Πότε κάνει δεκτή τήν προσευχή μας ὁ Θεός;

Πότε κάνει δεκτή τήν προσευχή μας ὁ Θεός;

«Ὅποιος ὑψώνει τόν ἑαυτό του θά ταπεινωθεῖ,

 καί ὅποιος ταπεινώνει τόν ἑαυτό του θά ὑψωθεῖ» ( Λουκ. 18:14 ).

 

• Ὁ ἄνθρωπος, λοιπόν, πού θέλει νά γίνεται δεκτή ἀπό τόν Θεό ἡ προσευχή του, πρέπει νά τήν προσφέρει σ’ Ἐκεῖνον μέ ἀπόλυτη συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητάς του.

• Πρέπει νά τήν προσφέρει ἀπορρίπτοντας κάθε πεποίθηση στήν ὅποια ἀρετή του, ἀρετή τιποτένια μπροστά στήν ἄπειρη Ἁγιότητα τοῦ Κυρίου. 

 

• Πρέπει νά τήν προσφέρει μέ καρδιά ταπεινωμένη μπροστά στόν πλησίον, μέ καρδιά πού ἀγαπᾶ τόν πλησίον, μέ καρδιά πού συγχωρεῖ στόν πλησίον ὅλες τίς ἀδικίες του. 

 «Ἐγώ», λέει ὁ προφήτης καθώς προσεύχεται στόν Θεό,  

«χάρη στήν ἄπειρη εὐσπλαχνία Σου θά εἰσέλθω στόν οἶκο Σου καί μέ εὐλάβεια θά προσκυνήσω στόν Ἅγιο Ναό Σου»! ( Ψαλμ. 5:8 )

 

Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Τίποτε καλό δέν εἶναι δικό μας, παρά μόνο οἱ ἁμαρτίες μας.

Ἄλλα εἶναι τά σημάδια τῆς πλάνης κι ἄλλα τῆς χάρης

-(Ἅγιος Γρηγόριος ὀ Σιναΐτης):  «Εἶναι καί ἄλλα Καψοκαλύβη μου, πού νά μοιάζουν μέ αὐτά (τά σημάδια τῆς χάρης), ἀλλά νά εἶναι τῆς πλάνης;».

-(Ἅγιος Μάξιμος ὁ Καυσοκαλυβίτης):  «Ἄλλα εἶναι τά σημάδια τῆς πλάνης κι ἄλλα τῆς χάρης.

Τό πονηρό πνεῦμα τῆς πλάνης, ὅταν πλησιάσει στόν ἄνθρωπο:

 

τοῦ συγχύζει τό νοῦ καί τόν ἀγριεύει, κάνει τήν καρδιά σκληρή καί τή σκοτίζει, προξενεῖ δειλία καί φόβο καί ὑπερηφάνεια, τοῦ ἀγριεύει τά μάτια, ταράζει τό μυαλό, προκαλεῖ ἀνατριχίλα σέ ὅλο τό σῶμα, τοῦ δείχνει κατά φαντασίαν στά μάτια φῶς ὄχι λαμπρό καί καθαρό, ἀλλά κόκκινο, τοῦ κάνει τό νοῦ ἔξω φρενῶν καί δαιμονιώδη, τόν παρακινεῖ νά λέει μέ τό στόμα του λόγια ἄπρεπα καί βλάσφημα· κι ἐκεῖνος πού βλέπει

αὐτό τό πνεῦμα τῆς πλάνης, ὀργίζεται συχνά κι εἶναι γεμάτος ἀπό θυμό καί διόλου δέν γνωρίζει τήν ταπείνωση, μήτε τό ἀληθινό πένθος καί τά δάκρυα, ἀλλά πάντοτε καυχιέται γιά τά καλά του καί κενοδοξεῖ καί χωρίς συστολή καί φόβο Θεοῦ βρίσκεται παντοτινά μέσα στά πάθη. Καί τελικά βγαίνει ὁλότελα ἀπό τά λογικά του καί φτάνει σέ τέλεια ἀπώλεια. Ἀπό αὐτήν τήν πλάνη εἴθε νά μᾶς γλυτώσει ὁ Κύριος μέ τίς εὐχές σου.

