ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

Το Άγιο Όρος από ψηλά - Οδοιπορικό στον Άθω

Η γυμνή κορυφή του όρους Άθω, στη μέση του Αιγαίου.

Η πρώτη εικόνα του Αγίου Όρους που αντικρίζει κανείς από ψηλά, είναι αυτή της γυμνής κορυφής του όρους Άθω, στη μέση του Αιγαίου, να πετιέται προς τον ουρανό και να τρυπά τα σύννεφα, «πέτρινη λόγχη, που φρουρεί τον μυστικισμό», όπως έλεγε και ο συγγραφέας Ζαχαρίας Παπαντωνίου.
Οι αρχαίοι γεωγράφοι και ιστορικοί πίστευαν πως η κορυφή του Άθω ποτέ δεν βρεχόταν γιατί τα νέφη σχηματίζονταν πιο χαμηλά, και ήταν τόσο ψηλή, ώστε η σκιά της έφθανε ως τη Λήμνο. Ο Σοφοκλής έχει γράψει: «Η σκιά που ρίχνει ο Άθως στη δύση του ήλιου έφθανε στην αγορά της πόλεως Μυρήνης της Λήμνου, όπου και σκέπαζε χάλκινο άγαλμα».

Το άγαλμα αυτό παρίστανε ένα βόδι. Από αυτό έμεινε και ο παροιμιώδης στίχος: «Άθως καλύψει πλευράς Λημνίας βοός». Η εμπειρία του να πετάς φωτογραφίζοντας πάνω από αυτή την κωνική κορυφή, 2,5 χιλιόμετρα πάνω από τη θάλασσα, με τα χέρια παγωμένα από το κρύο (αν και καλοκαίρι είχε μόλις 9 βαθμούς εκεί ψηλά), διακρίνοντας τριγύρω όλη τη χερσόνησο του Άθω αλλά και τις άλλες χερσονήσους της Χαλκιδικής, είναι μοναδική!

Όρος και χερσόνησος στο ανατολικό μέρος της Χαλκιδικής στα αρχαία χρόνια λεγόταν Ακτή.

Στην κορυφή του υπήρχαν βωμοί για πολλούς από τους αρχαίους θεούς και τις θεότητες. Στη βυζαντινή εποχή πήρε την ονομασία Άγιον Όρος από τα πολλά μοναστήρια και τις σκήτες που κτίστηκαν στη χερσόνησο.

Οι φυσικές τοποθεσίες της χερσονήσου είναι αξιοθαύμαστες, με γραφικούς λόφους, κατάφυτα δάση, απόκρημνους γκρεμούς και άφθονα νερά.

Όσο πετάμε, ο Άθως των μοναστηριών ξεδιπλώνεται. Οι φυσικές τοποθεσίες της χερσονήσου είναι αξιοθαύμαστες, με γραφικούς λόφους, κατάφυτα δάση, απόκρημνους γκρεμούς και άφθονα νερά. Βελούδινες βουνοπλαγιές κατάφυτες από αιωνόβια δένδρα και θάμνους απλώνονται ως τη θάλασσα και δημιουργούν μία ασύγκριτη αισθητική ομορφιά σε όλη αυτή τη μαγευτική περιοχή. Έλατα, καστανιές, ρείκια, βελανιδιές, οξιές, κουμαριές, πλατάνια, φουντουκιές, αμπέλια και τόσα άλλα φυτά χρωματίζουν το τοπίο.
Η γαλάζια θάλασσα περιλούζει τον πανέμορφο αυτό τόπο. Μακριά, ίσκιοι γαλανοί, η Θάσος, η Ίμβρος, η Λήμνος.
Κόκκινα στίγματα βυθίζονται στο πράσινο, σκαρφαλώνουν στις ανηφοριές, φωλιάζουν στις λαγκάδες, κατεβαίνουν στη θάλασσα. Τα κελιά, μικρά μοναστηράκια σαν αγροτικά σπίτια.

Στην άκρη του βράχου ένας μοναχός ανεμίζει μια μεγάλη κίτρινη σημαία με τον δικέφαλο αετό.

Πλησιάζοντας στην άκρη της χερσονήσου, δεξιά από τον Άθω με κατεύθυνση προς τις Καρυές, στην άκρη του κατακόρυφου βράχου και σε πολύ μεγάλο υψόμετρο αιωρείται ένα κελί και στην άκρη του ένας μοναχός ανεμίζει μια μεγάλη κίτρινη σημαία με τον δικέφαλο αετό.
Άγρυπνος φρουρός του ορθόδοξου μοναχισμού. Αργότερα έμαθα ότι κάθε φορά που κάποιο πολεμικό αεροπλάνο, πολλές φορές τουρκικό, περνά κοντά, ανεμίζει τη βυζαντινή σημαία.

Ο αρσανάς της Μονής Μεγίστης Λαύρας.

Οι μονές, οικοδομικά συγκροτήματα με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, με φρουριακή διάταξη και οχυρωματικής μορφής πτέρυγες, με επιβλητικούς πύργους, θαυμαστά κωδωνοστάσια, θολωτούς τρούλους, με εσωτερική αυλή, στο κέντρο της οποίας υψώνεται συνήθως ο κεντρικός ναός, το καθολικό, παρεκκλήσια, φιάλες και άλλα βοηθητικά κτίρια κυριαρχούν στο τοπίο.
Όλα τα μοναστήρια του Αγίου Όρους, καθώς και οι κοινόβιες σκήτες, λόγω της φρουριακής τους διάταξης δίνουν εξωτερικά την εντύπωση μιας ενότητας, που θυμίζει μικρή οχυρωμένη πολιτεία της μεσαιωνικής εποχής.
Το αρχιτεκτονικό τους σχήμα είναι το τυπικό σχήμα του βυζαντινού μοναστηριακού τύπου, όπως διαμορφώθηκε σε παλαιότερες εποχές, σύμφωνα με τα ανατολικά και τα ελληνιστικά πρότυπα.
Ο λόγος που υπαγόρευσε μια τέτοιου είδους κατασκευή είναι η ανάγκη για την άμυνα των μοναχών απέναντι στους πολλούς και διάφορους εξωτερικούς εχθρούς.
Έτσι έχουμε ολόγυρα έναν περίβολο που ακολουθεί τη διαμόρφωση του εδάφους και είναι συνήθως τετράπλευρος ή περίπου τετράπλευρος ή πολυγωνικός.
Πρόκειται για κανονικό, ψηλό και ισχυρό τείχος, ενισχυμένο κατά διαστήματα με πυργίσκους, επάλξεις, πολεμίστρες και καταχύτρες ή ζεματίστρες, καθώς και έναν μεγάλο και επιβλητικό πύργο στο υψηλότερο ή το πιο ασθενές αμυντικά σημείο της μονής.

Ο αρσανάς της Μονής Μεγίστης Λαύρας.

Στα κτίσματα αυτά επικρατεί κατά κανόνα το ασύμμετρο και ακανόνιστο της βυζαντινής σύλληψης και κατασκευής. Ο αμυντικός πύργος ενίσχυε ακόμη περισσότερο τον οχυρωματικό χαρακτήρα των μοναστηριών και χρησίμευε ως παρατηρητήριο και τελευταίο καταφύγιο των πατέρων σε περίπτωση πολιορκίας τους.
Οι πύργοι αυτοί, που δίνουν μια ξεχωριστή εξωτερική εμφάνιση σε όλα σχεδόν τα αθωνικά μοναστήρια, είναι συνήθως πολύ ψηλοί και πολυώροφοι, με ξύλινα πατώματα, με παρεκκλήσι στον τελευταίο όροφο και στέρνα για νερό στο ισόγειο. Έχουν ορθογωνική κάτοψη με μια είσοδο στον πρώτο όροφο και αποτελούν πραγματικά αριστουργήματα της οικοδομικής αρχιτεκτονικής του Μεσαίωνα.

Η χερσόνησος του Άθω έχει πλούσιο γεωγραφικό ανάγλυφο.

Τα άλλα πολυώροφα οικοδομήματα των μοναστηριών ενσωματώνονται εσωτερικά στον περίβολο και βλέπουν προς την πλευρά της αυλής, τονίζοντας έτσι περισσότερο τον φρουριακό χαρακτήρα των μοναστηριών.

