Ἀνάλυσις καί ἁξία τῶν χαιρετισμῶν

 

 

 

Ανάλυσις και αξία των χαιρετισμών

Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.
Και πάλιν και πολλάκις Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.
Όπως γνωρίζετε χριστιανοί μου, όπως το βλέπετε και όπως το βιώνετε, τη Μεγάλη Σαρακοστή και κάθε Παρασκευή, ψάλλονται στην Εκκλησία μας οι Χαιρετισμοί της Παναγίας. Είναι μια από τις ωραιότερες ακολουθίες και συγχρόνως μια από τις καλύτερες προσευχές.

Οι Χαιρετισμοί συνδέονται πάντοτε και με το Μικρό Απόδειπνο.

Τη Μεγάλη Σαρακοστή που διαβάζουμε το Μεγάλο Απόδειπνο, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη, δεν λέγονται οι Χαιρετισμοί. Ψάλλονται όμως κάθε Παρασκευή και διαβάζονται Σαββάτο και Κυριακή, μαζί με το Μικρό Απόδειπνο. Επίσης οι Χαιρετισμοί δεν λέγονται την Μεγάλη Εβδομάδα, όπως και ολόκληρη την Πασχαλινή Διακαινήσιμη εβδομάδα. Όλο το χρόνο συνοδεύονται κάθε μέρα με το Μικρό Απόδειπνο υποχρεωτικά. Όποιος διαβάζει τους Χαιρετισμούς κάθε μέρα, και βράδυ, ακόμα και μεσημέρι, και πρωί, έχει μεγάλη τη βοήθεια της Παναγίας μας.

Εκεί που τιμάται όλως ιδιαιτέρως η Παναγία, είναι το Άγιον Όρος, όπου θεωρείται και το δικό Της περιβόλι. Για τους Αγιορείτες μοναχούς η Υπεραγία Θεοτόκος είναι η μοναδική προστασία. Μακάρι να αποκτήσουμε και μεις αυτή την συναίσθηση. Την βιωματική συναίσθηση δηλαδή ότι είναι και για μας η μοναδική προστασία, μεσίτρια και πρεσβευτής.
Η όλη ακολουθία των Χαιρετισμών με τα εικοσιτέσσερα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου, αυτή η ακολουθία, μας περιγράφει κατά πρώτον τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, την επίσκεψη της Παναγίας στην Ελισάβετ, η οποία όπως είναι γνωστό, θα γεννούσε σε λίγες εβδομάδες τον Τίμιο Πρόδρομο. Επίσης οι Χαιρετισμοί αναφέρουν το σκίρτημα του εμβρύου, μέσα στα σπλάχνα της Ελισάβετ, και την ομολογία της με χαιρετισμούς. Εν συνεχεία αναφέρονται στις υποψίες του μνήστορος Ιωσήφ, που δεν μπόρεσε να καταλάβει το μέγα μυστήριο της ενανθρωπίσεως του Θεού Λόγου, στη μήτρα της Παρθένου Μαριάμ, αλλά και την μετέπειτα απόλυτη πίστη του στην αλήθεια που του απεκάλυψε ο άγγελος Κυρίου. Οι Χαιρετισμοί ακόμα μας περιγράφουν εν συντομία, περιληπτικά πολύ, τη Γέννηση του Σωτήρος Χριστού, την προσκύνηση των ποιμένων και των μάγων. Την Υπαπαντή του Κυρίου, από τον Συμεών τον Θεοδόχον. Τη φυγή Του στην Αίγυπτο και άλλα πολλά.

Πολλούς Χαιρετισμούς λέγουν προς την Παναγία, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, ο μνήστωρ Ιωσήφ, οι ποιμένες, οι μάγοι, οι ουράνιες αγγελικές δυνάμεις, και όσοι πιστεύουν από τους χριστιανούς στην Θεανθρωπότητα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, διά μέσου της Παρθένου Μαρίας εκ Πνεύματος Αγίου.
Η δική μας απάντησις σε όλους αυτούς τους Χαιρετισμούς είναι το «Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε». Τι σημαίνει όμως αυτό το «Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε»; Νυμφίος της Εκκλησίας, εδώ στους Χαιρετισμούς, ονομάζεται και ο Θεός Πατέρας. Νύμφη Του, είναι η Παρθένος Μαριάμ, αφού αυτή είναι που γέννησε τον Υιόν και Λόγον του Θεού, τον ομοούσιον με τον Πατέρα, ως Θεάνθρωπον στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, τον Νυμφίο της Εκκλησίας.
Μα η Παναγία είναι και «Νύμφη Ανύμφευτε». Και είναι Ανύμφευτη επειδή γέννησε χωρίς άνδρα και εκ Πνεύματος Αγίου τον Χριστόν. Το πώς ο Χριστός, ο αληθινός Θεός, εισήλθε στη μήτρα της Παρθένου, αυτό παραμένει μυστήριο αξεπέραστο για τα δικά μας πεπερασμένα και φτωχά μυαλά.
Ακατάληπτος ο τρόπος της συλλήψεως, ακόμα και για τους αγγέλους και αρχαγγέλους και τις λοιπές ουράνιες δυνάμεις. Μόνον ο ίδιος ο Θεός γνωρίζει τον τρόπον που χρησιμοποίησε για να γίνει αυτή η σύλληψις, και να γίνει άνθρωπος, τέλειος άνθρωπος, χωρίς να πάψει να είναι και τέλειος Θεός, ο Θεάνθρωπος Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, ο Σωτήρας του κόσμου.
Γι’ αυτό αδελφοί μου, όποιος από τους χριστιανούς λέγει τακτικά με σταυρωτό κομποσκοίνι, «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον με», «Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε», αυτός ο χριστιανός βρίσκει πολλή την Χάριν, και πολύ πνευματικό πλούτο απολαμβάνει, και ασφαλώς εισακούονται όλα τα αιτήματά του.
Στην παράδοση της Εκκλησίας μας, μάς αναφέρεται και το εξής θαυμαστό γεγονός για την δύναμη που έχουν οι Χαιρετισμοί της Παναγίας. Θα πούμε αυτό το γεγονός, αυτήν την ιστορία.

Στα παλιά χρόνια, δηλαδή πριν από το 1800, κάποιος εκεί τότε, – υπήρχαν πολλοί λησταί, όπως είναι γνωστό, που στήνανε καρτέρι στα σταυροδρόμια, και λήστευαν τους περαστικούς,- κάποιος λοιπόν απ’ αυτούς τους αρχιληστάς είχε βάλει μερικούς συντρόφους, να στήνουν το καρτέρι τους σε ένα σταυροδρόμι που ήτο αναγκαστικό πέρασμα για τους περαστικούς πεζοπόρους, από τη μια πόλη στην άλλη. Και όποιος περνούσε, είτε ήταν μόνος του, είτε ήταν δύο είτε τρείς, τους λήστευαν.

Και μετά τους άφηναν να φεύγουν, δεν τους έκαναν κακό. Δεν τους τραυμάτιζαν, δεν τους κακοποιούσαν.

Κάποτε πέρασε απ’ αυτό το σταυροδρόμι και ένας άγιος μοναχός. Εκείνος, – τον σταμάτησαν βέβαια και τον λήστεψαν, τι να πάρουν από έναν μοναχό, τέλος πάντων, ό,τι είχε – δεν έφυγε. Παρακάλεσε τους ληστάς να τον οδηγήσουν στο λημέρι του αρχηγού τους, – λέει «τι τον θέλεις;»
-Α, λέει, θα σας πω κάτι πολύ σπουδαίο. Σε λίγο θα περάσει ένας πολύ μεγάλος και πλούσιος έμπορος φορτωμένος διαμάντια, αλλά, θέλω να του πω  πώς θα είναι ντυμένος, για να τον καταλάβετε, γιατί θάχει μαζί του πολλά τα κουρέλια. 

Έτσι και έγινε, όχι για να μην του χαλάσουν το χατίρι, αλλά για τις απολαβές που θα είχε. 

Τον πήγαν λοιπόν.. μόλις συναντήθηκε ο μοναχός με τον αρχιληστή, του λέγει ότι θα καλέσεις όλους τους ανθρώπους εδώ, για να τους πω αυτό το μεγάλο νέο, διότι είναι πολύ σπουδαίο.
Πράγματι λοιπόν, εκείνος τους μάζεψε.
Α, λέει, κάποιος λείπει. Να μου τον φέρετε κι αυτόν εδώ.
Λέει, τι τον θέλεις, αυτός μαγειρεύει τώρα για το μεσημέρι.
Όχι, να τον φέρετε.
Πάνε λοιπόν, εκείνος δεν ήθελε να ’ρθεί, και τον άρπαξαν με το ζόρι, και τον έφεραν μπροστά στο μοναχό.
Μόλις ο μάγειρας αντίκρισε τον μοναχό, δεν ήθελε να τον βλέπει.
Αλλά ούτε και ο μοναχός γύρισε να τον δει.
Αντιθέτως ο μάγειρας άρχισε να τρέμει, να τρέμει πολύ.
Τον ρωτάει λοιπόν ο μοναχός.
- Γιατί τρέμεις μάγειρα;
- Ε, – αναγκάστηκε εκείνος να ομολογήσει, – ότι ήταν διάβολος που είχε μετασχηματιστεί σε άνθρωπο, για να παρακολουθεί από κοντά αυτόν τον αρχιληστή.
Ο αρχιληστής όμως αυτός, είχε μια πολύ καλή συνήθεια.
Προσευχόταν στην Παναγία καθημερινά. Και πώς προσευχόταν; – λέει.
Διάβαζε κάθε μέρα τους Χαιρετισμούς. Πρωί και μεσημέρι και βράδυ. Την καλή αυτή συνήθεια την πήρε απ’ τη μάνα του. Την πήρε απ’ το σπίτι του, που του είχε μάθει τους Χαιρετισμούς από μικρό παιδί, και έτσι τους ήξερε από στήθους. Δηλαδή από μνήμης, και τους έλεγε χωρίς να τους διαβάζει.
Βέβαια, αργότερα πήρε τον κακό το δρόμο κι έγινε ληστής, παρά ταύτα όμως, τους Χαιρετισμούς δεν τους είχε αφήσει ούτε μια μέρα. Έτσι η Παναγία βρισκόταν κοντά του και τον φύλαγε.
Και τον φύλαγε επειδή περίμενε μια ευκαιρία η Παναγία για να τον σώσει, να τον φέρει σε μετάνοια, ν’ αλλάξει ζωή, να σωθεί.
Ο μάγειρας διάβολος, είχε σταλεί πάλι απ’ τον αρχισατανά για να τον σκοτώσει και να πάρει την ψυχή του στην Κόλαση. Δεν μπορούσε όμως γιατί τον εμπόδιζαν οι Χαιρετισμοί της Παναγίας. Περίμενε λοιπόν μια ευκαιρία. Ποια; Το πότε θα ξεχνούσε έστω και μία φορά, έστω και μια μέρα, να απαγγείλει ο αρχιληστής τους Χαιρετισμούς της Παναγίας. Τότε θα ήταν αφύλακτος από την προστασία Της, θα προκαλούσε για τη μοιρασιά, ανάμεσα στους ληστάς και τους συντρόφους του κάποια φασαρία, εκείνοι με την προτροπή βέβαια του διαβόλου μάγειρα, θα τον σκότωναν και έτσι θάπαιρνε την ψυχή του στην Κόλαση. 

Μα η Παναγία τον προστάτευε και τον προστάτευε χάριν των Χαιρετισμών. Μπορεί να ήτο ληστής, αλλά δεν ήταν φονιάς. Παρά ταύτα όμως τους Χαιρετισμούς δεν τους άφησε. Μπορεί η ζωή του να ήτο άσχημη, να ήτο κακή, να ήτο αντιευαγγελική αλλά ο Θεός όμως που δεν θέλει το θάνατο του αμαρτωλού ως το επιστρέψαι και ζείν αυτόν, και ακούγοντας και τις μεσιτίες και τις παρακλήσεις της Παναγίας Μητρός Του, του έδωσε την ευκαιρία για να σωθεί. Μόλις λοιπόν ο αρχιληστής άκουσε αυτή την ομολογία από τον μάγειρο διάβολο, αμέσως φωτίσθηκε. Κατάλαβε τα τραγικά του λάθη. Τις αμαρτίες του, και κείνη τη στιγμή μετανόησε, και σώθηκε. 

