ΙΕΡΟΣΥΛΙΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΦΑΡΑΓΓΟ ΓΚΡΕΜΙΣΑΝ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ

Ὁ προφήτης Ἠλίας....

Ὁ π. Θεόδωρος στόν τόπο τοῦ μαρτυρίου του.....

ΙΕΡΟΣΥΛΊΑ

Πόνος ψυχῆς, Θεέ μου...

Προφήτης Ἠλίας, ἁγιοφάραγγο, Ἀντί μνημοσύνου...



27  Μαίου 2006



14 Φεβρουαρίου 2013

Καὶ εἶπεν Ἠλιού· Ζηλῶν ἐζήλωσα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ῥομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν.                       B'  Βασιλειῶν


'Ἐδώ στήν κορυφή , σέ τούτη τήν Ἁγία Τράπεζα λειτούργησε ὁ π. Εὐτυχιανός ἀμέτρητες φορές. Τίς περισσότερες  ἤτανε οἱ δυό τους. Ἐκεῖ δοξάζανε τόν Κύριό τους, καί εὐχότανε γιά τίς ἁμαρτίες μας. Ὁ π. Εὐτυχιανός δέν θά λειτουργήσει ξανά στόν πρ. Ἠλία, καί ὁ π. Θεόδωρος δέν ἔχει τόπο νά βάλει τήν κεφαλή του. Δέν θέλουνε νά ξανακτιστεῖ  τό ἐξωκκλήσι αὐτοί πού τό γκρέμισαν.

Σημείωση. Εἴπανε στόν κόσμο πώς ἔπεσε κεραυνὀς  κι' ἔριξε τόν Πρ. Ἠλία τοῦ παππούλη Θεόδωρου. Τα σύνεργα πού τόν γκρέμισαν εἶναι  ἀκόμα ἐκεῖ. Ὁ κεραυνός θά πέσει  κάποτε στ' ἀλήθεια......  Ἐσύ προφήτη Ἠλία ξέρεις τόν τόπο καί τόν τρόπο......

Ὅτι δέν χωρᾶ ὁ νοῦς τ' ἀνθρώπου....

Ἄνοιξη 2008

Προφήτου Ἠλιοῦ 2009

Προφήτου Ἠλιοῦ 2011

Ἠ τελική καταστροφή, 13 Φεβρουαρίου 2013

Mιά μικρή ἱστορία.

Τό ξωκκλήσι τοῦ προφήτη Ἠλία ὁ π. Θεόδωρος τό ἔκτισε μέ το αἶμα του, ἀφοῦ νερό δέν εἶχε. Ὅσο χρειαζότανε τό ἀνέβαζε ἀπό το πηγάδι τοῦ Ἅι Ἀντώνη, μέχρι την κορυφή πού διάλεξε να κτίσει.Ἕνα χρόνο τό ἔκτιζε, πέντε ἀνθρώπους χωροῦσε, καί λειτουγήθηκε πρώτη φορά στήν ἑορτή τοῦ προφήτη, τό 2005. Ἀσκήτευε ἐκεῖ, στόν παλιό ἱερό τόπο, γιά να μήν ξεχνοῦμε τούς ἁγίους πού ζήσανε δίπλα στο ἁγιοφάραγγο καί σέ ὅλα τα βουνά τῆς Ράξου.
Τόν ἐπόμενο χρόνο εἶχε βοηθό  ἕνα γαίδαρο, τον Σαχτούρη, κι' ἀνέβασε ὑλικά ἀπό το ποτάμι. Ἔκτισε τρία κελλάκια ὅσο τα δικά μας λουτρά, να κοιμάται ὅποιος ξωμένει χειμώνα. Λίγο πιό μετά με την βοήθεια τοῦ κόσμου, στελιώθηκε μιά μικρή κουζίνα γιά καφέ, κι' ἕνας χῶρος νἀ μπαίνουμε στήν γιορτή τοῦ ἁγίου να μήν μᾶς κεντᾶ ἡ κάψα.  Καί γιορτάζαμε τόν ἅγιο με πολλή χαρά τρία τέσσερα χρόνια. Δόξα σοι ὁ Θεός. 
Μά τοῦ στείλανε τοῦ παππούλη χαρτί ἀπό δικαστήριο νά φύγει ἀπό τήν κορυφή, γιατί ἤτανε ἀλλονοῦ ὁ τόπος, καί ὄχι τοῦ προφήτη Ἠλία. Καί ἔφυγε ὁ π. Θεόδωρος καί πῆγε σέ μια ἄλλη κορυφή πιό ψηλή, νά τόν βλέπει ἀπό μακριά. Στό Κεφάλι. Ἐκεῖ, μέ τούς ἁγίους Παρθένιο καί Εὐμένιο καί τόν Τίμιο Σταυρό. 
Δέν πέρασε πολύ καιρός και βρεθήκανε γκρεμισμένα τα κελλάκια. Ἐμεῖς ξανακάναμε την ἑορτή τοῦ ἁγίου με χαλασμένα τα κελλιά. Δυό χρονιές. Μά ἤθελαν νά διώξουνε τόν ἅγιο τελείως ἀπό τήν κορυφή. Μέ λοστούς ἐσκάψανε τα θεμέλια τοῦ ναοῦ και τόν γκρεμίσανε. Καί πλακώθηκαν οἱ εἰκόνες μαζί μέ τα ἅγια. Πήγανε ἀπό το μοναστήρι καί τα μαζέψανε, να μήν βρέχονται, κι' οὔτε να τά βλέπει ὁ ἥλιος να κλαίει.  
Λένε πώς θέλουνε νά στέσουνε ἀνεμογεννήτριες κι' ἐκεῖ καί τούς πείραζε ἅγιος. 
Δεν ξέρω ἄν ἤτανε ἄνθρωποι ὅποιοι τά κάνανε, ὁ Θεός να τούς δώσει μετάνοια Στόν νοῦ μου ἦρθε ὁ θυμός τοῦ προφήτη Ἠλία σάν ἔσφαξε τούς ἱερεῖς τῶν εἰδώλων.
Δόξα σοι ὁ Θεός.

Ένας πρώην προτεστάντης μιλάει για την μεταστροφή του στην Ορθοδοξία!

 

«Ποτέ μην καταφρονήσεις πηγούλα από την οποία έχεις πιει νερό» - Παραίνεση του πνευματικού μου πατέρα

Κατ’ αρχάς θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι είμαι ευγνώμων στο Θεό για την από νηπιακή ηλικία πορεία μου μέσα στην διαμαρτυρόμενη ευαγγελική εκκλησία καθώς πήρα πολλά μαθήματα και ευλογίες και είδα πολλές φορές το χέρι του Θεού στη ζωή μου.

Ως μεταστροφής διαμαρτυρόμενος θα ήθελα να σας πω ότι όταν με τη χάρη του Θεού έγινα ορθόδοξος- μπαίνω με τη χάρη του Θεού στον έβδομο χρόνο - το έκανα επειδή κατάλαβα ότι η Εκκλησία του Χριστού θα μπορούσε να διασφαλίσει τη σωτηρία μου κάτι που ο προηγούμενος χώρος αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων ότι δεν είχε ούτε τον τρόπο ούτε τα εφόδια για να με βοηθήσει να αντιμετωπίσω ριζικά τα προσωπικά μου πνευματικά αδιέξοδα. Και αυτό δεν το λέω για να καταφρονήσω το χώρο τον οποίο για τόσα χρόνια κινιόμουν αλλά για να τονίσω ότι μια τέτοια ανάγκη με ώθησε να ψάξω ακόμα και εκεί που δεν πίστευα ότι υπήρχε περίπτωση να βρω βοήθεια.

Παρακαταθήκη για να γίνω ορθόδοξος ήταν η επαφή που είχα με ορθόδοξους που μπορεί να απέρριπτα τα πιστεύω τους - ακόμα και τη σωτηρία τους- αλλά δεν μπορούσα να παραγνωρίσω το χριστιανικό τους χαρακτήρα και το παράδειγμα που μου έδιναν. Η αποδοχή τους ήταν δεδομένη από την αρχή αρκεί να μην αρχίζαμε να δογματίζουμε.

