Ἡ νέα ἀσεβής & ὑβριστική ἐκπομπή “Κάψε τό σενάριο” τοῦ νεοεποχίτικου Mega Channel

 

Όπως μας ενημέρωσε ο αγαπητός Αντώνιος Κ. το Mega Channel έχει προγραμματίσει για σήμερα εκπομπή υπό τον τίτλο ”κάψε το σενάριο” με την οποία διακωμωδεί τον Μυστικό Δείπνο του Κυρίου μας.
Ήδη αρκετοί αδελφοί έχουμε δραστηριοποιηθεί και στέλνουμε από χτές ηλεκτρονικά μηνύματα διαμαρτυρίας: http://www.megatv.com/article.asp?catid=14670  ή προβαίνουμε σε τηλέφωνα διαμαρτυρίας: τηλ.κέντρο Mega 210.6903000
Σας επισυνάπτω κάποια από τα μηνύματα που έχουμε αποστείλει: 
«Καλησπέρα σας και Χριστός Ανέστη, έχει διαδοθεί ευρέως ότι στο αυριανό (19/4/2012) επεισόδιο της σειράς “Κάψε το σενάριο” που προβάλλεται από το κανάλι σας, διακωμωδούνται γεγονότα της ζωής του Χριστού που περιγράφονται στο Ιερό Ευαγγέλιο.
Ακριβώς λόγω της ιερότητας του Ευαγγελίου και της αγάπης που τρέφουν στο πρόσωπο του Χριστού οι συνειδητοποιημένοι χριστιανοί ορθόδοξοι, που στη χώρα μας αντιπροσωπεύουμε ομολογουμένως έναν αρκετά μεγάλο αριθμό πολιτών, θα ήταν -αν μη τι άλλο-δείγμα σεβασμού και ευαισθησίας του καναλιού σας απέναντι στην ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως κάθε ανθρώπου να μην προσβάλλεται καμία θρησκεία, πόσο μάλλον η ορθόδοξη πίστη που όχι τυχαίως αποτελεί την επίσημη θρησκεία της χώρας μας.
Επειδή βεβαίως ουσιαστικά δεν δεσμεύεστε να προβάλλετε οτιδήποτε, τουλάχιστον ας τεθεί εις γνώσιν σας ότι θα εκτεθείτε στις νόμιμες συνέπειες και κυρώσεις, εφόσον επιβεβαιωθεί η προβολή τέτοιων προσβλητικών προς το πρόσωπο του Χριστού ή της ζωής του, αναφορών, οι οποίες δεν συνάδουν προς το αίσθημα λατρείας των πολιτών αυτής της χώρας που τον πιστεύουν και ομολογούν τον Ιησού Χριστόν.
Διαφημιστικό φιλμάκι του καναλιού σας υπό τον τίτλο ”κάψε το σενάριο” παρουσιάζει εκπομπή η οποία θα προβληθεί αύριο και διακωμωδεί τον Μυστικό Δείπνο του Κυρίου. Μπορείτε να πιστεύετε οτιδήποτε, δεν σας επιτρέπεται όμως να διακωμωδείτε και να θίγετε την πίστη του 98,2% των ορθοδόξων Ελλήνων.
Βέβαια δεν θα τολμούσατε ποτέ να διακωμωδείσετε τον Αλλάχ ή τον Θεό των Εβραίων ή τα ιερά σύμβολα τους διότι οι συνέπειες των ενεργειών σας θα γίνονταν άμεσα αντιληπτές.
Ως ελάχιστη πράξη ευαισθησίας προς το θρησκευτικό αίσθημα του Ορθόδοξου Ελληνικού λαού καλείστε να αποσύρετε την απαράδεκτη αυτή εκπομπή.
Σε κάθε πάντως περίπτωση επιφυλασσόμαστε για τις περαιτέρω νόμιμες, εις βάρος του καναλιού σας, ενέργειες.
Εννοείτε δε ότι θα μεριμνήσουμε για την ενημέρωση οικείων, φίλων και συλλόγων ώστε να μην παρακολουθούν πλέον το πρόγραμμα σας.»
Εμείς σαν Αναβάσεις πρέπει να σας θυμήσουμε ένα ακόμη μέρος από το αποδομητικό και νεοεποχήτικο πάζλ που μετέχει το mega channel, την εξαιρετικά άθλια και ασεβή σειρά που προώθησε ήδη από το 2010, το “Ουκ αν λάβεις”, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες εκατοντάδων και χιλιάδων ανθρώπων.
Σαφώς καί όλη η υπόλοιπη σειρά δεν σταματά να γελοιοποιεί τα πρόσωπα του Ιησού Χριστού, των Αποστόλων, του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, να παρουσιάζει κομμένα κεφάλια, αίμα παντού, και ότι άλλο άρρωστο φανταστεί ένας ανισόρροπος νους, κρίνοντας μάλιστα την άθλια παραγωγή ως κατάλληλη για παιδιά, με την γονική συναίνεση! Δεῖτε σχετική παλαιότερη ἀνάρτησή μας Ἐδῶ
http://anavaseis.blogspot.com/2012/04/mega-channel.html

Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ γιά τίς βλάσμημες ἐκπομπές τοῦ “Σκάϊ”: «Διαγράψτε τόν Σκάϊ ἀπό τά σπίτια σας»

                                  ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 19ῃ Ἀπριλίου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Μέ αἰσθήματα ἀπεριγράπτου πικρίας καί ἀφαντάστου ὀδύνης ἀναγκάζομαι μέσα στήν παγχαρμόσυνον πασχάλιον περίοδον, τήν λαμπροφόρον καί φωτοειδῆ, νά ὑψώσω ὡς ἔσχατος διάκονος τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας διά μίαν εἰσέτι φοράν φωνήν ἐντόνου διαμαρτυρίας, ὡς δικαιοῦμαι ἐκ τῆς θεσμικῆς μου εὐθύνης, διά τά ὅ,σα ἀσεβῆ, ψευδέστατα, πλαστογραφημένα, βλάσφημα καί κατασκευασμένα κατά τοῦ Παναγίου Θεανδρικοῦ Προσώπου τοῦ Δομήτορος τῆς Ἐκκλησίας καί ἐνσαρκωθέντος Λόγου τοῦ Πατρός, Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, προέβαλε καί αὖθις, κατά τήν προλαβοῦσα Μ. Ἑβδομάδα τοῦ 2012 ἀπό Μ. Τρίτης (10/4)ἕως καί Μ. Παρασκευῆς (13/4) ὁ τηλεοπτικός δίαυλος ΣΚΑΪ, ἰδιοκτησίας τοῦ ὁμίλου Ἀλαφούζου, διευκρινίζων τά ἀκόλουθα:

1. Ἀσφαλῶς ἡ θεόσδοτος ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου ἡ καί συνταγματικῶς κατοχυρωμένη ἐν Ἑλλάδι, κέκτηται τήν δυνατότητα ἀρνήσεως τῆς ἀληθείας τοῦ αἰωνίου Θεοῦ καί μάλιστα δύναται νά ἀμφισβητήσῃ μέ πάντοτε βέβαια εὐπρεπῆ ἀντιρρητικόν τρόπον, τήν Θεία Ἀποκάλυψιν καί νά διαδόσῃ τάς σχετικάς ἀπόψεις ἀναλαμβάνουσα βεβαίως ἐλευθέρως καί τάς σχετικάς πνευματικάς συνεπείας. Ὁ κραταιός λόγος τοῦ Σωτῆρος Κυρίου «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι» (Ματθ. ιστ΄ 24) κατοχυρώνει τά ἀνωτέρω.
2. Ἡ ἔντονος διαμαρτυρία καί ἔνστασίς μου κατά τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ ΣΚΑΪ πού ἡ ἕδρα του εὑρίσκεται ἐντός τῆς κανονικῆς μου δικαιοδοσίας εἰς Ν. Φάληρον Πειραιῶς, συνίσταται εἰς τό γεγονός ὅτι ὁ συγκεκριμένος τηλεοπτικός σταθμός ἐξεζήτησε τήν συνεργασίαν μετά τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί συνέπραξεν μετ’ Αὐτῆς δι’ ἕναν ὄντως ἱερόν σκοπόν, τήν ἀνακούφισιν τῶν ἐνδεῶν καί ἐμπεριστάτων ἀδελφῶν πού πλήσσονται ἀπό τήν ἐνσκήψασα οἰκονομικήν κρίσιν. Παρά δέ τό γεγονός ὅτι καί κατά τήν περυσινήν περίοδον τῆς Μ. Ἑβδομάδος τοῦ 2011, εἶχε μόνος αὐτός ἐξ ὅλων τῶν τηλεοπτικῶν διαύλων τῆς Χώρας προβάλλει τά ἴδια κατεσκευασμένα ἐπιστημονοφανῆ ντοκυμαντέρς παραγωγῆς τοῦ γνωστοῦ σιωνιστικοῦ Μουσείου Ροκφέλερ τοῦ Τέλ-Ἀβίβ, ἡ Ἁγιωτάτη ἡμῶν Ἐκκλησία διά τοῦ Μακαριωτάτου Προκαθημένου Αὐτῆς Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου τοῦ Β΄, τοῦ νουνεχοῦς, σοφοῦ καί γεραροῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ἀνδρός, ἀπεδέχθη διαβεβαιώσεις τῶν ἰθυνόντων τοῦ τηλεοπτικοῦ διαύλου, ὡς καί ἡ ἐλαχιστότητά μου, ὅτι δέν θά ἐπαναληφθῆ ἡ εἰς βάρος τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας καί τοῦ Παναγίου Προσώπου τοῦ Δομήτορος Αὐτῆς ἀήθης καί χυδαία ἐπίθεσις. Διά τόν λόγον δέ αὐτόν, ἡ Ἁγιωτάτη ἡμῶν Ἐκκλησία δεικνύουσα πάντοτε τήν μακρόθυμον καί ἐπιεικῆ Αὐτῆς διάθεσιν ἐνισταμένη κατά μεθοδειῶν καί ὄχι κατά προσώπων, ἐχώρησεν εἰς συνεντεύξεις πού προεβλήθησαν ὑπό τοῦ τηλεοπτικοῦ διαύλου ΣΚΑΪ καί μάλιστα ἡ ἐλαχιστότης μου ἐνεφανίσθη τήν Μ.  Τρίτην 2012 εἰς τήν πρωϊνήν ζώνην τοῦ τηλεοπτικοῦ Σταθμοῦ κατά τήν διαδικασίαν διανομῆς 5.000 δεμάτων ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως πρός ἐμπεριστάτους ἀδελφούς τῆς εὑρυτέρας περιοχῆς τοῦ Πειραιῶς καί ὡμίλησεν εὐφήμως διά τήν ἀνθρωπιστικήν προσπάθειαν τοῦ ἐν λόγῳ διαύλου.
3. Ἑπομένως ἡ μετ’ ὀλίγας ὥρας ἀπό τό ἑσπέρας τῆς Μ. Τρίτης 2012 βάναυσος καί σκληρά ἐπίθεσις κατά τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν πίστεως, προσβάλλει καταφώρως καί τούς διακόνους τῆς Ἐκκλησίας ἐμφανίζων αὐτούς ὡς δῆθεν προβάλοντας καί διακονούντας ἰδεοληψίας καί ψεύδη.
4. Εἶναι διϊστορικῶς ἀποδεδειγμένο τό ἄσβεστον μῖσος καί ἡ τρομακτική ἐμπάθεια πού ἀδιαπτώτως τρέφουν ἀπό γενεάς εἰς γενεάν οἱ ραββίνοι τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ οἱ ὁποίοι μιμούμενοι κατά πάντα τούς προπάτορας αὐτῶν Ἄννα, Καϊάφα καί τά μέλη τοῦ Συνεδρίου ἀνασταυρώνουν διά τῶν ψευδολογιῶν, τῶν πλαστογραφημένων, χαλκευμένων καί κιβδήλων στοιχείων εἰς κάθε μετρητή στιγμή τοῦ χρόνου τό Πανάγιον Θεανδρικόν Πρόσωπον τοῦ Ἐνσαρκωθέντος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ἐνστερνιζόμενοι πλήρως τήν Καμπαλά καί τό Ταλμούδ μέ τό ἐξόχως φρικιαστικό σατανιστικό τους περιεχόμενο καί μή ἀνανήπτοντες καί μή διερωτώμενοι διά ποῖον ἔγκλημα ἐκολάσθη ὁ λαός των διά δισχιλιετοῦς ἐξορίας ἐκ τῆς «γῆς τῆς ἐπαγγελίας» καί διατί ἔπαυσεν ἡ βασιλεία καί ἡ ἀρχιερωσύνη εἰς τόν λαόν τοῦ Ἰσραήλ; Πλήρης ἀπόδειξις καί διά τούς τυχόν ἀφελεῖς ἀποτελοῦν τά προβληθέντα ἀπό τόν τηλεοπτικόν δίαυλον κατασκευάσματα τοῦ Σιωνιστικοῦ καί τοῦ Ἑβραϊκοῦ λόμπυ.
5. Ὑφέρπει διάδοσις καί φήμη εἰς τούς δημοσιογραφικούς χώρους ἀκόμη καί ἐντός τοῦ τηλεοπτικοῦ διαύλου ὅτι ὁ ἔγκυρος καί ἀξιολογώτατος δημοσιογράφος κ. Ἀ. Παπαχελᾶς, γνωστός καί ὡς προσκεκλημένος τῆς διαβοήτου Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, διευθυντής τοῦ τηλεοπτικοῦ διαύλου ΣΚΑΪ καί ὁ Πρόεδρος τοῦ ὁμίλου κ. Ἰ. Ἀλαφοῦζος, ἐχρηματοδοτήθησαν ἀπό τόν Σιωνιστικό καί διεθνές Ἑβραϊκό λόμπυ διά νά προβάλουν τά ἀναίσχυντα καί ἀνιστόρητα καί φαιδρά ψεύδη του, μέ τόσα χρήματα πού καλύπτουν τήν λειτουργία τοῦ τηλεοπτικοῦ διαύλου δι’ ὅλον τόν χρόνον. Ἀσφαλῶς ἡ φήμη αὐτή δέν ἀποδεικνύεται καί τό ἄν εἶναι ἀληθής ἤ ὄχι τόγνωρίζουν μόνον οἱ ἴδιοι καί ἐκείνοι πού τυχόν ἐπλήρωσαν καί ἀσφαλῶς προσωπικῶς δηλώνω ὅτι δέν τήν υἱοθετῶ. Παραμένει ὅμως ὡς ζητούμενο, τό ὁποῖο ὀφείλουν νά διευκρινήσουν δημοσίᾳ οἱ κ. Ἀλαφοῦζος καί Παπαχελᾶς διά ποίους λόγους μόνοι αὐτοί ἐξ ὅλων τῶν τηλεοπτικῶν διαύλων εἰς τήν ἰδιαιτέρως εὐαίσθητον περίοδο τῆς Μ. Ἑβδομάδος καί παρά τήν συνεργασίαν των μετά τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τίς προβαλόμενες εὐχές των διά καλό Πάσχα, προέβαλαν τά τραγικά καί ἐπονείδιστα κατασκευάσματα πού ἀπομειώνουν τό Πανάγιον Πρόσωπον τοῦ ὑπέρ ἡμῶν Σταυρωθέντος καί Ἀναστάντος Κυρίου. Τό ἔκαμαν ἀπό σχετική ἰδεολογική σύγκλιση; Ἔχουν τήν ὑποχρέωση κατόπιν τῶν ἀνωτέρω νά ἀπαντήσουν δημοσίᾳ διά νά γνωρίζῃ πλέον καί ἡ Ἁγιωτάτη ἡμῶν Ἐκκλησία ἐάν διέπονται οἱ συγκεκριμένοι ἀπό ἀντιχριστιανική ἀντίληψη.
6.  Γνωρίζω καλῶς, ὅτι θά σπεύσουν κατευθυνόμενοι καί καλά ἀμοιβόμενοι κάλαμοι νά μέ χαρακτηρίσουν γραφικό, φονταμενταλιστή, συνωμοσιολόγο, σκοταδιστή, ἀκραῖο, παράλογο διότι τόσο πολύ πιστεύουν εἰς τήν ἐλευθερία ἐκφράσεως καί εἰς τήν δημοκρατία ἐνῶ διαπνεόνται βαθύτατα ἀπό φασιστικά ἰδεώδη, θεωροῦντες ὡς ἀλήθεια μόνον ὅτι ἐκείνοι πιστεύουν καί ἀποδέχονται, διά τήν εὐπρεπῆ καί ἐκ λόγων εὐθύνης διαμαρτυρίαν μου. Ἐάν ἤμην φονταμενταλιστής ὡς μέ καθυβρίζουν δέν θά διεμαρτυρόμην μέ ἐπιχειρήματα εὐπρεπῶς, ἀλλά εἶχα τήν «δυνατότητα» καί τήν «γνώση» νά ἀντιμετωπίσω «ἄλλως» τήν ἐπίθεση. Ὁ λόγος ὅμως τοῦ Κυρίου μου ἐπί τοῦ Σταυροῦ: «Πάτερ ἄφες αὐτοῖς, οὐ γάρ οἴδασι τί ποιούσι» (Λουκ. ΚΓ 34) καί ὁ λόγος τοῦ λιθοβολιθέντος Πρωτομάρτυρος Στεφάνου «Κύριε μή στήσης αὐτοῖς τήν ἁμαρτίαν ταύτην» (Πραξ. Ζ 60) μέ συνέχουν καί μέ καθοδηγοῦν.

7.      Ἐκ πάντων τῶν ἀνωτέρω ἀνιδρύεται καί ἕτερον συναφές μεῖζον θέμα διά τάς ἐλλογιμωτάτας Καθηγητρίας καί ἐλλογιμωτάτους Καθηγητάς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποίοι ὑπογράψαντες εἰς τό γνωστό ψήφισμα πέραν τῶν ἄλλων στρεβλώσεων τῶν λόγων μου καί τῶν πράξεών μου ὡς λ.χ. ὅτι ὁμιλῶν κατά τῆς παναιρέσεως τοῦ συγκρητισμοῦ πού ὁμογενοποιεῖ τήν ἀποκαλυφθεῖσαν θεόθεν Ἀλήθεια μέ τό σατανικόν ψεῦδος, δῆθεν ἀντιτίθεμαι εἰς τούς διά πανορθοδόξων ἀποφάσεων διεξαγομένους θεολογικούς διαλόγους τούς ὁποίους καί ὑποστηρίζω ἐντός τῶν κανονικῶν πλαισίων κινουμένους, ὡς ἡ Σεπτή Ἱεραρχία τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔχει σχετικῶς ἀποφασίσῃ (Ὀκτώβριος 2010) μέ κατηγοροῦν ὅτι ἀναιτίως καί δίχα ποιμαντικῆς συνέσεως ἀναφέρομαι εἰς τούς λειτουργούς καί ἐκπροσώπους τοῦ Σιωνισμοῦ. Τίθεται λοιπόν δι’ αὐτούς τό κρίσιμον ἐρώτημα συμφωνοῦν μέ τάς ἀνωτέρω κακουργίας τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Σιωνισμοῦ καί ἄν ὄχι ἀναμένομεν ὅλοι τό ἀντίστοιχον ψήφισμα ὡς ἀποδεικτικόν τῆς θεολογικῆς των εὐαισθησίας. Ἄλλως δυστυχῶς συντάσσονται μετ’ αὐτῶν καί βεβαίως ἡ κρίσις «οὐκ ἔστι ἐκ τοῦ κόσμου τούτου». Ἐνδεχομένως ὅμως τό θέμα δέν προσφέρεται διά τακτοποίησιν συγγενικοῦ προσώπου πρώτου βαθμοῦ εἰς μεγαλώνυμον χώραν τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης.

Ὅθεν κατόπιν τῶν ἀνωτέρω δηλώνω εἰς τόν εὐαγῆ Κλῆρον καί τὀν φιλόχριστον λαόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, Φαλήρου, Δραπετσώνας καί Ἁγ. Ἰωάννου Ρέντη ὅτι παύω οἱανδήτινα συνεργασίαν μετά τοῦ Ραδιοτηλεπτικοῦ Σταθμοῦ ΣΚΑΪ καί τοῦ Ὁμίλου Ἀλαφούζου καί πατρικῶς προτρέπω νά τιμωρήσουν αὐτούς μή φιλοξενοῦντες τό τηλεοπτικόν καί ραδιοφωνικόν των σῆμα εἰς τάς οἰκίας αὐτῶν.

Μετ’ εὐχῶν

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

 http://anavaseis.blogspot.com/2012/04/blog-post_4382.html

Πώς θα αλλάξουν τα αναστημένα σώματα κατά την Δευτέρα Παρουσία; (Ἅγ. Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος)

Ἀναρτήθηκε ἀπὸ  hristospanagia4

  Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, στον οποίον ο Θεός αποκάλυψε πώς θα αλλάξουν τα υλικά σώματα και θα αφθαρτοποιηθούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού! Το κείμενο λήφθηκε από το βιβλίο: “Άγιος Συμεών Ο Νέος Θεολόγος”, ο βίος του Αγίου, από τον Νικήτα Στηθάτο, κριτική έκδοση του Αρχιμ Συμεών Κούτσα, Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, σελ. 189-193.

Μια μέρα, καθώς προσευχόταν [ο Αγιος Συμεών]  με καθαρότητα και συνομιλούσε με τον Θεό, είδε πως ο αέρας άρχισε να φωτίζει το νου του, και ενώ ήταν μέσα στο κελί του, νόμιζε  ότι βρισκόταν έξω, σ’ ανοιχτό χώρο. Ήταν νύχτα, που μόλις είχε ξεκινήσει. Τότε άρχισε να φέγγει από ψηλά όπως το πρωινό ροδοχάραμα- ω των φρικτών οπτασιών του ανδρός!-, και το οίκημα κι όλα τ’ άλλα εξαφανίστηκαν, και  νόμιζε ότι δεν ήταν καθόλου σε οίκημα. Τον συνέπαιρνε ολότελα θεία έκσταση αντιλαμβανόμενος καλά με τον νου του  το φως εκείνο που του  εμφανιζόταν. Αυτό μεγάλωνε λίγο –λίγο κι έκανε τον αέρα να φαίνεται  πιο λαμπερός κι αισθανόταν  τον εαυτό του μ’ ολόκληρο το σώμα του να βρίσκεται έξω από τα γήινα.
Αλλά επειδή εξακολουθούσε να λάμπει ακόμη περισσότερο εκείνο το φως και του φαινόταν σαν ήλιος που μεσουρανώντας έλαμπε από ψηλά, αισθανόταν σαν να στέκεται στο μέσο του φωτός και ότι ολόκληρος ο εαυτός του μαζί με το σώμα του ήταν γεμάτος από χαρά και δάκρυα λόγω της γλυκύτητας που του προξενούσε η παρουσία του. Παράλληλα έβλεπε ότι το ίδιο φως κατά τρόπο θαυμαστό ήρθε σε επαφή με το  σώμα του και σιγά-σιγά διαπερνούσε τα μέλη του. Η έκπληξη αυτής της οπτασίας τον απομάκρυνε από την προηγούμενη θεωρία και τον έκανε να αισθάνεται μόνο αυτό το εξαίσιο πράγμα που συνέβαινε μέσα του. Έβλεπε, λοιπόν, ότι το φως εκείνο σιγά-σιγά εισχωρούσε σ’ ολόκληρο το σώμα του, την καρδιά  και τα έγκατά του και τον έκανε ολόκληρο σαν φωτιά και φως.
Και όπως προηγουμένως το οίκημα, έτσι και τώρα τον έκανε να χάσει την αίσθηση του σχήματος, της θέσεως, του βάρους και την μορφής του σώματος και σταμάτησε κα κλαίει. Τότε ακούει μια φωνή από το φως να του λέει: «Κατά τον ίδιο τρόπο είναι αποφασισμένο ν’ αλλάξουν οι Άγιοι που θα ζουν και θα βρίσκονται ακόμη εδώ κατά την ώρα της έσχατης σάλπιγγας, κι έτσι μεταμορφωμένοι θ’ αρπαγούν, όπως λέει και ο απόστολος Παύλος».

Για πολλές ώρες όντας ο μακάριος σ’ αυτήν την κατάσταση, ανυμνώντας μυστικά και ακατάπαυστα το Θεό και κατανοώντας τη δόξα που τον περιέβαλλε και την αιώνια μακαριότητα που πρόκειται να δοθεί στου Αγίους, άρχισε να σκέφτεται και να μονολογεί μέσα του: «Άραγε θα ξαναγυρίσω πάλι στην προηγούμενη κατάσταση του σώματος μου ή θα ζήσω έτσι συνέχεια;» Μόλις έκανε τη σκέψη αυτή, αμέσως αισθάνθηκε να περιφέρει το σώμα του σαν σκιά ή σαν πνεύμα. Καταλάβαινε  ότι είχε γίνει, όπως είπαμε, ολόκληρος με το σώμα του φως χωρίς μορφή, χωρίς σχήμα και άυλο. Και το μεν σώμα του το αισθανόταν ότι υπάρχει, πλην όμως χωρίς υλικές διαστάσεις και σαν πνευματικό. Αισθανόταν δηλαδή να μην έχει καθόλου βάρος ή όγκο κι απορούσε βλέποντας τον εαυτό του που είχε σώμα να είναι σαν ασώματος. Και το φως που λαλούσε μέσα του, όπως και προηγουμένως, του έλεγε και πάλι: «Τέτοιοι θα είναι μετά την ανάσταση στον μέλλοντα αιώνα όλοι οι άγιοι περιβλημένοι ασωμάτως με σώματα πνευματικά ή ελαφρότερα και λεπτότερα και πιο αιθέρια ή παχύτερα και βαρύτερα και πιο γεώδη, από τα οποία θα καθορισθεί για τον καθένα η στάση και η τάξη και η οικείωση με το Θεό».

Αυτά όταν άκουσε ο θεοπτικότατος και θεόληπτος Συμεών κι αφού είδε το ανέκφραστο θεϊκό φως κι ευχαρίστησε  τον Θεό, που δόξασε το γένος μας και το έκανε μέτοχο της θεότητας και της βασιλείας Του, ξαναγύρισε πάλι στον εαυτό του και βρέθηκε ξανά μες στο κελί του  στην προηγούμενη ανθρώπινη φυσική κατάσταση. Όμως με όρκους διαβεβαίωνε εκείνους με τους οποίους είχε θάρρος και φανέρωνε τα μυστικά του, ότι «για πολλές ημέρες αισθανόμουν αυτή την ελαφρότητα του σώματος  χωρίς να καταλαβαίνω  καθόλου ούτε κόπο, ούτε πείνα, ούτε δίψα».

Επειδή, λοιπόν, με αυτά ενωνόταν μόνο με το Πνεύμα κι ήταν γεμάτος από τα θεϊκά χαρίσματά Του- και φυσικά είχε καθαρίσει και ο ίδιος πλήρως το νου του-, έβλεπε  οπτασίες και φρικτές αποκαλύψεις του Κυρίου όπως παλαιά οι Προφήτες. Έτσι, έχοντας  αποστολική διάνοια, επειδή την ύπαρξή του κατηύθυνε και κινούσε το θείο Πνεύμα, είχε και το χάρισμα του λόγου που έβγαινε από  τα  χείλη του και, ενώ ήταν όπως κι εκείνοι αγράμματος, θεολόγησε και με τα θεόπνευστα συγγράμματα του διδάσκει τους πιστούς την ακρίβεια της ευσεβούς ζωής. Έχοντας ανέλθει σ’ ένα τέτοιο πνευματικό επίπεδο, αρχίζει να συγγράφει  ασκητικούς λόγους κατά κεφάλαια για τις διάφορες αρετές και τα πάθη που αντίκεινται σ’ αυτές, από όσα  αυτός έμαθε από την προσωπική του ασκητική ζωή και τη θεία γνώση που του δόθηκε, και περιγράφει με ακρίβεια τη μοναχική ζωή για όσους την ασκούν και έτσι γίνεται για τον ισραηλιτικό λαό των μοναχών ποταμός Θεού γεμάτος πνευματικά νερά.

Ἡ συνταγή ἐξόδου ἀπό τήν οἰκονομική κρίση!

  Η συνταγή εξόδου από την οικονομική κρίση! 

Τι προτείνει γέροντας ασκητής στους Έλληνες για να ξεπεράσουν τη θλίψη και τη δυστυχία που προκαλεί η δοκιμασία της Ελλάδος. Ποιό δρόμο προτείνει για να γιορτάσουν την Ανάσταση και να φωνάξουν το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Πολλοί δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι η δοκιμασία στα μάτια του Θεού εκλαμβάνεται ως άσκηση που αποσκοπεί να φέρει τον άνθρωπο πιο κοντά Του! Και ως δοκιμασία νοείται κάθε πρόβλημα που προκαλεί κρίσεις, εφήμερα αδιέξοδα, γογγυσμούς και γκρίνιες. Ο άνθρωπος στα μάτια του Θεού λογίζεται ως αθλητής που αγωνίζεται και προπονείται νύχτα -ημέρα προκειμένου να ανταπεξέλθει στον αγώνα της ζωής και να λάβει το στεφάνι της νίκης.

Μέσα στο πλαίσιο τούτο νοείται και η οικονομική κρίση, την οποία όλοι βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Όλοι μας λοιπόν άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο δοκιμαζόμαστε στο στάδιο αυτό. Και από το πόσο θα ανταπεξέλθουμε στην προπόνηση, από το πόσο καλοί θα είμαστε εξαρτάται και το αν θα τα καταφέρουμε να βγούμε νικητές. Πότε όμως ο αθλητής γίνεται καλός και φθάνει στο στόχο της νίκης; Όταν υπακούει στις εντολές του προπονητή! Τότε είναι αλήθεια ότι η δοκιμασία μετατρέπεται σε παιχνίδι και ουσιαστικά χαροποιεί τον αθλητή…

Στην υπακοή κρύβεται το μεγάλο μυστικό της υπέρβασης κάθε δοκιμασίας. Ο Θεός είναι ο άριστος προπονητής που επιθυμεί διακαώς για τον άνθρωπο την ευτυχία και την χαρά της νίκης. Αρκεί λοιπόν ο άνθρωπος να στρέψει τα μάτια προς τον ουρανό και Τον αφουγκραστεί και τότε η δοκιμασία γίνεται απλό-ευχάριστο παιχνιδάκι! Ναι, καλά διαβάσατε γίνεται παιχνίδι που οδηγεί πάντα στη νίκη. Και ως νίκη νοείται η γη που ρέει μέλι και γάλα, ευτυχία, χαρά, δικαιοσύνη. Είναι η αναφερόμενη στις γραφές γη της επαγγελίας…

Η Ελλάδα ως νέος Ισραήλ

Τρανό παράδειγμα αποτελεί η πορεία του παλαιού Ισραήλ από την Αίγυπτο, η οποία είχε ως κατάληξη τη μετάβαση στη γη τούτη!

Και η πορεία αυτή, επαναλαμβάνεται διαχρονικά για το Νέο Ισραήλ. Και στο νέο Ισραήλ περιλαμβάνεται και η ευλογημένη χώρα μας η Ορθόδοξη Ελλάδα. Ο νέος Ισραήλ ζει τώρα στην ανασφάλεια και τον φόβο που προκαλεί η αχανής πνευματική έρημος της ζωής! Βιώνει τις θλίψεις και τις απογοητεύσεις της νοσηρής προσκόλλησής της στο τι θα φάει και τι θα πιεί.

Η Βασιλεία όμως των ουρανών δεν είναι βρώσις και πόσις, δηλαδή το τι θα φάμε και το τι θα πιούμε, αναφέρεται στο δοξαστικό τροπάριο των Αίνων της Ε’ Κυριακής των Νηστειών!

Η προσκόλλησή μας λοιπόν στα υλικά αγαθά έφερε αυτή την κρίση! Και αυτό γιατί η ψευδαίσθηση της ιδιοκτησίας που μεθοδευμένα και συστηματικά καλλιεργήθηκε μας απομακρύνει από τους πραγματικούς θησαυρούς που φέρνουν στον άνθρωπο την ασφάλεια, την χαρά και την ευτυχία. Και η ψευδαίσθηση αυτή έφερε την διαπλοκή , τις απάτες, τη σήψη και τη διαφθορά να κυριαρχούν στον αγιασμένο τούτο τόπο. Μετέτρεψαν την Ελλάδα σε κρανίου τόπο και αχανή έρημο.

Έλεος και θυσία γιααποφυγή των επερχόμενων δεινών

Το ζητούμενο λοιπόν είναι σήμερα πως θα ξεφύγουμε από την έρημο τούτη, νοούμενη ως ανεργία, ως φτώχεια ως δυστυχία, ως πόνο…; Πως λοιπόν θα ξεπεράσουμε την κρίση και θα φθάσουμε στη νέα γη της Επαγγελίας;

Η προσέγγιση στους θησαυρούς της γης που ρέει μέλι και γάλα στην παραδεισένια γη της αιώνιας ευτυχίας γίνεται μόνο μέσω μίας οδού και μέσω ενός προπονητή! Η οδός αυτή ονομάζεται «Έλεος και Θυσία» και έχει ως μοναδικό προπονητή τον Ιησού Χριστό.

Όσο λοιπόν οι Έλληνες Χριστιανοί αρνιόμαστε να βαδίσουμε την οδό τούτη τόσο οι κλυδωνισμοί θα αυξάνονται προκαλώντας νέες κρίσεις, νέα προβλήματα, νέες θλίψεις και ανασφάλειες, τονίζει γνωστός γέροντας ασκητής που ζει στο Παγγαίο όρος. Η οδός αυτή έχει ως στέγαστρο τη νεφέλη, δηλαδή την Παναγία μας που μας προστατεύει από τον καύσωνα της αμαρτίας. Έχει το μάννα των Αγγέλων που τρέφει αυτούς που αποφασίζουν να τη διαβούν. Έχει το άκτιστο φως που φωτίζει το κάθε διαβάτη οδηγώντας τον στη νίκη και στο έπαθλο. Και τι δεν έχει αυτή η οδός! Όλα τα καλούδια του Θεού, λέει χαρακτηριστικά ο γέροντας ασκητής…

«Καλοί μου Χριστιανοί θα έρθουν πολλά δεινά. Δεινά που μεταφράζονται σε πόλεμο, πείνα και δυστυχία εάν αμέσως δεν επιστρέψουμε ψυχή και σώματι στην οδό του ελέους και της θυσίας. Και στο δρόμο αυτό ο άνθρωπος δεν περπατά με τα πόδια του σώματος αλλά με την ψυχή του! Μόνο με την ψυχή του μπορεί να περπατήσει. Θα μου πείτε: Τι μας λες παπά! Μπορεί η ψυχή να έχει ποδάρια; Ναι καλοί μου χριστιανοί έχει ποδάρια και η ψυχή. Κι αν αυτά βαδίσουν στο δρόμο του ελέους και της θυσίας που άνοιξε διάπλατα πρώτος ο Χριστός τότε αγιάζονται, χαροποιώντας τον Πατέρα και Δημιουργό Θεό Και αγιασμός σημαίνει πως γεμίζει ο άνθρωπος με τα ουράνια δώρα, της δικαιοσύνης, της ανιδιοτέλειας, της αλήθειας, της πραγματικής αγάπης μεταφραζόμενης ως θείου έρωτα καθώς και όλα τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Τότε και μόνο τότε ο άνθρωπος γίνεται μέτοχος της αναστάσιμης χαράς, που μετατρέπει τη θλίψη σε χαρά, τον πόνο σε αγαλλίαση. Τότε κάθε τόπος αγιάζεται και κάθε αρρώστια θεραπεύεται. Κάθε κρίση διαλύεται και ανοίγουν νέοι ορίζοντες και προοπτικές! Σχηματίζονται νέες αυτοκρατορίες… και αλλάζει παγκοσμίως το σκηνικό!

Γρήγορα συνεχίζει ο γέροντας ασκητής του Παγγαίου όρους σύσσωμη η Ελλάδα θα κληθεί να περπατήσει, με την ψυχή της την οδό του ελέους και της θυσίας μέσα από σειρά γεγονότων και δοκιμασιών που η φιλευσπλαχνία και η αγάπη του Σωτήρα Χριστού ετοιμάζει. Συνταρακτικά γεγονότα θ’ έρθουν εντελώς ξαφνικά. Γεγονότα που θα πρέπει πάση θυσία και με οποιαδήποτε κόστος να βρουν τους Χριστιανούς πάνω στα χνάρια και τις περπατησιές του Κυρίου μας. Θα πρέπει να τους βρουν με αναμμένες τις δάδες της καρδιάς τους με το φως της ταπείνωσης. Μόνο πατώντας στα χνάρια αυτά θα νιώθουμε ασφαλείς. Μόνο έτσι θα φθάσουμε στην έξοδο από το τούνελ του διαβόλου, την άβυσσο που βιώνουμε σήμερα στο πετσί μας. Μόνο έτσι θα αξιωθούμε να φθάσουμε στο αναστάσιμο γεύμα, νοούμενο και ως γη της Επαγγελίας.

Αλίμονο όμως Χριστιανοί μου, σ’ αυτούς που τα επερχόμενα γεγονότα θα τους βρουν να περιπλανώνται ακόμη στην έρημο αναζητώντας ψεύτικους σωτήρες που δημιουργεί η οφθαλμαπάτη της αγνωσίας τους και της συνειδητής η ασυνείδητης απομάκρυνσης από τον Χριστό. Αλίμονο γιατί θα υποφέρουν πολλά δεινά. Αυτοί οι δυστυχείς, όπως έλεγε ο Άγιος της Ρωμιοσύνης Κοσμάς ο Αιτωλός θα φθάσουν να παρακαλούν να βγουν οι νεκροί από τους τάφους για να χωθούν οι ίδιοι, μήπως και γλυτώσουν… από τη συμφορά! Καλό λοιπόν είναι να γνωρίζουν τώρα μάλιστα που βρισκόμαστε στο καταμεσής των γεγονότων και του πάθους του Γολγοθά της ευλογημένης χώρας μας ότι χωρίς Χριστό σωτηρία δεν υπάρχει. Τελεία και παύλα…»

Τα λεγόμενα του γέροντα ασκητή, αποτελούν απάντηση σ’ αυτούς που αγωνιούν να μάθουν το πως θα εξελιχθούν και το πότε θα γίνουν τα γεγονότα που θα επαληθεύσουν τις προφητείες των αγίων μας. Σ’ αυτούς κυρίως που εκλαμβάνουν ως ποθούμενο και γη της Επαγγελίας, τη μετάβαση στη Βασιλεύουσα και στην Αγία Σοφία. Σ’αυτους που θέλουν να σταθούν πάλι στον αναστημένο ελεήμονα πάλαι ποτέ μαρμαρωμένο βασιλιά μας, τον Άγιο Ιωάννη Βατάτζη.

Θεωρούν οι καημένοι και πιστεύουν πως το ποθούμενο θα το ζήσουν ως θεατές και απλοί παρατηρητές. Κάνουν τραγικό όμως λάθος. Αυτοί λέγει ο ταπεινός ασκητής που θα αξιωθούν να βιώσουν τον αναστάσιμο χαρακτήρα του ποθούμενου θα είναι εκείνοι μόνο που θα πατούν στα χνάρια του Κυρίου στην οδό του ελέους και της θυσίας. Εκείνοι που θα υψώνουν ως σημαία τον ευαγγελικό λόγο και τις διδαχές Του.

Οι υπόλοιποι ως γνωστό υποφέρουν σήμερα και θα συνεχίσουν να υποφέρουν σε κάθε λογής κρίσεις και δεινά. Και αυτό γιατί κάθε φορά θα πιστεύουν σε ψευδαισθήσεις και οφθαλμαπάτες των σύγχρονων Σειρήνων της εποχής που θα τους απογοητεύουν και θα τους κάνουν να κλυδωνίζονται καταδικάζοντάς τους σε θάνατο μακρυά από την πολυπόθητη Ιθάκη.

Και θα συνεχίσουν να υποφέρουν, καλοί μου άνθρωποι, αν δεν κοιτάξουν με τα μάτια της ψυχής στον ουρανό και δεν βαδίσουν με τα πόδια της ψυχής στο θυσιαστικό δρόμο του Σωτήρα Χριστού. Γιατί θα ζουν συνεχώς στο πάθος μη δυνάμενοι να ανέβουν το λόφο του Γολγοθά και να γευτούν αναστάσιμη χαρά.

Ο γέροντας ασκητής μας δίνει τη συνταγή για να γιορτάσουμε Πάσχα αληθινό. Ας κλείσουμε λοιπόν τα αυτιά μας στις σειρήνες. Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας ακόμη και προς τους λογιζόμενους ως χειρότερους εχθρούς, ας εναποθέσουμε τους θησαυρούς μας στα χέρια των φτωχών. Και τότε οι ψυχές μας θα αξιωθούν να αναφωνήσουν το

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Καλό Πάσχα

Σ.Ο.

Συντάκτης: ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΤΥΛΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2012

Διαβάστε τι διδάσκουν στα σχολεία της Αλβανίας για την Ελλάδα Μίσος, φανατισμό αλλά και πλαστογραφημένη Ιστορία που καμία σχέση δεν έχει με την πραγματική, διδάσκει η αλβανική κυβέρνηση στους μαθητές των σχολείων. Οι νεαροί Αλβανοί μέσα από τα νέα επίσημα σχολικά βιβλία τους μαθαίνουν την Ιστορία της «Μεγάλης Αλβανίας» και διδάσκονται, μεταξύ άλλων, ότι «η Βορειοδυτική Ελλάδα, από τη Φλώρινα έως την Πρέβεζα, είναι αλβανικό εθνικό έδαφος στο οποίο "αιμοσταγείς" Έλληνες πραγματοποίησαν "εθνοκάθαρση" στους Τσάμηδες που πλειοψηφούσαν στα χώματα αυτά».  Η νέα γενιά Αλβανών μαθαίνει, μεταξύ άλλων, πως... έχει ίδιο DΝΑ με τον βασιλιά Πύρρο της Ηπείρου και την Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.Όλα αυτά τυπώθηκαν φέτος στα επίσημα σχολικά εγχειρίδια με την έγκριση του αλβανικού υπουργείου Παιδείας. Στο νέο βιβλίο «Γεωγραφία της Αλβανίας», που εκδόθηκε φέτος και ήδη αποτελεί διδακτική ύλη στα λύκεια της χώρας, οι μαθητές διδάσκονται όχι μόνο για τη γεωγραφία της χώρας τους αλλά και για περιοχές όμορων χωρών που, σύμφωνα με τους συγγραφείς, κατοικούνται από Αλβανούς.  Στις «αλβανικές περιοχές» (treva shqiptare) που έμειναν εκτός αλβανικού κράτους περιλαμβάνονται το Κοσσυφοπέδιο, τμήματα του Μαυροβουνίου και της Σερβίας, η μισή έκταση των Σκοπίων και βέβαια ολόκληρη η ΒΔ Ελλάδα, με τους Νομούς Φλώρινας, Καστοριάς, Γρεβενών, Ιωαννίνων, Άρτας, Πρέβεζας, Θεσπρωτίας και το βόρειο τμήμα του Νομού Αιτωλοακαρνανίας.  Συγκεκριμένα, όσον αφορά στη χώρα μας, στο κεφάλαιο «Οι αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα», αναφέρονται τα εξής: «Είναι αλβανικές περιοχές που αδίκως προσαρτήθηκαν στο ελληνικό κράτος το 1913 από το Συμβούλιο των Πρεσβευτών. Οι ιστορικές εξελίξεις, οι μαζικές βίαιες μετακινήσεις των αυτοχθόνων αλβανικών πληθυσμών και η έλλειψη επίσημων στοιχείων δυσκολεύουν των προσδιορισμό των αλβανικών περιοχών στην Ελλάδα και κυρίως των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων των συγκεκριμένων περιοχών. Αυτές οι περιοχές βρίσκονται στη Βορειοδυτική Ελλάδα, νότια της "Μακεδονίας" και νοτιοανατολικά της Αλβανίας μέχρι τον κόλπο της Άρτας και αποτελείται από τις περιοχές Τσαμουριά, Φλώρινα, κ.λπ.». Οι συγγραφείς του βιβλίου υποστηρίζουν πως η Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει «εθνοκάθαρση» με στόχο τον αφανισμό των Αλβανών που ζούσαν εκεί. Ο χάρτης με τη Μεγάλη Αλβανία και τις όμορες «αλβανικές περιοχές» κοσμεί το εξώφυλλο τόσο του βιβλίου όσο και του τετραδίου ασκήσεων των μαθητών που καλούνται, για παράδειγμα, να ζωγραφίσουν τις περιοχές της Ελλάδας όπου ζουν... Αλβανοί ή να απαντήσουν στα ερωτήματα: «Ποιες είναι οι αλβανικές περιοχές της Ελλάδας;» ή «Αναφέρετε τις εκδιώξεις που υπέστησαν οι Αλβανοί από τις ελληνικές αρχές».

 

Φωτογραφίες από την Εξόδιο Ακολουθία του καθηγητή Στέργιου Σάκκου

Η Εξόδιος Ακολουθία  ετελέσθει στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Σωτήρος της Ορθοδόξου Αδελφότητος "Χριστιανική Ελπίς", στο Φίλυρο Θεσσαλονίκης την Δευτέρα 16 Απριλίου 2012. Ακολουθούν οι φωτογραφίες.

(Φωτό geohour & 30imer)

ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΟ

espressonews.gr

Ηταν η γυναίκα-σύμβολο στη μάχη κατά του καρκίνου. Η συμμετοχή της στο διαφημιστικό σποτ της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «Μείνε Δυνατός», στο οποίο έπαιζε μποξ μαζί με τον ιδρυτή της οργάνωσης Παναγιώτη Μιχαήλ για να νικήσει την επάρατη νόσο, την έκανε γνωστή σε όλη την Ελλάδα. Κι όμως, η στάση ζωής και η δύναμη ψυχής που έδειξε έπρεπε να είναι σημείο αναφοράς από την πρώτη ημέρα που τη χτύπησε η ύπουλη αρρώστια.Η Ελένη Καλαμάρη, η κοπέλα που πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της τον καρκίνο, που έκανε τους γιατρούς να σκίσουν τα διπλώματά τους πριν από πέντε χρόνια, όταν της έδιναν μόλις τρεις μήνες ζωής, έφυγε στα τριάντα τέσσερά της για το μεγάλο ταξίδι βυθίζοντας σε θλίψη όλους όσοι είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν. Κι έφυγε όπως ήθελε.

Με το κεφάλι ψηλά, αγωνιζόμενη σαν λιοντάρι μέχρι το τέλος. Μπορεί να μην πρόλαβε να δει τον λατρεμένο της γιο να μεγαλώνει πολύ, όπως επιθυμούσε, αλλά του έμαθε, όπως σε όλους μας, τι σημαίνει δύναμη. Και η Ελένη ήταν δυνατή, ακόμη και τον περασμένο Οκτώβριο, όταν έφτασε στο σημείο να ζυγίζει μόλις 34 κιλά και δεν μπορούσε να κρατήσει όποια τροφή κι αν έτρωγε. Πάλεψε ώς το τέλος σαν παλικάρι, σαν γνήσια Αμαζόνα.

«Οι Αμαζόνες έκοβαν το στήθος τους, γιατί τις εμπόδιζε να κρατούν το τόξο. Σαν κι αυτές νιώθω. Δηλαδή είμαι περισσότερο αγωνίστρια παρά γυναίκα» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά στην τελευταία της συνέντευξη στο περιοδικό «Life & Style». To moto της ζωής της, το ίδιο τα τελευταία πέντε χρόνια: «Ο αγώνας για τη ζωή δεν είναι ποτέ εύκολος. Το να κοιτάς τον θάνατο κατά πρόσωπο και να τον πολεμάς με όλες σου τις δυνάμεις απαιτεί ψυχικό σθένος, πίστη, αυτοσεβασμό και -πάνω απ’ όλα- αγάπη». Και όλοι όσοι τη γνώρισαν παραδέχθηκαν το σθένος της και την αγάπησαν.

Τραγική ειρωνεία
Η συγκλονιστική της ιστορία άρχισε τον Μάιο του 2007. Και τραγική ειρωνεία, ο καρκίνος δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε την πιο ευτυχισμένη περίοδο της ζωής της. Οταν περίμενε πώς και πώς να σφίξει στην αγκαλιά της το μωρό που θα γεννούσε. Ενιωθε στην αρχή ενοχλήσεις στο πόδι της και στη συνέχεια ο πόνος είχε γίνει αφόρητος. Στον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης της έμεινε κλινήρης και λίγες ώρες πριν γεννήσει, σε μια προσπάθεια να γυρίσει πλευρό στο κρεβάτι του μαιευτηρίου, το πόδι της έσπασε. Ετσι μπήκε εσπευσμένα στο χειρουργείο για να της γίνει καισαρική τομή και ακολούθως την πήγαν για ακτινογραφίες. Εκεί φάνηκε ότι η λεκάνη και η κορυφή του μηρού είχαν γίνει κομμάτια.

Οι γιατροί ήταν σχεδόν σίγουροι ότι είχε «χτυπηθεί» από καρκίνο, αλλά περίμεναν κάποιες εξετάσεις για να βεβαιωθούν. Δυστυχώς η αρχική τους διάγνωση επιβεβαιώθηκε. Μάλιστα τα αποτελέσματα ήταν αποθαρρυντικά. Είχε γίνει μετάσταση στα οστά και οι γιατροί απέκλεισαν το ενδεχόμενο εγχείρησης. Ηταν ήδη πολύ αργά. Την επόμενη κιόλας μέρα έκανε την πρώτη της χημειοθεραπεία, με τους θεράποντες ιατρούς να είναι απαισιόδοξοι, αφού της έδιναν μόνο τρεις μήνες ζωής.

Μάχη και για το παιδί
Εκείνη όμως τους διέψευσε, γιατί πάνω από όλα μίλησε το μητρικό ένστικτο. Η Ελένη ήθελε πολύ να δει το μωράκι της. Ηταν άλλωστε λεχώνα μόλις έντεκα ημερών, όταν άρχισε ο Γολγοθάς της. Και η επιθυμία της να βρεθεί δίπλα στο παιδί της ήταν τέτοια που κατάφερε τότε να κερδίσει τη μεγάλη μάχη με την επάρατη νόσο. Οπως αποκάλυψε πάντως στο περιοδικό «People», η μάχη που είχε αμέσως μετά ήταν πολύ πιο δύσκολη και πιο επώδυνη.

«Το φθινόπωρο πήρα τηλέφωνο τον σύζυγό μου και του είπα πως θέλω να δω το παιδί. Μου είπε ότι ο μοναδικός τρόπος να το δω ήταν να δώσω το συναινετικό διαζύγιο και να του παραχωρήσω την επιμέλεια του παιδιού». Αποφασίζει να πάει στο νησί όπου μένουν ο σύζυγος και το παιδί της και μένει εκεί δύο μήνες, με προστριβές με τον άντρα της. Τελικά, όπως εξομολογήθηκε: «Μπήκα μέσα στο σπίτι, όπου βρισκόταν το παιδί. Τη στιγμή εκείνη οι μισοί έλειπαν και οι υπόλοιποι κοιμούνταν. Δεν με είδε κανένας, πήρα τον γιο μου κρυφά κι έφυγα. Ζητάω συγγνώμη που πήρα το παιδί μου με αυτό τον τρόπο και δεν τους άφησα να το χαιρετήσουν, αλλά έτσι έπρεπε να γίνει».

Την επόμενη χρονιά κερδίζει με συμβιβασμό την επιμέλεια του γιου της. Ηταν η πιο χαρούμενη στιγμή της από τότε που βρέθηκε αντιμέτωπη με την επάρατη νόσο. Και η ανάγκη πλέον ήταν να μεγαλώσει το παιδί της γνωρίζοντας ότι είχε μπροστά της να αντιμετωπίσει έναν Γολγοθά. «Δεν έχω περιουσία, δεν έχω χρήματα, δεν έχω οικογένεια, δεν έχω σπίτι, δεν έχω καν υγεία. Ομως έχω αυτό το παιδί» δήλωσε με αφοπλιστική ειλικρίνεια στην τελευταία της συνέντευξη.

Φιλανθρωπική δράση
Είχε όμως πολλούς φίλους, αφού η στάση της όλο αυτό το διάστημα απέναντι στην αρρώστια είχε γίνει σημείο αναφοράς. Μια γυναίκα-παράδειγμα ζωής, δύναμης και ελπίδας. Εγραψε βιβλίο για την περιπέτειά της, ανέπτυξε έντονη φιλανθρωπική δράση με την οργάνωση «Μείνε Δυνατός», πάντα βρισκόταν δίπλα σε όσους ζήτησαν τη βοήθεια και τη συμπαράστασή της στη δική τους μάχη κατά του καρκίνου και ποτέ δεν φοβήθηκε να μιλήσει ανοικτά για την αρρώστια της.

Η ίδια παραδέχθηκε ότι κάθε μέρα χτυπούσε συνεχώς το τηλέφωνό της, αφού όλοι τη θεωρούσαν υπόδειγμα θάρρους κι εκείνη πάντα το σήκωνε και μιλούσε με τον κόσμο δίνοντας συμβουλές και στήριξη.

Το Πάσχα του 2008 κι ενώ είχε κερδίσει την πρώτη μάχη, εμφανίστηκε ξανά όγκος, αυτή τη φορά στο αριστερό της στήθος. Τον νικάει ξανά, αλλά ξέρει πια ότι η ζωή της θα είναι ένας συνεχής πόλεμος με τον ύπουλο εχθρό. Την τελευταία πενταετία ήρθε αντιμέτωπη με την αρρώστια συνολικά έξι φορές. Τις πέντε βγήκε νικήτρια.

Ολοι πίστευαν ότι και την έκτη θα τα κατάφερνε. Δίπλα της ήταν οι γονείς της και οι πραγματικοί φίλοι, που έμειναν δίπλα της από το 2007 και μετά. Στο πλευρό της, και όσοι θαύμαζαν το έργο της και της έλεγαν «μπράβο» για τη δύναμη και το κουράγιο της. Δυστυχώς αυτή τη φορά λύγισε. Λύγισε, όχι δεν τα κατάφερε, γιατί ειδικά την τελευταία πενταετία όσα κατάφερε ήταν πάρα πολλά. Και μην ξεχνάμε ότι οι γιατροί τής έδιναν μόνο τρεις μήνες ζωής...

«Από Ελενα... Ελένη»

Η Ελένη Καλαμάρη ποτέ δεν φοβήθηκε να μιλήσει ανοιχτά για το πρόβλημα της υγείας της. Και όχι μόνο αυτό, αλλά όταν ο καρκίνος τη «χτύπησε» δεύτερη φορά, εκείνη αποφάσισε να γράψει βιβλίο για τη μάχη της. Ο τίτλος του: Από Ελενα... Ελένη». Η επιλογή του τίτλου μόνο τυχαία δεν ήταν.

Ηθελε να δείξει ότι αν κάποιος θέλει να αλλάξει, μπορεί να γίνει όντως άλλος άνθρωπος. Ηταν ουσιαστικά το δικό της ημερολόγιο που ήθελε να το αφήσει ως παρακαταθήκη στον γιο της, σε περίπτωση που εκείνη δεν ζούσε. Στη συνέχεια το ημερολόγιο έγινε βιβλίο, ύστερα από παρακίνηση της εκδότριάς της, με σκοπό να βοηθήσει τον κόσμο. Μέρος των εσόδων από το βιβλίο της διατέθηκαν στη μη κερδοσκοπική οργάνωση «Μείνε Δυνατός», που σκοπό έχει να προσφέρει ψυχολογική υποστήριξη στους καρκινοπαθείς και το περιβάλλον τους.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
«Δεν κατέθεσα τα όπλα ούτε ένα λεπτό»

Η τελευταία συνέντευξη της Ελένης ήταν στο περιοδικό «Life & Style», το οποίο έκανε εκστρατεία κατά του καρκίνου του μαστού.

Και πάλι μίλησε χωρίς να μασήσει τα λόγια της και είπε πολλές (και πικρές) αλήθειες. Όπως, για παράδειγμα, το ξεκαθάρισμα των ανθρώπων που βρίσκονταν δίπλα της: «Ο καρκίνος ξεκαθάρισε το τοπίο και μου έδειξε ποιοι πραγματικά ήταν οι φίλοι μου και ποιοι οι εχθροί στη ζωή μου».

Στενοχωριόταν πολύ για την άγνοια του κόσμου και τη στάση που κρατούσε: «Ο κόσμος δεν ξέρει. Και είναι λογικό, από τη στιγμή που δεν έχουν έρθει κοντά στον θάνατο. Σήμερα πήγα στο σούπερ μάρκετ. Είχα πολλούς μήνες να βγω από το σπίτι. Δεν μπορούσα να περπατήσω από την αδυναμία και μετακινήθηκα με το καροτσάκι. Ο κόσμος με έβλεπε και τραβούσε τα παιδιά του, λες και θα τους κολλήσω. Στην Ελλάδα είμαστε, το έχω συνηθίσει».

Η Ελένη σε κάθε της συνέντευξη δεν έκρυβε τη λατρεία για το παιδί της: «Αν είχα γεννήσει ένα μήνα αργότερα, δεν θα είχα καρκίνο, αλλά θα είχα ένα άλλο παιδί. Δεν θα είχα τον γιο που έχω τώρα. Και τον γιο μου δεν θα τον άλλαζα για όλη την υγεία του κόσμου».

Και φυσικά με τα λόγια που είπε στο τέλος της συνέντευξης απέδειξε γιατί για πολλούς ήταν η γυναίκα-σύμβολο, το παράδειγμα θάρρους στη μάχη κατά του καρκίνου: «Πολλές φορές χρειάστηκα βοήθεια, αλλά ποτέ δεν ζήτησα. Εχω ακραία περηφάνια και δεν το μετανιώνω. Θεωρώ ότι και αύριο να πεθάνω, είμαι νικήτρια πια. Δεν κατέθεσα τα όπλα ούτε ένα λεπτό. Ζούσα με τη νοοτροπία ότι η Ελένη δεν έπαθε καρκίνο, αλλά ο καρκίνος έπαθε Ελένη. Εχω αλλάξει προς το καλύτερο. Εχω γίνει άλλος άνθρωπος».

Η τραγουδίστρια Έφη Σαρρή δόκιμη μοναχή

Η τραγουδίστρια Έφη Σαρρή δόκιμη μοναχή

 

Οδηγήθηκε στο μοναστήρι μετά τον τηλεοπτικό διασυρμό της (όπως βίωσε την αντιμετώπισή της από γνωστή σατιρική εκπομπή). Η ψυχή της γαλήνεψε - συνάντησε ξανά την πίστη των εφηβικών της χρόνων. Η ίδια η ηγουμένη την έστειλε πίσω στον κόσμο, με σοφά λόγια, που αναφέρονται παρακάτω.

Αξίζει να διαβάσετε τη συνέντευξη της τραγουδίαστριας Έφης Σαρρή, που φανερώνει ότι κανείς δεν είναι "ξένος" για μας κι ότι δεν πρέπει να κρίνουμε επιφανειακά και επιπόλαια - ή μάλλον δεν πρέπει να κρίνουμε καθόλου, παρά μόνο από αγάπη. Πηγές: εδώ & εδώ.

Την απόφασή της να κλειστεί σε μοναστήρι εξηγεί σε συνέντευξής της, που αναμένεται να κάνει πάταγο, η τραγουδίστρια Έφη Σαρρή.
Μιλώντας στο «Down Town Κύπρου» της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» περιγράφει πως κλείδωσε το σπίτι, πήρε μόνο ένα βαλιτσάκι με κάποια απαραίτητα και κάλεσε ένα φίλο της ο οποίος την πήγε κατευθείαν εκεί.

-Τι σε οδήγησε στον μοναχισμό, Έφη;

 
Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Από την παιδική μου ηλικία το θείο ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου, πηγαίναμε συχνά στην εκκλησία με τους γονείς μου και, μέχρι την εφηβεία μου, νήστευα, προσευχόμουνα, πήγαινα σε ιερέα ο οποίος ήταν ο πνευματικός μου- ήταν επίσης εκείνος με τον οποίο μελετούσαμε τα θεία συγγράμματα στο κατηχητικό- και έκανα συχνά εξομολόγηση. Στη συνέχεια, λόγω της ενασχόλησής μου με το τραγούδι, τα πράγματα άλλαξαν κάπως. Αλλά μόνο φαινομενικά. Γιατί, αν και δεν πήγαινα τόσο συχνά στην εκκλησία λόγω της δουλειάς μου, πάντα μέσα στο καμαρίνι μου βρισκόταν μία εικόνα της Παναγίας- η οποία κατά κάποιο τρόπο θεωρώ ότι με προστατεύει από τις κακοτοπιές- κι έτσι ένιωθα ότι κάποιος, κάπου εκεί ψηλά, με βλέπει και με προσέχει.

-Τι εννοείς; Βαφόσουν για να βγεις στην πίστα και να τραγουδήσεις «στα κρεβάτια τα ξένα θα ονειρεύεσαι εμένα!» και ταυτόχρονα άναβες καντηλάκι;
 

Γιατί; Που είναι το παράξενο; Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω. Ποιος θα με κρίνει; Το ένα το έκανα για την επιβίωση μου και το άλλο για την ψυχή μου. Βέβαια ήμουν πολύ προσεκτική σ’ αυτά, γιατί δεν ήθελα ο καθένας μέσα στα μαγαζιά που τραγουδούσα να λέει το μακρύ του και το κοντό του για την πίστη μου και να με λοιδορεί.

-Από το να πιστεύεις, όμως, στο Θεό και στους Αγίους μέχρι να φτάσεις να κλειστείς σε μοναστήρι, έχει πολύ μεγάλη απόσταση.

Συμφωνώ. Όταν, όμως, σε μία περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη για μένα, έπεσαν στα χέρια μου τα συγγράμματα της Μοναχής Γαβιηλίας που μου εμπιστεύτηκε μία συνάδελφός μου - πολύ διάσημη τραγουδίστρια, με επιτυχίες του Φοίβου στο ενεργητικό της, αλλά δεν θα αναφέρω δημόσια το όνομά της - αισθάνθηκα ότι τα λόγια της και η «ασκητική της αγάπης» της, ήταν η ελπίδα που έψαχνα ανακαλύπτοντας έκπληκτη ότι βρισκόταν μόνο κοντά σε αληθινά ενάρετους ανθρώπους.



-Αυτό πότε συνέβη, Έφη;

Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, όταν ο Λάκης Λαζόπουλος ξεκίνησε να με ειρωνεύεται μέσα από την εκπομπή του, να κάνει όλα αυτά τα αίσχη εναντίον μου, να μου βιάζει την ψυχή. Ήταν η στιγμή εκείνη που πήρα από μόνη μου τηλέφωνο ένα βράδυ σε γυναικείο μοναστήρι, στην ευρύτερη περιοχή των ανατολικών προαστίων της Αθήνας, μίλησα με την Ηγουμένη, της είπα ποια είμαι- φυσικά με γνώριζε- και μου ανέφερε ότι «ο δρόμος του Θεού είναι ανοιχτός για όλο τον κόσμο». Και μόνο από τη φωνή της στο ακουστικό, εγώ είχα γαληνέψει.

-Και τότε πήγες τελικά σε μοναστήρι;

Για τέσσερις περίπου εβδομάδες εγώ πήγαινα κάθε απόγευμα σχεδόν στο συγκεκριμένο μοναστήρι και προσευχόμουν. Είχα μιλήσει με κάποιες μοναχές εκεί- μία μάλιστα από αυτές έκανε παλιά φωνητικά και στο cd που είχα βγάλει με τον Καρβέλα, ήταν πολύ χαρακτηριστική η φωνή της στο «Θέλεις να φύγεις από μένα; Αδύνατον!»- και σιγά σιγά, μέρα με τη μέρα, ξεκίνησα να νιώθω ότι το μοναστήρι ήταν το δεύτερό μου σπίτι. Τότε θυμάμαι ότι πήγαινα ταυτόχρονα καθημερινά σε ψυχολόγο- είχα διάφορα ψυχοσωματικά λόγω της λάσπης που μου έριχνε ο Λαζόπουλος- και ο χώρος του μοναστηριού έγινε το καταφύγιό μου. Σαν να ήμουν στο φυσικό μου πεδίο. Έτσι αισθανόμουν.

-Τον μοναχισμό πότε τον ασπάστηκες;

Δύο μήνες μετά και αφού είχα απελπιστεί πια από τα εγκόσμια, είπα στον εαυτό μου «Έφη, τώρα είναι η στιγμή να πραγματοποιήσεις το μεγάλο βήμα στη ζωή σου, να κάνεις το άλμα και την υπέρβαση». Κοίταξα για λίγη ώρα τα ωραία μου φορέματα που είχα μέσα στην ντουλάπα μου, έριξα μια ματιά στους χρυσούς μου δίσκους, θυμήθηκα την κουβέντα μίας μοναχής που με έκανε να ντραπώ λέγοντάς μου «το “Γυμνός μες στην Ελλάδα” δεν έπρεπε να το πεις!», χαμογέλασα γλυκά, σκέφτηκα όλα τα μικρά αμαρτήματα που έχω κάνει κατά καιρούς, τους ανθρώπους που άθελά μου έχω αδικήσει, θεώρησα πως τώρα ίσως να τιμωρούμαι για όλα τα αθώα σφάλματά μου και έλαβα την μεγάλη απόφαση. Πήρα τηλέφωνο την Ηγουμένη, της ανακοίνωσα την βαθιά μου επιθυμία και με παρέπεμψε σε μία άλλη μοναχή η οποία διεύθυνε ένα καινούργιο μοναστήρι, αρκετά χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα. Κλείδωσα το σπίτι, πήρα μόνο ένα βαλιτσάκι με κάποια απαραίτητα και κάλεσα ένα φίλο μου ο οποίος με πήγε κατευθείαν εκεί.

-Ως δόκιμη μοναχή;

 
Ακριβώς. Όλες οι μοναχές που βρίσκονταν εκεί- καμιά εικοσαριά- με καλοδέχτηκαν, με φρόντισαν, μου έδωσαν να διαβάσω αποσπάσματα από την Αγία Γραφή παραπέμποντας με σε συγκεκριμένα χωρία, ενώ θυμάμαι πως η Ηγουμένη- μία Άγια γυναίκα, χωρίς υπερβολή- με είχε βάλει να μάθω απέξω την Β’ Επιστολή προς Κορινθίους του Αποστόλου Παύλου, λέγοντάς μου πως αυτά τα λόγια θα πρέπει να γίνουν οδηγός μου στη ζωή. Μάλιστα, επειδή ήταν έξυπνη γυναίκα και διέθετε υψηλό χιούμορ, θυμάμαι ότι μου είχε πει χαρακτηριστικά: «Με τον ίδιο τρόπο που αποστήθιζες τα τραγούδια σου, έτσι θα το μάθεις κι αυτό!».

-Και από εκείνη τη μέρα συμμετείχες κανονικά στη μοναστηριακή ζωή;

-Κανονικότατα! Το επόμενο κιόλας πρωί σηκώθηκα από τις 5:00 για να πάω στον όρθρο. Θραύση έκανα στη λειτουργία! Κάθισα πίσω από ένα στασίδι, άνοιξα κι εγώ το βιβλίο με την λειτουργία της ημέρας και συμμετείχα μαζί με τις αδελφές μου στους ψαλμούς. Τελικά, τίποτα δεν πάει χαμένο. Η φωνή μου ξεχώριζε απ όλες. Όλες μου έδωσαν τα συγχαρητήριά τους. Στη συνέχεια, πήγα μαζί με μία αδελφή- η οποία ήταν κατά κάποιο τρόπο η υπεύθυνη μου στο Μοναστήρι, μέχρι να θεωρηθώ κανονική Μοναχή- σε ένα μεγάλο χωράφι, το οποίο, όπως μου ανέφερε η αδελφή, ανήκε εδώ και πολλά χρόνια στη Μονή, για να μαζέψουμε ελιές. Δεν σου κρύβω ότι με δυσκόλεψε λίγο αυτό, γιατί ποτέ στη ζωή μου δεν είχα κάνει κάτι τέτοιο. Αλλά, μπροστά στη σωτηρία που αισθανόμουν σκεπτόμενη τα αιχμηρά δόντια του τηλεοπτικού δυνάστη μου, αυτό δεν ήταν τίποτα.

-Με τα ράσα δεν δυσκολευόσουν;

 
Αρκετά. Κυρίως, γιατί ήταν Καλοκαίρι, Ιούνιος μήνας, και εγώ ίδρωνα πολύ, ενώ μέχρι τότε είχα συνηθίσει να κυκλοφορώ με τα μίνι μου για να παίρνουν τα πόδια μου αέρα. Παρόλα αυτά, το υπέμενα κι αυτό γιατί ήταν μέρος της δοκιμασίας.

-Και μπορούσες να ξυπνάς κάθε μέρα στις 5, όταν για πολλά χρόνια εκείνη την ώρα εσύ πήγαινες κανονικά για ύπνο;

Βεβαιότατα! Δειπνούσαμε κατά τις 8- συνήθως ψωμί, ελιές, χόρτα- αμέσως μετά κάναμε την προσευχή μας και κοιμόμασταν στα κελιά μας. Άλλος κόσμος!

-Οι άλλες μοναχές τι σου έλεγαν; Ήξεραν ποια είσαι;

Όλες με αναγνώρισαν! Από την πρώτη στιγμή. Δεν σου κρύβω ότι κάποιες από αυτές υπήρξαν δύσπιστες απέναντί μου, κάποιες είχα ακούσει να λένε ότι «οι καλλιτέχνιδες δεν ταιριάζουν στον Οίκο του Θεού», αλλά η μεγάλη πλειοψηφία με είχε δεχτεί με πολύ μεγάλη αγάπη.

-Και γιατί δεν έμεινες τελικά στο μοναστήρι;

Σε μία συζήτηση που είχαμε κάνει με την Ηγουμένη, μου είπε ότι θα πρέπει να παλέψω και να συναλλαγώ με τον κόσμο, ότι το Μοναστήρι θα ήταν πάντα εκεί για μένα, αλλά εγώ θα πρέπει να βρω το δρόμο μου σε αυτό που με πλήγωνε ανάμεσα στους ανθρώπους και να το λύσω. Πως η Μονή ήταν παρηγοριά για όσα ζούσα, αλλά δεν θα μπορούσε να γίνει η λύση της ζωής μου. Ήδη βρισκόμουν εκεί για περίπου 20 μέρες και, στη συνέχεια, μάζεψα τα πράγματά μου από το μικρό κελί που μοιραζόμουν με μία άλλη δόκιμη και επέστρεψα στο σπίτι μου στον Άλιμο.

-Θες να μου πεις ότι όλο αυτό το έζησες λόγω μίας σατιρικής εκπομπής;
 

Ο συγκεκριμένος άνθρωπος μου τσαλαπάτησε την ψυχή με το «χιούμορ» του. Η Μονή ήταν η Ανάστασή μου.

-Σου έκανε καλό τελικά η παραμονή σου στο Μοναστήρι;
 

Πολύ. Νομίζω ότι είμαι μία άλλη Έφη τώρα. Η επαφή μου με τα θεία με βοήθησε να διαχωρίσω πολλά πράγματα μέσα μου, να ξεχωρίσω τους ανθρώπους, να τους κατηγοριοποιήσω και αυτό που προσπαθώ να κάνω τώρα είναι και το να συγχωρώ. Ακόμη και εκείνους που με έχουν πληγώσει βαθιά.

-Μήπως το Μοναστήρι ήταν απλά μία λύση ανάγκης της στιγμής και όχι κάτι βαθύτερο;

-Υπάρχει μέτρο που να μετράει την πίστη και να μην το ξέρω; Το λέει και ο ίδιος ο Χριστός: «όποιος θέλει οπίσω μου ελθείν». Και «Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες».

-Εσύ τι από τα δύο ήσουνα;

 
Διψούσα για κατανόηση. Για έναν γαλήνιο ακροατή στα προβλήματα που αντιμετώπιζα εκείνη την περίοδο. Και τον βρήκα στις Αδελφές Μοναχές. Το επόμενο μου cd θα παραπέμπει σε όλη αυτή τη συγκλονιστική εμπειρία που βίωσα.

-Θα ερμηνεύσεις ψαλμούς δηλαδή;

Θα είναι ένας συνδυασμός εκκλησιαστικών ύμνων με παλιά μου συγκλονιστικά σουξέ. Δεν μπορώ να πω περισσότερα γι αυτό.

-Γιατί αποφάσισες να δημοσιοποιήσεις τώρα όλο αυτό που έζησες;

Εξαιτίας όλων αυτών που ζει τώρα η Ελλάδα, αλλά και λόγω των ημερών του Πάσχα, ήθελα να δώσω κι εγώ ένα παράδειγμα σε όλο τον κόσμο: Ότι η αγάπη και η πίστη σώζουν. Στο λέω εγώ που δεν μου είχε λείψει ποτέ το οτιδήποτε στη ζωή μου. Γιατί πάντα είχα μοιραίους έρωτες, άντρες νέους και γεροδεμένους πεσμένους στα πόδια μου να με παρακαλάνε για ένα μου άγγιγμα φευγαλέο, λεφτά, δημοσιότητα, απροσμέτρητες επιτυχίες. Κι όμως. Αρκούσε ο κακός λόγος ενός ανθρώπου για να με απορυθμίσει και να μου πει πως ό,τι κι αν είχα κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκομαι ανάμεσα στις κορυφαίες τραγουδίστριες του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, ήταν όλα πράγματα του αέρα. Χωρίς πίστη ήμουν ένα τίποτα. Τώρα ξέρω. Δεν είμαι πια η Έφη που γνωρίζατε- η ζωή μου έχει χωριστεί πια σε προ Μοναστηριού και μετά Μοναστηριού. Και, πίστεψέ με, η δεύτερη αυτή εποχή, είναι σαφώς ευτυχέστερη από την πρώτη.

Μυρόβλησαν ξανά (γιά 4η χρόνια τήν ἴδια μέρα) λείψανα τῶν ρουμάνων νεομαρτύρων!

  Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά μυρόβλησαν τα λείψανα των Αγίων Νεομαρτύρων των κομμουνιστικών φυλακών.Το θαύμα έλαβε μέρος στο Ιάσιο της Ρουμανίας όπου στις 19 Μαρτίου 2012 οργανώθηκε ομιλία με θέμα την αγιοποίηση των μαρτύρων των κομμουνιστικών φυλακών.Έχει καθιερωθεί πια αυτή η ημερομηνία μετα την πρώτη θαυμαστή μυρόβληση(19 Μαρτίου 2009).

Μάρτυρες του θαύματος ήταν εκατοντάδες άνθρωποι.Το μύρο ανάβλυσε κυριολεκτικά μέσα από τα άγια λέιψανα.Η ποσότητά του ήταν τόσο μεγάλη που χύθηκε πάνω στο τραπέζι!
Πρώτα μυρόβλησε η κάρα ενός μάρτυρα του οποίου του είχαν πριονίσει το κεφάλι.Στην συνέχεια και τα λείψανα άλλων μαρτύρων.

 

Π Η Γ Η

1)ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΣΙΝΗ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΜΥΡΟΒΛΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ!
2)Ρουμάνοι νεομάρτυρες

http://proskynitis.blogspot.com/2012/03/4.html

Ὁ “Μεγάλος Ἀδελφός”, ἔρχεται – Ὁ ἐφιάλτης θά εἶναι γεγονός το 2013

 Ένα τεραστίων διαστάσεων κέντρο παρακολούθησης τηλεφωνικών επικοινωνιών, διαδικτυακών επικοινωνιών, ελέγχου κινητών τηλεφώνων και μετατροπής τους σε πομπούς παρακολούθησης δεδομένων φωνής ακόμα και όταν είναι κλειστά τα κινητά, δημιουργούν αυτή την στιγμή οι ΗΠΑ σε μία έκταση 970 στρεμμάτων στην στρατιωτική βάση Camp Williams κοντά στην πόλη Bluffdale της πολιτείας Utah. Πρόκειται ουσιαστικά για την δημιουργία ενός παγκόσμιου “Μεγάλου Αδελφού”, από τον οποίο κανείς και τίποτε δεν θα μπορεί να ξεφεύγει. “Μπροστά σε αυτό που θα κατασκευάσουμε το παγκόσμιο σύστημα παρακολούθησης Echelon θα μοιάζει με αθώα παιδική κάμερα”, σημείωνε στέλεχος του NSA! 

Η νέα εγκατάσταση αποκαλύφθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες της Ρωσίας οι οποίες υποστηρίζουν ότι θα είναι έτοιμη το 2013. Το νέο κέντρο παρακολούθησης θα μπορεί να παρακολουθήσει, να συλλέξει και να επεξεργαστεί πληροφορίες από τα emails, το Facebook, τις αναζητήσεις στην Wikipedia, τα Fax, αναζήτηση σε διαδικτυακές μηχανές αναζήτησης όπως το Google, πιστωτικές κάρτες, κάθε είδους ηλεκτρονική κάρτα που χρησιμοποιείται για συναλλαγές, ηλεκτρονικές ταυτότητες, τηλεφωνικές συνομιλίες.
Η παρακολούθηση θα γίνεται τόσο σε συναλλαγές ή επικοινωνία στο εσωτερικό των ΗΠΑ όσο και προς άλλες χώρες. Η συνολική έκταση των εγκαταστάσεων αυτού του νέου οργουελικής σύλληψης κέντρου θα είναι 92.900 τετραγωνικά μέτρα εκ των οποίων το κέντρο υπολογιστών θα έχει έκταση 9300 τετραγωνικά μέτρα. Η συνολική έκταση των εγκαταστάσεων θα είναι διπλάσια από την έκταση που καταλαμβάνει το Καπιτώλιο στην Ουάσινγκτον.
Το έργο κατασκευής των εγκαταστάσεων ξεκίνησε το 2010 και θα ολοκληρωθεί το Σεπτέμβριο του 2013, το δε κόστος της επένδυσης φτάνει τα 2 δισ  δολάρια, ενώ η αρμόδια υπηρεσία που επιβλέπει την κατασκευή και θα κάνει χρήση των υποδομών αυτών είναι η περίφημη National Security Agency.
Το σύστημα παρακολούθησης θα μπορεί να παρακολουθεί εγχώριες και διεθνείς κλήσεις και συναλλαγές αποτελώντας τον μεγαλύτερο στον κόσμο «κοριό» που έχει κατασκευαστεί θέτοντας υπό παρακολούθηση και καταχώρηση τις δραστηριότητες όχι μόνο των Αμερικανών πολιτών αλλά κάθε  κατοίκου αυτού του πλανήτη που πραγματοποιεί ηλεκτρονική συναλλαγή η οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σχετίζεται με τις ΗΠΑ ή συστήματα που είναι εγκατεστημένα στις ΗΠΑ.
Χάρις σε αυτό το υπερ σύστημα παρακολούθησης και επεξεργασίας ηλεκτρονικών πληροφοριών τίποτα δεν θα μπορεί να είναι κρυφό αφού οι υπερ υπολογιστές που θα διαθέτει μπορούν να σπάσουν κωδικούς και διαβαθμισμένες πληροφορίες οι οποίες προστατεύονται από κωδικούς. Ακόμα και καλά προστατευμένες πληροφορίες θα μπορούν να αποθηκευτούν και να αποκωδικοποιηθούν στο μέλλον όταν τα κατάλληλα εργαλεία θα είναι έτοιμα.
Σημαντική βοήθεια στην συλλογή των πληροφοριών παρέχουν τα επιμέρους κέντρα συλλογής που η NSA έχει δημιουργήσει εδώ και αρκετά χρόνια σε όλες τις σημαντικές αμερικανικές εγκαταστάσεις τηλεπικοινωνιών.
Σε γενικές γραμμές όπως αναφέρει το δημοσίευμα κανένας που πραγματοποιεί ηλεκτρονικές συναλλαγές δεν θα μπορεί να κρυφτεί από την αμερικανική υπηρεσία και κανένας δεν θα μπορεί να είναι σίγουρος για την ασφάλεια και την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που διοχετεύει στο διαδίκυο ή σε οποιαδήποτε άλλη ηλεκτρονικής μορφής συνδιαλλαγή.
Ο Μεγάλος Αδερφός τελικά δεν ήρθε το 1948 όπως έγραφε ο Τζωτρτζ Όργουελ, αλλά το 2013…

defencenet.gr

Ἡ προσευχή τοῦ ὁδηγοῦ.

Ἀναρτήθηκε ἀπὸ  hristospanagia4

Κύριε, πριν πάρω σήμερα το τιμόνι στα χέρια μου, σου ζητώ αυτην τη χάρη.
Βοήθησε με να χρησιμοποιήσω το αυτοκίνητο με νηφαλιότητα και
φρόνηση, όχι ανυπόμονα, όχι εγωϊστικά, αλλά γιά ηρεμη και ευγνώμονα
εξυπηρέτηση και όχι γιά επίδειξη ή νευρική εκτόνωση ή αχόρταγη απληστία
πολυπραγμοσύνης.
Βοήθησέ με περάσω σώος και αβλαβής από όλους τους ποικίλους
κινδύνους της ασφάλτου, έχοντας στο πλάϊ μου «’Αγγελον ειρήνης, πίστον οδηγόν» και συμπαραστάτη.

Προστάτευσε καί όσους θα μεταφέρω, ώστε να φθάσουμε με ασφάλεια στον
προορισμό μας. Τόνωσε το χέρι και την όρασή μου, για να μην προκαλέσω
πειρασμό, ζημιά ή και το θάνατο ενδεχομένως σε αθώους.Αλλά και από ακρισίες άλλων οδηγών προστάτευσέ με.

Χριστέ μου, Πλαστουργέ μου, Κυβερνήτα της ζωής των ανθρώπων!
Δώσε μου χέρια σταθερά, μάτια δυνατά κι’επαγρύπνηση ακέρια, ώστε καμμά ενέργειά μου να μην καταστρέψει τη ζωή ή την υγεία του άλλου, αυτά τα μεγάλα δώρα, που προέρχεται από Σένα.
Φύλαξε με από κάθε πειρασμό, που θα διασαλεύσει την ειρήνη στην ψυχή μου ή στις ψυχές άλλων. Φώτισε να οδηγώ πάντα ψύχραιμα, συνετά, πειθαρχημένα, ειρηνικά, ευγενικά και με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης,που μου εμπιστεύθηκες, γιά το καλό όλων.
Πρεσβείαις της Παναχράντου Σου Μητρός, των φωτοειδών Αγγέλων, του Μάρτυρος Χριστοφόρου και πάντων Σου των Αγίων. Αμήν.

Ερωτήσεις Και Απαντήσεις Στην Ανάσταση (Α' Μέρος)

Ερωτήσεις Και Απαντήσεις Στην Ανάσταση (Α' Μέρος)

 1.Εφ’όσον ο Απ.Παύλος δεν υπήρξε αυτόπτης της Ανάστασης, πόση αξία μπορεί να έχει η μαρτυρία του;

1.Εφ’όσον ο Απ.Παύλος δεν υπήρξε αυτόπτης της Ανάστασης, πόση αξία μπορεί να έχει η μαρτυρία του;

2.Μπορεί να ψεύδονται οι μάρτυρες της Αναστάσεως;

3.Υπάρχουν αντιφάσεις στη θεωρία αυτή;

4.Μπορεί να έκλεψαν το σώμα του Χριστού οι Απόστολοι;

Αν και ο Απ. Παύλος δεν υπήρξε αυτόπτης της Αναστάσεως, είδε εν τούτοις τον Αναστάντα Κύριο, ο οποίος του απεκαλύφθη με μοναδικό τρόπο, όπως ο ίδιος εξομολογείται, δις (Β’ Κορ.ιβ΄, 1-10, Πρξ.κβ΄, 1-21). Γι’ αυτό και ομιλεί περί της Ανάστασης ως φορέας της παραδόσεως της αρχεγόνου, δηλαδή της πρώτης χριστιανικής κοινότητος. <<Παρέδωκα γαρ υμιν εν πρωτοις ο και παρελαβον…>>(Α΄Κορ.ιε΄,3). Ενώ οι ίδιοι οι αρνητές της Αναστάσεως παραδέχονται ότι όσα γράφει ο Παύλος απηχούν τις αντιλήψεις της εποχής του, που, άλλωστε, δεν απέχει παρά μόνο 20 χρόνια από το έτος της Ανάστασης. Ζουν ακόμη τότε οι αυτόπτες μάρτυρες, που θα μπορούσαν να διαμφισβητήσουν κάποιαν ανακρίβεια  ή υπερβολή. Γι’ αυτό και ο E.Reuss, καίτοι σφοδρός πολέμιος της Αναστάσεως, δέχεται ότι η μαρτυρία του Παύλου αποτελεί <<επανάληψη των βεβαιώσεων των προσώπων τα οποία κατονομάζει>>. Ο Παύλος, άλλωστε, πίστευε επιπλέον και στη δική του προσωπική ανάσταση, χάρις στην Ανάσταση του Χριστού(Β΄Κορ.δ,13-14).

2.Μπορεί να ψεύδονται οι μάρτυρες της Αναστάσεως;

   Την άποψη αυτή διατύπωσε ο Reimarus, υποστηρίζοντας ότι η Ανάσταση υπήρξε επινόηση των Μαθητών του Χριστού, προς αναστήλωση του καταρρεύσαντος οικοδομήματος των ελπίδων των. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, όταν οι άγιοι Απόστολοι είδαν τον Διδάσκαλο τους, στον οποίο είχαν πιστεύσει επί ολόκληρη τριετία, να πεθαίνει ατιμωτικά επί του Σταυρού, συνέλαβαν το σχέδιο να παραπλανήσουν τον κόσμο. Προς τούτο, έκλεψαν οι ίδιοι το νεκρό σώμα του Κυρίου από τον τάφο, το έθαψαν σε κρυφό μέρος και διέδωσαν ότι ανέστη.

3.Υπάρχουν αντιφάσεις στη θεωρία αυτή;

    Πλείστες όσες. Ιδού μερικές: Πώς μπορεί να ταιριάσει στον έντιμο χαρακτήρα των Μαθητών του Χριστού η σύλληψη και εκτέλεση ενός τόσο απεχθούς σχεδίου εξαπάτησης όλου του κόσμου; Διερωτάται κανείς γιατί να πουν ένα τέτοιο ψέμα οι απλοϊκοί Απόστολοι. Αυτό το ψέμα ,στη συνέχεια τους κόστισε ταλαιπωρίες, διωγμούς , φυλακίσεις, ξυλοδαρμούς και, τέλος, τον θάνατο. Ποιος απατεών προτιμά να θανατωθεί, παρά να ομολογήσει την απάτην του; Και δεν ευρέθη ούτε ένας να διαχωρίσει τη θέση του και να καταδώσει και όλους τους άλλους; Εξάλλου, εάν εξηπατήθησαν, θα έπρεπε να καταγγείλουν τον Κύριον ως απατεώνα, ο οποίος τους είχε υποσχεθεί τη βασιλεία Του χωρίς μέχρις εκείνης της ώρας να μπορεί να τους την χαρίσει.

4.Μπορεί να έκλεψαν το σώμα του Χριστού οι Απόστολοι;

 Οι Απόστολοι, σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, έχουν, μετά την καταδίκη και θανάτωση του Ιησού, καταληφθεί από πανικό. Τον εγκαταλείπουν και κλείνονται στο υπερώον <<δια τον φόβο των Ιουδαίων>>. Πού βρήκαν αιφνιδίως την τόλμη να πάνε στον τάφο, να αψηφήσουν τη ρωμαϊκή φρουρά και να διαπράξουν κλοπή, παραβιάζοντες τις σφραγίδες; Και εάν εκλάπη το σώμα του Ιησού, τότε γιατί δεν ετιμωρήθη η φρουρά; Και πώς εξηγείται η ψυχολογική μεταστροφή των Μαθητών, που από δειλοί και τρομοκρατημένοι, μεταβάλλονται σε σθεναρούς και θαρραλέους κήρυκες της Αναστάσεως; Προηγουμένως δίδουν την εικόνα εμπόρου τοποθετήσαντος τα κεφάλαιά του σε πτωχεύσασα εταιρίαν. Τώρα αψηφούν τις απειλές των Φαρισαίων και γίνονται ήρωες. Τι εμεσολάβησε; Ασφαλώς όχι το δήθεν ψέμα περί της Αναστάσεως. Ο Baur, αρνητής και αυτός, δήλωσε: <<Δια την πίστιν των Μαθητών η Ανάσταση του Ιησού Χριστού ήτο αλήθεια βέβαία και αδιάσειστος>>. Κατά τον ιερό Χρυσόστομο: <<Πόθεν αυτοίς (τοις Μαθηταίς) επήλθε προσδικήσαι της οικουμένης περιγενεσθαι, ει μη ειδον τον Χριστον αναστάντα>>(ΕΠΕ τ.18,σελ129 και εξής).Τη θεωρία της κλοπής απέρριψαν ως ανόητον οι πλείστοι των άλλων αρνητών, όπως οι Schmiedel, Meyer, Strauss, Devivier κ.α.



ΠΗΓΗ: <<ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ>>

Easter orthodox song_Hristos voskrese

Κατηχητικός Λόγος Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

ἴ τις εὐσεβής καί φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καί λαμπρᾶς πανηγύρεως.

Εἴ τις εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ.

Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νῦν τό δηνάριον.

Εἴ τις ἀπό τῆς πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τό δίκαιον ὄφλημα.

Εἴ τις μετά τήν τρίτην ἦλθεν, εὐχαρίστως ἑορτασάτω.

Εἴ τις μετά τήν ἕκτην ἔφθασε, μηδέν ἀμφιβαλλέτω˙ καί γάρ οὐδέν ζημειοῦται.

Εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τήν ἐνάτην, προσελθέτω, μηδέν ἐνδοιάζων.

Εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τήν ἐνδεκάτην, μή φοβηθῆ τήν βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ὤν ὁ Δεσπότης, δέχεται τόν ἔσχατον καθάπερ καί τόν πρῶτον˙ ἀναπαύει τόν τῆς ἐνδεκάτης, ὡς τόν ἐργασάμενον ἀπό τῆς πρώτης˙ καί τόν ὕστερον ἐλεεῖ καί τόν πρῶτον θεραπεύει˙κακείνω δίδωσι καί τούτω χαρίζεται˙ καί τά ἔργα δέχεται καί τήν γνώμην ἀσπάζεται˙ καί τήν πρᾶξιν τιμᾶ καί τήν πρόθεσιν ἐπαινεῖ. Οὐκοῦν εἰσέλθετε πάντες εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου ὑμῶν˙ καί πρῶτοι καί δεύτεροι τόν μισθόν ἀπολαύετε. Πλούσιοι καί πένητες μετ’ ἀλλήλων χορεύσατε˙ ἐγκρατεῖς καί ράθυμοι τήν ἡμέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες καί μή νηστεύσαντες, εὐφράνθητε σήμερον. Ἡ τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ὁ μόσχος πολύς, μηδείς ἐξέλθη πεινῶν. Πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως˙ πάντες ἀπολαύσατε τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω πενίαν˙ ἐφάνη γάρ ἡ κοινή Βασιλεία. Μηδείς ὀδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη γάρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ἠλευθέρωσε γάρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος. Ἔσβεσεν αὐτόν, ὑπ’ αὐτοῦ κατεχόμενος. Ἐσκύλευσε τόν ἅδην ὁ κατελθών εἰς τόν ἅδην. Ἐπίκρανεν αὐτόν, γευσάμενον τῆς σαρκός αὐτοῦ. Καί τοῦτο προλαβών Ἠσαϊας ἐβόησεν˙ ὁ ἅδης φησίν, ἐπικράνθη, συναντήσας σοι κάτω.

Ἐπικράνθη˙ καί γάρ κατηργήθη.

Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεπαίχθη.

Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεκρώθη.

Ἐπικράνθη˙ καί γάρ καθηρέθη.

Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐδεσμεύθη.

Ἔλαβε σῶμα καί Θεῶ περιέτυχεν.

Ἔλαβε γῆν καί συνήντησεν οὐρανῶ.

Ἔλαβεν ὅπερ ἔβλεπε καί πέπτωκεν ὅθεν οὐκ ἔβλεπε.

Ποῦ σου, θάνατε, τό κέντρον;

Ποῦ σου, ἅδη, τό νῖκος;

Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι.

Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες.

Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι.

Ἀνέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται.

Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος.

Χριστός γάρ ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο.

Αὐτῶ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἑρμηνευτική ἀπόδοση

ποιος εἶναι εὐσεβής καί φιλόθεος, ἄς ἀπολαύσει τήν ὡραία καί λαμπρή αὐτή ἑορτή.

Ὅποιος δοῦλος ἔχει διαθέσεις ἀγαθές, ἄς εἰσέλθει στή χαρά, γεμᾶτος μέ εὐφροσύνη πού χαρίζει ὁ ἀναστημένος Κύριός του.

Ὅποιος καταπονήθηκε μέ τή νηστεία, ἄς ἀπολαύσει τώρα τήν ἀμοιβή του.

Ὅποιος ἀπό τήν ἕκτη ὥρα ὑπηρέτησε τόν Κύριο, ἄς πάρει σήμερα τήν ἀμοιβή πού δικαιοῦται.

Ὅποιος προσῆλθε στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μετά τήν ἐνάτη, ἄς πάρει κι αὐτός πρόθυμα μέρος στήν Ἀναστάσιμη γιορτή.

Ὅποιος προσῆλθε μετά τήν δωδεκάτην, ἄς μήν ἔχει καμμιά ἀμφιβολία˙ καθόλου δέν θά τιμωρηθεῖ.

Ὅποιος καθυστέρησε κι ἦ ρθε μετά τήν τρίτην, ἄς πλησιάσει τόν Κύριο χωρίς κανένα δισταγμό καί φόβο.

Ὅποιος προσῆλθε κατά τήν πέμπτην ὥραν, ἄς μήν ἔχει κανένα φόβο, ὅτι τάχα, ἐπειδή ἔχει φτάσει καθυστερημένος, δέν θά τόν δεχθεῖ ὁ Θεός. Γιατί ὁ Κύριος δίνει πλουσιοπάροχα τίς δωρεές Του. Γι’ αὐτό δέχεται καί τόν τελευταῖο, μέ τήν ἴδια προθυμία πού εἶχε δεχτεῖ καί τόν πρῶτο. Χαρίζει ἀνάπαυση καί εἰρήνη σ’ ἐκεῖνον πού ἔφτασε ἀργά, ὅπως ἀκριβῶς κάνει καί μέ τόν πρῶτο. Ἐλεεῖ κι ἐκεῖνον πού ἔφτασε τελευταῖος, ἀλλά περιποιεῖται κι ἐκεῖνον πού πρῶτος ἦρθε. Καί στόν ἕναν δίνει καί στόν ἄλλο προσφέρει. Καί τά ἔργα τῆς ἀρετῆς δέχεται, ἀλλά καί τήν ἁπλή διάθεση ἀναγνωρίζει. Καί τήν πράξη τήν ἀγαθή τιμᾶ , ἀλλά καί τήν ἁπλήν πρόθεση ἐπαινεῖ.

Εἰσέλθετε λοιπόν ὅλοι στή χαρά τοῦ Κυρίου σας. Καί ἐκεῖνοι πού πρῶτοι φτάσατε κι ὅσοι ἤρθατε δεύτεροι, λάβετε τόν μισθόν σας. Πλούσιοι καί φτωχοί πανηγυρίστε. Ὅσοι ἐγκρατευτήκατε, ἀλλά κι ἐκεῖνοι πού ἔχετε βραδυπορήσει στήν ἐργασία τῶν ἐντολῶν τιμῆστε τήν σημερινή ἡμέρα.Ὅσοι νηστέψατε καί ἐκεῖνοι πού δέν νηστέψατε, εὐφρανθεῖτε σήμερα.Ἡ (Ἁγία Τράπεζα) εἶναι γεμάτη, ἀπολαύστε την ὅλοι. Ὁ Μόσχος εἶναι ἄφθονος καί ἀνεξάντλητος. Δέν ἐπιτρέπεται λοιπόν νά φύγει κάποιος πεινασμένος. Ὅλοι ἀπολαύστε τό Συμπόσιο πού παρατίθεται γιά τούς πιστούς. Ὅλοι ἀπολαύστε τά θεῖα δῶρα πού προσφέρει ἡ Θεία ἀγαθοσύνη. Κανένας πιά νά μή θρηνεῖ τή φτώχεια του, γιατί τώρα ἔγινε φανερή ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐκείνη πού προσφέρεται σ’ ὅλους ἐξίσου. Κανένας νά μήν κλαίει πιά τά πταίσματά του, γιατί συγχώρεσή μας εἶναι ὁ Ἀναστημένος. Κανένας ἄς μή φοβᾶται πιά τό θάνατο, γιατί ὁ θάνατος τοῦ Σωτήρα μας μᾶς ἐλευθέρωσε ἀπό τό θάνατο καί τή φθορά.

Γιατί ἄν κι ὁ Σωτήρας μας κρατήθηκε ἀπό τό θάνατο, τελικά τόν ἐξαφάνισε. Ὁ Κύριός μας πού κατέβηκε στόν ἅδη ἅρπαξε κι ἀνέσυρε μαζί Του ὅσους κρατοῦσε ὁ ἅδης. Ὁ Κύριος πίκρανε τόν ἅδη, ὅταν ἐκεῖνος ὁ παμφάγος Τόν κατάπιε. Κι αὐτό ἦταν πού προβλέποντας το παλιά ὁ προφήτης Ἠσαϊας εἶχε βροντοφωνήσει: Χριστέ μου, ὅταν ὁ ἅδης ἐκεῖ κάτω στό σκοτάδι σέ συνάντησε, πικράνθηκε. Καί πολύ σωστά πικράνθηκε, γιατί ἀπό τότε καταργήθηκε.

Πικράνθηκε γιατί ξεγελάστηκε. Πικράνθηκε γιατί θανατώθηκε.

Πικράνθηκε γιατί ἔχασε πιά τήν ἐξουσία του.

Πικράνθηκε γιατί ὁ ἴδιος τώρα ὑποδουλώθηκε. Ἐκεῖνος, καθώς νόμιζε, εἶχε λάβει σῶμα θνητό καί βρέθηκε ἀπρόσμενα μπροστά σέ Θεό. Ἐκεῖνος εἶχε πάρει χῶμα ἀπό τή γῆ καί συνάντησε Θεό, πού εἶχε κατεβεῖ ἀπό τόν οὐρανό. Ἐκεῖνος εἶχε πάρει ἕνα σῶμα ὁρατό καί καταισχύνθηκε ἀπό τόν Ἀόρατο.

Ποῦ εἶναι λοιπόν ἅδη ἡ νίκη σου;

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί ἔχεις πιά ὁριστικά κατανικηθεῖ.

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί οἱ δαίμονες ἔχουν στά βάραθρα τῆς ἀπώλειας γκρεμιστεῖ.

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί χαίρουν οἱ Ἄγγελοι.

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί ἡ ζωή παντοῦ βασιλεύει.

Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί δέν θά μείνει πιά κανένας νεκρός στό μνῆμα. Γιατί μέ τήν Ἀνάστασή Του ὁ Χριστός ἔγινε ἡ ἀρχή τῆς ἀναστάσεως ὅλων ὅσων ἔχουν κοιμηθεῖ. Σ’ Αὐτόν ἀνήκει ἡ δόξα καί ἡ ἐξουσία στούς ἀπέραντους αἰῶνες. Ἀμήν.

[ Ι.Μ.Καισαριανής,Βύρωνα και Υμηττού ]