Ο πόνος και οι θλίψεις στη ζωή μας! (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

 

Τὸ μονοπάτι τῆς ζωῆς εἶναι ὅλο πόνος καὶ δάκρυ· ὅλο ἀγκάθια καὶ καρφιά· παντοῦ φυτρωμένοι σταυροί· παντοῦ ἀγωνία καὶ θλίψη. Κάθε βῆμα καὶ μία Γεθσημανή. Κάθε ἀνηφοριὰ καὶ ἕνας Γολγοθάς. Κάθε στιγμὴ καὶ μία λόγχη. «Ἂν μπορούσαμε νὰ στίψουμε τὴν γῆ σὰν τὸ σφουγγάρι θὰ ἔσταζε αἷμα καὶ δάκρυα».

«Ἄνθρωπος ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ, ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ οὕτως ἐξανθήσει», λέγει ὁ ψαλμωδός.

Τὸ τριαντάφυλλο βγάζει ἀγκάθι καὶ τὸ ἀγκάθι τριαντάφυλλο. Τὰ ὡραῖα συνοδεύονται μὲ πόνο, ἀλλὰ κι ὁ πόνος βγάζει στὴ χαρά. Συνήθως τὸ οὐράνιο τόξο ὑψώνεται ὕστερα ἀπὸ τὴν μπόρα. Πρέπει νὰ προηγηθοῦν οἱ καταιγίδες γιὰ νὰ ξαστερώσει ὁ οὐρανός.

Ἡ διάκριση - φωτισμένη ἀπὸ τὴν χριστιανικὴ πίστη καὶ φιλοσοφία - βλέπει. Ἔχει τὴν ἱκανότητα μὲ τὴν ἐνόραση νὰ βλέπει πολὺ βαθιὰ ἀπ' τὰ φαινόμενα. Μέσα ἀπὸ τὸν πόνο βλέπει τὴν χαρὰ καὶ τὴν ἐλπίδα, ὅπως ὁ θρίαμβος τοῦ Χριστοῦ βγῆκε μέσα ἀπὸ τὸν πόνο τοῦ Πάθους καὶ τοῦ Σταυροῦ.

Τὰ πιὸ θαυμάσια ἀγάλματα ἔχουν τὰ περισσότερα κτυπήματα.. Οἱ μεγάλες ψυχὲς ὀφείλουν τὴν μεγαλοσύνη τους στὰ κτυπήματα τοῦ πόνου. Τὰ χρυσὰ καὶ βαρύτιμα κοσμήματα περνοῦν πρῶτα ἀπ' τὴν φωτιά.

Συγκλονίζει τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη ὁ πόνος. Εἶναι φωτιὰ, καμίνι ποὺ καίει καὶ κατακαίει. Εἶναι καταιγίδα καὶ τρικυμία. «Τὰ σπλάχνα μου καὶ ἡ θάλασσα ποτὲ δὲν ἡσυχάζουν», λέει ὁ Σολωμός. Εἶναι στιγμὲς ποὺ οἱ δοκιμασίες ἔρχονται ἀπανωτές, ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλην ἢ καὶ ὅλες μαζί. Πολὺβαρὺς τότε ὁ σταυρός. Ἡ ἀγωνία κορυφώνεται. Ἡ ψυχὴ φορτίζεται τόσο,
ὥστε εἶναι ἕτοιμη νὰ λυγίσει. Ὅλα φαίνονται μαῦρα· παντοῦ σκοτεινά. Παντοῦ ἀδιέξοδα. Λέει ὁ ἅγ. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος: «Τὰ καλὰ φύγανε, τὰ δεινὰ εἶναι γυμνὰ καὶ προκλητικά, τὸ ταξίδι γίνεται μέσα στὴ νύχτα, φάρος δὲν φαίνεται πουθενὰ καὶ ὁ Χριστὸς φαίνεται νὰ κοιμᾶται».

Καρφιὰ καὶ μαχαίρια εἶναι τῆς ζωῆς οἱ θλίψεις. Μαχαίρια καὶ καρφιὰ ποὺ σκίζουν ἀνελέητα καὶ τρυποῦν τὶς καρδιές. Τὶς πυρακτώνουν καὶ τὶς παραλύουν ἐξουθενωτικά.

Τὸ μόνο ποὺ ἀπομένει σὲ τοῦτες τὶς στιγμὲς εἶναι ἡ κραυγὴ ποὺ σὰν παράπονο ἱκεσίας ἀπευθύνεται στὸ Θεό. «Ἐλέησόν με Κύριε.... Ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα... ἐκοπίασα ἐν τῷ στεναγμῷ μου... ἐγενήθη ἡ καρδία μου ὡσεὶ κηρὸς τηκόμενος... Ἐλέησόν με Κύριε ὅτι θλίβομαι... ἐξέλιπεν ἐν ὀδύνῃ ἡ ζωή μου καὶ τὰ ἔτη μου ἐν στεναγμοῖς...ἐπελήσθην ὡσεὶ
νεκρός... ἐγενήθην τὰ δάκρυά μου ἐμοὶ ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτός... ἵνα τί περίλυπος εἶ ἡ ψυχή μου, καὶ ἵνα τί συνταράσσεις με;»

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὁ βασιλιὰς τῆς δημιουργίας, ἀλλὰ τὸ στεφάνι του εἶναι ἀπὸ ἀγκάθια. Ἡ πορεία του εἶναι ἄλλοτε τραγούδι καὶ συμφωνία χαρᾶς, τὶς περισσότερες ὅμως φορὲς εἶναι ἕνα θλιβερὸ καὶ ἀσταμάτητο πένθιμο ἐμβατήριο.

Μεγάλο καὶ αἰώνιο τὸ πρόβλημα τοῦ πόνου. Τὸ μελέτησαν φιλόσοφοι καὶ κοινωνιολόγοι καὶ ψυχολόγοι καὶ ἄλλοι πολλοί. Τὴν αὐθεντικότερη ὡστόσο ἀπάντηση τὴ δίνει ὁ χριστιανισμός, ἡ πίστη, ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἡ ἀπάντηση εἶναι διπλή. Θεολογικὰ εἶναι συνέπεια τῆς πτώσεως, ὅπως ὅλα τὰ κακά... Εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς κακῆς χρήσεως τῆς ἐλευθερίας. Εἶναι καρπὸς τῆς παρακοῆς. Ἠθικὰ εἶναι εὐκαιρία καὶ μέσον ἀρετῆς καὶ τελειώσεως.

Θὰ σέβομαι πάντα τὸν Θεὸ- λέγει ὁ Θεολόγος Γρηγόριος - ὅσα ἐνάντια καὶ ἂν ἐπιτρέπη νὰ μὲ βροῦν. Ὁ πόνος γιὰ μένα εἶναι φάρμακο σωτηρίας. Ὁ δὲ μέγας Βασίλειος λέγει: «Ἐφ' ὅσον μᾶς ἑτοιμάζει ὁ Θεὸς τὸ στεφάνι τῆς βασιλείας Του, ἀφορμὴ γιὰ ἀρετὴ ἂς γίνει ἡ ἀσθένεια». Οἱ θλίψεις θὰ πεῖ καὶ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομός μᾶς φέρνουν πιὸ κοντὰ στὸ Θεό. Καὶ ὅταν σκεφτόμαστε τὸ αἰώνιο κέρδος τῶν θλίψεων δὲν θὰ στεναχωριόμαστε.

Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος, ὁ τόσο διωγμένος καὶ πονεμένος καὶ κατάστικτος ἀπὸ τὰ «στίγματα τοῦ Κυρίου», διδάσκει ὅτι, ὁ Θεὸς ἀφήνει τὸν ἄνθρωπο νὰ πονέσει μὲ τὶς θλίψεις, « ἐπὶ τὸ συμφέρον, εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ».

Χιλιάδες τρόπους ἔχει ὁ Θεὸς γιὰ νὰ σὲ κάμει νὰ ἰδεῖς τὴν ἀγάπη Του. Ὁ Χριστὸς μπορεῖ νὰ μετατρέψει τὴν δυστυχία, σὲ μελωδικὸ δοξολογητικὸ τραγούδι. «Ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται» εἶπε ὁ Κύριος.

Τέτοια μάχη, τέτοια νίκη. «Στὴν ἀγορὰ τ' οὐρανοῦ δὲν ὑπάρχουν φτηνὰ πράγματα». Οἱ στιγμὲς τοῦ πόνου καὶ τῆς θυσίας εἶναι στιγμὲς εὐλογίας. Κοντὰ σὲ κάθε σταυρό, εἶναι καὶ μία ἀνάσταση. Τί κι' ἂν τώρα πονᾶμε καὶ κλαῖμε ἀσταμάτητα; «Τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρόν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ' ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν», λέει ὁ Παῦλος.

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ πόνου εἶναι ὁ ἄριστος ἀθλητὴς τῆς ζωῆς μὲ τὶς ἔνδοξες νίκες. Θ' ἀκριβοπληρωθεῖ μὲ τὰ αἰώνια βραβεῖα, «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ οἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἠτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν», λέει πρὸς Κορινθίους ὁ Παῦλος.

Ὅποιος ἀτενίζει καὶ ἀντιμετωπίζει τὸν πόνο μὲ τὸ πρίσμα τῆς αἰωνιότητος, εἶναι ἤδη ἀπὸ τώρα νικητής. Εἶναι ὁ ἐκλεκτὸς ποὺ μὲ τὴν ἀκατάβλητη πίστη στὸ Θεὸ ἔφθασε στὴν χαρά. Γεύτηκε τὴν χρηστότητα τοῦ Κυρίου καὶ εἶναι ὑποψήφιος στεφανηφόρος. Μπορεῖ νὰ ἐπαναλάβει τοῦ Ἀπ., Παύλου τὴν νικηφόρα κραυγή: «τὸν ἀγώνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα, λοιπὸν ἀποκείταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὅν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ».

Μὲ τέτοιες μεταφυσικὲς διαστάσεις ἡ ὑπέρβαση τοῦ πόνου καὶ ἡ μεταμόρφωσή του σὲ χαρὰ λυτρωτική, εἶναι πραγματικότητα, Εἶναι ἀλλοίωση ποὺ ὀφείλεται στὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ. Εἶναι μετακαίνωση - παράλογο γιὰ τὸν ἄνθρωπο τοῦ ὀρθοῦ λόγου - φυσικὴ συνέπεια τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Εἶναι γιὰ τὸν ἄνθρωποι τῆς πίστεως, τὸ μέγα θαῦμα τῆς ἀλλοίωσης τοῦ Θεοῦ. Ἡ μεταφυσικὴ βίωση τοῦ πόνου ὁδηγεῖ στὴ λύση τοῦ μεγάλου προβλήματος. Ὁδηγεῖ ἀπὸ τὸ σκοτάδι στὸ φῶς.

Ὀφείλουμε λοιπόν, ν' ἀποδεχόμαστε τὸν πόνο ποὺ μᾶς ἐπισκέπτεται, σὰν μιὰ εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Τὸ σιτάρι συμπιέζεται καὶ λιώνει μέσα στὴ γῆ, ἀλλὰ τότε καρποφορεῖ τὴν ζωή. Πλούσια καὶ εὐλογημένη τοῦ πόνου ἡ συγκομιδή. Μεγάλη ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ στὸν ἀγρὸ τῶν δακρύων. Εὐλογία ποὺ τὴν βιώνουν ὅσοι μὲ τὸ χάρισμα τῆς διακρίσεως ἀληθινὰ πιστεύουν.

Εὐλογία Θεοῦ καὶ ἔλεος ὅσοι διῆλθαν τὸ καμίνι τοῦ ποικίλου πόνου μὲ θεϊκὴ δύναμη καὶ ἐπίγνωση. Τοὺς περιμένει ἡ αἰώνια, ἡ ἀθάνατη, ἡ πανευτυχὴς ἀνάπαυσις ἐν τῷ Θεῶ. Ἀμήν.

ΠΗΓΗ: www.pentapostagma.gr

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ Ἡμερίδος μέ θέμα: «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»

 

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ Ἡμερίδος μέ θέμα:
«Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»
(20.04.13, Σ.Ε.Φ.)

