Yπέροχες φωτογραφίες με αγίους,γέροντες και...παιδιά!

Αγ.Ιωάννης Κρονστάνδης

Αγ.Ιουστίνος Πόποβιτς

Αγ.Ιωάννης Μαξίμοβιτς

Αγία Όλγα της Αλάσκας

Γέροντας Σοφρώνιος Έσσεξ

π.Σεραφείμ Ρόουζ

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ:

 ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΑ

ΤΟ ΚΕΛΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΣΤΑ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΑ.

Δείτε μερικές εικόνες από το κελί του γέροντος Πορφυρίου στα καυσοκαλύβια.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

Τί εἶναι οἱ Ἄγγελοι;

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

 

Του Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα.

Οι άγγελοι δημιουργήθκαν πρίν από τον ορατό κόσμο και τον άνθρωπο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Θεός «έπλασε τούς αγγέλους πρίν από εμάς για χάρη μας για να αποστέλλονται ως διάκονοι, όπως λέγει ο Παύλος, στούς μέλλοντας να κληρονομήσουν την σωτηρία» (Ε.Π.Ε., τόμ. 9ος, σελ. 80, 81)

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη θεολογία, όπως συνοψίζεται στην διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, οι άγγελοι είναι υπάρξεις πνευματικές, αεικίνητες, ελεύθερες, ασώματες, που υπηρετούν τον Θεόν και είναι κατά χάριν αθάνατες. Τό σχήμα και την κατάσταση των υπάρξεων αυτών, μόνον ο Θεός τα γνωρίζει. Είναι όμως ασώματοι και αεικίνητοι οι άγγελοι σε σχέση με τούς ανθρώπους. Σέ σύγκριση με τον Θεό, τον μόνον ασώματο, είναι δυσκίνητοι και υλικοί. Είναι πλασμένοι από λεπτή ύλη. Μόνον ο Θεός είναι αληθινά άϋλος και ασώματος. Δέν έχουν ανάγκη από γλώσσα και ακοή, αλλά πληροφορούνται μεταξύ τους τα προσωπικά διανοήματα και τις αποφάσεις τους, χωρίς τον προφορικό λόγο. Όταν επικοινωνούν με τούς ανθρώπους, τότε λαμβάνουν σχήμα και μορφή για να μπορούν οι άνθρωποι να τούς βλέπουν. Η θέα τους είναι φωτεινή και τα ρούχα τους είναι συνήθως λευκά, πράγμα που φανερώνει την καθαρότητά τους. Τροφή τους είναι η θέα του Θεού, τον Οποίο βλέπουν, κατά το μέτρο της δυνατότητός τους.

Οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι, διαφυλάττουν τα μέρη της γής, είναι άρχοντες των λαών και των χωρών, όπως τούς όρισεν ο Δημιουργός, τακτοποιούν τα ανθρώπινα και προστατεύουν όσους τούς επικαλούνται, κυρίως από το μίσος και την μανία του διαβόλου. «Όπου επισκιάσει η χάρις σου Αρχάγγελε, εκείθεν του διαβόλου διώκεται η δύναμις, ου φέρει γάρ τώ φωτί σου προσμένειν ο πεσών εωσφόρος…». (Δοξαστικό των αίνων, 8ης Νοεμβρίου).
Σέ κάθε θεία Λειτουργία, η οποία είναι Σύναξη ουρανού και γής, συλλειτουργούν με τον Αρχιερέα ή τον Ιερέα άγγελοι. Στήν μικρή είσοδο, ο Λειτουργός παρακαλεί τον Κύριο να στείλη αγγέλους, για να συλλειτουργήσουν μαζί του και θα συνδοξολογήσουν την αγαθότητα του Θεού. Ο Διάκονος, επίσης, δέεται: «άγγελον ειρήνης, πιστόν οδηγόν, φύλακα των ψυχών και των σωμάτων ημών παρά του Κυρίου αιτησώμεθα».

