Πέμπτη 24 Μαΐου 2012

YETZIRAH ΞΑΝΑ 

πηγη theoprovlitos

Ο εργοδότης της γυναίκας μου ανήκει στην κατηγορία των επιχειρηματιών που έχουν, απέκτησαν  ή βρήκαν κάποια κεφάλαια και τα οποία προσπαθουν να επενδύσουν σε διαφορες επιχειρηματικες δραστηριότητες, ανάλογα με το τι τραβάει η εποχή. Άλλοτε επενδυσε σε χρηματιστηριακη εταιρία, άλλοτε σε κατασκευαστική εταιρία κλπ. ανήκων σε ένα κυκλο ανθρωπων του χρήματος που κανει τοποθετήσεις κεφαλαίων. Για να ειμαι δίκαιος πάντως, από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω η τιμιότητα του δεν αμφισβητείται, με την έννοια του δόγματος "ότι ειναι νόμιμο ειναι και ηθικό".
Την περίοδο που οι τραπεζες ήταν σε άνθιση - και το θυμαμαι πολύ καλά -  σε καποια από τις διαβουλευσεις του με τους οικονομικους αυτους και τραπεζικους κύκλους είχε λεχθεί και το εξής αμίμητο: 
Τα Ελληνικά νοικοκυριά δεν είναι αρκετά χρεωμένα ακόμα. Ο στοχος πρεπει να είναι ο κάθε Έλληνας να ειναι χρεωμένος με 30.000 ευρω!
Τόσο ήταν το μέγεθος της κτηνωδίας - όπου η "αναπτυξη" σχετίστηκε με το τραπεζικό χρέος και η οικονομική εξαρτηση θεωρήθηκε προγραμματικός στόχος από ένα πυρηνα που παρενοχλούσε τον κοσμάκη πέντε φορες την ημέρα για πιστωτικές καρτες και διακοποδάνεια ώστε να καταστησει τον οικονομικό παρασιτισμό επιχειρηματικη δραστηριότητα - που σε μια κριση ειλικρίνειας το ομολόγησε μα καποια ανησυχία.
Τα χρονια περασαν και δεδομενου ότι όταν κατσεις με στραβό το πρωί αλλοιθωρίζεις ο ίδιος επιχειρηματίας, επιρρεασμενος από τους ιδιους επιχειρηματικους και οικονομικούς κυκλους έγινε δραστηριο μελος της νεοσυσταθείσας "Δημιουργίας Ξανά", του διαφημιστή - υπηρετη του μονοπωλειακου συστήματος -  κου Τζήμερου. Εκεινοι οι άθλιοι τυποι που καποτε ήθελαν να χρεώσουν μεχρι και το νεογέννητο με 30.000 ευρω, οι ίδιοι αποφασισαν να δημιουργήσουν ένα κομμα κομμενο και ραμμενο στα μετρα τους.
Βεβαια ο κος Τζημερος δεν προερχεται από παρθενογενεση. Εξαφανισμενα από το διαδίκτυο δημοσιευσευματα τον έφεραν συνεργατη του κου Αβραντίνη του Δημοτικου συνδιασμου Πορτοκαλί, του Στεφανου Μάνου. Απλά ο κος Μανος ανήκει σε ένα κομμα κατ εξοχήν στιγματισμένο ως εκπροσωπόν, να μη πω και αντιπροσωπευον το διεθνες Γερμανοεβραϊκο μασονικό κεφάλαιο και τα συμφροντα του οίκου Ρωτσιλντ στην Ελλαδα αφού και ο ιδιος όπως εχουμε γραψει ανήκει στην Trilateral Commission. Εξ αλλου αυτο ειναι και προφανές αφού όπως και ο ίδιος με καμαρι ισχυρίζεται ειναι εκεινος που ανέθεσε σε Γερμανικες εταιρίες "αναπτυξιακά" εργα με εξωτερικό δανεισμό.

Εξ αλλου και οι υπόλοιπες πολιτικες θεσεις της Δρασης (χωρισμος εκκλησιας-κρατους, Τσαουσεσκικου τυπου κατασχεση της εκκλησιαστικης περιουσιας με στοχο την εν συνεχεια εκποιηση της στο διεθνες κεφαλαιο, νομιμοποιημενη δουλεία, καταστροφή της μικρομεσαίας επιχειρησης για να επελασουν οι πολυεθνικες, διαλυση του κοινωνικου κρατους και ιδιωτικοποίηση των παντων, εξαθλιωση του εργατικου δυναμικού, κατακερματισμός της Ελληνικης επικρατειας, το Εβραιομασονικο σχεδιο ανεξαρτητης Μακεδονιας κλπ) η διαλυση των εθνων και η πολιτισμικη τους γενοκτονια ώστε να μετατραπουν οι παντες σε λοβοτομημενους καταναλωτες με τις ιδιες πολιτισμικες, μεχρι και διατροφικες συνηθειες, ειναι μασονικής έμπνευσης, καμουφλαρισμενες άλλοτε σε Φιλελευθερες και άλλοτε σε αριστερίστικες. Εξ ου και η επι μερους συνεργασία αθλίων παρατρεχαμενων σαν το Ψαριανό, τη Ρεπουση κλπ με τον σκληρο πυρηνα του καπιταλισμου που ειναι τα φιλελευθερα κομματα.
Ο κος Τζημερος εχει σαν στοχο να τονισει την διαπλοκη και τη διαφθορα στο δημοσιο τομεα αποκρυπτοντας εντεχνως οτι το ετερο ποδι της διαπλοκης ειναι ο ιδιωτικός. Και για να ακριβολογουμε, ο ιδιωτικος ήαν εκεινος που σε επίπεδο μεγαλων μιζών διεβρωσε το δημοσιο. Ο εναγκαλισμος των μεγαλοκαρχαριων εργολαβων-εκδοτων με την πολιτκη εξουσια και η ποδηγετηση των μαζων με βαση τα ιδιωτικα τους συμφεροντα νομιζω δεν υποχρεωνει κανεναν στην βασανο της επιχειρηματολογιας. Ολοι ξερουμε τι σημαινει Βαρδινογιαννης, Τεγοπουλος, Μπομπολας, Κοκκαλης, Λαμπρακης κλπ αλλα αυτο που δεν ξερουμε ειναι το πως τα προσωπα αυτα εμφανιστηκαν με αμυθητες περιουσιες εκ του μηδενος. Και όλοι ξερουμε τι σημαινει ιδιωτικά ΜΜΕ.
Διερωτωμαι λοιπον ως τεως διαφημιστης: Αν επικρατήσει το προγραμμα του Μανοτζημερου-Ξαφα-ΔΝΤ με την ιδιωτικοποιηση των παντων και το ξεπουλημα στο διεθνες κεφαλαιο το οποίο θα μας αρμεγει ισοβια, ο κος Τζημερος θα έχει συντεχνιακα οφέλη; Εχουμε μηπως υπ όψιν τα διαφημιστικα κονδύλια που διαθετει καθε χρονο ο ΟΠΑΠ; Τα ΜΜΕ εχουν λογους να προβαλλουν ενα διαφημιστή του οποίου η συντεχνια τους καταθετει κεφάλαια;

Τετάρτη 23 Μαΐου 2012

Η ΡΕΠΟΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΞΑΝΑ (ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ)


Μιά διδακτική ἱστορία :ΤΑ ΤΡΙΑ ΔΕΝΤΡΑ.



  Ήταν μια φορά σ’ ένα δάσος τρία δέντρα. Το καθένα από αυτά είχε για τον εαυτό του έναν οραματισμό – μια προοπτική.
Το πρώτο επιθυμούσε να αξιωθεί να γίνει κάποια στιγμή ένα πολύτιμο μπαούλο ξυλόγλυπτο όμορφα σκαλισμένο, που μέσα του θα φυλάσσεται ένας πολύτιμος θησαυρός. Αυτό ήταν το όραμα του και η προοπτική του.
Το δεύτερο δένδρο ήθελε να αξιωνόταν να γίνει στα χέρια ενός καλού ναυπηγού ένα μεγάλο καράβι γερό σκαρί -όμορφο, μεγαλόπρεπο- που θα μετέφερε βασιλιάδες και επίσημα πρόσωπα, που θα έκανε ταξίδια υψηλών προσώπων.
Το τρίτο δένδρο έλεγε ότι το μόνο που θα ήθελε ήταν να είχε γίνει το πιο ψηλό και πιο δυνατό δένδρο του δάσους έτσι ώστε οι άνθρωποι, που θα βλέπουν το ύψος του στην κορυφή του λόφου, να σκέπτονται τον Ουρανό και το Θεό.

Όμως πέρασαν τα χρόνια. Και τα πράγματα εξελίχθηκαν κάπως αλλιώς. Πήγαν υλοτόμοι. Και έκοψαν το πρώτο δένδρο. Και ενώ σχεδίαζε και ποθούσε να γίνει όμορφο ξυλόγλυπτο μπαούλο για θησαυρούς, ο ξυλουργός το έκαμε δοχείο για την τροφή των ζώων, παχνί για τα άχυρα των ζώων.
Το δεύτερο δένδρο, που ήθελε να γίνει ωραίο καράβι για να μεταφέρει βασιλιάδες, έγινε ένα μικρό ψαροκάικο, που το ‘χαν φτωχοί ψαράδες να ψαρεύουν.