.            Μετά τίς εἰσηγήσεις τῶν ἐκλεκτῶν ὁμιλητῶν διεξήχθη εὐρύς καί ἐλεύθερος διάλογος ἐκ τοῦ  ὁποίου προέκυψαν τά ἀκόλουθα πορίσματα:

1.    Ὁ ἀναγκαστικός Νόμος 3984/11 περί εἰκαζόμενης συναίνεσης πού ψηφίσθηκε μέ καταφανή καταπάτηση τοῦ κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἀπό ἐλαχίστους βουλευτές τοῦ ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου καί μάλιστα σέ περίοδο δεινῆς οἰκονομικῆς καί γενικότερης σαρωτικῆς κρίσεως ἔφερε τὴν εἰκαζόμενη συναίνεση στὴν πιὸ σκληρὴ μορφή της, ἀφοῦ κάθε ἄνθρωπος θεωρεῖται πλέον δωρητὴς ὀργάνων ἂν δὲν ἔχει προβεῖ νωρίτερα σὲ ἔγγραφη ἄρνηση.
.            Ὁ Ν. 4075/2012, ποὺ ἀκολούθησε μετὰ τὶς ἀντιδράσεις γιὰ τὴν καταφανῶς ἀντισυνταγματικὴ καὶ ἐπικίνδυνη διάταξη τῆς εἰκαζόμενης συναίνεσης, προσέθεσε τὴν προϋπόθεση τῆς συγκατάθεσης τῆς οἰκογένειας τοῦ δότη, θέτοντας ἕναν ὅρο ἀόριστο καὶ ἐπιδεχόμενο ἑρμηνείας, ἀφοῦ δὲν προσδιορίζει ἀκριβῶς τὰ πρόσωπα ποὺ δικαιοῦνται νὰ συναινέσουν στὴν ἀφαίρεση τῶν ὀργάνων τοῦ οἰκείου τους, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν σήμερα ἰσχύοντα νόμο 2737/1999..
.            Ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως, καὶ οἱ δύο νόμοι τῶν μεταμοσχεύσεων ἀντιτίθενται στὰ μὴ ἀναθεωρητέα ἄρθρα 2 παρ. 1 καὶ 5 παρ. 1 τοῦ συντάγματος, καθὼς θίγουν τὸν πυρήνα τῆς ἀξίας τοῦ προσώπου, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖ τὸν ἄνθρωπο καὶ μετὰ θάνατον, ἐνῷ ἐπιπλέον καταστρατηγοῦν τὴν ἐλεύθερη ἀνάπτυξη τῆς προσωπικότητας, μὲ τὴν ἀνελεύθερη ἐκβίαση τῆς βουλήσεως τοῦ ἀνθρώπου σχετικὰ μὲ τὸ ἂν ἐπιθυμεῖ ἢ ὄχι τὴ δωρεὰ τῶν ὀργάνων του.
.            Ἀλλὰ καὶ σὲ σχέση μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Σύμβαση Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου, συνιστᾷ παράβαση τοῦ ἄρθρου 2 τῆς ἐν λόγῳ Διεθνοῦς Συμβάσεως, ὁποιαδήποτε αὐθαίρετη ὑποκατάσταση τῆς συναίνεσης ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ λόγῳ ἔλλειψης τῶν αἰσθήσεών του δὲν ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ συμφωνήσει ἤ νά διαφωνήσει μέ αὐτήν, εἰδικὰ γιὰ ἕνα τόσο σοβαρὸ θέμα ποὺ κυμαίνεται μεταξὺ ζωῆς καὶ θανάτου.
.            Οἱ κίνδυνοι ποὺ παρουσιάζονται μὲ αὐτὲς τὶς πρακτικές, εἶναι τεράστιοι καὶ προφανέστατοι. Γεμίζουμε ἐρωτηματικὰ καὶ ὑποψίες, ἀναλογιζόμενοι τὸ πλῆθος τῶν μεταναστῶν ἢ τῶν μοναχικῶν ἀνθρώπων, ποὺ θὰ μποροῦν νὰ γίνουν ἄθελά τους «ἐθελοντὲς δότες», χωρὶς νὰ βρίσκεται κάποιος ἐπίσημα οἰκεῖος τους γιὰ νὰ ἀρνηθεῖ τὴν ἀφαίρεση τῶν ὀργάνων τους.
Μετά ἀπό τά συνεχῆ ἀπάνθρωπα, ἀντικοινωνικά, ἀντεθνικά καί ἀντίχριστα σχέδια τῆς Νέας Ἐποχῆς πού στανικά μᾶς ἐπιβάλλονται, δέν εἶναι σέ θέση ἡ  ἐπίμονα πιεζόμενη ἀπό τήν Τρόϊκα κυβέρνηση νά πείσει τόν Ἑλληνικό λαό ὅτι ὁ ὡς ἄνω Νόμος δέν ἀποσκοπεῖ καί στή βιολογική του ἐξόντωση, καταλλήλου βεβαίως εὐκαιρίας δοθείσης.  
Φρονοῦμε ὅτι ὁ Νόμος δέν θά πρέπει νά ἐφαρμοσθεῖ, ὅπως δέν ἐφαρμόσθηκε στή Γερμανία μετά ἀπό σφοδρές ἀντιδράσεις τοῦ Γερμανικοῦ λαοῦ.

2.    Ἡ ἔννοια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου (ΕΘ) δημιουργήθηκε τό 1968, μερικοὺς μῆνες μετὰ τὴν πρώτη μεταμόσχευση καρδιᾶς,  ἀπό τήν ad hoc ἐπιτροπὴ τοῦ Harvard, ἡ ὁποία καθόρισε καὶ τὰ κριτήρια γιὰ τὴν διάγνωσή του, ταυτίζοντας τὸ μὴ ἀναστρέψιμο κῶμα, ποὺ εἶναι κατάσταση ζωῆς, μὲ τὸν θάνατο.  Εἶναι ἐξαιρετικά σημαντικό νά γίνη ἀντιληπτό ὅτι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τήν προαναφερθεῖσα ἐπιτροπή νά μεταβάλει τόν ὁρισμό τοῦ θανάτου ἦταν: 
α) ἡ ὑποβοήθηση τῶν ἰατρῶν νά αἴρουν τή θεραπευτική ὑποστήριξη ἀπό τούς ἀσθενεῖς, στούς ὁποίους δέν ὑπάρχει προοπτική ἐπιβιώσεως («μάταιον τῆς φροντίδος») καί 
β) ἡ μή ὕπαρξη τῶν ὁποιωνδήποτε ἀντιρρήσεων λήψεως ζωτικῶν ὀργάνων ἀπό τούς «ἐγκεφαλικῶς νεκρούς» ἀσθενεῖς. Πῶς θά μποροῦσαν ἐξάλλου;  Γεγονός τό ὁποῖο μᾶς ἐπιτρέπει ἀνεπιφύλακτα νά χαρακτηρίσουμε τούς προαναφερθέντες λόγους χρησιμοθηρικούς. Ἀργότερα οἱ ὑποστηρικτὲς τοῦ ΕΘ προσπάθησαν νὰ δώσουν καὶ μία βιολογικὴ βάση-ἐξήγηση τῆς ταυτίσεως τοῦ ΕΘ μὲ τὸν θάνατο, ὑποστηρίζοντας ὅτι ὁ ἐγκέφαλος   ἀποτελεῖ τὸ κύριο συντονιστικὸ ὄργανο ποὺ συντονίζει τὴ λειτουργία τῶν ἄλλων ὀργάνων καὶ ἑπομένως ἡ καταστροφὴ του συνεπάγεται τὸν ἀποσυντονισμὸ τῆς λειτουργίας τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ὁδηγεῖ στό θάνατο.

 Τὸ 1998 τὸ οἰκοδόμημα τοῦ ΕΘ κλονίστηκε ἀπὸ τή δημοσίευση μελέτης τοῦ καθηγητοῦ Shwemon, ὁ ὁποῖος ἔδειξε ὅτι ὁ ρόλος τοῦ ἐγκεφάλου δὲν εἶναι ἐκεῖνος τοῦ κεντρικοῦ  ρυθμιστῆ χωρὶς τόν ὁποῖον τὸ σῶμα χάνει τὴν ἑνότητά του καί σταματᾷ νά ἀποτελεῖ ἕνα ζωντανὸ ὀργανισμό.  Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἡ ἀντιπαράθεση πρὸς τὸν ΕΘ μεγάλωνε, παρόλο ποὺ στὰ χρόνια αὐτὰ ὁ ΕΘ σταδιακὰ κατοχυρωνόταν νομοθετικὰ σὲ ὅλον τὸν δυτικὸ κόσμο, συμπεριλαμβανομένης καί τῆς Ἑλλάδος. Ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα στή διεθνῆ Ἰατρική, Βιοηθικὴ καὶ Ἰατρονομικὴ βιβλιογραφία ὑπάρχει πλειάδα ἄρθρων καὶ βιβλίων ποὺ ἀντιμάχονται τὸν ΕΘ μὲ ἰατρικὰ καὶ βιοηθικὰ ἐπιχειρήματα.  Βαρύνουσα σημασία ἔχουν ἀσφαλῶς οἱ δημοσιεύσεις, συμφώνως πρός τίς ὁποῖες ἡ πληροφόρηση τοῦ κοινοῦ γιά τό θέμα τοῦ «ἐγκεφαλικοῦ θανάτου» χαρακτηρίζεται ἀπό σκόπιμες ἀνακρίβειες καί ἀναλήθειες!

3.    Οἱ διοργανωτές καί ὅλοι ὅσοι συνεργάσθηκαν γιά τήν  ἡμερίδα αὐτή, ἀλλά καί οἱ χιλιάδες τῶν συνέδρων εἴμαστε ὑπέρ τῶν Μεταμοσχεύσεων. Οἱ μεταμοσχεύσεις ἀπὸ ζωντανοὺς δότες ὀργάνων, ἀποτελοῦν τὴν ἰδανικὴ περίπτωση χριστιανικῆς προσφορᾶς καὶ ἀγαπητικῆς αὐτοθυσίας, ἐν πλήρει ἐλευθερίᾳ στὴν ἀπόφαση δωρεᾶς. Διεθνῶς, πραγματοποιοῦνται οἱ ἑξῆς μεταμοσχεύσεις ἀπὸ ὑγιεῖς-ζωντανοὺς δότες: νεφροῦ, ἥπατος, παγκρέατος, πνευμόνων καὶ ἡ μεταμόσχευση-μετάγγιση μυελοῦ τῶν ὀστῶν. Τὰ ἀποτελέσματα τῶν μεταμοσχεύσεων αὐτῶν εἶναι εὐεργετικὰ γιὰ τοὺς ἀσθενεῖς καὶ συνήθως δὲν ἀποτελοῦν σοβαρὴ ἀπειλή γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὴν ὑγεία τῶν δοτῶν. Οἱ νεώτερες ἐξελίξεις στὴν τεχνολογία καὶ τὰ φάρμακα ὑπόσχονται ἕνα ἀκόμη καλύτερο μέλλον στὶς μεταμοσχεύσεις ἀπὸ ζῶντα δότη ἐνῶ εἰδικὰ γιὰ τὰ νεφρικὰ μοσχεύματα οἱ μελέτες δείχνουν σχεδὸν διπλάσια ἐπιβίωση σὲ σχέση μὲ τὶς λεγόμενες «πτωματικές» μεταμοσχεύσεις. Ὁ νέος νόμος τοῦ 2011 ἐπιτρέπει σὲ κάθε ἐνδιαφερόμενο νὰ προσφέρει κάποιο ὄργανό του ἀνεξαρτήτως βαθμοῦ συγγενείας, ἀπελευθερώνοντας ἔτσι τὶς πηγὲς μοσχευμάτων.