Η αποδοχή λοιπόν αυτών των ανθρώπων και το δικαίωμα που μας έδωσαν να μιλάμε για αυτά που συμφωνούμε και να αφήσουμε στην άκρη τα υπόλοιπα, μας οδήγησε στην ορθοδοξία μετά από χρόνια σοβαρού ψαξίματος της πατερικής θεραπευτικής κατ' αρχάς, και τη σοφίας των πατέρων κατ' επέκταση. Να σημειώσω ότι πολλές φορές αγανακτούσα μέσα μου με τις πρακτικές τους ( κεριά, άγιοι, προσκύνηση λειψάνων, θεία κοινωνία κτλ) αλλά και για την άκαμπτη στάση τους σε πολλά δογματικά θέματα. Η αγάπη όμως που έδειχναν στο πρόσωπό μας κάλυπτε τα ανωτέρω "ελαττώματα" τους.

Ως διαμαρτυρόμενος δεν μπορούσα να προσεγγιστώ με λογικά επιχειρήματα διότι αυτό είναι κάτι με το οποίο ασχολούμουν συνεχώς αφού έπρεπε να τεκμηριώσω το κάθε τι που πίστευα και στον εαυτό μου αλλά και στις άλλες ομολογίες που ερχόμουν σε επαφή. Έτρωγα συνέχεια από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Ο τρόπος που χρειαζόμουν να προσεγγιστώ είναι δια του αγαθού δηλαδή χωρίς πολλά επιχειρήματα αλλά με την προσέγγιση στο βίωμα και τη χάρη της εκκλησίας, πράγματα βέβαια τα οποία βιώνονται μόνο αν σε φωτίσει η χάρις του θεού.

Όποιοι λοιπόν κατηγορούν τους διαμαρτυρόμενους ως αιρετικούς ουσιαστικά τους κατηγορούν για κάτι που ο Θεός δεν έκανε στη ζωή τους ακόμα. Αν και μόνο αν φωτιστούν, καταλάβουν, και απορρίψουν τότε βέβαια θα είναι αιρετικοί γιατί απέρριψαν κάτι που ο θεός τους το έδειξε καθαρά. 

Οι υπόλοιποι είναι απλά πλανεμένοι οι οποίοι βρήκαν κάπου κάποιον να τους μιλήσει για το Θεό και να τους δώσει μία ελπίδα και ένα νόημα στη ζωή τους . Το γεγονός ότι ζουν χωρίς ολόκληρη την αλήθεια τους κάνει θέσει αιρετικούς αλλά όχι φύσει αιρετικούς αφού δεν έχουν επίγνωση του τι απορρίπτουν. Και αυτά τα λέω όχι θεωρητικά αλλά πρακτικά έχοντας βιώσει τι σημαίνει να μπαίνεις στην ορθοδοξία και να προσπαθείς να τη ζήσεις εν μετανοία, μετά από δεκαετίες στη διαμαρτύρηση.

Όταν η καρδιά μας γεμίσει αγάπη θα δείτε πόσο διαφορετικά θα σας δεχθούν και θα σας ακούσουν. Και αυτό το λέω γιατί είμαι μάρτυρας ενός ολοένα αυξανόμενου ρεύματος προβληματισμού στους κόλπους των διαμαρτυρόμενων οι οποίοι φαίνεται να οδηγούνται στην ορθοδοξία από μια αόρατη δύναμη.

ΤΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΤΟΥ SOLA SCRIPTURA

Θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί είχα τέτοια προσκόλληση στην αποκλειστικότητα της Αγίας Γραφής ως μόνη πηγή θείας αποκάλυψης και το πως κατάλαβα τη σωστή διάσταση της.

Το sola scriptura είναι ένα από τα πιστεύω που όλοι οι προτεστάντες συμφωνούν απόλυτα μεταξύ τους. Λόγω της χαμηλής εκτίμησης που είχα στην Εκκλησία του Χριστού και στην λειτουργία της ως υποστηρικτή της πνευματικής πορείας του πιστού αναγκαστικά περιορίστηκα στο προϊόν της Εκκλησίας που είναι η Αγία Γραφή.

Έτσι αφού ήρθα σε επαφή με το Λόγο του Θεού και ελλείψει αναλόγων εκκλησιαστικών παραστάσεων κατέληξα να θαυμάσω το"δημιούργημα" μάλλον παρά τον Δημιουργό. Και αυτό γιατί δεν έβλεπα ότι ο Χριστός δεν χωρίζεται από την Εκκλησία Του όπως το κεφάλι δεν χωρίζεται από το σώμα.

Γιατί δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι όπως μέσα στη Μητέρα του Κυρίου ενσαρκώθηκε δι' Αγίου πνεύματος ο αιώνιος Λόγος και Υιός του Θεού έτσι και μεσώ της εκκλησίας ενσαρκώθηκε ο γραπτός Λόγος που δεν είναι άλλος από την Αγία Γραφή.

Γιατί έλεγα ότι το εδραίωμα της εκκλησίας είναι η αλήθεια -όπως είχα το "δικαίωμα" να αντιλαμβάνομαι- και δεν καταλάβαινα τι σημαίνει ότι η εκκλησία είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας.

Έτσι χωρίς να χάσει μέσα μου την αξία του ο Λόγος του Θεού κατάφερα να παραιτηθώ από το "δικαίωμα" του ατομικού αλάθητου στην ερμηνεία της Γραφής, η οποία είχε αλλάξει αρκετές φορές με την πάροδο των ετών, και συν Θεώ να γνωρίσω τον παράγοντα Εκκλησία να υποταχθώ σ' αυτήν με ταπείνωση και να γνωρίσω τον απίστευτο πλούτο σοφίας και πνευματικότητας που κρύβει μέσα της.

Κοιτάζοντας πίσω αναρωτιέμαι πως μπορούσα να ζω την πνευματική μου ζωή χωρίς το σύστημα υποστήριξης που άφησε πίσω ο Χριστός μέσα στην απίστευτη σοφία του και αγάπη για το ποίμνιο Του που είναι η Εκκλησία Του και τα μυστήρια αυτής. Ένιωθα σαν τον αθλητή που ήθελε να αθληθεί και που αγαπούσε το άθλημά του αλλά προσπαθούσε να τα καταφέρει χωρίς προπονητή δηλαδή υποβίβαζα την προσπάθειά μου στο επίπεδο του ερασιτέχνη.

Γιατί μόνο εδώ υπάρχει ένα θεραπευτικό σύστημα που έχει παραδοθεί από τον Χριστό στους μαθητές του και απ αυτούς στους δικούς τους μαθητές κ.ο.κ. Ιδού λοιπόν τι σημαίνει Ιερά Παράδοση. Να γιατί ο άνευ διδασκάλου χριστιανισμός οδηγεί σε ατομική και περιορισμένη κατανόηση της Βίβλου που με τη σειρά της οδηγεί σε πλάνες και ατέρμονους κατακερματισμούς των προτεσταντικών συναθροίσεων. 

Ο Απόστολος Παύλος άραγε στους Κορίνθιους με τους οποίους έμεινε τρία χρόνια τους έγραφε επιστολές ή τους παρέδιδε αυτά που είχε παραλάβει από τον Κύριο; Γιατί η θεραπεία των παθών, θέμα για το οποίο δεν είχα λάβει καμιά μαθητεία και είναι κάτι που πίσω από την οποία πνευματική μου βιτρίνα κατάλαβα και καταλαβαίνω ότι έχω απόλυτη ανάγκη μέσω της συνεχούς μετάνοιας δηλ. ανακαίνισης του νου, και της ταπείνωσης για την οποία ελάχιστα κηρύγματα είχα ακούσει κατά τη διάρκεια της περιήγησης μου σε ουκ ολίγες προτεσταντικές συναθροίσεις. 