Το τρίτο δένδρο, που ήθελε να μείνει το ψηλότερο του δάσους, το έκοψε κάποιος ξυλοκόπος και το έβαλε στην αποθήκη του. Περνούσαν χρόνια. Και τα δέντρα, απογοητευμένα από την εξέλιξη των πραγμάτων, ξέχασαν ακόμα και τα όνειρά τους. Όμως κάποια μέρα ένας άνδρας και μια γυναίκα ήλθαν στο στάβλο, που ήταν εκείνο το ξύλινο παχνί με τα άχυρα και εκεί η γυναίκα γέννησε ένα αγοράκι και το τοποθέτησαν στο παχνί που είχε φτιαχτεί από το πρώτο δένδρο. Ήταν ο Ιωσήφ και η Παναγία Θεοτόκος. Και απόθεσαν σ’ εκείνο το ξύλινο παχνί, όχι απλώς διαμάντια και χρυσάφια, αλλά τον ίδιο το Θεό, που είχε γίνει άνθρωπος για μας. Έτσι αξιώθηκε αυτό το παχνί, η φάτνη, να δεχτεί μέσα της το θησαυρό των θησαυρών, τον ίδιο το Θεό. Στο μικρό ψαροκάικο -που είχε γίνει από το δεύτερο δένδρο- μετά από χρόνια μπήκαν κάτι ψαράδες. Ένας απ’ αυτούς κουρασμένος ξάπλωσε να κοιμηθεί. Είχαν ανοιχθεί στη θάλασσα. Και ξέσπασε μια μεγάλη τρικυμία. Και το ψαροκάικο δεν ήταν αρκετά δυνατό για να κρατήσει. Οι άλλοι τότε ξύπνησαν Εκείνον που κοιμόταν. Και Εκείνος τότε σηκώθηκε. Και διέταξε τη φουρτουνιασμένη θάλασσα: «Σιώπα, πεφίμωσο». Και η θάλασσα ειρήνεψε αμέσως. Ήταν ο Χριστός μαζί με τους μαθητές του στη λίμνη Γεννησαρέτ.
Έτσι και το δεύτερο δένδρο, που είχε φιλοδοξήσει να γίνει μεγάλο πλοίο, που θα μετέφερε υψηλά πρόσωπα και βασιλιάδες, αξιώθηκε να μεταφέρει τον βασιλέα των βασιλέων, τον ίδιο το Χριστό με τους μαθητές Του! Και το τρίτο δένδρο, που ήταν στην αποθήκη του ξυλουργού, μια μέρα το πήραν και έκαναν ένα σταυρό. Και σ’ αυτόν τον σταυρό σταύρωσαν το Χριστό. Έτσι το δένδρο αυτό έγινε πιο ψηλό απ΄ ό,τι είχε επιθυμήσει. Έφθασε στον ουρανό και στο Θεό! Έγινε, όπως λέμε σε ένα τροπάριο, “ουρανού Ισοστάσιο”. Τελικά, το κάθε ένα από τα δένδρα της ιστορίας μας απέκτησε όχι μόνο αυτό που ήθελε και ποθούσε, αλλά ασυγκρίτως περισσότερα, όχι όμως με τον τρόπο που φανταζόταν και σχεδίαζε.
Η ιστορία αυτή μας λέει: δεν γνωρίζουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού για μας. Πρέπει όμως να μην ξεχνάμε ποτέ, ότι εκείνο που μας ετοιμάζει ο Θεός, είναι πάντα προτιμότερο και ωφελιμότερο για μας. Εμείς πρέπει να κάνουμε όνειρα. Για το καλό. Πρέπει όμως να μην ξεχνάμε και ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως εμείς θα θέλαμε. Και ότι ο Θεός οικονομεί και γίνονται καλύτερα απ΄ ό,τι εμείς φανταζόμαστε.
Πηγή:  www.pigizois.gr , ΦΙΛΟΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΤΕΥΧΟΣ 4ο ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ – ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2003
http://www.stamoulis.gr

Τό μεγάλο μυστικό τοῦ Μωάμεθ τοῦ Πορθητῆ

Gennadios II and Mehmed II Η παραχώρηση προνομίων από τον Μωάμεθ Β στον Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο (1454)
   Γιατί δέν ἀνοίγει ὁ τάφος τοῦ Μωάμεθ τοῦ Πορθητῆ;
 
Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Τουρκολόγος 
Ἐνῶ στήν Τουρκία σπάει ὅλα τά ρεκόρ εἰσιτηρίων ἡ κινηματογραφική ἐπιτυχία, «Φατίχ 1453», ἡ ὁποία ὅμως ἔχει κατηγορηθεῖ ἀκόμα καί ἀπό Τούρκους ἱστορικούς  γιά μεγάλες ἱστορικές ἀνακρίβειες, ἄνοιξε γιά ἄλλη μία φορά σέ δημόσια συζήτηση  τό ζήτημα τοῦ τάφου τοῦ Μωάμεθ τοῦ Πορθητῆ καί ὅλων τῶν πιθανῶν μυστηρίων πού κρύβονται ἐκεῖ καί τά ὁποία γιά πολλούς ἀποτελοῦν μεγάλο ταμπού γιά τήν ἴδια τήν ὕπαρξη τῆς Τουρκίας.
Σέ μία σημαντική συνέντευξή του στήν τουρκική ἐφημερίδα Χουριέτ, στίς 15 Ἀπριλίου 2012,  ὁ Τοῦρκος συγγραφέας, Ahmet Umit, παρουσιάζοντας τό νέο του βιβλίο μέ τόν τίτλο, «Νά σκοτώσεις τόν Σουλτάνο», ἕνα ἱστορικό μυθιστόρημα πού ἀναφέρεται στήν ζωή τοῦ Μωάμεθ τοῦ Πορθητῆ, δηλώνει ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νά ἀνοιχτεῖ ἐπιτέλους ὁ τάφος του γιά νά ἐρευνηθεῖ τί ἀκριβῶς ἔγινε μέ τόν θάνατό του. Σύμφωνα μέ τόν συγγραφέα τοῦ ἔργου, «Σκοτώνοντας τόν Σουλτάνο», ὁ Μωάμεθ ὁ Πορθητής κατά πάσα πιθανότητα δέν πέθανε μέ φυσιολογικό τρόπο, ἀλλά δηλητηριάστηκε. Τό γεγονός αὐτό γιά τόν Ahmet Umit ἔχει πολύ μεγάλη σημασία γιατί, ἄν ἀποδειχτεῖ ὅτι ἔγινε ἔτσι, τότε, ὅπως ὑποστήριξε ὁ Τοῦρκος συγγραφέας, θά καταρρεύσει ἕνα μεγάλο ταμπού γιά τήν ἴδια τήν ὕπαρξη τῆς Τουρκίας. Μάλιστα ὁ Ahmet Umit χαρακτήρισε «ἱστορικό λεκέ» τόν δηλητηριασμό τοῦ Φατίχ καί δέν δίστασε νά ζητήσει ἀκόμα καί ἱστολογική ἐξέταση γιά νά ἐξακριβωθεῖ ἡ πραγματική αἰτία θανάτου του.
Νά σημειωθεῖ ὅτι ὁ τάφος τοῦ Μωάμεθ τοῦ Πορθητῆ κρατεῖται ἑρμητικά κλειστός καθώς στό παρελθόν εἶχαν κυκλοφορήσει ἔντονες φῆμες ὅτι ἄν ἀνοιχτεῖ θά ἀποκαλυφτεῖ ὅτι ὁ Φατίχ, τουλάχιστον στό τέλος τῆς ζωῆς του, εἶχε ἀσπαστεῖ τήν Ὀρθοδοξία  καί ἴσως….
 γι’ αὐτόν τόν λόγο τόν εἶχαν δηλητηριάσει. Ὁ πρῶτος πού μίλησε ἀποκαλυπτικά γιά τό θέμα αὐτό  ἦταν  ἕνας μεγάλος Τοῦρκος πολιτικός καί ποιητής, ὁ Γιαχία Κεμάλ Μπεγιατλί καί τό γεγονός αὐτό  ἀναφέρει ὁ Τοῦρκος συγγραφέας, Ρεσάτ Ἐκρέμ Κότσου στό βιβλίο του, «Ὀθωμανοί ἡγεμόνες»,. Ἡ ἀπαγορευμένη αὐτή μαρτυρία εἶναι ἄκρως ἀποκαλυπτική γιά τήν πραγματική θρησκευτική ταυτότητα τοῦ μεγάλου Φατίχ τῶν Ὀθωμανῶν, τοῦ Μωάμεθ τοῦ Πορθητῆ. Γράφει λοιπόν τό βιβλίο: «Τήν ἐποχή τοῦ Ἀμπντούλ Χαμίτ τοῦ Β΄, στίς ἀρχές τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα, εἶχε σπάσει ἕνας μεγάλος ἀγωγός νεροῦ στή συνοικία τοῦ μεγάλου τεμένους  τοῦ Πορθητοῦ, τό Φατίχ. Τό Φατίχ εἶχε οἰκοδομηθεῖ μεταξύ τῶν ἐτῶν 1463 καί 1470, πάνω στά ἐρείπια τῆς κατεδαφισμένης ἀπό τούς Ὀθωμανούς ἐκκλησίας τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, κάτω ἀπό τήν ὁποία βρίσκονται θαμμένοι πολλοί βυζαντινοί βασιλεῖς. Στήν ἐκκλησία αὐτή ὁ Γεννάδιος εἶχε ἐγκαταστήσει τό Πατριαρχεῖο κατόπιν ἄδειας τοῦ Μωάμεθ μετά τήν ἅλωση. Τό 1454 ὁ Πατριάρχης ἐγκατέλειψε οἰκιοθελῶς τήν ἐκκλησία, ἐπειδή μέσα σέ αὐτή εἶχε βρεθεῖ τό πτῶμα ἑνός Τούρκου καί φοβήθηκε μήπως κατηγορηθοῦν οἱ Ἕλληνες γιά τό ἔγκλημα. Τήν κατασκευή τοῦ τζαμιοῦ εἶχε ἀναλάβει ὁ Ἕλληνας ἀρχιτέκτονας, Χριστόδουλος, πού φρόντισε ὅμως νά διατηρήσει τά θεμέλια της κατεδαφισμένης ἐκκλησίας.  Κατά τήν ἐπισκευή ὅμως τοῦ χαλασμένου ἀγωγοῦ, ὁ Ἀμπντούλ Χαμίτ ἔδωσε ἐντολή νά ἀνοιχτεῖ ὁ τάφος τοῦ Μωάμεθ πού βρίσκονταν δίπλα στό τζαμί, γιά νά διαπιστωθοῦν τυχόν ζημιές καί νά ἐπισκευαστοῦν.  Ὁ τάφος λοιπόν ἀνοίχτηκε καί σέ βάθος τριῶν μέτρων βρέθηκε μία σιδερένια καταπακτή ἀπό ὅπου μία πέτρινη σκάλα ὁδηγοῦσε στήν ὑπόγεια αἴθουσα τῆς βυζαντινῆς ἐκκλησίας. Ἐκεῖ βρέθηκε ὁ μαρμάρινος τάφος πού βρίσκονταν τό ταριχευμένο πτῶμα τοῦ Μωάμεθ, ὁλόιδιο μέ τό πορτρέτο πού εἶχε φιλοτεχνήσει ὁ Ἰταλός ζωγράφος Μπελίνι, πέντε μῆνες πρίν ἀπό τόν θάνατο τοῦ Πορθητῆ. Τό γεγονός αὐτό καί μόνο γιά πολλούς ἀποτελεῖ τή μεγαλύτερη ἀπόδειξη ὅτι ὁ Μωάμεθ θέλησε νά ταφεῖ σάν χριστιανός καί βυζαντινός βασιλιάς, ἐν μέσω τῶν ἄλλων βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων».
Ὁ σουλτάνος Ἀμπντούλ Χαμίτ, πού γιά λόγους πολιτικούς τήν ἐποχή ἐκείνη εἶχε ἐγκαταλείψει τό μπεκτασισμό, (δηλαδή τό αἱρετικό Ἰσλάμ), τόν ὁποῖο ἀκολουθοῦσε καί ἀσπάστηκε τόν σουνιτισμό, δηλαδή τό ὀρθόδοξο Ἰσλάμ, κυριεύτηκε ἀπό πανικό καί ἔδωσε ἐντολή νά σφραγιστεῖ ἀμέσως ὁ τάφος τοῦ Μωάμεθ. Τά παραπάνω συνέβησαν πρίν ἀπό τό 1908 καί ἔκτοτε ὁ τάφος τοῦ Μωάμεθ δέν ξανάνοιξε. Γι’ αὐτό καί σήμερα εἶναι ἀδύνατο νά ἀποδειχτεῖ αὐτή ἡ μαρτυρία τοῦ Μπεγιατλί. Ἀποτελεῖ ὅμως μαρτυρία ἐπιφανοῦς Τούρκου, ἡ ὁποία δέν ἐξυπηρετεῖ κάποιες σκοπιμότητες καί δέν εἶχε λόγους νά παρουσιάζει τόν Μωάμεθ Χριστιανό. Σήμερα τό μέρος ἐκεῖνο εἶναι ἀπαγορευμένο καί δέν ἐπιτρέπεται σέ κανένα, εἴτε ἀρχαιολόγο εἴτε θρησκευτικό ἀρχηγό νά τό πλησιάσει, ἐπιτείνοντας ἔτσι τό μυστήριο γιά τούς βυζαντινούς βασιλικούς τάφους ἀλλά καί γιά τούς τάφους τῶν σουλτάνων τῆς Ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας.
Εἶναι γεγονός ὅτι παρόμοιες μέ αὐτήν  μαρτυρίες ἔχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς στήν Τουρκία, ἀλλά χωρίς νά δοθεῖ γιά εὐνόητους λόγους μεγάλη ἔκταση. Χαρακτηριστικό ὅμως εἶναι ὅτι στίς 19 Δεκεμβρίου 1996, τό ἑβδομαδιαῖο περιοδικό, μεγάλης κυκλοφορίας, στήν Τουρκία, «Ἀκτουέλ», τοῦ συγκροτήματος τῆς γνωστῆς ἐφημερίδας, «Σαμπάχ», εἶχε κυκλοφορήσει μέ τόν ἑξῆς ἐντυπωσιακό τίτλο: «Ὁ Πορθητής ἦταν Χριστιανός;» καί ἀπό κάτω εἶχε τόν ὑπότιτλο:  «Οἱ ἱστορικοί δέν μπόρεσαν μέχρι σήμερα νά λύσουν αὐτό τό μυστήριο, 540 χρόνια ἀπό τόν θάνατο τοῦ μεγάλου Φατίχ».
enromiosini.gr