4.     Εὐρέως ἔγινε γνωστό αὐτές τίς ἡμέρες ὅτι κάποια Ἑλληνίδα γιατρός, ὀνόματι Ἑλένη Ἀντωνιάδου, κατασκεύασε τραχεία ἀπό βλαστοκύτταρα τοῦ ἰδίου τοῦ πάσχοντος. Προσανατολίζονται κάποιοι ἰατρικοί κύκλοι πρός αὐτήν τήν κατεύθυνση κατασκευῆς ὀργάνων χωρίς δότες (without doners). Γιατί νά μήν εὐνοηθεῖ καί γιατί νά μή χρηματοδοτηθεῖ αὐτή ἡ ἔρευνα, ἀφοῦ ἤδη ἔχει ὁρατά καί πραγματικά τά πρῶτα ἐπιτεύγματά της; Ὄργανα χωρίς δότες καί μάλιστα χωρίς «πτωματικούς» δότες.

5.    Ἡ Ἱερά Σύνοδος  τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δέν ἔχει δηλώσει κατάφαση σέ ὅλο τό εὖρος τῶν δραστηριοτήτων τοῦ μεγάλου θέματος τῶν μεταμοσχεύσεων. Τό κείμενο «Βασικές θέσεις ἐπί τῆς Ἠθικῆς τῶν μεταμοσχεύσεων» τῆς ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου (2001) δέν μπορεῖ νά ἀποτελέσει τή βάση γιά ὀρθόδοξη τοποθέτηση τῆς Ἐκκλησίας μας, γιατί στερεῖται ὀρθοδόξων θεολογικῶν κριτηρίων καί δέχεται ἀπροϋπόθετα τά ψευδοεπιστημονικά κριτήρια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου ἐπιχειρώ¬ντας τήν ὑποταγή τῆς Ἐκκλησίας στά κελεύσματα τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας καί τήν ἀποδοχή τοῦ ρόλου της ὡς προπαγανδιστῆ τῶν ἐγκληματικῶν μεταμοσχεύσεων. Δέν εἶναι δυνατόν ἕνας ἤ δύο ἐκ τῶν ὑψηλοβάθμων κληρικῶν νά χειρίζονται καί νά ἀποφασίζουν μόνοι τους γιά τόσο μεγάλα θέματα, ὅπως τῶν μεταμοσχεύσεων, πού ἅπτονται τῆς ζωῆς καί τῆς σωτηρίας τῶν ὀρθοδόξων Ἑλλήνων πολιτῶν τόσο κατά τήν διάρκεια τοῦ ἐπιγείου βίου ὅσο καί μετά τό πέρας αὐτοῦ στήν προοπτική τῆς αἰωνίου ζωῆς.  Πάπες, δόξα τῷ Θεῷ, δέν ἔχουμε στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα.  Οὔτε ἔχουμε ἀκόμα διαφθαρεῖ ἰδεολογικά, πνευματικά καί ψυχολογικά ἀπό τίς μηδενιστικές ὑπαρξιακές νοοτροπίες καί τακτικές τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν.

6.    Γιά ἐμᾶς τούς Χριστιανούς πού πιστεύουμε στήν ἀλήθεια τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης, στίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, ἡ ἀνθρώπινη ζωή ἔχει μοναδική καί ἀνεπανάληπτη ἀξία. Γι᾿αὐτό καί τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Παναγίας Τριάδος, ὁ Μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ σάρξ ἐγένετο διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν. Φεύγοντας ἀπό τόν παρόντα κόσμο δέν ἄφησε κάτω τήν ἀνθρώπινη φύση Του, ἀλλά ἀναλαμβανόμενος εἰς οὐρανούς τήν πῆρε ἄφθαρτη, ἀναστημένη, ἀνακαινισμένη, ὁλόκληρη μαζί Του. Καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός συγκάθηται αἰωνίως καί ἡ ἀνθρώπινη φύση Του. Ὁλόκληρη ἡ ἀνθρώπινη φύση Του δέν χωρίσθηκε ἀπό τή θεότητά Του, ἀλλά συνέπαθε ὁλόκληρος ὑπέρ τοῦ κόσμου, γιά νά ἁγιάσει ὅλη μας τή ζωή ἐν τῇ σαρκί Του. Ὁ Κύριος ὡς πρότυπο, ἀρχέτυπο, ὡς νέος Ἀδάμ μᾶς θέλει ὁλόκληρους σωματικῶς καί ψυχικῶς δικούς Του.
.            Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς διδάσκει πώς ἡ ψυχή δέν βρίσκεται σέ ἕνα μόνο συγκεκριμένο μέρος ἐντός τοῦ σώματος ἤ στόν ἐγκέφαλο, ἀλλά παντοῦ σέ ὅλο τό σῶμα, τό ὁποῖο συνέχει καί ζωοποιεῖ.
.            Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης λέει ὅτι ἄν τραυματισθεῖ ἤ ἄν ὑποστεῖ κάποια σοβαρή βλάβη ὁ ἐγκέφαλος τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ἐνέργεια τοῦ νοῦ συμμαζώνεται μέσα στήν καρδιά, ἐνῶ ἡ ψυχή συνεχίζει νά ἐνεργεῖ στά ὑπόλοιπα μέρη τοῦ σώματος. Ἑνωμένος ὁ νοῦς μέ τήν καρδιά ζοῦν τό θαῦμα τῆς ἁγίας ἑνότητας ἐν Χριστῷ, πρᾶγμα γιά τό ὁποῖο ἀγωνίζονταν ὅλοι οἱ Ἅγιοι Ἡσυχαστές.
.            Ἐκεῖνες οἱ ὁριακές στιγμές πού εἶναι ἤ θεωρεῖται κάποιος ἐγκεφαλικά νεκρός, εἶναι πολύ κρίσιμες. Θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι τίς ἐπιτρέπει ὁ Μεγαλοδύναμος γιά τήν αἰώνια σωτηρία μας, γιά τήν αἰώνια σχέση μας μαζί Του.
.            Προσπαθοῦν ὅλοι οἱ ἀγωνιστές μοναχοί καί οἱ μοναχές καί ὅλοι οἱ συνειδητοί Χριστιανοί  εἴτε μέ τό κομποσχοῖνι εἴτε χωρίς αὐτό νά ἑνώσουν τό νοῦ μέ τήν καρδιά λέγοντας ἀδιαλείπτως τή νοερά προσευχή. Ἔτσι ζοῦν  τό θαῦμα τοῦ θείου ἔρωτος καί τοῦ θείου φωτισμοῦ μέ τίς ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ.
.            Ἴσως ἡ ἀγαθότατη πρόνοια τοῦ Παναγάθου Κυρίου μας νά παραχωρεῖ τραυματισμούς σοβαρούς πού χαρακτηρίζονται βάσει τῶν νεοεποχήτικων μετρήσεων ὡς νέκρωση τοῦ ἐγκεφάλου γιά νά γίνει αὐτή ἡ συμμάζωξη τοῦ ἐκκοσμικευμένου καί παραπλανημένου συγχρόνου ἀνθρώπου, νά ἔρθει «εἰς ἑαυτόν καί εἰς Κύριον», ἀφαιρούμενος ἀπό τή ματαιότητα γιά ὅσο καιρό κρίνει ὁ Σταυρωθείς γιά χάρη μας, ὁ Ἀναστάς καί Ἀναληφθείς Κύριος, ὥστε μέσα στήν ὕστατη εὐκαιρία πού δίνει ὁ Κύριος γιά μετάνοια νά ἀξιοποιήσουμε τόν τραυματισμό καί ἀπό τό τραῦμα ἀνακαινισμένοι νά πετάξουμε στήν αἰώνια μετ᾿ Αὐτοῦ ζωή.
.            Συνεπείᾳ τῶν ἀνωτέρω προτάθηκε ἡ συμπλήρωση τῆς ὑπεύθυνης δήλωσης ἄρνησης δωρεᾶς ὀργάνων ἀπό ὅλους μας καί ἡ ἔγκαιρη ἀποστολή της στόν Ἐθνικό Ὀργανισμό Μεταμοσχεύσεων. [ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΣΕ ΜΟΡΦΗ .PDF] Ὄχι μόνο γιά νά διασφαλίσουμε τά ζωτικά μας ὄργανα ἀπό αὐθαίρετη ἀφαίρεσή τους, ἀλλά καί γιά νά δείξουμε τήν ἀντίθεσή μας σέ τέτοιου εἴδους μεθοδεύσεις.
.            Καθολικό αἴτημα πρός ὅλα τά Κόμματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου καί τά μέλη τους εἶναι νά κάνουν τίς ἀπαραίτητες ἐνέργειες γιά νά μή λειτουργήσει ὁ νόμος 3984/11 περί τῶν Μεταμοσχεύσεων μέ τήν πρόβλεψη τῆς εἰκαζόμενης συναίνεσης καί τίς ἄλλες συνέπειές του ἀκόμη καί αὐτές πού δέν μποροῦν νά προβλεφθοῦν.

http://christianvivliografia.wordpress.com
Συντάκτης: hristospanagia5

Πρέπει ένα παιδί να νηστεύει;

 

Το ερώτημα του τίτλου απασχολεί πολλούς γονείς οι οποίοι θέλουν να νηστέψουν αυτές τις ημέρες, αλλά δεν ξέρουν τι πρέπει να κάνουν και πολύ περισσότερο, εάν μπορεί ένα μικρό να τους ακολουθήσει στη νηστεία.

Στο επιστημονικό άρθρο που θα διαβάσετε θα ενημερωθείτε πλήρως για το εάν ένα παιδάκι μπορεί και πρέπει (από ιατρικής απόψεως) να νηστεύει, από ποια ηλικία και πάνω δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο και τέλος θα διαβάσετε τα οφέλη μια νηστείας στον οργανισμό ενός παιδιού.

Διανύουμε τις μέρες της σαρακοστής και πολλές ελληνικές οικογένειες νηστεύουν, δηλαδή απέχουν από κρέας και οτιδήποτε προέρχεται από τα ζώα. Στην ερώτηση, εάν τα παιδιά μπορούν να νηστεύουν και αν αυτή η συνήθεια προκαλεί κάποιο πρόβλημα υγείας είναι πως μπορούν να ακολουθούν τη νηστεία των γονιών τους ιδιαίτερα κατά την σχολική ηλικία, δηλαδή μετά τα 5-6 χρόνια της ζωής τους.

Η νηστεία είναι μία άριστη ευκαιρία να υιοθετήσουν έστω για κάποιες ημέρες χορτοφαγική δίαιτα, οπότε θα εισάγουν στη διατροφή τους όσπρια (πλούσια πηγή φυτικών πρωτεϊνών υψηλής βιολογικής αξίας), χορταρικά (φυτικές ίνες που βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του εντέρου), ελαιόλαδο και όχι ζωικής προέλευσης λίπη, ωμοί ξηροί καρποί και αποξηραμένα φρούτα, θαλασσινά (πλούσια σε πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία) και άφθονα φρούτα (πηγή βιταμινών και αντιοξειδωτικών συστατικών). Εκτός από τα διατροφικά οφέλη με τη νηστεία ένα παιδί εξασκείται στην εγκράτεια και μαθαίνει να βάζει όρια στα θέλω του.

Πιθανότατα κάποιοι γονείς θα αναρωτηθούν για το αν το παιδί τους προσλαμβάνει αρκετή πρωτεΐνη ή ασβέστιο κατά τη διάρκεια της νηστείας. Το κρέας (κόκκινο ή λευκό) είναι η πιο πλούσια σε πρωτεΐνη τροφή όμως μπορεί να αντικατασταθεί την περίοδο της νηστείας με όσπρια (π.χ φακές) συνδυασμένα με δημητριακά (ρύζι ή κινόα) οπότε αυξάνεται η απορρόφηση του σιδήρου. Πλούσιες σε πρωτεΐνη τροφές είναι και οι ξηροί καρποί, δημητριακά όπως η βρώμη, η ζέα και τα προϊόντα της σόγιας.

Ασβέστιο προσλαμβάνεται με τα θαλασσινά, αμύγδαλα, σουσάμι ,ταχίνι και χαλβά.
Μετά το πέρας της νηστείας έρχεται ο εορτασμός του Πάσχα και τα παιδιά σύμφωνα με το πνεύμα των εορτών καταναλώνουν αυγά, άφθονο κρέας και πολλά γλυκά. Η απότομη αλλαγή του προγράμματος διατροφής από την νηστεία στην ανεξέλεγκτη κατανάλωση των πασχαλινών εδεσμάτων μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές ενοχλήσεις σε παιδιά αλλά και σε μεγάλους. 