Η μετάνοιά του συγκλόνισε και τους άλλους ληστάς, τους συντρόφους του, και με τις οδηγίες του αγίου εκείνου μοναχού όλοι τους οδηγήθηκαν στο μεγάλο μυστήριο της ευσπλαχνίας του Θεού, δηλαδή στην Ιερά Εξομολόγηση. Και με την έμπρακτη αποκατάσταση όλων των κλοπιμαίων, όλοι οι λησταί μαζί με τον αρχιληστή εσώθησαν.
Τους έσωσαν οι Χαιρετισμοί της Παναγίας.
Οι Χαιρετισμοί λοιπόν χριστιανοί μου, έχουν τεράστια σωτηριώδη σημασία, όταν τους διαβάζουμε ή τους απαγγέλουμε κάθε βράδυ με πίστη και ευλάβεια. Μας χαρίζουν την πλέον αποτελεσματική βοήθεια στην προσπάθειά μας και στον αγώνα που κάνουμε κάθε μέρα, για να νικήσουμε τα πάθη μας. Για να νικήσουμε το κακό, την αμαρτία και τον διάβολο.
Άλλωστε Εκείνη μας προτρέπει και μας λέγει «φωνάξτε με», ή «φωνάζετέ με», «φωνάζετε το όνομά μου, και γω θα σας βοηθώ πάντοτε».
Να με καλείτε ή με το «Υπεραγία Θεοτόκε βοήθει μοι», ή με το «Υπεραγία Θεοτόκε βοήθησέ μας», ή «σώσον με», ή «σώσον ημάς». Άλλωστε είναι και λειτουργικός ύμνος. Κάθε φορά που αναφέρουμε το όνομα της Παναγίας μας στη Θεία Λειτουργία, στον όρθρο ή τον εσπερινό, οι ιεροψάλτες μας να απαντούν «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς». 

«Και γω θα έλθω», μας υπόσχεται η Παναγία, «θα σας βοηθήσω, και θα σας βοηθήσω σε όλες σας τις ανάγκες, σε όλους τους πειρασμούς της ζωής σας, στα βάσανα, στις θλίψεις και στις στεναχώριες. Θα είμαι πάντοτε κοντά σας. Μεσίτρια ακόμα και όταν θα βγαίνει η ψυχή σας, για να σας φυλάξω από τα εναέρια δαιμόνια. Αλλά και στη Δευτέρα Παρουσία του Υιού μου και Κριτού των πάντων και κει θα είμαι κοντά σας.»
Άλλωστε αυτό θα το δούμε σε λίγο, όταν θα απαγγείλουμε την προσευχή στην Υπεραγία Θεοτόκο που αρχίζει με το «Άσπιλε, αμόλυντε».
Χριστιανοί μου, ας αγαπήσουμε αυτή την προσευχή των Χαιρετισμών,
και την επίκληση του ονόματός Της, και τότε εκείνη θα ανοίξει την πόρτα του Παραδείσου και θα μας σώσει.
Το εύχομαι εις όλους σας,
και σεις να το εύχεστε σε μένα,
Αμήν.

agia-varvara.blogspot.gr

 http://www.paterikiorthodoxia.com/

Μαρτυρία:Πῶς ὁ γέροντας Παϊσιος ὑποδέχθηκε στο κελί του τούς ὑποψήφιους δολοφόνους του!

 

 

ΜΑΡΤΥΡΙΑ: ΠΩΣ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΥΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΣΤΟ ΚΕΛΙ ΤΟΥ ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΟΥ!!!
 Μια συγκλονιστική μαρτυρία του Τσούμπεκα Κωνσταντίνου, Υποπτέραρχου ε.α (Αθήνα), που περιέχεται στο βιβλίο «Μαρτυρίες Προσκυνητών – Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης» (Νικολάου Ζουρνατζόγλου, Εκδόσεις «Αγιοτόκος Καππαδοκία»), σελ. 166 – 167:

Ήταν η 19η Δεκεμβρίου 1992 και πήγαμε, τέσσερεις συνάδελφοι, στο Άγιον Όρος για ένα τριήμερο. Με το παλιό ημερολόγιο ήταν του Αγίου Νικολάου. Αφού επισκεφθήκαμε κάποιον παππούλη που γιόρταζε, αποφασίσαμε να πάμε και στον πατέρα Παϊσιο.

Όταν φθάσαμε στο κελλί του, δεν υπήρχε ψυχή και υποθέσαμε πως ο παππούλης θα έλειπε. Αφού καθίσαμε και φιλευτήκαμε με ό,τι είχε στο τσίγκινο δισκάκι του, ξεκινήσαμε να φύγουμε. Τότε άνοιξε η πόρτα και, παρότι είμασταν και οι τέσσερεις με τα πολιτικά, ακούσαμε τον παππούλη να λέει:«Βρε, καλώς τα παιδιά, καλώς τους αεροπόρους!». Ταραχθήκαμε, κοιτάξαμε ο ένας τον άλλον και δεν πιστεύαμε στ’ αυτιά μας, πώς ήταν δυνατόν, χωρίς να φοράμε στολή, να μας αναγνωρίσει. Με χαρά μπήκαμε στο απλό δωμάτιό του, καθίσαμε στον πάγκο και συζητήσαμε περίπου μιάμιση ώρα.

Ξεκινήσαμε με τα στρατιωτικά θέματα. Είπαμε για την πολεμική μας αεροπορία, για τα αεροπλάνα που πετούσαν και τον ενοχλούσαν κατά τη διάρκεια της προσευχής του. Μιήσαμε για πολιτική, μιλήσαμε για τον Θεό, μιλήσαμε για πάρα πολλά πράγματα. Φτάσαμε στο Σκοπιανό, το θέμα που μας έκαιγε, και μας είπε ότι η κατάληξή του – το άφησε λίγο ασαφές – δε θα είναι εις βάρος μας, αλλά δε θα είναι και υπέρ ημών.

Μου έκανε τρομερή εντύπωση, όταν μας είπε ότι κάποιοι είχαν βάλει ανθρώπους να τον σκοτώσουν.Ο λόγος ήταν ότι οι ενέργειες του Γέροντα για σοβαρά θέματα χαλούσαν τα σχέδια κάποιων δυνάμεων και γι’ αυτό ήθελαν να βγάλουν τον παππούλη από τη μέση. Πλήρωσαν τρεις δολοφόνους, λοιπόν, για να πάνε στο Άγιον Όρος και να τον σκοτώσουν. Ο παππούλης το είχε καταλάβει. Την ημέρα που θα πήγαιναν, προσευχήθηκε, φόρεσε το σχήμα του και το πολυσταύρι στο στήθος και τους περίμενε. 

Όταν αυτοί ήρθαν, τους είπε: «Καλώς τα παλληκάρια. Τον τάφο μου τον έχω έτοιμο. Δε θα κουραστείτε. Μόνο σας παρακαλώ, όταν θα με σκοτώσετε, ρίξτε μου και μερικές φτυαριές χώμα, να μη μείνω έτσι, μέσα στον τάφο χωρίς χώμα». 

Αυτοί αμέσως χλώμιασαν, άφησαν τα όπλα και τράπηκαν σε φυγή. Τότε ο Γέροντας ευχαρίστησε το Θεό, γιατί του έδωσε παράταση ζωής.

http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr

16 μήνες στην φυλακή ο Αχρίδος Ιωάννης

 

του Θωμά Αναστασιάδη

 

 

Σήμερα ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων κ.κ.Ιωάννης, συμπλήρωσε δέκα έξι (16) μήνες κρατούμενος στις φυλακές της FYROM. Kι επειδή δεν κάνουμε τίποτε για τον ΠΑΝΑΞΙΟ αυτόν μαρτυρικό Ιεράρχη, ο οποίος και μέσα στα δεσμά του προσεύχεται για όλους μας, ακόμη και για τους σταυρωτές του, του στέλνουμε αυτό το σκίτσο, που βρήκαμε στο internet, και παριστάνει ένα δάκρυ ανάμεσα στα συρματοπλέγματα, το οποίο ζωγράφισε νεαρός κρατούμενος στις Ελληνικές φυλακές Αυλώνας.
Θεσσαλονίκη 12 Απριλίου 2013    

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Ε.Ο.Μ. ΣΕ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΜΗ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ

ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΑΡΝΗΣΗΣ «ΔΩΡΕΑΣ» ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

 

 

Ἐδῶ καί δύο μῆνες περίπου, διεξήχθη ἕνας μικρός μαραθώνιος μέ 2 ἐπιστολές μου πρός τόν Ε.Ο.Μ. ( Ἐθνικός Ὀργανισμός Μεταμοσχεύσεων ), μέ 1 κοινή ἐπιστολή πρός δύο ἀρμόδιους Ὑπουργούς ( Ὑπουργό Ὑγείας καί Κοινωνικῆς Ἀλληλεγγύης κ. Ἀνδρέα Θ. Λυκουρέντζο καί Ὑπουργό Δικαιοσύνης Διαφάνειας καί Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Ἀντώνη Ρουπακιώτη ) καί μέ δημοσιεύσεις στό διαδίκτυο, σχετικά μέ τήν μή καταστρατήγηση τῶν δηλώσεων ἄρνησης «δωρεᾶς» ὀργάνων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.

Παραθέτω ἐνδεικτικά στά παρακάτω link ὅλες τίς ἐπιστολές μου, οἱ ὁποῖες παράλληλα δημοσιεύθηκαν καί στό διαδίκτυο σέ διάφορα sites:

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_7393.html

http://anavaseis.blogspot.gr/2013/03/blog-post_859.html

 

Στίς 04-04-2013 ἔλαβα τήν κάτωθι ἐπιστολή-ἀπάντηση ἀπό τόν Ὀργανισμό Μεταμοσχεύσεων ( Ε.Ο.Μ. ), ὑπογεγραμμένη ἀπό τόν Πρόεδρο τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ε.Ο.Μ. κ. Ἀναστάσιο Χατζῆ. Τήν παραθέτω ( χωρίς τά στοιχεῖα μου, τά ὁποῖα γνωρίζει ὁ κάτοχος τῆς ἱστοσελίδας πού φιλοξενεῖ τήν ὑπόθεσή μου ):

PDF ἤ WORD

 

Ἡ ἀπάντηση τοῦ Ε.Ο.Μ., ἐκ πρώτης ὄψεως δίνει μία θετική ἀνάσα σέ κάθε Ἕλληνα πολίτη πού δέν ἐπιθυμεῖ νά γίνει «δότης» καί «λήπτης» ὀργάνων, σέ περίπτωση «ἐγκεφαλικοῦ θανάτου»:    

α) Γιατί ἀπό τό κείμενο τῆς ἐπιστολῆς προκύπτει πώς: δέν θά καταστρατηγεῖται ἡ ἀρνητική δήλωση, ἀκόμη κι ἄν  ὑπάρξει συναίνεση συγγενοῦς καί γενικῶς δέν θά καταστρατηγεῖται καθολικά ὅπως ἀναφέρει.

β) Γιατί ἔχουμε ἐπίσημα ἐγγράφως καί ὑπογεγραμμένα αὐτήν τήν διασφάλιση-ἐπιβεβαίωση ἀπό πλευρᾶς τοῦ Ε.Ο.Μ. πού σημειωτέον εἶναι ἐπίσημος δημόσιος φορέας τοῦ Κράτους καί ὁ ὁποῖος  φαίνεται νά καθησυχάζει τούς πολίτες πού θά συντάξουν ἀρνητική δήλωση.

 

ΟΜΩΣ:

παρά τίς ἔγγραφες κι ἐνυπόγραφες διασφαλίσεις τοῦ Προέδρου τοῦ Ε.Ο.Μ. σχετικά μέ τόν Νόμο περί μεταμοσχεύσεων, καταθέτω τίς ἑξῆς προτάσεις:

             

 

 

1)                  Καλό θά ἦταν κατά τή γνώμη μου, οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀρνητές «δωρεᾶς» ὀργάνων, νά δώσουν ἀντίγραφο τῆς παρούσης ἐπιστολῆς-ἀπάντησης τοῦ Ε.Ο.Μ. στόν δικηγόρο τους,  καθώς καί τῆς ἀρνητικῆς δήλωσής τους, γιά καλύτερη κατοχύρωσή τους ( ἐπίσης νά ἐνημερώσουν συγγενεῖς και φίλους )!

