Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013

Νέστωρ Κίρσνερ - Ο πολιτικός που έδιωξε το ΔΝΤ και έφυγε την ημέρα του Αγίου Νέστωρα


Βίντεο αφιερωμένο στον Νέστωρ Κίρσνερ, εκλιπόντα Πρόεδρο της Αργεντινής που απεβίωσε στις 27 Οκτωβρίου το 2010, την ημέρα μνήμης του Αγίου Νέστωρα σε ηλικία 60 ετών. Το βίντεο προβλήθηκε την 27 Οκτωβρίου 2012 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικάλων στα πλαίσια εκδήλωσης του Συλλόγου Τρικάλων "Άγιος Νέστωρ" για τα 1700 χρόνια Ρωμιοσύνης από τις 27 Οκτωβρίου 312μ.Χ με το όραμα του "Εν τούτω νίκα" έως τις ημέρες μας. Στο βίντεο γίνεται ιστορική αναδρομή για το όνομα Νέστωρ μέσα στην ιστορία και τη σημασία του.
"Νέστωρ" αυτός που έρχεται



                                       
   ioannis-kapodistrias.blogspot.com


















Προσευχή γιά «τέλος ἀγαθόν»



 
Σύ παρέχεις τά ἀγαθά, Σωτήρ,
ἐγώ Σοί ἀνταποδίδω τά πονηρά·

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhYwXEFpMmn6MFtgiOov_XrNYqvTsqW63OYR1qpLqKnP8oJlVw7TUKm2lRpDVIU-HntNDcflPSlDc5DPSFQGDO5jW0CQgJA9Yd_r9W2EGRG5-UzMNQ2geQHtUgaKvQBcnHenJES4SETx6Y/s400/%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%BF+%CE%BC%CE%B5+%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B9%CE%B1.jpg
μακροθύμησον ἐπ’ ἐμοί τῷ διεστραμμένῳ·
 δέν ζητῶ συγχώρησιν μόνον περί λόγων ἀργῶν,
ἀλλά ζητῶ παρά τῆς ἀγαθότητός Σου
 ἄφεσιν καί τῶν ἀνοσίων πράξεών μου.
 Ἐλευθέρωσόν με, Κύριε, ἀπό παντός ἔργου πονηροῦ·
πρίν μέ προφθάσῃ τό τέλος,
ὅπως εὔρω χάριν ἐνώπιόν Σου ἐν ὥρᾳ θανάτου·
διότι ἐν τῷ ἅδῃ τίς θέλει ἐξομολογηθῆ εἰς Σέ;
 
Σῶσον τήν ψυχήν μου, Κύριε ἐκ τοῦ μέλλοντος φόβου,
καί λεύκανον τόν κατασπιλωθέντα χιτῶνα μου
 διά τούς οἰκτιρμούς καί τήν ἀγαθότητά Σου·
 
ὅπως κί ἐγώ ὁ ἀνάξιος καταξιωθῶ
τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν λαμπροφορῶν·
 
καί ἀφοῦ φθάσω εἰς ἀνέκφραστον χαράν εἴπω,
ἄς ᾖναι δόξα εἰς Ἐκεῖνον,
ὅστις ἐλύτρωσε ψυχήν τεθλιμμένην ἐκ στόματος λέοντος
 καί ἔθεσεν αὐτήν εἰς τρυφήν Παραδείσου.
Διότι εἰς Σέ τόν Πανάγιον Θεόν
 πρέπει δόξα εἰς πάντας τούς αἰῶνας.
 
Ἀμήν.
Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος

Πῶς νά ἀντιμετωπίζουμε αὐτούς πού ἁμαρτάνουν;



Διδαχές ἀπό τήν Φιλοκαλία
Πῶς νά ἀντιμετωπίζουμε αὐτούς πού ἁμαρτάνουν;
( Μικρή Φιλοκαλία, Κεφάλαιον:
Συμβουλές γιά τή συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων
καί τή ζωή τῆς καλωσύνης )
 
 Δέν πρέπει νά θυμώνουμε ἐναντίον αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν,
ἔστω κι ἄν αὐτά πού κάνουν εἶναι ἐγκλήματα ἄξια τιμωρίας,
ἀλλά
ὀφείλουμε νά γυρίζουμε αὐτούς πού φταῖνε στόν σωστό δρόμο,
γιατί αὐτό ἀπαιτεῖ ἡ ἴδια ἡ δικαιοσύνη καί τό σωστό.
 
        
Καί ἀκόμα,
ὀφείλουμε νά τούς τιμωροῦμε καμμιά φορά,
 εἴτε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, εἴτε διά μέσου κάποιων ἄλλων.

Δεν πρέπει ὅμως νά ὀργιζώμαστε ἤ νά θυμώνουμε,
γιατί ἡ ὀργή ἐνεργεῖ ὡς πάθος μόνο
καί ὄχι ὡς ὀρθή κρίση δίκαια καί σωστά.
 
Γι’ αὐτό καί δέν πρέπει νά παραδεχώμαστε
καί ἐκείνους πού δείχνονται συγκαταβατικοί
ἀντίθετα ἀπ’ τό σωστό καί τό δίκαιο.