Η προσαρμογή της διατροφής από τη νηστεία πρέπει να γίνει με προσοχή. Τα παιδιά αλλά και οι ενήλικες δεν χρειάζεται να φάνε σε μία ημέρα όλα όσα στερήθηκαν κατά τη διάρκεια της νηστείας. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται στα παιδιά που πάσχουν από νεανικό διαβήτη και σε όσα είναι υπέρβαρα.

Η πατροπαράδοτη μαγειρίτσα το βράδυ της Ανάστασης του Χριστού βοηθά στη προετοιμασία του πεπτικού συστήματος στο φαγοπότι της επόμενης ημέρας. Ανήμερα του Πάσχα στο γιορτινό τραπέζι πρέπει να υπερέχει η παρουσία φρέσκων λαχανικών που θα συνοδεύουν τον οβελία... 

Τα μικρά παιδιά θα είναι προτιμότερο να καταναλώνουν το πιο άπαχο τμήμα του αρνιού (μπούτι). Το κρέας του αρνιού μπορεί να εμπλουτίζεται με άφθονη ρίγανη που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες και προστατεύει από τις επικίνδυνες νιτροζαμίνες που παράγονται στο κρέας. Επίσης να μην ξεχνάμε το λεμόνι που βοηθά στην απορρόφηση του σιδήρου.

Τα παιδιά είναι καλό να μην καταναλώνουν ζωικά εντόσθια αλλά φρέσκες σαλάτες και μετρημένες ποσότητες ψητού κρέατος. Τα πασχαλινά αυγά πρέπει να περιορίζονται σε μόνο ένα την ημέρα αφού η υπερκατανάλωσή τους αυξάνει τα λιπίδια του αίματος. Ένα μπορεί να καταναλώνει άφοβα τρία έως πέντε αυγά την εβδομάδα.

Μέτρο χρειάζεται και στα γλυκά που κατακλύζουν τα περισσότερα σπίτια, με το παραδοσιακό τσουρέκι να έχει την τιμητική του τις ημέρες του Πάσχα.

Ας μη ξεχνάμε ότι τα περισσότερα από τα γλυκά αυτά προσφέρουν εκατοντάδες θερμίδες και προκαλούν αύξηση του βάρους γιατί είναι πλούσια σε ζάχαρη και λιπαρά. Υπάρχει βέβαια και ο πειρασμός των σοκολατένιων αυγών που καταναλώνονται κυρίως από τα μικρά παιδιά και που είναι αιτία για την αύξηση του βάρους τους και την εκδήλωση τροφικών αλλεργιών.

Συνοψίζοντας, η μετάβαση από τη νηστεία στο εορταστικό διαιτολόγιο πρέπει να γίνει με μέτρο και με μικρές ποσότητες. Στην αντίθετη περίπτωση θα προκληθούν πεπτικά ενοχλήματα όπως εμετοί και διάρροιες ή τροφικές αλλεργίες, αύξηση σωματικού βάρους και εκδήλωση μεταβολικών διαταραχών όπως αύξηση του σακχάρου του αίματος και υπερχοληστεριναιμία, υπερλιπιδαιμία.

Οι διατροφικές συνήθειες των γονιών αποτελούν πρότυπο για τα οπότε πρώτοι οι γονείς με το παράδειγμά τους διδάσκουν στα παιδιά τους το μέτρο και την ποιότητα στη διατροφή, ώστε να είναι υγιείς ενήλικες.

Της παιδιάτρου Χρυσάνθης Λαθήρα, iatropedia.com

ΕΙΜΕΘΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ

 

ΕΑΝ ΔΕΝ ΑΦΥΠΝΙΣΘΟΥΜΕ
ΦΟΒΟΥΜΑΙ ΜΗΠΩΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΑΙ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΜΑΣ ΕΘΝΟΥΣ
ΑΡΧΗ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ
ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΙΣ 15-1-1989
«Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, ἅγιοι ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι, τίμιε Πρόδρομε, ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, διδάσκαλοι καὶ πατέρες τῆς ᾿Εκκλησίας, ὅσιοι καὶ μάρτυρες, οἱ καλῶς ἀθλήσαντες καὶ στεφανωθέντες, ποιήσατε πρεσβείαν πρὸς τὸν Κύριον, τοῦ ἐλεηθῆναι τὰς ψυχάς ἡμῶν· ἀμήν».

Καὶ πάλιν, εὐσεβεῖς χριστιανοί, ἄντρες γυναῖκες νέοι καὶ παιδιά, καὶ πάλιν θα σᾶς ὁμιλήσω. Δόξα τῷ Θεῷ! Τὸ τελευταῖο κήρυγμα ποὺ κάναμε [εδώ στην Αθήνα] ἦτο: Οἱ κρυπτο – Χριστιανοί. Δὲν πιστεύω, νά ᾿νε μέσα ἐδῶ κάποιος κρυπτοχριστιανός. ᾿Αλλὰ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὅλοι εἶστε θαῤῥαλέοι Χριστιανοί, ἕτοιμοι τὰ πάντα νὰ θυσιάσετε γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Και τώρα θα πρέπει να ξέρετε: Εἴμεθα δημόσιοι ἄνδρες, εἴμεθα ἐπίσκοποι καὶ πρέπει νὰ λογοδοτοῦμε στὸ ποίμνιόν μας καὶ νὰ γνωρίζῃ ὁ λαός μας, τί κάνουμε τὴ δραματικὴ ἐποχὴ ποὺ ζοῦμε. Καὶ συχνὰ ἀκοῦμε· Τί κάνουν οἱ δεσποτάδες… Καὶ ἰδίως αὐστηρὸς εἶνε ὁ κόσμος —καὶ δικαίως— ὡς πρὸς ἐμέ, ποὺ λένε· Τί κάνει ὁ Καντιώτης; – θὰ τὸ ἔχετε ἀκούσει πολλὲς φορές. Γιατί σιωπᾷ; γιατί δὲ᾿ μιλάει; γιατί τοῦτο; γιατί ἐκεῖνο;… ᾿Εν τούτοις ὅμως ἐμεῖς, παρόλο τὸ βαθὺ γῆρας μας, προσπαθοῦμε ὅσο μποροῦμε νὰ ἐκτελέσουμε τὰ ἱερά μας καθήκοντα.
Λοιπόν, λογοδοτοῦμε σήμερα, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου «Τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον» (Β´ Τιμ. 4,5). Λέγομεν λοιπόν, ὅτι ἀνεβήκαμε πάλι στὴν Φλώρινά μας. Στὴ Φλώρινα, ποὺ ἐκεῖ φέτος δοκιμάζεται πολὺ ἀπὸ ἕνα ψῦχος Σιβηρίας….
᾿Αλλ᾿ ἐκτὸς ἀπὸ τὸ δριμὺ ψῦχος, ἐκεῖνο τὸ ἄλλο ποὺ δοκιμάζει τὴ Φλώρινά μας – πολὺ δοκιμάζεται ἡ περιφέρειά μας ἡ κρατικὴ ἀπὸ ἕνα νέον κίνδυνον· ὁ δὲ κίνδυνος αὐτὸς εἶνε τὸ λεγόμενο «Μακεδονικὸ ζήτημα» ποὺ ἔχουν – ποὺ σήμερα τὸ ἔχουν – τὸ προβάλλουν οἱ λεγόμενοι Φιλοσκοπιανοί, ποὺ κέντρον ἔχουν τὰ Σκόπια, καὶ ὡς ἀράχνη ἔχουν ξαπλώσει τὴν προπαγάνδα τους παντοῦ – μέχρι Αὐστραλίας… Λοιπόν… Καὶ αὐτοὶ ἔχουν σύνθημα· «Νὰ φύγουν οἱ ῞Ελληνες ἀπὸ τὴ Μακεδονία»… ῞Οτι δὲν ἔχουν καμμία θέσι στὴ Μακεδονία οἱ ῞Ελληνες… Νέος κίνδυνος προβάλλεται ἀπὸ Βοῤῥᾶ.
Δυστυχισμένη πατρίδα, ποῦ κατήντησες! Τὸ μισὸ Αἰγαῖο τὸ ζητοῦν οἱ Τοῦρκοι· τὴν Κύπρο – τὰ δύο τρίτα (2/3) τὰ κατέχουν πάλι οἱ Τοῦρκοι, ὁ ᾿Αττίλας ὁ φοβερός· τὴν Βόρειο ῎Ηπειρο – δὲν ἐννοεῖ νὰ κάνῃ βῆμα πρὸς τὰ ἐμπρὸς ὁ κατακτητής, ὁ βάρβαρος καὶ ἄπιστος κατακτητής. Ταλαίπωρος πατρίδα ῾Ελλάς… «Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά» σου, «καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν» σου «ἔβαλον κλῆρον» (᾿Ιωάν. 19,24). Μεγάλες ἡμέρες, κρίσιμες ἡμέρες θὰ παρέλθῃ τὸ ἔθνος μας, λόγῳ τῶν ἁμαρτιῶν μας.
᾿Εκεῖ λοιπὸν ἤμουνα. Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, στὸ διάστημα αὐτὸ μὲ ἠξίωσε ὁ Θεὸς νὰ κάνω εἴκοσι ὁμιλίες. Τὴ δὲ Κυριακή, τὴν περασμένη Κυριακὴ μὲ ἠξίωσε ὁ Θεός, καὶ ἐνῷ ἄλλοι μητροπολίται δὲ᾿ μ᾿ ἀφήνουν καθόλου νὰ πλησιάσω τὰ σύνορά τους, ὁ ἅγιος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης μοῦ ἐπέτρεψε καὶ λειτούργησα καὶ ὡμίλησα στὸν μεγαλύτερο ναὸ τῆς Θεσσαλονίκης, στὸν ῞Αγιο Δημήτριο. ᾿Εκεῖ ὡμίλησα. Καὶ θέμα εἶχα· «῾Η ῾Ελλάς, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν». Καὶ τὸ βράδυ πάλι μὲ ἠξίωσε ὁ Θεός, μὲ ἠλέησε ὁ Θεὸς νὰ ὁμιλήσω…
Καὶ τώρα ἦρθα στὴν ᾿Αθήνα. Αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα εἶχα Σύνοδο. Βεβαίως, βλέπω ὅτι θὰ περιμένετε νέα ἀπὸ τὴ Σύνοδο. Καί… προσπαθήσαμε κ᾿ ἐκεῖ νὰ δώσωμε – νὰ εἴπωμεν ὅσο μπορούσαμε τὴν ἀλήθεια. Κονταροχτυπηθήκαμε πολύ. Ναί… ᾿Εκεῖ ἐπικρατεῖ ἕνα σύστημα, σύστημα παλαιό. ῞Οπως ἐτόνισα, νοσεῖ συνοδικῶς ἡ ᾿Εκκλησία. ῞Ενα σύστημα ὅτι ὅ,τι γίνεται, ὅ,τι λέγεται ἐκεῖ, νὰ μένῃ μυστικό. ᾿Επικρατεῖ τὸ σύνθημα· «Τὰ ἐν οἴκῳ, μὴ ἐν δήμῳ».
Προσπαθήσαμε νὰ σπάσουμε τὸ φράγμα αὐτὸ τῆς σιωπῆς. Ναί… Καὶ ὡμιλήσαμε κατ᾿ ἐπανάληψι… Καὶ ἐκάναμε – δὲ᾿ λέγω περισσότερα. Διότι μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ ἔκανα τρεῖς ἀγορεύσεις· καὶ τὶς ἀγορεύσεις αὐτὲς θὰ τὶς δῆτε εἰς τὸν «᾿Ορθόδοξο τύπο». Καὶ εἰς τὸν «᾿Εκκλησιαστικὸ ἀγῶνα» θὰ πληροφορηθῆτε τὰ νεώτερα νέα τῆς Συνόδου.
Συνοπτικῶς λέγω, ὅτι στὴν πρώτη ἀγόρευσι ἐτόνισα, ὅτι – ὅπως ἐτόνισε κ᾿ ἕνας ἐκλεκτὸς δημοσιογράφος τῶν ᾿Αθηνῶν, ὁ κύριος Σαρδελής, ὅτι πρέπει νὰ παύσῃ ἡ ῥουτῖνα μέσ᾿ στὴν ᾿Εκκλησία. ῾Ρουτῖνα, ῥουτῖνα τρομερά. Νὰ φύγωμε ἀπὸ τὰ μικρὰ καὶ ἀσήμαντα πράγματα καὶ νὰ ἐξετάσωμε καὶ νὰ ἐρευνήσωμε ἀπὸ τὴν σκοπιὰν τοῦ Εὐαγγελίου τὰ μεγάλα, τὰ τρισμέγιστα θέματα, ποὺ ἀπασχολοῦν τὸ ταλαίπωρο ἔθνος μας, ποὺ κινδυνεύει – δὲν εἶνε προφητεία· θὰ εἶνε δεινὴ αὐτὴ ἡ προφητεία… Δὲν ἀποκλείεται, ἐμεῖς οἱ ῞Ελληνες, τοῦ ἱστορικοῦ αὐτοῦ ἔθνους ἡ σύγχρονη γενεά, ἡ ὁποία ἔφυγε μακριὰ ἀπὸ τὸ Θεό, φοβοῦμαι πολύ —εἶνε πολλὰ τὰ σημάδια—, μήπως γίνουμε νεκροθάφται ἑνὸς ἱστορικοῦ ἔθνους, ἐὰν δὲν ἀφυπνισθῶμεν ὅλοι μας, ἰδίως δὲ ἡ ἡγεσία ἡ πνευματική…
Λοιπόν, τὸ ἕνα εἶνε αὐτό… ῾Η δεύτερη ἀγόρευσι εἶνε, ὅτι ἡ ᾿Εκκλησία μας ἡ ᾿Ορθόδοξος, ἡ ἐπίσημος ᾿Εκκλησία δὲν ἔχει ἑνότητα, δὲν ὑπάρχει ἑνότης… ῾Ενότης φαινομενική, ἑνότης πραγματική, ἑνότης – «τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως» (᾿Εφεσ. 4,13), λέμε ἐμεῖς – μὴν πῶ καμμιὰ σκληρὰ λέξι… Τὰ λέμε χωρὶς καμμία συναίσθησι. Δίκιον εἶχε ὁ μακαρίτης ὁ ῾Ιερώνυμος, ὅτι —ἔπρεπε νὰ γράψῃ βιβλίο πολύτιμο, ποὺ δὲν τὸ ἔγραψε— τὰ λησμονησμένα λόγια τοῦ Χριστοῦ – πρέπει νὰ τὰ ζωντανεύσωμε πάλι μέσα εἰς τὸ λαό μας τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ μας. ῾Η ἑνότης δὲν ὑπάρχει στὴν ᾿Εκκλησία. Καὶ γιὰ νὰ ἐπέλθῃ ἑνότης πρέπει νὰ ἀποκατασταθοῦν μερικὲς ἀδικίες, ἀδικίες τρομερές.
῾Η δὲ μεγαλυτέρα ἀδικία, πρωτοφανὴς – δὲν ξέρω ἂν τὴν αἰσθάνεστε ἐσεῖς, ἐγὼ τὴν αἰσθάνομαι… Πρωτοφανὴς ἀδικία, πρωτοφανής… Πρωτοφανής… Χωρὶς δίκη, χωρὶς ἀπολογία δώδεκα ἐκλεκτοὶ ἱεράρχαι, σεβάσμιοι ἱεράρχαι, ποὺ ποτέ τους δὲ᾿ ζήτησαν νὰ γίνουν ἱεράρχαι, ἀλλὰ ἦσκον τὸ ἱεραποστολικό τους ἔργο μετὰ πίστεως καὶ αὐταπαρνήσεως καὶ ἁγνότητος, δώδεκα ἱεράρχαι, ἐπὶ τῆς δικτατορίας ῾Ιωαννίδη, ἐσφάγισαν ὡς ἀρνία διὰ τῆς μαχαίρας, τῆς ἀγρίας μαχαίρας τῆς ἱεραρχίας, τῆς – ὑπὸ Μείζονος λεγομένης ῾Ιεραρχίας. ᾿Εσφάγισαν… «Οὔτε βάρβαροι», λέει ὁ Χρυσόστομος, «οὔτε Σαβρωμάται οὕτω πως δικάζουσι».
Καὶ αὐτὴ ἡ ἀδικία ἐξακολουθεῖ μέχρι σήμερα νὰ ὑπάρχῃ. ᾿Ετόνισα λοιπὸν καὶ εἶπα, ὅτι πρέπει νὰ ἀρθῇ αὐτὴ ἡ ἀδικία γιὰ νὰ προοδεύσῃ – καὶ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰ καθήκοντά τους αὐτοὶ ποὺ ζοῦν τοὐλάχιστον· δυὸ – τρεῖς ἀείμνηστοι ἀπῆλθον μὲ πικρίαν μεγάλην εἰς τὸ ὑπερπέραν… ᾿Ανεχώρησαν εἰς τὸ ὑπερπέραν μὲ μεγάλην πικρίαν. Αὐτὸς ἦτο – ἕνας ὁ ἅγιος Χαλκίδος – ἅγιος ἄνθρωπος… Λοιπόν… ῾Ο δεύτερος ἤτανε ὁ Θεσσαλονίκης, ὁ πάτερ Λεωνίδας… Καὶ τρίτος ἤτανε τοῦ Κιλκισίου, ὁ πάτερ Χαρίτων. Αὐτοὶ οἱ τρεῖς…
Λοιπόν… Τὸ τρίτο θέμα ἤτανε, ὅτι εἴπαμε, ὅτι ἐὰν δὲν προσέξωμε – πρέπει νὰ δώσωμε μεγάλη σημασία· ὅτι κῦμα αἱρέσεων φοβερό, ἀκρὶς ᾿Αποκαλύψεως (βλ. ᾿Απ. 9,3· 9,7) ἐκάλυψε τὴν ῾Ελλάδα καὶ ζητεῖ νὰ φάῃ τὴν τελευταία χλωρίδα, τὴν πνευματικὴ χλωρίδα – περάσατε ἀπὸ χωράφι ποὺ πέρασε ἀκρίδα; δὲ᾿ μένει τίποτα. ᾿Εγὼ ἐπέρασα ἀπὸ χωράφια ποὺ πέρασε ἡ ἀκρίδα καὶ ἔκλαιγε ὁ χωρικός. Τίποτε δὲν ἔμεινε ἀπολύτως· ἔφαγαν ὅλη τὴ χλωρίδα. ᾿Ακρίδα ᾿Αποκαλύψεως!… Τρακόσες αἱρέσεις ἔχουν πλακώσει, ποὺ ἂν δὲν προσέξωμε, σβήνει ἡ ᾿Ορθοδοξία. Κ᾿ ἐνῷ ἐμεῖς προσπαθοῦμε νὰ κάνουμε ἐξωτερικὴ ἱεραποστολή —δὲν ἀρνοῦμαι—, ἐμεῖς κινδυνεύομε ὡς ὀρθόδοξοι νὰ σβήσωμε —ὡς ὀρθόδοξη χώρα— στὴν πατρίδα μας.
Τὰ τρία αὐτὰ θέματα ἀνεκίνησα, καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν θὰ γίνῃ καὶ νέα πάλι συζήτησι —ἂν θέλῃ ὁ Θεός— καὶ ὅ,τι δυνάμεθα πράττωμεν. Δεηθῆτε τῷ Κυρίῳ· «Στερέωσον, Κύριε, τὴν ᾿Εκκλησίαν, ἣν ἐκτίσω τῷ τιμίῳ σου αἵματι»…. 