2)               Καλό ἐπίσης θά ἦταν κατά τή γνώμη μου, νά ἀναλάβουν δράση ἐνδιαφερόμενοι πολίτες ( νομικοί κυρίως ), ὥστε νά ἐξασφαλιστεῖ ἡ ρητή ἀναφορά τῆς μή καταστρατήγησης τῆς ἀρνητικῆς δήλωσης «δωρεᾶς» ὀργάνων τῶν πολιτῶν στό Νόμο καί μάλιστα ὄχι μόνο σέ περίπτωση συναίνεσης συγγενοῦς, ἀλλά καί ΚΑΘΟΛΙΚΑ, δηλαδή σέ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ! Μόνο τότε πραγματικά θά νιώθουμε οἱ πολίτες ἀσφαλεῖς!

 

Κατά πᾶσα πιθανότητα, θά ἀσχοληθῶ μέ αὐτό τό φλέγον θέμα καί νομικά, καθώς καί μέ ἐκ νέου ἐπαφές μέ τούς ἀρμόδιους Ὑπουργούς (Ὑγείας καί Κοινωνικῆς Ἀλληλεγγύης καί Ὑπουργό Δικαιοσύνης Διαφάνειας καί Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ), ἀπό τούς ὁποίους δέν ἔχω λάβει ἀκόμη ἀπαντήσεις-τοποθετήσεις καί διασφαλίσεις γιά τό συγκεκριμένο ζήτημα.

Πρέπει κάποτε ἡ Ἐπίσημη Πολιτεία, νά ἀναλάβει τίς εὐθύνες της ὥστε νά τηρεῖται πλήρης διαφάνεια  στούς Νόμους καί νά ἐξασφαλίζονται τά δικαιώματα καί οἱ εὔλογες ἐλευθερίες τῶν πολιτῶν της μέ τόν καλύτερο δυνατό τρόπο, μάλιστα γιά ἕνα τόσο σοβαρό ζήτημα, κυριολεκτικά ζωῆς καί θανάτου!

 

Θά ὑπάρχει ἐνημέρωση, κάθε φορά πού θά προκύπτουν νέες ἐξελίξεις ἐπί τοῦ θέματος.

 

πηγή εἰκόνας: http://neaproia.files.wordpress.com/2011/04/25ce25bc25ce25b525cf258425ce25b125ce25bc25ce25bf25cf258325cf258725ce25b525cf258525cf258325ce25b7.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ: ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣΩΝΟΣ

 

Ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ» 

Τοῦ πρωτ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ,

1. Ὁ Τεκτονισμὸς/Μασονία εἶναι ἐμβόλιμο μέγεθος στὴν ἑλληνορθόδοξη
κοινωνία, ποὺ παρασιτεῖ στὸ σῶμα της, μὲ συνέπειες ὀδυνηρὲς γιὰ τὴν
συνοχὴ καὶ ταυτότητά της. Τὸ σημαντικότερο: Ὁ Τεκτονισμὸς εἶναι τοκετὸς
ξένων ὠδίνων, ξένος τελείως πρὸς τὴν ταυτότητα τοῦ Γένους/Ἔθνους μας,
καὶ μάλιστα στὴν οὐσία του μὴ συμβατὸς μὲ αὐτήν. Ἔτσι, ἐνεργεῖ τὸν
ἰδεολογικὸ διαμελισμὸ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, κυρίως στὰ «ὑψηλότερα»
κοινωνικὰ στρώματά της, συμβάλλοντας στὴ διαιώνιση καὶ τὸ βάθεμα τοῦ
ἰδεολογικοῦ μας διχασμοῦ. Ἡ δράση του (ἀπὸ τὸν 18ο αἰώνα) στὸν δικό μας
γεωγραφικὸ χῶρο ἐθεμελίωσε τὴν βεβαιότητα ὅτι ἡ Μασονία ταυτίζεται μὲ
τὸν ἀποκρυφισμὸ καὶ τὴν σκοτεινότητα λειτουργίας καὶ ἐνέργειας, κάτι ποὺ
ὑποστασιώνεται στὴ γνωστὴ στὰ Ἰόνια Νησιὰ καὶ ἀπαξιωτικὴ γιὰ κάποιον
διατύπωση• «σὰν μασόνος»...

Ὁ Ἑλλαδικὸς Τεκτονισμὸς ἔχει προέλευση ἀγγλική. Τὸ βρετανικὸ στοιχεῖο,
ὅποια καὶ ἂν ἦταν ἡ δραστηριότητά του ἐπιδόθηκε στὴν ἵδρυση (ἀγγλικῶν)
τεκτονικῶν στοῶν. Ἡ «ἱεραποστολικὴ» αὐτὴ κινητικότητα ἐνίσχυε οὐσιαστικὰ
καὶ τὴν προώθηση τῆς βρετανικῆς πολιτικῆς. Τὰ ἀρχειακὰ στοιχεῖα
διαψεύδουν τὸν περὶ τοῦ ἀντιθέτου ἰσχυρισμὸ τῶν δικῶν μας τεκτόνων, πρὸ
πάντων τὰ ἀρχεῖα τοῦ Colonial Office (ὑπουργείου ἀποικιῶν) γιὰ τὰ
Ἑπτάνησα (1814-1864). Ἡ πρώτη Στοὰ στὴν «καθʼ ἡμᾶς Ἀνατολὴν» ἱδρύθηκε
στὴ Σμύρνη μὲ πρωτοστάτη σὲ αὐτὴν τὴν κατεύθυνση τὸν ἐπιφανή τέκτονα Ἀλέξανδρο Ντρυμόν. Ἀπὸ τὴ Σμύρνη ἐξαπλώθηκαν οἱ Στοὲς
στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ τὴν ἵδρυση καὶ ἐκεῖ Στοᾶς τὸ 1848. Τὸ εὐρωπαϊκὸ
πολιτιστικὸ κλίμα καὶ ἡ κοσμοπολίτικη πληθυσμιακὴ σύνθεση εὐνοοῦσαν τὴν
εἰσαγωγὴ νέων ἰδεῶν, ποὺ ἔβαινε παράλληλα μὲ τὴν ἀποδυνάμωση τῆς
χριστιανικῆς πίστης καὶ τοῦ συνδέσμου μὲ τὴν ὀρθόδοξη παράδοση. Δὲν
εἶναι συνεπῶς περίεργο, ποὺ τέκτονες κατεῖχαν θέσεις καὶ σὲ αὐτὸ τὸ
Φανάρι καὶ τὸ Πατριαρχεῖο ἤδη περὶ τὸ 1755. Στὰ τέλη τοῦ 18ου αἰώνα, ἐξ
ἄλλου, εἶχαν ἱδρυθεῖ Στοὲς στὴν Ἀθήνα, τὴν Ζαγορά, τὰ Ἀμπελάκια, τὰ
Ἰωάννινα καὶ τὰ Ἰόνια Νησιὰ (πρῶτος «ἀπολογητὴς» τοῦ τεκτονισμοῦ στὴν
Ζάκυνθο ὁ κληρικὸς Ἀντώνιος Κατήφορος). Ὁ Τεκτονισμὸς στηριζόταν κυρίως
στὸ ἀστικὸ στοιχεῖο, κινήθηκε δὲ στὸν χῶρο τῶν λογίων, τῶν ἐμπόρων καὶ
τῶν Φαναριωτῶν.

2. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στὸ ἑλληνόφωνο τμῆμα της, ἔλαβε νωρὶς θέση
ἀπέναντι στὸ Τεκτονισμὸ καὶ τὴν ἀπειλή του, γιὰ τὴν ἑλληνορθόδοξη
παράδοση, τὴν ὁποία ἀναιρεῖ καὶ μόνη ἡ παρουσία του. Ἡ πρώτη θεωρητικὴ
καταδίκη τοῦ Μασονισμοῦ στὸ κλίμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἔγινε
σχεδὸν σύγχρονα μὲ τὴν ἵδρυση Στοῶν του. Μαρτυρία ἁγιορείτικου
χειρογράφου ὑποστηρίζει τὴν ἔκδοση συνοδικοῦ καταδικαστικοῦ γράμματος τὸ
1745. Ἀποκήρυττε τοὺς τέκτονες ὡς «ἀθέους», μὲ τὴν γνωστὴ ἔννοια ποὺ
εἶχε ἡ λέξη ἤδη στὴν Καινὴ Διαθήκη (Ἐφεσ. 2, 12), ὡς ἀρνούμενους δηλαδὴ
τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεό, στὸ πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ πατριαρχικὸς
ἀφορισμός, ἐξ ἄλλου, τοῦ 1793 (Νεόφυτος Β΄) συμπεριελάμβανε «τοὺς
Βολταίρους καὶ Φρανκμαζόνας καὶ Ροσσοὺς καὶ Σπινόζας» –τοὺς πρωτεργάτες
δηλαδὴ τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης. Πρέπει δὲ ἐδῶ νὰ ὑπογραμμιστεῖ ὅτι ὁ
Τεκτονισμὸς καὶ ἡ εἰσβολή του στὸ χῶρο τῆς Ρωμαίϊκης Ἐθναρχίας ἐπηρέασαν
καὶ τὴ στάση της ἔναντι τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης καὶ τῶν Ἰδεῶν της.
Ἄλλωστε, καὶ ὁ Ναπολέων μὲ τοὺς ἀδελφούς του ἦσαν διακεκριμένοι
τέκτονες. Κατὰ τὸν καλὸ γνώστη τῶν πραγμάτων Στῆβεν Ράνσιμαν, «οἱ ἰδέες
τοῦ Τεκτονισμοῦ τὸν ΙΘ΄ αἰ. ἦσαν ἐχθρικὲς πρὸς τὶς ἀρχαῖες ἐκκλησίες».
Μὲ τὴν εἰσχώρηση μάλιστα καὶ μερικῶν Ἑλλήνων ἐκκλησιαστικῶν στὴ Μασονία
ἐπιτεύχθηκε ἡ «ἐξασθένιση τῆς ἐπιρροῆς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας».

Πρό ἐτῶν συνεξέδωσα μὲ τὸν ἐκλεκτὸ φιλόλογο κ. Χαράλαμπο Μηνάογλου πολλὰ
καὶ καλὰ ὑποσχόμενο, ἕνα ἔργο τοῦ 1782, γραμμένο ἀπὸ τὸν Ἀγάπιο Κολλυβὰ
Παπαντωνάτο, μὲ τίτλο «Ἀνατροπὴ τῆς Φραγμασονικῆς πίστεως». Τὸ ὀγκῶδες
αὐτό ἔργο δείχνει μία προχωρημένη καὶ τεκμηριωμένη γνώση τοῦ Μασονισμοῦ,
ποὺ μάλιστα ἀντιμετωπίζεται ὡς θρησκεία, ἀναιρετική τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ
γενικά τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Τὸν 19ο αἰώνα ὁ Τεκτονισμός, ἡ φιλοσοφία καὶ οἱ ἐπιδιώξεις του, ἀλλὰ καὶ
ἡ μέθοδός του, ἔγιναν πλέον σαφῆ στὰ ἀγγλοκρατούμενα Ἑπτάνησα. Τὸ 1839
συνέταξε πολυσέλιδη (ἀνέκδοτη ἀκόμη, ἀλλὰ παρουσιασμένη ἐπιστημονικὰ)
ἀναίρεση τοῦ Τεκτονισμοῦ, ὁ τότε Ἔφορος (1837-1839) –πρύτανις– τῆς
Ἰονίου Ἀκαδημίας καθηγητὴς τῆς Θεολογίας, ἱερομόναχος Κωνσταντῖνος
Τυπάλδος- Ἰακωβάτος (1795-1867), ὁ μετέπειτα πρῶτος σχολάρχης τῆς Ἱ.
Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης (Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο). Εἶναι γνωστή
ἐπίσης ἡ ἀντιμασονικὴ δράση τοῦ Κοσμᾶ Φλαμιάτου (†1852) καὶ τοῦ Ἀποστ.
Μακράκη (†1905), ὅπως κατὰ τὸν 20ο αἰώνα τὰ ἀντιμασονικά ἔργα τοῦ
Καθηγητοῦ Παν. Τρεμπέλα, τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, τοῦ Ν.
Ψαρουδάκη, τοῦ Κ. Τσαρούχα, τοῦ Β. Λαμπρόπουλου, τοῦ Ν. Φιλιππόπουλου
κ.ἄ.

3. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν πολυδημοσιευμένη Ἐγκύκλιό της τοῦ 1933,
μετὰ τὴν γνωμάτευση τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν, τηρεῖ στάση σαφῆ καὶ
ρωμαλέα. Μὲ βάση τὰ κείμενα τῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσης καὶ τὰ βιβλία τοῦ
Τεκτονισμοῦ ἀκολουθεῖ τὴν ἄποψη τῆς Διορθόδοξης Ἐπιτροπῆς (Ἅγιον Ὄρος,
1930) και «καταδικάζει» τὸν Τεκτονισμό, ὅπως θὰ πράξει καὶ μὲ ἄλλα
κείμενά της τὸ 1972, 1984 καὶ 1996. Ἤδη, τὸ 1933 ἡ Ἱερὰ Σύνοδος δέχεται
τὸν χαρακτήρα τοῦ Τεκτονισμοῦ ὡς θρησκείας, ἐπιμένοντας στὴν
ἐπικινδυνότητά του. «Ἡ Μασονία -δηλώνεται- δὲν εἶναι ἁπλῆ τις
φιλανθρωπικὴ ἕνωσις ἢ φιλοσοφικὴ σχολή, ἀλλʼ ἀποτελεῖ μυσταγωγικὸν
σύστημα, ὅπερ ὑπομιμνήσκει τὰς παλαιάς ἐθνικάς θρησκείας ἢ λατρείας, ἀπὸ
τῶν ὁποίων κατάγεται καὶ τῶν ὁποίων συνέχειαν καὶ ἀναβίωσιν ἀποτελεῖ.
Τοῦτο ὄχι ἁπλῶς ὁμολογοῦσιν, ἀλλὰ καὶ ἐναβρυνόμενοι διακηρύττουσιν αὐτοὶ
οἱ πρόκριτοι τῶν ἐν ταῖς Στοαῖς διδασκάλων…». Τὰ συμπέρασμα: «Οὕτως ἡ
Μασονία ἀποδεδειγμένως τυγχάνει θρησκεία μυστηριακή, ὅλως διάφορος,
κεχωρισμένη καὶ ξένη τῆς Χριστιανικῆς Θρησκείας».

Βέβαια αὐτὰ τὰ ἀρνοῦνται ἐπισήμως οἱ Τέκτονες, διαφωνοῦν ὅμως πρὸς τὰ
ἴδια τὰ κείμενα καὶ τὶς κατὰ καιροὺς διακηρύξεις γνωστῶν τεκτόνων. Ἀλλὰ
καὶ ἡ Διορθόδοξη Διάσκεψη τοῦ 1930 ἐχαρακτήρισε τὴν Μασονία «ὡς σύστημα
ἀντιχριστιανικὸν καὶ πεπλανημένον». Ὑπάρχει δηλαδὴ ἀδιατάρακτη συνέχεια
στὴν περὶ Μασονίας ἀντίληψη καὶ στάση τῆς Ἐκκλησίας μας. Τὸ 1782 καὶ ὁ
Ἀγάπιος Παπαντωνάτος εἶχε δηλώσει: «Ἡ φραγμασονικὴ πίστις εἶναι ἡ πλέα
ἀσεβεστέρα καί ἡ πλέα ἐπιβλαβεστέρα εἰς τὸ ἀνθρώπινον γένος ἀπὸ ὅσας
ἀσεβείας ἐστάθησαν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ αἰῶνος ἕως τῆς σήμερον». Καταλήγει
δὲ στὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ εκτονισμὸς εἶναι ἀντιχριστιανικὸς καὶ πλήρης
ἀνατροπὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ Μασονία μὲ τὸν συγκρητιστικὸ της χαρακτήρα («ὅλα στὸ
ἴδιο τσουκάλι») λειτουργεῖ ὡς ὑπερθρησκεία ὑπέρθεος ὁ θεὸς της
Μ.Α.Τ.Σ.=Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος), πού καταβροχθίζει τὰ διάφορα
θρησκεύματα ὅσο καὶ ἂν ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν τὰ θίγει. Ἰδιαίτερα τὸ
ἀσυμβίβαστο μὲ τὴν Μασονία ἰσχύει γιὰ τὸν (ὀρθόδοξο) Χριστιανό, διότι
ἰσοπεδώνει τὸν Χριστό μας, ταυτίζοντάς τον μὲ διάφορους «μύστες»,
ἀρνούμενη βάναυσα τὴν μοναδικότητα καὶ ἀποκλειστικότητα (Πράξ. 4,12) στὴ
σωτηρία, τοῦ μόνου Ἀληθινοῦ Θεοῦ, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ΜΟΝΟΣ μπορεῖ
νὰ ὁδηγήσει στὴν θέωση ὡς ἕνωση μαζί Του. Διότι ὁ Χριστός δίνει στὸν
ἄνθρωπο ὡς Θεάνθρωπος, ὅ,τι Αὐτὸς ἔχει, δηλαδὴ θεότητα, τὴν ἄκτιστη καὶ
θεοποιὸ Χάρη Του. Ἀντίθετα, ὁ Χριστὸς μας χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἐπιφανή
τέκτονα (Βρατσάνος) «ὁ μεγάλος Ναζωραῖος Μύστης». Στὸ βιβλίο του («Τὸ
βιβλίο τοῦ Μαθητοῦ») σημειώνει: «Ὁ σημερινὸς τέκτων γνωρίζει καλά, ὅτι ἡ
μύησίς του στὰ τεκτονικὰ μυστήρια τὸν ἔκαμε τέκτονα ὅμοιο μὲ τὸν
Ποσειδῶνα καὶ τὸν Ἀπόλλωνα καὶ τὸν Ἀμφίωνα καὶ τὸν Χριστό». Ὁ ἰσχυρισμὸς
ἄρα Ἑλλήνων τεκτόνων, ὅτι παραμένουν πιστοὶ ὀρθόδοξοι χριστιανοί,
ἀποδεικνύει ἤ ὅτι ἀγνοοῦν τὸν Χριστιανισμὸ στὸ σύνολό του ἢ ὅτι εἶναι
ἀπατεῶνες. Τρίτον δὲν ὑπάρχει! Γι’ αὐτὸ καὶ ἰσχύει πάντοτε τὸ ἀσύμπτωτο
καὶ ἀσυμβίβαστο τῆς ἰδιότητας τοῦ Τέκτονος μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ
(ὀρθοδόξου) Χριστιανοῦ, κατὰ τὶς διακηρύξεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μας, ποὺ
ἐπαναβεβαιώθηκαν ἀπὸ τὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο κυρὸ Χριστόδουλο τὸ 1988
μὲ ἕνα ἐγκύκλιο κείμενό του μὲ τίτλο: «Γιατί δὲν μπορεῖ νὰ εἶμαι
μασῶνος. Ὡς Ἕλλην καὶ Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀνήκω στὴν
Μασωνία». Τὸ κείμενο αὐτὸ παραθέτει δέκα σημεῖα, ποὺ αἰτιολογοῦν τὴν
ἀποστροφή του στὴ μασονικὴ ἰδιότητα. Στὸ σημεῖο 10 γράφει
συμπερασματικά: «Ἡ Μασωνία κατὰ τὴν Ἐκκλησία μας, εἶναι σύστημα
ἀντιχριστιανικὸν καὶ πεπλανημένον, διὰ τοῦτο καὶ δὲν συμβιβάζεται ἡ
ἰδιότης τοῦ Χριστιανοῦ μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ Μασώνου. Οἱ πιστοὶ ὀφείλουν
νὰ ἀπέχουν τῆς Μασωνίας, καὶ ὅσοι παρεπλανήθησαν καλοῦνται νὰ
μετανοήσουν καὶ ἐπανέλθουν στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας».
Καὶ ἡ ἀκροτελεύτια φράση τοῦ κειμένου: «Ἂν γίνω μασῶνος, πρέπει νὰ παύσω
νὰ εἶμαι Ὀρθόδοξος καὶ Ἕλλην»! Συνεπῶς, οὐδὲν πρόβλημα θὰ ὑπάρξει, ἂν ἡ
Ἱεραρχία μας, γιὰ μία ἀκόμη φορά, ἀνανεώσει τὶς παλαιότερες διακηρύξεις
της γιὰ τὴν Μασονία.

Συμπερασματικά, δέν μπορεῖ νά τίθεται τό ἐρώτημα, ἄν ὁ Μασονισμός ἔχει
καταδικασθεῖ ἀπό τήν Ἐκκλησία μας. Διότι ἔχει ἐλεγχθεῖ ἐπανειλημμένα,
καί μάλιστα ὡς συγκρητιστική πολιτικοθρησκευτική πολυεθνική Ὀργάνωση,
ἀσυμβίβαστη πρός τόν Χριστιανισμό ὡς Ὀρθοδοξία. Τόν πολιτικό του ρόλο
σήμερα πραγματοποιεῖ ἡ Λέσχη Bilderberg, πού ἔχει αἰχμαλωτίσει τήν
πλειονότητα τῶν πολιτικῶν δυνάμεων τοῦ τόπου μας.

Πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 30/3/2012

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr

Φεύγει ο σταυρός από την Ελληνική Σημαία;

 

Λουρίδες η… «νέα» Σημαία σε πολλές πόλεις κατά την Παρέλαση της 25ης Μαρτίου Έντονή αρχίζει να γίνεται το τελευταίο διάστημα η φημολογία ότι έχουν σκοπό να αλλάξουν (πρώτα στην συνείδηση των πολιτών με την μέθοδο του μιθριδατισμού) την Ελληνική Σημαία.

Τελικός στόχος θα είναι η αλλαγή της ελληνικής σημαίας ώστε να μην εμφανίζεται πλέον το θρησκευτικό σύμβολο του Σταυρού στο άνω αριστερό μέρος της, η οποία στο εξής θα εμφανίζεται μόνο με τις μπλε και άσπρες παράλληλες γραμμές.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπαθεί να συντονίσει τις ελληνικές προσπάθειες με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. που εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία.
Ως γνωστό μόνο 6 από τις 27 χώρες της ΕΕ έχουν το σύμβολο του σταυρού στη σημαία τους: Η Φιλανδία, η Σουηδία, η Δανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Μάλτα και βεβαίως η Ελλάδα.

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr

Τιτουλάριος Μητροπολίτης ευλογεί (!) τελετή μασόνων-φωτογραφίες

του Κώστα Ζαφειρίου
ierovima.gr- ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ

Ο τιτουλάριος μητροπολίτης Βελεστίνου κ. Δαμασκηνός προσεκλήθη τον περασμένο Ιούνιο από Τέκτονες για να παραστεί σε τελετή  τους και να ευλογήσει(!) την εισδοχή νέων μελών στο τάγμα των Τεκτόνων.

Ο θεοφιλέστατος αποδέχθηκε την πρόσκληση και αδιάψευστος μάρτυρας της τελετής μύησης, οι φωτογραφίες που δημοσιεύει κατ΄αποκλειστικότητα το 

«ierovima.gr». Είναι άγνωστο αν ο πανιερώτατος παρέστη στην τελετή ως εκπρόσωπος του αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου.

Για όσους δεν γνωρίζουν ο κ. Δαμασκηνός (Καζανάκης) στις 9 Ιανουαρίου 2003, εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Βελεστίνου, ως βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Η χειροτονία του τελέσθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2003, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αθηνών. 

Στις 29 Φεβρουαρίου 2008, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β´ τον διόρισε στη θέση του Πρωτοσύγκελου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον ανακήρυξε αργότερα σε Τιτουλάριο Μητροπολίτη Βελεστίνου.

  Η τελετή των Μασόνων έγινε στην Αθήνα την Κυριακή 1η Ιουνίου 2012 και είχε θέμα«εισδοχή νέων Δοκίμων Αρχοντισσών, Ιπποτών και Ακολούθων των Διοικήσεων Αθηνών και Πειραιώς Του Κυριάρχου Ιπποτικού Τάγματος του Ναού των Ιεροσολύμων». 