Από τις πλακοσκεπείς στέγες τους ξεφυτρώνουν σε πολλά σημεία μικροί τρουλίσκοι, καθώς και ένα δάσος από ψηλές καμινάδες, που δίνουν από μακριά μια υπέροχη εικόνα γραφικότητας και μεγαλείου.
Τα ιστορικά μοναστήρια, τα χωμένα σε απόκρημνους βράχους κελιά, οι πύργοι, οι τρούλοι, τα καμπαναριά χαρακτηρίζουν το Άγιο Όρος ως αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο ζωντανό Μουσείο Τέχνης, Εθνολογίας και Εκκλησιαστικής Ιστορίας.

Η γαλάζια θάλασσα περιλούζει τον πανέμορφο αυτό τόπο.

Τα ιστορικά μοναστήρια και τα χωμένα σε απόκρημνους βράχους κελιά χαρακτηρίζουν το Άγιο Όρος ως το μεγαλύτερο ζωντανό μουσείο τέχνης, εθνολογίας και εκκλησιαστικής ιστορίας.

Η γαλάζια θάλασσα περιλούζει τον πανέμορφο αυτό τόπο.

Έλατα, καστανιές, ρείκια, βελανιδιές, οξιές, κουμαριές, αμπέλια και τόσα άλλα φυτά χρωματίζουν το τοπίο.

Η εμπειρία του να πετάς φωτογραφίζοντας πάνω από αυτή την κωνική κορυφή, 2,5 χλμ. πάνω από τη θάλασσα είναι μοναδική.

Η Μονή της Μεγίστης Λαύρας.

Πετώντας από τα δεξιά, προβάλλει μπροστά μας ένα οικοδομικό συγκρότημα με τετράπλευρο σχήμα, κτισμένο πάνω σ’ έναν λοφίσκο κοντά στη θάλασσα. Είναι η Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου. Δίπλα σχεδόν, κτισμένο πάνω στο πλάτωμα ενός βράχου, εκεί που τελειώνει η χερσόνησος και ο Άθως κατεβαίνει ήρεμα προς τη θάλασσα σχηματίζοντας πολλούς καταπράσινους λοφίσκους, σε μικρή απόσταση από την παραλία βρίσκεται το πρώτο και μεγαλύτερο μοναστήρι του Αγίου Όρους, η Μονή της Μεγίστης Λαύρας.
Ιδρύθηκε το 963, αφιερωμένη στην Κοίμηση του Αθανασίου, στην οποία ανήκουν η κοινόβια Σκήτη του Τιµίου Προδρόµου, η ιδιόρρυθμη Σκήτη της Αγίας Άννας και η ιδιόρρυθμη Σκήτη της Αγίας Τριάδας-Καυσοκαλυβίων. Το μοναστήρι είναι ένα συγκρότημα από πολυώροφα κτίρια τοποθετημένα ολόγυρα σε τετράπλευρο σχήμα, με μια μεγάλη αυλή στο κέντρο.
Ανάμεσά τους, στη νοτιοδυτική γωνία, δεσπόζει ο τετράγωνος, επιβλητικός και αρχαιοπρεπής πύργος του Τσιμισκή. Στη γύρω περιοχή διασώζονται σπαράγµατα µνηµείων που µας πάνε πίσω στα προχριστιανικά χρόνια.

Η Μονή Καρακάλου.
Συνεχίζοντας, συναντάμε τη Μονή Καρακάλου, που ιδρύθηκε στις αρχές του 11ου αιώνα, αφιερωμένη στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Είναι ένα κτιριακό συγκρότημα με τετράπλευρο περίβολο, κτισμένη πάνω σε μια πλαγιά, απ’ όπου αγναντεύει περήφανα τη θάλασσα. Στη νοτιοδυτική πλευρά υψώνεται ο επιβλητικός πύργος της, τονίζοντας τον φρουριακό της χαρακτήρα.

Λίγο πιο ψηλά, βρίσκεται η Μονή του Φιλοθέου, αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που ιδρύθηκε γύρω στα τέλη του 10ου αιώνα. Είναι ένα τετράπλευρο κτιριακό συγκρότημα, κτισμένο πάνω σ’ ένα καστανόφυτο οροπέδιο, κοντά στο αρχαίο Ασκληπιείο.

Η Μονή Ιβήρων.
Συνεχίζοντας τη διαδρομή μας, στη βορειοανατολική πλευρά της χερσονήσου, πάνω σ’ έναν γραφικό ορμίσκο και πλάι στις εκβολές ενός μεγάλου χειμάρρου, προβάλλει μπροστά μας η Μονή Ιβήρων, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, που ιδρύθηκε το 976 και στην οποία ανήκει και η ιδιόρρυθμη Σκήτη του Τιµίου Προδρόµου.
Το μοναστήρι είναι ένα κτιριακό συγκρότημα πολυώροφων κτισμάτων με φρουριακή διάταξη, που λούζονται από το κύμα της γαλάζιας θάλασσας.

Η Μονή Ιβήρων.

Η Μονή Κουτλουμουσίου.

Στην πορεία μας προς τις Καρυές, συναντάμε τη Μονή Κουτλουμουσίου, αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, που ιδρύθηκε το 12ο αιώνα και στην οποία ανήκει η ιδιόρρυθμη Σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος. Η Μονή είναι κτισμένη πάνω σε μια θαυμάσια πλαγιά γεμάτη από δένδρα και πυκνούς θάμνους.

Οι Καρυές, το ένα από τα δύο χωριά του Αγίου Όρους, είναι χτισμένες σε μια μαγευτική τοποθεσία με άφθονα νερά, σε υψόμετρο 370 μέτρων. Είναι η πρωτεύουσα της μοναστικής πολιτείας, όπου εδρεύουν τόσο οι μοναχικές, όσο και οι κοσμικές εξουσίες (ο Πολιτικός ∆ιοικητής, η Αστυνοµική ∆ιοίκηση, τα ΕΛΤΑ, ο ΟΤΕ και το Κοινοτικό Ιατρείο).

Στις Καρυές είναι εγκατεστηµένη η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους και η Ιερά Επιστασία, και εκτός από το «κονάκι» (αντιπροσωπεία) που διατηρεί κάθε μονή, υπάρχουν κελιά και εργαστήρια ή καταστήματα που ανήκουν σε διάφορες από τις 20 μονές του Αγίου Όρους. Στη μοναδική πλατεία του χωριού, στην οποία απαγορεύεται το κάπνισμα και η διέλευση εφίππων, βρίσκεται ο θαυμάσιος ναός του Πρωτάτου, τον οποίο κοσμούν εκπληκτικές αγιογραφίες και η ιστορική φορητή εικόνα «Άξιον Εστί». Στο χώρο των Καρυών βρίσκεται και η γνωστή εκκλησιαστική σχολή Αθωνιάδα.

Η Μονή Σταυρονικήτα.
Αφήνοντας τις Καρυές και πετώντας πάντα βορειοανατολικά, περνάμε πάνω από τη Μονή Σταυρονικήτα, αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο από το 1541, η οποία είναι κτισμένη πάνω στο πλάτωμα ενός βράχου δίπλα στη θάλασσα.
Από άποψη κτιριακών εγκαταστάσεων, είναι το μικρότερο σε έκταση από τα 20 μοναστήρια του Αγίου Όρους. Χαρακτηριστικός είναι ο ψηλός οδοντωτός πύργος του, που φαίνεται από μακριά και που, θαρρείς, έχει φυτρώσει στην είσοδό της παραμένοντας εκεί μόνιμος φρουρός της και παρατηρητής.

Η Μονή Παντοκράτορος.

Πιο πέρα, πάνω σ’ ένα βράχο που τον χτυπά ακατάπαυστα το κύμα της τρικυμισμένης θάλασσας είναι κτισμένη η Μονή Παντοκράτορος, που είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και που ιδρύθηκε το 1363.
Το σχήμα των κτιριακών εγκαταστάσεων του μοναστηριού είναι ακανόνιστο πολύπλευρο, με τείχος γύρω γύρω και τον οχυρωματικό πύργο στη δυτική πλευρά του. Πλησίον της µονής υπήρχε η αρχαία πόλη Θύσσος. Απέναντι, πάνω σ’ ένα ύψωμα στέκει η Σκήτη του Προφήτη Ηλία, που ανήκει στη Μονή Παντοκράτορος

Η Μονή Παντοκράτορος.