 “Εννέα είναι τα ουράνια τάγματα και τρείς τάξεις ή τρία συστήματα, που το καθένα αποτελεί τριάδα”.
Η πρώτη τριάς είναι αυτή που είναι πάντοτε γύρω από τον Θεό και είναι έτοιμη να ενωθή με αυτόν αμέσως, χωρίς την μεσολάβηση κανενός. Είναι η τάξη των εξαπτερύγων Σεραφίμ και των πολυομμάτων Χερουβίμ και των αγιοτάτων Θρόνων.
Δευτέρα τάξη είναι εκείνη των Κυριοτήτων, των Δυνάμεων και των Εξουσιών. Έργο της είναι οι διευθετήσεις των μεγάλων πραγμάτων, οι ενέργειες των θαυμάτων και ο Τρισάγιος ύμνος, το Άγιος, Άγιος, Άγιος.
Τρίτη και τελευταία είναι η τάξη των Αρχών, των Αρχαγγέλων και των Αγγέλων, το χαρακτηριστικό γνώρισμα της οποίας είναι το “λειτουργικόν εν διακονίαις και τέλος ο ιερός ύμνος του Αλληλούϊα”» (Φιλοκαλία, τόμ. 3ος, σελ. 354, 355).

Από την ώρα που βγήκαμε από την μήτρα της Εκκλησίας, την Κολυμβήθρα του βαπτίσματος, μάς παραστέκει ένας άγγελος, ο οποίος είναι φύλακας των ψυχών και των σωμάτων μας. Δέν φεύγει από κοντά εάν εμείς δεν τον διώξουμε με την αμαρτωλή ζωή μας. Εκείνο που τον ξαναφέρνει κοντά μας είναι η αληθινή μετάνοια. Οι άγγελοι χαίρονται και πανηγυρίζουν, όταν κάποιος μετανοή ειλικρινά.
Στό τέλος του «Μικρού Αποδείπνου», μιάς κατανυκτικής ακολουθίας που θα πρέπει να την διαβάζουμε όλοι μας κάθε βράδυ, υπάρχει μιά θαυμάσια προσευχή στον φύλακα άγγελό μας.
Ο π. Παΐσιος έλεγε ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε φιλία με τούς αγίους και τούς αγγέλους. Ιδαίτερα, με τον άγιο του οποίου φέρουμε το όνομα και με τον φύλακα άγγελό μας. Καί αυτό μπορεί να γίνη με την οργανική ένταξή μας στην πνευματική ατμόσφαιρα της Εκκλησίας, με την αδιάλειπτη προσευχή, την μυστηριακή ζωή και την άσκηση, ήτοι την βίωση των εντολών του Χριστού.

 

 

Πηγή:  http://orthodoxanswers.gr/

Ἡ Προσευχή πρός τόν Ἅγιο Φύλακα Ἄγγελό μας:

Ἅγιε Ἄγγελε, ὁ ἐφεστὼς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς καὶ ταλαιπώρου μου ζωῆς, μὴ ἐγκαταλίπῃς με τὸν ἁμαρτωλόν, μηδὲ ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ διὰ τὴν ἀκρασίαν μου· μὴ δώῃς χώραν τῷ πονηρῷ δαίμονι κατακυριεῦσαί μου τῇ καταδυναστείᾳ τοῦ θνητοῦ τούτου σώματος· κράτησον τῆς ἀθλίας καὶ παρειμένης χειρός μου, καὶ ὁδήγησόν με εἰς ὁδὸν σωτηρίας. Ναί, ἅγιε Ἄγγελε τοῦ Θεοῦ, ὁ φύλαξ καὶ σκεπαστὴς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, πάντα μοι συγχώρησον, ὅσα σοι ἔθλιψα πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, καὶ εἴ τι ἥμαρτον τὴν σήμερον ἡμέραν· σκέπασόν με ἐν τῇ παρούσῃ νυκτὶ καὶ διαφύλαξόν με ἀπὸ πάσης ἐπηρείας τοῦ ἀντικειμένου, ἵνα μὴ ἔν τινι ἁμαρτήματι παροργίσω τὸν Θεόν· καὶ πρέσβευε ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Κύριον τοῦ ἐπιστηρίξαι με ἐν τῷ φόβῳ αὐτοῦ καὶ ἄξιον ἀναδεῖξαί με δοῦλον τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος. Ἀμήν.

 ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

Εἶναι σωστό οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί νά στολίζουμε "χριστουγεννιάτικο" δέντρο;

  ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

 

Το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου είναι για πολλούς κοσμικούς η ουσία των Χριστουγέννων. Το έθιμο στην Ελλάδα έχει ξενική προέλευση και το εισήγαγαν οι Βαυαροί. Για πρώτη φορά στολίστηκε δέντρο στα ανάκτορα του Όθωνα το 1833 και μετά στην Αθήνα. Από το Β’ παγκόσμιο πόλεμο και μετά το δέντρο με στις πολύχρωμες μπάλες μπήκε σε όλα τα ελληνικά σπίτια.

Πρόδρομός του, το χριστόξυλο ή δωδεκαμερίτης ή σκαρκάνζαλος, ένα χοντρό ξύλο από αχλαδιά ή αγριοκερασιά. Τα αγκαθωτά δέντρα, κατά τη λαϊκή αντίληψη, απομακρύνουν τα δαιμονικά όντα, στις στις καλικάντζαρους. Οι πρόγονοί στις τοποθετούσαν το χριστόξυλο στο τζάκι του σπιτιού την παραμονή των Χριστουγέννων. Η στάχτη των ξύλων προφύλασσε το σπίτι και τα χωράφια από κάθε κακό. Το χριστόξυλο αντικαταστάθηκε από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, το οποίο από τη Γερμανία εξαπλώθηκε και ρίζωσε και στις στις ευρωπαϊκές χώρες, για να ταξιδέψει στη συνέχεια στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ωστόσο, ο καθηγητής την Χριστιανικής Αρχαιολογίας Κώστας Καλογύρης υποστήριξε ότι το έθιμο του δέντρου δεν έχει γερμανική προέλευση αλλά ανατολίτικη. Την άποψη του στηρίζει σε ένα συριακό κείμενο που υπάρχει σε χειρόγραφο στο Βρετανικό Μουσείο. Το κείμενο αναφέρεται σε έναν ναό που έχτισε το 1512 ο Αναστάσιος ο Ά στα βόρεια στις Συρίας και στον οποίο υπήρχαν δύο μεγάλα ορειχάλκινα δέντρα. Σύμφωνα με μια παράδοση, το στόλισμα του δέντρου καθιερώθηκε από τον Μαρτίνο Λούθηρο, ο οποίος, περπατώντας τη νύχτα στα δάση και βλέποντας τα χειμωνιάτικα αστέρια να λάμπουν μέσα στα κλαδιά, συνέλαβε την ιδέα στις τοποθέτησης στις φωτεινού δέντρου στο σπίτι του, που θα απεικόνιζε τον έναστρο ουρανό απ’ όπου ο Χριστός ήρθε στον κόσμο.

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ Ιερόθεος καταθέτει μια ενδιαφέρουσα άποψη στο βιβλίο του «Δεσποτικές Εορτές»: 

« Έχω την υποψία ότι η συνήθεια να στολίζουμε δένδρο κατά την διάρκεια των Χριστουγέννων δεν είναι απλά ένα έθιμο που μας ήλθε από την Δύση και το οποίο πρέπει να αντικαταστήσουμε από άλλα έθιμα πιο ορθόδοξα. Δεν έχω, βέβαια, ενδιατρίψει γύρω από την ιστορία του Χριστουγεννιάτικου δένδρου και από που προήλθε, αλλά νομίζω ότι συνδέεται με την εορτή των Χριστουγέννων και το αληθινό της νόημα.

Κατ’ αρχάς δεν είναι άσχετο με την προφητεία του Προφήτου Ησαΐου: "εξελεύσεται ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί, και άνθος εκ της ρίζης αναβήσεται" (Ησ. ια', 7). Αυτή την προφητεία είχε υπ’ όψη του ο ιερός Κοσμάς ο ποιητής, όταν έγραφε: "Ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί, και άνθος εξ αυτής Χριστέ εκ της Παρθένου ανεβλάστησας...". Ρίζα είναι ο Ιεσσαί, ο πατήρ του Δαυίδ, ράβδος είναι ο βασιλεύς Δαυίδ, άνθος που βγήκε από την ρίζα και την ράβδο είναι η Θεοτόκος. Και ο καρπός που προήλθε από το άνθος της Παναγίας είναι ο Χριστός. Αυτό το παρουσιάζει θαυμάσια η ιερά αγιογραφία. Έτσι, το Χριστουγεννιάτικο δένδρο μπορεί να μας θυμίζη το γενεαλογικό δένδρο του Χριστού ως ανθρώπου, την αγάπη του Θεού, αλλά και τις διαδοχικές καθάρσεις των Προπατόρων του Χριστού. Στην κορυφή δε είναι το άστρο που είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός.

Έπειτα, το Χριστουγεννιάτικο δένδρο μας θυμίζει τόσο το ξύλο της γνώσεως, όσο και το ξύλο της ζωής, κυρίως όμως το δεύτερο. Υπογραμμίζει εμφανώς την αλήθεια ότι ο Χριστός είναι το ξύλο της ζωής και ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε, ούτε να εκπληρώσουμε τον σκοπό της υπάρξεώς μας, αν δεν γευθούμε αυτό το ξύλο, "τό παρεκτικόν ζωής". Χριστούγεννα χωρίς την θεία Κοινωνία δεν μπορούν να νοηθούν. Καί, φυσικά, θεία Κοινωνία, χωρίς να νικήσουμε τον διάβολο, όταν βρεθούμε μπροστά στον πειρασμό, αναφορικά με το ξύλο της γνώσεως καλού και πονηρού, όπου θα δοκιμασθή η ελευθερία μας, δεν είναι δυνατόν να συντελέση στην κατά Χριστόν θέωση.

Χαιρόμαστε και πανηγυρίζουμε, γιατί "τό ξύλον της ζωής εν τω σπηλαίῳ εξήνθισεν εκ της Παρθένου".

Πηγή: http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.gr/

Σχόλιο δικό μας:

• ἐπειδή τό χριστουγεννιάτικο δένδρο ἔχει καί τίς βαυαρικές-παγανιστικές του ρίζες 

• κι ἐπειδή ἔχει καταντήσει νά γίνει αὐτό τό ἐπίκεντρο τῶν Χριστουγέννων, ἕνα παγκόσμιο ἀντικείμενο-εἴδωλο λατρείας κι ὄχι ὁ Χριστός καί ἡ γέννησή Του, προτείνουμε:

πώς ἴσως  εἶναι καλύτερα νά παραμείνουμε στό στόλισμα τοῦ πατροπαράδοτου καραβιοῦ. 

Κι αὐτό, 

• πρῶτον γιατί ταιριάζει  μέ τήν σημαντική ναυτική παράδοση καί δύναμη τῆς πατρίδας μας

• ἀλλά κυρίως γιατί ἡ παρουσία του παραπέμπει στήν Κιβωτό τῆς Σωτηρίας, τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας, στήν ὁποία ἔχουμε κληθεῖ ἐμεῖς οἱ βαπτισμένοι κυρίως ( ἀλλά καλοῦνται καί οἱ πάντες ) καί μόνο  μέ τήν ὁποία ἐπέρχεται ἠ λύτρωση καί σωτηρία τῶν ψυχῶν ἡμῶν!

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

Δίχως Θεόν όλα καταστρέφονται

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
 
ΣΤΗΝ ἐποχή μας ἔχουν αὐξηθεῖ ὅλα τά ἀρνητικά φαινόμενα τῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία ἔχει γίνει πραγματική ζούγκλα.

Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἐγκαταλείψει τίς ἠθικές ἀρχές καί ζοῦν μέ τρόπο ἁμαρτωλό καί παράνομο.

Ἡ ἀδικία, ἡ κλοπή, τό συμφέρον, ἡ δολοπλοκία, ἡ διαφθορά, ἀλλά καί ἡ φιληδονία, ἡ σαρκολατρία, ἡ ἀνηθικότητα, ἡ συκοφαντία, ἡ κατεδάφιση τοῦ Ἔθνους, ἡ ἄρνηση τῶν συμβόλων, ἡ περιφρόνηση τῆς ἱστορίας καί τῆς παράδοσης, ἡ περιθωριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν κληρικῶν της εἶναι μερικά ἀπό τά χαρακτηριστικά τους.

Πολλοί νομίζουν ὅτι ἡ κακοδαιμονία, πού παρατηροῦμε στήν κοινωνία μπορεῖ νά ἐκλείψει, ἄν ψηφιστοῦν αὐστηροί νόμοι, πού θά ἀναγκάζουν τούς πολίτες νά ἔχουν καλή συμπεριφορά καί νά εἶναι δίκαιοι.

Πρόκειται προφανῶς γιά πλάνη. Ἡ κοινωνία θά βελτιωθεῖ, ὅταν οἱ ἄνθρωποι ἀποδεχτοῦν τίς ἠθικές ἀρχές καί τίς ἔχουν καθημερινό ὁδηγό στή ζωή τους. Ὅταν θά εἶναι δίκαιοι καί ἔντιμοι ὄχι γιατί τό ζητοῦν οἱ νόμοι, ἀλλά γιατί αὐτό ὑπαγορεύει ἡ ἠθική τους συνείδηση.

Τό νά ἀρνεῖσαι τίς ἠθικές ἀρχές καί τήν ἀναφορά σου στό Θεό καί στή συνέχεια νά θέλεις νά κάνεις τήν κοινωνία καλή μέ τούς νόμους, εἶναι σάν νά προσπαθεῖς νά γεμίσεις ἕνα δοχεῖο μέ νερό, ἐνῶ ὁ πυθμένας του εἶναι κατεστραμμένος. Ἐπιπλέον γεννιοῦνται καί τά ἐρωτήματα: «Ποιός θά τηρήσει τούς καλούς νόμους;». «Γιατί νά τούς τηρήσει κάποιος, ἀφοῦ μπορεῖ νά τούς παραβεῖ, χωρίς καμιά συνέπεια;».

Ἔχουμε μεγάλη ἀνάγκη ἀπό ἠθικούς ἀνθρώπους. Μόνο μέ τό φόβο τῶν ὀργάνων τῆς ἐξουσίας καί τῶν δικαστηρίων δέν ἐπιτυγχάνεται τίποτα. Χρειάζεται νά ἔχει κανείς ἀναφορά στό Θεό, νά πιστεύει, νά τηρεῖ τίς ἐντολές, νά ἔχει ἀγάπη, νά ὑπηρετεῖ τόν ἀδελφό του καί νά ἀρνεῖται καθετί, πού διαβρώνει καί ἀδικεῖ. Μόνο τότε μποροῦμε νά ἐλπίζουμε ὅτι ἡ κοινωνία θά ἀλλάξει καί τά προβλήματα θά μειωθοῦν, ἐάν δέν ἐξαλειφθοῦν κιόλας.

Βέβαια, οἱ ἄνθρωποι πού δέν πιστεύουν στό Θεό ἀπορρίπτουν αὐτό πού προτείνω. Ἔχουν τήν δική τους «λύση», ἡ ὁποία στήν πραγματικότητα δημιουργεῖ νέα προβλήματα. Αὐτούς τούς ἀνθρώπους δέν εἶναι εὔκολο νά τούς ἐπηρεάσεις καί νά συνεργαστεῖς μαζί τους. Εἶναι σχεδόν ἀδύνατο. Οἱ ἴδιοι ἔχουν ἀποφασίσει, χωρίς νά τό ἔχουν συνειδητοποιήσει, τήν αὐτοκαταστροφή τους, γι᾽ αὐτό δέν μποροῦν νά ἐργαστοῦν, γιά τό καλό τῆς κοινωνίας.

Ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, ἀναφερόμενος στόν ἄθεο ἄνθρωπο, συμβουλεύει: «Μή βιάζεσαι νά ψάξεις δήμιο γιά τόν ἄθεο. Τόν βρῆκε μόνος του στόν ἑαυτό του, πιό ἀξιόπιστο, ἀπ᾽ ὅσο ὅλος ὁ κόσμος μποροῦσε νά τοῦ προσφέρει».

Δυστυχῶς, ἔχουμε μακρύ δρόμο νά διανύσουμε καί πολλές θυσίες νά ὑποστοῦμε ἀκόμα, προκειμένου νά δοῦμε, ἔστω καί ἀμυδρά, τήν ἀναβάθμιση τῆς κοινωνίας. Ὁ χρόνος ὅμως κυλάει καί οἱ συνειδητοί χριστιανοί πρέπει νά τόν ἀξιοποιοῦν ἐπωφελῶς, τόσο γιά τόν ἑαυτό τους ὅσο καί γιά τούς ἄλλους. Ἄς κάνουν τό καθῆκον τους καί ἄς προσεύχονται γιά τούς ἀδελφούς τους, πού αὐτομαστιγώνονται καί ζοῦν μέσα στή δυστυχία, τήν ὁποία μόνοι τους δημιουργοῦν.


Ορθόδοξος Τύπος ,Αριθ Φύλλου 1999,22 NOEMΒΡΙΟΥ 2013

ΠΗΓΗ: www.pentapostagma.gr

Νά ἐξαλείψουμε τήν φιλαυτία μας καί νά γίνουμε φιλόθεοι!

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ὅπως ἡ φιλοθεΐα εἶναι ἡ ρίζα καί ἡ πηγή ὅλων τῶν καλῶν, 

τῆς εἰρήνης, τῆς ὁμόνοιας, ...

ἔτσι καί ἡ φιλαυτία,

 εἶναι ἡ ἀρχή ὅλων τῶν κακῶν 
καί ὅλων τῶν δυστυχιῶν στόν κόσμο! 

Ἅγιος Τύχων τοῦ Ζαντόνσκ

Ἡ αἰτία, ὁ τρόπος καί ὁ στόχος ὅλων ὅσων κάνουμε, νά εἶναι ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ!

 ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

Από τον Τηλεοπτικό Σταθμό 4Ε ανακοινώθηκε η απευθείας μετάδοση της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας επι τη εορτή του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

Ενημερωτικό σημείωμα, αρ. 34. View this email in your browser

Απευθείας μετάδοση  της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας από τον Τηλεοπτικό Σταθμό 4Ε Από τον Τηλεοπτικό Σταθμό 4Ε ανακοινώθηκε η απευθείας μετάδοση της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας επι τη εορτή του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου στο Ιερό Ησυχαστήριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Μήλεσι, την Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013, από 7.30 π.μ. Σύνδεσμος

Copyright © 2013 Γέροντας Πορφύριος, All rights reserved. Λαμβάνετε αυτό το μήνυμα, διότι έχετε εγγραφεί στο Porphyrios.net Our mailing address is: Γέροντας Πορφύριος P.B. 17 Milessi, Attica 19015 Greece

Πνευματικό ἀνθολόγιο Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος

 

Ξερό σύννεφο δέν μπορεῖ νά δροσίσει τήν γῆ μέ βροχή, οὔτε καί ἄνθρωπος πού εἶναι μέσα του διηρημένος μπορεῖ νά ποτίσει τόν κόσμο μέ γαλήνη καί ἀρμονία.

Ἡ εἰρήνη καί ἡ ἑνότητα με τόν Θεό εἶναι πηγή κάθε πνευματικῆς εἰρήνης καί ἑνότητας στόν κόσμο.

Ἄν θέλουμε νά δοξάζουμε ὀρθά τόν Θεό καί στ' ἀλήθεια νά εἴμαστε ὀρθόδοξο ἔθνος, πρέπει νά τό κάνουμε ὄχι μονάχα μέ τό περήφανο ὄνομά μας, ἀλλά καί μέ τό ταπεινό καί καθαρό πνεῦμα τῆς ἀληθείας, τῆς ἁγιότητος καί τῆς ἀγαθοσύνης.

Ἀλήθεια, ἁγιότης καί ἀγαθοσύνη, εἶναι τά τρία χαρμόσυνα μηνύματα τῆς ὀρθοδόξου πίστεως. Οἱ τρεῖς αὐτές ἀρετές, γεννοῦν ἡ μία τήν ἄλλη καί εἶναι τέλειες μονάχα ὅταν βρίσκονται σέ πλήρη ἑνότητα.

 

Δίχως τήν ἀλήθεια, δέν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά εἶναι μήτε ἅγιος, μήτε ἀγαθός...Ὅταν σπέρνουμε τήν ἀλήθεια, φυτρώνει ἁγιότητα καί ἀγαθοσύνη. Ὅταν σπέρνουμε τήν ἁγιότητα φυτρώνει ἡ ἀλήθεια καί ἡ ἀγαθοσύνη καί ὅταν σπέρνουμε τήν ἀγαθοσύνη, φυτρώνει ἡ ἀλήθεια καί ἡ ἁγιότητα. Χωρισμένες ἡ μία ἀπό τήν ἄλλη, δίνουν πικρούς καρπούς.

Οἱ νίκες τῶν πατέρων μας, εἶναι ἡ κληρονομία μας τήν ὁποία ἔχουμε χρέος νά διαφυλάξουμε καί νά αὐξήσουμε μέ τίς δικές μας νίκες.

 Ὅταν προσκυνεῖτε τίς εἰκόνες τῶν Ἁγίων, δέν ὑποκλίνεστε στό ξύλο καί τό χῶμα τοῦ ξύλου, ἀλλά σέ Ἁγίους πού ζοῦν καί λάμπουν ὡς ὁ ἥλιος στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. 

 Τό σῶμα σας ὑποκλίνεται στίς εἰκόνες, ἐνῶ ἡ ψυχή σέ αὐτούς ποόυ εἰκονίζονται σέ αὐτές. Τό στόμα σας τίς ἀσπάζεται μά ἡ ψυχή ἀσπάζεται τίς ψυχές τῶν δοξασμένων Ἁγίων στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

 

Πρέπει νά φυλαγόμαστε σάν ἀπό τήν φωτιά, ἀπό τίς δωρεές τῶν αἱρετικῶν καί σχισματικῶν, οἱ ὁποῖοι πορσφέρουν πηλό γιά νά λάβουν χρυσό, δηλαδή προσφέρουν στό σῶμα γιά νά λάβουν ἀπό τήν ψυχή. Φύλαγε τήν ψυχή σου ἀπό αὐτούς πού ἔρχονται σάν ἀρνιά, ἐνῶ ἀπό μέσα εἶναι λύκοι ἁρπακτικοί.

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ποτέ δέν ἔμεινε χωρίς διάπυρους ζηλωτές. Δόξα στόν Κύριο γι' αὐτό. Ὀφείλουμε νά προσευχόμαστε στόν Θεό γιά αὐτούς, νά τούς ἐνισχύει καί νά τούς αὐξάνει.

Νά μήν κουραστοῦμε ὅλοι μας ἀπό τό νά κοπιάζουμε γιά τό ἀγαθό πρός ὅλους.

 

Μέ τίποτε ἄλλο δέν διαφθείρει τούς ἀνθρώπους ὁ διάβολος εὐκολότερα καί συντομότερα, παρά μέ τίς μεγάλες κληρονομιές.

Ἀπ' ὅλες τίς καλλιέργειες, ἡ σημαντικότερη εἶναι ἡ καλλιέργεια τῆς ψυχῆς. Καί ἀπ' ὅλους τούς κόπους πού ὀ ἄνθρωπος καταβάλλει πάνω στήν γῆ, ὁ κόπος γιά τήν ψυχή εἶναι ὀ πιό συνετός. Σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ψυχή σου, μήν ἀκοῦς τόν καθένα...Ἄκουε αὐτό πού ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ κηρύττει...Ὁ Θεός περιμένει ἀπό κάθε ἄνθρωπο τήν μετάνοια καί ἐξομολόγηση τῶν ἁμαρτιῶν τους.

Εῑναι φοβερές οἱ συνέπειες τοῦ φόνου. Ὁ Θεός ξυπνᾶ καί ἐρθίζει τή συνείδηση τοῦ φονιᾶ καί αὐτή τόν τρώει μέσα του σάν τό σαράκι πού τρώει τό ξύλο καί ὁ δυστυχής κακοποιός δέν ἔχει ἡσυχία οὔτε τήν μέρα, οὔτε τή νύκτα, πουθενά. 

Ἡ ἐπιστήμη τῆς ἀγωγῆς πρέπει ἀπαραίτητα νά ἁρμόζει μέ τήν διδαχή τοῦ Χριστοῦ. Ἄν ἡ ἀγωγή, ἀποχωριστεῖ ἀπό τή διδαχή τοῦ Χριστοῦ, τότε χάνεται ἡ ἀγωγή καί οἱ σωστοί ἄνθρωποι...Καθώς τό ποτάμι εἶναι ἑνωμένο μέ τήν πηγή καί το φῶς μέ τόν ἤλιο, ἔτσι καί ἡ ἠθική ζωή μέ τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ...Κανένας δέν μπορεῖ νά θέσει ἄλλο θεμέλιο ἀγωγῆς, πέρα ἀπό ἐκεῖνο τό ζωντανό θεμέλιο, πού ἔθεσε τόν ἴδιο τόν Ἑαυτό Του καί εἶπε: "χωρίς ἐμοῦ οῦ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν" ( Ἰωάν. 15, 5, ). 

"Οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενί ἡ σωτηρία" ( Πράξ. 4, 12 ).

 ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