Στις φωτογραφίες ο μητροπολίτης Βελεστίνου κ. Δαμασκηνός ευλογεί(!) την τελετή.

 

          

Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ὁ τελευταῖος πρόδρομος τοῦ ἀντιχρίστου.

  Συντάκτης: hristospanagia5

 

 

Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ὁ τελευταῖος πρόδρομος τοῦ ἀντιχρίστου

π. Ἀθανάσιος  Μυτιληναίος
ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ὁ τελευταῖος πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου· διότι, ὅταν θὰ γίνη μία ἰσοπέδωσις θρησκευτικὴ καὶ πολιτικὴ – κυβερνητική, θὰ ὑπάρξη ἕνας μόνον, ποὺ θὰ κυβερνήση τὸν κόσμον, αὐτὸς ὁ ἕνας, κατὰ τὴν Ἁγίαν Γραφὴν καὶ τοὺς Πατέρες, θὰ εἶναι ὁ Ἀντίχριστος.
Παράλληλα ἔρχονται τὰ πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιών, ποὺ εἶναι προϊὸν τῶν Ἑβραίων καὶ ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή, νὰ ἐπιβεβαιώσουν τὴν θέση τῶν Πατέρων.
Ἔτσι ὁ Οἰκουμενισμός, χωρὶς περιστροφές, χαρακτηρίστηκε ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους θεολόγους τῆς ἐποχῆς μας, ὅπως ἀπὸ τὸν μακαριστὸν π. Ἰουστῖνο Πόποβιτς (σήμερα Ἅγιος), Σέρβο, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλους ἐπιφανεῖς θεολόγους, ἀντίχριστον σύστημα.
Ἔτσι καὶ ὁ Ναβουχοδονόσορ θέλησε νὰ δημιουργήσει ἕνα θρησκευτικὸν οἰκουμενισμόν. Βλέπει δηλαδὴ κανένας ὅτι οἱ ρίζες τῶν πραγμάτων, ποὺ ἐπιχειροῦνται στὴν ἐποχή μας δὲν εἶναι καινούργιες, εἶναι παλιὲς καὶ πολὺ βαθειές, ἀνήκουν μέσα στὴν Ἱστορία.
Ἀλλὰ ὁ Ναβουχοδονόσορ ἤθελε νὰ ἐπιτύχη καὶ κάτι ἄλλο· ἤθελε νὰ ἐπιτύχη μίαν ἐθνικὴν ἑνότητα, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτυγχάνονταν, ἂν ὅλοι οἱ ὑπὸ τὴν κατοχήν του λαοὶ λάτρευαν τὸν θεὸν Μαρδούχ… Ξέρουμε ὅτι οἱ Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες θεοποιοῦσαν τὸν ἑαυτόν τους.
Ἡ θεοποίησίς των δὲν εἶχε ἁπλῶς θρησκευτικὸν χαρακτήρα, ἀλλὰ καὶ πολιτικόν· διότι μόλις ἀνακηρύσσετο ἕνας αὐτοκράτωρ, ἀμέσως ἔφτιαχναν ἀγάλματά του σ᾽ ὅλη τὴ ρωμαϊκὴ ἐπικράτεια, καὶ διετάσσοντο ὅλοι, οἱ ὑπὸ τὴν κατοχὴν λαοὶ νὰ προσκυνοῦν τὸ ἄγαλμα τοῦ θεοῦ αὐτοκράτορος καὶ νὰ προσφέρουν εἰς αὐτὸ θυσίες. Γιατί; Χάριν πολιτικῆς ἑνότητος. Εἶναι κάτι ἀνάλογο, ποὺ σήμερα συμβαίνει μὲ τὴν Ε.Ο.Κ..

Προσέξετε νὰ ἰδῆτε. Σᾶς εἶπα ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι καινούργια πράγματα, ἀλλὰ πολὺ πολὺ παλιά. Ἡ Ε.Ο.Κ. εἶναι ἕνας οἰκονομικὸς ὀργανισμός. Φαινομενικὰ εἶναι κάτι τέτοιο, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα εἶναι κάτι πολὺ περισσότερο. Ἂν ἀνοίξετε τὴν παλιὰ ἐγκυκλοπαίδεια τοῦ Πυρσοῦ θὰ βρεῖτε ἕνα πολὺ μεγάλο ἄρθρο —δύο– τρεῖς σελίδες μεγάλες—, ποὺ ἀναφέρεται σ᾽ αὐτὴν τὴν ἀπόπειρα τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης, εὐθὺς μετὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον. Ξεκινάει μὲ χαρακτήρα οἰκονομικό, ἀλλὰ ἀποβλέπει τελικὰ στὴν δημιουργία μίας πολιτικῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνότητας.
Ἂς ὑποθέσουμε ὅτι ὑπάρχει ἕνας γεωργικὸς συνεταιρισμὸς συλλογῆς σιταριοῦ καὶ ὅλοι οἱ παραγωγοὶ παραδίδουν τὸ σιτάρι τους σ᾽ αὐτόν. Φαντασθεῖτε τώρα ὁ συνεταιρισμὸς —πέραν τοῦ σκοποῦ ἱδρύσεώς του— ν᾽ ἀρχίση νὰ ὁρίζη γιὰ ὅλους τοὺς συνεταιριζόμενους ἕνα κοινὸ τρόπο ζωῆς.
Ἡ ἐνέργεια αὐτὴ δὲν θὰ σᾶς φαίνονταν παράξενη καὶ ἀδιανόητη; Ἀσφαλῶς ναί, γιατί, ἐνῶ ἄλλα προ- βλέπει τὸ καταστατικό, ἄλλα τοὺς ζητοῦνται στὴ συνέχεια, ποὺ ἀφοροῦν τὴν προσωπική, οἰκογενειακὴ καὶ κοινωνικὴ ζωή τους, πράγμα ποὺ οὔτε ἐνέκριναν οὔτε ὑπέγραψαν.
Καὶ μπορεῖ ὁ γεωργικὸς συνεταιρισμὸς νὰ μὴ παρεκκλίνη ἀπὸ τοὺς οἰκονομικοὺς προσανατολισμούς, δὲν συμβαίνει ὅμως τὸ ἴδιο μὲ τὸν οἰκονομικὸ συνεταιρισμό, ποὺ λέγεται Ε.Ο.Κ. Βλέπεις νὰ ἔρχεται καὶ νὰ λέει στὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων νὰ εἰσάγη αὐτὸν τὸν νόμο ἢ ἐκεῖνον ἢ τὸν ἄλλον… Φερ᾽ εἰπεῖν: οἱ Χιλιασταὶ θὰ κινοῦνται ἔτσι, οἱ ὁμοφυλόφιλοι —μὲ τὸ συμπάθιο— ἔτσι…
Γι᾽ αὐτὰ θὰ γίνη νόμος καὶ θὰ ἀμνηστευθοῦν ἡ μοιχεία, οἱ ἀμβλώσεις καὶ οἱ ἐκτρώσεις. Κανένας δὲν θὰ καταδικάζεται (γιατρός, ζευγάρια) κι ἂς συνέπραξαν στὸ ἔγκλημα. Καὶ ὅλα αὐτὰ γιατί; Γιὰ νὰ ἔχωμε προσαρμογὴ μὲ τὴν Εὐρώπη ἀπὸ νομοθετικῆς πλευρᾶς, λένε. Γιατί; Γιὰ ποιὸν λόγο; Ἔτσι πρέπει!
Ἂν θέλουμε νὰ ᾽χωμε Ἑνωμένη Εὐρώπη πρέπει νὰ σκεφτόμαστε ὅλοι τὸ ἴδιο!… Ἔτσι, ἀνοίγουμε διάπλατες πόρτες καὶ δεχόμεθα τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως εἶναι.
Εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ κάνωμε κάθε ἀβαρία —μὰ κάθε ἀβαρία!— ἀκόμη νὰ ἀμνηστεύσωμε καὶ τὴν πορνεία —τὸ ξανατονίζω· νὰ ἀμνηστεύσωμε τὴν πορνεία τῶν ἀνθρώπων, διότι δῆθεν κατανοοῦμε τὸν κόσμον. —Ἀκοῦτε; «κατανοοῦμε τὸν κόσμον»!— καὶ ὅτι θὰ πρέπει μὲ κάθε τρόπο νὰ τὸν βοηθήσουμε, κάνοντας «στραβὰ μάτια» σ᾽ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχει!
Ἔτσι, θὰ δεχθοῦμε σιωπηρὰ καὶ τὴν ἔκτρωσι καὶ ἄλλα πράγματα!… Μὴ νομίζετε, ἀγαπητοί μου, πὼς εἶναι οὐτοπιστικὰ αὐτά, ποὺ σᾶς λέγω.
Αὐτὰ γίνονται σήμερα! Ἂν ξέρατε πῶς σκεφτόμαστε! Ἂν ξέρατε πῶς σκέφτονται τὰ μυαλὰ τῶν κληρικῶν! Οἱ ποιμένες… καὶ δὲν ὁμιλῶ γιὰ τοὺς εὐρωπαίους ποιμένες τοῦ προτεσταντικοῦ καὶ τοῦ ρωμαιοκαθολικοῦ κόσμου. Ὤ, ἐκεῖ ὑπάρχει… Φρίξον ἥλιε! Ὁμιλῶ γιὰ μᾶς! Γιὰ μᾶς!…

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φύλ. 1970, 5 Απριλίου 2013

Δελτίο Τύπου Ε.Π.Μ. καί Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης, γιά τήν Ἡμερίδα περί τῶν Μεταμοσχεύσεων

 

Θέμα: Ἡμερίδα περί τῶν Μεταμοσχεύσεων

Δ Ε Λ Τ Ι Ο   Τ Υ Π Ο Υ

Ἡ  Ἐστία  Πατερικῶν  Μελετῶν & ἡ Ἐνωμένη Ρωμηοσύνη, θεωρώντας ἐπιτακτική ἀνάγκη τήν ἐνημέρωση τοῦ πιστοῦ λαοῦ μας γύρω ἀπό τό πολύ σοβαρό θέμα τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου καί τῆς εἰκαζομένης συναίνεσης διοργανώνουν ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς καί σέ συνεργασία μέ τήν Ἱερά Μητρόπολη Γλυφάδας, στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας- αἴθουσα Μελίνας Μερκούρη τό Σάββατο, 20  Ἀπριλίου  2013 (ἀπό τίς 16.00 ἕως 21:00) Ἡμερίδα μέ θέμα :
« ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ: ΔΩΡΕΑ ΄Η ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΖΩΗΣ; »
Ἀφορμή γι΄αὐτήν τή διοργάνωση εἶναι ὁ νέος νόμος περί μεταμοσχεύσεων, ὁ νόμος τῆς «εἰκαζόμενης συναίνεσης», πού θά ἰσχύσει ἀπό 1ης Ἰουνίου 2013.Κάθε πολίτης, κάθε ἕνας μας, ἐφ’ ὅσον δέν θά ἔχει ἐγκαίρως ἐκφράσει γραπτῶς τήν κατηγορηματική ἄρνησή του, θά θεωρεῖται δότης ὀργάνων, κατόπιν συναίνεσης καί τῆς οἰκογενείας του.  Εὔκολα γίνεται ἀντιληπτό ὅτι ὁ παρών Νόμος 4075/ΦΕΚ 89/11.4.2012 δέν εἶναι σύμφωνος πρός τό Ἑλληνικό Σύνταγμα, γιατί καταστρατηγεῖ τήν ἐλεύθερη βούληση τοῦ Ἕλληνα πολίτη.
Ἡ ἔννοια  τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά τή μεταμόσχευση μονῶν ὀργάνων (καρδίας, πνεύμονος, ἥπατος) ἔχει δεχθεῖ σοβαρή κριτική τόσο ἀπό ἰατρικῆς ὅσο καί ἀπό θεολογικῆς ἀπόψεως.  Δηλαδή γιά νά γίνει μεταμόσχευση, θά πρέπει ὁ δότης, ἐνῶ ἀκόμη εἶναι ζωντανός, νά συγκατατίθεται στήν ἀφαίρεση τῶν ζωτικῶν του ὀργάνων, γνωρίζοντας βεβαίως πώς ὁ θάνατος θά εἶναι ἡ κατάληξη αὐτῆς τῆς διαδικασίας.
Παρ᾿  ὅτι καθημερινῶς καί συστηματικῶς βομβαρδιζόμαστε ἀπό τά ΜΜΕ ἀλλά καί ἀπό  ἐπίσημα ἐκκλησιαστικά χείλη ὑπέρ τοῦ θυσιαστικοῦ χαρακτῆρος τῆς προσφορᾶς ὀργάνων, ὁ «ἐγκεφαλικός θάνατος» ἐξακολουθεῖ νά προβληματίζει ἰατρούς καί θεολόγους  στήν πατρίδα μας καί σ᾿ ὅλη τήν οἰκουμένη, ἄν καί κατά πόσο ὑφίσταται.
Τό καυτό ἐρώτημα ὡστόσο παραμένει:  Ἔχουμε τό δικαίωμα, εἶναι εὐλογημένο, νά ἀφαιροῦμε τή ζωή ἑνός ἀνθρώπου παίρνοντας τά ὄργανά του γιά ὁποιονδήποτε λόγο; Ἐλπίζουμε ἤ ὄχι στήν παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ;
Οἱ ἔμπειροι εἰσηγητές θά ἐξετάσουν τό θέμα τῆς ἡμερίδος ἀπό θεολογικῆς, κοινωνικῆς, ἰατρικῆς καί νομικῆς πλευρᾶς.  Θά προηγηθεῖ ἐκτέλεση ἐκκλησιαστικῶν ὕμνων ἀπό τόν βυζαντινό χορό «ἐν Ψαλτηρίῳ» καί προοιμιακός λόγος ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιῶς κ. Σεραφείμ.
Ἡ εἴσοδος εἶναι ἐλεύθερη.
Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου
τῆς ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
Πρωτ. Βασ. Κοκολάκης
http://anavaseis.blogspot.gr