 Πρέπει ὅμως γιά τό ἴδιο τό καλό καί τό δίκαιο καί τό σωστό
νά τιμωροῦνται οἱ πονηροί καί κακοί ἄνθρωποι
καί ὄχι γιατί αὐτοί πού τούς τιμωροῦν
βρίσκονται κάτω ἀπό τήν ἐπήρεια
τοῦ πάθους τῆς δικῆς τους ὀργῆς.
 
Μέγας Ἀντώνιος

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

Δεν καταδέχτηκε ο Τσίπρας ούτε στην Εκκλησία να πάει

pentapostagma.gr:
Πήγε στην κηδεία του Τσάβες ... αλλά όχι στην δοξολογία της Εθνικής μας Επετείου
Παρ’ ότι κάνει προσπάθειες ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πότε να φιλήσει το σταυρό, πότε να ανοίξει γέφυρες με την Εκκλησία, ωστόσο ο Αλέξης Τσίπας όχι μόνο δεν παραβρέθηκε στην παρέλαση της Εθνικής Επετείου, αν και θέλει να την καταργήσει, αλλά ούτε στην δοξολογία δεν παραβρέθηκε.
Δεν καταδέχεται να μπει σε ελληνική Εκκλησία ο κ. Τσίπρας; Αν δεν κάνουμε λάθος η τελευταία φορά που πήγε σε Εκκλησία ήταν στην κηδεία του Τσάβες...!
πηγή

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Είχε ξαναδακρύσει πριν την επιστράτευση η εικόνα του Ταξιάρχη στη Ιαλυσό! Την εξέτασαν αρχαιολόγοι συντηρητές και έμειναν άφωνοι!

pentapostagma.gr
Σήμερα η συγκεκριμένη εικόνα εξετάστηκε και από δεύτερο της αρχαιολογίας, τον κ. Σιδηρόπουλό, και σύμφωνα  τον πάτερ Απόστολο και δεν βρήκε καμιά αιτία από την οποία θα μπορούσε να είχε προκύψει το δάκρυ.
Καμιά αλλοίωση δε υπάρχει στο βερνίκι της εικόνας και κανένα ίχνος που να προδίδει την οποιαδήποτε παρέμβαση που να δικαιολογεί το δάκρυ.
Η εικόνα του Ταξιάρχη δακρύζει απο το περασμένο Σάββατο, πρώτα στο παρεκκλήσι του παλιού νεκροταφείου Ιαλυσού και μετά στον ιερό Ναό της Κοιμήσεως.
Όπως ανέφερε ο πάτερ Απόστολος κάτι ανάλογο είχαμε με την συγκεκριμένη εικόνα του Ταξιάρχη το 1974, λίγο πριν από την επιστράτευση.
Η προσέλευση πιστών συνεχίζεται στον ιερό Ναό της Κοιμήσεως Ιαλυσού ενω σύμφωνα πάντα με τον πάτερ Απόστολο η εικονα σημερα δεν δάκρυσε. 
ifmedia.gr


                                                                         

Ποιός εἶναι ὁ ἀληθινά λογικός ἄνθρωπος;



Διδαχές ἀπό τήν Φιλοκαλία
Ποιός εἶναι ὁ ἀληθινά λογικός ἄνθρωπος;
( Μικρή Φιλοκαλία, Κεφάλαιον:
Συμβουλές γιά τή συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων
καί τή ζωή τῆς καλωσύνης )
Ὁ ἀληθινά λογικός ἄνθρωπος γιά ἕνα πρᾶγμα φροντίζει·
νά ὑπακούῃ καί νά ἀρέσῃ στόν Θεό τῶν ὄλων,
καί γιά ἕνα πρᾶγμα θέλει νά παιδεύῃ τήν ψυχή του·
νά φανῇ ἀρεστός στόν Θεό, εὐχαριστώντας Τον
γιά τήν τόσο μεγάλη καί πολλή του φροντίδα
καί τήν διευθέτηση ὅλων τῶν ζητημάτων του,
 ὅποια κι ἄν εἶναι αὐτά στή ζωή του.
Εἶναι ἄτοπο βέβαια νά εὐχαριστοῦμε τούς γιατρούς πού μᾶς δίνουν
πικρά καί δυσάρεστα φάρμακα γιά τήν ὑγεία τοῦ σώματός μας
καί νά εἴμαστε ἀχάριστοι στόν Θεό
γιά ὅσα μᾶς φαίνονται δύσκολα
καί ἐνοχλητικά καί νά μήν καταλαβαίνουμε, ὅτι
ὅλα γίνονται ὅπως πρέπει καί γιά τό συμφέρον μας
σύμφωνα μέ τήν πρόνοιά Του.
Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ καί ἡ πίστη σ’ Αὐτόν
εἶναι σωτηρία καί τελειότητα τῆς ψυχῆς.
Μέγας Ἀντώνιος

Πῶς γνωρίζουμε ἄν ἔχουν συγχωρεθεῖ οἱ ἁμαρτίες μας;

«Πῶς βεβαιούμεθα ὅτι συγχωρήθηκαν οἱ ἁμαρτίες μας;
 α) Ὅταν ἡ συνείδησή μας

δέ μᾶς κατακρίνει μέσα μας γιά τίς ἁμαρτίες μας, 
καί
 β) Ὅταν μ’ ὅλη μας τήν καρδιά ἐμισήσαμε τίς ἁμαρτίες μας

καί φανερά κάνουμε τά ἐνάντια ἔργα τῶν ἁμαρτιῶν μας»!…».

 ( γιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος )
  Τό Μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως
 

Πῶς θά κάνουμε τόν Θεό νά ξεχάσει τίς ἁμαρτίες μας!

Ξέχασε, λοιπόν, τίς ξένες ἁμαρτίες,
 γιά νά ξεχάσει καί ὁ Κύριος τίς δικές σου.
Γιατί ἄν πεῖς: «τιμώρησε τόν ἐχθρό μου», ἔκλεισες τό στόμα σου. Ἔχασε πιά ἡ γλῶσσα σου τό δικαίωμα νά μιλάει στό Θεό. Πρῶτα πρῶτα ἐπειδή ἐξ ἀρχῆς Τόν παρόργισες κι ὕστερα ἐπειδή ζητᾶς πράγματα πού εἶναι ἀντίθετα στόν ἴδιο τό χαρακτῆρα τῆς προσευχῆς. Ἀφοῦ, δηλαδή, προσέρχεσαι γιά νά ζητήσεις συγχώρηση ἁμαρτημάτων, πῶς μιλᾶς γιά τιμωρία;
Τό ἀντίθετο ἔπρεπε νά κάνεις, νά παρακαλᾶς γιά τούς ἄλλους, ὥστε στή συνέχεια νά παρακαλέσεις μέ παρρησία καί γιά τόν ἑαυτό σου.
Ἄν προσευχηθεῖς γιά τούς συνανθρώπους σου, τά πέτυχες ὅλα, ἔστω κι ἄν δέν πεῖς τό παραμικρό γιά τίς δικές σου ἁμαρτίες.
Δέν ὑπάρχει τίποτα πιό ζοφερό, ἀπό μιά ψυχή πού μνησικακεῖ καί μισεῖ. Δέν ὑπάρχει τίποτα πιό ἀκάθαρτο ἀπό μιά γλῶσσα πού κακολογεῖ καί καταριέται. Ἄνθρωπος εἶσαι, μή γίνεσαι θηρίο. Τό στόμα σοῦ δόθηκε ὄχι γιά νά δαγκώνεις, ἀλλά γιά νά παρηγορεῖς μέ τά λόγια σου. Ὁ Θεός σέ πρόσταξε νά συγχωρεῖς, κι ἐσύ Τόν παρακαλᾶς νά καταργήσει τή δική Του ἐντολή;
Δέν συλλογίζεσαι ὅτι, ἀπό τό ἄλλο μέρος λυπᾶται ὁ Θεός, ὁ Πλάστης σου, ὁ Εὐεργέτης σου, ὁ Σωτῆρας σου; «Μά ἀδικήθηκα», λές, «καί εἶμαι πικραμένος». Τότε, λοιπόν, προσευχήσου ἐναντίον τοῦ διαβόλου πού μᾶς ἀδικεῖ περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλον. Γιατί αὐτός δημιουργεῖ καί τούς ἐχθρούς καί τίς ἔχθρες, αὐτός εἶναι ὁ μεγάλος καί μοναδικός ἐχθρός σου, μέ τόν ὁποῖον δέν εἶναι δυνατό νά συμφιλιωθεῖς ποτέ.
Ὁ συνάνθρωπος, ἀπεναντίας, ὅσα κι ἄν σοῦ κάνει,
εἶναι ἀδελφός σου.
Γι’ αὐτό ὀφείλεις νά προσεύχεσαι γιά τό καλό του,
 γιά την εὐτυχία του, γιά τή μετάνοια καί τήν σωτηρία του.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος



Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2013

1940 - ΟΧΙ σε όλα! 2010- ΝΑΙ σε όλα! 2013- Πάρτε τα όλα η φύγετε τώρα...;


pentapostagma.gr

Πολλές φορές η επικεφαλίδα είναι από μόνη της κείμενο, δίχως να χρειάζονται  περισσότερα λόγια.  Όμως θα επιμείνουμε στην ιστορική λέξη ΟΧΙ  του έπους του 40  που μπορεί να μας φιλοτιμήσει όψιμα να ξυπνήσουμε από τον πνευματικό ¨¨αεροψεκασμό¨¨ της σημερινής ακηδίας μας. Από εμάς εξαρτάται αν το ΟΧΙ του 40  θα είναι και το τελευταίο ΟΧΙ που είπε η Ρωμαίικη Ράτσα.
Λοιπόν λεβέντες και λεβέντισσες  πάμε παρακάτω...
Ήμουν από τους τυχερούς γιατί τα πρώτα παραμύθια που άκουσα και ζωγραφίσθηκαν με ανεξίτηλα χρώματα στην παιδική ψυχή ήταν του μακαρίτη παππού  μου Κώστα που συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Βόρειο Ήπειρο το 40 και τις μετέτρεψε σε ιστορικά ακούσματα. Κάθε φορά όμως που σαν παιδάκι αντίκριζα το πληγωμένο χέρι του καταλάβαινα ότι δεν ήταν παραμύθια αλλά μια μεγάλη αλήθεια που θα με ζύμωνε  με την ιστορία.
Και μετά όταν μεγάλωσα λίγο άρχισα να  συγκρατώ και κάποιες ιδιαίτερες εκφράσεις του.
¨ ξέρεις γιατί η ΠΑΝΑΓΙΑ μας εμφανιζόταν πολλές φορές δίπλα μας;¨
¨γιατί είπαμε ΟΧΙ  ΣΕ ΟΛΑ¨
¨¨δεν είπαμε μόνο  το ΟΧΙ στο Μουσολίνι και τον Φασισμό αλλά και στην Κακοδοξία της Δύσης¨¨
¨¨ η ΠΑΝΑΓΙΑ μας γνώριζε ότι δεν κατεβαίνουν μόνο οι φασίστες  αλλά και  οι αιρετικοί ορθοδοξομάχοι  κάτι που απέδειξαν με τον άνανδρο τορπιλισμό της Έλλης ανήμερα της Εορτής ΤΗΣ στα γαλάζια νερά της Τήνου και αργότερα με τα αποτρόπαια εγκλήματα  που διέπραξαν σε όλη την Ρωμαίικη επικράτειᨨ
¨¨σε  ΟΛΟΥΣ αυτούς  λοιπόν είπαμε το ΟΧΙ¨¨