Πρῶτοι στήν προσευχή οἱ Ἕλληνες.Δόξα τῷ Θεῷ!Ἡ ὀρθόδοξη Ἑλλάδα δείχνει τόν δρόμο στά ἔθνη…

P1010048a

Πρώτοι στην προσευχή οι Έλληνες. ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ! Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΤΑ ΕΘΝΗ…



Στατιστικές για τη θρησκευτικότητα στην Ελλάδα


Τα ακόλουθα στατιστικά στοιχεία, (απαλλαγμένα από αυθαίρετες ερμηνείες), δείχνουν πόσο εκτός πραγματικότητας είναι όσοι αναλαμβάνουν “εκ μέρους τού Ελληνικού λαού” να κατηγορήσουν την Εκκλησία και την πίστη στον Θεό, και δήθεν ως “εκπρόσωποι τής θρησκευτικής ελευθερίας” του λαού, να ζητήσουν κατάργηση των θρησκευτικών, και των θρησκευτικών συμβόλων. Όμως με βάση τις ακόλουθες στατιστικές διαπιστώσεις, οι δήθεν “υπέρμαχοι” του λαού, όχι μόνο εκτίθενται ως εκτός πραγματικότητας, αλλά και ως αντίπαλοι του Ελληνικού λαού που αδιαφορεί για τις αθεϊστικές και αντιθρησκευτικές τους εμμονές.
 Τα μεγαλύτερα ποσοστό θρησκευτικότητας στην Ευρώπη παρουσιάζει η Ελλάδα, καθώς οι μισοί σχεδόν από τους Έλληνες δηλώνουν πολύ θρήσκοι (42,1%) και προσεύχονται πολύ (46,2%). Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 19 ευρωπαϊκές χώρες, από το τμήμα της Πανευρωπαϊκής Κοινωνικής Έρευνας με τη συμμετοχή και του ΕΚΚΕ και η οποία δημοσιεύτηκε στον «Ελεύθερο Τύπο», ένας στους τέσσερις Έλληνες έχει συστηματική σχέση με την εκκλησία.


Σημαντικό παράγοντα αποτελεί το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική από της χώρες που έχει ορθόδοξο θρήσκευμα. Την ίδια ώρα, το ποσοστό όσων δηλώνουν πως προσεύχονται και εκκλησιάζονται καθημερινά στις καθολικές χώρες είναι σημαντικά μικρότερο. Συγκεκριμένα το ποσοστό του εβδομαδιαίου εκκλησιασμού στις καθολικές χώρες φτάνει το 25,6%, στις μικτές και προτεσταντικές χώρες το 7,7% και την ορθόδοξη Ελλάδα το 26%. Την ίδια ώρα το ποσοστό της καθημερινής προσευχής φτάνει το 46,2% στην Ελλάδα, το 25,4% στις καθολικές και το 17,9% στις μικτές προτεσταντικές χώρες.
Και στις 19 χώρες, πάντως παρατηρείται μία υψηλή «εξατομικευμένη θρησκευτικότητα» χωρίς ωστόσο να τοποθετείται σε συγκεκριμένο δόγμα ή να καταλήγει σε συχνό εκκλησιασμό και προσευχή. Το 83,8% στο σύνολο των χωρών δηλώνουν θρήσκοι, μόνο όμως το 62,8% δηλώνει πως εκκλησιάζεται και το 58,2% ότι προσεύχεται.
Στην Ελλάδα το 75% των πολιτών δηλώνουν θρήσκοι, παρά το γεγονός, ωστόσο ότι ο εκκλησιασμός αποτελεί το επίκεντρο της θρησκευτικής πρακτικής, το ποσοστό αυτό δεν αντικατοπτρίζει όσους εκκλησιάζονται. Το ποσοστό όσων εκκλησιάζονται συχνά είναι υψηλό στην Ελλάδα, σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς πάνω από ένας στους τέσσερις πηγαίνουν στην Εκκλησία κάθε βδομάδα. Μεγαλύτερα ποσοστά εκκλησιασμού παρουσιάζουν η Πορτογαλία (30,1%), η Ιταλία (32,4%), η Ιρλανδία (53,8%) και η Πολωνία (56,7%). Εντυπωσιακό πάντως είναι το γεγονός ότι ο εκκλησιασμός παρουσιάζει μεγάλη άνοδο στην Ελλάδα από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και κυρίως μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Το 1996 από την εκκλησία απείχε το 8,8% ενώ το 2000 το ποσοστό αυτό μειώθηκε σε 3,9%.

Τέλος, η εκκοσμίκευση φαίνεται πως είναι σχεδόν ανύπαρκτη στην Ελλάδα, καθώς μόλις το 1,7% των πολιτών δηλώνουν «καθόλου θρήσκοι», ενώ αυτοί που παραδέχονται πως δεν εκκλησιάζονται και δεν προσεύχονται ανέρχονται μόλις στο 4,1%.

http://tvxs.gr/news/ελλάδα/πρώτοι-στην-προσευχή-οι-έλληνες
http://www.oodegr.com/oode/thriskies/genika/statistikes_ellada_1.htm
http://www.tideon.org/index 

Εξωσχολικά θεάματα σε Δημοτικά Σχολεία


Προς τον
 Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας
Κ. Θεόδωρο Καρτσιώτη,
Δια της Διεύθυνσης του 1ου Δημοτικού σχολείου Πολυκάστρου.


Πολύκαστρο 8/5/2012


Θέμα: Εξωσχολικά θεάματα σε Δημοτικά Σχολεία

Αξιότιμε κ. Περιφερειακέ Διευθυντά,

Είμαι εκπαιδευτικός και υπηρετώ με απόσπαση στο 1ο δημοτικό σχολείο Πολυκάστρου. Θέμα της παρούσας επιστολής είναι η παρακολούθηση θεαμάτων από τα σχολεία και η καταλληλότητα του περιεχομένου τους.

Όπως γνωρίζετε σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 110409/Γ7/23-9-2011 έγγραφο του Υ.Π.Δ.Β.Μ.Θ. , η έγκριση των θεαμάτων δε γίνεται πλέον από το Υπουργείο, λόγω κατάργησης της σχετικής επιτροπής, αλλά επαφίεται αποκλειστικά και μόνο στο Σύλλογο διδασκόντων, ο οποίος αποφασίζει μετά από σχετική εισήγηση του εκάστοτε διευθυντή της σχολικής μονάδας.

Από  την μέχρι τώρα εμπειρία μου γνωρίζω  ότι η απόφαση  λαμβάνεται κυρίως με βάση τα κριτήρια του κόστους και του χώρου παρουσίασης του θεάματος, όπως επίσης και των τεχνικών χαρακτηριστικών του (σκηνικά, κοστούμια, χορογραφία, μουσική κ.λ.π.). Ελάχιστη σημασία δίνεται στο περιεχόμενο του έργου, το οποίο αρκετές φορές έρχεται σε αντίθεση με τα προβλεπόμενα για την Ελληνοχριστιανική  Παιδεία, όπως αυτά ορίζονται από το Σύνταγμα της Ελλάδας.
Αυτό συμβαίνει είτε γιατί κάποιοι συνάδελφοι δε γνωρίζουν τη σχετική εγκύκλιο, οπότε κάποιοι θίασοι εκμεταλλεύονται το γεγονός και παρουσιάζονται ότι έχουν την έγκριση του Υπουργείου είτε για κάποιους άλλους λόγους που δε γνωρίζω.

Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε σχετικό παράδειγμα.
Στην αρχή της παρούσας σχολικής χρονιάς αποφασίστηκε πλειοψηφικά από το Σύλλογο Διδασκόντων  να επισκεφτούμε μια παράσταση. Έπειτα από δική μου σχετική έρευνα (απευθύνθηκα στο θίασο και ζήτησα το σενάριο του έργου) έκρινα ότι το περιεχόμενο του έργου ήταν αντιπαιδαγωγικό, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα της Ελλάδας για την Παιδεία.
Ενημέρωσα, λοιπόν, το Σύλλογο Διδασκόντων, ο οποίος όμως επέμενε στην αρχική του απόφαση. Στη συνέχεια, μη έχοντας την αναμενόμενη στήριξη από το Σύλλογο Διδασκόντων και πιστεύοντας ότι το συγκεκριμένο περιεχόμενο της θεατρικής παράστασης αντιστρατεύονταν τους στόχους της Παιδείας σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας,  απευθύνθηκα στους γονείς των μαθητών του τμήματός μου, οι οποίοι αφού ενημερώθηκαν αποφάσισαν να μην παρακολουθήσουν τα παιδιά τους την παράσταση.

Πρόσφατα, και  πάλι, ήρθε στο σχολείο μας ενημερωτικό fax σχετικά με κάποιο βιωματικό-ψυχαγωγικό πρόγραμμα που μπορούν να παρακολουθήσουν τα παιδιά, το οποίο είχε επίσης αντιπαιδαγωγικά στοιχεία. Και πάλι η απόφαση πάρθηκε (ευτυχώς αρνητικά αυτή τη φορά) με κριτήριο όμως το κόστος της παράστασης  και όχι το περιεχόμενο.

Φαίνεται πως με την παύση της λειτουργίας επιτροπής θεαμάτων στο Υπουργείο εξωσχολικοί καλλιτεχνικοί φορείς προσεγγίζουν τα σχολεία, με στόχο βεβαίως το οικονομικό κέρδος, χωρίς όμως  να υπάρχει πάντα ουσιαστικός  έλεγχος  του παιδαγωγικού περιεχομένου του προς πώληση καλλιτεχνικού προΐόντος προς τις ευαίσθητες ηλικίες των μαθητών μας.

Με βάση, λοιπόν, τα παραπάνω σας απευθύνω παράκληση όπως μεριμνήσετε ούτως ώστε η έγκριση των θεαμάτων να βασίζεται κατά κύριο λόγο στο περιεχόμενό τους και επιπλέον να λαμβάνεται υπόψη και η γνώμη του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων. Αυτό άλλωστε όριζε και η προηγούμενη εγκύκλιος για τη σχολική χρονιά 2010-11.

Σας γνωστοποιώ ότι η παρούσα επιστολή θα κοινοποιηθεί  στην Ανώτατη Συνομοσπονδία γονέων μαθητών Ελλάδας, στην Ομοσπονδία Ενώσεων Συλλόγων Γονέων μαθητών Ν. Θεσ/νίκης, στην Πανελλήνια Ένωση Γονέων και στην Επιτροπή Αιρέσεων της Ιεράς Συνόδου και σε γνωστά χριστιανικά ιστολόγια.

Πιστεύω ότι θα  λάβετε υπόψη σας το αίτημά μου.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη θετική σας ανταπόκριση.


Με εκτίμηση
Η εκπαιδευτικός
Βέργου Παρασκευή




Προς
TEXNIS GENESIS
Χρυσοστόμου Σμύρνης και Μπαλτατζή
18333 Ρέντης, Αθήνα, Αττικής

Θεσ/νίκη, 4/5/2012

Είμαι εκπαιδευτικός σε δημοτικό σχολείο στο οποίο πρόσφατα στείλατε ενημερωτικό fax για ένα ψυχαγωγικό πρόγραμμα που παρουσιάζει ο θίασός σας και συγκεκριμένα αναφέρομαι στο: «Από το στάρι στο ψωμάκι».

Το πρόγραμμα αυτό θα μπορούσα να το κρίνω ως αρκετά ενδιαφέρον αν δεν υπήρχαν τα εξής αρνητικά σημεία:

α) Η υποδοχή των μαθητών και εκπαιδευτικών στο χώρο από τη «θεά Δήμητρα».

β) Η στήριξή του σε κείμενα του Ησίοδου και το ντύσιμό του με ορφικούς ύμνους.

γ) Η αναφορά στην ελληνική μυθολογία και στη μάνα; Γη.

δ) Το κλείσιμο του προγράμματος με γλέντια και χορούς με τη συμμετοχή των παιδιών.

Τα παραπάνω τα χαρακτηρίζω ως αρνητικά για τους εξής λόγους:

α) Απευθύνεστε σε παιδιά και εκπαιδευτικούς που είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία χριστιανοί ορθόδοξοι.

β) Αναφέρεστε στην ελληνική μυθολογία και στους αρχαίους θεούς-δαιμόνια (διότι σύμφωνα με τη Γραφή «ότι πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια…» Ψαλμ. 95,5), τα οποία βάζετε να μας υποδέχονται κιόλας!

γ) ΚΥΡΙΩΣ, ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΜΟΝΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ, ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ, ο οποίος μας έδωσε και μας δίνει καθημερινά «τον άρτο ημών τον επιούσιο» καθώς και όλα τα αγαθά και μας διδάσκει τον τρόπο να τα χρησιμοποιούμε.



Με βάση τα παραπάνω προβαίνω στη σύνταξη αυτής της επιστολής διαμαρτυρόμενη για τον αθέμιτο προσηλυτισμό των παιδιών σε νεοειδωλολατρικές-παγανιστικές θρησκείες (δωδεκάθεο) και την προσβολή του χριστιανικού μου συναισθήματος.

Ζητώ την άμεση απομάκρυνση όλων των παραπάνω στοιχείων του προγράμματός σας και τον επαναπροσανατολισμό του.

Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μου στο προσεχές μέλλον.
Η διαμαρτυρία αυτή θα κοινοποιηθεί σε γνωστά χριστιανικά ιστολόγια και θα αποσταλεί στην Επιτροπή Αιρέσεων της Ιεράς Συνόδου και στην Πανελλήνια Ένωση Γονέων.

Ευελπιστώ και αναμένω την άμεση ανταπόκρισή σας.

Η εκπαιδευτικός
Π.Β.


Δευτέρα 21 Μαΐου 2012

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΜΑΪΟΥ στις 22.00 : ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ

Παρασκευή 25 Μαϊου στίς 22.00:Ἑνώνουμε τίς προσευχές μας γιά τό ἔθνος μας

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΜΑΪΟΥ στις 22.00 : ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ

Η δύναμη της ομαδικής προσευχής, όπως μας έχουν βεβαιώσει οι σύγχρονοι άγιοι γέροντες, είναι πολλαπλάσια  ισχυρή και μπορεί να κάνει πραγματικά θαύματα. Μετά δυόμισι ετών εγκόσμιων προσπαθειών, ώστε να αλλάξει η πορεία του Έθνους μας, ήρθε η ώρα, τώρα, στην πιο κρίσιμη καμπή των εξελίξεων να εστιάσουμε περισσότερο και πιο συντονισμένα στην προσευχή.
Όλοι μαζί, την ίδια ώρα από όπου κι αν βρισκόμαστε στον πλανήτη, μπορούμε να ενώσουμε τις δεήσεις μας με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί ο καθένας, με την ελπίδα ότι ο Θεός θα ανατρέψει την δυσχερή κατάστασή μας.