Το μοναστήρι του Βατοπεδίου.

Σε μικρή απόσταση, στην αμμουδιά ενός μακάριου μυχού της θάλασσας, ζωγραφίζεται το τεράστιο πέταλο των αφρών της, και στην άκρη της θάλασσας πάνω σε μια κατάφυτη πλαγιά, προβάλλει ένα μεγάλο πυκνό δάσος από θόλους, πύργους, τζάκια, καμπαναριά: το μοναστήρι του Βατοπεδίου, αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που ιδρύθηκε το 972 και στο οποίο ανήκουν η κοινόβια Σκήτη του Αγίου Ανδρέου και η ιδιόρρυθμη Σκήτη του Αγίου Δημητρίου.

Η Σκήτη του Αγίου Ανδρέου.

Η Μονή Εσφιγμένου.

Δίπλα σχεδόν, πάνω στο κύμα, μέσα σ’ έναν γαλήνιο ορμίσκο είναι κτισμένο το μοναστήρι του Εσφιγμένου, με τα μεγαλοπρεπή του κτίρια, που ιδρύθηκε στα τέλη του 10ου αιώνα, και είναι αφιερωμένο στην Ανάληψη του Κυρίου.
Τα προσθαλάσσια θεµέλια της µονής βρέχονται από τα νερά του Στρυµονικού κόλπου, ενώ στη γύρω περιοχή ερείπια και αποµεινάρια άλλων εποχών, που φτάνουν από τα ρωµαϊκά χρόνια ως τους πρώτους ερηµίτες που κατοίκησαν τον Άθω, µαρτυρούν για τη µεγάλη ιστορική πορεία που έζησε ο τόπος.
Στη διαδρομή μας προς την Ιερισσό, συναντούμε τον πύργο Μιλούτιν και τη σερβική Μονή Χελανδαρίου, που ιδρύθηκε το 1197 και είναι αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου. Είναι το πρώτο από τα μοναστήρια που κτίστηκαν στη βορειοανατολική πλευρά του Όρους και χάνεται αθέατο και κρυμμένο μέσα στην πλούσια βλάστηση του τοπίου, με περιορισμένο ορίζοντα, αν και απέχει ελάχιστα από τη θάλασσα όπου βρίσκεται και ο αρσανάς του.

Περνώντας πάνω από την Ουρανούπολη και πετώντας νοτιοδυτικά του όρους Άθω, πάνω στο βουνό, χωμένη σε μια δασωμένη πλαγιά, ξεπροβάλλει η βουλγαρική Μονή Ζωγράφου, που ιδρύθηκε γύρω στο 1270 και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Λίγο πιο κάτω, πάνω στην αμμουδιά βρίσκεται ο αρσανάς του μοναστηριού.

Η Μονή Κωνσταμονίτου ή Κασταμονίτου.

Συνεχίζοντας την πορεία μας συναντάμε τη Μονή Κωνσταμονίτου ή Κασταμονίτου, που βρίσκεται σε μια από τις πιο γραφικές τοποθεσίες του Όρους, αγκαλιασµένη από δάσος, κατά το μέρος του Σιγγιτικού κόλπου, αθέατη, κτισμένη μέσα σ’ ένα καταπράσινο δάσος και σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα.
Έχει από τη μια μεριά τη Μονή Ζωγράφου και από την άλλη εκείνη του Δοχειαρίου.
Η Μονή ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Στέφανο.

Η Μονή Δοχειαρίου.

Η Μονή Δοχειαρίου, που ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα, αφιερωμένη στους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ, είναι το πρώτο μοναστήρι κτισμένο στην πλαγιά ενός βουνού που κατηφορίζει απότομα προς τη θάλασσα, πάνω στη νοτιοδυτική πλευρά του Άθω, μετά τους αρσανάδες των Μονών Ζωγράφου και Κωνσταμονίτου.

Πιο κάτω, πάνω σ’ ένα ομαλό ύψωμα, πλάι στην ακτή, ανάμεσα στις Μονές Δοχειαρίου και Αγίου Παντελεήμονος, είναι κτισμένη η Μονή Ξενοφώντος, που ιδρύθηκε στα τέλη του 10ου αιώνα και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Στη Μονή Ξενοφώντος υπάγεται η ιδιόρρυθμη Σκήτη του Ευαγγελισµού, που βρίσκεται πάνω σε μια καταπράσινη βουνοπλαγιά με ωραία θέα προς τη θάλασσα του Σιγγιτικού κόλπου.

Η Μονή του Αγίου Παντελεήμονος.

Η Μονή του Αγίου Παντελεήμονος ή «των Ρώσων» ή «Κοινόβιον των Καλλιμάχηδων» ή απλώς «Ρούσικο», που ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα, είναι αφιερωμένη στον Άγιο Παντελεήμονα. Είναι κτισμένη σ’ έναν ορμίσκο, μετά τη Μονή Ξενοφώντος και λίγο προτού φθάσουμε στη Δάφνη, από την πλευρά του Σιγγιτικού κόλπου.
Η Μονή, ως οικοδομικό συγκρότημα, δίνει την εντύπωση μιας μικρής πολιτείας με τις πολλές πολυώροφες οικοδομές της, τα μεγαλοπρεπή κτίρια και τους υψηλούς τρούλους των εκκλησιών.
Στο μοναστήρι ανήκει η κοινόβια Σκήτη της Κοιµήσεως της Θεοτόκου (Βογορόδιτσα).

Η Μονή Ξενοφώντος.

Πιο κάτω η Μονή Ξηροποτάμου, που ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα και είναι αφιερωμένη στους Σαράντα Μάρτυρες, κλασικό δείγµα αγιορειτικής αρχιτεκτονικής, στέκει σε μια μαγευτική και περίβλεπτη θέση στο μέσο της χερσονήσου, σε ύψος 200 µέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και πάνω στο δρόμο προς τη Δάφνη. Όμορφο και επιβλητικό μοναστήρι, βλέπει κάτω στο Σιγγιτικό κόλπο, που απλώνεται συνήθως ήσυχος και γαλανός.

Η Δάφνη βρίσκεται στη νοτιοδυτική ακτή και αποτελεί τη μία από τις δύο πύλες εισόδου στη χερσόνησο του Αγίου Όρους. Η άλλη βρίσκεται στην Ουρανούπολη. Εδώ υπάρχουν 20 περίπου παλιά κτίσματα, λίγα καταστήματα, καθώς και μερικά κρατικά κτίρια, όπως τελωνείο, ΟΤΕ, Σταθμός Αστυνομίας κ.ά.

Η Μονή Σίμωνος Πέτρας.

Το επταώροφο μοναστήρι της Σιμωνόπετρας ή η Μονή Σίμωνος Πέτρας, που ιδρύθηκε το πρώτο µισό του 14ου αιώνα και είναι αφιερωμένη στη Γέννηση του Ιησού, είναι το τολμηρότερο οικοδόμημα του Αγίου Όρους και ένα θαύμα της μοναστηριακής αρχιτεκτονικής.
Στέκει αγέρωχα, κυριολεκτικά σκαρφαλωμένο πάνω σ’ έναν απότομο πύργινο βράχο σε ύψος 330 µέτρων, στην άκρη µιας βραχώδους βουνοσειράς και αγναντεύει με όλη την επιβλητικότητά του τη γαλάζια θάλασσα της νοτιοδυτικής πλευράς της χερσονήσου.

Η Μονή Γρηγορίου.

Η Μονή Γρηγορίου, που ιδρύθηκε πριν από τα µέσα του 14ου αιώνα και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, είναι κτισμένη πάνω σε θαλασσόβραχους στη νοτιοδυτική πλευρά της αθωνικής χερσονήσου. Βρίσκεται ανάμεσα στις Μονές Σιμωνόπετρας και Διονυσίου.