Πώς λοιπόν θα μπορούσα πρακτικά να βιώσω τη σωτηρία δια της χάριτος αφού τη χάρη ο θεός τη δίνει στους ταπεινούς; Και τι αξία έχει μια πίστη η οποία πηγάζει από μια υπερήφανη καρδιά; Γιατί η ταπείνωση είναι η συχνότητα στην οποία εκπέμπει ο Θεός και μόνο οι καθαροί στην καρδιά μπορούν να καταλάβουν τα σήματά Του.

Έτσι αντί να εστιάζω στις προϋποθέσεις για να λάβει κάποιος το δώρο της σωτηρίας που είναι η αναγέννηση μέσω του αίματος του Ιησού Χριστού κατάλαβα ότι πιο σπουδαίο είναι η διατήρηση αυτού του δώρου που συναισθάνομαι ότι ο μόνος χώρος που μου το διασφαλίζει είναι η θεραπευτική των πάτερων της εκκλησίας μας.

Κλείνοντας θα ήθελα να καλέσω όλους τους καλοπροαίρετους χριστιανούς να πάνε στο Θεό με ταπείνωση και να ζητήσουν να τους δείξει αν υπάρχει κάτι σε σχέση με την Εκκλησία Του που δεν το έχουν καταλάβει να τους το αποκαλύψει και να τους βοηθήσει τα όποια προσκόμματα θεωρούν ότι υπάρχουν να τους εξηγηθούν.

Επίσης να τονίσω ότι βασική ανάγκη κάθε ανθρώπου είναι να μετατραπεί όχι σε εργαλείο του Θεού -κάτι που είχα εκπαιδευτεί αρκετά- αλλά σε κατοικητήριο του Θεού -κάτι που θα χρειαστώ μια ζωή για να το μάθω, και με τη χάρη Του μία αιωνιότητα να το ζήσω.

ΠΗΓΗ: www.pentapostagma.gr

Απόσχιση της Κρήτης

 

    

Ἀναρτήθηκε aaatosmihalis

   
Γιά τήν ἀπόσχιση τῆς Κρήτης ὑπάρχουν πολλά στοιχεῖα στό διαδίκτυο πού ἔχουν ἤδη δημοσιευτεῖ. Ἕνα ἀπό αὐτά εἶναι καί τό θέμα τῆς «Κρητικῆς γλώσσας». Σέ τζάμπα προγράμματα πού ὑποστηρίζουν πολλές γλῶσσες ἔχει ἐμφανιστεῖ ἡ Κρητική σημαία καί ἡ δυνατότητα νά λειτουργεῖ ἡ γλώσσα στά «Κρητικά». Ἕνα ἀπό αὐτά τά προγράμματα εἶναι καί τό avi2dvd.
Ἄν καί δέν μπόρεσα νά βρῶ τήν συγκεκριμένη ἔκδοση τήν 0.18, ἐπειδή προφανῶς εἶναι λίγο παλιά, στήν ἰστοσελίδα φαίνονται καθαρά στά ἀριστερά οἱ σημαῖες τῆς Κρήτης (πρώτη-πρώτη!!!) καί δίπλα ἡ Ἑλληνική. Ἀδιάψευστος μάρτυρας ἡ φωτογραφία.

Αὐτό εἶναι ἕνα ἀπό τά σοβαρά δείγματα τῆς κατάστασης μαζί μέ τό βίντεο πού μαθαίνει στά παιδιά ὅτι ἡ Κρήτη εἶναι κράτος (Απόσχιση της Κρήτης;) καί τούς βλαμμένους πού κυκλοφορᾶνε μέ τήν «Κρητική» σημαία στά αὐτοκίνητα καί στά γήπεδα.
Βέβαια οἱ περισσότεροι δέν θά σκάσετε μέ τό θέμα. Θά πεῖτε:
Σιγά τώρα πού θά κάτσουν νά φτιάξουν κράτος στήν Κρήτη. Γιά ποιόν λόγο; Ἐξάλλου τώρα ἔχουμε σοβαρά προβλήματα νά λύσουμε.
Μέ τήν σειρά τά σοβαρά ἑλληνικά προβλήματα εἶναι τά παρακάτω:
1) Τί θά κάνει ἡ ὁμαδάρα μᾶς τήν  Κυριακή.
2) Πότε θά βγεῖ ὁ νέος χρυσός δίσκος του… ἤ της…
3) Ποιό νέο συγκρότημα θά κάνει «event» στήν Ἑλλάδα γιά νά κονομήσει ἀπό τούς ἠλίθιους πού θά πᾶνε νά «διασκεδάσουν» μέ τά ἀστέρια πού τούς σερβίρουν οἱ τηλεφωνικές ἐταιρίες.
4) Ποιό τάμπλετ ἤ ποιό ipod θά ἀγοράσουμε.
5) Ποιό σουπερμάρκετ ἔχει τιμές τοῦ 90 γιά νά ἀδειάσουμε τά ράφια. (τό ὅτι ἔτσι ὁμολογεῖ ὅτι τόσα χρόνια μας ἔκλεβε ἀσύστολα δέν ἔχει σημασία).
6) Πώς θά μαντρώσουμε τήν Χρυσή Αὐγή, ἀφοῦ  εἶναι φασιστικό κόμμα καί προφανῶς μόνο ἀπό αὐτήν κινδυνεύουμε ὄχι μόνο ἐμεῖς ἀλλά καί ὅλοι αὐτοί οἱ ἁγνοί δημοκράτες πού μᾶς κυβερνᾶνε ἀπό τήν μεταπολίτευση καί μετά.
7) Νά μάθουμε, τρώγοντας εἰσαγόμενες κατεψυγμένες πίτσες μέ «ἁγνά ὑλικά», ποιός θά κερδίσει στόν νέο διαγωνισμό γιά νά γίνει στάρ ἤ σέφ καθώς καί νά δοῦμε γιά τά σοβαρά προβλήματα πού ἔχει ὁ σουλτάνος ο… «μεγαλοπρεπής».
Ἅς σταματήσω ἐδῶ γιατί ἔχω ἀρχίσει καί συγχύζομαι καί στήν ἡλικία μου…

ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ

 

Ο ύμνος αυτός ονομάζεται «Ακάθιστος» από την όρθια στάση^[1], που τηρούσαν οι πιστοί κατά τη διάρκεια της ψαλμωδίας της. Οι πιστοί έψαλαν τον Ακάθιστο ύμνο όρθιοι, υπό τις συνθήκες που θεωρείται ότι εψάλη για πρώτη φορά, ενώ το εκκλησίασμα παρακολουθούσε όρθιο και την ακολουθία της εορτής τουΕυαγγελισμού, με την οποία συνδέθηκε ο ύμνος^[2].

Φορητή εικόνα της Παναγίας της Βλαχερνιώτισσας, που μετέφεραν οι Σταυροφόροι στον Άγιο Μάρκο τηςΒενετίας το 1204

Ιστορία

Το έτος 626, και ενώ ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος ηγούνταν εκστρατείας του βυζαντινού στρατού κατά των Περσών, η Κωνσταντινούπολη πολιορκήθηκε αιφνιδίως από τους Αβάρους^[3]. Γνωρίζοντας την απουσία του στρατού, οι Άβαροι απέρριψαν κάθε πρόταση εκεχειρίας και την 6η Αυγούστου κατέλαβαν την Παναγία των Βλαχερνών. Σε συνεργασία με τους Πέρσες, τη νύχτα της 7ης προς 8η Αυγούστου, ετοιμάζονταν για την τελική επίθεση, ενώ ο Πατριάρχης Σέργιος περιέτρεχε τα τείχη της Πόλης με την εικόνα της Παναγίας της Βλαχερνίτισσας και ενεθάρρυνε το λαό στην αντίσταση. Τη νύχτα εκείνη, φοβερός ανεμοστρόβιλος, που αποδόθηκε σε θεϊκή αρωγή, δημιούργησε τρικυμία και κατέστρεψε τον εχθρικό στόλο, ενώ αντεπίθεση των αμυνομένων προξένησε τεράστιες απώλειες στους Αβάρους και τους Πέρσες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία και να αποχωρήσουν άπρακτοι.

«Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε. Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε».

Την 8η Αυγούστου, η Πόλη είχε σωθεί από τη μεγαλύτερη ως τότε απειλή της ιστορίας της. Ο λαός, θέλοντας να πανηγυρίσει τη σωτηρία του, την οποία απέδιδε σε συνδρομή της Θεοτόκου, συγκεντρώθηκε στο Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών. Τότε, κατά την παράδοση, όρθιο το πλήθος έψαλε τον από τότε λεγόμενο «Ακάθιστο Ύμνο» στην Παναγία, αποδίδοντας τα «νικητήρια» και την ευγνωμοσύνη του «τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ».

Κατά την επικρατέστερη άποψη, δεν ήταν δυνατό να συνετέθη ο ύμνος σε μία νύκτα. Άρα, μάλλον είχε συντεθεί νωρίτερα και μάλιστα θεωρείται ότι ψαλλόταν στο συγκεκριμένο ναό στην αγρυπνία της 15ης Αυγούστου κάθε έτους. Απλώς, εκείνη την ημέρα ο ύμνος εψάλη «ὀρθοστάδην», ενώ αντικαταστάθηκε το ως τότε προοίμιο («Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαβὼν ἐν γνώσει») με το ως σήμερα χρησιμοποιούμενο «Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια», το οποίο έδωσε τον δοξολογικό και εγκωμιαστικό τόνο στον ως τότε διηγηματικό και δογματικό ύμνο.

Σύμφωνα όμως με άλλες ιστορικές πηγές, ο Ακάθιστος Ύμνος συνδέεται και με άλλα παρόμοια γεγονότα, όπως τις πολιορκίες και την σωτηρία της Κωνσταντινούπολης επί των Αυτοκρατόρων Κωνσταντίνου του Πωγωνάτου (673), Λέοντος του Ισαύρου(717-718) και Μιχαήλ Γ΄ (860). Δεδομένων των τότε ιστορικών συνθηκών (εικονομαχική έριδα, κλπ.), δε θεωρείται απίθανο η Παράδοση να έχει αλλοιώσει την ιστορική πραγματικότητα, με αποτέλεσμα να καθίσταται πολύ δύσκολο να λεχθεί μετά βεβαιότητος ποιο ήταν το ιστορικό περιβάλλον της δημιουργίας του Ύμνου.

"ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ..."

 

     agriniopress.gr

Τις προσευχές του κόσμου ζητά η μητέρα του 19χρονου στρατιώτη από την Βόνιτσα, ώστε να βγει νικητής μέσα από την άνιση μάχη που δίνει για τη ζωή του στην ΜΕΘ του νοσοκομείου του Αγρινίου.

Συγγενικό πρόσωπο της οικογένειας, ήρθε σε επαφή με το agriniopress.gr απευθύνοντας την έκκληση της μάνας:

"Οι γιατροί δεν μας δίνουν καμιά ελπίδα. Όλα πλέον, μας είπαν, εξαρτώνται από τον Θεό. Παρακαλώ όλους , να προσευχηθούμε για τον Παναγιώτη, ώστε να βγει ζωντανός από την δοκιμασία αυτή. Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας, για να βγει το παιδί μου νικητής", είναι το μήνυμα της τραγικής μάνας, που ελπίζει πλέον στο θαύμα...

Ο 19χρονος στρατιώτης από το πρωι της Πέμπτης νοσηλεύεται μετά από απόπειρα αυτοκτονίας στην ΜΕΘ του νοσοκομειου του Αγρινίου, σε κρίσιμη κατασταση και οι γιατροι λενε πως η ζωη του κρέμεται απο μια κλωστή.

Συμεών, ο αχθοφόρος του Πειραιά!

 

Στο λιμάνι του Πειραιά το 1950 εργαζόταν, ως αχθοφόρος, ο Συμεών! Ο Συμεών ήταν ένας ευσεβής και πιστός άνθρωπος! Οικογενειάρχης με δύο παιδιά!

Κάθε πρωί πηγαίνοντας στην εργασία του, δεν παρέλειπε να περνάει από τον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στον Πειραιά! 

Έμπαινε στο ναό, περπατούσε ως την εικόνα του Χριστού και Του έλεγε "Καλημέρα Χριστέ μου! Είμαι ο Συμεών! Σε παρακαλώ βοήθησε με στη δουλεία μου". Ύστερα πήγαινε στην εργασία του! 

Το απόγευμα μόλις σχολούσε περνούσε πάλι από τον Άγιο Σπυρίδωνα προχωρούσε στην εικόνα του Χριστού και έλεγε "Καλησπέρα Χριστέ μου! Είμαι ο Συμεών! Σ' ευχαριστώ που με βοήθησες στη δουλειά μου!". Αυτό επαναλαμβανόταν κάθε μέρα για όλα τα χρόνια που εργαζόταν! 



Κάποια στιγμή η σύζυγός του και τα δύο του παιδιά, αρρώστησαν βαριά από τύφο και μετά από λίγο καιρό πέθαναν και οι τρεις του! Ακόμη και τότε, και παρά τον πόνο του χαμού της οικογένειάς του, ο Συμεών, δεν παρέλειψε να περνάει από τον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα να καλημερίζει, να καλησπερίζει και να ευχαριστεί τον Χριστό μας! 

Τα χρόνια περάσαν και κάποτε αρρώστησε βαριά κι εκείνος και νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο! Η προϊσταμένη νοσοκόμα της πτέρυγας που νοσηλευόταν ο Συμεών, ήταν μια ευλαβής και καλόκαρδη κυρία, που συμμεριζόταν τον πόνο των αρρώστων! Κάποια μέρα, λοιπόν, πήρε το θάρρος και ρώτησε τον Συμεών:

-Κύριε Συμεών, εσείς δεν έχετε κανέναν να σας επισκεφθεί; Είστε τόσο καιρό στο νοσοκομείο μας και δεν έχω δει κανένα να έρχεται!

-Μα πως δεν έρχεται κανείς! Κάθε πρωί και κάθε απόγευμα με επισκέπτεται ο Χριστός μας! Απάντησε με ηρεμία ο Συμεών!

Δεν είναι καλά, ο κύριος Συμεών, σκέφτηκε η προϊσταμένη! Ίσως να του φέρω έναν πνευματικό μήπως κι έχει πλανηθεί!

Όντως, την επόμενη μέρα, ύστερα από προτροπή της νοσοκόμας, επισκέφθηκε τον Συμεών ο εφημέριος της εκκλησίας του νοσοκομείου!

-Κύριε Συμεών, τι κάνετε; τον ρώτησε.

-Ευλογείται πάτερ μου! Δόξα τω Θεώ!

-Να σε ρωτήσω βρε, κυρ Συμεών σε επισκέπτεται κανείς εδώ που βρίσκεσαι;

-Πως δεν με επισκέπτεται πάτερ μου! Έρχεται ο Χριστός μας δύο φόρες την μέρα! Μία το πρωί και μία το απόγευμα!

-Ο Χριστός; Και τι σου λέει;

-Το πρωί μου λέει, "Καλημέρα Συμεών! Κάνε υπομονή!" Και το απόγευμα μου λέει, "Καλησπέρα Συμεών! Κάνε υπομονή!". Μάλιστα μου είπε πως σε τρεις μέρες θα έρθει να με πάρει! Αν θέλεις, παππούλη μου, έλα κι εσύ να σε χαιρετήσω! 

Ο ιερέας δεν μίλησε! 

Τρεις μέρες αργότερα επισκέφτηκε ξανά τον Συμεών! Έτσι όπως καθόντουσαν, ξαφνικά ο Συμεών έκλεισε τα μάτια του και με γαλήνη παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο! Το δωμάτιο ευθύς, πλημμύρισε από μια ευωδία και το πρόσωπο του κεκοιμημένου Συμεών ακτινοβολούσε!