Τότε που να καταλάβω ότι ο Ελληνισμός δεχόταν εναντίον του την επίθεση μιας νέας  βάρβαρης σιδηρόφρακτης  φασιστικής Σταυροφορίας που είχε την υποστήριξη του Βατικανού. Διότι αν σου χαρίζει ένας εγκληματίας πολέμου χρήματα και εσύ τα αποδέχεσαι συμμετέχεις ηθικά στις δραστηριότητες αυτού όπως φαίνεται από τα παρακάτω που ήρθαν στο φώς της επικαιρότητας και μετά από πολλά χρόνια καταλάβαινα το
ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ του παππού μου.

¨¨ Πολυτελή ακίνητα στη Βρετανία, τη Γαλλία και την Ελβετία και ένα διεθνές χαρτοφυλάκιο 600 εκατομμυρίων ευρώ μέσω υπεράκτιων εταιρειών θα ταίριαζαν απόλυτα στο προφίλ κάποιας μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας
.
Ανήκουν όμως στο Βατικανό και προέρχονται από χρήματα που αρχικά είχαν δοθεί στην Καθολική Εκκλησία  από τον δικτάτορα
Μπενίτο Μουσολίνι
σε αντάλλαγμα για την παπική αναγνώριση του φασιστικού του καθεστώτος το 1929.  
 Εκτοτε η διεθνής αξία αυτής της περιουσίας πολλαπλασιάστηκε και πλέον ξεπερνά τα 600 εκατομμύρια ευρώ..
Το εκπληκτικό όμως είναι μέχρι ποιου σημείου έφτασε το Βατικανό για να διατηρήσει την μυστικότητα της προέλευσης αυτών των χρημάτων.
Το συγκρότημα γραφείων της Σεν Τζέιμς Σκουέρ ιδιοκτησίας του Βατικανού αγοράστηκε μέσω μιας βρετανικής εταιρείας, της Grolux Investements
Η έρευνα της βρετανικής εφημερίδας Guardian σε παλιά αρχεία αποκάλυψε την αλήθεια. Η Grolux Investements βρέθηκε τελικά να ελέγχεται από την ελβετική εταιρεία Profima, που όπως επιβεβαιώνουν τα βρετανικά αρχεία ανήκει στο Βατικανό και μάλιστα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε κατηγορηθεί ότι «εμπλέκεται σε δραστηριότητες που έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα των Συμμάχων»..
Τα χρήματα του Μουσολίνι ήταν απολύτως αναγκαία για τα οικονομικά του Βατικανού, διότι έτσι εξασφάλιζε την οικονομική άνεση και ασφάλεια σε ένα μεγάλο βάθος χρόνου.
Ενώ όμως η μυστικότητα σχετικά με την φασιστική προέλευσης του πλούτου του Βατικανού ήταν ίσως κατανοητή κατά τη διάρκεια του πολέμου
,
εκείνο που είναι λιγότερο κατανοητό σήμερα, παρά το γεγονός ότι οι οικονομικές δομές των επίμαχων εταιρειών έχουν ταυτοποιηθεί είναι γιατί το Βατικανό συνεχίζει να τηρεί σιγή ιχθύος για την όλη υπόθεση. ( Η αυτοκρατορία πίσω από την... τσέπη του Μουσολίνι) ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  22/01/2013 14:30 (REUTERS/Osservatore Romano) http://www.tovima.gr/#


Πίσω από ένα καλά μεταμφιεσμένο υπεράκτιο εταιρικό πλέγμα, η παπική εκκλησία έχει χτίσει με τα χρόνια ένα διεθνές portfolio, χρησιμοποιώντας τα τεράστια χρηματικά ποσά που της πρόσφερε ο Μουσολίνι με αντάλλαγμα την αναγνώριση του ιταλικού φασιστικού καθεστώτος το 1929.