Η Μονή Διονυσίου, που ιδρύθηκε το 1375 και είναι αφιερωμένη στη Γέννηση του Τιμίου Προδρόμου, είναι κτισμένη σ’ έναν στενό και απόκρημνο βράχο, 80 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, στη νοτιοδυτική πλευρά της χερσονήσου, μεταξύ των Μονών Γρηγορίου και Αγίου Παύλου. Το «αγριωπό μοναστήρι», σε παλαιά έγγραφα αναφέρεται και με άλλα ονόματα, όπως «Νέα Πέτρα», «Μονή του Μεγάλου Κομνηνού», «του κυρ Διονυσίου».

Η Μονή Αγίου Παύλου, που ιδρύθηκε το δεύτερο µισό του 10ου αιώνα και είναι αφιερωμένη στην Υπαπαντή του Κυρίου, βρίσκεται πλάι σ’ έναν μεγάλο χείμαρρο της δυτικής ποδιάς του Άθω και απέχει ελάχιστα από τη θάλασσα, όπου και ο αρσανάς της.

Αφήνοντας πίσω μας τη χερσόνησο του «Κρυσταλλωμένου Άθωνα», στην πορεία μας με κατεύθυνση προς τον Νότο, περνάμε πάνω από την ιδιόρρυθμη Σκήτη του Γενεσίου της Θεοτόκου (Νέα Σκήτη) και την ιδιόρρυθμη Σκήτη του Αγίου Δημητρίου (Λάκκου), που ανήκουν στη Μονή Αγίου Παύλου, τη Σκήτη της Αγίας Άννας, τα Καρούλια και τα Καυσοκαλύβια, που ανήκουν στη Μονή της Μεγίστης Λαύρας.

Η ιδέα της φωτογράφισης του Αγίου Όρους από ψηλά, στη χερσόνησο του Άθω της Χαλκιδικής στη Μακεδονία, που θεωρείται κέντρο του ορθόδοξου μοναχισμού λόγω της μεγάλης εθνικής, ιστορικής, θρησκευτικής και πολιτισμικής αξίας αυτού, αλλά και κέντρο διατήρησης και συντήρησης πλούσιου υλικού, έτσι ώστε να χαρακτηρίζεται «καταφύγιο» και «μουσείο» μοναδικού θησαυρού ελληνικής τέχνης και γραμμάτων, καθώς επίσης και τόπος ασύγκριτης φυσικής ομορφιάς, ήταν πολύ παλιά.

Άρχισε όμως να παίρνει σάρκα και οστά από τον Νοέμβριο του 2005, όταν αποφασίσαμε μαζί με τον αγαπητό φίλο, λάτρη της φωτογραφίας και ερασιτέχνη φωτογράφο κ. Νικόλαο Σαράφη, αντιπρόεδρο της Εταιρείας «Ελ. Δ. Μουζάκης Α.Ε.Β.Ε.Μ.Ε. Κλωστοβιομηχανίαι», να προβούμε στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να εξασφαλίσουμε τις απαιτούμενες άδειες. Έτσι τον Ιούνιο του 2006, με ελικόπτερο που παραχώρησε δωρεάν ο Ελ. Μουζάκης, πρόεδρος της παραπάνω εταιρείας, αρχίσαμε την αεροφωτογράφιση του Αγίου Όρους.

Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα και ύστερα από πάμπολλες ώρες πτήσεων, τον Μαρτίου του 2007, παραδόθηκε όλο το φωτογραφικό υλικό, αποτελούμενο από περίπου 5.000 αεροφωτογραφίες, στον εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους μοναχό Επιφάνιο της Μονής Παντοκράτορος, όπως είχαμε προτείνει από την αρχή ως αφιλοκερδή προσφορά μας προς την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους.

Οι φωτογραφίες που συμπεριλαμβάνονται στο άρθρο έχουν τραβηχτεί από εμένα τη συγκεκριμένη περίοδο και δείχνουν τη μοναδικότητα του φυσικού τοπίου και των μονών του Αγίου Όρους όπως αποτυπώθηκε στη φωτογραφική μου μηχανή αλλά και στη μνήμη μου.

Δρ Αριστείδης Χαραλ. Κοντογεώργης – Επίκουρος Καθηγητής Τμήματος Φωτογραφίας και Οπτικοακουστικών Τεχνών, Σχολής Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών, ΤΕΙ Αθήνας, Πρόεδρος Διεθνούς Ομοσπονδίας Φωτογραφικών Φεστιβάλ (IPFF), τ. Πρόεδρος Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας (ΕΦΕ)

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

Ἡ Ὑπαπαντὴ - Περιγραφή τῆς εἰκόνας

Παλαιὸς Μητροπολιτικὸς Ναὸς Ἁγίου Μηνᾶ.
Ἡ Ὑπαπαντὴ (Ἐργο Γεωργίου Καστροφυλάκου 1746)

Ὁ ἁγιογράφος τῆς εἰκόνας τῆς Ὑπαπαντῆς τοποθετεῖ τή σκηνή στό ναό, μπροστά στό Ἅγιο Βῆμα χριστιανικῆς ἐκκλησίας. Διακρίνονται τό βημόθυρο, ἡ Ἁγία Τράπεζα, τό θολωτό κιβώριο, ποῦ τό στηρίζουν τέσσερις κολόνες. Ὅπως παρατηρήθηκε, «οἱ κολόνες φαίνονται ἐπάνω ἀπό τούς φωτοστεφάνους μέ τρόπον ὥστε νά ἐπισημαίνονται οἱ μορφές καί σύγχρονα νά συνεχίζονται οἱ ὄρθιες τάσεις στή σύνθεση». Ἡ Θεοτόκος «λυγερόσωμος ὡς νεαρά κυπάρισσος» ἁπλώνει τά χέρια της γιά νά παραλάβει τό Βρέφος ἀπό τό Συμεών. Ἐκεῖνος μέ τά δύο του χέρια σκεπασμένα κρατεῖ τό Βρέφος ποῦ μέ ἁπλωμένο τό δεξί του χέρι καί κοιτάζοντας τήν Παναγία λαχταράει νά πέσει στήν ἀγκαλιά της. Ἡ σεβάσμια καί ἅγια μορφή τοῦ Συμεών ἐντυπωσιάζει. «Ἡ κεφαλή του εἶναι μακρόμαλλη καί ἀναμαλλιασμένη, μέ τούς πλοκάμους συνεστραμμένους ὡς ὀφίδια, τό γένειόν του ἀναταραγμένον, τό πρόσωπόν του σεβάσμιον κατά πολλά καί πατριαρχικόν, οἱ πόδες του λυγισμένοι, πατοῦν ἐπάνω εἰς τό ὑποπόδιον κλονιζόμενοι. Τά ὄμματα του εἶναι ὡσάν δακρυσμένα, καί φαίνεται ὡς νά λέγη' «Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλόν σου, Δέσποτα» (Φ. Κόντογλου).

Ἀξίζει νά παρατηρηθεῖ πώς ἐνῶ ἡ εἰκόνα παρουσιάζει τή σκηνή σαράντα μέρες μετά τή Γέννηση τοῦ Ἰησοῦ, τό νήπιο δέν παρουσιάζεται σπαργανωμένο. Ἔχει φωτοστέφανο, κρατάει στό χέρι εἰλητό, ἔχει βασιλική καί θεϊκή ἐμφάνιση. Αὐτό δέ γίνεται χωρίς λόγο. Τό Παιδί εἶναι ὁ Ἐμμανουήλ, «μεθ' ἡμῶν ὁ Θεός», ὁ Θεάνθρωπος. Εἶναι «ὁ ἄναρχος Λόγος τοῦ Πατρός, ἀρχήν λαβών χρονικήν, μή ἐκστάς τῆς αὐτοῦ Θεότητος», «ὁ ὀχούμενος ἐν ἅρμασι Χερουβίμ καί ὑμνούμενος ἐν ᾄσμασι Σεραφίμ», ὅπως λένε τά τροπάρια τοῦ ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς.

Πίσω ἀπό τή Θεοτόκο στέκει ἡ προφῆτις Ἄννα. Ἡ στάση της προδίδει τό προφητικό της χάρισμα. Τό ἕνα της χέρι εἶναι ὑψωμένο σέ σχῆμα ὁμιλίας καί τό ἄλλο, τό ἀριστερό, κρατάει ἀνοιχτό εἰλητάριο πού γράφει σέ μικρά μαῦρα κεφαλαῖα' «Τοῦτο τό Βρέφος οὐρανόν καί γῆν ἐστερέωσεν». Τό κεφάλι της μέ μελετημένη κλίση εἶναι γυρισμένο πρός τόν Ἰωσήφ «πού ἔρχεται πίσω της, σάν ν’ ἀπευθύνει σ’ αὐτόν τόν προφητικό λόγο, ἐνῶ κοιτάζει τό θεατή».