Ἡ δύναμη καί ἡ ἁξία τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Θεοτόκο…

 

Στην παράδοση της Εκκλησίας μας, μάς αναφέρεται και το εξής θαυμαστό γεγονός για την δύναμη που έχουν οι Χαιρετισμοί της Παναγίας. Θα πούμε αυτό το γεγονός, αυτήν την ιστορία.

Στα παλιά χρόνια, δηλαδή πριν από το 1800, κάποιος εκεί τότε, – υπήρχαν πολλοί λησταί, όπως είναι γνωστό, που στήνανε καρτέρι στα σταυροδρόμια, και λήστευαν τους περαστικούς,- κάποιος λοιπόν απ’ αυτούς τους αρχιληστάς είχε βάλει μερικούς συντρόφους, να στήνουν το καρτέρι τους σε ένα σταυροδρόμι που ήτο αναγκαστικό πέρασμα για τους περαστικούς πεζοπόρους, από τη μια πόλη στην άλλη.Και όποιος περνούσε, είτε ήταν μόνος του, είτε ήταν δύο είτε τρείς, τους λήστευαν.

Και μετά τους άφηναν να φεύγουν, δεν τους έκαναν κακό. Δεν τους τραυμάτιζαν, δεν τους κακοποιούσαν.

Κάποτε πέρασε απ’ αυτό το σταυροδρόμι και ένας άγιος μοναχός. Εκείνος, – τον σταμάτησαν βέβαια και τον λήστεψαν, τι να πάρουν από έναν μοναχό, τέλος πάντων, ό,τι είχε – δεν έφυγε. Παρακάλεσε τους ληστάς να τον οδηγήσουν στο λημέρι του αρχηγού τους, – λέει «τι τον θέλεις;»

-Α, λέει, θα σας πώ κάτι πολύ σπουδαίο. Σε λίγο θα περάσει ένας πολύ μεγάλος και πλούσιος έμπορος φορτωμένος διαμάντια, αλλά, θέλω να του πώ, πώς θα είναι ντυμένος, για να τον καταλάβετε, γιατί θάχει μαζί του πολλά τα κουρέλια.

Έτσι και έγινε, όχι για να μην του χαλάσουν το χατίρι, αλλά για τις απολαβές που θα είχε.

Τον πήγαν λοιπόν… μόλις συναντήθηκε ο μοναχός με τον αρχιληστή, του λέγει ότι θα καλέσεις όλους τους ανθρώπους εδώ, για να τους πω αυτό το μεγάλο νέο, διότι είναι πολύ σπουδαίο.

Πράγματι λοιπόν, εκείνος τους μάζεψε.

Α, λέει, κάποιος λείπει. Να μου τον φέρετε κι αυτόν εδώ.

Λέει, τι τον θέλεις, αυτός μαγειρεύει τώρα για το μεσημέρι.

Όχι, να τον φέρετε.

Πάνε λοιπόν, εκείνος δεν ήθελε να ’ρθεί, και τον άρπαξαν με το ζόρι, και τον έφεραν μπροστά στο μοναχό.

Μόλις ο μάγειρας αντίκρισε τον μοναχό, δεν ήθελε να τον βλέπει.

Αλλά ούτε και ο μοναχός γύρισε να τον δει.

Αντιθέτως ο μάγειρας άρχισε να τρέμει, να τρέμει πολύ.

Τον ρωτάει λοιπόν ο μοναχός.

- Γιατί τρέμεις μάγειρα;

- Ε, – αναγκάστηκε εκείνος να ομολογήσει, – ότι ήταν διάβολος που είχε μετασχηματιστεί σε άνθρωπο, για να παρακολουθεί από κοντά αυτόν τον αρχιληστή.

Ο αρχιληστής όμως αυτός, είχε μια πολύ καλή συνήθεια.

Προσευχόταν στην Παναγία καθημερινά. Και πώς προσευχόταν; – λέει.

Διάβαζε κάθε μέρα τους Χαιρετισμούς. Πρωί και μεσημέρι και βράδυ. Την καλή αυτή συνήθεια την πήρε απ’ τη μάνα του. Την πήρε απ’ το σπίτι του, που του είχε μάθει τους Χαιρετισμούς από μικρό παιδί, και έτσι τους ήξερε από στήθους. Δηλαδή από μνήμης, και τους έλεγε χωρίς να τους διαβάζει.

Βέβαια, αργότερα πήρε τον κακό το δρόμο κι έγινε ληστής, παρά ταύτα όμως, τους Χαιρετισμούς δεν τους είχε αφήσει ούτε μια μέρα. Έτσι η Παναγία βρισκόταν κοντά του και τον φύλαγε.

Και τον φύλαγε επειδή περίμενε μια ευκαιρία η Παναγία για να τον σώσει, να τον φέρει σε μετάνοια, ν’ αλλάξει ζωή, να σωθεί.

Ο μάγειρας διάβολος, είχε σταλεί πάλι απ’ τον αρχισατανά για να τον σκοτώσει και να πάρει την ψυχή του στην Κόλαση.

Δεν μπορούσε όμως γιατί τον εμπόδιζαν οι Χαιρετισμοί της Παναγίας. Περίμενε λοιπόν μια ευκαιρία. Ποια; Το πότε θα ξεχνούσε έστω και μία φορά, έστω και μια μέρα, να απαγγείλει ο αρχιληστής τους Χαιρετισμούς της Παναγίας.

Τότε θα ήταν αφύλακτος από την προστασία Της, θα προκαλούσε για τη μοιρασιά, ανάμεσα στους ληστάς και τους συντρόφους του κάποια φασαρία, εκείνοι με την προτροπή βέβαια του διαβόλου μάγειρα, θα τον σκότωναν και έτσι θάπαιρνε την ψυχή του στην Κόλαση.

Μα η Παναγία τον προστάτευε και τον προστάτευε χάριν των Χαιρετισμών. Μπορεί να ήτο ληστής, αλλά δεν ήταν φονιάς.

Παρά ταύτα όμως τους Χαιρετισμούς δεν τους άφησε. Μπορεί η ζωή του να ήτο άσχημη, να ήτο κακή, να ήτο αντιευαγγελική αλλά ο Θεός όμως που δεν θέλει το θάνατο του αμαρτωλού ως το επιστρέψαι και ζείν αυτόν, και ακούγοντας και τις μεσιτίες και τις παρακλήσεις της Παναγίας Μητρός Του, του έδωσε την ευκαιρία για να σωθεί.

Μόλις λοιπόν ο αρχιληστής άκουσε αυτή την ομολογία από τον μάγειρο διάβολο, αμέσως φωτίσθηκε. Κατάλαβε τα τραγικά του λάθη. Τις αμαρτίες του, και κείνη τη στιγμή μετανόησε, και σώθηκε.

Η μετάνοιά του συγκλόνισε και τους άλλους ληστάς, τους συντρόφους του, και με τις οδηγίες του αγίου εκείνου μοναχού όλοι τους οδηγήθηκαν στο μεγάλο μυστήριο της ευσπλαχνίας του Θεού, δηλαδή στην Ιερά Εξομολόγηση. Και με την έμπρακτη αποκατάσταση όλων των κλοπιμαίων, όλοι οι λησταί μαζί με τον αρχιληστή εσώθησαν.

Τους έσωσαν οι Χαιρετισμοί της Παναγίας.

Οι Χαιρετισμοί λοιπόν χριστιανοί μου, έχουν τεράστια σωτηριώδη σημασία, όταν τους διαβάζουμε ή τους απαγγέλουμε κάθε βράδυ με πίστη και ευλάβεια

www.romfea.gr 

ΚΑΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Ν' ΑΛΛΑΖΕΙ! ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΝΗΣΤΕΥΕΙ!!!

 

Του Δημήτρη Σωτηρόπουλου

Έγραφα προ ημερών, για το ελπιδοφόρο μήνυμα της προσέλευσης κάθε γενιάς Ελλήνων, από τους μικρότερους μέχρι τους μεγαλύτερους, στα Ορθόδοξα Μοναστήρια.Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα, που συμβαίνει στην εποχή μας, ίσως ακόμα πιο ελπιδοφόρο: Η τήρηση της (δύσκολης) νηστείας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής από όλο και περισσότερο κόσμο!

 

Όχι, δεν υπερβάλω καθόλου! Το ζω και το βλέπω καθημερινά, όπως και πολλοί ακόμα συμπολίτες μας: Άνθρωποι κοντά, αλλά και μακριά από την Εκκλησία, προσπαθούν σκληρά και αγωνίζονται να νηστέψουν, ενώ τα προηγούμενα χρόνια ούτε που σκέφτονταν να κάνουν κάτι τέτοιο!

Για παράδειγμα: Γνωστός μου που τα κορόιδευε όλα αυτά μέχριπέρυσι (!), αποφάσισε να νηστέψει καταρχήν το κρέας, «αν και δεν θ' αντέξω», όπως μου ομολόγησε την Καθαρά Δευτέρα.

Ε λοιπόν, όχι μόνο άντεξε, αλλά περιχαρής προχθές μου τηλεφώνησε για να μου πει ότι τηρεί κατά γράμμα τη νηστεία, καταλύοντας μόνο λάδι τις ημέρες που επιτρέπεται! Μάλιστα, αισθανόταν ιδιαίτερα χαρούμενος που πέτυχε τη μικρή αυτή νίκη εναντίον του θελήματός του και του άκρατου υλισμού που χαρακτηρίζει την εποχή μας!

Γιατί, ας μην γελιόμαστε, αυτά τα δύο παλεύουμε να νικήσουμε με τη νηστεία: Πρώτα και κύρια, το «εγώ» μας. «Εγώ θα νηστέψω, επειδή το λένε οι παπάδες; Είσαι με τα καλά σου;», ακούγεται το πρώτο (αντιδραστικό) επιχείρημα από κάποιον κοσμικό. «Να νηστέψω; Πού ζεις, στο Μεσαίωνα;», έρχεται ευθύς αμέσως και η δεύτερη δικαιολογία, με την «προοδευτική» της σάλτσα, μιας και προφανώς η θεοποίηση της ύλης είναι...μεγάλο επίτευγμαγια τον σύγχρονο άνθρωπο!

Όταν λοιπόν παλέψουμε και νικήσουμε τα παραπάνω, θα κάνουμε όπως ο άλλος φίλος μου ο Κ., που τηρεί ευλαβώς όχι απλά τη νηστεία, αλλά και τα λεγόμενα τριήμερα (πλήρης αποχή από κάθε φαγητό από Κυριακή βράδυ μέχρι την Θεία Λειτουργία της Προηγιασμένης κάθε Τετάρτη)! Και όπως μου εξήγησε, δεν είναι μόνος του σε αυτή την προσπάθεια, αφού κάθε φορά η Εκκλησία είναι γεμάτη από κόσμο και ιδιαίτερα από νέους, οικογενειάρχες και ανθρώπους με υποχρεώσεις που δεν έβαλαν τίποτα στο στόμα τους ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ,προκειμένου να κοινωνήσουν!!!

Υπάρχουν όμως και κάποιοι - δυστυχώς και Χριστιανοί - που υποτιμούν τη νηστεία των τροφών: Λένε πως δεν έχει σημασία αυτό, αλλά να νηστεύουμε τα πάθη μας κλπ. Πόσο λάθος κάνουν! Όταν κάποιος καταφέρει να τιθασεύσει το πάθος του φαγητού - που συνοδεύεται κι από ένα σωρό άλλα πάθη, όπως εξήγησα παραπάνω - θα περιορίσει ή και εξαφανίσει τα υπόλοιπα πάθη του! Θα έχει πάρει θάρρος από τη μικρή αυτή νίκη εναντίον της ύλης, οπότε θα αγωνιστεί με μεγαλύτερο πείσμα και για τα υπόλοιπα! Ας μην συμπεριφέρονται λοιπόν κάποιοι «ειδήμονες» όπως οι Φαρισαίοι, τους οποίους ο ίδιος ο Χριστός κατακεραύνωσε λέγοντας στον λαό όταν νηστεύει να μη γίνεται σκυνθρωπός και κατακρίνων τους πάντες «ώσπερ οι υποκριταί»!

Τα ωφέλη της νηστείας, λοιπόν, δεν είναι μόνο σωματικά, αλλά κυρίως πνευματικά! Κι αυτό το ξέρουν καλά, όσοι νηστεύουν,έστω και για πρώτη φορά φέτος!

Υ.Γ. Καθόλου τυχαία, η δημοφιλέστερη ανάρτηση του ΕΛΛΑΣ - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ εδώ και 2 εβδομάδες είναι οι νηστίσιμες συνταγές του Αγίου Όρους! Είπαμε, ο κόσμος νηστεύει κι επιστρέφει σιγά - σιγά στην Ορθόδοξη Εκκλησία...!

Στη φωτογραφία: Τράπεζα στο Άγιον Όρος 

 

ΠΗΓΗ 

Ανακοινωθέν Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ για δηλώσεις του κ. Καμίνη

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 8ῃ Ἀπριλίου 2013 Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν Μέ πρόσχημα τήν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως πού δῆθεν παραβιάζεται γιά νομίμους καί παρανόμους κατοικούντας στό λεκανοπέδιο μουσουλμανικῆς θρησκευτικῆς παραδοχῆς συνανθρώπους μας πού ὡστόσο ἀκώλυτα καί ἐλεύθερα διατηροῦν 150 τόπους λατρείας τους, ἡ θεσμοθέτηση καί ἡ μετά πάσης κρατικῆς ἐπισημότητος ἑδραίωση στήν ἱστορική πρωτεύουσα τῆς Εὐρώπης τήν Ἀθήνα, τήν ποτισμένη μέ τό αἷμα τῶν μαρτύρων της γιά τήν ἀποτίναξη τῆς 400ετούς δουλείας τοῦ Ἰσλάμ μέ τήν σέ βάρος τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπό τήν Πολιτεία ἀνέγερση τεμένους στό Βοτανικό, εἶναι ἕνα πολύ καλά ἐνορχηστρωμένο σχέδιο γιά τήν ἀπό πολλῶν χρόνων ἐπιχειρουμένη ἀποδόμηση τῆς Ἑλληνορθοδόξου ἰδιοπροσωπείας καί ταυτότητος τῆς χώρας. Σάν πολιορκητικός κριός γιά τήν ἐκπόρθηση τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Γένους χρησιμοποιεῖται τό Ἰσλάμ, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τίς δηλώσεις στό Δημοτικό Συμβούλιο Ἀθηνῶν τοῦ Δημάρχου κ. Γ. Καμίνη, ὁ ὁποῖος παρουσίασε τόν σέ ἐξέλιξη σχεδιασμό γιά τήν δημιουργία 14 ἄλλων Τζαμιῶν σέ ὅλη τήν ἔκταση τοῦ Δήμου Ἀθηναίων. Εἶναι θλιβερό καί ἀποκαρδιωτικό τό γεγονός ὅτι σέ αὐτό τό βύθιο σχέδιο ἐξανδραποδισμοῦ, συμπράττουν τά κόμματα τῆς συγκυβέρνησης Ν. Δημοκρατίας καί Πασόκ, πού κατά τεκμήριον ὄφειλαν ἐκφράζοντα τήν ἐκλογική τους βάση νά μήν «κουβαλοῦν νερό στό μῦλο» τῆς διεθνοῦς ἀποδόμησης -ὅπως στήν πλειοψηφία τους τά λοιπά κόμματα τῆς ἀριστεράς- πού ἔχει στήσει τό γνωστό διεθνές σύστημα, ὅπως πασίδηλα ἀποδείχθηκε πλέον μέ τήν λεγόμενη «Ἀραβική Ἄνοιξη» γιά τήν ἐπανίδρυση τοῦ χαλιφάτου καί τήν διά μέσου αὐτοῦ ἐκπόρθηση τῆς χριστιανικῆς Εὐρώπης. Εἶναι θλιβερό τό γεγονός ὁ Πρωθυπουργός τῆς Χώρας μετά τόν χυδαῖο ἐμπαιγμό του ἀπό τόν Τοῦρκο ὁμόλογό του, ὁ ὁποῖος κατά τήν μαρτυρία τοῦ Πρεσβευτοῦ τῆς Ἀρμενίας στήν Ἑλβετία γνωστοῦ τραγουδιστή Σάρλ Ἀζναβούρ «μισεῖ θανάσιμα Ἕλληνες καί Ἀρμενίους» ἀμέσως μόλις ἐπέστρεψε ἀπό τήν κοινή συνεδρίαση καί κοινοποιήθηκε στά Ἡνωμένα Ἔθνη ἡ ρηματική διακοίνωση τῆς Τουρκίας, ὅτι ἡ Ἑλλάς ψεύδεται ἀσύστολα καί δῆθεν παραβιάζει τό διεθνές δίκαιο καί ὅτι τά νησιά της δέν ἔχουν ὑφαλοκρηπίδα, ἔσπευσε διά τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ Ἀνάπτυξης νά ἀναρτήση στήν «Διαύγεια» τήν δημοπράτηση κατασκευῆς τοῦ Τεμένους, παρά τό γεγονός ὅτι ἐξεδικάσθη ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ ΣτΕ αἴτησις ἀκυρώσεως καί ἀναμένεται ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεως περί τοῦ εὐθέως σχετικοῦ ἀντισυνταγματικοῦ Νόμου πού παραβιάζει ἀνερυθρίαστα τίς συνταγματικές ἀρχές τῆς ἰσότητος, τῆς ἀναλογικότητος καί τῆς περιβαντολλογικῆς προστασίας καί μάλιστα χωρίς κανένα ἐμφανές ἀντάλλαγμα μέ τήν ἀρχή τῆς ἀμοιβαιότητος, ἐπεστράφη λ.χ. ὁ πανίερος ναός τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας στό νόμιμο ἰδοκτήτη του τό πάνσεπτο Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο; Ὅπως ἀποκαλύψε ὁ κ. Γ. Καμίνης πού θά ξαναεκτεθεῖ γιά Δήμαρχος Ἀθηναίων, ὅπως δήλωσε, γιά νά ὑλοποιήση φαίνεται τήν πρόθεσή του νά ἰσλαμοποιήση τήν Ἀθήνα, τό σχέδιο προβλέπει τήν διά μέσου τῆς ἰσλαμοποιήσεως συνταγματική θρησκευτική οὐδετεροποίηση τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας ὥστε νά πάψη νά εἶναι Ἑλληνορθόδοξη Πολιτεία καί νά πάψη νά ἐκφράζη τό Ὀρθόδοξο Γένος. Εἶναι χαρακτηριστικό καί ἀποκαλυπτικότατο τῶν ἀνωτέρω τὀ ἄρθρο τοῦ κ. Γ. Λιεροῦ στήν ἐφημερίδα ΕΠΟΧΗ (10/3/2013) τῆς Ἀνανεωτικῆς Ἀριστερᾶς δηλ. τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ πού ἔγραψε τά ἑξῆς φρικιαστικά: «Δέν μᾶς ἀρκεῖ ἡ Ἐκκλησία νά πάψει νά ἐμποδίζει τήν ἀνέγερση λατρευτικῶν χώρων γιά τούς Μουσουλμάνους. Πρέπει νά πάει μπροστά καί νά ἀναλάβει ἐνεργό ρόλο στήν ὑπεράσπιση τῶν δικαιωμάτων τους συμπεριλαμβανομένων καί τῶν θρησκευτικῶν. Ἔτσι θά ἔδινε τό ἔναυσμα γιά μιά γόνιμη διαδικασία συναντήσεων καί ἀνταλλαγῶν μέ τούς μουσουλμάνους μετανάστες οἱ ὁποίοι θά μποροῦσαν νά δώσουν πολύ ἐνδιαφέρουσες πολιτισμικές συνθέσεις τά στοιχεῖα γιά ἕνα νέο λαό ἀπό ντόπιους καί μετανάστες (sic)». Στίς πολύ ἐνδιαφέρουσες πολιτισμικές συνθέσεις περιλαμβάνεται ἀσφαλῶς ἡ Σαρία, ἡ μπούργκα καί ὁ «τετιμημένος στῦλος» τοῦ Ἰσλάμ τό Τζιχάντ. Αὐτό εἶναι τό ζητούμενο λοιπόν, ὅτι δέν πέτυχε ὁ Ἰμπραήμ πασᾶς πού σχεδίαζε τήν δημογραφική ἀλλοίωση τῆς Χώρας μέ τήν μεταφορά φελλάχων ἐπιδιώκει μέ κάθε μέσο νά τό ἐπιτύχη σήμερα τό δειθνές σύστημα μέ ὀργανέτα, διατάκτες καί παπαγαλάκια του τούς παραπάνω ἀναφερομένους καθώς καί μέ τό συρφετό τοῦ μιντιακοῦ ἐξωνημένου χώρου. Ὁ κ. Γ. Καμίνης πού ἀρνήθηκε τήν χριστιανική θρησκευτική ὁρκοδοσία, πού «διέγραψε» τήν πρωϊνή προσευχή ἀπό τόν «ΑΘΗΝΑ 9,84», πού κατά τήν κοπή τῆς χριστιανικῆς βασιλόπιττας τοῦ Δήμου Ἀθηναίων ἀπηξίωσε τήν παράδοση καί πού φέρεται σάν ἀγνωστικιστής, τόν «ἔπιασε» ὁ καϋμός καί ὁ πόνος γιά νά γεμίση τίς γειτονιές τῶν Ἀθηνῶν μέ μουσουλμανικά τζαμιά γιατί βέβαια ἄν τοῦ βγεῖ «ὁ Θεός νά φυλάξη» καί σέ κάθε γειτονιά ἀνεγείρει 2 τζαμιά γιά τούς σουνίτες μουσουλμάνους θά πρέπει νά ἀνεγείρει καί 2 γιά τοῦς σιϊτες μουσουλμάνους, 2 γιά τούς δρούζους μουσουλμάνους, 2 γιά τούς μπετακτξήδες μουσουλμάνους, 2 γιά τοὐς ἀλεβίδες μουσουλμάνους καί δέν συμμαζεύεται... Ἀντιλαμβάνεται ὁ καθείς τί πράγματι συμβαίνει ἐν προκειμένῳ καί ὅτι στόχος τοῦ γνωστοῦ διεθνιστικοῦ συστήματος εἶναι νά παύση ἡ Ἑλλάδα νά εἶναι Ὀρθόδοξη καί νά μεταβληθῆ σέ δῆθεν οὐδετερόθρησκο κράτος πού στήν συγκεκριμμένη περίπτωση σημαίνει διωγμό τῆς Ἐκκλησίας καί κατάλυση τῆς Ἑλληνορθοδόξου ἰδιοπροσωπείας. Αὐτό διερωτῶμαι δέν τό ἀντιλαμβάνεται μεγάλο μέρος τῆς διοικούσης Ἐκκλησίας καί σύμπας ὁ πνευματικός κόσμος ὁ περί ἄλλα τυρβάζων;        Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Το προφίλ ενός σφαγέα της Τουρκοκρατίας (Σουλεϊμάν Ο Μεγαλοπρεπής φονιάς)

 

Ἀναρτήθηκε  filologos10

Αλέξανδρος Αυλωνίτης

Τι ωραίο σίριαλ ο Σουλειμάν ο Μεγαλοπρεπής!!! Ωραίος άντρας ο Σουλτάνος (έτσι λένε οι γυναίκες) . Φιλεύσπλαχνος . Τι όμορφη και ραδιούργα η Χουρέμ; Πόσο αγαπά τον γυιό του, τον Μουσταφά. Για να δούμε λοιπόν τι ήταν αυτός ο μεγαλοπρεπής Σουλτάνος… Αγάπησε την Χουρέμ.Παντρεύτηκε την Χουρέμ. Θανάτωσε τον αδελφικό του φίλο Ιμπραήμ που έγινε και γαμπρός του. Θανάτωσε την πρώτη του γυναίκα , μάνα του Μουσταφά. Σκότωσε τον Μουσταφά και το παιδί του δηλ. το εγγόνι του . Σκότωσε και τον Βαγιαζήτ, γυιό του από την Χουρέμ με τα 4 παιδιά του (δηλ. τα εγγόνια του). Ααααα. Ξέχασα μια λεπτομέρεια!!!!! Ο Σουλειμάν, παρεπιπτόντως, πολιόρκησε την Κέρκυρα το 1537. κατασφάγιασε σχεδόν όλα τα χωριά.

Πήρε καμιά 20αριά χιλιάδες Κερκυραίους δούλους. Κατέκαψε την εκτός του παλαιού Φρουρίου Κέρκυρα και πάρα πολλά χωριά. Τρείς μέρες καιγόταν η Κέρκυρα. Τον Ποταμό τον διέλυσε στην κυριολεξία και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά , η φρουρά της Κέρκυρας (του Παλιού Φρουρίου) συναινούντων και των Κερκυραίων πολεμιστών, έδιωξαν μέσα από το Φρούριο όλα τα γυναικόπαιδα και τους γέρους με το αιτιολογικό ότι δεν θα φθάσουν τα τρόφιμα (περιττά στόματα) και θα καταληφθεί το φρούριο και έτσι χιλιάδες παιδιά, γυναίκες και γέροι πέθαναν από την πείνα, την δίψα και τις αρρώστιες μπροστά στα μάτια των πατέρων τους (πολεμιστών). Οι θρήνοι και οι κραυγές ακόμη ακούγονται κάτω από το Φρούριο, στο Μαντράκι και γύρω γύρω από το Φρούριο, διαπράττοντας έτσι οι Κερκυραίοι και οι Βενετοί το μεγαλύτερο έγκλημα κατά αμάχων που είχε διαπραχθεί καθ όλη την εποχή του μεσαίωνα ίσως και όλης της Ελληνικής Ιστορίας. Ο Σουλειμάν στην απέναντι ακτή , στη Θεσπρωτία αρνούνταν να δώσει βοήθεια στους Κερκυραίους αμάχους που πέθαιναν σωρηδόν αν και αντιπροσωπεία τους του είχε ζητήσει βοήθεια..
Δυό λέξεις χαρακτηρίζουν το μεγάλο έγκλημα: Αποσκορακισμός και αποσκυβαλισμός.Ετσι οι ιστορικοί περιγράφουν το μεγάλο έγκλημα κατά των αμάχων.
Και μιά φράση από μένα: Πλήρης άγνοια της ιστορίας μας. Κατά τα άλλα : Τι όμορφος ο Σουλειμάν; Τι γλυκιά η Χουρέμ; Τι θα γίνει στο επόμενο επεισόδιο;

Το είδαμε στο Face, και να σημειώσουμε επίσης πως δίπλα μας στα Σκόπια, αυτα τα σκουπίδια έχουν απλά απαγορευτεί να προβάλονται στις τηλεοράσεις .

Αββάς Ισαάκ ο Σύρος: Ένας μεγάλος Ασκητής και δάσκαλος της Εκκλησίας μας

ΑΒΒΑΣ ΙΣΑΑΚ Ο ΣΥΡΟΣ: ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ    ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού     Οι ασκητική γραμματεία κατέχει μια πολύ σπουδαία θέση στη διδασκαλία και στη ζωή της Εκκλησίας μας. Πρόκειται για σπουδαιότατα κείμενα αγίων ασκητών, προϊόντα βαθύτατου πνευματικού στοχασμού και σοφίας. Περιέχουν την εμπειρία των αγίων γερόντων, οι οποίοι βίωσαν την ευλογημένη πορεία της ασκήσεως και των αρετών και την κατέγραψαν, για να είναι εσαεί στους πιστούς πολύτιμο βοήθημα μεθόδων άσκησης και πνευματικής προκοπής. Στην κορυφή της ασκητικής γραμματείας βρίσκονται και το κείμενα ενός μεγάλου ασκητή της Εκκλησίας μας, του αββά Ισαάκ του Σύρου. Τα βαθυστόχαστα και ψυχωφελή του συγγράμματα είναι από τα κυριότερα αναγνώσματα των μοναχών και όλων όσων αγωνίζονται για την αρετή και την απαλλαγή από τα πάθη και τα άλγη της αμαρτίας. Δυστυχώς γνωρίζουμε πολύ λίγα για το βίο και την προσωπικότητα του μεγάλου άνδρα, και αυτά από έμμεσες πηγές. Γεννήθηκε περί τα μέσα του 7ου αιώνα πιθανότατα στη Συρία. Κατ’ άλλους στη Νινευή της Μεσοποταμίας, και κατ’ άλλους στην αραβική χερσόνησο, στο σημερινό Κατάρ. Δε γνωρίζουμε τα ονόματα των γονέων του, ούτε για τα παιδικά του χρόνια. Εικάζουμε ότι οι γονείς του ήταν χριστιανοί και του εμπέδωσαν από μικρό την πίστη και την ευσέβεια. Μόνο που ανήκαν στους αιρετικούς νεστοριανούς, οι οποίοι αποσκίρτησαν από την Ορθόδοξη Εκκλησία μετά την καταδίκη του αρχηγού της αίρεσης πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεστορίου το 431.  Όταν έγινε έφηβος, αποφάσισε με τον αδελφό του να αφιερωθούν στη μοναχική ζωή. Έτσι αποσύρθηκαν στη Μονή του αγίου Μάρτυρα Ματθαίου. Ο Ισαάκ έδειξε ασυνήθιστη προσαρμογή και ζήλο για τον μοναχισμό. Σύντομα αναδείχτηκε ως ο πλέον  αξιοσέβαστος αδελφός της Μονής. Μετά από λίγο καιρό ζήτησε από τον ηγούμενο της Μονής να φύγει για την έρημο, διότι πίστευε πως η ησυχία της ερήμου θα τον βοηθούσε περισσότερο στον πνευματικό του αγώνα. Έφυγε λοιπόν για μια ερημική περιοχή, όπου μόνος με το Θεό, με άσκηση, προσευχή, νηστεία και αγρυπνία, κατόρθωσε να καθαρθεί από τα πάθη του και να ανέβει σε ύψη αρετής και αγιότητας. Όμως οι αδελφοί της Μονής αισθάνθηκαν το κενό που άφησε η απουσία του Ισαάκ και γ’ αυτό τον παρακαλούσαν να γυρίσει στη Μονή και να γίνει ο πνευματικός τους καθοδηγητής. Αλλά ο αββάς δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να αφήσει την αγαπημένη του ερημική ζωή. Αυτό που δεν κατόρθωσαν οι μοναχοί, το κατόρθωσε ο επίσκοπος της περιοχής. Του ζήτησε να κατέβει στον κόσμο για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Εκκλησία. Ο άγιος ασκητής υπάκουσε και κατέβηκε. Ο καθολικός νεστοριανός επίσκοπος Γεώργιος τον χειροτόνησε επίσκοπο της μεγάλης πόλεως Νινευή. Δε γνωρίζουμε πόσο καιρό έμεινε στον επισκοπικό θρόνο. Πιθανότατα παραιτήθηκε και έφυγε ξανά για την έρημο. Οι περισσότεροι μελετητές υποστηρίζουν ότι ο αββάς Ισαάκ ως επίσκοπος συνειδητοποίησε την αιρετική «εκκλησία» που ανήκε και γι’ αυτό πέντε μήνες μετά τη χειροτονία του, παραιτήθηκε και έφυγε ξανά για την αγαπημένη του έρημο, κοντά στην οροσειρά Chuzistan, στην περιοχή της αρχαίας Σουσιανής και αργότερα στη Μονή Rabban Sabor. Ως ασκητής πια ορθόδοξος ο αββάς Ισαάκ, με τον καθαρό πια πνευματικό αγώνα και το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, φτάνει σε ύψη καθάρσεως και αγιότητας. Απέκτησε μια σπάνια πνευματική εμπειρία, την οποία κατέγραψε στα συγγράμματά του για να βοηθήσει και άλλους ανθρώπους. Προσευχόμενος γράφει αδιάκοπα και με τα δάκρυά του βρέχει τα χειρόγραφά του.   Στη Μονή Rabban Sabor έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, προσευχόμενος, μελετώντας και γράφοντας. Όντας υπέργηρος, και εξαιτίας  της αυστηρής άσκησης και της πολλής μελέτης έχασε το φως. Πέθανε και ετάφη στη Μονή. Δε γνωρίζουμε το χρόνο της κοίμησής του. Ο αββάς Ισαάκ δεν ανακηρύχτηκε ποτέ επίσημα άγιος της Εκκλησίας μας, προφανώς λόγω της νεστοριανής αιρέσεως στην οποία είχε γεννηθεί και είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.  Κυρίως όμως επειδή χρημάτισε νεστοριανός επίσκοπος. Όμως στη συνείδηση των πιστών από τα αρχαία χρόνια ως σήμερα θεωρείται άγιος. Τα συγγράμματά του όχι μόνο δεν αποκλίνουν από την Ορθοδοξία, αλλά αντίθετα, την επιβεβαιώνουν. Ο σεβαστός καθηγητής του ΑΠΘ π. Θεόδωρος Ζήσης είχε γράψει τα εξής σημαντικά: «φαίνεται ότι με την χάριν του Θεού διεφυλάχθη καθαρός από την νεστοριανήν αίρεσιν, όπως τούτο συνάγεται εκ της αναγνώσεως των έργων του. Εις αυτά αποκαλεί την Παναγίαν Θεοτόκον. Αναφερόμενος δε εις την ενανθρώπησιν ομιλεί ορθοδόξως και δεν νεστοριανίζει». Την ορθόδοξη πίστη του αββά Ισαάκ δέχονται μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, ο άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, κ.α. δεχόμενοι τα συγγράμματά του. Στο Άγιο Όρος πολλοί μοναχοί τιμούν τη μνήμη του αββά Ισαάκ στις 28 Ιανουαρίου, μαζί με τη μνήμη του αγίου Εφραίμ του Σύρου. Σε πολλούς ναούς έχουν ιστορηθεί εικόνες του και αναγράφεται ως άγιος. Από τα συγγράμματά του, στην ελληνική κυκλοφορούν οι «Ασκητικοί Λόγοι» του, οι οποίοι είχαν μεταφραστεί από τα συριακά το 9ο αιώνα από μοναχούς Πατρίκιο και Αβράμιο της Μονής του Αγίου Σάββα της Παλαιστίνης. Έκτοτε αποτελούν πολύτιμα συγγράμματα σε όλο τον ελληνόφωνο χριστιανικό κόσμο και μελετούνται από μοναχούς και κοσμικούς, κυρίως σε περιόδους νηστείας, όπως είναι η Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Είναι γνωστό πως κορυφαίοι πνευματικοί Γέροντες της Εκκλησίας μας συστήνουν ιδιαίτερα τα έργα του αββά Ισαάκ του Σύρου, ως βοήθεια, στην πνευματική τους άσκηση.               http://aktines.blogspot.gr/