Το βέβαιο είναι, όπως αναφέρει ο ιστορικός του Κέμπριτζ Τζον Πόλαρντ, ότι αυτά τα χρήματα αποδείχθηκαν υψίστης σημασίας για τα οικονομικά του Βατικανού: «Η παπική εκκλησία ήταν πλέον οικονομικά εξασφαλισμένη. Δεν θα ήταν ποτέ ξανά φτωχή».Πηγή:
Πώς το Βατικανό έχτισε μία μυστική αυτοκρατορία με τα εκατομμύρια του Μουσολίνι | iefimerida.gr
http://www.iefimerida.gr/node/87020#ixzz2ifz6zi6M
Τελικά η Δύση έχει μια ιδιαίτερη ¨¨ μανία ¨¨ με τα ακίνητα όπως φαίνεται και στην σημερινή μνημονιακή πραγματικότητα του ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ.
Το 40 ο Έλληνας είχε πιο νωπή την μνήμη του Ισαπόστολου και Εθνάρχη μας Πατρο- Κοσμά που έλεγε ¨¨τον Πάπα να καταράσθε , αυτός θα είναι η αιτίᨨ και έτσι αυθόρμητα ταύτισε το  ηρωικό ΟΧΙ του  με την ρήση αυτή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και στάθηκε ανάχωμα στην κακοδοξία της Ευρώπης που επέλαυνε για να ¨¨επενδύσε騨 στην Ορθόδοξη Ελλάδα.
Σήμερα οποιαδήποτε σύγκριση με το παρελθόν μας πληγώνει αφάνταστα γιατί οι Ήρωες του ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ   μεταμορφώθηκαν σε υποτακτικούς του ΝΑΙ. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά οι άνθρωποι προς το παρόν φαίνεται να διαφέρουν...
Από εμάς εξαρτάται πλέον αν το ΟΧΙ του 40  θα είναι και το τελευταίο ΟΧΙ που είπε η Ρωμαίικη Ράτσα.
ΖΗΤΩ ΤΟ ΟΧΙ του 40 και όλων των ηρωικών στιγμών του Αδούλωτου Ελληνισμού.

ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ


ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940


ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
      Στο μέτωπο, σ’ όλη τη γραμμή, από τη γαλανή θάλασσα του Ιονίου μέχρι ψηλά τις παγωμένες Πρέσπες, ο Ελληνικός στρατός άρχιζε να βλέπει παντού το ίδιο όραμα: Έβλεπε τις νύχτες μια γυναικεία μορφή να προβαδίζει ψηλόλιγνη, αλαφροπερπάτητη, με την καλύπτρα της αναριγμένη από το κεφάλι στους ώμους. Την αναγνώριζε, την ήξερε από παλιά, του την είχαν τραγουδήσει όταν ήταν μωρό κι ονειρευόταν στην κούνια. Ήταν η μάνα η μεγαλόψυχη στον πόνο και στην δόξα, η λαβωμένη της Τήνου, η υπέρμαχος Στρατηγός.
 Γράμμα από τη Μόροβα
Ο Τάσος Ρηγόπουλος, στρατευμένος στην Αλβανία το 1940, έστειλε από το μέτωπο το παρακάτω γράμμα στον αδελφό του.
«Αδελφέ μου Νίκο.
Σου γράφω από μια αετοφωλιά, τετρακόσια μέτρα ψηλότερη από την κορυφή της Πάρνηθας. Η φύση τριγύρω είναι πάλλευκη. Σκοπός μου όμως δεν είναι να σου περιγράψω τα θέλγητρα μιας χιονισμένης Μόροβας με όλο το άγριο μεγαλείο της. Σκοπός μου είναι να σου μεταδώσω αυτό που έζησα, που το είδα με τα μάτια μου και που φοβάμαι μήπως, ακούγοντάς το από άλλους, δεν το πιστέψεις.