Ὑπαπαντὴ (1700-1750), Ἁγιογράφος Ἰωάννης

Στήν ἄκρη ἀριστερά ὁ Ἰωσήφ προχωρεῖ κρατώντας πάνω στήν πτυχή τοῦ ἐνδύματός του (σ’ ἄλλες εἰκόνες μέσα σέ κλουβί) τά δύο τρυγόνια ἤ τά δύο περιστεράκια. Τά πουλιά αὐτά, ὅπως λέει τό παρακάτω ἀπόσπασμα ἀπό ὕμνο τοῦ ἑσπερινοῦ της ἑορτῆς, συμβόλιζαν τούς ἀπό τούς Ἰουδαίους καί ἐθνικούς χριστιανούς, καθώς καί τίς δύο διαθῆκες, τήν Παλαιά καί τήν Καινή, τῶν ὁποίων ἀρχηγός εἶναι ὁ Χριστός. «Ὁ τοῖς Χερουβίμ ἐποχούμενος καί ὑμνούμενος ὑπό τῶν Σεραφίμ, σήμερον τῷ θείῳ ἱερῷ κατά νόμον προσφερόμενος, πρεσβυτικαῖς ἐνθρονίζεται ἀγκάλαις' καί ὑπό Ἰωσήφ εἰσδέχεται δῶρα θεοπρεπῶς, ὡς ζεῦγος τρυγόνων τήν ἀμίαντον Ἐκκλησίαν καί τῶν ἐθνῶν τόν νεόλεκτον (= νεοσύλεκτο) λαόν' περιστερῶν δέ δύο νεοσσούς, ὡς ἀρχηγός Παλαιᾶς τέ καί Καινῆς...» (Δοξαστικό στιχηρῶν). Παρόμοια λένε καί οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας γιά τό συμβολισμό τῶν πουλιῶν αὐτῶν

πηγή

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013

Ανακοίνωση της ΣΦΕΒΑ για την εκδημία του π. Θεόφιλου Ζησόπουλου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΦΕΒΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ π. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΑΓΙΑ ΛΥΔΙΑ Η ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΑ

Ἐκοιμήθη ἐν Κυρίω στίς 29-1-2013 ὁ σεβαστός ἀρχιμανδρίτης π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, πνευματικῶς προϊστάμενος τῆς ἱεραποστολικῆς ἀδελφότητος «Ἁγία Λυδία ἡ Φιλιππησία».

Γιά τό ἔργο καί τήν προσφορά τοῦ μεταστάντος πατρός ἔχουν γραφεῖ πολλά καί ἀξιόλογα. Μέ τήν ἀδελφότητα πού ὁ ἴδιος ἵδρυσε, πρόσφερε στήν ὀρθόδοξη ἐκκλησία πολλούς πνευματικούς καρπούς τόσο στήν ἐσωτερική ὅσο καί ἐξωτερική ἱεραποστολή, ἐκμεταλλευόμενος κάθε μέσο (περιοδικά, ἐκδόσεις, κατασκηνώσεις, ραδιόφωνο, τηλεόραση, δορυφόρους καί διαδίκτυο) ἔτσι ὥστε τό μήνυμα τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ Εὐαγγελίου του, νά φτάσει στά πέρατα τῆς γῆς γιά νά ἐνισχύσει καί παρηγορήσει τούς ὁμογενεῖς καί ὁμοθρήσκους ἀδελφούς μας.

Ὡς ΣΦΕΒΑ καί ΠΑΣΥΒΑ ὡστόσο, αἰσθανόμαστε ἰδιαίτερη εὐγνωμοσύνη διότι μέ τή δεδομένη εὐαισθησία του στά ἐθνικά μας θέματα, ὁ π. Θεόφιλος ἀγκάλιασε καί προέβαλλε μέ κάθε μέσο τό Βορειοηπειρωτικό ζήτημα. Στάθηκε ἀπό τήν πρώτη στιγμή στό πλευρό τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Σεβαστιανοῦ στηρίζοντας τόν ἀγώνα του γιά ἐνημέρωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Σέ ἐποχές πού ὅλα τά ἔσκιαζε ἡ φοβέρα στήν πατρίδα μας, τό περιοδικό ΛΥΔΙΑ ὕψωνε δυναμική φωνή ὑπέρ τῶν δικαίων τῶν ἀδελφῶν μας καί στιγμάτιζε τό βάρβαρο καθεστώς τοῦ Χότζα. Ἀλλά καί μετά τό ἄνοιγμα τῶν συνόρων τό 1991 ἡ ἀδελφότης ΛΥΔΙΑ ἐνέτεινε τήν προσφορά της, στηρίζοντας τίς ἀνθρωπιστικές ἀποστολές τῆς ΣΦΕΒΑ ἀλλά καί φιλοξενώντας δωρεάν, μεγάλο ἀριθμό βορειοηπειρωτόπουλων ἀπό τό Ἀργυροκάστρο, τούς Ἁγίους Σαράντα καί τήν Κορυτσά. Στίς φιλόξενες ἐγκαταστάσεις της τά ἀδέλφια μας ἔζησαν ξέγνοιαστες στιγμές καί γέμισαν τίς ψυχές τους μέ Χριστό καί Ἑλλάδα.

Στόν ἐκδοτικό τομέα, ἡ ἀδελφότητα στήριξε καί ἐπιμελήθηκε μέ ἐξαιρετική ἐπιτυχία τήν ἔκδοση τοῦ περιοδικοῦ τῆς ΣΦΕΒΑ «Ἡ Βόρειος Ἤπειρος σέ πορεία Αὐτονομίας», ἐνῶ τόσο ὁ ραδιοφωνικός ὅσο καί ὁ τηλεοπτικός σταθμός 4Ε προέβαλαν καί προβάλλουν σέ κάθε εὐκαιρία τό ζήτημα τῆς Β. Ἠπείρου, τόσο στίς ἱστορικές του διαστάσεις ὅσο καί τή σημερινή πραγματικότητα, μέ ἀφιερώματα, συνεντεύξεις, ἀλλά καί κάλυψη τῆς δράσεως τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κονίτσης καί τῶν συλλόγων τῆς ΣΦΕΒΑ καί τοῦ ΠΑΣΥΒΑ.

Μέ τή βεβαιότητα ὅτι ὁ σεβαστός μας π. Θεόφιλος θά βρεῖ παρρησία κοντά στόν Θεό πού τόσο ἀγάπησε καί ὑπηρέτησε σέ ὁλόκληρη τήν ζωή του, εὐχόμαστε νά πρεσβεύει καί γιά τήν δοκιμαζόμενη πατρίδα μας καί ἰδιαίτερα γιά τή μαρτυρική Βόρειο Ἤπειρο πού τόσο πολύ καί τόσο ἀθόρυβα βοήθησε .

Καλό Παράδεισο Γέροντα Θεόφιλε!

Τήν εὐχή σου νά ἔχουμε!