Αυτή είναι η ιστορία του Συμεών του αχθοφόρου! Μια ιστορία αληθινή και διδακτική για όλους μας! Ο Συμεών ως άλλος Ιώβ, υπέμεινε όλη την ζωή του όσες συμφορές τον βρήκαν χωρίς στιγμή να γογγύσει ή να ψελλίσει ένα γιατί στον Θεό! Αντιθέτως δεν παρέλειψε ποτέ να Τον ευχαριστεί δείχνοντάς Του συγχρόνως και την εμπιστοσύνη που Του είχε! Για αυτό και ο Κύριος τον έκανε κάτοικο της Ουράνιας Βασιλείας Του. Αμήν!

Μαρτυρία Μοναχού

Βιβλιοπαρουσίαση: «Εξομολογητάριον» Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στην Νεοελληνική

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Μόλις κυκλοφόρησε

Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου

«ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΑΡΙΟΝ»

ΔΗΛΑΔΗ
ΒΙΒΛΙΟ ΨΥΧΩΦΕΛΕΣΤΑΤΟ
ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ 

Σύντομη διδασκαλία προς τον Πνευματικό πώς να εξομολογή με βοηθό τους Κανόνες του αγίου Ιωάννου του Νηστευτού εξηγημένους με ακρίβεια, γλαφυρή συμβουλή προς τον μετανοούντα πώς να εξομολογήται, όπως πρέπει και λόγο ψυχωφελή περί μετανοίας.

Απόδοσις στην Νεοελληνική
υπό
Βενεδίκτου Ιερομονάχου
Αγιορείτου
 

ΑΓΟΡΑΣΤΕ ONLINE TO ΒΙΒΛΙΟ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΏ

---

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Μετά από ωρισμένες εκδόσεις των έργων του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στην Νεοελληνική και την άμεση αποδοχή του έργου, προβαίνουμε, με την χάρι του Θεού και κατόπιν παρακλήσεως εν Χριστώ αδελφών, στην έκδοσι του Εξομολογηταρίου με απόδοσι στην Νεοελληνική.
Και αυτό, διότι μετά την επιβολή πρό τινων ετών της Νεοελληνικής και δη του μονοτονικού συστήματος στην χώρα μας, οι νεώτεροι αδυνατούν να κατανοήσουν τα ωραιότατα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας μας. 
Γι’ αυτό τον σκοπό εκδώσαμε τα όσα έργα του Αγίου Νικοδήμου έχουν εκδοθή από την ταπεινή Συνοδία μας με κύριο σκοπό την ωφέλεια του Ορθοδόξου Χριστιανικού πληρώματος.
 

*   *   * 

Μετά την περάτωσι της εργασίας του στα συγγράμματα του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, ο Άγιος Νικόδημος, ασχολήθηκε με την σύνταξι «Εξομολογηταρίου», εντελώς αγνώστου μέχρι τότε στην Εκκλησία. Στο βιβλίο αυτό ο Άγιος Νικόδημος αποδείχθηκε μέγας ψυχολόγος, δεινός ερμηνευτής των Επιτιμίων των Ιερών Κανόνων, πατρικώτατος κήρυκας της μετανοίας, ποταμός στις γνώσεις περί επιτιμίων και κανόνων, Ιατρός Μοναζόντων, Λαϊκών, Ιερωμένων, εμπειρότατος, προσφερόμενος ως αδελφός, ως πατέρας, ως υιός, συζητώντας με μεγάλη πειστικότητα και επιχειρηματολογία με τον Πνευματικό ή τον μετανοούντα. Είναι τόσο γλυκός και κατανυκτικός στην ανάπτυξι του Μυστηρίου περί μετανοίας και εξομολογήσεως, ώστε και τους αδιαφόρους να διεγείρη προς μετάνοια. 

Η καρποφορία του «Εξομολογηταρίου» υπήρξε πάρα πολύ αποτελεσματική. Όπως αναφέρει ο βιογράφος του Ευθύμιος· «Όλοι οι πληγωμένοι από τις αμαρτίες άφηναν τους Αρχιερείς και Πνευματικούς και έτρεχαν στον ρεκενδύτη Νικόδημο, για να βρουν την θεραπεία τους και παραμυθία των θλίψεών τους· όχι μόνον από τα Μοναστήρια και τις Σκήτες και τα Κελλιά, αλλά και πολλοί χριστιανοί έρχονται από διάφορα μέρη για να δουν και παρηγορηθούν στις θλίψεις τους από τον Νικόδημο…». 

Η συναναστροφή του με πλήθη αμαρτωλών όλων των τάξεων ανέδειξε τον Όσιο πνευματικό καθοδηγητή και ιατρό μοναδικό. Πόσο έμπειρος ήταν! Γνώριζε, με την χάρι του Θεού, όλες τις λεπτομέρειες της αμαρτίας, όπως και οι Άγιοι Πατέρες. Προλάμβανε τα μεγάλα με τη θεραπεία των κινήσεων της αμαρτίας, ανέλυε τα αίτια, εύρισκε τις πηγές των παθών. Είναι ένας μοναδικός λαϊκός Πνευματικός-Εξομολόγος. Είναι ενήμερος σε όλα τα είδη και τους τρόπους θεραπείας. Φιλάνθρωπος, αυστηρός, επιεικής, πότε συγχωρεί, πότε δεσμεύει, πάντα με αγάπη και με διάκρισι. Συνεδύαζε τον Πνευματικό πατέρα με τον νομομαθή της Εκκλησίας, συνέπλεκε την αγάπη με την τέχνη. Έχει έτοιμα στον νου του ρητά αγιογραφικά και Πατερικά, κατάλληλα για κάθε περίστασι. Οι υποσημειώσεις του αποτελούν το μισό βιβλίο. Εδώ βρίσκεται το πέλαγος των Κανονικών του γνώσεων. Έχει υπ’ όψι του όλους τους Ερμηνευτές. Τίποτε δεν του διαφεύγει. Συνέχεια παραπέμπει στους Ιερούς Κανόνας, ώστε με το κύρος τους να πείση τους Πιστούς.  
Το «Εξομολογητάριον» αποτελεί συλλογή των 38 Κανόνων του Αγίου Ιωάννου του Νηστευτού και των 17 Επιτιμίων του, τα οποία βρίσκονταν στις Βιβλιοθήκες των Ιερών Μονών. Τους Κανόνες αυτούς ερμηνεύει. Περιλαμβάνει Πρόλογο, όπου καθορίζει τα καθήκοντα των Πνευματικών και υποδεικνύει τους κόπους, τους οποίους οφείλουν να καταβάλουν για την διάσωσι των λογικών προβάτων. «Διά να συμβοηθήσωμεν», λέει, «εις τον μέγαν τούτον κόπον των Πνευματικών, επεμελήθημεν να συνάξωμεν από διαφόρους Πατέρας την παρούσαν Βίβλον». Και στρεφόμενος προς τους Πνευματικούς γράφει: «Δεχθήτε, λοιπόν, ω Σεβασμιώτατοι Πνευματικοί, μετά πατρικής ευμενείας το μικρόν τούτον Βιβλιάριον και, αναγινώσκοντες και βοηθούμενοι, μη παύσητε από του να δέησθε του Θεού υπέρ των αμαρτωλών ψυχών εκείνων, όπου εκοπίασαν εις τούτο… Έρρωσθε». 

Ακολουθεί μεγάλης εκτάσεως διδασκαλία προς τον Πνευματικό για τα προσόντα, που πρέπει να έχη και τις αρετές. Αναπτύσσει την εξέταση του μετανοούντος με βάσι τις δέκα εντολές. Υποδεικνύει στον Πνευματικό, πώς να εξετάζη τις περιστάσεις της τελέσεως της αμαρτίας, το ποιος αμάρτησε, σε τι, γιατί, πού, πώς, πότε, πόσες φορές, ποια ήταν η πνευματική του κατάστασις και ποια ήταν η συμπεριφορά του μετά την αμαρτία. Στην συνέχεια εισέρχεται στα εσώτερα, στο εσωτερικό θέατρο των λογισμών του εξομολογούμενου, όπου διδάσκει τι είναι οι λογισμοί, τα είδη τους, την προέλευσί τους, τον τρόπο θεραπείας τους. 