Λίγες στιγμές πριν ορμήσουμε για τα οχυρά της Μόροβας,  σε απόσταση καμμιά δεκαριά μέτρων μια ψηλή μαυροφόρα να στέκει ακίνητη.
- Τις ει; Μιλιά…
Ο σκοπός θυμωμένος ξαναφώναξε:
- Τις ει;
Τότε, σαν να μας πέρασε όλους ηλεκτρικό ρεύμα, ψιθυρίσαμε: Η ΠΑΝΑΓΙΑ!
Εκείνη όρμησε εμπρός σαν να είχε φτερά αετού. Ε­μείς από πίσω της. Συνεχώς την αισθανόμασταν να μας μεταγγίζει αντρειοσύνη. Ολόκληρη εβδομάδα παλαίψαμε σκληρά, για να καταλάβουμε τα οχυρά Ιβάν-Μόροβας.
Υπογραμμίζω πως η επίθεσή μας πέτυχε τους Ιτα­λούς στην αλλαγή των μονάδων τους. Τα παλιά τμήμα­τα είχαν τραβηχθεί πίσω και τα καινούργια… κοιμόνταν! Το τι έπαθαν δεν περιγράφεται. Εκείνη ορμούσε πάντα μπροστά. Κι όταν πια νικητές ροβολούσαμε προς την ανυπεράσπιστη Κορυτσά, τότε η Υπέρμαχος έγινε ατμός, νέφος απαλό και χάθηκε».
 Θαύμα στο Μπούμπεση
Ένα ζωντανό θαύμα της Παναγίας έζησαν στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο οι στρατιώτες του 51ου ανεξαρτήτου τάγματος, με διοικητή τον ταγματάρχη Πετράκη, στην κορυφογραμμή του Ροντένη, δεξιά της θρυλικής Κλει­σούρας.
Κάθε βράδυ, από τις 22-1-41 και έπειτα, στις 9.20 ακριβώς, το Βαρύ Ιταλικό πυροβολικό άρχιζε βολή ε­ναντίον του τάγματος Πετράκη και του δρόμου, άπ’ ό­που περνούσαν τα μεταγωγικά. Πέρασαν ημέρες και το κακό συνεχιζόταν, δημιουργώντας εκνευρισμό και α­πώλειες. Τολμηροί ανιχνευτές των εμπροσθοφυλακών και αεροπόροι εξαπολύθηκαν μέχρι βαθιά στις Ιταλικές γραμμές, αλλά επέστρεψαν άπρακτοι. Δεν μπορούσαν να εντοπίσουν τα Ιταλικά πυροβόλα, ίσως γιατί οι Ιτα­λοί κάθε βράδυ τα μετακινούσαν.
Ήταν όμως απόλυτη ανάγκη να εντοπισθούν οι εχ­θρικές θέσεις. Ένα βράδυ του Φεβρουαρίου ακούστη­καν πάλι οι ομοβροντίες των Ιταλικών κανονιών.
Παναγία μου, φώναξε τότε ο ταγματάρχης εντε­λώς αυθόρμητα, βοήθησε μας! Σώσε μας άπ’ αυτούς τους δαίμονες.
Αμέσως στο βάθος πρόβαλε ένα φωτεινό σύννεφο.
Σιγά-σιγά σχημάτισε κάτι σαν φωτοστέφανο. Και κάτω άπ’ αυτό μερικά ασημένια συννεφάκια σχημάτισαν τη μορφή της Παναγίας, η οποία άρχισε να γέρνει προς τη γη και στάθηκε σ’ ένα φαράγγι, ανάμεσα σε δύο υ­ψώματα του Μπούμπεση. Το όραμα το είδαν όλοι στο τάγμα και ρίγησαν.
— Θαύμα! βροντοφώναξε ο ταγματάρχης.
— Θαύμα! Θαύμα! επανέλαβαν ον στρατιώτες και σταυροκοπήθηκαν.
Αμέσως έφυγε ένας σύνδεσμος με σημείωμα του Πετράκη για την πυροβολαρχία τού Τζήμα. Σε δέκα λε­πτά βρόντησαν τα ελληνικά κανόνια και σε είκοσι εσίγησαν τα ιταλικά. Οι οβίδες μας είχαν πετύχει απόλυτα τον στόχο.