ΠΡΟΩΘΕΙΣΤΕ ΤΟ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΟΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ

agathan.wordpress.com

Κυριακή 20 Μαΐου 2012

«Μαρία γύρνα πίσω. Σέ θέλει ὁ Παππούλης». π. Εὐμένιος

 Διορατικό χάρισμα 
«Μαρία γύρνα πίσω. Σε θέλει ο Παππούλης»
«Εκείνο το πρωί, κατέβηκα στον ναό πολύ πικραμένη, γιατί έβλεπα τον σύζυγό μου χωρίς δουλειά, τουλάχιστον δύο μήνες. Είχαμε δικό μας μαγαζί, τα έξοδα και οι υποχρεώσεις πολλές.
Έξω από το κελλάκι του βρήκα επτά-οκτώ γυναίκες, να περιμένουν τον Γέροντα. Μου λέει μια κυρία: ‘‘Ο Παππούλης δεν είναι καλά. Έχει πέσει σε κώμα. Περιμένουν τον γιατρό και δεν ξέρουμε αν θα μπορέσουμε να τον δούμε’’.
Σε λίγα λεπτά ήρθε ένας γιατρός και μια νοσηλεύτρια. Βγήκε η κυρία Ντίνα, που επί χρόνια εξυπηρετούσε τον γέροντα Ευμένιο με πολλή αγάπη, και μας είπε να μην περιμένουμε άδικα. Ο Παππούλης δεν μπορούσε να μας δή. Οι άλλες κυρίες έφυγαν.
Εγώ έμεινα για πέντε λεπτά έξω από το κελλάκι και αποφάσισα να γυρίσω σπίτι μου. Είχα διανύσει είκοσι μέτρα περίπου και ακούω την κυρία Ντίνα, να μου φωνάζη: ‘‘Μαρία γύρνα πίσω. Σε θέλει ο Παππούλης’’. Γύρισα και μπήκα μέσα. Έβαλα μετάνοια στον Γέροντα, ο οποίος είχε συνέλθει από το κώμα. Μου λέει ο Παππούλης: ‘‘Να πάρης από τα κουτιά κουραμπιέδες και μελομακάρονα, να πας στα παιδιά’’.
Μπήκα στην κουζίνα, έβαλα δύο κομμάτια από το κάθε κουτί και ακούω τον Γέροντα να μου λέη: ‘‘Εγώ δεν σου είπα να βάλεις δύο κομμάτια. Ποιος θα τα φάη. Να πάρης και άλλα για τα παιδιά’’.
Επέστρεψα στον καναπέ.
Εκείνος έβαλε το πετραχήλι του. Γονάτισα και, αφού ακούμπησε το ευλογημένο χέρι του στο κεφάλι μου, άρχισε την προσευχή. Όταν τελείωσε, φίλησα το πετραχήλι και το χέρι του. Μου λέει: ‘‘Έχεις δύσκολο δρόμο, παιδί μου. Χρειάζεσαι δύναμη πολλή και υπομονή’’.
Ο Γέροντας, με το χάρισμα που είχε, κάτι είδε και με προέτρεψε, να αντλώ δύναμι από την προσευχή.
Όταν γύρισα στο σπίτι μου, έρχεται ο σύζυγός μου. Κατάλαβα ότι κάτι ευχάριστο θα μου έλεγε. Γελούσε το πρόσωπό του. ‘‘Μαρία, έκλεισα μια δουλειά και πήρα προκαταβολή’’, μου λέει. Ευχαρίστησα νοερά τον Θεό μας και τον γέροντα Ευμένιο, που με το προορατικό του χάρισμα είχε δεί ότι περίμενα έξω από το κελλί του και είχα ανάγκη από την προσευχή του και την ευχή του. Ας έχωμε όλοι την ευχή του».
Από το βιβλίο
π. Ευμένιος, ο κρυφός Άγιος της εποχής μας
Σύμωνος Μοναχού
(σελ.252-254)
Εκδόσεις  
Άγιος Στέφανος 
Επιμέλεια κειμένου :  Ἀναβάσεις

Πορίσματα τῆς Ἡμερίδος «Θρησκευτικά: Ὀρθόδοξη Παιδεία ἤ Πανθρησκειακή προπαγάνδα;»


Πορίσματα τῆς Ἡμερίδος πού διεξήχθη στό Πολεμικό Μουσεῖο
τήν 19η Μαΐου 2012 μέ θέμα:
Θρησκευτικά:Ὀρθόδοξη Παιδεία ἤ
Πανθρησκειακή προπαγάνδα;
Ἔπειτα ἀπό τή συγκροτημένη παρουσίαση τῶν θεμάτων τῶν δέκα εἰδικῶν ὁμιλητῶν τῆς ἡμερίδος, πού διαπραγματεύθηκαν τό ὡς ἄνω φλέγον θέμα ἀπό ὅλες τίς πλευρές του καί τή γόνιμη συζήτηση πού ἐπακολούθησε διατυπώθηκαν καί ἐγκρίθηκαν ἀπό τό πολυπληθές ἀκροατήριο τά κάτωθι πορίσματα: 
1.                 Μετά τήν ἀλλοίωση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καί τή δια­στρέβλωση καί συκοφάντηση τῆς ἑλληνικῆς μας ἱστορίας, πῆραν σειρά τά θρησκευτικά, τό τελευταῖο ἀπό τά τρία ἀπαραίτητα μαθήματα τῆς ἐθνικῆς μας παιδείας, μέ τά ὁποῖα ὁ μαθητής «γιομίζει προκοπή κι᾿ ἀρετή» (Μακρυγιάννης) γιά νά διαμορφώσει ὥριμο ἀνθρώπινο πρόσωπο. Στή μακραίωνη Ἐθνική μας παιδεία ἀστασίαστη θέση κατέχει τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ὡς ὀρθό­δοξη ὁμολογία.  Ἡ ἱστορία μας στή διαχρονία της τό ἐπιβεβαιώνει.

2.                 Οἱ τελευταῖες ριζικές μεταρρυθμίσεις διά τοῦ νέου νόμου τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας στή θρησκευτική ἀγωγή τῶν Ἑλλη­νο­παίδων, παρά τούς παιδαγωγικούς στόχους τους, παρουσιάζουν πολύ σοβαρά προβλήματα. Αὐτά ἀφοροῦν τήν ἡλικία τῶν μαθητῶν πρός τούς ὁποίους ἀπευθύνονται, τόν ὄγκο τῶν ἑτερόκλητων ἐννοιῶν τῶν θεματικῶν ἑνοτήτων, τόν πρόδηλο θρησκευτικό συμφυρμό σέ συνδυασμό μέ τήν ἀπουσία τῆς οὐσιώδους ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ ὡς Σωτήρα τῶν ἀνθρώπων καί τήν παράλληλη παρουσίαση τῶν Ἁγίων, τῶν Μυστηρίων, τῆς ἀσκήσεως καί τῆς προσευχῆς τῆς Ἐκκλησίας, μέ φαινομενικά ἀντίστοιχες καταστάσεις διαφόρων θρησκευμάτων.
3.                 Ἡ πολυπολιτισμικότητα στήν ὁποία βασίζονται οἱ συντάκτες τοῦ νέου Π.Σ. γιά νά κάνουν τό μάθημα πολυθρησκευτικό, ἀποτελεῖ ἕνα μύθο, μιά κατασκευασμένη, πλασματική καί φανταστική ἱστορία, πού ἔχει ἤδη ἐγκαταλειφθεῖ ὡς μοντέλο καί στίς ΗΠΑ καί στήν Εὐρώπη.  Ἀποδομεῖ τήν οὐσία τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης,  ἀπορρυθ­μίζει τή βούληση, τή δραστηριότητα καί πρόοδο τῶν μαθητῶν.  Τούς καθιστᾶ ἀδύνατες μονάδες στήν ἀχανῆ παγκοσμιοποιούμενη κοινωνία.
4.                 Διαπιστώθηκαν ἀντορθόδοξες τάσεις στή δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση προερχόμενες ἀπό μερίδα καθηγητῶν θεολόγων, ἐπηρεασμένων ἀπό τή νεοφανῆ μεταπατερική θεολογία.  Στίς θεολογικές μας Σχολές τινές τῶν καθηγητῶν μέ ἐλλιπῆ τήν ὀρθόδοξη παιδεία διακινοῦν αἱρετικές ἰδεολογίες πού ἐπίσημα ἔχουν καταδικασθεῖ τόσο διά Συνοδικῶν ἀποφάσεων, ὅσο καί ἀπό τό Σῶμα τῶν πιστῶν. 
5.                 Τό ἰσχῦον Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος δέν ἐπιτρέπει τήν ἀναλυτική καί ἰσόκυρη διδασκαλία ἄλλων ὁμολογιῶν καί ἄλλων θρησκειῶν, ἐφόσον ἡ ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν πατρίδα μας εἶναι ἡ ὀρθόδοξη πίστη.  Ἀποφάσεις δικαστηρίων τῆς πατρίδος μας ἔχουν δικαιώσει προσφυγές γονέων, πού πιστεύουν ὅτι προσβάλλονται ὡς Ἕλληνες πολῖτες καί ὀρθόδοξοι πιστοί, ἀφοῦ τά παιδιά τους προσηλυτίζονται σέ ἄλλα δόγματα, σέ ἄλλους ἀδοκίμαστους τρόπους ζωῆς.  Ἡ μετατροπή ἑπομένως τοῦ μαθήματος τῶν θρη­σκευτικῶν σέ πανθρησκειακό εἶναι ἀντισυνταγματική καί παράνομη. Ἡ μετάλλαξη ἐπίσης τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν διασπᾶ τήν Ἑλληνική κοινωνία μας καί ἰδιαίτερα τήν ἑνότητα ἀνάμεσα στήν προηγούμενη γενιά καί τήν τῶν νεωτέρων.
6.                 Ἔγινε ἀπολύτως κατανοητό, ὅτι ἡ ὀρθόδοξη θρησκευτική παιδεία ἀνέδειξε ἐλεύθερες καί ὁλοκληρωμένες προσωπικότητες, μέ ἀποκορύφωμα τούς ἐθνομάρτυρες καί νεομάρτυρες τῆς πατρίδος μας μέ γνήσιο φιλόθεο καί φιλάδελφο φρόνημα.  Τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ὡς ὀρθόδοξη διδαχή παρέχει στούς μαθητές τά θεραπευτικά φάρμακα πού θά ἀρχίσουν τήν ἀληθινή θεραπεία τόσο γιά τό ὑπόλοιπο διάβα τῆς παρούσης ζωῆς ἐντός τῆς στρατευομένης μας ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅσο καί γιά τήν εἴσοδο στήν αἰώνια μετά τοῦ Κυρίου μας ζωή, στή θριαμβεύουσα Ἐκκλησία τῶν ἐν οὐρανοῖς πρωτοτόκων. 
Μέ τήν ὀρθόδοξη διδαχή θά ἀποκτήσουν οἱ μαθητές ἰσορροπία πνευματική, ψυχολογική, μορφωτική, κοινωνική, διανοητική, συναισθηματική, σωματική.  Μέ ὁπλισμό καί μέ περιουσία αὐτή τήν ὀρθόδοξη παιδεία θά μποροῦν νά στέκονται μέ σεβασμό ἀληθινό καί ἀγάπη ἀληθινή μπροστά σέ κάθε ἑτερόδοξο ἤ ἀλλόθρησκο, ἀφοῦ εἶναι ἐγνωσμένη ἡ ἐν Χριστῷ φιλαδελφία τῶν ὀρθοδόξων, πού ἀπορρέει ἀπό τήν ταπεινή ἐν Χριστῷ Τριαδική φιλοθεΐα.
7.                 Ἡ προσωπικότητα τοῦ θεολόγου παίζει τόν πρωταρχικό ρόλο στήν προσφορά θεανθρώπινης ἐν Χριστῷ θρησκευτικῆς ἀγωγῆς, πού μορφώνει, ἀνδρώνει καί χαριτώνει τά νέα βλαστάρια τῆς πατρίδος μας.  Ὁ δάσκαλος καί ὁ θεολόγος πού εἶναι ζωντανό μέλος τῆς ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, διαμορφώνει συγκροτημένο, ξεκάθαρο καί σθεναρό ἐκκλησιαστικό πρόσωπο, μέ ἐφαρμογή τοῦ λόγου στήν πράξη, ἁρμονική σχέση μὲ  συναδέλφους τοῦ σχολικοῦ περιβάλλοντος, μαθητές καί γονεῖς τῶν μαθητῶν, ὡς ἐπίσης καί μέ τήν τοπική Ἐκκλησία.
Δυστυχῶς μέχρι σήμερα στόν Ἑλλαδικό χῶρο δέν ἐφαρμό­σθηκε ὡς μοντέλλο ἐκπαίδευσης τό Ἑλληνικό Σχολεῖο τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ, ἀλλά διάφορες παραλλαγές τῶν ἐκπαιδευτικῶν πειραμάτων τῆς Δύσης. Ὅσο  ἡ ἐκπαίδευση ἀπομακρύνεται ἀπό τόν τύπο τῆς Παιδείας πού ὅρισε ὁ Πατροκοσμᾶς, τόσο καί ἡ Ἐθνική καί ἡ ἀτομική Ἐλευθερία μας θά γίνεται ἄπιαστο ὄνειρο καί θολή πραγματικότητα. Γιά νά ἀναπνεύσει ἡ Νεολαία μας αἰσιοδοξία, χαρά καί πραγματική Ἐλευθερία πρέπει χωρίς ἀναβολές νά φτιάξουμε τά σχολεῖα τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ.
Ἔτσι θά ἐπαληθευθεῖ καί «ὁ Ἅγιος τοῦ αἰῶνα μας», ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, πού προφητικά καί θεοφώτιστα στήν ἐποχή του εἶχε πεῖ ὅτι τό Ἑλληνικό Ἔθνος εἶναι προορισμένο νά εἶναι ὀφθαλμός καί διδάσκαλος τῆς οἰκουμένης.
Τά Πορίσματα τῆς Ἡμερίδας σε pdf  ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

ΦΩΝΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ Π.ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

E-mail Εκτύπωση PDF
15 Επιστολή προς τους πρεσβυτέρους  του π. Β.Βολουδάκη
Εἶναι περιττό νά σοῦ ἐπισημάνω τήν κρισιμότητα τῶν καιρῶν, τόν ὁρατό καί ἀόρατο πόλεμο
πού γίνεται ἀπό τούς πολιτικούς δυνάστες τοῦ Γένους μας ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας
Του, τήν ἀπεμπόληση κάθε πνευματικῆς Ἀξίας, τήν οἰκονομική ἐξαθλίωση τοῦ λαοῦ μας, πού ἀπό
νοικοκύρης ἔγινε ζητιάνος ἀπό τίς ἀμοραλιστικές, ἀπάνθρωπες καί προδοτικές πολιτικές τῶν
Κομμάτων Ἐξουσίας ἀλλά καί τῶν ὑπολοίπων «Ποντίων Πιλάτων» τοῦ Κοινοβουλίου μας. Εἶναι,
λοιπόν, περιττό νά σοῦ ἐπισημάνω τίς ταιριαστές μέ τήν «Ἀποκάλυψη» ἡμέρες πού διέρχεται ἡ
Πατρίδα μας.
Γνωρίζω ὅτι προσεύχεσαι, ὅπως καί ὅλοι μας, νά σκεπάση ὁ Χριστός καί ἡ Παναγία μας τό Ἔθνος μας... νά τό ἀνασύρη ἀπό τήν πνευματική ἀθλιότητα καί νά τό ἀποκαταστήση στήν ἁγιότητα πού ἦταν ἀνέκαθεν τό πνευματικό περιβάλλον τῆς Πατρίδος μας. Ὅμως, ἐπίσης, γνωρίζω ὅτι μαζί μέ τήν προσευχή μας ἀπαιτεῖται καί κοπιώδης προσπάθεια, ἰδίως ἡμῶν τῶν Ποιμένων, ὥστε νά
γίνη πράξη ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, γιατί ὁ Θεός μας δέν θέλει μόνο λόγια ἀλλά καί ἔργα καί αἷμα, ὅπως μᾶς εἶπε διά τῶν ἁγίων Του, «δός αἷμα καί λάβε Πνεῦμα».
Ἄν ἡ Παναγία μας δέν ἀρκέσθηκε νά ἱκετεύη τόν «Υἱόν καί Θεόν της» ἀλλά ἔγινε καί «Ὑπέρμαχος Στρατηγός» τοῦ Ἔθνους μας καί προασπιστής τῆς Πατρίδος μας, ὥστε αὐτή ἡ συγκεκριμένη Πατρίδα νά παραμείνη ὁ ἰδανικός τόπος γιά νά ζήση κανείς τήν πνευματική ζωή, πόσω μᾶλλον
ἐμεῖς οἱ Κληρικοί ἔχουμε χρέος –παράλληλα μέ τήν προσευχή μας– νά ἐργασθοῦμε δραστικά καί ἀποφασιστικά γιά νά ἀναχαιτίσουμε τήν πολιτική λαίλαπα τῆς Πατρίδος μας, κηρύσσοντας ἀπηνῆ διωγμό σέ ὅλους ἀνεξαιρέτως τούς πολιτικούς πού ἐκλέχθηκαν στό Κοινοβούλιο τίς τελευταῖες
δεκαετίες καί ἀποδεκάτισαν κυριολεκτικά κάθε ἱερό καί ὅσιο τοῦ Γένους μας καί τοῦ λαοῦ μας;
Εἴμαστε σέ ἀπόσταση ἀναπνοῆς ἀπό τίς ἐπαναληπτικές ἐκλογές καί δέν ὑπάρχει πολύς χρόνος γιά ἐκτενεῖς ἀναλύσεις, γι’ αὐτό θά ἀρκεσθῶ νά θέσω κάποια καίρια ἐρωτήματα σ’ ἐκείνους τούς χριστιανούς πού διστάζουν ἤ καί ἀρνοῦνται ἀκόμη τό δικαίωμα καί τήν ὑποχρέωσή τους νά
μετέχουν στά Πολιτικά πράγματα τῆς Χώρας μας, γιατί πιστεύω στό ἀποτέλεσμα πού θά προκύψη ἀπ’ αὐτά τά ἐρωτήματα, ἀφοῦ, ὅπως ἔχει πεῖ ὁ μακαριστός π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, στερούμεθα τῶν ἀπαντήσεων πού μᾶς χρειάζονται γιατί ξεχάσαμε νά θέτουμε τά ἐρωτήματα!

Ἐρώτημα πρῶτον:
Πιστεύουμε ὅτι ἡ Πολιτική, ὅπως ἔχει ἐξελιχθεῖ σήμερα, μέ τήν ἐπί 24ώρου βάσεως
χειραγώγηση τοῦ λαοῦ μας, ἔχει τόν κυριαρχικό λόγο στή διαμόρφωση τοῦ ἤθους, τῶν πιστευμάτων
καί τῆς βιοτῆς τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας μέ τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημερώσεως (Μ.Μ.Ε.=γράφε
Μέσα Μαζικῆς Ἐξαγριώσεως καί Ἐξαθλιώσεως!), τῆς Τηλεοπτικῆς, Ἠλεκτρονικῆς καί Ἐντύπου
Ἐπικοινωνίας πού διαφεντεύει ἀπόλυτα;
Δέν πιστεύω νά διαφωνῆ κανείς μέ αὐτό, ἀφοῦ ἡ καθημερινή πραγματικότητα τό ἐπιβεβαιώνει
καί, μάλιστα, μέ τρόπο πού κατ’ ἄνθρωπον μᾶς ἀπελπίζει…

Ἐρώτημα δεύτερον:
Ἀφοῦ συμφωνοῦμε, λοιπόν, ὅτι ἡ Πολιτική ἐπηρεάζει τόσο βαθειά τήν ψυχή τοῦ λαοῦ μας,
πῶς μποροῦμε νά νοιώθουμε τόσο «χαλαροί» (γράφε, σχεδόν ἀδιάφοροι!) μπροστά στίς ἐκλογές καί
νά τίς ἀντιμετωπίζουμε σάν ἕνα γεγονός πού ἔχει ἐλάχιστη σημασία γιά τή ζωή μας;
Ἀθήνα 15 Μαΐου 2012

ΑΝΟΙΚΤΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΦΗΜΕΡΙΟΥΣ ΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἐρώτημα τρίτον:
Πῶς δέν αἰσθανόμαστε τήν τεράστια πνευματική μας εὐθύνη γιά τήν ἐκλογή τῶν πολιτικῶν
Συνδυασμῶν ἀφοῦ ἔχουμε τό δικαίωμα νά ψηφίζουμε καί δέν εἴμαστε ἁπλοί ἀποδέκτες ἀρχόντων
πού μᾶς ἐπιβάλλονται;
Ἐρώτημα τέταρτον:
Γιατί δέν μποροῦμε νά ξεκολλήσουμε τό μυαλό μας ἀλλά εἶναι γαντζωμένο στήν ἐποχή πού δέν
ὑπῆρχαν ἐκλογές καί οἱ χριστιανοί ἀναγκάζονταν νά ὑπομείνουν τά μαρτύρια ἀπό τούς ἀντιχρίστους
ἄρχοντες-τυράννους; Εἶναι δυνατόν, τόν 21ον αἰῶνα, νά ὑποστηρίζουν νουνεχεῖς ἄνθρωποι ὅτι
θά πρέπη νά προσευχόμεθα καί νά ὑπομένουμε τούς ἀντιχρίστους ἄρχοντες, ἐνῶ αὐτοί δέν μᾶς
ἐπιβάλλονται διά τῆς βίας ἀλλά τούς ψηφίζουμε μέ τή θέλησή μας; Εἶναι δυνατόν νά ἀποκαλοῦμε
σταυρωτάς τοῦ Χριστοῦ τούς Πολιτικούς καί ὄχι τούς ἑαυτούς μας πού τούς ἐκλέγουμε;

Ἐρώτημα πέμπτον:
Γιατί θεωροῦμε χριστιανικό τό νά διαιωνίζουμε τή σύγχυση ἀντί νά χρησιμοποιοῦμε τήν
«μάχαιραν», πού μᾶς ἔδωσε ὁ Χριστός γιά νά ξεχωρίζουμε τήν Ἀλήθεια ἀπό τό ψέμα; Δέν εἶναι
ἀλήθεια ὅτι ἐμεῖς ἐκλέγουμε τούς Πολιτικούς καί ἄρα εἴμαστε ἀπολύτως ὑπεύθυνοι γιά ὅ,τι αὐτοί
πράττουν; Καί δέν εἶναι ψέμα, ὅτι οἱ χριστιανοί εἴμαστε ἀνεύθυνοι γιατί δέν πρέπει νά ἀσχολούμεθα
μέ τήν Πολιτική;

Ἐρώτημα ἕκτον:
Δέν εἶναι ἆραγε πλάνη καί μωρία τό νά μήν ἀντιλαμβάνεται ὁ χριστιανός τήν πνευματική
κοσμοχα λασιά πού γίνεται στήν Ὀρθόδοξη Χώρα μας ἀπό τούς ἀντιθέους Πολιτικούς ἀλλά νά
περιορίζεται μόνο στήν προσευχή, ἀφήνοντας μέσα στήν πλάνη καί τήν μωρία του τόν Θεό μας νά
διορθώση μόνος Του τά Πολιτικά μας πράγματα, δηλαδή νά τρέξη ὁ Θεός στόν Ἄρειο Πάγο(!), νά
συστήση Πολιτική Παράταξη, νά βρῆ ὑποψηφίους καί νά κατέλθη στίς ἐκλογές;
Ἤ, μήπως, εἶναι πιό πνευματικά διακριτικό τό νά περιμένουμε οἱ χριστιανοί, πότε θά ἐπανέλθη
ἡ ἐποχή τῆς μονοκρατορίας γιά νά καταργηθοῦν οἱ ἐκλογές σάν μέσον ἀναδείξεως κυβερνήσεων καί
νά μᾶς στείλη ὁ Θεός ἀπ’ εὐθείας ἀπό τόν …Οὐρανό(!) Κυβερνήτη ἅγιο γιά νά σώση τήν Ἑλλάδα καί
τόν χριστιανισμό τοῦ λαοῦ της;
Δέν μᾶς ἔμεινε καθόλου κρίση γιά νά ἀναλογισθοῦμε πῶς ἄν ἐξακολουθήσουμε νά μένουμε
ἀδρανεῖς καί ἄπρακτοι, μέ «σταυρωμένα χέρια», πάρα πολύ σύντομα δέν θά ὑπάρχη πιά οὔτε ἡ Ἑλλάδα
πού γνωρίζαμε οὔτε ἴχνος ἀπό τόν πιστό λαό της καί αὐτό, μέ ἀποκλειστικά δική μας εὐθύνη;

Ἐρώτημα ἕβδομον:
Διακηρύσσουμε ὅτι εἴμαστε χριστιανοί καί, μάλιστα, τόσο προχωρημένοι, πού θέλουμε νά
ἐξιχνιά σουμε καί τήν «Ἀποκάλυψη» γιά νά πληροφορηθοῦμε τά ἔσχατα τῶν ἐσχάτων. Πῶς, λοιπόν,
προχωρήσαμε τόσο στό «μεθαύριο» χωρίς νά προσέξουμε καί νά ἐπιμεληθοῦμε τό χρέος μας τοῦ
σήμερα;
Πῶς ξεχάσαμε ὅτι μεταξύ τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ μας μεσολαβεῖ ἡ
Ἀποκαθήλωση; Τήν Σταύρωση τήν ἔκαμαν οἱ ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἀνάσταση Αὐτός ὁ Ἴδιος ὁ
Χριστός καί Θεός μας, τήν Ἀποκαθήλωση, ὅμως τήν ἔκαμαν οἱ Φίλοι καί Μαθηταί τοῦ Χριστοῦ μας!
Ἡ Ἀποκαθήλωση τοῦ Χριστοῦ ἀπό τόν Σταυρό Του εἶναι δικό μας ἔργο καί εἶναι ἀνεπίτρεπτο νά
ἀδιαφοροῦμε γι’ αὐτό καί νά ἀρκούμεθα στό νά ἀποδίδουμε εὐθῦνες στούς σταυρωτές Του!