Γιά τά Διοικητικά Συμβούλια τοῦ ΠΑΣΥΒΑ καί τῆς ΣΦΕΒΑ Θεσσαλονίκης

Πάπιστας Παντελεήμων Κεμεντζετζίδης Φιλόθεος

ΣΦΕΒΑ

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2013

Ύστατο χαίρε στον Γέροντα Θεόφιλο Ζησόπουλο

του Νίκου Παπαχρήστου - φωτογραφικό υλικό από την τηλεοπτική αναμετάδοση της 4Ε

Με δάκρυα στα μάτια εκατοντάδες πνευματικά παιδιά αλλά και χριστιανοί από τη βόρειο Ελλάδα «αποχαιρέτησαν» το μεσημέρι τον μακαριστό Γέροντα π.Θεόφιλο Ζησόπουλο, ιδρυτή και πνευματικό πατέρα της Ορθόδοξης Χριστιανικής και Ιεραποστολικής Αδελφότητας «Λυδία».
Ο Ναός της Αγίας Λυδίας κατάμεστος. Η ίδια εικόνα και στον προαύλιο χώρο του. Άνθρωποι κάθε ηλικίας - κληρικοί, μοναχές και μοναχοί και λαϊκοί σιωπηλοί, με τα πρόσωπά τους να συσπώνται από την συγκίνηση συμμετείχαν στην εξόδιο Ακολουθία του πνευματικού που τόσο αγάπησαν και τόσο τους αγάπησε.
Γύρω από το σεπτό σκήνωμα του μακαριστού Γέροντα, σαν μια μεγάλη νοητή αγκαλιά, οι πνευματικές του κόρες από την Αδελφότητα, το ζωντανό και δυναμικό μελίσσι, που αφήνει πίσω του σε αυτόν το εφήμερο κόσμο για να συνεχίσουν το έργο που με την καθοδήγησή του και από κοινού άρχισαν να οικοδομούν.
Συγκινημένοι και οι Ιεράρχες που συμμετείχαν στην εξόδιο Ακολουθία ή παρέστησαν συμπροσευχόμενοι. Μεταξύ άλλων, ο επιχώριος Μητροπολίτης Σερρών Θεολόγος, που εκπροσώπησε τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, οι Μητροπολίτες Βεροίας Παντελεήμων, Ξάνθης Παντελεήμων, Καστορίας Σεραφείμ, Εδέσσης Ιωήλ, Φλωρίνης Θεόκλητος, Νεαπόλεως Βαρνάβας και Λαγκαδά Ιωάννης. Ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριάρχη παρέστη ο ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων, Αρχιμ.Νικηφόρος.
Τα λόγια όσων τον χαιρέτησαν εκφέρονταν με δυσκολία. Το έργο του και οι προσπάθειες του βρέθηκαν στο επίκεντρο. Κάθε λέξη, μια ψηφίδα του ανθρωποκεντρικού "μωσαϊκού" αλληλεγγύης που σχεδίασε και βήμα-βήμα υλοποίησε.
Η συγκίνηση κορυφώθηκε κατά τον ενταφιασμό του Γέροντος. Οι Ιεράρχες, οι κληρικοί, τα πνευματικά του παιδιά και όλοι οι χριστιανοί, που σαν ένα παλλόμενο πένθιμο πέπλο κάλυψαν τον περίβολο του Ναού όπου και ο τάφος, έριξαν λίγο χώμα, αποτίοντας φόρο τιμής - όπως έλεγαν - στον άνθρωπο που αφιερώθηκε στον άνθρωπο.
Αιωνία η μνήμη του!

Φωτογραφικό Υλικό

πηγη Αμεν.gr

Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013

Εκοιμήθη ο Γέροντας π.Θεόφιλος Ζησόπουλος

Eκοιμήθη το απόγευμα της Τρίτης, σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης όπου νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες, ο Γέροντας π.Θεόφιλος Ζησόπουλος, ιδρυτής και πνευματικός της Ορθόδοξης Χριστιανικής και Ιεραποστολικής Αδελφότητας «Λυδία». Ο μακαριστός π.Θεόφιλος ήταν 83 ετών.

Η εξόδιος Ακολουθία θα τελεστεί στις 3μ.μ. της Τετάρτης στον Ιερό Ναό Αγίας Λυδίας, στις εγκαταστάσεις της Αδελφότητας στην Ασπροβάλτα. Της Ακολουθίας θα προστεί ο Μητροπολίτης Σερρών Θεολόγος, ο οποίος θα εκπροσωπήσει και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο.

Η Αδελφότητα «Λυδία» - το έργο του μακαριστού π.Θεόφιλου
Η Ορθόδοξος Χριστιανική Αδελφότητα «Λυδία» είναι μοναστική, ιεραποστολική Αδελφότητα, που δραστηριοποιείται στον χώρο της Βορείου Ελλάδος από το 1958. Στόχος της Αδελφότητας είναι ο εξαγιασμός των μελών της και παράλληλα η μετάδοση στην κοινωνία μας των χριστιανικών αληθειών και των διαχρονικών αξιών του Έθνους μας. Η Αδελφότητα έχει το όνομα της πρώτης ευρωπαίας χριστιανής, της αγίας Λυδίας, η οποία γνώρισε τον Χριστό με το κήρυγμα του απ. Παύλου στους Φιλίππους. Βαπτίστηκε η ίδια και όλοι οι οικείοι της και στην συνέχεια εργάστηκε ιεραποστολικά, μεταφέροντας την αλήθεια του Ευαγγελίου στον ειδωλολατρικό κόσμο της εποχής της.
Για τον λόγο αυτό τα μέλη της εργάζονται στο Κατηχητικό έργο της Εκκλησίας μας. Με την φροντίδα τους λειτουργούν Κύκλοι Μελέτης Αγίας Γραφής για κυρίες, καθώς και Χριστιανικές Ομάδες μαθητών σε πολλές Ιερές Μητροπόλεις της Μακεδονίας, με την ευλογία των οικείων Επισκόπων. Ένας άλλος τομέας των ιεραποστολικών οραμάτων της Αδελφότητας με την χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας είναι η ίδρυση και λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού «Λυδία η Φιλιππησία» από το 1993. Ο Θεός ευλόγησε αυτήν την προσπάθεια και σήμερα ο Ραδιοφωνικός αυτός Σταθμός αποτελεί μόνιμη συντροφιά πολλών συνανθρώπων μας, που βρήκαν στην συχνότητά του μηνύματα ελπίδας και ζωής.
Η Κατασκήνωση «Η Χαρά των Παιδιών», που από το 2010 λειτουργεί σε υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις, έχει διαγράψει μια επιτυχή πορεία 40 περίπου χρόνων. Ξεκίνησε δειλά το 1970, με ολιγομελείς ομάδες παιδιών, στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης, στον χώρο όπου μέσα στην επόμενη εικοσαετία ιδρύθηκε το Ορθόδοξο Κέντρο Εσωτερικής και Εξωτερικής Ιεραποστολής της Αδελφότητας.
Στον τομέα της Εξωτερικής Ιεραποστολής η Ορθόδοξος Χριστιανική Αδελφότητα «Λυδία», σε συνεργασία με τις Εκκλησίες των ομοδόξων λαών και το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, έχει φιλοξενήσει κατά καιρούς και παιδιά από γειτονικές χώρες, παιδιά που δοκιμάστηκαν από τον πόλεμο, την ανέχεια, την ορφάνια. Παιδιά από την Λευκορωσία, πληγέντα από το πυρηνικό ατύχημα του Τσέρνομπιλ, από την Ουκρανία και την Γεωργία, από την Ρωσία, την Τσεχία, Σερβία, Βοσνία, Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Βορειοηπειρωτόπουλα από την Αλβανία, ελληνόπουλα από την Ρουμανία. Όλα αυτά τα παιδιά, κατά την διάρκεια της φιλοξενίας τους εδώ, είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τις ομορφιές του τόπου μας, την αγάπη του λαού μας, παρακολούθησαν μαθήματα ελληνικής γλώσσας και ιστορίας, πλησίασαν την Εκκλησία, προσέγγισαν την μυστηριακή ζωή. Επέστρεψαν στις πατρίδες τους ανανεωμένα, χαρούμενα, γεμάτα εφόδια για το μέλλον, γεμάτα δύναμη κι ελπίδα κι ακόμη γεμάτα ευγνωμοσύνη για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Πιστεύουμε ότι αυτά τα παιδιά αποτελούν τους καλύτερους πρεσβευτές της χώρας μας στην Πατρίδα τους. Συνολικά, σύμφωνα με τα αρχεία της Αδελφότητας, μέχρι σήμερα φιλοξενήθηκαν 25.000 ελληνόπουλα και 20.000 παιδιά ομοδόξων χωρών.
Σήμερα, η Αδελφότητα, με ορμητήριο το Κέντρο Εσωτερικής και Εξωτερικής Ιεραποστολής στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης, με αναμμένη την θερμουργό ιεραποστολική φλόγα στις καρδιές των μελών της, ανταποκρινόμενη στις ανάγκες της εποχής μας, συνεχίζει το πολύπλευρό της έργο, αξιοποιώντας όλα τα σύγχρονα μέσα που παρέχει η τεχνολογία. Οι Εκδόσεις της Αδελφότητας, το Περιοδικό «Αγία Λυδία», οι Κατασκηνώσεις «Η Χαρά των Παιδιών», ο Ραδιοφωνικός Σταθμός «Λυδία η Φιλιππησία" καθώς και αυτή η ιστοσελίδα στην οποία περιηγείστε, είναι κάποιες από τις πτυχές της ιεραποστολικής διακονίας της.

