μνήσθητι Κύριε τῶν δούλων Σου ποὺ ζήτησαν τὶς προσευχές μας.

-Μνήσθητι καὶ πάντων τῶν ἀπ’ αἰῶνος κεκοιμημένων.

ΑΜΗΝ

Απαιτώ! - Ένα θαύμα κατ' απαίτηση...

Το θαύμα, που θα εξιστορηθεί τώρα, δυστυχώς, όπως έδειξαν τα πράγματα, δεν έγινε κατ᾿ ευδοκίαν Θεού αλλά κατ᾿ απαίτησιν κάποιας μητέρας, που θεώρησε η δυστυχής τη δική της γνώμη και επιθυμία πιο σωστή από τη Θεία απόφαση που είχε ληφθεί για το καλό του παιδιού της. Γι᾿ αυτό και μπαίνοντας στην εκκλησία της Παναγίας μαζί με άλλους συμπροσκυνητάς, διότι είχε έρθει με πούλμαν από ένα μεγάλο χωριό του νομού Αχαΐας, φώναζε•

―Απαιτώ, Παναγία μου, το παιδί μου να γίνει καλά.

Όταν της υπεδείχθει ότι δεν πρέπει να λέη στην Παναγία «απαιτώ», εκείνη είπε·

―Το απαιτώ, γιατί το παιδί μου είνε 28 χρονών και έχει μικρό παιδάκι και οι γιατροί είπαν ότι σε 15 μέρες θα πεθάνη, γιατί έχει ολικό καρκίνο.

Όσοι την άκουσαν να προσεύχεται κατ᾿ αυτό τον τρόπο, προσπάθησαν να την συμβουλεύσουν· της είπαν, πως στην προσευχή πρέπει να παρακαλούμε και όχι να απαιτούμε, γιατί ο Θεός, ο πραγματικός πατέρας των ανθρώπων, αγαπά το πλάσμα Του απείρως περισσότερο ακόμη κι από μία μάνα. Επί πλέον της είπαν ν᾽ αφήσει το παιδί της στα χέρια της Παναγίας να το σώσει, γιατί Εκείνη δίνει τη βοήθειά της κατά το συμφέρον του κάθε ανθρώπου. Αυτή όμως, δυστυχώς, πιο εξαγριωμένη φώναζε·

―Απαιτώ, απαιτώ, Παναγία μου, το παιδί μου να γίνει καλά!!

Δεν ήθελε να καταλάβει πως κανείς δεν πρέπει να απαιτεί, γιατί η Παναγία, σαν στοργική Μάνα, ξέρει καλύτερα απ᾽ όλους μας τι είνε καλύτερο πρώτα για την σωτηρία της ψυχής μας. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μάς έδωσε το υπόδειγμα της σωστής προσευχής· «Πάτερ μου, ει δυνατόν εστι, παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο, πλην ουχ ως εγὼ θέλω, αλλ’ ως συ» (Ματθ. 26,39) Την τελευταία απόφαση την αφήνουμε στην αλάνθαστη και σωτήρια κρίση του Θεού.

※

Μετά από ένα περίπου χρόνο, κάποιος από τους προσκυνητάς που είχαν έρθει με την εν λόγω μητέρα, ξαναήλθε να προσκυνήσει την Χάρη Της και έλεγε μεγαλοφώνως μπροστά στην εικόνα της Παναγίας·

―Παναγία μου, το θέλημά Σου να γίνεται, μα το κακό που είδα στο χωριό μου!…

Όταν ρωτήθηκε τι έγινε στο χωριό του, απάντησε και διευκρίνισε πότε είχε έρθει και για ποιο περιστατικό μιλούσε. Αναφερόταν στην περίπτωση της κυρίας που φώναζε το «απαιτώ». Τότε η ηγουμένη τον ρώτησε·

―Τι έγινε ο γιος της κυρίας;

―Έγινε καλά, αλλά τώρα δεν υπάρχει ούτε αυτός ούτε οι γονείς του.

Στην απορία «γιατί;» ο προσκυνητής απήντησε με θλίψη·

―Όταν ο γιος της έγινε καλά, πήγε σ᾽ ένα νυχτερινό κέντρο και συνδέθηκε με την εκεί τραγουδίστρια. Έφυγε από το σπίτι του και έμενε στην τραγουδίστρια.

Οι γονείς του, που στενοχωρούντο για την παράνομη αυτή συμπεριφορά του, όταν τον συναντούσαν τον συμβούλευαν να αλλάξη τακτική.

―Δεν κάνει, παιδί μου, του έλεγαν· έχεις νέα γυναίκα και μικρό παιδί, γύρισε σπίτι σου.

Επειδή όμως ο γιος ενωχλείτο από τις συμβουλές των γονέων του, μια μέρα που θύμωσε πολύ εναντίον τους, πήρε το κυνηγετικό του όπλο (γιατί ήταν και κυνηγός) σκότωσε τη μάνα του και τον πατέρα του και εν συνεχεία αυτοκτόνησε!

※

Όσοι άκουσαν το περιστατικό έφριξαν. Μητροκτόνος, πατροκτόνος και αυτόχειρας!

Δεν ήταν απείρως καλύτερα να φύγη με έναν φυσιολογικό θάνατο, και μάλιστα εξιλεωτικό, όπως γίνεται όταν υπομένει ο ασθενής την αρρώστια του; Η Παναγία δεν ήξερε καλύτερα; Η σαρκική του μάνα απαιτούσε την υγεία του σώματος και αγνοούσε τον κίνδυνο του χαμού της ψυχής του παιδιού της, που τώρα είνε αιώνιος. Ενώ η στοργική Παναγία, γνωρίζοντας τον κίνδυνο, προσπάθησε να το εξιλεώση με την αρρώστια, για να σωθή η ψυχή του. Η παράλογη απαίτηση της μάνας το κατεδίκασε αιωνίως.

Είθε με απόλυτη εμπιστοσύνη να αναθέτουμε κάθε πρόβλημά μας, χωρίς υποδείξεις λύσεως, στην Παναγία· και Εκείνη, να πιστεύουμε απόλυτα, ό,τι επιτρέψει θα είνε και η καλύτερη λύση των προβλημάτων μας κατά το «γενηθήτω το θέλημά Σου».

[το κείμενο αυτό μας έστειλε αναγνώστης μας διά του διαδικτύου]

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2012
ΑΡ. ΦΥΛ. 703

«Νέο PSI, και έξοδος από το ευρώ»…

Σύμφωνα με τον Μοχάμεντ Ελ Εριάν, σε σχετικό άρθρο του στους Financial Times, η ανάπαυλα για τα οικονομικά της χώρας δεν θα κρατήσει για πολύ, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «το ελληνικό δράμα χρέους σταματά για ένα διάστημα».

Υποστηρίζει πως μέσα στους επόμενους μήνες, θα χρειαστεί ένα νέο PSI που αυτήν όμως την φορά, θα συνοδευτεί και με έξοδο από το ευρώ… Δεν συμμερίζεται τις ελπίδες των επενδυτών, και την ανακούφιση των πολιτικών των πιο μεγάλων δυνάμεων της Ευρωζώνης. Διότι θεωρεί πως τα προβλήματα της Ελλάδας είναι τόσο μεγάλα που δεν θα αφήσουν για πολύ την χώρα σε ησυχία. Θεωρεί δε πως ό,τι και να γίνει από πλευράς ελληνικών κινήσεων και χειρισμών το χρέος που θα προκύψει και πάλι δεν θα είναι βιώσιμο… Και τότε ίσως χρειαστεί πέραν των άλλων, η Ελλάδα να… εξέλθει και της Ευρωζώνης για να βελτιώσει κάποιους από τους χαμένους της οικονομικούς τομείς όπως η ανταγωνιστικότητα. Με βάση τις απόψεις του δηλαδή, δεν υπήρχε λόγος θριαμβολογίας από μέρους μας για την υπογραφή της δανειακής σύμβασης, του μνημονίου 2, καθώς και αυτό, αναμένεται να μην καταφέρει να εξαφανίσει από το προσκήνιο τα προβλήματα για τα οποία υπογράφηκε, ούτε και να αποτρέψει νέα, σκληρότερα, μέτρα λιτότητας μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα… Μάλλον προβλέπεται να επιτείνει τα ήδη υπάρχοντα, όπως έκανε και το πρώτο, και αυτό ακόμη και χωρίς να λάβουμε υπόψη τις απόψεις του Εριάν. Ίσως μάλιστα κάνει περισσότερο καλό στους Ευρωπαίους παρά σε εμάς, αν πάρουμε σοβαρά υπόψη την άποψη του Εριάν, ότι το PSI τους δίνει κάποιο χρόνο να ανασυνταχθούν και να θωρακισθούν, ώστε να αντιμετωπίσουν τις λιγότερες δυνατές επιπτώσεις από μια επερχόμενη χειρότερη φάση στην εξέλιξη του ελληνικού προβλήματος…

Όπως και να έχει, ή στέκουν ή δεν στέκουν οι εκτιμήσεις του κατά τους αναλυτές (γιατί γενικώς μιλώντας, πάντα υπάρχει και η λάθος εκτίμηση, αλλά και η… πονηρή πλευρά από διάφορους), το σίγουρο είναι πως το κράτος δεν είναι ακριβώς σαν μια επιχείρηση. Και τα δύο μνημόνια διαταράσσουν (τραυματίζοντάς την βαριά) ακόμα και τις δομές της κοινωνίας. Και το κοινωνικό δυναμικό είναι πρωτεύων παράγοντας για μια ΌΠΟΙΑ είδους ανάκαμψη…
pentapostagma.gr

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/03/psi_13.html#ixzz1p7WPJfS4