Ο βλάσφημος ανθυπασπιστής
Ο Χρήστος Βέργος, επιστρατευμένος στον πόλεμο της Κορέας, διηγείται:
«Ήμουν ανθυπασπιστής στο τάγμα της Κορέας. Δεν πίστευα πουθενά, παρά μόνο στη δύναμη των βαρέων όπλων που κατεύθυνα. Επί πλέον ήμουν αδιόρθωτα βλάσφημος. Όλες οι βλασφημίες μου συγκεντρώνον­ταν στην Παναγία. Όσοι με άκουγαν ανατρίχιαζαν. Οι φαντάροι μου έκαναν τον σταυρό τους, για να μην τους βρει κακό. Oι ανώτεροί μου διαρκώς με παρατηρού­σαν και με τιμωρούσαν. Ώσπου μια νύχτα έζησα ένα ολοφάνερο θαύμα.
Ξημέρωνε η 7η Απριλίου 1951. Με τη διμοιρία μου είχα καταλάβει μια πλαγιά σε ύψωμα κοντά στον 38ο παράλληλο. Μέχρι τα ξημερώματα έμεινα άγρυπνος στο όρυγμα μου μαζί με τον στρατιώτη Σταύρο Αδαμάκο. Όταν ρόδιζε η αυγή, οπότε δεν υπήρχε φόβος αιφνιδιασμού, αποκοιμήθηκα. Είδα τότε ένα όνειρο που με συνετάραξε:
Μία γυναίκα στα μαύρα ντυμένη, με αγνή ομορφιά και γλυκύτατη φωνή, με πλησιάζει και με ρωτά ακουμ­πώντας το χέρι στον ώμο μου:
- Θέλεις να βρίσκομαι κοντά σου Χρήστο; Ένοιωσα τότε μια βαθειά αγαλλίαση.
- Και ποια είσαι συ; τη ρώτησα.
Τότε εκείνη άλλαξε έκφραση και με παρατήρησε αυστηρά:
- Γιατί, Χρήστο, διαρκώς με βρίζεις;
- Πρώτη φορά σε βλέπω! διαμαρτυρήθηκα. Πως είναι δυνατό να βρίζω μια άγνωστή μου;
- Ναι, Χρήστο, επέμεινε εκείνη πιο αυστηρά. Με βρίζεις. Εγώ όμως είμαι πάντα κοντά σε σένα και σ’ ό­λους τους στρατιώτες τού τάγματος. Γιατί δεν πηγαίνετε στο Πουσάν, ν’ ανάψετε κεριά στ’ αδέλφια σας που έ­χουν ταφεί εκεί;
Μ’ αυτή τη φράση ξύπνησα τρομαγμένος. Ο Σταύ­ρος δίπλα μου με κοίταζε σαστισμένος.
- Κύριε ανθυπασπιστά, κάτι έχεις, μου είπε. Βογγούσες και παραμιλούσες στον ύπνο σου.
Τού διηγήθηκα το όνειρο μου και καταλήξαμε πως ήταν αποτέλεσμα κοπώσεως και συζητήσεων γύρω από τους νεκρούς τού Πουσάν.
Ενώ όμως λέγαμε αυτά. ξαναβλέπω τη γυναίκα τού ονείρου μου μπροστά μου.
— Αδαμάκο! βάζω μια φωνή. Η γυναίκα… Αυτή… Να… τη βλέπεις;
Εκείνος προσπαθούσε να με καθησυχάσει, αλλά που εγώ! Η μαυροφορεμένη γυναίκα με την αγνή ο­μορφιά και τη γλυκύτατη φωνή στάθηκε κοντά μου και μου είπε:
- Μη φοβάσαι… Μη φοβάσαι, παιδί μου. Είμαι η Παναγία. Σας προστατεύω όλους παντού και πάντοτε. Αλλά θέλω από σένα να μη με βρίσεις ούτε στις δυ­σκολότερες στιγμές της ζωής σου.
Πέφτω αμέσως ταραγμένος να φιλήσω τα πόδια της. Εκείνη όμως είχε γίνει άφαντη. Έκλαψα τότε άπ’ τα βάθη της καρδιάς μου ένα κλάμα ανακουφίσεως και χαράς, εγώ που δεν είχα κλάψει ποτέ στη ζωή μου».
 Ο  Ν. Ντραμουντανός διηγείται
μία θαυμαστή εμπει­ρία του από τον πόλεμο του ’40:
«Ο λόχος μας πήρε διαταγή να καταλάβει ένα προ­χωρημένο ύψωμα για προγεφύρωμα. Στήσαμε ταμ­πούρι μέσα στα βράχια. Μόλις τακτοποιηθήκαμε, άρχι­σε να πέφτει πυκνό χιόνι. Έπεφτε αδιάκοπα δύο μερό­νυχτα κι έφτασε σε πολλά μέρη τα δύο μέτρα. Απο­κλειστήκαμε από την επιμελητεία. Καθένας είχε τροφές στο σακκίδιό του για μία ημέρα. Από την πείνα και το κρύο δεν λάβαμε πρόνοια «δια την αύριον» και τις κα­ταβροχθίσαμε.
Από κεϊ και πέρα άρχισε το μαρτύριο. Τη δίψα μας τη σβήναμε με το χιόνι, αλλά η πείνα μας θέριζε. Πε­ράσαμε έτσι πέντε μερόνυχτα. Σκελετωθήκαμε. Το ηθι­κό μας το διατηρούσαμε ακμαίο, αλλά η φύση έχει και τα όριά της. Μερικοί υπέκυψαν. Το ίδιο τέλος περιμέ­ναμε όλοι «υπέρ πίστεως και πατρίδος».
Τότε μία έμπνευση τού λοχαγού μας έκανε το θαύ­μα! Έβγαλε άπ’ τον κόρφο του μία χάρτινη εικόνα της Παναγίας, την έστησε στο ψήλωμα και μας κάλεσε γύ­ρω του:
Παλληκάρια μου! είπε. Στην κρίσιμη αυτή περί­σταση ένα θαύμα μόνο μπορεί να μας σώσει. Γονατίστε, παρακαλέστε την Παναγία, τη μητέρα του Θεαν­θρώπου, να μας βοηθήσει!
Πέσαμε στα γόνατα, υψώσαμε τα χέρια, παρακαλέ­σαμε θερμά. Δεν προλάβαμε να σηκωθούμε κι ακού­σαμε κουδούνια. Παραξενευτήκαμε και πιάσαμε τα ό­πλα. Πήραμε θέση «επί σκοπόν».
Δεν πέρασε ένα λεπτό και βλέπουμε ένα πελώριο μουλάρι να πλησιάζει κατάφορτο. Ανασκιρτήσαμε! Ζώο χωρίς οδηγό να περνά το βουνό, μ’ ένα μέτρο χιόνι — το λιγώτερο — ήταν εντελώς αφύσικο. Καταλά­βαμε: Το οδηγούσε η Κυρία Θεοτόκος. Την ευχαρι­στήσαμε όλοι μαζί ψάλλοντας σιγανά, μα ολόκαρδα, το «Τη υπερμάχω» και άλλους ύμνους της. Το ζώο είχε πάνω του μία ολόκληρη επιμελητεία από τρόφιμα: κου­ραμάνες, τυριά, κονσέρβες, κονιάκ και άλλα.
Πολλές κι απίστευτες κακουχίες πέρασα στον πόλε­μο. Αλλ’ αυτή μου μένει αξέχαστη, γιατί δεν είχε διέ­ξοδο. Την έδωσε όμως η Παναγία».
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
«ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ»-ΕΚΔΟΣΗ 33Η
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ-ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ  2011
Ευχαριστούμε τον κ.Ευάγγελο Καραμπάτση για την αποστολή του βιβλίου
Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com
http://www.egolpion.com/panagia_polemos.el.aspx

Ο.Η.Ε.: «Τρόφιμα ὑπάρχουν, μόνο πού τά πετᾶμε!»

 Ο.Η.Ε.: «Τρόφιμα ὑπάρχουν, μόνο πού τά πετᾶμε!»
Κάθε λεπτὸ πεθαίνει καὶ ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν πεῖνα σὲ ὅλο τὸν κόσμο! Περισσότερο ἀπὸ τὸ ἕνα τρίτο τῆς ἀνθρωπότητας ὑποσιτίζεται! Περισσότερο ἀπ’ ὅλους πλήττονται τὰ παιδιὰ τοῦ λεγομένου «τρίτου κόσμου», τὰ ὁποῖα λιμοκτονοῦν γιὰ ἐλάχιστο ψωμί!
Μέχρι τώρα μᾶς «πιπίλιζαν τ’ αὐτιὰ» οἱ ἰσχυροί τοῦ κόσμου ὅτι δῆθεν δὲν ἐπαρκοῦν τὰ τρόφιμα, λόγῳ ὑπερπληθυσμοῦ. Ἀλλὰ ἦρθε μία τελευταία ἔκθεση τοῦ Ο.Η.Ε. νὰ καταρρίψει ἕνα ἀκόμη μύθο.
Τρόφιμα ὑπάρχουν, μόνο ποὺ τὰ πετᾶμε! «Ἀπὸ τὰ “στραβὰ ἀγγούρια”, ποὺ κρίθηκαν ἀκατάλληλα στὴν Εὐρώπη μέχρι τὰ λαχανικὰ, ποὺ σαπίζουν στὰ χωράφια τῆς Ἀσίας, τὸ ἕνα τρίτο τῶν παραγόμενων τροφίμων καταλήγει στὰ σκουπίδια, ἀφαιρώντας ἀπὸ τὴν παγκόσμια οἰκονομία 570 δισεκατομμύρια εὐρὼ τὸ χρόνο.
«Δὲν μποροῦμε νὰ ἐπιτρέπουμε τὴ σπατάλη τοῦ ἑνὸς τρίτου τῶν τροφίμων ποὺ παράγουμε, λόγῳ ἀκατάλληλων πρακτικῶν, τὴ στιγμὴ ποὺ 870 ἑκατομμύρια ἄνθρωποι πεινοῦν» δήλωσε ὁ Χοσὲ Γκρατσιᾶνο ντὰ Σίλβα, γενικὸς διευθυντὴς τοῦ Παγκόσμιου Ὀργανισμοῦ Τροφίμων τοῦ ΟΗΕ (FAO).
Σύμφωνα μὲ τὴν ἔκθεση ποὺ παρουσίασε ὁ ὀργανισμὸς τὴν Τετάρτη, ἡ σπατάλη σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο ὑπολογίζεται στὸ 1,3 δισ. τόνους τὸ χρόνο, μὲ τὸ κόστος νὰ φτάνει τὸ Ἀκαθάριστο Ἐγχώριο Προϊόν τῆς Ἑλβετίας» (ἱστ. ΤΑ ΝΕΑ)! Τὰ τρόφιμα λοιπὸν ποὺ θὰ ἐπαρκοῦσαν νὰ θρέψουν τοὺς λιμοκτονοῦντες συνανθρώπους μας καὶ ἰδίως τὰ παιδιά, καταλήγουν στὰ σκουπίδια, γιατί ἔτσι τὸ θέλει ἡ «ἐλεύθερη οἰκονομία», γιὰ νὰ μὴ πέσουν οἱ τιμές, νὰ μὴ διαταραχθεῖ ἡ «ποιότητα τῆς ἀγορᾶς»! Μὲ ἄλλα λόγια τὸ ψωμὶ τῶν ἐξαθλιωμένων λιμοκτονούντων τὸ «τρώει» τὸ ἀδηφάγο καπιταλιστικὸ τέρας!
Ἀδέλφια μας Χριστιανοὶ, ἀποκολληθεῖτε ἀπὸ τὰ ἀντίχριστα συστήματα τοῦ κόσμου, εἶναι καὶ αὐτὸ μέσα στὰ καθήκοντά μας!

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φυλ. 1995, 25 Ὀκτωβρίου 2013  

http://anavaseis.blogspot.gr

Αυτός είναι ο λόγος που οι Κινέζοι δεν αποκαλουν την ελλαδα GREECE


Όταν οι Κινέζοι άκουσαν τη λέξη Hellas, προσπάθησαν να την αποδώσουν στη γλώσσα τους. Για να..
 τη γράψουν, χρησιμοποίησαν δύο ιδεογράμματα (希臘) τα οποία επέλεξαν με βάση την προφορά.
Δηλαδή πήραν ένα ιδεόγραμμα που προφέρεται «σι», άλλο ένα που προφέρεται «λα», τα ένωσαν για να φτιάξουν τη λέξη «Σι-Λα» με την οποία προσδιορίζουν την Ελλάδα.Το πρώτο ιδεόγραμμα σημαίνει «ελπίδα» και το δεύτερο αντιστοιχεί στον μήνα Δεκέμβριο του παραδοσιακού κινεζικού ημερολογίου.

Και τα δύο όμως μαζί, όταν ενωθούν, σημαίνουν «ο άλλος μεγάλος πολιτισμός». Αυτό για να δείτε με πόσο σεβασμό αντιμετωπίζουν τη χώρα μας. Δεν είναι καθόλου άσχημος αυτός ο συμβολισμός για μια χώρα, όπως λένε, τόσο ταλαιπωρημένη και παράλληλα τόσο πλούσια σε Ιστορία και πολιτισμό, όπως η δική μας.
Οι Κινέζοι άλλωστε είναι ίσως ο μοναδικός λαός στον κόσμο που δεν αποκαλεί την Ελλάδα «Greece» ή κάτι παρόμοιο.

Περίπου το 1/5 του παγκόσμιου πληθυσμού που ομιλεί κινεζικά αποκαλεί την Ελλάδα «Σι-Λα».
πηγή