πηγη ΑΜΕΝgr

28 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2008: O XΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΠΕΡΝΑ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

parapolitika.gr

5 χρόνια σήμερα από το "αντίο" στον μεγάλο Ιεράρχη

Πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την κοίμηση του Μακαριστού Χριστόδουλου.

Ενός Ιεράρχη που σημάδεψε με την παρουσία του την Ελλάδα. Ένας χαρισματικός ηγέτης που δημιούργησε φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς, καθώς είχε πάντα το θάρρος της γνώμης του, ενώ η ρητορική του δημιούργησε ένα πρωτόγνωρο ρεύμα στις τάξεις της ελληνικής κοινωνίας.

Από όταν ανέλαβε άρχισε αμέσως να ασχολείται με την αναζωογόνηση όλων των υπηρεσιών της Εκκλησίας και κυρίως του φιλανθρωπικού τομέα.Υπό την ηγεσία του, προάγεται το έργο της Εκκλησίας σε ολόκληρο τον κοινωνικό τομέα. Ιδρύονται νέοι οργανισμοί που καλύπτουν τομείς, όπως η βιοηθική, η μέριμνα για τους τοξικομανείς, την κακοποιημένη γυναίκα, την άγαμη μητέρα. Τέλος, ίδρυσε τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Αλληλεγγύη», μέσω της οποίας γίνεται παρέμβαση με ανθρωπιστική βοήθεια, σε παγκόσμια κλίμακα.Ίδρυσε την υπηρεσία Διαδικτύου, δημιουργώντας συγχρόνως ψηφιακή βιβλιοθήκη σε 9 γλώσσες, πινακοθήκη, μουσικοθήκη και πύλη πολιτιστικών ειδήσεων στα ελληνικά και αγγλικά.

Τα γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία του

Δύο μεγάλα γεγονότα σημάδεψαν τα πρώτα χρόνια της ποιμαντορίας του: η σύγκρουση με την κυβέρνηση Κ. Σημίτη για την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, που άρχισε την άνοιξη του 2000 και απασχόλησε για περίπου δύο χρόνια την κοινή γνώμη, ενώ αμέσως μετά άρχισε και η κρίση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο που κράτησε ως το 2004 και έληξε μετά την παρέμβαση της υπουργού Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου.

Για πρώτη φορά στα χρονικά, το 2001 αρχίζει να διαφαίνεται ότι ο Αρχιεπίσκοπος θα δεχθεί στην Αθήνα τον τότε Πάπα Ιωάννη Παύλο Β', γεγονός που πριν συμβεί φαινόταν αδιανόητο. Υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις, υπήρξαν ανακοινώσεις από φανατικούς, όμως ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος καταφέρνει και πείθει πρωτίστως τους ιεράρχες και ο Πάπας επισκέπτεται την Αθήνα, κατόπιν προσκλήσεως του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλου.

Η ασθένεια

Toν Ιούνιο του 2007 διαγνώστηκε ότι ο Αρχιεπίσκοπος πάσχει από καρκίνο του παχέος εντέρου και χειρουργήθηκε με επιτυχία για την αφαίρεση του όγκου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας όμως διαγνώστηκε και δεύτερος καρκίνος στο ήπαρ, καθώς και κίρρωση, που ήταν αποτέλεσμα χρόνιας ηπατίτιδας.

Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ και τέθηκε σε αναμονή εύρεσης μοσχεύματος, προκειμένου να γίνει μεταμόσχευση ήπατος. Αν και το μόσχευμα βρέθηκε, κατά τη χειρουργική επέμβαση στις 8 Οκτωβρίου δεν έγινε η μεταμόσχευση, καθώς διαπιστώθηκαν πολλαπλές μεταστάσεις. Λίγες εβδομάδες αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα όπου συνέχισε τη θεραπεία του.

Τελευταίος ασπασμός

Κατά τη διάρκεια της κατ' οίκον νοσηλείας του, τον Αρχιεπίσκοπο επισκέφθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, αρκετοί ακόμα πολιτικοί καθώς και Συνοδικοί Μητροπολίτες.

Η θεραπευτική αγωγή που ακολουθούσε του δημιουργούσε παρενέργειες και σταδιακή επιδείνωση της υγείας του. Στα τελευταία στάδια της ασθένειας του αρνήθηκε περαιτέρω ιατρική αγωγή, καθώς και να μεταφερθεί σε νοσοκομείο.

Στις 28 Ιανουαρίου του 2008 στις 5:15 το πρωί άφησε τη τελευταία του πνοή σε ηλικία 69 ετών. Απεβίωσε στην οικία του, όπως ο ίδιος ζήτησε, χωρίς να μεταφερθεί σε νοσοκομείο, παρά την επιδείνωσή της υγείας του που τον οδήγησε στο να καταλήξει. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας η σορός του μεταφέρθηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας για λαϊκό προσκύνημα.

Ανήμερα του θανάτου του, η ελληνική κυβέρνηση δια του Υπουργείου Εσωτερικών κήρυξε τετραήμερο εθνικό πένθος.

Στο τελευταίο του δημόσιο μήνυμα, με την ευκαιρία της πρωτοχρονιάς του 2008, νιώθοντας το τέλος του αφήνει την παρακαταθήκη του με τα εξής λόγια:

"Σταθήτε όλοι όρθιοι στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ' επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ο,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ο,τι κινδυνεύει"

Παπα-Γιάννης Καλαΐδης: "οἱ βάρβαροι Τοῦρκοι πεντακόσια χρόνια δεν μπόρεσαν νὰ μᾶς κάνουν Τούρκους καὶ τώρα οἱ Εὐρωπαῖοι σύμμαχοί μας θὰ μᾶς ἀλλαξοπιστήσουν"

Οἱ Εὐρωπαῖοι σύμμαχοί μας - οἱ Ἰταλοί, οἱ Ἄγγλοι, οἱ Γάλλοι - μᾶς πρόδωσαν καὶ μᾶς κατέστρεψαν. Ἐξαιτίας τοὺς χάσαμε τὴν Πόλη ἀλλὰ καὶ τὴ Μ. Ἀσία.

Ἐξαιτίας τους εἴχαμε τουρκοκρατία γιὰ πεντακόσια χρόνια. Ἀλλὰ ἀντέξαμε κι ὁ λαὸς ἔμεινε πιστὸς στὴ ρωμιοσύνη καὶ τὴν ὀρθοδοξία καὶ τὰ κρυφὰ σχολεῖα ὅπου τὰ ἑλληνόπουλα διδάσκονταν τὰ γράμματα ἀπὸ τὸ ψαλτήρι κι ἄλλα ἱερὰ βιβλία.

Μᾶς κατατρέχουν καὶ μᾶς φθονοῦν γιατί δὲν μποροῦν νὰ χωνέψουν πὼς ἕνα μικρὸ κράτος ἔχει τόση χάρη ἀπὸ τὸ Θεό. Αὐτοὶ μπορεῖ νὰ ἔχουν τὴ δύναμη καὶ τὰ ὄπλα, ἐμεῖς ἔχουμε τὴν πίστη καὶ τὴν ἐλπίδα μας στὸ Θεό.

Τοὺς δώσαμε τὸν πολιτισμό. Οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες φιλόσοφοι ἦταν προφῆτες γιὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Χριστοῦ μας. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα διαλέγει τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα γιὰ τὴ διάδοση τῆς χριστιανικῆς θρησκείας.

Τὰ Εὐαγγέλια γράφονται στὰ ἑλληνικά. Τὸ Ἅγιο Φῶς πηγαίνει μόνο σὲ Ἕλληνα Πατριάρχη καθὼς ὅταν τὸ προσπάθησαν οἱ Παπικοὶ (Σταυροφόροι) καὶ οἱ Ἀρμένηδες, τότε ἔσπασε τὴν κολώνα τῆς εἰσόδου τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ βγῆκε στὸν Ἕλληνα Πατριάρχη ποὺ ἦταν ἀπ' ἔξω. Τὰ περισσότερα Πανάγια προσκυνήματα στὰ Ἱεροσόλυμα εἶναι ἑλληνικά.

Τὰ θαυμαστὰ αὐτὰ τοὺς ταράζουν καὶ θέλουν νὰ μᾶς χτυπήσουν, νὰ μὴν ἔχουμε οὔτε θρησκεία οὔτε γλώσσα οὔτε πατρίδα.

Θέλουν νὰ ἀφαιρέσουν ἀπὸ....τὶς ταυτότητές μας τὸ Ἕλληνας Χριστιανός.

Ἡ ταυτότητα δὲν εἶναι ἁπλὸ ἔγγραφο ἀλλὰ εἶναι ὁ ἴδιος μας ὁ ἐαυτός μας. Ὁμολογοῦμε τὴν πίστη μας ὅταν ζητᾶμε νὰ ἀναγράφεται. Καὶ δὲν μποροῦν μὲ τὸ ζόρι νὰ μᾶς τὸ ἀφαιρέσουν γιατί αὐτὸ δὲν εἶναι δημοκρατία ἀλλὰ δικτατορία. Ἂς ζητήσουν προαιρετικὰ κάποιος νὰ ἀφαιρέσει τὸ θρήσκευμα ἀπὸ τὴν ταυτότητά του ἂν θέλει καὶ ὄχι ἀποφασίζοντας γιὰ ὅλους. Δυστυχῶς, μᾶς κυβερνάει Ἑβραῖος ἀλλὰ καὶ οἱ ξένοι. Ἡ Ἐκκλησία ποὺ ξεσήκωσε τρία ἑκατομμύρια κόσμο στοὺς δρόμους ἔπρεπε νὰ τὸ ἀπαιτήσει, ἔτσι ὥστε ὅποιος θέλει νὰ ἀναγράψει τὸ Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος (Χ.Ο.) στὴν ταυτότητά του κι ἔχω μία πίκρα γι' αὐτὸ τὸ θέμα ὅσον ἀφορᾶ τὴ στάση τῶν ἁρμοδίων.

Δηλαδὴ οἱ βάρβαροι Τοῦρκοι πεντακόσια χρόνια δεν μπόρεσαν νὰ μᾶς κάνουν Τούρκους καὶ τώρα οἱ Εὐρωπαῖοι σύμμαχοί μας θὰ μᾶς ἀλλαξοπιστήσουν. Ἐγὼ ὑπηρέτησα σαράντα μῆνες στὸ στρατὸ σὲ περίοδο πολέμου καὶ πονάω γιὰ τὴν πατρίδα ὅπως πονάω καὶ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Δὲν τοὺς ἐκλέγει ὁ κόσμος γιὰ νὰ κάνουν ὅ,τι θέλουν ἀλλὰ ὅ,τι θέλει ὁ Λαός. Δὲ μᾶς σώζουν τὰ κόμματα ἀλλὰ ἡ πίστη μας στὸ Θεὸ καὶ στὴν πατρίδα. Νὰ κάνουμε προσευχὴ μὲ πίστη καὶ ἀγάπη ὥστε νὰ φωτίσει ὁ Θεὸς τοὺς κυβερνῶντες, τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, τὸν Πατριάρχη κι ὅλους γιὰ νὰ κάνουν ὅ,τι καλύτερο γιὰ τὸ ἔθνος καὶ τὴν πίστη μας.

Πηγή : «ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΪΔΗΣ (ΠΑΠΑ-ΓΙΑΝΝΗΣ), (1925-2009), Σέλ. 140-141

hggiken

ΑΙΓΥΠΤΟΣ: Δικαστήριο καταδίκασε σε φυλάκιση 15 χρόνων οικογένεια που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό

Ποινικό δικαστήριο της Αιγύπτου καταδίκασε μια μητέρα και τα επτά παιδιά της στην πόλη Beni Suef, σε 15 χρόνια φυλάκιση επειδή εγκατέλειψαν το Ισλάμ και ασπάστηκαν το Χριστιανισμό. Το δικαστήριο καταδίκασε επίσης επτά άλλα άτομα που εμπλέκονται στην υπόθεση με πέντε χρόνια φυλάκιση.

Η Nadia Mohamed Ali προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ ενώ ήταν χριστιανή πριν από 23 χρόνια, όταν παντρεύτηκε τον Mohamed Abde-Wahhab Mustafa. Μετά το θάνατό του, σχεδίαζε να επιστρέψει πίσω στο χριστιανισμό, μαζί με την οικογένειά της.

Η οικογένεια προσπάθησε να πάρει νέα δελτία ταυτότητας το 2004. Η Ali και οι γιοι της ήρθαν σε επαφή με επτά υπαλλήλους προκειμένου να αλλάξουν τα ονόματά τους στις ταυτότητες τους υιοθετώντας χριστιανικά ονόματα, καθώς και την αλλαγή του τόπου κατοικίας τους.

Ένας από τους γιους της, συνελήφθη στην έδρα του Κέντρου Πληροφόρησης δύο χρόνια αργότερα, όταν η αστυνομία παρατήρησε ότι είχε αλλάξει το όνομά του, και ο ίδιος ομολόγησε ότι τα έγγραφα αυτά τα είχαν αλλάξει παράνομα.

Υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων λένε ότι αυτή την περίπτωση είναι ένα σημάδι του πως έχουν τα πράγματα με το νέο σύνταγμα προέδρου Mohammed Morsi.

Σύμφωνα με το Fox News, θρησκευτικές μεταστροφές, όπως αυτή της Νάντια ήταν κάτι κοινό στο παρελθόν, λέει ο Samuel Tadros, ένας ερευνητής στο Hudson Institute’s Center for Religious Freedom. Ωστόσο, το νέο Σύνταγμα της Αιγύπτου που βασίζεται στην Σαρία είναι μια πραγματική καταστροφή όσον αφορά τις θρησκευτικές ελευθερίες."

"Τέτοιες περιπτώσεις θα αυξηθούν στο μέλλον," δήλωσε ο Tadros. "Θα είναι πολύ πιο δύσκολο για τους ανθρώπους να επιστρέψουν στο χριστιανισμό."

Διαδεχόμενος τον κοσμικό τρόπο διακυβέρνησης του Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος βρίσκεται τώρα στη φυλακή, ο Morsi εξελέγη τον περασμένο Ιούνιο, και από τότε έχει ωθήσει το νέο σύνταγμα.

Κοσμικές και φιλελεύθερες ομάδες, καθώς και οι Κόπτες Χριστιανοί, περίπου το 10 τοις εκατό του πληθυσμού της Αιγύπτου, έχουν αντιταχθεί για το σύνταγμα και διαμαρτυρήθηκαν κατά τη στιγμή που πέρασε, λόγω του ότι συνδέει τον βασιζόμενο στη Σαρία νόμο με την πολιτική.

Συγκέντρωση Χριστιανών στην Αίγυπτο

«Τώρα που ο νόμο της Σαρία έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος του νέου συντάγματος της Αιγύπτου, οι Χριστιανοί σε αυτή τη χώρα βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από ποτέ», ανέφερ στο FoxNews ο Jordan Sekulow, εκτελεστικός διευθυντής του Αμερικανικού Κέντρου για το Νόμο και τη Δικαιοσύνη (American Center for Law and Justice).

"Αυτό είναι μια άλλη τραγική υπόθεση που υπογραμμίζει το αυξανόμενο πρόβλημα της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας στον μουσουλμανικό κόσμο," πρόσθεσε ο Sekulow. "Το να επιβληθεί ποινή φυλάκισης σε μια οικογένεια, λόγω της χριστιανικής της πίστης αποκαλύπτει την πραγματική, δυστυχώς, ατζέντα αυτής της νέας κυβέρνησης: η Αίγυπτος δεν έχει κανένα σεβασμό για το διεθνές δίκαιο και τις θρησκευτικές ελευθερίες.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή