Προς τον Μητροπολιτη Αλεξανδρουπολεως Ανθιμο που ζητησε να μη νοσηλευονται σε ΜΕΘ οι «αντιεμβολιαστες»

 

Σεβασμιώτατε,

Γνωρίζω ότι η προσφώνηση αυτή είναι ίσως καταχρηστική στο πρόσωπό σας. Διότι όταν ένας Ιεράρχης φτάνει στο σημείο να ζητάει αποκλεισμό των συνανθρώπων του από την ιατρική φροντίδα που δικαιούνται, ούτε Χριστιανός μπορεί να είναι, ούτε καν άνθρωπος.

Άραγε, ο Χριστός δεν ήρθε σε επαφή με αρρώστους; Δεν θεράπευσε λεπρούς, παραλύτους, δεν ανέστησε νεκρούς; Δεν συγχώρεσε πόρνες και τελώνες;

Με ποιο δικαίωμα εσείς, ως υποτιθέμενος μεγαλόσχημος κήρυκας του Ευαγγελίου, διατρανώνετε όχι την χριστιανική αγάπη προς τον συνάνθρωπο, αλλά το μίσος και τον διαχωρισμό;

Είναι όμως και το άλλο: Δεν μας κάνετε χάρη, Δέσποτα, αν χρησιμοποιήσουμε κάποτε τις ΜΕΘ, έστω και ως «αντιεμβολιαστές». Τις έχουμε χρυσοπληρώσει με τους φόρους μας, όπως πληρώνουμε και τον δικό σας μισθό για να μας κουνάτε το δάχτυλο.

Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να απομονώνετε συμπολίτες μας, επειδή εσείς θέλετε να γίνετε αρεστός στον Καίσαρα και όχι τον Χριστό.

ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ; ΣΦΡΑΓΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ!

 

Σημαντικές εκκλησιαστικές προσωπικότητες την επισκέπτονται!

Μετά την κοίμηση της μακαριστής Μαρίας στην Αγία Παρασκευή με την Παναγία, η την Οικονόμισσα, και της μακαριστής Γερόντισσας της Κρήτης, η Γερόντισσα … με το προορατικό και διορατικό της χάρισμα, αποτελεί καταφυγή των ευσεβών κληρικών και λαϊκών στις δύσκολες μέρες μας.

Αδελφή μας που την γνωρίζει χρόνια, από τον στενό κύκλο της, μας εμπιστεύτηκε την ακόλουθη στιχομυθία που είχε την περασμένη Κυριακή με την Γερόντισσα, βλέποντας την να σκουπίζει τα δάκρυα της.

“Γιατί κλαις Γερόντισσα μου;”

” Πως να μην κλαίω κοπέλα μου ; Βλέπω την Παναγία μας , την Δέσποινα μας κλαίει γονατιστή στον Θρόνο του Υιού Της ! Σφραγίζουν τα παιδιά μου, Του λέει ….” και Τον ακούω, κόρη μου, να Της απαντά:

“Με την δική τους βούληση προσέρχονται….”

Ἡ Γερόντισσα Γαλακτία ἔστειλε τὸν Ἅγιο Λουκᾶ τὸν ἰατρὸ καὶ μοῦ ἔκανε χειρουργεῖο

 

Ὅσο ζοῦμε θὰ διαλαλοῦμε τὴν θαυματουργικὴ δύναμη τῆς Ἁγίας Γερόντισσας!

 Μαρτυρία Στυλιανοῦ Στυλιανάκη καὶ Βαρβάρας Λιοδάκη

Θὰ θέλαμε κι ἐμεῖς μὲ τὴν σειρά μας, νὰ μιλήσουμε γιὰ τὴν Ἁγία Γερόντισσα Γαλακτία.  Ἡ γνωριμία μας ἦταν στὶς 2 Μαΐου 2018.  Θυμᾶμαι τὸ βλέμμα της πολὺ φωτεινό, γλυκό, διαπεραστικὸ καὶ τὸ χαμόγελό της μοναδικό.  Πήγαμε οἰκογενειακῶς 12 φορὲς ἐμεῖς τὸ ἀνδρόγυνο, Στυλιανάκης Στυλιανὸς καὶ Λιοδάκη Βαρβάρα κάτοικοι Ρεθύμνου καὶ ἡ ἑξάχρονη κόρη μας Ἀργυρῶ Παρασκευή.  Πολλὰ εἶναι τὰ θαυμαστὰ σημεῖα ποὺ ζήσαμε ἀλλὰ θὰ ἀναφέρομε ἐδῶ τὸ πρῶτο μεγάλο θαῦμα στὴν κόρη μας.  Τὸ κοριτσάκι μας, εἶχε ἐξόγκωμα στὴν δεξιὰ μεριὰ τοῦ κεφαλιοῦ σὲ μέγεθος μικροῦ καρυδιοῦ.  Τὴν πήγαμε στὸν παιδίατρο καὶ μᾶς εἶπε ὅτι δὲν εἶναι τίποτα, εἶναι, εἶπε, τὸ σχέδιο τοῦ κρανίου ἔτσι… Τὸ ἐξόγκωμα αὐτὸ ἔφευγε καὶ ἐπανερχόταν.  Ἀνησυχήσαμε καὶ πήγαμε σὲ ἄλλο παιδίατρο καὶ συνέστησε μαγνητικὴ τομογραφία.  Πήγαμε καὶ σὲ παιδονευρολόγο στὸ Ἡράκλειο καὶ μᾶς εἶπε τὰ ἴδια.  Τότε σκεφτήκαμε νὰ πᾶμε πρῶτα στὴν Γερόντισσα Γαλακτία, γιατί τὴν πρώτη φορὰ ποὺ ἀκούμπησε τὸ κεφάλι τῆς μικρῆς στὸ σημεῖο ἐκεῖνο ἡ μικρή τῆς φώναζε: «βγάλε τὸ χέρι σου Γερόντισσα ἀπὸ ἐκεῖ…μὲ καίει τὸ κεφάλι μου…».

Ἔνιωσα σὰν νὰ βγαίνω ἀπὸ τὸν παράδεισο

 

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ὀσιακὴ κοίμηση τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας θὰ ἤθελα νὰ προσκομίσω τὴν προσωπική μου ἐμπειρία ἀπὸ τὴν γνωριμία μου μὲ αὐτήν, ἡ ὁποία συνέβη λίγο πρὶν τὴν Μεγάλη Σαρακοστὴ τοῦ 2020. Ὁ καλὸς φίλος Β. Μ. μοῦ ἀνέφερε σχετικὰ μὲ τὴν γερόντισσα καὶ τὴν θαυματουργικὴ θεραπεία ποὺ τοῦ ἔκανε στὸ κεφάλι ἀπὸ τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖο ἔπασχε γιὰ 25 χρόνια ὅπως καὶ στὴν πλάτη. Ἔτσι μὲ τὴν προτροπὴ του ἀποφάσισα νὰ τὴν ἐπισκεφθῶ τὴν ἑπόμενη φορὰ ποὺ θὰ κατέβαινε στὴν Κρήτη συνδυάζοντας καὶ τὸ ἀνάλογο προσκύνημα.  Εἰσῆλθα λοιπὸν στὸ ταπεινὸ ἀλλὰ πλήρη χάριτος σπίτι ποὺ διέμενε, καὶ κάθισα στὸ σαλονάκι περιμένοντας νὰ ἔρθει ἡ σειρά μου. Μετὰ ἀπὸ λίγο μπῆκα καὶ ἀφοῦ μὲ ὑποδέχθηκε εὐλογώντας με μοῦ εἶπε χαρακτηριστικὰ: ἔχει κλείσει τὸ σπίτι μας ἔχουν κλείσει ὅλα μας τὰ πάντα , λυπηθεῖτε μωρέ, δείχνοντας τὶς εἰκόνες τῶν Ἁγίων. Μετὰ ἀπὸ λίγο καιρὸ κατάλαβα τί ἐννοοῦσε ὅταν ἐπιβλήθηκε γιὰ πρώτη φορὰ ἡ καραντίνα-lockdown, καὶ ἔκλεισαν τὰ πάντα ἀλλὰ καὶ τὸ σπίτι μας δηλαδὴ ἡ Ἐκκλησία. Ὅταν ἔδειξα τὴν φωτογραφία τῆς πρεσβυτέρας συζύγου μου, τὴν εὐλόγησε λέγοντας: ψάλλει ὅπως καὶ ὁ πάππους της βλέποντας διορατικὰ αὐτὴ τους τὴν ἰδιότητα. Μοῦ ἔλυσε μὲ τρόπο ξεκάθαρο προβλήματα ποὺ μὲ ἀπασχολοῦσαν καὶ φώτισε ἀπροκάλυπτα τὸ βασικὸ θέμα ποὺ μὲ συνεῖχε ἐκείνη τὴν περίοδο λέγοντας στὸ τέλος: Ἐσένα σὲ περιμένει ἡ Ἁγία Παρασκευή.Καὶ πράγματι μετὰ ἀπὸ λίγους μῆνες ἄλλαξα Μητρόπολη καὶ τοποθετήθηκα στὴν ἐνορία Ἁγίας Παρασκευῆς ὅπως προορατικὰ εἶχε προφητεύσει ἡ Γερόντισσα.Καθὼς εἶχε ἔρθει καὶ ὁ ἀγαπητὸς π. Ἀντώνιος συζητοῦσα μαζί του στὸ διπλανὸ δωμάτιο μεταξὺ ἄλλων καὶ γιὰ τὸν μακαριστὸ Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου κ. Ἰωάννη. Χωρὶς νὰ ἀκούει τίποτα ἀπὸ τὴν συζήτηση γιατί δὲν εἶχε τέτοια δυνατότητα, ἀντιλήφθηκε μὲ τρόπο πνευματικὸ τὸ θέμα καὶ ἀπάντησε ξεκάθαρα

Συγκλονιστήκαμε ἀπὸ τὰ φανερὰ διορατικά της χαρίσματα

 

Ἡ γνωριμία μας μὲ τὴ Γερόντισσα Γαλακτία στὴν Πόμπια τῆς Κρήτης ἦταν καθοριστικὴ στὴ ζωή μας

 

Ὀνομάζομαι Μανώλα Αἰκατερίνη καὶ εἶμαι σύζυγος ἱερέα. Ζοῦμε στὸ Ρέθυμνο. Πρὶν ἀπὸ περίπου τρία χρόνια ἕνα σοβαρὸ πρόβλημα ὑγείας εἶχε φέρει τὴν οἰκογένειά μας σὲ φοβερὰ δύσκολη θέση. Εἴχαμε ἐπισκεφτεῖ πολλοὺς εἰδικοὺς  ποὺ ἁπλά μᾶς βοηθοῦσαν νὰ ἀποδεχόμαστε τὴν κατάσταση χωρὶς ὅμως νὰ τὴ λύνουμε. Μὲ τὸν καιρὸ ἡ ἀνησυχία καὶ ὁ φόβος  μας μεγάλωνε, καθὼς τὸ μέλος τῆς οἰκογένειάς μας ποὺ νοσοῦσε δὲν ἄκουγε τὶς συμβουλὲς τῶν γιατρῶν καὶ ἡ ὑγεία του ὁλοένα καὶ χειροτέρευε.

Κάποιος φίλος μας θεολόγος μᾶς εἶχε μιλήσει γιὰ τὴ γερόντισσα Γαλακτία καὶ τὰ χαρίσματά της. Εἴχαμε συζητήσει γιὰ ἐκείνη στὸ σπίτι μας ὅμως δὲν ἀποφασίσαμε νὰ τὴν ἐπισκεφτοῦμε. Τὸ κάναμε ὅταν ἐκείνη, κατὰ κάποιο τρόπο, μᾶς προσκάλεσε… Μία μέρα ἐπισκέφτηκε στὸ χῶρο του τὸν σύζυγό μου μία ἄγνωστη σὲ ἐκεῖνον γυναίκα καὶ τοῦ ζήτησε νὰ τῆς διαβάσει μία εὐχή. Τὴν εἶχε στείλει ὅπως τοῦ εἶπε ἡ γερόντισσα Γαλακτία. Τοῦ εἶπε μάλιστα πῶς νὰ ἐπικοινωνήσει γιὰ νὰ τὴν ἐπισκεφτοῦμε κι ἐμεῖς ὥστε νὰ πάρουμε τὴν εὐχή της. Λίγες μέρες μετὰ ξεκινήσαμε μαζὶ μὲ τὰ τρία μας παιδιὰ γιὰ νὰ πᾶμε στὴν Πόμπια. Ἡ πρόθεσή μας ἦταν νὰ γνωρίσουμε μία πολὺ καλὴ γιαγιὰ καὶ νὰ πάρουμε τὴν εὐχή της.

ΕΚΤΑΚΤΩΣ με τον κ. Ηλία Καλλιώρα, η εκπομπή του ΔΙΟΝΥΣΗ ΜΑΚΡΗ 'ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ' από το κανάλι του ΣΤΥΛΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 1/7/2021

 

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ! ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΘΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΧΕΡΙ ‘Η ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ – Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΝΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥΣ

 

 

 

Χίλιες λέξεις…

Η κυβέρνηση επιχειρεί να διαχωρίσει τους πολίτες της χώρας σε δύο κατηγορίες προκαλώντας εθνικό διχασμό και χάος.

Αυτό που οργίζει περισσότερο τους επιχειρηματίες εστίασης είναι ότι η κυβερνητική επιβολή του εμβολιαστικού ρατσισμού φέρνει σε αντιπαράθεση του ίδιους με τους πελάτες τους.

Παράλληλα δίνονται προνόμια ακόμα και χρήματα για ταξίδια, αρκεί να κάνει κάποιος το εμβόλιο!

Καμία φορά τα λόγια περισσεύουν!

Στό ὕψος τῶν Ἁγίων Νεκταρίου καὶ Πορφυρίου ἡ γερόντισσα Γαλακτία

 

Ὁ Μητροπολίτης Νασυπάκτου Ιερόθεος μαζί με την γερόντισσα

«ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ ΓΑΛΑΚΤΙΑΣ»

Α Ὀνομάζομαι Ἐλισάβετ Τσόγκα. Μὲ τὴν Γερόντισσα Γαλακτία συνδέθηκα στενὰ ὅταν παντρεύτηκα καὶ κάθισα στὴν Πόμπια.  Ἦταν ἕνα διάστημα καὶ οἱ γονεῖς μου ἐδῶ, ἀπὸ Νίκαια Πειραιὰ καὶ ὁ ἀδελφός μου μὲ τὴν οἰκογένειά του.  Ὅσα καὶ νὰ ἀναφέρω ἀπὸ τὶς ἐμπειρίες ποὺ ἔχω ἀπὸ τὴν Γερόντισσα εἶναι λίγα… μοναδικὴ προόραση καὶ διόραση ἀλλὰ καὶ μοναδικὴ γλυκύτητα, ταπείνωση καὶ ἀγάπη.  Ἀγαποῦσε ἰδιαίτερα τὸν ἀδελφό μου.  Ὅταν κάποτε προσευχόταν ξημερώματα ὁ ἀδελφός μου ἐδῶ στὴν Πόμπια, τὴν εἶδε μπροστά του!  Ἀργότερα, τοῦ εἶπε, χωρὶς ἐκεῖνος νὰ ἀναφέρει τὸ παραμικρό:  «σὲ εἶδα τὰ χαράματα ποὺ ἔκανες τὴν προσευχή σου καὶ ἦρθα νὰ κάνουμε ἀπὸ κοινοῦ..!».  Γνώριζε γιὰ λείψανα Ἁγίων Μαρτύρων ποὺ εἶχε καὶ γνώριζε καὶ ποῦ τὰ εἶχε τοποθετήσει.  Τοῦ ἔλεγε: «θέλω νὰ μοῦ φέρεις τὰ ἅγια κοπέλια ποὺ ἔχεις ἐκεῖ, σ’ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο νὰ τὰ προσκυνήσω»!

Τὰ πῆγε ἕνα προμεσήμερο καὶ τὰ εἶχε τοποθετήσει σὲ τσάντα τυλιγμένα σὲ μία καθαρὴ πετσέτα.  Ἦταν ἐπισκέπτες στὴ Γερόντισσα ἐκείνη τὴν ὥρα.  Δὲν φαινόταν τί εἶχε ἡ τσάντα.  Ἐκείνη φώναξε ἐνθουσιασμένη: «καλῶς τονε πού μοῦ ‘φέρε τὰ ἅγια κοπέλια»!  Ὁ ἀδελφός μου δὲν μίλησε καὶ οἱ ἐπισκέπτες ἀποροῦσαν μὲ τὰ λόγια αὐτὰ τῆς Γερόντισσας!  Ἤθελε νὰ τὸν δεῖ Ἱερέα!  Στὴ χειροτονία του ἦταν κατάκοιτη καὶ ἐγκεφαλικὰ δὲν θυμόταν κανένα.  Ὅμως, ἐπειδὴ ψυχικὰ λειτουργοῦσε ἄριστα, τὸ ἀντιλήφθηκε καὶ συμμετεῖχε ἄμεσα… Ἕνας ἀπὸ τοὺς λειτουργοὺς διακόνους τὴν εἶδε ζωντανὰ στὴ βορειοδυτικὴ γωνία τῆς Ἁγίας Τράπεζας τὴν ὥρα τοῦ μυστηρίου!  Κάποτε, πῆγε ὁ ἀδελφός μου καὶ ὁ ἀστυνομικὸς ὁ Γιῶργος ὁ Βερεράκης.  Ἦταν κατάκοιτη.  Τοὺς ἔδιωξε ἀμέσως καὶ τοὺς φώναζε:  «φύγετε…φύγετε… πηγαίνετε κάτω στὴν κοπέλα μὲ τὸ μικρό… χτύπησε τὸ μικρό, εἶναι μόνη καὶ εἶναι σὲ ἄκρη τὸ σπίτι της».  Κατάλαβαν ὅτι ἐννοοῦσε ἐμένα καὶ ἔτρεξαν.  Τί εἶχε συμβεῖ;  Ἡ ἀλουμινένια ἐξωτερικὴ πόρτα, εἶχε πιάσει τὸ δάχτυλο τοῦ μικροῦ καὶ τοῦ εἶχε κάνει σοβαρὴ ζημιά.  Τρέξαμε σὲ ὀρθοπεδικὸ γιατρὸ μὲ τὴν ἄμεση παρέμβαση τοῦ ἀδελφοῦ μου καὶ τοῦ συνοδοῦ του.

Τὸ ἴδιο ἔκανε ἡ Γερόντισσα καὶ σὲ ἕνα ἄλλο παιδάκι στὴν Πόμπια.  Τὸ πῆρε μία γυναίκα μὲ τὸ αὐτοκίνητο νὰ τὸ μεταφέρει στὶς Μοῖρες καὶ στὸ δρόμο κινδύνευσαν πολύ… ἀπὸ θαῦμα σώθηκαν.  Πρὶν γίνει αὐτό, φώναζε ἡ Γερόντισσα:

Ὅλα ὅσα σοῦ εἶπαν εἶναι σωστὰ, ἀλλά μάγισσα δὲν εἶμαι

 

Ἡ ἁγνότητα εἶναι ἡ καλύτερη προίκα  τῶν νέων γιὰ τὸ μέλλον

Ἄν τὴ χάσεις ἀνοίγονται χάσματα στὴ ψυχὴ ποὺ δὲν κλείνουν εὔκολα (ἁγία γερόντισσα Γαλακτία)

 

 

Γνώρισα τὴν γιαγιὰ Γαλάτεια τὸ 2018, ὅταν εἶχα ταξιδέψει ἀπὸ τὸ νησί μου στὸ Ἡράκλειο μὲ σκοπὸ νὰ τὴν γνωρίσω. Εἶχα ἀκούσει πάρα πολλὰ θαυμαστά. Στὸ Ἡράκλειο ἤμουν ξανὰ πρωτύτερα γιὰ τρίμηνη πρακτικὴ ἄσκηση μέσω τῶν σπουδῶν μου. Φιλοξενήθηκα στὸ σπίτι μίας φίλης μου. Οἱ ἄνθρωποι ἐξαιρετικοί, ἔκαναν τὰ πάντα γιὰ νὰ μὲ εὐχαριστήσουν. Ἡ κυρία τοῦ σπιτιοῦ, ἡ μητέρα τῆς φίλης μου ἔχει ἐξάδελφο ἕνα ἐκκλησιαστικὸ πρόσωπο. Δὲν εἶχαν καλὴ ἄποψη γιὰ τὴν Γερόντισσα. Ὅμως τὴν πρώτη ἡμέρα ποὺ ἔφτασα Ἡράκλειο, μὲ εἶχαν πάει νὰ τὴ δῶ ὅπως πολὺ ἐπιθυμοῦσα. Ἐκεῖνο τὸ πρῶτο ἀπόγευμα ἡ γιαγιά μοῦ εἶχε πεῖ διάφορα…μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ αὐτὸ «Τώρα εἶσαι καλά, τὸ βράδυ παιδί μου θ’ ἀκούσεις τὸ κακὸ ἐκεῖ ποὺ θὰ πᾶς». Μετὰ τὴ Γερόντισσα, ἡ κυρία μὲ εἶχε πάει στὸν χῶρο ποὺ εἶναι ὁ ξάδελφός της ὅπου καθίσαμε μόνο γιὰ λίγο διότι βράδιαζε. Μοῦ τὸν εἶχε περιγράψει ἔμπειρο καὶ ἅγιο. Ὅταν τὸν συναντήσαμε, ἐκεῖνος ἄρχισε νὰ κατηγορεῖ ἔντονα τὴν γιαγιὰ ὅτι «τὴν διαφημίζουν πολὺ» ἔλεγε «Ἀρχιμανδρίτες καὶ Μητροπολίτες καὶ τρέχει ὁ κόσμος κοντά της, ὅτι ἀσχολεῖται μὲ μάγια καὶ ἄλλα…», ἐνῶ παρόμοια ἔλεγε καὶ γιὰ ἄλλους Ἁγίους τῆς Κρήτης. Στεναχωρήθηκα πολὺ μὲ τὰ λόγια του αὐτά. Πρὶν ἀναχωρήσουμε, μᾶς διάβασε μία εὐχή, ὅμως δὲν ἔνιωσα τίποτα στὴν καρδιά μου καὶ δὲν ἀναπαύτηκα καθόλου. Τότε, εἶχα προβληματιστεῖ γιὰ αὐτό, ἀφοῦ ὅταν εἶχα δεῖ τὴν γιαγιὰ αἰσθάνθηκα πολὺ διαφορετικὰ καὶ μεγάλη χαρὰ μέσα μου.

Θὰ εἶναι ἡ ἀσπίδα μου στὸ κακὸ ἡ γερόντισσα Γαλακτία

 

Μοῦ ἐμφανίστηκε κατά τὴ διάρκεια σοβαρῆς ἐγχείρησης καὶ μὲ ἐπανέφερε πρὸς ἔκπληξη τῶν γιατρῶν

 

Ὀνομάζομαι Μαρία Μωραϊτάκη κάτοικος Ἡρακλείου.  Δὲν εἶμαι καμία ἀξιωματοῦχος, οὔτε ἔχω πρόβλημα νὰ φανερώσω τὰ στοιχεῖα μου.  Ἄλλωστε στὸ πρόσωπο γιὰ τὸ ὁποῖο μιλάω χρωστῶ τὴν ζωή μου.

Τὴν Γερόντισσα Γαλακτία γνώρισα σὲ μία δύσκολη στιγμὴ τῆς ζωῆς μου.  Ἐπρόκειτο νὰ κάνω ἕνα δύσκολο χειρουργεῖο.  Οἱ γονεῖς μου εἶχαν ἀκούσει γι’ αὐτὴν καὶ πῆγαν ἀπὸ τὸ Ἡράκλειο στὴν Πόμπια γιὰ νὰ ζητήσουν τὴν πνευματικὴ συνδρομὴ τῆς Γερόντισσας.  Ἐκείνη ἦταν ἤδη κατάκοιτη.  Δὲν εἶχε δυνατότητα πολλῆς ἐπικοινωνίας ἀλλὰ κατάλαβε μὲ τὸν δικό της τρόπο… ἔδωσε ἕνα σταυρουδάκι μὲ κορδόνι στοὺς γονεῖς μου καὶ τοὺς εἶπε νὰ μοῦ ποῦν νὰ τὸ φορῶ πάντα.  Ὄχι μόνο μέχρι τὴν ἐγχείρηση ἀλλὰ πάντα γιατί θὰ εἶναι ἡ ἀσπίδα μου στὸ κακὸ καὶ ἡ πηγὴ εὐλογίας ποὺ θὰ ἔρχεται στὴ ζωή μου.  Ὅταν ἔκανα τὸ χειρουργεῖο, στὶς 6 Ἰουνίου 2018, τὴν ὥρα ποὺ βρισκόμουνα στὸ χειρουργικὸ προθάλαμο, εἶδα μία φωτεινὴ χαμογελαστὴ γριούλα νὰ μὲ πλησιάζει.  Μοῦ ἔκανε ἐντύπωση ὅτι φοροῦσε νυχτικό.  Εἶχε πάνω κάποια ἀνθάκια.  Τὸ θυμᾶμαι καλά.  Μὲ χάιδεψε στὸ κεφάλι καὶ μὲ ρώτησε:

Γερόντισσα Γαλακτία: «Σὲ ἑπτὰ μῆνες θὰ ἔχει γιατρευθεῖ τελείως καὶ θὰ εἶναι καὶ ἔγκυος»

 

Ἡ ἐπαγγελματική μου ἰδιότητα  εἶναι ψυχολόγος.  Ἐργάστηκα ἀρκετὰ καὶ ἀποκόμισα κάποια μικρὴ πείρα γύρω ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα φαινόμενα.  Βέβαια, ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἄγνωστη στὰ κάθε λογῆς ἐπιστημονικὰ δεδομένα γιατί ἔχει ὑπόσταση καθαρὰ πνευματική.  Προσεγγίζεται καὶ ἀναλύεται μόνο μὲ πνευματικὰ μέσα.  Ἐπειδή, ὅμως, ἐπηρεάζει ἄμεσα ἡ λειτουργία τῆς ψυχῆς καὶ τὶς ἐγκεφαλικὲς ἐνέργειες, τὸ ὑλικὸ μέρος τοῦ μυαλοῦ, νὰ τὸ πῶ στὴν καθομιλουμένη, μποροῦμε βάσει ἐπιστημονικῶν δεδομένων νὰ ποῦμε κάποια πράγματα.  Ἐν προκειμένω, διακρίνουμε τὸ φαντασιογενὲς ἀπὸ τὸ πραγματικό.  Τὴν φασμαγωγία, τὴν εἰκονικότητα ἀπὸ τὴν χειροπιαστὴ πραγματικότητα.  Ἡ Γερόντισσα Γαλακτία εἶναι τὸ πιὸ πραγματικὸ καὶ γνήσιο φαινόμενο ποὺ συνάντησα στὴ ζωή μου.  Λίγο τὴν συναναστράφηκα, πολὺ μὲ συνεπῆρε καὶ μὲ εὐεργέτησε.  Τὴν συνάντησα σὲ ὁριακὴ στιγμὴ τῆς ζωῆς μου.

Ἕνα δύσκολο οἰκογενειακὸ γεγονὸς μὲ ἔκανε νὰ κόψω χιλιόμετρα μέσα στὴν Κρήτη γιὰ νὰ τὴν συναντήσω.  Ἡ κόρη μου νιόπαντρη, ἐνεργοποιημένη ἐπαγγελματικὰ σὲ πρεσβεία στὸ ἐξωτερικό, παρουσίασε καρκίνο στὶς ὠοθῆκες τῆς μήτρας.  Πανικὸς σὲ ὅλους μας.  Ἡ λύση μονόδρομος.  Ἀφαίρεση ἄμεσα ἀλλὰ καὶ στέρηση τῆς γονιμότητας.  Ὁ πόνος καὶ ἡ πίστη μὲ ἔκανε νὰ ἀναζητήσω τὴν Γερόντισσα μέσω ἑνὸς ἀγαπημένου μας προσώπου, ἱεροσπουδαστή.  Ἡ φήμη της εἶχε φθάσει παντοῦ.  Ἔφθασα στὸ σπιτάκι της τὶς ἑπόμενες μέρες τῶν Χριστουγέννων τοῦ 2019.  Πρωτόγνωρη ἐμπειρία.  Ἕνα σῶμα ἀποστεωμένο, μία ἔκφραση ἀγγελική, ἕνα χαμόγελο παραδεισένιο, δύο μάτια διεισδυτικά, καθόλου ἀνοϊκά, ὁλόλαμπρα, τρυφερά.  Ἔδειξα τὴν φωτογραφία τῆς κόρης μου.  Δὲν ἄκουε, δὲν μποροῦσες νὰ κάνεις διάλογο λόγω δικῆς της ἀδυναμίας στὴν ἀκοὴ καὶ στὴν ἀντίληψη, ἀλλὰ ἡ νοερὰ ἐνέργεια τῆς ψυχῆς της ἀμέσως ἐντόπισε τὸ πρόβλημα.  Ἔτσι ἔκανε σὲ ὅλους.  Πῆρε τὸν Σταυρό, τὸν ἀκούμπησε πάνω στὴν φωτογραφία, τινάχθηκε καὶ εἶπε: «ὢ καημένο κι ἐσύ…».

Η αγαπημένη «κόρη» της Γερόντισσας Γαλακτίας

 

Συνέντευξη με την κ. Ριρίκα Χρονάκη Η γνωστή σε όλους τους επισκέπτες της Γερόντισσας Γαλακτίας, κυρία Ριρίκα Κουμαντάκη – Χρονάκη, υπήρξε το «παιδί» της Γερόντισσας από τότε που γεννήθηκε.  Είχαν μία μοναδική σχέση ισόβιας πορείας.  Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για την Γερόντισσα και αυθόρμητα να μην πάει ο νους μας και στην ευγενική και αρχοντική κυρία Ριρίκα.  Όταν ερχόμασταν από Κύπρο, μας υποδεχόταν με εγκαρδιότητα. Κυρία Ριρίκα ευχαριστούμε που δεχτήκατε να μιλήσετε μαζί μας. Δική μου η ευχαριστία παιδιά.  Νά ’στε καλά.  Ευχαριστώ ακόμη για την αγάπη των Κυπρίων στη Γερόντισσα.  Σχεδόν δεν υπήρξε μέρα να μην έρθουν επίτηδες επισκέπτες από την Κύπρο.  Εκείνη, ιδιαιτέρως σας αγαπούσε και σας υποδεχόταν.  Σας έλεγε «τα πονεμένα μου παιδιά» επειδή περάσατε πολέμους, προσφυγιά, κατατρεγμούς.  Νά ’στε καλά που την θυμάστε. Κυρία Ριρίκα, μπορείτε να μας πείτε από πότε άρχισε η στενή σχέση που είχατε με την Γερόντισσα; Από τότε που γεννήθηκα.  Αυτή με μεγάλωσε.  Η υπόθεση έχει μια ιστορία.  Η μακαρίτισσα η μητέρα μου γεννήθηκε σε ένα ορεινό χωριό που λέγεται Μιαμού.  Ήταν πολλά παιδιά και ορφάνεψαν νωρίς από πατέρα.  Πήγε κάποτε ο μακαρίτης ο γιατρός ο πατέρας της Γερόντισσας και έκανε ιατρείο στο χωριό.  Είδε την φτώχεια και την ταλαιπωρία των ορφανών και πήρε μαζί του την μικρή τότε Κυριακούλα την μητέρα μου και τον αδερφό της το Γιώργη.  Τα είχε σαν παιδιά του.  Ο θείος μου ο Γιώργης γύρισε πίσω στο χωριό νωρίς.  Δεν μπορούσε να συνηθίσει στην Πόμπια.  Η μητέρα μου κάθισε.  Μεγάλωσε τις θυγατέρες του γιατρού.  Με την τρίτη την Γαλάτεια ήταν παραπάνω από αδελφές.  Μαζί πάντα.  Στις δουλειές, στα χωράφια, στο νοικοκυριό.  Ακόμη και στο κρεβάτι μαζί κοιμόντουσαν.  Δεν υπήρχε τότε χώρος για πολλά κρεβάτια και έβαζαν τα παιδιά στρωματσάδα.  Όταν αργότερα παντρεύτηκε η μητέρα μου στην Πόμπια με τον πατέρα μου, η Γαλάτεια σαν πραγματική αδελφή ανέλαβε να βοηθά την μητέρα μου.  Εμένα με μεγάλωσε εκείνη.  Και ένα αδελφάκι μου, το Μανωλιό, που πέθανε νωρίς και ήταν βαρύ πλήγμα για την Γαλάτεια.  Σε τέτοιο σημείο που την παρηγορούσε η μάνα μου.  Ποτέ δεν το ξέχασε.  Το έγραφε μαζί με τους γονέους μου στο μνημονοχάρτι.  Έλεγε ότι όταν θα ανέβαινε στον ουρανό, ήθελε να συναντήσει πρώτα την ανιψιά της την Αντωνούλα και το αδελφάκι μου το Μανωλιό.  Εμένα με φωνάζουνε Ριρίκα αλλά βαπτίστηκα Ειρήνη για χατίρι της γιάτρενας της μητέρας της Γερόντισσας Γαλακτίας που την λέγανε Ειρήνη.

Ο αγαπημένος «γιος» της οσίας Γερόντισσας Γαλακτίας

 

Κύριε Αντώνη, σε γνωρίσαμε όταν ερχόμασταν από την Κύπρο και επισκεπτόμασταν την Γερόντισσα.  Καταλάβαμε την σεμνότητα και την διάκριση που σε διακρίνει.  Μας είπες ότι δεν θέλεις προβολές και δημοσιότητα.  Το κατανοούμε απόλυτα στα πλαίσια του ήθους σου. Θεωρήσαμε όμως ωφέλιμο να κάνουμε μια σύντομη αναφορά στην μακαριστή πλέον Γερόντισσα Γαλακτία με μία μικρή συνέντευξη από τους στενότερους ανθρώπους της καθημερινότητάς της.  Εσένα, την κ. Ριρίκα Χρονάκη και άλλους.  Πρέπει να μάθει ο υπόλοιπος κόσμος που δεν την γνώρισε κάποια βασικά πράγματα και να ωφεληθεί.  Ευχαριστούμε που έστω και πιεζόμενος ανταποκρίθηκες.  - Πότε και πώς γνώρισες την Γερόντισσα; - Την Γερόντισσα την γνώρισα το 2007 τότε που συνδέθηκα με τον π. Αντώνιο.  Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν διαφορετικής ποιότητας άνθρωπος από τους συνηθισμένους.  Ακόμη κι αυτούς που λέμε καλούς ανθρώπους.  Δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς τί ένοιωθα γιατί αυτό δεν λέγεται με λόγια.  Ολόκληρο τον παράδεισο ζούσες κοντά σ’ αυτή την Γερόντισσα... - Ήσουν ο θετός γιός της και ήταν η μάνα σου.  Έτσι πληροφορήθηκα.  Ισχύει; - Νομίζω πως ισχύει και με το παραπάνω.  Δεν χωρίσαμε ούτε μία μέρα.  Το πρωί πίναμε καφέ μαζί, το βράδυ είχαμε αρκετή τηλεφωνική συνομιλία.  Ό,τι ήθελε απευθυνότανε σε μένα.  Εγώ πάλι προσπαθούσα να ανταποκρίνομαι στις ανάγκες της πριν μου τις εκφράσει.  Ευχαριστώ το Θεό πού επέτρεψε αυτή την στενή σχέση, που δεν την αξίζω.  Μακάρι να με βοηθήσει στην προκοπή μου, στη σωτηρία μου. - Ασφαλώς θα άκουσες, θα είδες και θα έζησες πολλά... - Τόσα πολλά που δεν περιγράφονται.  Έχει μπλοκάρει η μνήμη μου από τα πολλά που έχει καταγράψει.  Όταν στην κηδεία άκουα τον π. Αντώνιο στον επικήδειο, πέρασαν σαν κινηματογραφική ταινία όλα από μπροστά μου.  Τα θυμόμουνα ένα ένα...

Ἡ γερόντισσα Γαλακτία μοῦ θεράπευσε τά μάτια

 

Νά ποιά ἦταν ἡ «Πορφύραινα» τῆς Κρήτης

Στίς 20 Μαΐου ἔφυγε γιὰ τὴν Ἄνω Ἱερουσαλὴμ μία ἀπό τὶς πλέον ἅγιες μορφὲς ποὺ ἔχει νὰ ἐπιδείξει ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα τὰ τελευταῖα χρόνια.

Εἶμαι μοναχὴ σὲ ἕνα μοναστήρι τῆς Κρήτης.  Νομίζω πὼς ἔχω σώας τὰς φρένας.  Αὐτὰ ποὺ θὰ ἐξιστορήσω ἴσως παραξενέψουν πολλοὺς καὶ μὲ χαρακτηρίσουν ἀλαφροΐσκιωτη, πλανεμένη, σαλεμένη καὶ δὲν ξέρω καὶ ἐγὼ τί ἄλλο. Ὅμως ξέρω τί λέω κοιτάζοντας κατάματα τὸν Χριστὸ στὴν εἰκόνα Του.  Προτιμῶ νὰ ἀδικήσω τὴν ἀλήθεια ἀφαιρώντας κάτι, παρὰ νὰ προσθέσω τὸ παραμικρό.

Τὴν Γερόντισσα Γαλακτία γνώρισα στὸ σπιτάκι της μετὰ ποὺ ἦταν κατάκοιτη καὶ ἔγινε μοναχή.  Πήγαιναν ἄλλες ἀδελφὲς ἀπὸ τὸ μοναστήρι κι ἐγὼ προτιμοῦσα νὰ μὴν πηγαίνω γιὰ νὰ πηγαίνουν οἱ μεγαλύτερες ἀπὸ ἐμένα. Τῆς ἔκανα ὅμως κάθε βράδυ ἕνα κομβοσχοίνι.  Ἀπαντοῦσε ἐκείνη μὲ μία παραδεισένια ἠρεμία καὶ χαρὰ ποὺ ἔνοιωθα ἐκείνη τὴν ὥρα.  Κάποτε πῆγα.  Τὸ πῶς ἔνοιωσα, δὲν περιγράφεται.  Ἐκείνη ἔκανε σὰν παιδάκι ἀπὸ τὴ χαρά της.  Μοῦ ἔλεγε: «ἔλα, ἔλα παιδί μου. Ἔλα κόρη μου. Μόνο στὸ τηλέφωνο θὰ μιλᾶμε κάθε βράδυ; (ἐννοοῦσε τὴν προσευχητικὴ ἐπικοινωνία). Ἔλα νὰ σὲ χορτάσω ἐδῶ κοντά μου…».  Ἄρχισε…καὶ τί δὲν μοῦ εἶπε!

«πάψε νὰ κλαῖς γιὰ τὸν ἀδελφό σου τὸν Μανώλη.  Ἔφυγε νέος ἀλλὰ ἕτοιμος.  Ζεῖ στὴ χαρὰ τοῦ Θεοῦ».

Τό «κρινάκι», μελοποιημένο ποίημα τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας (Γαλάτειας)

 

Τό «κρινάκι» εἶναι ποίημα πού ἔχει γράψει ἡ εὐλογημένη ἀείμνηστη Γερόντισσα Γαλακτία (Γαλάτεια), καί τό ὁποῖο ἐδῶ καί χρόνια τραγουδοῦν οἱ κατασκηνωτές τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

Τό ἠχητικό εἶναι μιά ἁπλή ἠχογράφηση τῆς μελοποίησής τους ἀπό Κατηχήτριες τῆς Μητροπόλεώς μας.

 Τό κρινάκι

ποίημα Γερόντισσας Γαλακτίας (Γαλάτειας)

 

Ἕνα κρινάκι ὁλόλευκο

φύτρωσε στήν αὐλή μου

πῶς θἄθελα νά τοῦ ‘μοιαζε

ἡ ἄθλια ψυχή μου.

 

Τά πέταλά του ἄνοιξε

τόν οὐρανό κοιτάζει

κι Αὐτόν πού τό ‘στειλε στήν γῆ

ὑμνεῖ καί Τόν δοξάζει.

 

Στίς 20 Μαΐου 2021 ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ η Γερόντισσα Γαλακτία, κατά κόσμον Γαλάτεια Κανακάκη

 

 

Την γερόντισσα Γαλάτεια την γνώρισα πριν από είκοσι χρόνια την αγάπησα και με αγάπησε και αυτή σαν παιδί της . Το μόνο που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι πως η γιαγιά Γαλάτεια ήταν ένας άνθρωπος θυσίας για τον πλησίον η ελεημοσύνη της ήταν παροιμιώδης δεν άφηνε τίποτα για τον εαυτό της όλα τα μοίραζε σε αυτούς που είχαν ανάγκη είτε αυτά ήταν χρήματα, ρούχα η φαγητό . Από την κατσαρόλα της έτρωγαν καθημερινά δεκάδες άνθρωποι του χωριού τα μπολ με το φαγητό έμπαιναν στην σειρά πάνω στον μαντρότοιχο του σπιτιού της και από εκεί περνούσαν και τα έπαιρναν αυτοί που το είχαν ανάγκη .Η μοναδική χαρά της γερόντισσας ήταν η εκκλησία και η προσευχή ,προσευχή για όλον τον κόσμο αλλά και για εκατοντάδες άτομα προσωπικά ,τα ονόματα που επικαλούταν στην προσευχή της συνήθως το  βράδυ ήταν  χιλιάδες τα περισσότερα δεν τα γνώριζε καν.

Γερόντισσα Γαλακτία : Την επισκέφθηκαν οι επτά Αρχάγγελοι που μεταφέρουν τις προσευχές των αγίων

 

Τά ξημερώματα τῆς χθεσινῆς ἡμέρας, μία μεγάλη ὁσιακή μορφή τῆς Κρήτης καί συμπάσης τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀπεξεδύθη το ἀραχνῶδες χοϊκό της περίβλημα

Με θλίψη και πόνο ψυχής εκατοντάδες Μεσαρίτες αλλά και άνθρωποι απ΄ όλη την Κρήτη αποχαιρέτησαν χθες από την Ιερά Μονή Παναγίας Καλυβιανής, τη σεβάσμια Γερόντισσα Γαλακτία, την αγιασμένη «γιαγιά Γαλάτεια» από την Πόμπια, που έφυγε για την Ουράνιο Βασιλεία.

Ἀρχιμ. Ἀντώνιος Φραγκάκης, Ἱεροκήρυκας Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γορτύνης καί Ἀρκαδίας : Επικήδειος Γερόντισσας Γαλακτίας Μοναχής

Τά ξημερώματα τῆς χθεσινῆς ἡμέρας, μία μεγάλη ὁσιακή μορφή τῆς Κρήτης καί συμπάσης τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀπεξεδύθη το ἀραχνῶδες χοϊκό της περίβλημα, τό φθαρτό της πολύαθλο σῶμα, τό σῶμα πού ἰσοβίως σταυρώθηκε ἀπό τά ἀλγεινά τοῦ βίου καί τά παλαίσματα τῆς ἀέναης ἀσκητικῆς πρακτικῆς καί φτερούγισε ἥσυχα καί ἀνεπαίσθητα, ὅπως ἔζησε, στήν ἀγκαλιά τοῦ Κυρίου γιά νά λάβῃ ἀπό τά κατάστικτα καί πανσθενουργά Του χέρια, τά πάμφωτα ἔπαθλα τῆς πνευματικῆς της σκυταλοδρομίας.  Στήν ἀγκαλιά τοῦ Κυρίου πού μέ μανικό ἔρωτα παιδιόθεν ἠγάπησε καί μέ ἀποστολική αὐταπάρνηση ἀκολούθησε στόν ματωμένο βηματισμό τῆς ἐφαρμοσμένης ἀγάπης, 95 χρόνια πού ἔλαμψε ἡ μορφή της πάνω στή γῆ.

Καί ἴσως εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἔδωκε «ὕπνον τοῖς κροτάφοις της καί τοῖς βλεφάροις της νυσταγμόν» ἡ ἀκαταπόνητη αὐτή γυναῖκα, ποῦ ζοῦσε, δροῦσε καί ἀνέπνεε γιά τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τήν ὁποία ἡσυχαστικῶς στοχοθέτησε καί ἁγιοπνευματικῶς προσοικειώθηκε, ὥς ἀναφαίρετο κτῆμα της, στά ὑπόβαθρα τῆς καρδίας της.

Ὑπῆρξε Ὁσία, ὑπῆρξε χαρισματική, ὑπῆρξε ἀσκήτρια.  Ἀν τῆς προσδώσουμε καί μαρτυρικό φρόνημα δέν θά λαθέψουμε.  Ἀγάπησε, ἐξ’ ἁπαλῶν ὀνύχων, μέ περιφλεγῆ ἔρωτα τόν Χριστό, μέ πιστότητα Μυροφόρων Τόν ἀκολούθησε, ἐφάρμοσε ἐπακριβῶς τά σωτήρια ἐντάλματα τῆς διδασκαλίας Του, ποτίσθηκε ἀκορέστως ἀπό τά ζωοπάροχα νάματα τῆς ἀγάπης Του, Τόν ὑπηρέτησε ἐμπνευσμένα στά πρόσωπα τῶν ἐμπεριστάτων ἀδελφῶν, κατέβηκε στόν Ἅδη τῆς μετανοίας ἔντονα καί οὐσιαστικά, ἐβίωσε τήν Ἁγιοτριαδική Παρουσία ἀπροκάλυπτα καί ζωντανά, χτυπήθηκε λυσσαλέα ἀπό τά μανιασμένα κύματα πού ὁ βύθιος δράκων ξεσήκωσε στήν πολυτάραχη θάλασσα τῆς ἐπίγειας ποντοπορίας της, ἔκλαψε πολύ, ἀγάπησε περισσότερο, ψιλοδούλευσε τήν ἀρετή, δόθηκε ἀνιδιοτελῶς στούς ἀνθρώπους, προσέφερε μέ χαρά τόν ἀδύνατο σκελετό της γιά νά ἀκουμπήσουν τά βάρη τους ὅλοι οἱ ἄλλοι, σφούγγιξε δάκρυα, διόρθωσε λογισμούς, ἀλάφρωσε συνειδήσεις, γαλήνευσε ψυχές, ἐνέπνευσε ἱερές ἐπιθυμίες, προσανατένισε ἐναργῶς τά κάλλη τοῦ Παραδείσου, ξεναγήθηκε μέ παρρησία καί στά φόβητρα τῆς κολάσεως, τροχιοδρόμησε πλειάδα ψυχῶν εἰς τήν αἰώνια ζωή, ἀδικήθηκε καί συγχώρησε, συκοφαντήθηκε ὡς πλανεμένη καί ἡ ἴδια ξεγέλασε τόν δολιοφθορέα τῶν ἀνθρώπων καί ξεπέρασε τόν πλάνον τοῦτο αἰῶνα, ἔγινε οὐράνια ὕπαρξη, δροσοσταλίδα τοῦ κήπου τῆς Ἐδέμ, τελευταία ἔλαμπε, σάν μοσχοθυμίαμα εὐωδίαζε, μόνο χαμογελοῦσε, μητρικά εὐχόταν καί ἀποχαιρετοῦσε, σάν μπαρουτοκαπνισμένη ἀθλήτρια δίδασκε, σάν πεπειραμένη ὁδηγός νουθετοῦσε, καί σιγά – σιγά, ὁ φεγγοβόλος ἥλιος τῆς ὕπαρξής της ἔγειρε στήν δύση τῆς ἐπίκηρης τούτης βιοτῆς γιά νά κάνῃ τήν ἐκφαντορική ἀνατολή του στό ἄλλο ἡμισφαίριο τῆς ἀτελεύτητης ζωῆς.

– «Τί κάνει ἡ γερόντισσα Γαλάτεια»; Μέ ρώτησε κάποτε ὁ θαυμαστός καί ἀείμνηστος Γέροντας Ἀναστάσιος Κουδουμιανός.

– «Γέρασε, γέροντα,» ἀπάντησα.  «Κύρτωσε πολύ»…

«Τά κατάφορτα δέντρα ὅταν γεμίσουν καρπό γέρνουν τά κλαδιά τους», ἀπάντησε ἐκεῖνος.  «Δίνουν στούς γύρω ἀπό τό προϊόν τους καί τό ὑπόλοιπο τῆς συγκομιδῆς, τό ἀναδεικνύει ἡ δικαιοκρισία τοῦ Θεοῦ καί τό μοιράζει σέ ὅλα τά ἄλλα μέλη τῆς Ἐκκλησίας».

Ναυπάκτου Ιερόθεος: Η Γερόντισσα Γαλακτία, κατά κόσμον Γαλάτεια Κανακάκη

 

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

---

Στίς 20 Μαΐου 2021 ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ μιά εὐλογημένη μοναχή, ἡ Γερόντισσα Γαλακτία, πού ἔμενε στό χωριό Πόμπια Μοιρῶν Ἡρακλείου Κρήτης. Ἡ κοίμησή της μέ συγκίνησε βαθύτατα, διότι τήν γνώριζα, διά μέσου τοῦ π. Ἀντωνίου Φραγκάκη Ἱεροκήρυκος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γορτύνης, πάνω ἀπό μιά δεκαετία καί εἶχα διαρκῆ ἐπικοινωνία μαζί της.

Τό θεωρῶ ἰδιαίτερο δῶρο τοῦ Θεοῦ πού τήν γνώρισα καί, κυρίως, διότι μέ θεωροῦσε ὡς παιδί της καί φυσικά καί ἐγώ τήν θεωροῦσα ὡς μητέρα μου. Μέχρι τώρα δέν μίλησα ποτέ δημοσίως γι' αὐτήν καί γιά τήν ἐπικοινωνία πού εἶχα μαζί της, παρά μόνον σέ μερικούς γνωστούς μου ἀνθρώπους, ἀλλά τώρα τό κάνω μετά τήν κοίμησή της.

Τήν πρώτη φορά συναντηθήκαμε στό Ἡράκλειο Κρήτης, ὅταν ἐκείνη ἦλθε νά μέ συναντήση τόν Ἀπρίλιο τοῦ 2013, καί τήν δεύτερη φορά τήν ἐπισκέφθηκα στό σπίτι της, πού ἦταν σάν μοναχικό κελλί, πορευόμενος πρός τήν Ἱερά Μονή Κουδουμᾶ καί εἴχαμε θεολογικές καί πνευματικές συζητήσεις.

Ὅμως, μιλούσαμε πολλές φορές στό τηλέφωνο γιά διάφορα πνευματικά ζητήματα. Τίς περισσότερες φορές ἐκείνη μέ ἔβλεπε σέ διάφορες φάσεις τῆς ζωῆς μου μέ τήν δική της «πνευματική τηλεόραση τῆς καρδιᾶς», ὅπως ἔλεγε χαριτολογώντας.

Ὁ Θεός τῆς χάρισε τό μεγάλο χάρισμα τῆς διοράσεως καί τῆς προορά­σεως πού ἦταν καρπός ἐμπειρικῶν καταστάσεων. Ἦταν σάν τόν ἅγιο Πορφύριο, γι' αὐτό κάποιος τήν ὀνόμαζε «Γερόντισσα Πορφυρία». Ἐκείνη τό ἐξηγοῦσε πολύ ταπεινά ὅτι ὁ Θεός ἔβλεπε ὅτι ἦταν κλεισμένη στό σπίτι της καί τῆς ἔδωσε τήν εὐλογία νά βλέπη διάφορα γεγονότα γιά νά παρηγορῆται.

Συνήθως ἔλεγε στόν π. Ἀντώνιο ὅτι μέ ἔβλεπε νά ἐργάζομαι στό Γραφεῖο μου στήν Ἱερά Μητρόπολη, νά περπατῶ στό διάδρομο, νά προσεύχομαι, νά κοιμᾶμαι, νά λειτουργῶ σέ διάφορους Ναούς, ἀλλά ἔβλεπε καί πῶς λειτουργοῦσα καί τί ἄμφια φοροῦσα. Αἰσθανόμουν μεγάλη ἔκπληξη ὅταν πληροφορούμουν ὅλα αὐτά, γιατί ἀνταποκρίνονταν στήν πραγματικότητα.

Τήν ἀγαποῦσα καί τήν σεβόμουν πολύ, καί ἐκείνη μέ θεωροῦσε παιδί της καί αἰσθανόταν ἀπέναντί μου ὡς πνευματική μητέρα μου, γιατί μᾶς συνέδεαν πολλά. Στό τηλέφωνο μιλούσαμε γιά τόν Θεό καί γιά τήν νοερά προσευχή. Συνήθως τήν προκαλοῦσα νά μελετήση γιά τά θέματα αὐτά, τῆς ἔλεγα γιά τήν νοερά-καρδιακή προσευχή, καί ἐκείνη ἀπέφευγε νά μιλᾶ γιά τά θέματα αὐτά καί κυρίως ἔλεγε: «Ναί παιδί μου, ἔτσι εἶναι». Τήν χαρά της ἀπό τήν τηλεφωνική συζήτηση πού εἴχαμε τήν ἐξέφραζε ὅταν ὁ π. Ἀντώνιος πήγαινε στό σπίτι της.

Ἐπειδή στόν π. Ἀντώνιο τοῦ διηγεῖτο διάφορες πνευματικές καταστάσεις της γι’ αὐτό ἐκεῖνος τήν προέτρεπε νά μοῦ γράφη, γιά νά τῆς δίνω τίς θεολογικές ἐξηγήσεις. Ἔτσι, μοῦ ἔγραψε ἐννέα (9) γράμματα τό διάστημα ἀπό 22 Φεβρουαρίου 2014 μέχρι τήν 11 Σεπτεμβρίου 2015 καί πάντοτε τῆς ἀπαντοῦσα. Τά γράμματά της ἦταν καρδιακά καί ἀποκαλυπτικά. Ἔγραφε κάποιες ἐμπειρίες της μέ σκοπό νά τῆς πῶ τήν γνώμη μου, ἀλλά στήν πραγματικότητα δέν χρειαζόταν ἀπαντήσεις.

Γιατί χρειάζονται οι εικόνες στα νοσοκομεία και στους δημόσιους χώρους‏

 

Τον Αύγουστο του 2010 ήλθε να προσκυνήσει την Παναγία την Βαρνάκοβα μία ευσεβής ψυχή, η οποία διηγήθηκε για τον πατέρα της τα εξής:

«Ο πατέρας μου ήταν ένας απλός άνθρωπος του λαού, καθαρός όμως κατά την ψυχή και πιστός. Πριν χρόνια νοσηλευόταν στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού, στην Αθήνα, διότι έπασχε από πνευμονικό νόσημα και είχε βασανιστική δύσπνοια.

Στον θάλαμο που τον είχαν βάλει είχε και άλλα τρία κρεβάτια. Απέναντι από το κρεβάτι του στον τοίχο ήταν κρεμασμένη μια εικόνα του Σωτήρος Χριστού.

Σε μια αγωνιώδη κρίση δύσπνοιας που είχε, επικαλέστηκε με πολύ πόνο, αλλά και πίστη, την βοήθεια του Κυρίου, έχοντας καρφωμένο το βλέμμα του στην εικόνα Του.

Το τί επακολούθησε, μου το διηγήθηκε ο ίδιος ως εξής:

Τι σημαίνει τα «χούγια» δεν αλλάζουν;

 

Η παροιμία λέγει ότι τα «χούγια» δεν αλλάζουν μέχρι να πεθάνη ο άνθρωπος.

Αυτή στην ουσία έχει δύο έννοιες. Πρώτον, εκφράζει ότι εμείς οι άνθρωποι τόσο πολύ αγαπάμε τις συνήθειές μας, ώστε οι ίδιοι δεν θέλομε να τις βγάλωμε, όχι ότι δεν βγαίνουν οι συνήθειες.

Τις αγαπάμε τις συνήθειές μας, τις υποστηρίζουμε, μας αρέσουν και προτιμούμε καλύτερα να μας σφάξουν παρά να αλλάξωμε μία συνήθειά μας.
Παρατηρήστε, όταν θελήσουν να μας αλλάξουν κάποια συνήθειά μας, κάποια σκέψι μας, κάποια γνώμη μας, πως αμέσως αντιδρούμε. Αμέσως ταραζόμαστε, γιατί την αγαπάμε την συνήθειά μας, όχι ότι αυτή δεν αλλάζει.Ίσα ίσα που η Αγία Γραφή λέγει ότι και ο ηλικιωμένος Νικόδημος η οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να ξαναγεννηθή λαμβάνοντας το βάπτισμα. Η Αγία Γραφή λέγει ότι καρδίαν καινή δίνει ο Θεός, κάνοντάς μας ανάπλασι του νου, του βαθυτέρου είναι μας, και έτσι γινόμεθα καινούργιοι ημέρα τη ημέρα. Επομένως, αλλάζει ο άνθρωπος.

Δεύτερον, εκείνα που πράγματι δεν αλλάζουν είναι τα σωματικά και ψυχικά ιδιώματα του ανθρώπου –αμφότερα φυσικά είναι-, στα οποία χωράει ένα πράγμα, η δική μας κατάφασις: τα δέχομαι και προχωράω. Εγώ παραδείγματος χάριν, πάω στο μοναστήρι αγράμματος και θέλω να παρουσιάζωμαι ως εγγράμματος. Τότε είναι φυσικό να αποτύχω. Διότι, εάν δεν έμαθα γράμματα μέχρι της ηλικίας των δεκατεσσάρων, δεκαπέντε χρόνων, μετά δεν μπορώ να μάθω. Δεν μπορώ να αποκαταστήσω την άγνοιάμου με μεταγενέστερες σπουδές, διότι θα γίνω χειρότερος. Να παραδεχτώ λοιπόν την αγραμματωσύνη μου και να πάω στο μοναστήρι ως αγράμματος. Εάν θελήσω να εξομοιωθώ με τους μορφωμένους, θα χάσω την ειρήνη μου.

Η Μυστική Εξίσωση της Χαράς: Πίστη = Αγάπη + Θυσία = Χαρά!

 

Για να χαίρεται κανείς αληθινά, πνευματικά, πρέπει να αγαπάει και, για να αγαπάει, πρέπει να πιστεύει. Δεν πιστεύουν οι άνθρωποι και γι᾿ αυτό δεν αγαπούν, δεν θυσιάζονται και δεν χαίρονται. Αν πίστευαν, θα αγαπούσαν, θα θυσιάζονταν και θα χαίρονταν. Από την θυσία βγαίνει η μεγαλύτερη χαρά. 

– Γέροντα, χαίρεσαι, όταν αγαπάς. 

– Όχι, ανάποδα τo είπες! Όταν αγαπάς, χαίρεσαι. Και όταν αυξηθεί η αγάπη, τότε ο άνθρωπος δεν ζητάει την χαρά για τον εαυτό του, αλλά θέλει να χαίρονται οι άλλοι. 

Μια φοιτήτρια αγόρασε πρωινό σε έναν άστεγο. Φεύγοντας, ο άστεγος της έδωσε ένα χαρτί με ένα θλιβερό μυστικό…

 

Όταν η φοιτήτρια Κέισι Φίσερ πήγε να αγοράσει καφέ από ένα κατάστημα της περιοχής της, παρατήρησε έναν άνδρα που στέκονταν στην άκρη του δρόμου.

Η Φίσερ έγραψε στο Facebook ότι μόλις κατάλαβε ότι ο άντρας έψαχνε στο έδαφος για να βρει πεταμένα κέρματα, ένιωσε απίστευτη θλίψη.

Πέρασε δίπλα του καθώς προχωρούσε προς τη καφετέρια, τον χαιρέτησε αλλά ο άντρας δεν της έδωσε σημασία. Συνέχισε να ψάχνει στο έδαφος για κέρματα και σιγοτραγουδούσε.
Μπήκε στο κατάστημα, αγόρασε έναν καφέ για εκείνη και ένα καφέ και ένα κουλούρι για τον άγνωστο άντρα, και τον πλησίασε.

Στην αρχή δεν ήθελε να της μιλήσει αλλά ούτε και να δεχτεί το κέρασμα. Η Φίσερ όμως ήταν τόσο πιεστική που τελικά τον έπεισε.
 
Κάθισε μαζί του και άρχισε να τον ρωτάει για τη ζωή του:

Ἡ "ἀγέλη" τρέχει πειθήνια νά μπολιασθεῖ καί νά τεσταρισθεῖ καί οἱ σατανάνθρωποι στό Πεντάγωνο ἑτοιμάζουν τσιπάκια "ἀνίχνευσης" ἰῶν μέσα στό σῶμα μας! Βίντεο

 

 

 Αὐτό εἶναι τό πραγματικό "τέστ":

Ὅλη τήν ὑπόθεση "κορωναϊός"

εἶναι μία πρόβα τζενεράλε τῆς ἀνθρωπότητας

ὥστε νά ἐξοικειωθεῖ μέ τήν ἀπόλυτη παρακολούθηση,

μέ τήν πλήρη παράδοση 

ἐλευθεριῶν καί δικαιωμάτων,

μέ τόν ἀπόλυτο ἔλεγχο τῶν κινήσεων κάθε ἀνθρώπου,

καθώς καί μέ τίς ἀπολυταρχικές ἐπεμβάσεις

στό ἀνθρώπινο σῶμα ,

μέ πρόσχημα τήν ὑγεία πού ὅλοι τρέμουν μή χάσουν,

θαρρεῖς καί θά ζοῦμε αἰώνια ἐπί τῆς γῆς...!

Παράλληλα, ὅμως, 

οἱ "πεφωτισμένοι νεοταξίτες"

διαχειρίζονται κατά τέτοιον τρόπο τήν κατάσταση,

σά νά μᾶς πηγαίνουν γιά χάραγμα.

Δηλαδή, συστηματικά καί μεθοδικά

τήν χειρίζονται ἔτσι ὥστε

ὅλοι νά χειραγωγοῦνται καί νά προετοιμάζονται,

δυστυχῶς ἀσυνείδητα καί σκοτισμένα,

γιά τό ἐπερχόμενο σφράγισμα-χάραγμα 

τοῦ Ἀντιχρίστου στό σῶμα

καί στήν ψυχή κατ' ἐπέκταση!

Τό Πεντάγωνο, ὅπως σᾶς ἀποκαλύψαμε

Daily Mail: «Με εμφύτευση μικροτσίπ θα εντοπίζουμε και θα καταστρέφουμε τον Covid-19» - Με πρόσχημα τον πόλεμο κατά του κορωνοϊού,

Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα, οι δώδεκα βαθμοί της αμαρτίας και οι τρεις βαθμοί των αμαρτημάτων

 

Ποια είναι τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα, οι δώδεκα βαθμοί της αμαρτίας και οι τρεις βαθμοί των αμαρτημάτων

Ποια είναι τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα, οι δώδεκα βαθμοί της αμαρτίας και οι τρεις βαθμοί των αμαρτημάτων

Τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα είναι:

ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑ: Ανυποταξία, Καταγέλασις, Υποκρισία, Πείσμα, Φιλοτιμία, Οίησις, Καύχησις, Κενοδοξία.

ΦΘΟΝΟΣ: Καταλαλιά, Λύπη επί των καλών του φθονουμένου, Χαιρεκακία, Επιβουλή, Απάτη, Προδοσία, Έχθρα, Φιλονικεία, Αχαριστία, Φόνος.

ΘΥΜΟΣ: Φιλονικεία – Ύβρις – Βλασφημία – Επιορκία – Κατάρα – Μίσος – Μνησικακία – Εκδίκησις – Διαπληκτισμός – Μάχη – Φόνος.

ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ: Πλεονεξία – Ανελεημοσύνη – Σκληρότης – Κλεψιά – Αρπαγή – Αδικία – Τοκογλυφία – Ψεύδος – Επιορκία – Δολιότις – Σιμωνία – Ιεροσυλία – Απιστία.

ΑΣΕΛΓΕΙΑ: Αναίδεια – Αυνανισμός – Συγκυλισμός – Παρθενοφθορία – Πορνεία – Μοιχεία – Παιδοφθορία – Αρσενοκοιτία – Αιμομιξία -Κτηνοβατία – Τύφλωσις του νόος – Αθεοφοβία.

Εκοιμήθη ο πατήρ Δημήτριος Κοκολινάκης

 

Εκδημία ιερέως: Εκοιμήθη ο πατήρ Δημήτριος Κοκολινάκης, ιερέας της Ιεράς Μητρόπολης Κυδωνίας & Αποκορώνου

Η ανακοίνωση της ΙΜΚΑ:

“Η Ιερά Μητρόπολη μας μετά βαθυτάτης κατ’ άνθρωπον θλίψεως, αναγγέλλει την προς Κύριον εκδημία του π. Δημητρίου Κοκολινάκη Εφημερίου της Ενορίας Αγίου Γεωργίου Κατσιφαριανών.

Η Εξόδιος Ακολουθία του θα τελεστεί αύριο στην Ενορία του.

Να ευχηθούμε ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του εν χώρα ζώντων και να συνεχίσει να δέεται για την ενορία του και την επαρχία μας και στο υπερουράνιο θυσιαστήριο.”

Αιωνία του η μνήμη

Ακούστε υπέροχα ψαλτοτράγουδα, μοναστηριακά άσματα που αγγίζουν την ψυχή κάθε Χριστιανού. Πλαισιώνονται με φωτογραφίες από Αγιασμένες μορφές μοναχών του Αγίου Όρους και των εντυπωσιακών μοναστηριών που υπάρχουν στο περιβόλι της Παναγίας μας.

 

Δημόσια Εξομολόγησις πρώην Καλαβρύτων & Αιγιαλείας κ.κ.Αμβροσίου, ενὸς Ταπεινού, Ευλαβούς και Αγωνιστού Ιεράρχου

  

Διδάσκει το παράδειγμα και όχι τα παχιά λόγια

«Να πάρουμε πίσω τις ζωές μας». Μάλιστα. Είναι η μόνιμη επωδός των ανυστάκτων φρουρών της υγείας μας. Το ποικιλώνυμο πολιτικό κυβερνολόι, τι έχασε, εν μέσω πανδημίας και χρησιμοποιεί πρώτο πληθυντικό πρόσωπο στην κοινότοπη φράση; Μειώθηκε ο μισθός τους ή απαγορεύονται οι μετακινήσεις τους; Τι έχασαν, ξαναρωτώ, που θα το πάρουν πίσω;

Έχασαν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι απλοί ιδιοκτήτες και εργαζόμενοι σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ζουν με τις ελεημοσύνες του κράτους, μη επιστρεπτέες… κακομοιριές, μοιρασμένες και αυτές με άδικα εν πολλοίς κριτήρια. Κόποι χρόνων κατεδαφίστηκαν. Αξιοπρέπειες τσαλακώθηκαν. Όνειρα ματαιώθηκαν. Γενοτόπια ερημώθηκαν. Γονείς γέροντες αφέθηκαν σε παγερή μοναξιά και φόβο για τα μελλούμενα, χωρίς την παρουσία των παιδιών τους, που είναι παρηγοριά τους και ελπίδα. Η κ. Μπακογιάννη μας βεβαιώνει ότι θα πάει στην Κρήτη το Πάσχα, «βρέξει-χιονίσει». Δεν είχαμε καμμία αμφιβολία περί τούτου. Νυχθημερόν παρελαύνουν από τις τηλεοπτικές οθόνες οι κολοκυθολογούντες εν πολλοίς ειδικοί και παραπολιτικοί, με εξασφαλισμένη την άνεση μετακινήσεων, και μας απειλούν για το Πάσχα, αν δεν υπακούσουμε στις οδηγίες τους. Καλά λέει η παροιμία «να φοβάσαι από καινούργιο άρχοντα και παλιό διακονιάρη». Διάφοροι που το επάγγελμά τους λήγει σε «λόγος», εν μέσω αυτών και αρκετοί μπουρδολόγοι, τιποτολόγοι, αερολόγοι, «πάσχοντες εξ ελαφρότητος και ρεκλαμομανίας», που θα έλεγε και ο Παπαδιαμάντης, «οι καινούργιοι άρχοντες», στήνονται στα κεντρικά δελτία και με ύφος χιλίων πιθήκων, ηδονιζόμενοι μικροχαιρέκακα για την πρόσκαιρη εξουσία του λόγου τους, εξαπολύουν τις ερεβώδεις, ζοφερές προβλέψεις και φοβέρες τους: φρόνιμα, γιατί το Πάσχα θα σας κλειδώσουμε.

Ἡ Προσευχή εἶναι ἡ ἀναπνοή τῆς Ψυχῆς, ἐνῶ ἡ Νηστεία εἶναι τό Νερό, τό ὁποῖο Σβήνει τήν Φλόγα τῶν Παθῶν ...

 

Γέρων Αρσένιος Μπόκα

Ρουμάνος Ιερομόναχος

Η Προσευχή είναι η Αναπνοή της Ψυχής, ενώ η Νηστεία είναι το Νερό, το οποίο Σβήνει την Φλόγα των Παθών ...

Ὤ Ανθρωπε, πρέπει ν᾿ ἀλλάξης ζωή. Κόψε μέ τό ψαλίδι τό θέλημά σου, δηλαδή τά κακά ἀποκυήματα: ἀνυπακοές, ἀντιρρήσεις, νοητικές ἀλλοιώσεις καί θά παραμείνη ἕνα δένδρο, τό ὁποῖον δέν θά σαπίση στόν αἰῶνα. Αὐτά λέγει ὁ Κύριος καί Θεός μας.

Κάθε ἡμέρα διάβασε, ἐάν μπορῆς, ἔστω ἕνα στίχο, ἔστω ἕνα κεφά­λαιο ἤ ἕνα ψαλμό μέ τά ὁποῖα νά δένης τούς λογισμούς σου καί ἔτσι νά τούς μετακινῆς ἀπό τά φθαρτά στά ἄφθαρτα καί αἰώνια. Δίνοντας ἔτσι δουλειά στούς λογισμούς σου, δέν τούς ἀφήνης πλέον νά γεννοῦν τήν ἁμαρτία, ἡ ὁποία κατόπιν γεννᾶ τά ἔργα τῆς ἐντροπῆς.

Ἡ προσευχή καί ἡ νηστεία, αὐτές οἱ δύο πτέρυγες τῆς ψυχῆς, τά δυνατά ὅπλα τῆς πνευματικῆς μάχης, μέ τά ὁποῖα μπορεῖς νά κερδίσης τήν μάχη ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας, τά γνωρίζεις καί ἐσύ, ἄνθρωπε, καί ξέρεις ἀκόμη πόσο ὠφέλιμα εἶναι.

Σώπα εὐλογημένε, εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ μᾶς δοκιμάζει...

 

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Πλανὰς (Ἡμέρα μνήμης : 2/3) πήγαινε γιὰ ἁγιασμὸ ἤ Εὐχέλαιο σὲ σπίτια χριστιανῶν. Κάποια φορὰ βρέθηκε στὸ Κολωνάκι (μὲ τὸν Αλ. Παπαδιαμάντη πού τοῦ ἔκανε τὸν ψάλτη) τὸν εἴχανε μάθει οἱ Κολωνακιώτες πού ἦταν εὐλαβὴς καὶ τὸν καλούσανε. Καὶ κατεβαίνει ἀπὸ ἕνα ἀρχοντικὸ σπίτι - οἱ ζητιάνοι μεταξὺ τοὺς τὸ λέγανε: "Ποῦ πάει ὁ παπάς; Πάει ἐκεῖ. Πᾶμε καὶ μεῖς". Καὶ ἤτανε στὴν οὐρὰ, μπῆκε λοιπὸν ἕνας ζητιάνος πού ἦταν πιὸ τσίφτης καὶ πηγαίνει κούτσα-κούτσα καὶ τοῦ λέει, παπὰ δῶσε μου. Καὶ ὅτι εἶχε στὴ τσέπη του ὁ Ἅγιος τὰ ἔβγαλε καὶ τὰ ἔδωσε. Ἤτανε δίπλα του ὁ Παπαδιαμάντης καὶ τοῦ λέει, 

– Παπὰ πρόσεξὲ τόν, γιατὶ αὐτὸν τὸν βλέπω στὴν πιάτσα. 

– Ναί, ναὶ, ναὶ, δὲν πειράζει, δὲν πειράζει. 

Καὶ περπατώντας τὸ τετράγωνο, αὐτὸς κάνει τὸ γύρο τοῦ τετραγώνου ἀπὸ τὴν πολυκατοικία τὴν ἑπόμενη καὶ πάει στὸ δεύτερο στενό, καὶ κουτσαίνει πάλι καὶ ξαναπάει μπροστὰ στὸν Ἅγιο. Καὶ ξαναβγάζει ἀπὸ τὴν ἄλλη τσέπη ὁ παπὰς καὶ τὰ δίνει. Θύμωσε ὁ Παπαδιαμάντης καὶ τοῦ λέει, 

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ Κωσταντινιά Ντέμου...!!''Να είστε έτοιμοι για όλα...!!Θα αναγκαστούμε να ζήσουμε ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ καταστάσεις…εξ αιτίας της στάσης πληρωμών και της παύσης κυκλοφορίας ρευστού χρήματος...όσοι δεν προνόησαν να ΕΦΟΔΙΑΣΤΟΥΝ εγκαίρως με τα αναγκαία προς επιβίωση εφόδια...ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΑΜΕΣΑ''...!!

 

Γράφει η Κωσταντινιά Ντέμου Στην περίπτωση που η χώρα μας βρεθεί στην δυσάρεστη αλλά αναμενόμενη κατάσταση χρεοκοπίας, για ένα διάστημα μηνών ή και λίγο περισσότερο (δύσκολο), θα υπάρξουν εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις που θα αναγκασθούμε να αντιμετωπίσουμε όλοι. Όλα θα ξεκινήσουν βέβαια εξ αιτίας της στάσης πληρωμών και της παύσης κυκλοφορίας ρευστού χρήματος. Αυτό σημαίνει ότι όσοι δεν προνόησαν να έχουν εφοδιασθεί εγκαίρως με τα αναγκαία προς επιβίωση εφόδια, θα ανατρέξουν αίφνης και πανικόβλητα στα supermarkets για να τα προμηθευτούν. Αυτονόητο είναι ότι ο πανικός και ο φόβος θα οδηγήσει σε άμεση εξάντληση των αποθεμάτων της αγοράς, ξέχωρα βέβαια από την αναμενόμενη κερδοσκοπική συμπεριφορά των εμπόρων την δύσκολη αυτή στιγμή, την οποία αυτοί θα δουν σαν έσχατη ευκαιρία πλουτισμού και «αρπαχτής», ανεβάζοντας (για τελευταία φορά) τις τιμές των προϊόντων ανεξέλεγκτα! Θα ακολουθήσουν λεηλασίες των καταστημάτων και των αποθηκών από μάζες ανθρώπων, απεγνωσμένων, αλλά και υστερόβουλων οργανωμένων συμμοριών απαρτιζομένων κυρίως από Έλληνες εγκέφαλους και αλλοδαπούς εκτελεστές. Έπειτα θα υπάρξει για μεγάλο χρονικό διάστημα, αδυναμία εισαγωγών και προμήθειας προϊόντων από την αγορά.

Ξυπνῆστε!!! Νά ποῦ τό πᾶνε! Γιά χάραγμα Ἀντιχρίστου!!! Κορωναϊός-συσκευή ἰχνηλάτησης μέ "μικροτσίπ" σέ παιδιά!!! Βίντεο

 

 Πρῶτα θά τό φορέσουν ἐπάνω μας

καί μετά μέσα μας

(γιά νά μήν χάνεται, κλέβεται, καταστρέφεται

κ.λ.π. ...)!

Ὅλα τά κάνουν γιά νά μᾶς καθυποτάξουν,

νά μᾶς συνηθίσουν στόν ἀπόλυτο ἔλεγχο

καί ἀργότερα μέ εὐκολία νά μᾶς μαρκάρουν!

Μία παγκόσμια "ἄσκηση" 

ὅπως εἶχε ξεστομίσει

ὁ Ἄδωνις Γεωργιάδης πρίν λίγους μῆνες

μιλῶντας γιά τά "μέτρα" τοῦ κορωναϊοῦ!

Μία παγκόσμια ἀποδυνάμωση τῶν ψυχικῶν δυνάμεων

τῶν προσώπων καί τῶν λαῶν!

Γι' αὐτόν τόν λόγο προσπαθοῦν διακαῶς

νά μή φύγει ποτέ ὁ κορωναϊός

καί μᾶς τριβελίζουν τά αὐτιά

πώς "ἦλθε γιά νά μείνει"!

Καταλάβατε;

Γιά νά δεχόμαστε τά σατανικά σχέδιά τους

χάριτι τῆς ὑγείας μας...

Δεύτερη Ανοικτή Επιστολή προς την Δ.Ι.Σ της Εκκλησίας της Ελλάδος Περί Κλειστών Ιερών Ναών

 

 

31 Μαρτίου 2021 

Επιστολή προς Δ.Ι.Σ. & σύνολη την Ιεραρχία

της Εκκλησίας της Ελλάδος 

Περί κλειστών Ιερών Ναών

Πανελλήνια Κοινότητα Ορθοδόξων Χριστιανών 

 «ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ»

 

               Σεβαστοί  πατέρες, ευλογείτε!

Είστε οι πνευματικοί πατέρες του πληρώματος της Εκκλησίας. Τον τελευταίο καιρό όμως το βλέμμα σας στράφηκε μακριά από τις σωτηριώδεις ανάγκες του λαού του Θεού. Φροντίζετε για τη «σωματική μας υγεία», αλλά περιφρονείτε την ανάγκη μας για πνευματική τροφή. Το κλείσιμο των Ιερών Ναών και η απαγόρευση μετοχής μας στις Ιερές Ακολουθίες, που πρόθυμα αποδεχθήκατε, αποτελεί έγκλημα κατά του ανθρώπου και ύβρη κατά του Θεού. Το έγκλημα αυτό διαπράττουν οι κυβερνώντες, έχοντας ως ερείσματα αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις επιστημόνων που υποστηρίζουν το καθεστώς, συνεπικουρούμενοι από τα Μ.Μ.Ε.

Η αντοχή και η ανοχή του πιστού λαού μετά από ένα ολόκληρο χρόνο αιματηρών εγκλεισμών εξαντλήθηκε:  Ως εδώ! Όχι άλλο πια κλειστές εκκλησίες! Όχι άλλο πια Ακολουθίες άνευ πιστών! 

Είναι γνωστό σε όλους, χωρίς να ομολογείται ευθέως, ότι εκβιαστήκατε για να επιτρέψετε να κλείσουν οι ναοί μας.  Όμως μήπως αυτό συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία; Οι Απόστολοι δεν εκβιάστηκαν; Κι όμως αντί να υποκύψουν απάντησαν «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις»! Τι είναι αυτό που σας ανάγκασε να κρατήσετε εσείς, ως διάδοχοι των Αποστόλων, διαφορετική στάση; 

EKANEΣ ΤΕΣΤ; ΕΦΑΓΕΣ ΤΟ ΣΑΝΟ; Μπράβο σου! Με μισή ώρα διαφορά, ένα θετικό, ένα αρνητικό. Φωτό-ντοκουμέντο

 

 

 

Φουλ μαγεία..

Με μισή ώρα διαφορά, ένα θετικό, ένα αρνητικό.

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ 30 ΛΕΠΤΑ ΟΔΗΓΗΣΗ!!

Τρεχάτε πρόβατα για τεστ,

Βρε βλάκα δεν είσαι άρρωστος,

Δεν σταματάνε οι καταγγελίες για θανάτους από το «εμβόλιο covid» του καθεστώτος!

 

 

Πριν 21 μέρες έφυγε ο μπαμπάς μου από παρενέργειες του εμβολίου που και καλά θα τον έσωζε……

Το καλύτερο μήνυμα που διάβασα ποτέ.

 

Αφιερώστε λίγο χρόνο στη μητέρα σας…
Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα.
‘Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς’ μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.

‘Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο.’
‘Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ’ της είπα έντονα.
‘Το ξέρω. Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνη.’

Η άλλη γυναίκα, την οποία η γυναίκα μου ήθελε να επισκεφθώ, ήταν η μητέρα μου, χήρα εδώ και χρόνια. Όμως οι απαιτήσεις της δουλειάς και των παιδιών με ανάγκαζαν να την επισκέπτομαι αραιά και που.’

Εκείνο το βράδυ της τηλεφώνησα και την προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά για κινηματογράφο.
‘Τι συμβαίνει; Είσαι καλά;’ με ρώτησε.
Η μητέρα μου είναι από τους ανθρώπους που εκλαμβάνει ένα νυχτερινό τηλεφώνημα ή μια αναπάντεχη πρόσκληση ως αρχή κακών μαντάτων.
‘Νόμιζα πως θα ήταν καλή ιδέα να περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί’ της απάντησα. ‘Οι δυο μας μόνοι… Τί λες;’

Σκέφθηκε λιγάκι και απάντησε: ‘Θα το ήθελα πολύ.’
Εκείνη την Παρασκευή, καθώς οδηγούσα μετά το γραφείο για να πάω να την πάρω, αισθανόμουν περίεργα. Ήταν ο εκνευρισμός που προηγείται ενός ραντεβού… Και πώς τα φέρνει η ζωή, όταν έφθασα στο σπίτι της, παρατήρησα πως και η ίδια ήταν φοβερά συγκινημένη!

Ο μοναχός που δέχτηκε το χαστούκι και νίκησε τον διάβολο

 

Η ταπεινοφροσύνη στολίζει τον άνθρωπο. Ο ταπεινός άνθρωπος όπου και αν σταθεί, όπου και αν βρεθεί, σκορπάει μία κατά κάποιο τρόπο μυστηριώδη χάρη και γίνεται αγαπητός και προσφιλής.

Την ταπείνωσιν οι δαίμονες την τρέμουν, όπως ακριβώς συνέβη και με έναν υποτακτικόν: Ένας Χριστιανός είχε μία κόρη δαιμονισμένη και την επήγε σε πολλούς γιατρούς αλλά δεν βρήκε την θεραπεία της.

Αυτός ο Χριστιανός είχε ένα φίλο, πνευματικό άνθρωπο ο οποίος είχε σχέση με τους μοναχούς, και λέγοντάς του το παράπονο, τον πόνο του για το κορίτσι του, του λέγει εκείνος• «Το παιδί σου θα βρεί θεραπεία μόνον όταν καλέσεις ένα μοναχό, υποτακτικό, και έλθει στο σπίτι σου και κάνει μίαν ευχούλα, θα ιδείς αμέσως το παιδί σου θα γίνει καλά.

– Καί που θα τον βρω εγώ αυτόν τον μοναχό;

– Να! Κάτω στην αγορά κατεβαίνουν, λέγει, από την έρημο νεώτεροι υποτακτικοί μοναχοί και πωλούν διάφορα εργόχειρα. Σ’ ένα τέτοιο μοναχό πες του• «Έλα στο σπίτι να σού πληρώσω τα εργόχειρα, διότι τώρα επάνω μου δεν έχω χρήματα». Καί πες του να σού κάνει μία ευχή και θα δείς ότι το παιδί σου θα γίνει καλά.

«Θα πέσουν όλοι οι δαίμονες στην Ελλάδα» Αγία Σοφία της Κλεισούρας

 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Ζούμε μια αφόρητη υποβάθμιση διολίσθησης.

Εξέλιπε η κοινή λογική και η σύμπνοια στο πολιτικό δυναμικό ώστε να οδηγούμεθα με φοβερή ταχύτητα σε μεγάλη κοινωνική έκρηξη.
Και όλα αυτά την στιγμή που την πατρίδα μας την περιζώνουν κολοβά φίδια όλων των χρωμάτων.

Αναρωτιούνται οι ευκολόπιστοι Νεοέλληνες, εις τας Ευρώπας αποκτήσαμε εταίρους ή κολοβά φίδια;

Σε λίγο εδώ μέσα ¨θα χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα¨ και οι δικοί μας πολιτικοί είναι τόσο ψύχραιμοι ώστε να έχουν και χιούμορ.

¨Κατακεραυνώνουν την κυβέρνηση τόσο για την καθυστέρηση στη δημιουργία των hot spots, όσο και στο ζήτημα που προέκυψε σχετικά με τη δημιουργία καταυλισμού μεταναστών.

Ενδεικτικά αναφέρουν πως αρχικά ο καταυλισμός που ήθελαν οι εταίροι είχε το μέγεθος της Λαμίας. Τώρα έχει το μέγεθος της Θεσσαλονίκης, ενώ αν δεν σοβαρευτεί η κυβέρνηση θα φτάσει να έχει το μέγεθος της Βομβάης.¨ με αφορμή

Το θέμα της δημιουργίας στρατοπέδου 300-400.000 μεταναστών μέσα στην Αθήνα που έθεσε ο Βέλγος υπουργός Εσωτερικών τη Δευτέρα, στη Σύνοδο για το μεταναστευτικό στην Ολλανδία.

Αυτό αποκάλυψε ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας. Μιλώντας στον ΣΚΑΪ, είπε ότι «ο Βέλγος υπουργός έθεσε το ανιστόρητο θέμα για στρατόπεδο 300-400.000 μεταναστών στην Αθήνα». www.iefimerida.gr/news/ 26 Ιανουαρίου 1016

Ο γιαπωνέζος ζητιάνος που έγινε Ορθόδοξος μοναχός.

Θα ήθελα να δώσω ένα μικρό παράδειγμα ποιμαντικής δραστηριότητας. Εμείς έχουμε ένα μικρό μετόχι στην Νέα Υόρκη. Βρίσκεται σε μία πολύ φτωχή συνοικία της πόλης όπου ζουν κυρίως ισπανόφωνοι και μαύροι: Παντού ναρκωτικά, αλκοόλ, άστεγοι. Πίστευω πως πάνω από τους μισούς κατοίκους της περιοχής ζουν από τα επιδόματα του κράτους.

Για τους εφήβους της περιοχής το να γεννήσεις ένα παιδί στα 14-15 σου χρόνια είναι λόγος να υπερηφανεύεσαι. Όχι να το φροντίζεις, απλώς να το γεννήσεις. Γι αυτό πολλοί λίγοι ατενίζουν το μέλλον με κάποια προοπτική. Σε κάθε δεύτερη γωνία θα βρεις μία καθολική ή προτεσταντική εκκλησία, μία συναγωγη, αλλά όλες είναι άδειες.

Μπροστά από το οίκημά μας βρίσκεται ένα βαθούλωμα, το οποίο εμείς ονομάζουμε ''πηγάδι''. Χρησιμεύει για να κατέβεις σ'ένα υπόγειο μέρος. Μία φορά, μέσα Φεβρουαρίου ήταν, έριχνε χιονόνερο και έκανε κρύο. Ξαφνικά ανάμεσα στους κάδους των σκουπιδιών, που επίσης βρίσκονται σε αυτό το βαθούλωμα, άκουσα ένα θόρυβο. Σκέφτηκα πως κάποιος ζητιάνος ψάχνει μέσα στους κάδους άδεια μπουκάλια και όπως συνήθως γίνονταν, θα πέταγε τα σκουπίδια έξω από την πόρτα μας. Αυτό δεν ήθελα να το επιτρέψω.