πηγή 

Χριστιανοί Ορθόδοξοι μόνο στο όνομα ή και στην πράξη;

Είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι μόνο στο όνομα ή και στην πράξη; 

Ποιος μπορεί να απαντήσει με σιγουριά το συγκεκριμένο ερώτημα; 

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μια τυπική σχέση με την Εκκλησία και νομίζουμε πως είμαστε χριστιανοί! Εκκλησιαζόμαστε τις Κυριακές, τηρούμε τις νηστείες, κοινωνούμε συχνά, εξομολογούμαστε όποτε μπορούμε ή όποτε το θυμόμαστε, αλλά όλα αυτά τα κάνουμε επειδή το νιώθουμε ή επειδή έτσι μας έμαθαν και το επιτάσσει η παράδοση; 

Πόσοι δεν λέμε, "θα κοινωνήσω για το καλό;" ή "θα πάω το βράδυ της Ανάστασης στην εκκλησία αφού έτσι κάνει όλος ο κόσμος"; Όταν όλα τα παραπάνω δεν γίνονται από τον καθένα μας επειδή έτσι θέλει ο Κύριος και εφόσον θέλουμε να είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι θα πράττουμε πάντοτε το θέλημά Του, τότε δεν έχει καμία διαφορά από το να μην τα κάνουμε καθόλου! 

Οι περισσότεροι παρασυρμένοι από την υλιστική ζωή που ζούμε και από τις επίγειες απολαύσεις, μας φαντάζει δύσκολο να πράξουμε τον Λόγο του Κυρίου κι έχουμε φτιάξει μια πίστη στα μέτρα μας! 

Κρατάμε τους τύπους και τηρούμε τον Λόγο του Κυρίου όπου μας συμφέρει και χάνουμε την ουσία και την Αλήθεια που σώζει! Έχουμε γίνει δηλαδή σαν τους Φαρισαίους, που είχαν μια υποκριτική πίστη! 

Όταν πρόκειται για τις υποχρεώσεις μας ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί συνεχώς αναζητούμε ελαφρυντικά και "εκπτώσεις", έτσι, νηστεύουμε μεν, αλλά όχι όπως λένε οι Εκκλησιαστικοί κανόνες και η παράδοση της πίστης μας! Θα καταλύσουμε το λάδι, θα φάμε και τα θαλασσινά μας και στην πρώτη ευκαιρία μπορεί να φάμε και λίγο τυράκι, κι αν μας ελέγξουν για αυτά τα παραστρατήματα θα απαντήσουμε "ε, δεν γίνεται να τα στερηθούμε και όλα, θα πάθουμε τίποτα"! 

Μα αυτό είναι το θέμα! Να πάθουμε κι εμείς όπως έπαθε ο Κύριός μας όταν ενανθρωπίστηκε και κατέβηκε στη γη! Δηλαδή, Εκείνος δεν υπέφερε, κατά την ανθρώπινη φύση του, όταν Τον μαστίγωναν, όταν Τον χτυπούσαν, όταν Τον Σταύρωναν; 

Κανείς δεν είπε πως η πορεία για την σωτηρία είναι στρωμένη με ροδοπέταλα! Αντιθέτως, είναι μια πορεία συνεχούς μάχης, μια πορεία σε δύσβατο και κακοτράχαλο μονοπάτι που όποιος καταφέρει να το διαβεί έως τέλους (με την βοήθεια του Θεού) θα απολαύσει την Ουράνια Βασιλεία Του! 

Όταν λοιπόν, είμαστε φυγόπονοι στα απλά κι εύκολα, πως θα αντιδράσουμε στους μεγάλους διωγμούς που θα επακολουθήσουν; Που όπως φαίνεται από τα γεγονότα δεν είναι και πολύ μακρυά! Πως θα μπορέσουμε να κάνουμε ομολογία πίστης και να θυσιάσουμε ακόμη και τη ζωή μας για τον Χριστό μας; 

Πολύ απλά, δεν θα μπορέσουμε! Για αυτό θέλει αγώνα από τώρα! Θέλει πνευματική επαγρύπνηση και προετοιμασία! Κάθε πιστός είναι ένας αθλητής του Χριστού και χρειάζεται προετοιμασία για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις συνθήκες του καθημερινού αγώνα της σωτηρίας της ψυχής του! Κι αυτός είναι ένας από τους  λόγους που η Εκκλησία του Χριστού μας και ο Ίδιος μας ζητάει νηστεία, μετάνοια και εμπιστοσύνη σε Εκείνον!

Αναγνώστης

Με πλαστικό χρήμα οι συναλλαγές άνω των 300 ευρώ!

 

Εξαφανίζονται τα μετρητά από την αγορά, δημεύονται περιουσίες και καταθέσεις, ανακρίνονται επιτηδευματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες, για να σωθεί η χώρα από τη φοροδιαφυγή.

Αυτά προβλέπονται τουλάχιστον στο νέο σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών που βρίσκεται στην τελική φάση επεξεργασίας του, καθώς αποτελεί προαπαιτούμενο του ελέγχου του Ιουνίου από την τρόικα.

Μέχρι το τέλος Μαΐου το νομοσχέδιο το οποίο θα ανατρέπει τα πάντα στους ελέγχους, στις ποινές και κυρίως στο «κυνήγι» της φοροδιαφυγής, θα πρέπει να έχει ψηφιστεί προκειμένου να σταματήσουν οι απειλές από τους δανειστές σε κάθε αξιολόγηση για νέα μέτρα.

Αιχμή του δόρατος θα είναι το περιουσιολόγιο, το οποίο θα περιέχει αναλυτικά όλα τα στοιχεία για την κινητή και ακίνητη περιουσία των πολιτών, καθώς οι φορολογούμενοι θα δηλώνουν καταθέσεις, τοποθετήσεις σε μετοχές, ομόλογα και αμοιβαία κεφάλαια, κατοικίες, αγροτεμάχια, κινητά περιουσιακά στοιχεία.

Πάντως το πιο ισχυρό χτύπημα στη φοροδιαφυγή που προσεγγίζει το 12% του ΑΕΠ, θα δοθεί, όπως υποστηρίζουν στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, με την εξάλειψη των μετρητών για συναλλαγές ακόμη και άνω των 300 ή 500 ευρώ και τη χρήση μόνο πλαστικού χρήματος.

Και αυτό γιατί με το νέο σύστημα θα γίνεται αυτόματη καταγραφή των εσόδων των επιχειρήσεων και βεβαίωση των αναλογούντων φόρων, δεν θα χρειάζεται να εκδίδεται απόδειξη ή τιμολόγιο, ενώ θα καταγράφεται η συναλλαγή (και το έσοδο και η δαπάνη του καταναλωτή).

Ταυτόχρονα, η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων θα ενημερώνεται άμεσα και θα γνωρίζει ποιος χρωστάει και ποιος όχι στο Δημόσιο, αλλά και το οικονομικό προφίλ όλων των φορολογουμένων.

Το σχέδιο που αποκαλύπτει η Real News, περιλαμβάνει αυστηρότερες ποινές που θα συνδεθούν με τη βαρύτητα και τη συχνότητα των φορολογικών παραβάσεων, με ηλεκτρονικές διασταυρώσεις και έμμεσες τεχνικές υπολογισμού της φοροδοτικής ικανότητας των φορολογουμένων και με σύγκριση οικονομικών στοιχείων.

ΠΗΓΗ: www.pentapostagma.gr

Tι απαντά μια δασκάλα από τη Γερμανία στην κ. Ρεπούση περί εκκλησιασμού των μαθητών και κατάργησης των εικόνων!

 

Με αφορμή το άρθρο μας:

Ο χειρότερος Έλληνας Δάσκαλος και η κ.Ρεπούση όπου είχαμε αναφερθεί και στις απόψεις της κας Ρεπούση με αφορμή τα tweets της μια συνάδελφος από τη Γερμανία έστειλε στο greekteachers.gr την ακόλουθη επιστολή θέλοντας να διατηρήσει την ανωνυμία της.

"Εργάζομαι στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση της Γερμανίας- σε γερμανικό σχολείο-, σε μια χώρα όπου ο διαχωρισμός κράτους και θρησκείας έχει γίνει από τα «γεννοφάσκια» της. 

Παρ’ όλα αυτά το μάθημα των Θρησκευτικών είναι ένα από τα βασικά σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, από την Α’ Δημοτικού έως την 7η Γυμνασίου (τη δική μας Γ’ Λυκείου). Ναι! μάλιστα. Τα θρησκευτικά είναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ μάθημα ακόμα και για τους μαθητές που βρίσκονται στον πυρετό του «Αμπιτούρ», των δικών μας Πανελληνίων. 

Την τελευταία δεκαετία, μάλιστα, έχει γίνει κοινά παραδεκτό από Συλλόγους Γονέων και Εκπαιδευτικών ότι κάθε παιδί πρέπει να διδάσκεται κάποια θρησκεία προκειμένου να μην είναι τόσο «ελεύθερο» στο να διαλέξει ίσως τον μοντέρνο δρόμο της απόλυτης αθεΐας, με ό,τι αυτός συνεπάγεται. Λαός με αυτοκριτική οι Γερμανοί, βλέπετε, τολμούν να παραδεκτούν ότι ήταν λάθος η άποψη της προηγούμενης γενιάς να αφήσει τα παιδιά της τόσο ελεύθερα.

Όσον αφορά τα ιερά σύμβολα, τις εικόνες κτλ. είναι αδύνατον αυτά να υπάρξουν στα σχολεία, μιας και δεν υπάρχουν ούτε στις εκκλησίες τους. Αυτό που υπάρχει όμως, είναι το σύμβολο του Σταυρού σε κάθε σχολείο, ακόμα και σε αυτά που η πλειονότητα των μαθητών είναι Μουσουλμάνοι. Όταν διερωτώνται και οι ίδιοι τους, μήπως θα έπρεπε να ξεκρεμάσουν τους Σταυρούς ώστε να μην προσβάλλουν το θρησκευτικό συναίσθημα των Μουσουλμανοπαίδων, η απάντηση της κοινωνίας είναι πως ΟΧΙ.

( Στοιχηματίζω πως οι περισσότεροι στην Ελλάδα θεωρούν τους Γερμανούς άθεους!) Η επικρατούσα θρησκεία της χώρας είναι ο Χριστιανισμός και κάθε αλλοδαπός που επέλεξε αυτή τη χώρα για να ζήσει, το γνωρίζει αυτό.

Εάν προσευχόμαστε εδώ μπροστά σε παιδιά που δεν είναι Χριστιανοί…; Η ερώτηση αυτή απλά δεν τίθεται!!! Φυσικά και προσευχόμαστε, φυσικά και έχουμε μέσα στις τάξεις διάφορες θρησκείες, όμως δεν περνάει από το μυαλό κανενός να σταματήσει ο Χριστιανός να προσεύχεται, προκειμένου να νιώσει άνετα ο Μουσουλμάνος. Το γνωρίζουν καλά οι μετανάστες ότι πρέπει να προσαρμοστούν στους κανόνες του οικοδεσπότη τους. Το ίδιο κάνουμε και εμείς οι Έλληνες άλλωστε!

Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα, αλλά δε θέλω να σας κουράσω. Ήθελα μόνο να μεταφέρω την εικόνα από το δικό μου σχολείο μιας και βρίσκομαι εκτός Ελλάδας και με πληγώνουν αυτές οι απόψεις και ο ξαφνικός και υπερβολικός «μοντερνισμός». 

Με πληγώνει που αυτοί που μορφώνουν τα παιδιά μας έχουν ως πρότυπο ευρωπαϊκές χώρες και πιστεύουν ότι γνωρίζουν πώς λειτουργούν τα πράγματα εδώ έξω! Και κάτι τελευταίο για να σας δώσω λίγο κουράγιο και μαζί τροφή για σκέψη:

Η πλειονότητα των Γερμανών εκπαιδευτικών το βρίσκει συγκινητικό ότι η χώρα που έχτισε την Ευρώπη κρατάει με νύχια και με δόντια τις παραδόσεις και ότι πάνω σε αυτές τις παραδόσεις είχαν την τύχη να γεννηθούν όλοι οι υπόλοιποι πολιτισμοί. Πρόκειται για τους ίδιους εκπαιδευτικούς που έχουν πολύ περισσότερες διακοπές από τους Έλληνες, τυγχάνουν όμως του απόλυτου σεβασμού της κοινωνίας… 

Τα σχόλια δικά σας!"

ΠΗΓΗ: www.pentapostagma.gr

KΟΨΑΝΕ ΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΒΡΗΚΑΝΕ ΜΕΣΑ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΣΤΑΥΡΟ!

     filoumenos.com

Το θαυμαστό αυτό γεγονός έλαβε χώρα πριν λίγες μέρες στο χωριό Λυκοδρόμιο Ξάνθης.

Πίσω απο το ιερό της εκκλησίας του αγίου Κωνσταντίνου και της Ελένης ,κάποιοι χωριανοί πήγαν να κόψουν ενα πεύκο το οποίο φύτρωσε ανάμεσα σε άλλα 2 και δεν μπορούσε να αναπτυχθεί.


Μόλις το έκοψαν παρατήρησαν οτι στο εσωτερικού του κορμού ήταν σχηματισμένος ενας σταυρός.Το δέντρο κόπηκε και το κομμάτι με τον σταυρό τοποθετήθηκε μέσα στο εκκλησάκι!

Η εικόνα μιλάει απο μόνη της!

Μην χάνουμε την πίστη μας και την εμπιστοσύνη μας στον Θεό.

«Ει ο Θεός μεθ' ημών ουδείς καθ' ημών»

 

ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΦΑΡΑΓΓΟ ΓΚΡΕΜΙΣΑΝ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ

Ὁ προφήτης Ἠλίας....

Ὁ π. Θεόδωρος στόν τόπο τοῦ μαρτυρίου του.....

ΙΕΡΟΣΥΛΊΑ

Πόνος ψυχῆς, Θεέ μου...

Προφήτης Ἠλίας, ἁγιοφάραγγο, Ἀντί μνημοσύνου...



27  Μαίου 2006



14 Φεβρουαρίου 2013

Καὶ εἶπεν Ἠλιού· Ζηλῶν ἐζήλωσα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ῥομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν.                       B'  Βασιλειῶν


'Ἐδώ στήν κορυφή , σέ τούτη τήν Ἁγία Τράπεζα λειτούργησε ὁ π. Εὐτυχιανός ἀμέτρητες φορές. Τίς περισσότερες  ἤτανε οἱ δυό τους. Ἐκεῖ δοξάζανε τόν Κύριό τους, καί εὐχότανε γιά τίς ἁμαρτίες μας. Ὁ π. Εὐτυχιανός δέν θά λειτουργήσει ξανά στόν πρ. Ἠλία, καί ὁ π. Θεόδωρος δέν ἔχει τόπο νά βάλει τήν κεφαλή του. Δέν θέλουνε νά ξανακτιστεῖ  τό ἐξωκκλήσι αὐτοί πού τό γκρέμισαν.

Σημείωση. Εἴπανε στόν κόσμο πώς ἔπεσε κεραυνὀς  κι' ἔριξε τόν Πρ. Ἠλία τοῦ παππούλη Θεόδωρου. Τα σύνεργα πού τόν γκρέμισαν εἶναι  ἀκόμα ἐκεῖ. Ὁ κεραυνός θά πέσει  κάποτε στ' ἀλήθεια......  Ἐσύ προφήτη Ἠλία ξέρεις τόν τόπο καί τόν τρόπο......

Ὅτι δέν χωρᾶ ὁ νοῦς τ' ἀνθρώπου....

Ἄνοιξη 2008

Προφήτου Ἠλιοῦ 2009

Προφήτου Ἠλιοῦ 2011

Ἠ τελική καταστροφή, 13 Φεβρουαρίου 2013

Mιά μικρή ἱστορία.

Τό ξωκκλήσι τοῦ προφήτη Ἠλία ὁ π. Θεόδωρος τό ἔκτισε μέ το αἶμα του, ἀφοῦ νερό δέν εἶχε. Ὅσο χρειαζότανε τό ἀνέβαζε ἀπό το πηγάδι τοῦ Ἅι Ἀντώνη, μέχρι την κορυφή πού διάλεξε να κτίσει.Ἕνα χρόνο τό ἔκτιζε, πέντε ἀνθρώπους χωροῦσε, καί λειτουγήθηκε πρώτη φορά στήν ἑορτή τοῦ προφήτη, τό 2005. Ἀσκήτευε ἐκεῖ, στόν παλιό ἱερό τόπο, γιά να μήν ξεχνοῦμε τούς ἁγίους πού ζήσανε δίπλα στο ἁγιοφάραγγο καί σέ ὅλα τα βουνά τῆς Ράξου.
Τόν ἐπόμενο χρόνο εἶχε βοηθό  ἕνα γαίδαρο, τον Σαχτούρη, κι' ἀνέβασε ὑλικά ἀπό το ποτάμι. Ἔκτισε τρία κελλάκια ὅσο τα δικά μας λουτρά, να κοιμάται ὅποιος ξωμένει χειμώνα. Λίγο πιό μετά με την βοήθεια τοῦ κόσμου, στελιώθηκε μιά μικρή κουζίνα γιά καφέ, κι' ἕνας χῶρος νἀ μπαίνουμε στήν γιορτή τοῦ ἁγίου να μήν μᾶς κεντᾶ ἡ κάψα.  Καί γιορτάζαμε τόν ἅγιο με πολλή χαρά τρία τέσσερα χρόνια. Δόξα σοι ὁ Θεός. 
Μά τοῦ στείλανε τοῦ παππούλη χαρτί ἀπό δικαστήριο νά φύγει ἀπό τήν κορυφή, γιατί ἤτανε ἀλλονοῦ ὁ τόπος, καί ὄχι τοῦ προφήτη Ἠλία. Καί ἔφυγε ὁ π. Θεόδωρος καί πῆγε σέ μια ἄλλη κορυφή πιό ψηλή, νά τόν βλέπει ἀπό μακριά. Στό Κεφάλι. Ἐκεῖ, μέ τούς ἁγίους Παρθένιο καί Εὐμένιο καί τόν Τίμιο Σταυρό. 
Δέν πέρασε πολύ καιρός και βρεθήκανε γκρεμισμένα τα κελλάκια. Ἐμεῖς ξανακάναμε την ἑορτή τοῦ ἁγίου με χαλασμένα τα κελλιά. Δυό χρονιές. Μά ἤθελαν νά διώξουνε τόν ἅγιο τελείως ἀπό τήν κορυφή. Μέ λοστούς ἐσκάψανε τα θεμέλια τοῦ ναοῦ και τόν γκρεμίσανε. Καί πλακώθηκαν οἱ εἰκόνες μαζί μέ τα ἅγια. Πήγανε ἀπό το μοναστήρι καί τα μαζέψανε, να μήν βρέχονται, κι' οὔτε να τά βλέπει ὁ ἥλιος να κλαίει.  
Λένε πώς θέλουνε νά στέσουνε ἀνεμογεννήτριες κι' ἐκεῖ καί τούς πείραζε ἅγιος. 
Δεν ξέρω ἄν ἤτανε ἄνθρωποι ὅποιοι τά κάνανε, ὁ Θεός να τούς δώσει μετάνοια Στόν νοῦ μου ἦρθε ὁ θυμός τοῦ προφήτη Ἠλία σάν ἔσφαξε τούς ἱερεῖς τῶν εἰδώλων.
Δόξα σοι ὁ Θεός.

Ένας πρώην προτεστάντης μιλάει για την μεταστροφή του στην Ορθοδοξία!

 

«Ποτέ μην καταφρονήσεις πηγούλα από την οποία έχεις πιει νερό» - Παραίνεση του πνευματικού μου πατέρα

Κατ’ αρχάς θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι είμαι ευγνώμων στο Θεό για την από νηπιακή ηλικία πορεία μου μέσα στην διαμαρτυρόμενη ευαγγελική εκκλησία καθώς πήρα πολλά μαθήματα και ευλογίες και είδα πολλές φορές το χέρι του Θεού στη ζωή μου.

Ως μεταστροφής διαμαρτυρόμενος θα ήθελα να σας πω ότι όταν με τη χάρη του Θεού έγινα ορθόδοξος- μπαίνω με τη χάρη του Θεού στον έβδομο χρόνο - το έκανα επειδή κατάλαβα ότι η Εκκλησία του Χριστού θα μπορούσε να διασφαλίσει τη σωτηρία μου κάτι που ο προηγούμενος χώρος αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων ότι δεν είχε ούτε τον τρόπο ούτε τα εφόδια για να με βοηθήσει να αντιμετωπίσω ριζικά τα προσωπικά μου πνευματικά αδιέξοδα. Και αυτό δεν το λέω για να καταφρονήσω το χώρο τον οποίο για τόσα χρόνια κινιόμουν αλλά για να τονίσω ότι μια τέτοια ανάγκη με ώθησε να ψάξω ακόμα και εκεί που δεν πίστευα ότι υπήρχε περίπτωση να βρω βοήθεια.

Παρακαταθήκη για να γίνω ορθόδοξος ήταν η επαφή που είχα με ορθόδοξους που μπορεί να απέρριπτα τα πιστεύω τους - ακόμα και τη σωτηρία τους- αλλά δεν μπορούσα να παραγνωρίσω το χριστιανικό τους χαρακτήρα και το παράδειγμα που μου έδιναν. Η αποδοχή τους ήταν δεδομένη από την αρχή αρκεί να μην αρχίζαμε να δογματίζουμε.

Η αποδοχή λοιπόν αυτών των ανθρώπων και το δικαίωμα που μας έδωσαν να μιλάμε για αυτά που συμφωνούμε και να αφήσουμε στην άκρη τα υπόλοιπα, μας οδήγησε στην ορθοδοξία μετά από χρόνια σοβαρού ψαξίματος της πατερικής θεραπευτικής κατ' αρχάς, και τη σοφίας των πατέρων κατ' επέκταση. Να σημειώσω ότι πολλές φορές αγανακτούσα μέσα μου με τις πρακτικές τους ( κεριά, άγιοι, προσκύνηση λειψάνων, θεία κοινωνία κτλ) αλλά και για την άκαμπτη στάση τους σε πολλά δογματικά θέματα. Η αγάπη όμως που έδειχναν στο πρόσωπό μας κάλυπτε τα ανωτέρω "ελαττώματα" τους.

Ως διαμαρτυρόμενος δεν μπορούσα να προσεγγιστώ με λογικά επιχειρήματα διότι αυτό είναι κάτι με το οποίο ασχολούμουν συνεχώς αφού έπρεπε να τεκμηριώσω το κάθε τι που πίστευα και στον εαυτό μου αλλά και στις άλλες ομολογίες που ερχόμουν σε επαφή. Έτρωγα συνέχεια από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Ο τρόπος που χρειαζόμουν να προσεγγιστώ είναι δια του αγαθού δηλαδή χωρίς πολλά επιχειρήματα αλλά με την προσέγγιση στο βίωμα και τη χάρη της εκκλησίας, πράγματα βέβαια τα οποία βιώνονται μόνο αν σε φωτίσει η χάρις του θεού.

Όποιοι λοιπόν κατηγορούν τους διαμαρτυρόμενους ως αιρετικούς ουσιαστικά τους κατηγορούν για κάτι που ο Θεός δεν έκανε στη ζωή τους ακόμα. Αν και μόνο αν φωτιστούν, καταλάβουν, και απορρίψουν τότε βέβαια θα είναι αιρετικοί γιατί απέρριψαν κάτι που ο θεός τους το έδειξε καθαρά. 

Οι υπόλοιποι είναι απλά πλανεμένοι οι οποίοι βρήκαν κάπου κάποιον να τους μιλήσει για το Θεό και να τους δώσει μία ελπίδα και ένα νόημα στη ζωή τους . Το γεγονός ότι ζουν χωρίς ολόκληρη την αλήθεια τους κάνει θέσει αιρετικούς αλλά όχι φύσει αιρετικούς αφού δεν έχουν επίγνωση του τι απορρίπτουν. Και αυτά τα λέω όχι θεωρητικά αλλά πρακτικά έχοντας βιώσει τι σημαίνει να μπαίνεις στην ορθοδοξία και να προσπαθείς να τη ζήσεις εν μετανοία, μετά από δεκαετίες στη διαμαρτύρηση.

Όταν η καρδιά μας γεμίσει αγάπη θα δείτε πόσο διαφορετικά θα σας δεχθούν και θα σας ακούσουν. Και αυτό το λέω γιατί είμαι μάρτυρας ενός ολοένα αυξανόμενου ρεύματος προβληματισμού στους κόλπους των διαμαρτυρόμενων οι οποίοι φαίνεται να οδηγούνται στην ορθοδοξία από μια αόρατη δύναμη.

ΤΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΤΟΥ SOLA SCRIPTURA

Θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί είχα τέτοια προσκόλληση στην αποκλειστικότητα της Αγίας Γραφής ως μόνη πηγή θείας αποκάλυψης και το πως κατάλαβα τη σωστή διάσταση της.

Το sola scriptura είναι ένα από τα πιστεύω που όλοι οι προτεστάντες συμφωνούν απόλυτα μεταξύ τους. Λόγω της χαμηλής εκτίμησης που είχα στην Εκκλησία του Χριστού και στην λειτουργία της ως υποστηρικτή της πνευματικής πορείας του πιστού αναγκαστικά περιορίστηκα στο προϊόν της Εκκλησίας που είναι η Αγία Γραφή.

Έτσι αφού ήρθα σε επαφή με το Λόγο του Θεού και ελλείψει αναλόγων εκκλησιαστικών παραστάσεων κατέληξα να θαυμάσω το"δημιούργημα" μάλλον παρά τον Δημιουργό. Και αυτό γιατί δεν έβλεπα ότι ο Χριστός δεν χωρίζεται από την Εκκλησία Του όπως το κεφάλι δεν χωρίζεται από το σώμα.

Γιατί δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι όπως μέσα στη Μητέρα του Κυρίου ενσαρκώθηκε δι' Αγίου πνεύματος ο αιώνιος Λόγος και Υιός του Θεού έτσι και μεσώ της εκκλησίας ενσαρκώθηκε ο γραπτός Λόγος που δεν είναι άλλος από την Αγία Γραφή.

Γιατί έλεγα ότι το εδραίωμα της εκκλησίας είναι η αλήθεια -όπως είχα το "δικαίωμα" να αντιλαμβάνομαι- και δεν καταλάβαινα τι σημαίνει ότι η εκκλησία είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας.

Έτσι χωρίς να χάσει μέσα μου την αξία του ο Λόγος του Θεού κατάφερα να παραιτηθώ από το "δικαίωμα" του ατομικού αλάθητου στην ερμηνεία της Γραφής, η οποία είχε αλλάξει αρκετές φορές με την πάροδο των ετών, και συν Θεώ να γνωρίσω τον παράγοντα Εκκλησία να υποταχθώ σ' αυτήν με ταπείνωση και να γνωρίσω τον απίστευτο πλούτο σοφίας και πνευματικότητας που κρύβει μέσα της.

Κοιτάζοντας πίσω αναρωτιέμαι πως μπορούσα να ζω την πνευματική μου ζωή χωρίς το σύστημα υποστήριξης που άφησε πίσω ο Χριστός μέσα στην απίστευτη σοφία του και αγάπη για το ποίμνιο Του που είναι η Εκκλησία Του και τα μυστήρια αυτής. Ένιωθα σαν τον αθλητή που ήθελε να αθληθεί και που αγαπούσε το άθλημά του αλλά προσπαθούσε να τα καταφέρει χωρίς προπονητή δηλαδή υποβίβαζα την προσπάθειά μου στο επίπεδο του ερασιτέχνη.

Γιατί μόνο εδώ υπάρχει ένα θεραπευτικό σύστημα που έχει παραδοθεί από τον Χριστό στους μαθητές του και απ αυτούς στους δικούς τους μαθητές κ.ο.κ. Ιδού λοιπόν τι σημαίνει Ιερά Παράδοση. Να γιατί ο άνευ διδασκάλου χριστιανισμός οδηγεί σε ατομική και περιορισμένη κατανόηση της Βίβλου που με τη σειρά της οδηγεί σε πλάνες και ατέρμονους κατακερματισμούς των προτεσταντικών συναθροίσεων. 