 

Ἀλλά τά σημεῖα τῆς χάρης εἶναι αὐτά:

ὅταν πάει στόν ἄνθρωπο ἡ χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, τοῦ συνάγει τό νοῦ καί τόν κάνει νά εἶναι προσεκτικός καί ταπεινός· τοῦ φέρνει τήν ἐνθύμηση τοῦ θανάτου καί τῶν ἁμαρτημάτων του καί τῆς μέλλουσας κρίσεως καί τῆς αἰώνιας κολάσεως καί τοῦ κάνει τήν ψυχή εὐκολοκατάνυκτη, νά κλαίει καί νά πενθεῖ·

 

κάνει καί τά μάτια του ἥμερα καί γεμάτα δάκρυα· καί ὅσο πλησιάζει στόν ἄνθρωπο, τόσο τοῦ ἡμερεύει τήν ψυχή καί τήν παρηγορεῖ διά μέσου τῶν ἁγίων παθῶν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῆς ἄπειρης φιλανθρωπίας Του.

 Καί προξενεῖ στό νοῦ ὑψηλές καί ἀληθινές θεωρίες· γιά τήν ἀκατανόητη δύναμη τοῦ Θεοῦ, πῶς μ’ ἕνα λόγο ἔφερε τά πάντα ἀπό τό μή ὄν στό εἶναι· γιά τήν ἄπειρή Του δύναμη πού συγκρατεῖ καί κυβερνᾶ τά πάντα κι ἔχει τήν πρόνοια ὅλων· γιά τό ἀκατανόητο τῆς Ἁγίας Τριάδος καί γιά τό ἀνεξιχνίαστο πέλαγος τῆς θείας οὐσίας κλπ.

 

Καί ὅταν ἁρπαχθεῖ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρωπου ἀπό ἐκεῖνο τό θεῖο φῶς καί φωτιστεῖ μέ τό φωτισμο τῆς θείας γνώσεως, γίνεται ἡ καρδιά του γαλήνια καί πραότατη καί ἀναβρύζει τούς καρπούς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· τή χαρά, τήν εἰρήνη, τή μακροθυμία, τήν καλωσύνη, τή συμπάθεια, τήν ἀγάπη, τήν ταπείνωση κλπ., καί ἀπολαμβάνει ἡ ψυχή του μία ἀγαλλίαση ἀπερίγραπτη».

Ἀκούγοντας αὐτά ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης, ἔμεινε ἐκστατικός καί θαύμαζε γιά ἐκεῖνα πού τοῦ ἔλεγε ὁ θεῖος Μάξιμος, καί πλέον δέν τόν ὀνόμαζε ἄνθρωπο, ἀλλά ἐπίγειο Ἄγγελο.

( Φιλοκαλία, τόμ. Ε’, σελ. 312-313 )

Νέστωρ Κίρσνερ - Ο πολιτικός που έδιωξε το ΔΝΤ και έφυγε την ημέρα του Αγίου Νέστωρα

Βίντεο αφιερωμένο στον Νέστωρ Κίρσνερ, εκλιπόντα Πρόεδρο της Αργεντινής που απεβίωσε στις 27 Οκτωβρίου το 2010, την ημέρα μνήμης του Αγίου Νέστωρα σε ηλικία 60 ετών. Το βίντεο προβλήθηκε την 27 Οκτωβρίου 2012 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικάλων στα πλαίσια εκδήλωσης του Συλλόγου Τρικάλων "Άγιος Νέστωρ" για τα 1700 χρόνια Ρωμιοσύνης από τις 27 Οκτωβρίου 312μ.Χ με το όραμα του "Εν τούτω νίκα" έως τις ημέρες μας. Στο βίντεο γίνεται ιστορική αναδρομή για το όνομα Νέστωρ μέσα στην ιστορία και τη σημασία του.