Μετά τά ἐρωτήματα, τί;
Πρέπει νά συνειδητοποιήσουμε, ἔστω καί αὐτή τήν ὕστατη ὥρα, ὅτι τό Ἔθνος μας βρίσκεται
στόν σταυρό –πάσχοντας πνευματικά, ψυχικά καί ὑλικά– ὄχι ἀπό ἀλλοεθνεῖς ἐξουσιαστές, ἀλλά ἀπό
ἐμᾶς τούς ἴδιους πού ψηφίσαμε –δηλαδή ἐπιλέξαμε– τούς ἐπί 180 χρόνια σταυρωτές Πολιτικούς!
Αὐτή ἡ συνειδητοποίηση θά ἔχη, ὅμως, ἀποτελέσματα;
Βεβαίως καί θά ἔχη. Ἄν καί ἡ ὥρα εἶναι περασμένη, ποτέ δέν εἶναι ἀργά γιατί πιστεύουμε στόν
Ἄχρονο
Θεό μας, πού ἀξιοποιεῖ ἄμεσα τή μετάνοιά μας χωρίς νά ἐμποδίζεται ἀπό τή βραδύτητα πού
τήν ἐκδηλώνουμε. Τοῦ ἀρκεῖ νά συνειδητοποιήσουμε ὅλοι μας ὅτι μᾶς χάρισε μιά Ἀναστημένη ἀπό
τόν Ὀθωμανικό
ζυγό Ἑλλάδα καί ἐμεῖς, μέ τίς ἐπιλογές μας, τήν ξανασταυρώσαμε καί ἐξακολουθοῦμε
νά ἐπευφημοῦμε
τούς σταυρωτές της!
Τότε πού σταυρώθηκε ὁ Χριστός, οἱ σταυρωτές Του καταισχύνθηκαν καί ἔχασαν τήν
ἐξουσία τους, οἱ σταυρωτές, ὅμως, τῆς Πατρίδος μας ζοῦν καί βασιλεύουν καί κατακυριεύουν καί
καταδυναστεύουν τόν λαό μας – μέ τίς δικές μας ψήφους(!) – ξερριζώνοντας μέ τόν πιό βίαιο καί
ἀπάνθρωπο τρόπο τήν Πίστη του, τήν ψυχή του καί τήν ἀξιοπρέπεια τῆς καθημερινῆς του ζωῆς!
Δέν ἔχουμε ἀκόμα ἀντιληφθεῖ τό τί ἐστί πολιτικό σύστημα τῆς Ἑλλάδος, ἀλλά βλέπουμε μόνο
κάποιες ἀπό τίς ἐπιπτώσεις του. Δέν ἔχουμε ἀντιληφθεῖ οἱ Ἕλληνες ὅτι οἱ Πολιτικοί μας δολοφόνησαν
τόν Καποδίστρια γιά νά φτιάξουν ἕνα δικό τους Κράτος μέσα στήν Πατρίδα μας, μέ τό δικό τους
προσωπικό, μέ τούς δικούς τους μισθοφόρους, πού τούς πληρώνουν ἀδρᾶ ἀπό τόν Κρατικό μας
Κορβανᾶ, γι’ αὐτό φροντίζουν μέ ἐπιμέλεια νά τόν κρατᾶ πάντα ἕνας σύγχρονος Ἰούδας, πού δέν
τόν μέλει γιά τόν λαό ἀλλά μόνο γιά τίς πλουσιοπάροχες ἀπολαβές τῶν μανδαρίνων πού θά τόν
διατηροῦν στήν ἐξουσία.
Οἱ Πολιτικοί μας ἔχουν φτιάξει τό ἀπόρθητο Φρούριο τῆς Πολιτικῆς ζωῆς τοῦ Τόπου μας
καί ἐλέγχουν ἀπόλυτα καί τίς παραμικρές εἰσόδους, ἀπό τίς ὁποῖες θά μποροῦσε κάποιος ἄλλος
– πού δέν εἶναι δικός τους – νά εἰσέλθη στήν Πολιτική μας ζωή. Ἀποτελοῦν τή συνέχεια τῶν
Κοτζαμπάσηδων – θά λέγαμε ὅτι εἶναι πιστά ἀντίγραφά τους – πού ἔπιναν τό αἷμα τοῦ λαοῦ μας
στά δύσκολα χρόνια τῆς Τουρκικῆς Κατοχῆς, μέ τή συμμετοχή, δυστυχῶς, καί κάποιων Κληρικῶν
μας, μικροσχήμων καί Μεγαλοσχήμων!
Τούς Κοτζαμπάσηδες πρῶτα ἀπό τό κάθε τι προσπάθησε ὁ Καποδίστριας νά ἐξαρθρώση μετά
τήν ἀπελευθέρωση τῆς Πατρίδος μας, γνωρίζοντας τό παρασιτικό τους ἔργο καί τό ἀξεδίψαστο
πάθος τους γιά τό κέρδος καί τήν ἐξουσία, ἀλλά δέν πρόλαβε γιατί τόν δολοφόνησαν!
Τώρα πρέπει νά συνεχισθῆ τό ἔργο τοῦ Καποδίστρια! Νά ξηλώσουμε ὁριστικά τό
Κοτζαμπάσικο Πολιτικό πελατειακό Σύστημα τῆς Χώρας μας καί νά ἐνισχύσουμε ψηφίζοντάς
τους, ἀνθρώπους μέ τό φρόνημα τοῦ Καποδίστρια καί, κυρίως, μέ τή βαθειά του εὐλάβεια καί
Πίστη, γιά νά Ἀποκαθηλώσουν τήν Πατρίδα μας ἀπό τόν σταυρό πού οἱ ἄθεοι καί ἀμοραλιστές
διαχειριστές της τήν καταδίκασαν ἐπί 180 ὁλόκληρα χρόνια, ὥστε νά μένη, πλέον, στόν Θεό μας τό
ἔργο τῆς Ἀναστάσεως τῆς Ἑλλάδος, πού δέν εἶναι ἔργο ἀνθρώπινο ἀλλά Θεϊκό!
Τό ἔργο τῆς Ἀποκαθηλώσεως τοῦ Χριστοῦ ἦταν καί εἶναι πάντοτε ἔργο τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου
καί τοῦ πιστοῦ λαοῦ. Γι’ αὐτό καί τό ἔργο τῆς Ἀποκαθηλώσεως τῶν εἰκόνων τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή
τῶν ἀνθρώπων τῆς Πατρίδος μας, εἶναι καί πάλι ἔργο τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ πιστοῦ Ὀρθοδόξου
λαοῦ μας.
Οἱ «Συνεχιστές τοῦ Καποδίστρια» βρέθηκαν καί μέ πολλές προσωπικές θυσίες ἔχουν ἀρχίσει
τόν ἀγῶνα τους ἀπό τό 2008 καί μᾶς περιμένουν δίπλα τους καί σ’ αὐτές τίς Ἐκλογές! Δημιούργησαν
τήν Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» – ὅπως πρίν ἀπό τό 1821 δημιουργήθηκε ἡ «Φιλική Ἑταιρεία» – γιά
νά ἑτοιμάσουν τήν ἀποκαθήλωση τοῦ Γένους μας ἀπό τήν Δουλεία τοῦ ὁρατοῦ καί τοῦ ἀοράτου
ἐχθροῦ Διαβόλου, πού ἔχει καταφέρει νά μετατρέψη σέ βέβηλο ναό του το Ἑλληνικό Κοινοβούλιο!
Ἔφθασε, λοιπόν, Πατέρες καί ἀδελφοί μου, ἡ δική μας ὥρα!
Ἔφθασε ἡ ὥρα τοῦ Κλήρου καί τῶν ἐκκλησιαζομένων, γιά νά κάνουμε, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, τήν
ἀποκαθήλωση
τοῦ Ἔθνους μας ἀπό τήν 180χρονη ἀθεϊστική καί ἀμοραλιστική Κοινοβουλευτική
Δικτατορία τῆς Χώρας μας, πού συντηρήθηκε μέ τίς ψήφους καί τήν εὐθύνη μας. Εἶναι καί πάλι
ἡ ὥρα τοῦ Κλήρου, ὅπως τό 1821, πού ἔγινε ἡ Πρώτη – μετά τήν Ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας–
Ἀνάσταση τῆς Ῥωμηοσύνης.
Εἶναι ἡ ὕστατη ὥρα γιά νά ἀποτρέψουμε τήν περιθωριοποίηση τοῦ Κλήρου, τήν
οἰκονομική του ἐξαθλίωση, πού θά τόν δυσχεράνη, σέ ἀπίστευτα μεγάλο βαθμό, νά ἐπιτελέση
τήν ἀποστολή του.
Μήν ἐξακολουθήσουμε νά γινόμαστε ἄφρονες ἐμπιστευόμενοι πολιτικούς καιροσκόπους,
πού ὑποδύ ον ται – σάν τέλειοι θεατρίνοι πού εἶναι – τόν ρόλο τοῦ χριστιανοῦ γιά νά μᾶς περιπαίξουν,
ἀλλά νά ὑποστη ρίξουμε τά πρόσωπα τῆς Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», πού μέ αὐταπάρνηση καί
Πίστη Χριστοῦ πολιτεύ ονται γιατί προέρχονται ἀπό τά συνειδητά ἐκκλησιάσματα τῶν Ναῶν μας.
Τά Κόμματα τῆς Βουλῆς, ὅλα – ἀνεξαιρέτως ὅλα – ἀργά ἤ γρήγορα, θά πετάξουν τήν
Ἐκκλησία μας σάν «στιμένη λεμονόκουπα», ἀφοῦ ὁλοκληρώσουν τήν λεηλασία τῆς περιουσίας
πού τῆς ἐμπιστεύθηκε ὁ πιστός λαός μας νά διαχειρισθῆ καί θά ἐξοστρακίσουν τούς Κληρικούς μας
ἀπό τήν δημόσια ζωή, διασύ ροντάς τους σάν ἐχθρούς τοῦ λαοῦ καί κηφῆνες τοῦ Κράτους!
Ὅλα τά συνειδητά ἐκκλησιάσματα τῶν Ναῶν τῆς Πατρίδος μας, ἄν εἴχαμε συνειδητοποιήσει
τή δύναμή μας καί τό ποια Ἱερή Κληρονομία ἔχουμε χρέος νά ὑπερασπισθοῦμε – ἀκόμα καί μέ τήν
ἐπίγεια ζωή μας – τότε, στίς ἑπόμενες ἐκλογές δέν θά ἦταν ἁπλῶς ἀποκαθηλωμένη ἡ Ἑλλάδα ἀπό
τό ξένων συμφερόν των ἀθεϊστικό Πολιτικό της Σύστημα, ἀλλά θά ἦταν πολύ κοντά στήν Ἀνάστασή
της.
Καλῶ καί παρακαλῶ ὅλους ἐσᾶς τούς ἀδελφούς καί συλλειτουργούς μου,
Δέν εἶμαι κομματάρχης, ἀλλά Ποιμένας πού πονῶ γιά τόν ἀποχριστιανισμό τῆς Πατρίδος
μας καί γιά τό πνευματικό κατάντημα τῶν ἀνθρώπων της.
Προβάλλω ἀδίστακτα ὄχι ἕνα Κόμμα, πού κομματιάζει, ἀλλά τήν Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»,
γιατί εἶναι ἡ μόνη Παράταξη πού γεννήθηκε ἀπό τήν Ἐνορία καί, ὄχι μόνο ἀπαρτίζεται ἀπό
χριστιανούς, ἀλλά ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ τό Πολιτικό τῆς Πρόγραμμα ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ!
Δέν διαιρῶ τούς χριστιανούς. Κάθε ἄλλο! Τούς ἑνώνω!
Τώρα εἶναι διηρημένοι στά Κόμματα τῆς ἀνομίας, πού χώρισαν ἀκόμη καί τά καφενεῖα τοῦ
χωριοῦ σέ πράσινα, μπλέ καί κόκκινα! Ἔχω βαθειά συναίσθηση ὅτι μέ τήν Πρόσκλησή μου αὐτή
ἑνώνω τούς χριστιανούς τῆς Ἑλλάδος σέ μιά Πνευματική παρεμβολή Παρατάξεως Κυρίου, γιά
νά ἀποκρούσουμε ὅλοι μαζί τόν ἐχθρό τῆς Πίστεώς μας ἀλλά καί τῆς Πατρίδος μας, πού δέν εἶναι
ἄλλος ἀπό τούς Πράκτορες πολιτικούς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου!
Τά Μοναστήρια μας τό ’21 ἔγιναν ἐκτροφεῖα στρατηγῶν καί στρατηγεῖα ἀγώνων νικηφόρων
καί ἀποθῆκες πυρομαχικῶν γι’ αὐτούς τούς ἀγῶνες. Σήμερα οἱ Ἐνορίες καί τά Μοναστήρια πρέπει
νά γίνουν ἐκτροφεῖα εὐσεβῶν πολιτικῶν καί Παρατάξεως εὐσεβῶν γιά νά δώσουν τή μάχη μέσα
στό Κοινοβούλιο – ἐκεῖ πού λαμβάνονται οἱ ἀποφάσεις – καί ὄχι μόνο στά πεζοδρόμια καί στό
Μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου!
Ἀπό ὅλους ἐμᾶς τούς Ποιμένες ἐξαρτᾶται πρωτίστως ἡ ἑπομένη τῶν Ἐκλογῶν!
Μέ σεβασμό καί ἀδελφική ἀγάπη
π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ε. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