Ο Απόστολος Παύλος άραγε στους Κορίνθιους με τους οποίους έμεινε τρία χρόνια τους έγραφε επιστολές ή τους παρέδιδε αυτά που είχε παραλάβει από τον Κύριο; Γιατί η θεραπεία των παθών, θέμα για το οποίο δεν είχα λάβει καμιά μαθητεία και είναι κάτι που πίσω από την οποία πνευματική μου βιτρίνα κατάλαβα και καταλαβαίνω ότι έχω απόλυτη ανάγκη μέσω της συνεχούς μετάνοιας δηλ. ανακαίνισης του νου, και της ταπείνωσης για την οποία ελάχιστα κηρύγματα είχα ακούσει κατά τη διάρκεια της περιήγησης μου σε ουκ ολίγες προτεσταντικές συναθροίσεις. 

Πώς λοιπόν θα μπορούσα πρακτικά να βιώσω τη σωτηρία δια της χάριτος αφού τη χάρη ο θεός τη δίνει στους ταπεινούς; Και τι αξία έχει μια πίστη η οποία πηγάζει από μια υπερήφανη καρδιά; Γιατί η ταπείνωση είναι η συχνότητα στην οποία εκπέμπει ο Θεός και μόνο οι καθαροί στην καρδιά μπορούν να καταλάβουν τα σήματά Του.

Έτσι αντί να εστιάζω στις προϋποθέσεις για να λάβει κάποιος το δώρο της σωτηρίας που είναι η αναγέννηση μέσω του αίματος του Ιησού Χριστού κατάλαβα ότι πιο σπουδαίο είναι η διατήρηση αυτού του δώρου που συναισθάνομαι ότι ο μόνος χώρος που μου το διασφαλίζει είναι η θεραπευτική των πάτερων της εκκλησίας μας.

Κλείνοντας θα ήθελα να καλέσω όλους τους καλοπροαίρετους χριστιανούς να πάνε στο Θεό με ταπείνωση και να ζητήσουν να τους δείξει αν υπάρχει κάτι σε σχέση με την Εκκλησία Του που δεν το έχουν καταλάβει να τους το αποκαλύψει και να τους βοηθήσει τα όποια προσκόμματα θεωρούν ότι υπάρχουν να τους εξηγηθούν.

Επίσης να τονίσω ότι βασική ανάγκη κάθε ανθρώπου είναι να μετατραπεί όχι σε εργαλείο του Θεού -κάτι που είχα εκπαιδευτεί αρκετά- αλλά σε κατοικητήριο του Θεού -κάτι που θα χρειαστώ μια ζωή για να το μάθω, και με τη χάρη Του μία αιωνιότητα να το ζήσω.

ΠΗΓΗ: www.pentapostagma.gr

Απόσχιση της Κρήτης

 

    

Ἀναρτήθηκε aaatosmihalis

   
Γιά τήν ἀπόσχιση τῆς Κρήτης ὑπάρχουν πολλά στοιχεῖα στό διαδίκτυο πού ἔχουν ἤδη δημοσιευτεῖ. Ἕνα ἀπό αὐτά εἶναι καί τό θέμα τῆς «Κρητικῆς γλώσσας». Σέ τζάμπα προγράμματα πού ὑποστηρίζουν πολλές γλῶσσες ἔχει ἐμφανιστεῖ ἡ Κρητική σημαία καί ἡ δυνατότητα νά λειτουργεῖ ἡ γλώσσα στά «Κρητικά». Ἕνα ἀπό αὐτά τά προγράμματα εἶναι καί τό avi2dvd.
Ἄν καί δέν μπόρεσα νά βρῶ τήν συγκεκριμένη ἔκδοση τήν 0.18, ἐπειδή προφανῶς εἶναι λίγο παλιά, στήν ἰστοσελίδα φαίνονται καθαρά στά ἀριστερά οἱ σημαῖες τῆς Κρήτης (πρώτη-πρώτη!!!) καί δίπλα ἡ Ἑλληνική. Ἀδιάψευστος μάρτυρας ἡ φωτογραφία.

Αὐτό εἶναι ἕνα ἀπό τά σοβαρά δείγματα τῆς κατάστασης μαζί μέ τό βίντεο πού μαθαίνει στά παιδιά ὅτι ἡ Κρήτη εἶναι κράτος (Απόσχιση της Κρήτης;) καί τούς βλαμμένους πού κυκλοφορᾶνε μέ τήν «Κρητική» σημαία στά αὐτοκίνητα καί στά γήπεδα.
Βέβαια οἱ περισσότεροι δέν θά σκάσετε μέ τό θέμα. Θά πεῖτε:
Σιγά τώρα πού θά κάτσουν νά φτιάξουν κράτος στήν Κρήτη. Γιά ποιόν λόγο; Ἐξάλλου τώρα ἔχουμε σοβαρά προβλήματα νά λύσουμε.
Μέ τήν σειρά τά σοβαρά ἑλληνικά προβλήματα εἶναι τά παρακάτω:
1) Τί θά κάνει ἡ ὁμαδάρα μᾶς τήν  Κυριακή.
2) Πότε θά βγεῖ ὁ νέος χρυσός δίσκος του… ἤ της…
3) Ποιό νέο συγκρότημα θά κάνει «event» στήν Ἑλλάδα γιά νά κονομήσει ἀπό τούς ἠλίθιους πού θά πᾶνε νά «διασκεδάσουν» μέ τά ἀστέρια πού τούς σερβίρουν οἱ τηλεφωνικές ἐταιρίες.
4) Ποιό τάμπλετ ἤ ποιό ipod θά ἀγοράσουμε.
5) Ποιό σουπερμάρκετ ἔχει τιμές τοῦ 90 γιά νά ἀδειάσουμε τά ράφια. (τό ὅτι ἔτσι ὁμολογεῖ ὅτι τόσα χρόνια μας ἔκλεβε ἀσύστολα δέν ἔχει σημασία).
6) Πώς θά μαντρώσουμε τήν Χρυσή Αὐγή, ἀφοῦ  εἶναι φασιστικό κόμμα καί προφανῶς μόνο ἀπό αὐτήν κινδυνεύουμε ὄχι μόνο ἐμεῖς ἀλλά καί ὅλοι αὐτοί οἱ ἁγνοί δημοκράτες πού μᾶς κυβερνᾶνε ἀπό τήν μεταπολίτευση καί μετά.
7) Νά μάθουμε, τρώγοντας εἰσαγόμενες κατεψυγμένες πίτσες μέ «ἁγνά ὑλικά», ποιός θά κερδίσει στόν νέο διαγωνισμό γιά νά γίνει στάρ ἤ σέφ καθώς καί νά δοῦμε γιά τά σοβαρά προβλήματα πού ἔχει ὁ σουλτάνος ο… «μεγαλοπρεπής».
Ἅς σταματήσω ἐδῶ γιατί ἔχω ἀρχίσει καί συγχύζομαι καί στήν ἡλικία μου…

ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ

 

Ο ύμνος αυτός ονομάζεται «Ακάθιστος» από την όρθια στάση^[1], που τηρούσαν οι πιστοί κατά τη διάρκεια της ψαλμωδίας της. Οι πιστοί έψαλαν τον Ακάθιστο ύμνο όρθιοι, υπό τις συνθήκες που θεωρείται ότι εψάλη για πρώτη φορά, ενώ το εκκλησίασμα παρακολουθούσε όρθιο και την ακολουθία της εορτής τουΕυαγγελισμού, με την οποία συνδέθηκε ο ύμνος^[2].

Φορητή εικόνα της Παναγίας της Βλαχερνιώτισσας, που μετέφεραν οι Σταυροφόροι στον Άγιο Μάρκο τηςΒενετίας το 1204

Ιστορία

Το έτος 626, και ενώ ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος ηγούνταν εκστρατείας του βυζαντινού στρατού κατά των Περσών, η Κωνσταντινούπολη πολιορκήθηκε αιφνιδίως από τους Αβάρους^[3]. Γνωρίζοντας την απουσία του στρατού, οι Άβαροι απέρριψαν κάθε πρόταση εκεχειρίας και την 6η Αυγούστου κατέλαβαν την Παναγία των Βλαχερνών. Σε συνεργασία με τους Πέρσες, τη νύχτα της 7ης προς 8η Αυγούστου, ετοιμάζονταν για την τελική επίθεση, ενώ ο Πατριάρχης Σέργιος περιέτρεχε τα τείχη της Πόλης με την εικόνα της Παναγίας της Βλαχερνίτισσας και ενεθάρρυνε το λαό στην αντίσταση. Τη νύχτα εκείνη, φοβερός ανεμοστρόβιλος, που αποδόθηκε σε θεϊκή αρωγή, δημιούργησε τρικυμία και κατέστρεψε τον εχθρικό στόλο, ενώ αντεπίθεση των αμυνομένων προξένησε τεράστιες απώλειες στους Αβάρους και τους Πέρσες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία και να αποχωρήσουν άπρακτοι.

«Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε. Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε».

Την 8η Αυγούστου, η Πόλη είχε σωθεί από τη μεγαλύτερη ως τότε απειλή της ιστορίας της. Ο λαός, θέλοντας να πανηγυρίσει τη σωτηρία του, την οποία απέδιδε σε συνδρομή της Θεοτόκου, συγκεντρώθηκε στο Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών. Τότε, κατά την παράδοση, όρθιο το πλήθος έψαλε τον από τότε λεγόμενο «Ακάθιστο Ύμνο» στην Παναγία, αποδίδοντας τα «νικητήρια» και την ευγνωμοσύνη του «τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ».

Κατά την επικρατέστερη άποψη, δεν ήταν δυνατό να συνετέθη ο ύμνος σε μία νύκτα. Άρα, μάλλον είχε συντεθεί νωρίτερα και μάλιστα θεωρείται ότι ψαλλόταν στο συγκεκριμένο ναό στην αγρυπνία της 15ης Αυγούστου κάθε έτους. Απλώς, εκείνη την ημέρα ο ύμνος εψάλη «ὀρθοστάδην», ενώ αντικαταστάθηκε το ως τότε προοίμιο («Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαβὼν ἐν γνώσει») με το ως σήμερα χρησιμοποιούμενο «Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια», το οποίο έδωσε τον δοξολογικό και εγκωμιαστικό τόνο στον ως τότε διηγηματικό και δογματικό ύμνο.

Σύμφωνα όμως με άλλες ιστορικές πηγές, ο Ακάθιστος Ύμνος συνδέεται και με άλλα παρόμοια γεγονότα, όπως τις πολιορκίες και την σωτηρία της Κωνσταντινούπολης επί των Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου του Πωγωνάτου (673), Λέοντος του Ισαύρου(717-718) και Μιχαήλ Γ΄ (860). Δεδομένων των τότε ιστορικών συνθηκών (εικονομαχική έριδα, κλπ.), δε θεωρείται απίθανο η Παράδοση να έχει αλλοιώσει την ιστορική πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να καθίσταται πολύ δύσκολο να λεχθεί μετά βεβαιότητος ποιο ήταν το ιστορικό περιβάλλον της δημιουργίας του Ύμνου.

"ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ..."

 

     agriniopress.gr

Τις προσευχές του κόσμου ζητά η μητέρα του 19χρονου στρατιώτη από την Βόνιτσα, ώστε να βγει νικητής μέσα από την άνιση μάχη που δίνει για τη ζωή του στην ΜΕΘ του νοσοκομείου του Αγρινίου.

Συγγενικό πρόσωπο της οικογένειας, ήρθε σε επαφή με το agriniopress.gr απευθύνοντας την έκκληση της μάνας:

"Οι γιατροί δεν μας δίνουν καμιά ελπίδα. Όλα πλέον, μας είπαν, εξαρτώνται από τον Θεό. Παρακαλώ όλους , να προσευχηθούμε για τον Παναγιώτη, ώστε να βγει ζωντανός από την δοκιμασία αυτή. Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας, για να βγει το παιδί μου νικητής", είναι το μήνυμα της τραγικής μάνας, που ελπίζει πλέον στο θαύμα...

Ο 19χρονος στρατιώτης από το πρωι της Πέμπτης νοσηλεύεται μετά από απόπειρα αυτοκτονίας στην ΜΕΘ του νοσοκομειου του Αγρινίου, σε κρίσιμη κατασταση και οι γιατροι λενε πως η ζωη του κρέμεται απο μια κλωστή.