"Νέστωρ" αυτός που έρχεται

                                       
   ioannis-kapodistrias.blogspot.com

Προσευχή γιά «τέλος ἀγαθόν»

 

Σύ παρέχεις τά ἀγαθά, Σωτήρ,

ἐγώ Σοί ἀνταποδίδω τά πονηρά·

μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί τῷ διεστραμμένῳ·

 δέν ζητῶ συγχώρησιν μόνον περί λόγων ἀργῶν,

ἀλλά ζητῶ παρά τῆς ἀγαθότητός Σου

 ἄφεσιν καί τῶν ἀνοσίων πράξεών μου.

 Ἐλευθέρωσόν με, Κύριε, ἀπό παντός ἔργου πονηροῦ·

πρίν μέ προφθάσῃ τό τέλος,

ὅπως εὔρω χάριν ἐνώπιόν Σου ἐν ὥρᾳ θανάτου·

διότι ἐν τῷ ἅδῃ τίς θέλει ἐξομολογηθῆ εἰς Σέ;

 

Σῶσον τήν ψυχήν μου, Κύριε ἐκ τοῦ μέλλοντος φόβου,

καί λεύκανον τόν κατασπιλωθέντα χιτῶνα μου

 διά τούς οἰκτιρμούς καί τήν ἀγαθότητά Σου·

 

ὅπως κί ἐγώ ὁ ἀνάξιος καταξιωθῶ

τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν λαμπροφορῶν·

 

καί ἀφοῦ φθάσω εἰς ἀνέκφραστον χαράν εἴπω,

ἄς ᾖναι δόξα εἰς Ἐκεῖνον,

ὅστις ἐλύτρωσε ψυχήν τεθλιμμένην ἐκ στόματος λέοντος

 καί ἔθεσεν αὐτήν εἰς τρυφήν Παραδείσου.

Διότι εἰς Σέ τόν Πανάγιον Θεόν

 πρέπει δόξα εἰς πάντας τούς αἰῶνας.

 

Ἀμήν.

Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος

Πῶς νά ἀντιμετωπίζουμε αὐτούς πού ἁμαρτάνουν;

Διδαχές ἀπό τήν Φιλοκαλία

Πῶς νά ἀντιμετωπίζουμε αὐτούς πού ἁμαρτάνουν;

( Μικρή Φιλοκαλία, Κεφάλαιον:

Συμβουλές γιά τή συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων

καί τή ζωή τῆς καλωσύνης )

 

 Δέν πρέπει νά θυμώνουμε ἐναντίον αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν,

ἔστω κι ἄν αὐτά πού κάνουν εἶναι ἐγκλήματα ἄξια τιμωρίας,

ἀλλά

ὀφείλουμε νά γυρίζουμε αὐτούς πού φταῖνε στόν σωστό δρόμο,

γιατί αὐτό ἀπαιτεῖ ἡ ἴδια ἡ δικαιοσύνη καί τό σωστό.

 

        

Καί ἀκόμα,

ὀφείλουμε νά τούς τιμωροῦμε καμμιά φορά,

 εἴτε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, εἴτε διά μέσου κάποιων ἄλλων.

Δεν πρέπει ὅμως νά ὀργιζώμαστε ἤ νά θυμώνουμε,

γιατί ἡ ὀργή ἐνεργεῖ ὡς πάθος μόνο

καί ὄχι ὡς ὀρθή κρίση δίκαια καί σωστά.

 

Γι’ αὐτό καί δέν πρέπει νά παραδεχώμαστε

καί ἐκείνους πού δείχνονται συγκαταβατικοί

ἀντίθετα ἀπ’ τό σωστό καί τό δίκαιο.

 Πρέπει ὅμως γιά τό ἴδιο τό καλό καί τό δίκαιο καί τό σωστό

νά τιμωροῦνται οἱ πονηροί καί κακοί ἄνθρωποι

καί ὄχι γιατί αὐτοί πού τούς τιμωροῦν

βρίσκονται κάτω ἀπό τήν ἐπήρεια

τοῦ πάθους τῆς δικῆς τους ὀργῆς.

 

Μέγας Ἀντώνιος

Δεν καταδέχτηκε ο Τσίπρας ούτε στην Εκκλησία να πάει

pentapostagma.gr:

Πήγε στην κηδεία του Τσάβες ... αλλά όχι στην δοξολογία της Εθνικής μας Επετείου

Παρ’ ότι κάνει προσπάθειες ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πότε να φιλήσει το σταυρό, πότε να ανοίξει γέφυρες με την Εκκλησία, ωστόσο ο Αλέξης Τσίπας όχι μόνο δεν παραβρέθηκε στην παρέλαση της Εθνικής Επετείου, αν και θέλει να την καταργήσει, αλλά ούτε στην δοξολογία δεν παραβρέθηκε.
Δεν καταδέχεται να μπει σε ελληνική Εκκλησία ο κ. Τσίπρας; Αν δεν κάνουμε λάθος η τελευταία φορά που πήγε σε Εκκλησία ήταν στην κηδεία του Τσάβες...!
πηγή

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Είχε ξαναδακρύσει πριν την επιστράτευση η εικόνα του Ταξιάρχη στη Ιαλυσό! Την εξέτασαν αρχαιολόγοι συντηρητές και έμειναν άφωνοι!

pentapostagma.gr

Σήμερα η συγκεκριμένη εικόνα εξετάστηκε και από δεύτερο της αρχαιολογίας, τον κ. Σιδηρόπουλό, και σύμφωνα  τον πάτερ Απόστολο και δεν βρήκε καμιά αιτία από την οποία θα μπορούσε να είχε προκύψει το δάκρυ.

Καμιά αλλοίωση δε υπάρχει στο βερνίκι της εικόνας και κανένα ίχνος που να προδίδει την οποιαδήποτε παρέμβαση που να δικαιολογεί το δάκρυ.

Η εικόνα του Ταξιάρχη δακρύζει απο το περασμένο Σάββατο, πρώτα στο παρεκκλήσι του παλιού νεκροταφείου Ιαλυσού και μετά στον ιερό Ναό της Κοιμήσεως.

Όπως ανέφερε ο πάτερ Απόστολος κάτι ανάλογο είχαμε με την συγκεκριμένη εικόνα του Ταξιάρχη το 1974, λίγο πριν από την επιστράτευση.

Η προσέλευση πιστών συνεχίζεται στον ιερό Ναό της Κοιμήσεως Ιαλυσού ενω σύμφωνα πάντα με τον πάτερ Απόστολο η εικονα σημερα δεν δάκρυσε. 

ifmedia.gr

                                                                         

Ποιός εἶναι ὁ ἀληθινά λογικός ἄνθρωπος;

Διδαχές ἀπό τήν Φιλοκαλία

Ποιός εἶναι ὁ ἀληθινά λογικός ἄνθρωπος;

( Μικρή Φιλοκαλία, Κεφάλαιον:

Συμβουλές γιά τή συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων

καί τή ζωή τῆς καλωσύνης )

Ὁ ἀληθινά λογικός ἄνθρωπος γιά ἕνα πρᾶγμα φροντίζει·

νά ὑπακούῃ καί νά ἀρέσῃ στόν Θεό τῶν ὄλων,

καί γιά ἕνα πρᾶγμα θέλει νά παιδεύῃ τήν ψυχή του·

νά φανῇ ἀρεστός στόν Θεό, εὐχαριστώντας Τον

γιά τήν τόσο μεγάλη καί πολλή του φροντίδα

καί τήν διευθέτηση ὅλων τῶν ζητημάτων του,

 ὅποια κι ἄν εἶναι αὐτά στή ζωή του.

Εἶναι ἄτοπο βέβαια νά εὐχαριστοῦμε τούς γιατρούς πού μᾶς δίνουν

πικρά καί δυσάρεστα φάρμακα γιά τήν ὑγεία τοῦ σώματός μας

καί νά εἴμαστε ἀχάριστοι στόν Θεό

γιά ὅσα μᾶς φαίνονται δύσκολα

καί ἐνοχλητικά καί νά μήν καταλαβαίνουμε, ὅτι

ὅλα γίνονται ὅπως πρέπει καί γιά τό συμφέρον μας

σύμφωνα μέ τήν πρόνοιά Του.

Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ καί ἡ πίστη σ’ Αὐτόν

εἶναι σωτηρία καί τελειότητα τῆς ψυχῆς.

Μέγας Ἀντώνιος

Πῶς γνωρίζουμε ἄν ἔχουν συγχωρεθεῖ οἱ ἁμαρτίες μας;

«Πῶς βεβαιούμεθα ὅτι συγχωρήθηκαν οἱ ἁμαρτίες μας;

 α) Ὅταν ἡ συνείδησή μας

δέ μᾶς κατακρίνει μέσα μας γιά τίς ἁμαρτίες μας, 

καί

 β) Ὅταν μ’ ὅλη μας τήν καρδιά ἐμισήσαμε τίς ἁμαρτίες μας

καί φανερά κάνουμε τά ἐνάντια ἔργα τῶν ἁμαρτιῶν μας»!…».

 ( Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος )

  Τό Μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως

 

Πῶς θά κάνουμε τόν Θεό νά ξεχάσει τίς ἁμαρτίες μας!

Ξέχασε, λοιπόν, τίς ξένες ἁμαρτίες,

 γιά νά ξεχάσει καί ὁ Κύριος τίς δικές σου.

Γιατί ἄν πεῖς: «τιμώρησε τόν ἐχθρό μου», ἔκλεισες τό στόμα σου. Ἔχασε πιά ἡ γλῶσσα σου τό δικαίωμα νά μιλάει στό Θεό. Πρῶτα πρῶτα ἐπειδή ἐξ ἀρχῆς Τόν παρόργισες κι ὕστερα ἐπειδή ζητᾶς πράγματα πού εἶναι ἀντίθετα στόν ἴδιο τό χαρακτῆρα τῆς προσευχῆς. Ἀφοῦ, δηλαδή, προσέρχεσαι γιά νά ζητήσεις συγχώρηση ἁμαρτημάτων, πῶς μιλᾶς γιά τιμωρία;

Τό ἀντίθετο ἔπρεπε νά κάνεις, νά παρακαλᾶς γιά τούς ἄλλους, ὥστε στή συνέχεια νά παρακαλέσεις μέ παρρησία καί γιά τόν ἑαυτό σου.

Ἄν προσευχηθεῖς γιά τούς συνανθρώπους σου, τά πέτυχες ὅλα, ἔστω κι ἄν δέν πεῖς τό παραμικρό γιά τίς δικές σου ἁμαρτίες.

Δέν ὑπάρχει τίποτα πιό ζοφερό, ἀπό μιά ψυχή πού μνησικακεῖ καί μισεῖ. Δέν ὑπάρχει τίποτα πιό ἀκάθαρτο ἀπό μιά γλῶσσα πού κακολογεῖ καί καταριέται. Ἄνθρωπος εἶσαι, μή γίνεσαι θηρίο. Τό στόμα σοῦ δόθηκε ὄχι γιά νά δαγκώνεις, ἀλλά γιά νά παρηγορεῖς μέ τά λόγια σου. Ὁ Θεός σέ πρόσταξε νά συγχωρεῖς, κι ἐσύ Τόν παρακαλᾶς νά καταργήσει τή δική Του ἐντολή;

Δέν συλλογίζεσαι ὅτι, ἀπό τό ἄλλο μέρος λυπᾶται ὁ Θεός, ὁ Πλάστης σου, ὁ Εὐεργέτης σου, ὁ Σωτῆρας σου; «Μά ἀδικήθηκα», λές, «καί εἶμαι πικραμένος». Τότε, λοιπόν, προσευχήσου ἐναντίον τοῦ διαβόλου πού μᾶς ἀδικεῖ περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλον. Γιατί αὐτός δημιουργεῖ καί τούς ἐχθρούς καί τίς ἔχθρες, αὐτός εἶναι ὁ μεγάλος καί μοναδικός ἐχθρός σου, μέ τόν ὁποῖον δέν εἶναι δυνατό νά συμφιλιωθεῖς ποτέ.

Ὁ συνάνθρωπος, ἀπεναντίας, ὅσα κι ἄν σοῦ κάνει,

εἶναι ἀδελφός σου.

Γι’ αὐτό ὀφείλεις νά προσεύχεσαι γιά τό καλό του,

 γιά την εὐτυχία του, γιά τή μετάνοια καί τήν σωτηρία του.

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος