Πέμπτη 7 Μαρτίου 2013

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ-ΓΙΑΤΙ ΚΟΙΜΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΝ ΟΙ ΖΗΤΙΑΝΕΣ;;

Το εν λόγω άρθρο κυκλοφορεί στο facebook

και η ιστορία είναι συγκλονιστική.

Το άρθρο αναφέρεται στα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες και τα οποία συνεχώς κοιμούνται!
Το άρθρο είναι το ακόλουθο:

«Στη στάση του μετρό συναντώ καθημερινά μια.... γυναίκα απροσδιορίστου ηλικίας. Τα μαλλιά της βρώμικα και ανακατεμένα, τα ρούχα της κουρελιασμένα και το πρόσωπό της σκυμμένο στη θλίψη.

Η γυναίκα κατάχαμα στο βρώμικο πάτωμα και δίπλα της το ποτηράκι, όπου οι περαστικοί προσφέρουν τον οβολόν τους. Στα χέρια της γυναίκας, κοιμάται ένα δίχρονο παιδάκι. Του φοράει ένα βρώμικο καπέλο και εξίσου βρώμικα ρούχα.

Οι περισσότεροι περαστικοί, συγκινημένοι από το θέαμα προσφέρουν αβίαστα και το τελευταίο κέρμα από το πορτοφόλι τους, ξορκίζοντας με ανακούφιση την ενοχή της δικής τους ευδαιμονίας...
Καθημερινά, επί ένα μήνα, προσπερνούσα τη ζητιάνα, χωρίς βεβαίως να της δίνω χρήματα, γνωρίζοντας καλά ότι είναι "υπάλληλος" μιας καλοστημένης επιχείρησης απάτης, με διαχειριστή τον τοπικό ζητιανομαφιόζο, πιθανό ιδιοκτήτη βίλας και πολυτελούς αυτοκινήτου. Σε αυτόν θα καταλήξει η είσπραξη της ημέρας της ζητιάνας... Όχι ότι κι αυτή δεν κερδίζει τίποτα φυσικά... ένα μπουκάλι βότκα κι ένα σουβλάκι στο τέλος της ημέρας είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται...

Αφού λοιπόν την προσπερνούσα αδιάφορα επί ένα μήνα, ξαφνικά το συνειδητοποίησα... Στέκομαι μπροστά της κοιτάζοντας αυτό το μωρό και συνειδητοποιώντας ότι κάτι δεν πάει καλά. Ένα δίχρονο μωρό, από το πρωί μέχρι το βράδυ "κοιμάται" συνεχώς στην αγκαλιά της "μαμάς" του, χωρίς να κλαίει, να γκρινιάζει, να μουρμουρίζει, να σαλεύει καν!

Όποιος από εμάς έχει παιδιά, ξέρει καλά... ένα μωρό σε αυτήν την ηλικία με δυσκολία κοιμάται ακόμα και τη νύχτα, πόσο μάλλον ολόκληρη την ημέρα συνεχώς!

Το συγκεκριμένο μωρό της ζητιάνας, για ένα συνεχόμενο μήνα, δεν το είδα ποτέ ξύπνιο... Κοιτούσα μια αυτό, μια εκείνη, και οι υποψίες μου όλο και φούντωναν. Στο τέλος, δείχνοντας το μωρό, τη ρώτησα:"-Γιατί κοιμάται συνέχεια;"

Εκείνη, με αγνόησε, προσποιούμενη ότι δεν με άκουσε. Επανέλαβα την ερώτηση. Σήκωσε το βλέμμα της, φανερά ενοχλημένη, και με απόμακρο ύφος μουρμούρισε μια βρισιά μέσα από τα χείλια της.

Ξαναρώτησα με απόγνωση: "-Γιατί κοιμάται συνέχεια;!" ... Πίσω μου, κάποιος με έπιασε από τον ώμο. Ένας ηλικιωμένος κύριος, ενοχλημένος από την "απάνθρωπη" συμπεριφορά μου, με επέπληξε:

"Γιατί την ενοχλείς; Δεν την αφήνεις ήσυχη στην δυστυχία της;" ... και απομακρύνθηκε αφού πέταξε μερικά νομίσματα στο ποτηράκι της ζητιάνας, ικανοποιημένος σίγουρα για την καλή του πράξη της ημέρας. Εκείνη, σαν "καλή χριστιανή", τον ευχαρίστησε αρχίζοντας να σταυροκοπιέται με μανία.

Την επόμενη μέρα ήρθα σε επικοινωνία με έναν παλιό γνωστό. Έναν ρουμανικής καταγωγής αστείο ανθρωπάκο, με μικρά κατάμαυρα μάτια. Η μόρφωσή του περιορίστηκε στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, αυτό δεν τον εμποδίζει όμως να κυκλοφορεί με πανάκριβα αυτοκίνητα και να είναι περήφανος ιδιοκτήτης μιας έπαυλης με -ποιός ξέρει πόσα- δωμάτια και μπαλκόνια.

Αυτός ο "φίλος" με κατατόπισε επαρκώς γι αυτήν την μπίζνα:

Πρόκειται για μια πολύ καλά οργανωμένη εγκληματική επιχείρηση, παρά το φαινομενικά πρόχειρο και αυθόρμητο σκηνικό της. Τα παιδιά που χρησιμοποιούν, είτε τα έχουν ενοικιάσει από οικογένειες αλκοολικών, ή απλώς τα έχουν κλέψει. Έπρεπε όμως να μάθω και γιατί κοιμούνται συνέχεια...

Ο "φίλος" μου ο Ρομά, πολύ φυσικά και με κανένα δισταγμό (σαν να μου έλεγε για τον καιρό) απάντησε στην ερώτησή μου:

"-Ναι, είναι ναρκωμένα... με ηρωίνη ή βότκα" ... Έμεινα αποσβολωμένος... "

-Ποιά είναι ναρκωμένα με ηρωίνη ή βότκα;!"

"-Τα παιδιά ντε, για να μην έχουν φασαρίες. Θα πρέπει να μένουν καθηλωμένα με μια άγνωστη γυναίκα όλη μέρα, φαντάζεσαι πόσο θα γκρίνιαζαν;"

Αυτό κάνουν. Για να διατηρούν το παιδί "ήρεμο" και κοιμισμένο όλη μέρα, το ναρκώνουν με αλκοόλ ή ναρκωτικά.

Φυσικά, ο παιδικός παρθένος οργανισμός δεν το αντέχει και τα παιδιά αυτά πεθαίνουν. Συχνά κιόλας, το παιδάκι ξεψυχά στην αγκαλιά της ζητιάνας, κατά τη διάρκεια της "εργασίας" της...

Και η υποτιθέμενη "μάνα" είναι αναγκασμένη να κρατά στην αγκαλιά της το νεκρό παιδάκι μέχρι το βράδυ που θα τελειώσει η "βάρδιά" της. Συμβαίνει σ' αυτή τη "δουλειά" ... Και οι περαστικοί θα την υποστηρίζουν ρίχνοντας την ελεημοσύνη τους στο ποτηράκι της, πιστεύοντας ότι κάνουν την καλή πράξη της ημέρας.

Την επόμενη μέρα ξαναπέρασα από το ίδιο σημείο, με τη δημοσιογραφική μου ταυτότητα, έτοιμος για σοβαρή επέμβαση. Η ζητιάνα καθόταν πάλι στο ίδιο σημείο, κρατώντας πάλι ένα παιδί. Ένα διαφορετικό από το χθεσινό παιδί. Άρχισα να της κάνω ερωτήσεις: πού είναι το χθεσινό παιδί, αν έχει χαρτιά για το παιδί...

Κι ενώ εκείνη με αγνοούσε συστηματικά, οι υπόλοιποι περαστικοί αντίθετα, με κατηγορούσαν ότι επιτίθεμαι σε μια κακόμοιρη ζητιάνα μάνα χωρίς λόγο, και με απομάκρυναν με περιφρόνηση. Δεν είχα άλλη λύση από το να απευθυνθώ στην αστυνομία. Όταν όμως η αστυνομία εμφανίστηκε, η ζητιάνα με το παιδί είχε εξαφανιστεί... Αισθάνθηκα σαν να παλεύω με ανεμόμυλους.

Την επόμενη φορά που θα δείτε ζητιάνα με παιδί, σκεφτείτε καλά πριν "βοηθήσετε" με τον οβολό σας. Μην κοιτάξετε το παιδάκι με τρυφερότητα, να το κοιτάξετε με τρόμο. Πρόκειται για ένα κακοποιημένο δυστυχισμένο πλάσμα, υποχείριο αδίστακτων κακοποιών. Με το να δώσετε χρήματα σε αυτήν που το εκμεταλλεύεται, διαιωνίζετε την αλυσίδα αυτής της "μπίζνας" και συμβάλλετε ενεργά στο φόνο ενός ακόμη παιδιού.

Όπως κάθε επιχείρηση που κλείνει όταν δεν έχει πια πελάτες, έτσι κι αυτή θα εξέλειπε, αν δεν υπήρχε κόσμος που να ανταποκρίνεται, αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη "πελατεία" της. Η εξάλειψη τέτοιου είδους "επιχειρήσεων" σημαίνει ότι λιγότερα παιδιά θα κλαπούν και θα δολοφονηθούν από χορήγηση ναρκωτικών και αλκοόλ.
Τώρα πια γνωρίζετε γιατί τα παιδιά που κρατούν οι ζητιάνες κοιμούνται συνέχεια. Η επιλογή είναι δική σας.»

Πηγή: limnosfm100

Τρίτη 5 Μαρτίου 2013

Μαθητές, δάσκαλοι, γονείς: Ζητήστε να τοποθετηθεί ΣΤΑΥΡΟΣ επάνω στον Ιστό της σημαίας μας

Πριν μερικά χρόνια, η παρέμβαση ενός εκπαιδευτικού για την απουσία του σταυρού από τον Ιστό (κοντάρι) της Σημαίας στο σχολείο του, "ανάγκασε" τον τότε Υπουργό Παιδείας Γ.Παπανδρέου, να εκδώσει διευκρινιστική εγκύκλιο (ΙΒ/7541, 6/9/1996), με την οποία καλούσε όλες τις σχολικές μονάδες να μεριμνήσουν για την "άμεση τοποθέτηση σταυρού" επάνω σε όλα τα κοντάρια (ιστούς) σημαιών που υπάρχουν στα σχολεία .

Σε λίγες εβδομάδες τα σχολεία θα τιμήσουν την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821.

Ας φροντίσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ, μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς να κάνουμε έγκαιρα όλες τις απαραίτητες παρεμβάσεις ώστε να υπάρχει ο σταυρός επάνω στο κοντάρι (ιστό) της σημαίας (που συνήθως βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του σχολείου μας), όπως εξ άλλου προβλέπεται και από τη νόμο 851/1978 (άρθρο 2).

Ν 851/1978:Περί Εθνικής Σημαίας.
Αρ. 1

1. Η Εθνική Σημαία της Ελλάδος είναι κυανόλευκος, συγκείται εξ εννέα όσου πλάτους οριζοντίων ταινιών, αξ ων αι πέντε (50 κυαναί και αι τέσσαρες (4) λευκαί ούτως ώστε η άνω και η κάτω ταινία να είναι κυαναί, αι δε άλλαι εναλάξ λευκαί και κυαναί.

2. Εις την άνω προς τον ιστόν ή κοντόν υπάρχει όρθιος λευκός ισοκέραιος σταυρός εκτεινόμενος μέχρι των τεσσάρων πλευρών του περιέχοντος αυτόν κυανού τετραγώνου καταλαμβάνοντος εκ των άνω προς τα κάτω τρεις ταινίας κυανάς και δύο λευκάς.

Ας έχουμε επίσης υπόψη και τι απαγορεύεται για την Ελληνική σημαία (άρθρο 6, παράγραφος 9):

11. Η εθνική Σημαία:
α) Δεν ανακρεμάται επί εξωστών ή παραθύρων άνευ κοντού.
β) Δεν φέρει επ` αυτής τα διακριτικά Οργανώσεων, Οργανισμών, Συλλόγων, Σχολών ή Ιδρυμάτων ή οιανδήποτε παράστασιν.
γ) Δεν χρησιμοποιείται προς κάλυψιν αγάλματος ή προτομής. Εις την περίπτωσιν ταύτην δύναται να χρησιμοποιηθή ύφασμα με τα Εθνικά χρώματα,
δ) Δεν χρησιμοποιείται δι` οιονδήποτε διαφημιστικόν ή εμπορικόν σκοπόν.
ε) Δεν απορρίπτεται εις τα άχρηστα, αλλά αντικαθιστάμενη λόγω παλαιότητας, καταστρέφεται κατά προτίμησιν δια της πυράς.

Τα αφορώντα στην Εθνική Σημαία της Ελλάδας (χρώμα, μέγεθος, διαστάσεις, χρησιμοποίηση, περιορισμοί, κυρώσεις, κλπ.) καθορίζονται με τον Νόμο 851/1978 (ΦΕΚ 233 τ. Α’)
Παραθέτουμε ολόκληρη τη σχετική νομοθεσία:

Διαβάστε σχετική έκδοση για τη σημαία του ΓΕΣ εδώ

Βουλή: Άγνωστα τα ακριβή αίτια θανάτου του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου

Πέντε χρόνια μετά την κοίμηση του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, αποκαλύπτεται ότι δεν υπήρξε έγγραφη παραγγελία για τη διενέργεια ιατροδικαστικής διερεύνησης στη σορό του

«Δεν υπήρξε έγγραφη παραγγελία για τη διενέργεια ιατροδικαστικής διερεύνησης (νεκροψιακή- νεκροτομική και εργαστηριακή) στη σορό του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου» και, συνεπώς, «η Ιατροδικαστική Υπηρεσία Αθηνών δεν γνωρίζει τα ακριβή αίτια του θανάτου του, τα οποία αναγράφονται στο εκδοθέν πιστοποιητικό θανάτου που προφανώς συνετάχθη και υπεγράφη από ιατρό, που γνώριζε τη νόσο και την πορεία της».

Τα παραπάνω προκύπτουν από έγγραφο του προϊσταμένου της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών, για το περιεχόμενο του οποίου ενημερώνει εγγράφως τη Βουλή ο υπουργός Δικαιοσύνης, Αντώνης Ρουπακιώτης. Το έγγραφο διαβιβάστηκε μετά από ερώτηση του ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου Νικολόπουλου, σχετική με την κοίμηση του μακαριστού αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Χριστόδουλου.
Την ερώτηση αυτή ο βουλευτής την είχε απευθύνει και στον υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, Νίκο Δένδια, ο οποίος διαβίβασε στη Βουλή έγγραφο με το οποίο ενημερώνει, μεταξύ άλλων, ότι στις 28 Ιανουαρίου του 2008, την ημέρα, δηλαδή κοίμησης του αρχιεπισκόπου, μετά από πρόσκληση παραγόντων της Αρχιεπισκοπής, σφραγίστηκε από την προϊσταμένη του Ειρηνοδικείου Χαλανδρίου, η Αρχιεπισκοπική του κατοικία στο Παλαιό Ψυχικό, παρουσία του Αστυνομικού Τμήματος Ψυχικού, του ηγούμενου Ι.Μ. Πεντέλης, του πρωτοσύγκελλου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και των προϊσταμένων των οικονομικών και των νομικών Υπηρεσιών της Ιεράς Συνόδου.
Όπως αναφέρει ο υπουργός, η Αρχιεπισκοπική κατοικία σφραγίστηκε προς διασφάλιση των ατομικών κτημάτων του εκλιπόντος και συντάχθηκε προς τούτο και σχετική έκθεση σφράγισης.

πηγη news 247

Κυριακή 3 Μαρτίου 2013

40θήμερο Μνημόσυνο π. Θεοφίλου Ζησοπούλου

Σάββατο 2 Μαρτίου 2013

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΚΑΙ ΕΒΡΑΪΚΟ PURIM

ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΥΘΥΝΩΝ!

ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΣ;

ΘΑ ΠΕΡΙΕΛΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΣΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

ΣΤΗΝ ΥΣΤΑΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ;

Ή ΘΑ ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΠΟΥ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ;

Πρόσφατα, γέμισαν διάφορα ἱστολόγια μέ «φαντασμαγορικές ἀποκαλύψεις», σχετικά μέ τήν προέλευση τοῦ δαιμονικοῦ καρναβαλιοῦ ἀπό τό ἑβραϊκό purim ( καί ὄχι ἀπό τήν ἀρχαία Ἑλλάδα ), ἔθιμο πανομοιότυπο μέ τό δικό μας, τῶν Βραζιλιάνων, τῶν Ἰταλῶν καί πολλῶν ἄλλων λαῶν τοῦ κόσμου, πού «γιορτάζουν» τά ἴδια αἴσχη! Δηλαδή οἱ Σάτυροι καί ὁ Διόνυσος ἦταν Ἑβραῖοι-Σιωνιστές; ( ρητορική ἡ ἐρώτηση…)

Παραθέτω τό σχετικό θέμα σέ ἕνα ἀπό τά πολλά sites πού ἔχει διοχετευθεῖ τό θέμα purim:

http://www.pentapostagma.gr/2013/02/karnavali-patron-ethimo.html

Ὡς ἀναγνώστρια, πάνω ἀπ’ ὅλα ὡς Χριστιανή Ὀρθόδοξη, ἀλλά καί ὡς σκεπτόμενη ὅσο πιό ἀντικειμενικά γίνεται, νιώθω τήν ἀνάγκη νά πῶ σέ ὅλα αὐτά τά sItes, δυό λόγια ἔντονου προβληματισμοῦ, γιά τό ἐπίσης δαιμονικό ἑβραϊκό ἔθιμο purim. Τό νιώθω δε ὡς ἐπιτακτική ἀνάγκη, γιατί προβλέπω: πώς θά μετατοπιστεῖ ἡ βαρύτητα ἀπό τήν προσωπική μας ΕΥΘΥΝΗ καί κυρίως: ἀπό τήν ἀπόλυτη ἀνάγκη γιά ΜΕΤΑΝΟΙΑ πού πρέπει νά ἔχουμε ἐν ταῖς ἐσχάταις μέρες πού ζοῦμε παγκόσμια, ἐθνικά ὡς Ἑλλάδα καί εἰδικότερα ἔτσι ὅπως καταντήσαμε οἱ Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι ( εἰδικά στήν Πατρίδα μου ), χωρίς Χριστό καί χωρίς Ὁρθή Πίστη!!!

Ἔχω νά πῶ σέ ὅλα αὐτά τά sites, τά ἑξῆς:

Ὁ Διάβολος εἶναι παντοῦ καί πάντα ὁ ἴδιος! Πρᾶγμα πού σημαίνει: ὅτι τό ἐπίσης δαιμονικό ἑβραϊκό ἔθιμο purim, δέν μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τίς δαιμονικές-ἀκόλαστες καί ὀργιαστικές τελετές πού λάμβαναν χώρα καί στήν ἀρχαία Ἑλλάδα ( ἀκόμη καί μέ ἀνθρωποθυσίες )!

Τέτοιου εἴδους τελετές, ἄν ψάξουμε, θά βροῦμε σέ πάρα πολλούς λαούς, κατ' ἐξοχήν στούς ἀρχαίους χρόνους! Σαφῶς ἀναπτύξαμε σπουδαῖο πολιτισμό πού μεταλαμπαδεύσαμε παγκοσμίως. Ἀλλά εἴχαμε ( καί πολύ περισσότερο ἔχουμε καί τώρα μέ τήν ἀμετανοησία μας ) καί τήν σκοτεινή μας πλευρά, καθώς καί τίς περιόδους παρακμῆς μας.

Τό ἐν λόγῳ ἑβραϊκό ἔθιμο, δέν ἀναιρεῖ τό τί γινόταν καί στήν ἀρχαία Ἑλλάδα, πού μέσα ἀπό διάφορες σωζόμενες πηγές ( γραπτές, πάμπολες ἀναπαραστάσεις κλπ ), ἀποδεικνύονται περίτρανα οἱ ρίζες τοῦ καρναβαλιοῦ ΚΑΙ ἀπό τήν χώρα μας.

Ἄς μιλᾶμε ἐπιστημονικῶς καί ὄχι ἐν ἀπερισκεψίᾳ καί συναισθηματικῶς ἐπιπόλαια. Καλό εἶναι νά μήν φταῖμε, ἀλλά φταῖμε καί ἐμεῖς.

Ἁπλῶς, τό purim ἀποδεικνύει ὅτι ὁ Διάβολος εῖναι παντοῦ καί πάντα ὁ ἴδιος καί φυσικό εἶναι νά παραπλανᾶ πολύ περισσότερο τούς ἀντίχριστους Ἑβραίους ἤ ὅποιους ἄλλους ἀβάπτιστους, αἱρετικούς, πλανεμένους κλπ . Ἀναρωτιέμαι ὅμως:

Ἐμᾶς πού εἴμαστε βαπτισμένοι κι ἔχουμε τό Ἅγιο Πνεῦμα μέσα μας, γιατί μᾶς παραπλανᾶ; Τό ἀναρωτιέται αὐτό ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς πού εἴμαστε Χριστιανοί ἤ θά συνεχίζουμε νά μετατοπίζουμε τή βαριά βαλίτσα τῆς εὐθύνης μας στά χέρια ἄλλων; Ἄν θέλουμε νά εἴμαστε ὑπερήφανοι γιά τό παρελθόν μας, θά πρέπει νά εἴμαστε συνετοί στό παρόν μας! Γιατί ἄν ρημάξουμε ἀσύνετα τό παρόν μας, θά βουλιάξει μαζί μέ αὐτό καί τό ἔνδοξο ( στόν ἀντικειμενικό βαθμό πού ὑπῆρξε ) παρελθόν μας!

ΑΣ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΜΑΣ ΚΑΠΟΤΕ ΚΙ ΑΣ ΜΗΝ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΑΤΟΠΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ! ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ ( ἱστορικά ἀποδεδειγμένο ) ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΝΥΝ!

Ἀδελφικά καί κάνοντας ἔκκληση γιά ἀληθινή μετάνοια.

Πηγή: ἐστάλη μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου

Ὅτι δέν ἐπιτρέπεται οἱ Χριστιανοί νά παρακολουθοῦν καρναβάλια ἤ νά συμμετέχουν σ' αὐτά μέ ὁποιονδήποτε τρόπο

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ

ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;

ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΓΑΝΙΣΜΟ ΤΗΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ

ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ;

Ἐτυμολογία τῆς λέξης (πιθανές καί ἐπικρατοῦσες ἑρμηνεῖες):

carne= κρέας καί vale=γειά σου
carne= κρέας και levare=αἴρω-σηκώνω ( δηλαδή ἀναιρῶ, ἀπέχω, ἐγκαταλείπω )
Κάρνεια: ἀρχαία εἰδωλολατρική ἑορτή γιά νά τιμήσουν τόν «θεό» Κάρνειο Ἀπόλλωνα (λόγῳ ὅμως διαφορετικῆς ἐποχῆς ἑορτασμοῦ καί ἀπουσίας μασκαρέματος, θεωρεῖται λιγότερο πιθανή αὐτή ἡ ἐκδοχή).
Κάρνος=τράγος, βόσκημα, πρόβατον (σύμφωνα μέ τόν λεξικογράφο Ἡσύχιο). Συνδυάζεται μέ τόν ἀρχαῖο χοροπηδηχτό χορό τῶν ἀρχαίων «θεῶν» Σατύρων (οἱ ὁποῖοι ὀργίαζαν, ἐξ οὗ καί ὁ λαός ὀνομάζει Σάτυρο ἕναν ἄνθρωπο πού ἐπιδίδεται σέ κραιπάλες). Κι ὅπως χοροπηδοῦν οἱ τράγοι, ἔτσι καί οἱ Σάτυροι, ἔτσι καί οἱ συμμετέχοντες στούς καρναβαλικούς χορούς καί στίς καρναβαλικές παρελάσεις.
corn=κέρατο καί Vaal ἤ Βῆλος=ἀρχαῖος αἱμοσταγής βοϊδόμορφος «θεός».

Ἄρα τό καρναβάλι σημαίνει «βοϊδοκέρατο» εἰρωνικά, γιά νά θυμίζει τή νίκη τῶν αἰγοπροβατοτρόφων κατά τῶν βοϊδοτρόφων καί τοῦ «θεοῦ» Βάαλ στήν ἀρχαιότητα. Ἐπίσης ποιός ἄλλος, κατά σύμπτωσιν… παρουσιάζεται μέ κέρατα;…Μήπως ὁ διάβολος;…

corn=κέρατο καί leyalem=ἀποχή ἀπό τό κρέας.
carrus=κάρο καί navalis=ναυτικό (δηλαδή ναυτικό ἀμαξίδιο). Παραπέμπει στήν ἐμφάνιση τοῦ «θεοῦ» Διόνυσου στά Διονυσιακά Συμπόσια-ὄργια, ὁ ὁποῖος ἐρχόταν πάντοτε μέ τροχοφόρο καράβι.^ⁱ

Ἡ εἰρωνεία τοῦ ὅλου θέματος εἶναι ὅτι τήν περίοδο τῶν Ἀποκρεῶν ἐνῶ σύμφωνα μέ τήν ἐτυμολογία τῆς λέξης «Ἀπό-κρέας», ἀλλά καί σύμφωνα μέ τίς πιό πάνω ἑρμηνεῖες τῆς λέξης «καρναβάλι» (βλ. ἑρμην. 1, 2, 6) πού σημαίνει ἀποχή ἀπό τό κρέας), ἀρχίζει ἡ περίοδος τῆς νηστείας, μιά περίοδος κατά τήν ὁποία ὁ πιστός ἐντείνει τίς προσπάθειές του στόν ἀγώνα τῆς ἐγκράτειας καί στόν ἀγώνα κατά τῶν παθῶν, ἀντίθετα κατά τήν περίοδο αὐτή («Καρναβάλι») ἔχουμε φαγοπότια ἀλλά καί ἄλλες ἀκόλαστες δραστηριότητες πού θά παραθέσουμε πιό κάτω.

Μέ ποιούς τρόπους «ἑορτάζεται» τό Καρναβάλι;

Μέ:

Μεταμφιέσεις καί ψέματα
Γύμνια καί ἔλλειψη αἰδοῦς
Προκλητικές συμπεριφορές
Χορούς καί μάλιστα συχνά ἔξαλλους
Ἀσύδωτο φαγοπότι
Μέθες
Ξενύχτια-ξεφαντώματα
Πειράγματα
Βωμολοχίες
Ἄσεμνες μουσικές καί θεατρικές παραστάσεις - ἐκδηλώσεις
Ἀναβίωση ἀρχαίων παγανιστικῶν ἐθίμων
Καθίβρυση-γελοιοποίση τῶν ἱερῶν καί ὅσιων σέ πάμπολες περιπτώσεις
Καί ὅλες τίς ὀδυνηρές συνέπειες τῶν σαρκικῶν ἀκολασιῶν.

Καρναβάλι καί Ἀρχαία Ἑλλάδα:

«Στήν Ἀρχαία Ἑλλάδα ἀπό τό μεσοχείμωνο μέχρι τήν ἄνοιξη, τελοῦντο πρός τιμήν τοῦ Διόνυσου ἤ Βάκχου οἱ Διονυσιακές ἤ Βακχικές γιορτές. Ὁ Διόνυσος ἦταν κατ’ ἐξοχήν «θεός» τῶν λαϊκῶν στρωμάτων, προστάτης τοῦ ἀμπελιοῦ καί τοῦ κρασιοῦ, σύμβολο τῆς χαρᾶς, τῆς ζωῆς καί τοῦ ἀχαλίνωτου κεφιοῦ.

Στη διάρκεια τῶν διονυσιακῶν γιορτῶν, οἱ ὀπαδοί τοῦ Διονύσου φοροῦσαν δέρματα ζώων, ἄλειφαν τό πρόσωπό τους μέ τήν τρυγία (κατακάθι τοῦ κρασιοῦ) καί στεφανώνονταν μέ κισσό, (τό ἀειθαλές ἱερό φυτό τοῦ Διόνυσου) καί προσπαθοῦσαν νά ἔχουν τήν μορφή Σατύρων πού ἔμοιαζαν μέ τράγους.

Στίς διονυσιακές γιορτές, οἱ μαλλιαροί σάτυροι χορευτές, τραγουδοῦσαν τό «Διθύραμβο», μεταμφιεσμένοι σέ «γάστρωνες» (κοιλαράδες), δαιμονικές φιγοῦρες θά λέγαμε, ἔτσι ὅπως τούς βλέπουμε στίς παραστάσεις τῶν διαφόρων ἀγγείων τῆς ἀρχαιότητας.

Ὁ Ἀριστοτέλης στήν «ποιητική» του ἀναφέρει ὅτι ἡ κωμωδία προέρχεται ἀπό τόν «κῶμο» ἤ «κώμη» πού ἦταν ἡ συντροφιά μεθυσμένων πού τραγουδοῦσαν τά «φαλλικά», δηλαδή πειραχτικά καί βωμολοχικά τραγούδια.

Οἱ παρέες αὐτές τῶν μεθυσμένων περιφέρονταν στούς δρόμους τῆς πόλης ἤ τοῦ χωριοῦ καί πετοῦσαν αἰσχρολογίες στούς συντοπίτες τους. Ἐπίσης, ἀνάλογες παρέες τριγυρνοῦσαν μέ ἄμαξες καί ξεστόμιζαν ἕνα σωρό βωμολοχίες καί αἰσχρά ἀστεῖα (ἀπό ἐκεῖ ἔχει μείνει καί ἡ γνωστή φράση: «θά ἀκούσεις τά ἐξ’ ἀμάξης»)!

Πρός τιμήν τοῦ Διονύσου τελοῦνταν 4 γιορτές: α) Τά μικρά ἤ κατ’ ἀγρούς Διονύσια, β) Τά Λήναια, γ) Τά Ἀνθεστήρια καί δ) Τά μεγάλα ἤ ἔν ἄστει Διονύσια.

Τά Ἀνθεστήρια πού τελοῦνταν τό μῆνα Ἀνθεστηριῶνα (ἀπό 18 Φεβρουαρίου – 17 Μαρτίου περίπου), ἦταν ἡ ἀρχαιότερη ἀπό τίς βακχικές γιορτές καί κρατοῦσαν 3 μέρες. Τήν 2^η μέρα γινόταν μιά πομπή πού συνόδευε τόν Διόνυσο, ἀνεβασμένο σέ ἕνα ἅρμα πού εἶχε σχῆμα πλοίου· τά μέλη τῆς ἀκολουθίας φοροῦσαν μάσκα. Τόν ρόλο τοῦ Διόνυσου ἔπαιζε ὁ ἄρχων βασιλεύς. Στά σημερινά χρόνια ὑποκατάστατο τοῦ Διόνυσου θεωρεῖται ὁ βασιλιάς καρνάβαλος ( καί ἡ ἀρχαία πομπή βέβαια εἶναι ἡ σημερινή παρέλαση )».^ⁱⁱ

Καρναβάλι καί Χριστιανισμός:

«Ἀπό τήν ἀρχή ἡ Χριστιανική Ἐκκλησία στάθηκε ἀντίθετη καί ἐπικριτική σέ ὅλες αὐτές τίς γιορτές τῆς ἀχαλίνωτης ἀκολασίας καί κραιπάλης.

Μάλιστα, ὁ Ἅγιος Τιμόθεος, μαθητής τοῦ Ἀπ. Παύλου καί Ἐπίσκοπος Ἐφέσσου, κατά τήν παράδοση, ὑπέστη στήν Ἔφεσσο ἐπί αὐτοκράτορος Δομιτιανοῦ, μαρτυρικό θάνατο ἀπό τούς ἐξαγριωμένους ὄχλους τῶν εἰδωλολατρῶν, ἐπειδή σέ κάποια γιορτή τῆς Ἀρτέμιδος τῆς Ἐφεσσίας, «καταγώγιον ὀνομαζομένην», κατέκρινε τά ὄργια τῶν ἐορταστῶν.

Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος στήν Α’ ἐπιστολή του (62μ.Χ) γράφει χαρακτηριστικά «καί διά τοῦτο παραξενεύονται, ὅτι σεῖς δέν συντρέχετε μέ αὐτούς εἰς τήν αὐτήν ἐκχείλισιν τῆς ἀσωτίας καί σᾶς βλασφημοῦσιν»· (Πέτρου Α' 4:4 ),

ἐνῶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν ἐπιστολή του πρός Γαλάτας (58 μ.Χ.) ἀναφέρει ὡς ἔργα τῆς σαρκός τάς «μέθας» καί «κώμας», ὅπου «κώμη» εἶναι ἡ θορυβώδης πορεία διασκεδαστῶν ἐπί τῆ ἑορτῇ θεοῦ τινος».

Κατά τόν 2ο αἰῶνα, ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεῦς, μιλάει γιά τούς σύγχρονούς του, τούς «γελοίως κατά τας πομπάς σχηματιζομένους»·

καί τόν 4ο αἰῶνα, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἐπιτίθεται κατά τῶν χριστιανῶν γιά τήν "ἀκαταγέλαστον κωμωδίαν" νά καταστρέφουν τό πρόσωπό τους σύμφωνα μέ εἰδωλολατρική συνήθεια, ἐνδύοντας γυναῖκες μέ ἀνδρικά ροῦχα.

Ὅτι καί τόν ἐπόμενο αἰῶνα συνεχίζονταν οἱ μεταμφιέσεις, μαρτυρεῖ ὁ 62ος κανόνας τῆς ἐν Τρούλλῳ Πενθέκτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος καταδικάζει τίς μεταμφιέσεις καί τίς μάσκες, ὅπως καί τούς χορούς καί τούς ἀστεϊσμούς, πού ἐλάμβαναν χώρα σέ παρόμοιες καρναβαλικές ἑορτές τοῦ παρελθόντος, καί ἐπιβάλλει στούς κληρικούς πού μετέχουν, τήν ποινή τῆς καθαιρέσεως, στούς δέ λαϊκούς τήν ποινή τοῦ ἀφορισμοῦ:

«Τάς οὔτω λεγομένας Καλάνδας, καί τά λεγόμενα Βοτά, καί τά καλούμενα Βουμάλια...κατά τι ἔθος παλαιόν καί ἀλλότριον τοῦ τῶν Χριστιανῶν βίου, ἀποπεμπόμεθα, ὁρίζοντες μηδένα ἄνδρα γυναικεῖαν στολήν ἐνδιδύσκεσθαι ἤ γυναῖκα τήν ἀνδράσιν ἀρμόδιον, ἀλλά μήτε προσωπεῖα κωμικά ἤ σατυρικά ἤ τραγικά ὑποδύεσθαι· μήτε τό τοῦ βδελυκτοῦ Διονύσου ὄνομα τήν σταφυλήν ἐκθλίβοντος ἐν τοῖς ληνοῖς ἐπιβοᾶν.... Τούς οὖν ἀπό τοῦ νῦν τί τῶν προειρημένων ἐπιτελεῖν ἐγχειροῦντας, ἐν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, εἰ μέν κληρικοί εἴεν, καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, εἰ δε λαϊκοί, ἀφορίζεσθαι».

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (349-407μ.Χ.), ἀναφερόμενος στό ἐπιχείρημα ὅτι μέ τίς ἐκδηλώσεις διασκεδάζουν, εὐφραίνονται οἱ ἄνθρωποι καί ξεφεύγουν ἀπό τήν καθημερινότητα, ἀπαντᾶ ὅτι αὐτό εἶναι τελείως παράλογο, διότι ἡ χαρά καί εὐφροσύνη πρέπει νά συμβαδίζουν μέ τήν ἠθική καί τήν εὐπρέπεια.

«Τό νά χαιρόμαστε μέ ὄλα δέν εἶναι καλό… ἐπειδή καί ὁ μοιχός χαίρεται ὅταν καταστρέψει τόν γάμο τοῦ πλησίον του…· ἄς μήν κοιτᾶμε λοιπόν ἄν κάποιος χαίρεται, ἀλλά ἐάν γιά καλό πρᾶγμα χαίρεται».

Παρ' ὅλα αὐτά ἀκόμα καί κατά τόν 12^ο αἰῶνα, ὁ Βαλσαμώνας ὁμολογεῖ ὅτι στήν ἐποχή του, παρά τίς ἀπαγορεύσεις, τό ἔθιμο τῶν μεταμφιέσεων βρισκόταν σέ ἀκμή. Ἔτσι οἱ περισσότερες ἀπό τίς διονυσιακές γιορτές τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων πέρασαν στό Βυζάντιο καί ἔφτασαν μέχρι τά χρόνια μας».^ⁱⁱⁱ

Οἱ τραγικώτερες ἐπιπτώσεις τοῦ Καρναβαλιοῦ:

Βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἀπώλεια τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς.
Ἐκτρώσεις (ἀκόμη καί 100.000 μόνο στήν Πάτρα ἔχουν καταγραφεῖ στίς ἡμέρες διεξαγωγῆς τοῦ Πατρινοῦ Καρναβαλιοῦ. Γενοκτονία!!! ).^{^iv}
Κατασπατάληση τοῦ πλούτου τῶν Δήμων καί τοῦ Κράτους, α) τή στιγμή πού ὑπάρχουν ἄστεγοι, ἄσιτοι, χρεωμένοι, ἄποροι, β) τή στιγμή πού οἱ Δήμοι ἀφήνουν ἀνεκπλήρωτα ἤ ἐλλιπῆ κοινωφελῆ ἔργα καί γ) τή στιγμή πού βουλιάζουμε οἰκονομικά πανεθνικῶς!

Πῶς πρέπει νά ἀνοίγει τό Τριώδιο στή ζωή τοῦ Χριστιανοῦ πού τόν ἑτοιμάζει γιά τό Πάσχα; Μέ φαγοπότια, κραιπάλες καί ἀκολασίες ἤ μέ ἄλλα πράγματα;

«Τό Τριώδιο εἶναι ἕνα ἀπό τά λειτουργικά βιβλία τῆς Ἐκκλησίας. Στό βιβλίο αὐτό περιέχονται σχεδόν κάθε μέρα ὕμνοι πού λέγονται Τριώδια, ὕμνοι δηλαδή μέ τρεῖς ὠδές. Οἱ ὕμνοι αὐτοί γενικά λέγονται Κανόνες. Οἱ Κανόνες, στήν ἄρτια μορφή τους καί ἀντίθετα πρός τά Τριώδια, ἀποτελοῦνται ἀπό ἐννέα ὠδές.

Ὠδή εἶναι τό ἱερό τραγούδι.

Ἀπό τά Τριώδια λοιπόν αὐτά, λέγεται καί τό βιβλίο Τριώδιο.

Θά πρέπει ἐδῶ δέ νά τονίσουμε ὅτι ἡ

ἱερή ὑμνολογία, ἡ βυζαντική ψαλμωδία καί γενικά ἡ θεία λατρεία τῆς Ἐκκλησίας, μαζί μέ τήν ἀνάγνωση τῶν Γραφῶν καί τό θεῖο κήρυγμα, ἀποτελοῦν ἀναπόσπαστα στοιχεῖα τῆς θεόσδοτης Ἱερᾶς μας Παράδοσης. Εἶναι συνεπῶς τά ἱερά γράμματα καί ἡ παιδεία τῶν Ὀρθοδόξων. Γιά μᾶς τούς Ἕλληνες εἶναι καί ἡ ἐθνική μας γλώσσα, γιατί ὅλα αὐτά εἶναι γραμμένα στά Ἑλληνικά καί ἡ Θεία Γραφή καί οἱ Ἱερές Ἀκολουθίες. Αὐτό γιά τό Ἔθνος μας εἶναι ἕνα ἐξαιρετικό προνόμιο.

Τριώδιο ἐπίσης λέγεται καί ἡ ἐκκλησιαστική περίοδος ἀπό σήμερα ὡς τό Πάσχα, ἐπειδή ὅλο αὐτό τό χρονικό διάστημα, εἶναι σέ χρήση τό λειτουργικό βιβλίο τοῦ Τριωδίου».

Συνεπῶς, μέ τό Τριώδιο ξεκινᾶ ἡ πορεία τοῦ Χριστιανοῦ ἀπό τήν «Αἴγυπτο στήν Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας», ἀπό τόν Γολγοθᾶ στήν Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπό τόν προσωπικό Γολγοθᾶ τῶν θλίψεων, τῶν παθῶν καί τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ χριστιανοοῦ, στήν ἀνάσταση τῆς ψυχῆς καί στήν ἀνάτασή της πρός τά Θεῖα καί Ἐπουράνια! Πορεία κατά τήν ὁποία ἐντείνονται :

ἡ μετάνοια
ἡ κατάνυξη
τά δάκρυα
ἡ νηστεία
ἡ προσευχή
ἡ προσοχή τοῦ βίου
ἡ ἐξομολόγηση
ὁ ἐκκλησιασμός
ἡ ἐγκράτεια
ἡ εὐσέβεια
ἡ εὐπρέπεια
ἡ ἁγία πίστη

Ἐπομένως:

Τί σχέση ἔχουν οἱ μάσκες τοῦ Καρναβαλιοῦ μέ Αὐτόν πού λέει: «Ἐγώ εἰμί ἡ Ἀλήθεια»;
Τί σχέση ἔχουν: ἡ ψεύτικη ἀτμόσφαιρα τοῦ Καρναβαλιοῦ, ὁ δαιμονικός «Καρνάβαλος», οἱ φανταστικές ὡραιοποιήσεις καί οἱ γελοιοποιήσεις τῆς «εἰκόνας» τοῦ Θεοῦ (γιατί εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ εἴμαστε ὡς ἄνθρωποι) μέ τόν «ἐν κάλλει Ὡραῖον» μας Χριστό ,Αὐτόν πού καταδίκαζε κατ’ ἐξοχήν τήν ὑποκρισία καί τόν «πατέρα καί πατέρα τοῦ ψεύδους διάβολο»;

Τελικό συμπέρασμα γιά τό Καρναβάλι :

(Α΄ Κορινθ. 6, 9-10)

«⁹ ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι; μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται ¹⁰οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι».

καί τί πρέπει νά κάνει ὁ κάθε Χριστιανός :

(Α΄ Κορινθ. 6, 11)