Μισούσε πάρα πολύ την αμαρτία, όπως φαίνεται μέσα στο παρόν βιβλίο. Σε όλο του το «Εξομολογητάριο» η αγωνία του είναι να πείση τον χριστιανό να μισήση την αμαρτία, άλλοτε με τον φόβο της κολάσεως και άλλοτε με την επαγγελία των αγαθών στην αιωνιότητα.  

Τι ήταν η αμαρτία για τον Άγιο, μας το λέει στο «Εξομολογητάριον»: «…Όσο άπειρες είναι οι τελειότητες και τα ιδιώματα του Θεού και όσα είναι τα χαρίσματα, τα φυσικά, τα υπερφυσικά, τα κοινά, τα μερικά, τα κρυφά, τα φανερά, τα οποία εχάρισεν ο Θεός εις εσένα τον άνθρωπον, η οποία καταφρονεί και ενυβρίζει ταύτα πάντα… Έλεγε μία παρθένος, ότι αν καθ’ υπόθεσιν ήτο έμπροσθέν της ένα πέλαγος από φωτίαν και εις τον λιμένα τούτου να εστέκετο μία αμαρτία θανάσιμος, επροτίμα καλλίτερα να πέση αυτή εις εκείνο το πύρινον πέλαγος, παρά να πέση εις τας χείρας της αμαρτίας… Όπως και η Μαγδαληνή Μαρία, όταν ήκουε μόνον το όνομα της θανασίμου αμαρτίας, έτρεμεν όλη από κεφαλής έως ποδών και έπιπτε κατά γης ως αποθαμένη, ήτις και έλεγεν, ότι δεν ηδυνήθη ποτέ να καταλάβη, πώς αποτολμά ο άνθρωπος να αμαρτήση θανασίμως». 

Στην μεταγλώττισι του κειμένου προσπαθήσαμε να μην κάνουμε επεμβάσεις, εκτός από ωρισμένες περιπτώσεις, όπου κρίθηκε αναγκαίο.
Με την παρούσα μορφή της Νεοελληνικής αποδόσεως του έργου αυτού ελπίζουμε, ότι θα γίνη ένα εγκόλπιο πνευματικό για κάθε Πνευματικό - Εξομολόγο, αλλά και για κάθε πιστό, που επιθυμεί την σωτηρία της αθάνατης ψυχής του. 

Βενέδικτος Ιερομόναχος
Ιερά Νέα Σκήτη Αγ. Όρους, Φεβρουάριος 2013

Σύντομες πνευματικές συνταγές του αειμνήστου Δημητρίου Παναγοπούλου

πηγη  IΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ * Ο Χριστός είναι αυτός που μας έφτιαξε και αυτός που μας εξαγόρασε με το Αίμα Του! Από φιλότιμο και μόνο, γι’ αυτά που μας έκανε ο Χριστός, έπρεπε να αλλάξει κάθε άνθρωπος και να πολιτεύεται διαφορετικά στη ζωή του, εν μετανοία. Αλλά πού τέτοιο φιλότιμο…!  * Αν ο άνθρωπος ήθελε να βάλει έναν κανόνα στον εαυτόν του, για ένα μήνα να προσευχόταν και να έλεγε: Χριστέ μου, τι είσαι για μένα, ε τότε, θα έκλαιγε σε όλη του την υπόλοιπη ζωή. Όταν του δείξει ο Χριστός, τι έκανε γι’ αυτόν, θα έκλαιγε σε όλη την υπόλοιπη ζωή του και θα ντρεπόταν για τον εαυτόν του! Θεληματικά θα «δουλωνόταν», θελημάτικα θα παραδιδόταν στα χέρια του Θεού. Δεν θα διατεινόταν, όπως κάνει τώρα, ότι ο Θεός θέλει δούλους…  * Πολλοί είναι εκείνοι που λένε: Δεν δέχομαι το Χριστό, γιατί με θέλει δούλο. Είναι κάτι, που πολλοί σκοντάφτουν στο σημείο αυτό. Μα σε θέλει ο Χριστός δούλο, όπως σε θέλει ο διάβολος; Δεν μπορούν οι άνθρωποι να ερμηνεύσουν τη δουλεία του Χριστού και τη δουλεία του διαβόλου. Η δουλεία του διαβόλου είναι τυραννική και έχει σκοπό να βασανίζει τον άνθρωπο. Ενώ στο Χριστό, ο άνθρωπος εκούσια δουλώνεται, ως ευγνωμοσύνη για την φιλανθρωπία που μας έδειξε, απελευθερώνοντάς μας από τα δεσμά του διαβόλου, και μας δόθηκε έτσι η ευκαιρία να σωζόμαστε. Είναι λοιπόν προς συμφέρον της ψυχής του ανθρώπου, ο άνθρωπος να εξαρτιέται από τον Χριστό και ο όρος δούλος δεν έχει την αυστηρή έννοια του όρου, όπως την ερμηνεύουμε εμείς. Είναι δουλεία ευεργετική.  * Αφού στην προσευχή του Πάτερ ημών, αποκαλείς το Θεό Πατέρα, πώς ισχυρίζεσαι, ότι ο Θεός θέλει δούλους; Εκτός και αν δεν λες αυτήν την προσευχή.  * Ο Θεός δεν έχει ανάγκη από εργάτες-δούλους όπως λένε μερικοί. Θέλει τον άνθρωπο για παιδί Του, να αισθάνεται άνετα ο άνθρωπος δίπλα Του και να γίνει συγκληρονόμος της Βασιλείας Του.   * Οφείλουμε να γίνουμε παιδιά Του και όχι δούλοι, όπως έχει ο διάβολος τους δικούς του!   * Προσέξτε μην πέσετε στην παγίδα και υποσχεθείτε σε κάποιον, που θέλετε να φέρετε στο δρόμο του Θεού, ότι ερχόμενος στον Χριστιανισμό θα του έρθουν τα πράγματα στη ζωή του ευνοϊκά και δεν θα έχει πειρασμούς και προβλήματα. Ο Θεός δεν υπόσχεται, ότι η ζωή του Χριστιανού στον κόσμο τούτο θα είναι παραδεισένια. Παράδεισο υπόσχεται στην άλλη ζωή.  * Όταν είμαστε ερωτευμένοι, δεν μιλάμε για κανένα άλλο πρόσωπο, δεν σκεφτόμαστε κανένα άλλο πρόσωπο, δεν μας ενδιαφέρει κανένα άλλο πρόσωπο, παρά μόνο για εκείνο στο οποίο είμαστε ερωτευμένοι. Τέτοιο θείο έρωτα, πρέπει να έχουμε και εμείς για τον Χριστό!  * Οι άνθρωποι που ακολουθούν το δρόμο του Θεού και είναι παιδιά του Θεού, καταλαβαίνουν τη φωνή Του και Τον αναγνωρίζουν ως ποιμένα τους. Εμείς όμως δεν διάγουμε καθαρή ζωή, για να μπορούμε να διακρίνουμε τα όνειρα του Θεού και γι’ αυτό έχουμε τέτοιου είδους απορίες.  * Πράγματα που δεν μπορεί ο άνθρωπος να τα κάνει μόνος του, τον βοηθά ο Θεός. Πράγματα όμως που μπορεί μόνος του να τα κάνει, δεν τον βοηθά ο Θεός.  Για παράδειγμα, ο Χριστός ανέστησε τον Λάζαρο, αλλά δεν του έλυσε και τα χέρια. Άφησε στους συγγενείς του Λαζάρου, να το κάνουν αυτό.  * Αν δεν αραίωσες τις φιλίες σου, αν δεν σε εγκατέλειψαν οι φίλοι σου, αν δεν άρχισαν οι άλλοι να σε ειρωνεύονται, τότε να ξέρεις ότι δεν έκανες βήμα στον Χριστιανισμό. Γιατί ο Χριστός γεννάται στην καρδιά εκείνου του ανθρώπου, όπου έχουν πεθάνει όλοι οι άλλοι θεοί μέσα του (ο θεός της μόδας, ο θεός της σαρκός, ο θεός του εγωισμού κ.ά.). Ο Θεός έχει αξιοπρέπεια και σε αφήνει να κάνεις τη ζωή σου, αν νομίζεις ότι η παρουσία Του μέσα σου είναι αποπνικτική. Μόνο αν Του ζητήσεις να έρθει, με όλη σου την καρδιά, αποβάλλοντας πρώτα τα σκουπίδια που έχεις μέσα σου, θα έρθει μέσα στην καρδιά σου.  * Θέλημα του Θεού είναι το πρόσκαιρο, αλλά και το αιώνιο συμφέρον της ψυχής του ανθρώπου. Ποτέ το θέλημα του Θεού δεν είναι αντίθετο με το συμφέρον της σωτηρίας της ψυχής του ανθρώπου.  * Έξυπνος άνθρωπος δεν είναι ο καταφερτζής, δεν είναι αυτός που μπορεί να βάλει πολλούς στο χέρι του, όπως νομίζουν πολλοί. Έξυπνος άνθρωπος (το λέει και η λέξη) είναι εκείνος που βρίσκεται έξω από τον ύπνο της αμαρτίας, είναι εκείνος που φυλάγεται από την αμαρτία. * Όλες οι αλήθειες για όλα τα ζητήματα μέσα στην Αγία Γραφή είναι διάσπαρτες και δεν είναι συγκεντρωμένες όλες, με μια οργανωμένη σειρά. Ο χαριτωμένος άνθρωπος, με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος, σταχυολογεί και επιστρατεύει τα χωρία αυτά στην εκάστοτε περίπτωση. Δεν είναι τυχαίο, που οι αλήθειες είναι διάσπαρτες. Η σκοπιμότητα έγκειται, στο να μην τις γνωρίζει ο διάβολος, γιατί στερείται τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. * Στα 3 μεγάλα γεγονότα του ανθρωπίνου γένους, έχουμε και τους αντίστοιχους Προδρόμους: α) προκειμένου να έρθει ο Χριστός στον κόσμο, Ιωάννης Πρόδρομος, β) προκειμένου να έρθει ο Χριστός στην Δευτέρα Παρουσία Του, Ηλίας Πρόδρομος, και γ) προκειμένου να επιστρέψει ο άνθρωπος στον παράδεισο Ιησούς Πρόδρομος. Στο πρώτο γεγονός έχουμε την ενανθρώπηση του Θεού, στο δεύτερο τη «θεοποίηση» του ανθρώπου και στο τρίτο έχουμε την οριστική κρίση του ανθρώπου από τον Χριστό. * Δύο γεγονότα είναι εκείνα που εξασφαλίζουν τη σωτηρία του ανθρώπου: Η Θεότης του Ιησού και η Ανάσταση του Ιησού. Αν ο Χριστός δεν ήταν Θεός και δεν Αναστήθηκε, τότε δεν υπάρχει σωτηρία για τον άνθρωπο. Αλλά ο Χριστός, ήταν και Θεός και Αναστήθηκε. Άρα εμείς οι Ορθόδοξοι, είμαστε εξασφαλισμένοι στη σωτηρία μας και όλα εξαρτώνται από τη θέλησή μας. * Πολλές φορές πηγαίνοντας να βάλουμε κάποιον στη θέση του, βγαίνουμε εμείς από τη θέση μας. * Όταν προσπαθήσεις να ερμηνεύσεις τα πνευματικά ζητήματα με τη λογική σου, θα καταλήξεις να γίνεις αιρετικός και άπιστος. * Δύο άνθρωποι μας έβγαλαν από τον παράδεισο, ο Αδάμ και η Εύα και δύο μας ξαναβάζουν στον παράδεισο, ο Χριστός και η Παναγία. * Οι Πατέρες της Εκκλησίας έχουν τρεις φράσεις, που ισχύουν για όλους τους ανθρώπους: Θα ακούσεις άνθρωπε το Θεό, για να σε ακούσει. Θα προετοιμαστείς άνθρωπε, για να σε δώσει ο Θεός. Θα λογαριάζεις το Θεό, για να Τον συγκινήσεις. Ο Θεός δεν συγκινείται με την ποσότητα της προσφοράς μας, αλλά με την ποιότητα της προσφοράς μας. Και ποιότητα δεν υπάρχει σήμερα στον Χριστιανό. *Το μεγαλύτερο θαύμα όλων των εποχών, είναι το πώς ο Θεός μάς ανέχεται να Τον κοροϊδεύουμε. Τρώμε, πίνουμε, καλοπερνάμε, έχουμε τον αέρα, έχουμε τον ήλιο, έχουμε τα πάντα. Και του λέμε του Θεού: Θεέ, όλα τα παίρνω τα δικά σου, αλλά δεν Σε δέχομαι, δεν Σε θέλω. Τέτοια μακροθυμία!!! * Κανείς δεν ξέρει τι είναι ο Θεός, ως προς την ουσία Του και ούτε πρόκειται να το μάθει ποτέ κανείς. Εμείς απλά βλέπουμε τα αποτελέσματα των ενεργειών του Θεού. * Όλες οι πράξεις όλων των ανθρώπων, είναι γραμμένες σε τρία βιβλία: στο βιβλίο του σατανά, στο βιβλίο της συνείδησης και στο βιβλίο του αγγέλου φύλακά μας. Το βιβλίο του σατανά, έχει μόνο τις αμαρτίες του ανθρώπου. * Η πρώτη και μεγαλύτερη εντολή είναι, να αγαπήσεις το Θεό εξ όλης της καρδίας σου, εξ όλης της ψυχής σου, εξ όλης της διανοίας σου. Επομένως ποια είναι η μεγαλύτερη αμαρτία; Είναι η παράβαση της πρώτης εντολής. Ποιος όμως από εμάς, έχει ποτέ εξομολογηθεί αυτήν την αμαρτία; Η δεύτερη μεγαλύτερη εντολή είναι, να αγαπήσεις τον συνάνθρωπό σου, όσο αγαπάς τον εαυτό σου. * Κατά τον Απόστολο Παύλο, η χαρά που πρέπει να έχει ο άνθρωπος, πρέπει να είναι εν Κυρίω και όχι εν σαρκί και εν τω κόσμω. Η χαρά εν Κυρίω είναι συνδυασμένη με λύπη, η λεγόμενη χαρμολύπη, όπου ο άνθρωπος λυπάται για την αμαρτωλότητά του και ο Θεός ταυτόχρονα τον παρηγορεί με χαρά. Περισσότερη χαρά νιώθει ένας που προσεύχεται με λύπη στο Θεό, παρά ένας που τραγουδάει, γιατί ο πρώτος νιώθει σαν να έκανε ένα πρωτόγνωρο μπάνιο την ψυχή του, ενώ ο δεύτερος, μόλις σταματήσει το τραγούδι, όλη η μίζερη πραγματικότητα και τα προβλήματα ορθώνονται μπροστά του. Είναι κάποιες λεπτομέρειες που ο άνθρωπος δεν τις προσέχει. * Ο πραγματικά Χριστιανός, είναι μέσα του γεμάτος. Οι άνθρωποι που είναι μακριά από το Θεό, μη έχοντας Χριστό μέσα τους, είναι κενοί και άδειοι και έχουν την ανάγκη να ψυχαγωγηθούν και να περάσουν ευχάριστες στιγμές. Άλλος με τη σάρκα, άλλος με τον τζόγο και άλλος με άλλα πράγματα ξεσκάει και,  όταν περάσει αυτή η επήρεια, διπλά στενοχωριέται γιατί δεν τον ικανοποιούν πλήρως την ψυχή. Δεν έχει ανάγκη ο Χριστιανός να πάει στου σατανά τα στέκια και να δανειστεί χαρά. * Ο Χριστός έχει τέτοια αίγλη, που ο κάθε καλοπροαίρετος άνθρωπος πληροφορείται για την αλήθεια και την ασφάλεια που προσφέρει. Και οι μαθητές του Χριστού, που ήταν καλοπροαίρετοι, πήραν αυτήν την πληροφορία και Τον ακολούθησαν, παρατώντας τα πάντα στη ζωή τους, χωρίς βέβαια ο Χριστός να τους υποσχεθεί κάτι. * Ρώτησαν κάποτε έναν φωτισμένο ασκητή, πώς περνάει την ημέρα του και αυτός απάντησε: Έχω μοιράσει την ημέρα σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος, μιλάω στο Θεό (με την προσευχή), στο δεύτερο με μιλάει ο Θεός (με τη μελέτη της Αγίας Γραφής και των θεόπνευστων Πατερικών κειμένων), και στο τρίτο μιλάω για το Θεό στους άλλους. Εις αγαθή ανάμνηση Εμπειρικές αλήθειες από την κηρυκτική διακονία του πιστού εργάτου Κυρίου ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Α. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ (1916-1982) Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"

Υπέροχες Εικόνες: Εκκλησιές μικρά διαμάντια αγάπης και ομορφιάς

 

Αναρτήθηκε olympiada

Οι λατρευτικοί τόποι στην Ελλάδα ήταν πάντα ενδεικτικοί του υπέροχου πολιτισμού που έδωσε ότι όμορφο υπάρχει στην ανθρωπότητα. Γι΄αυτό ήταν πάντα πρώτος στόχος των δυνάμεων του σκοταδισμού και της αδικίας.
Εκκλησιές παντού, διάσπαρτες. Μικρά διαμάντια αγάπης και ομορφιάς.
Απλοί τόποι, καταδεχτικοί στις προσευχές μας, στην ξεκούραση των περιπλανήσεών μας, “μικρά κεριά” που βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα.
Πότε κυκλωμένες από θαλασσινές αύρες, πότε αποκαλύπτονται στις καταλήξεις μονοπατιών πλάι σε ποτάμια ή φαράγγια.
Σχεδόν πάντα, κάποιος θρύλος τις ακολουθεί.
Σημεία θεϊκής και ανθρώπινης συνεύρεσης, πάντα πρόθυμα να προσφέρουν μια στιγμή ανάπαυσης, έναν δροσερό ίσκιο, καταφύγιο σε ξαφνικές μπόρες της φύσης αλλά κυρίως της ζωής. Για μερικούς τόποι αποκάλυψης!

Ο Άγιος Φανούριος στη λίμνη Δόξα

Ένα μικρό εκκλησάκι στη χαράδρα του Βίκου

Η Παναγιά Καστριανή στη Τζια

Η εκκλησία της Παναγιάς στη Φολέγανδρο

Ο Άγιος Ισίδωρος στη Λέρο

Η Παναγιά η θαλασσινή στην Άνδρο

Παναγιά η Καβουράδαινα στη Λέρο

Η Ζωοδόχος Πηγή στη Σπαρτούντα της Χίου

Άγιος Γεώργιος (δύο εκκλησάκια) στα Δίδυμα Αργολίδας

Παναγιά η Μακρινή στη Σάμο

Ο Άγιος Νικόλαος στη λίμνη Ηραίου

Η Αγία Θεοδώρα στη Βάστα Αρκαδίας

Ο Άγιος Νικόλαος στη Γεωργιούπολη Χανίων

Ο Άγιος Σώζων στη Νάξο

Ο Άγιος Στέφανος στην Ελάτα της Χίου

Ο Άγιος Ισίδωρος στο Παντουκιός της Χίου

Η Αγία Μαρίνα των Μεσσηνιακών Οινουσσών

ΕΜΜ.Α.

ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΘΕΛΕΙ...

 

Κάποτε υπήρχε μια φτωχή γυναίκα, η οποία όλη την ώρα, ό, τι καλό και να της συνέβαινε κοίταζε τον ουρανό και έλεγε "Δόξα τω Θεώ" και αισθανόταν πολύ ευγνώμων για το οτιδήποτε.

Κάπου εκεί κοντά της όμως έμενε ένας πλούσιος άνθρωπος. Κάθε φορά λοιπόν περνούσε μπροστά από τό σπίτι της γυναίκας την άκουγε να λέει "Δόξα τω Θεώ, Ευχαριστώ Κύριε"

Στην αρχή δεν έδινε σημασία, αλλά κάποια στιγμή, αυτό άρχισε να τον εκνευρίζει. "Πως μπορεί αυτή η γυναίκα, τόσο φτωχή, να ευχαριστεί συνέχεια το Θεό;" σκεφτόταν.

Μια μέρα λοιπόν, αφού ξαναπέρασε μπροστά από το σπίτι της και την άκουσε να λέει πάλι "Δόξα τω Θεώ", νευρίασε τόσο πολύ που είπε στον υπηρέτη του "Πήγαινε στου Σούπερ Μάρκετ και γέμισε δύο καρότσια τρόφιμα. Πήγαινέ τα σ' αυτή τη γυναίκα και όταν σε ρωτήσει πους τα έφερε θα της πεις οτι ο Διάβολος τα έφερε".

Έτσι λοιπόν κι έκανε ο υπηρέτης. Την επόμενη μέσα πήγε στο Σούπερ Μάρκετ, γέμισε δύο καρότσια με τρόφιμα, τόσο που ξεχείλιζαν, και πήγε στη γυναίκα.

Όταν έφτασε της χτύπησε τη πόρτα. "Α, Δόξα τω Θεώ, ευχαριστώ Κύριε" είπε εκείνη μόλις βγήκε έξω και αντίκρισε τα δυο καρότσια.

"Δεν θέλετε να μάθετε ποιος σας έστειλε τα τρόφιμα;" την ρώτησε ανυπμόνο α ο υπηρέτης.

"Όχι παιδί μου, δεν έχει σημασία. Όταν θέλει ο Θεός και ο Διάβολος τον υπηρετεί" και παίρνοντας τα δυο καρότσια μπήκε μέσα ευτυχισμένη...

Πηγή:  ΠΛΑΤΥ - ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ - ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ,

Θαύμα έγινε στο σταθμό του Μετρό στο ΦΙΞ! Ένας άντρας, που μοιάζει ακρωτηριασμένος και ζητιανέυει, όταν πέσει το σκοτάδι περπατάει! Δείτε το απίστευτο βίντεο!

 

Απίστευτο βίντεο κάνει το γύρο του διαδικτύου προκαλώντας πραγματικά οργή για το τι μπορεί να σκαρφιστεί κάποιος προκειμένου να κερδίζει χρήματα εκμεταλλευόμενος την συμπόνια των συνανθρώπων του!

Στο αποκαλυπτικό βίντεο, φαίνεται ένας άντρας που εκ πρώτης τουλάχιστον όψεως δεν έχει πόδια. Βρίσκεται έξω από το σταθμό του μετρό στο Φιξ και ζητιανεύει.

Το σημείο είναι πολυσύχναστο, χιλιάδες κόσμου περνάει κάθε μέρα! Οι περισσότεροι τον λυπούνται και σπεύδουν να τον βοηθήσουν αφήνοντας στο κυπελάκι του χρήματα.

Ο "ανάπηρος" άντρας παραμένει στο σημείο μέχρι που νυχτώνει οπότε και τον πλησιάζει ένας άλλος που όταν παρατηρεί πως δεν υπάρχουν τριγύρω πολλοί πεζοί του δίνει σήμα να σηκωθεί!

Και τότε γίνεται το θαύμα! Ο "ακρωτηριασμένος" ζητιάνος σε δευτερόλεπτα όχι μόνο "βγάζει" πόδια αλλά στέκεται όρθιος και περπατάει!

  πηγη  ΠΛΑΤΥ - ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ - ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