Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2013

Περί πλάνης στήν προσευχή

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης
Ἡ μνήμη τοῦ Θεοῦ, δηλαδή ἡ νοερά προσευχή, εἶναι ὑψηλότερη ἀπ’ ὅλες τίς πνευματικές ἐργασίες. Αὐτή εἶναι ἡ κεφαλή τῶν ἀρετῶν, ἐπειδή εἶναι ἀγάπη Θεοῦ.
Κι ἐκεῖνος πού θέλει νά πλησιάσει στό Θεό μέ ἀναίδεια καί θρασύτητα, καί βιάζεται νά Τόν ὁμολογεῖ καθαρά καί νά Τόν ἀποκτήσει μέσα του, εὔκολα θανατώνεται ἀπό τούς δαίμονες ἄν τό ἐπιτρέψει ὁ Θεός, γιατί ζήτησε μέ τόλμη καί αὐθάδεια ὅσα δέν ταιριάζουν στήν κατάστασή του κι ἐπιδίωξε μέ ἀλαζονεία νά τά ἐπιτύχει πρόωρα.
Πολλές φορές ὅμως ὁ Κύριος, ἐνῶ μᾶς βλέπει τολμηρούς στά μεγάλα καί ὑψηλά, μᾶς σπλαχνίζεται καί δέ μᾶς παραχωρεῖ στόν πειρασμό, γιά νά ἀντιληφθεῖ καθένας μόνος του τήν ὑπερηφάνειά του καί νά μετανοήσει προτοῦ γίνει ὄνειδος καί περίγελως τῶν δαιμόνων καί ἄξιος νά τόν κλαῖνε οἱ ἄνθρωποι,
καί μάλιστα ἐκεῖνος πού ἐπιζητεῖ μέ μακροθυμία καί ταπείνωση καί, τό μεγαλύτερο, μέ ὑποταγή καί ἐρώτηση τῶν ἐμπείρων αὐτό τό θαυμαστό ἔργο, μή τυχόν ἀντί σιτάρι θερίσει χωρίς νά καταλάβει ἀγκάθια καί ἀντί γλυκύτητα πίκρα, καί ἀντί σωτηρία βρεῖ την ἀπώλειά του.
 

Γιατί μόνον οἱ δυνατοί καί τέλειοι μποροῦν να μονομαχοῦν πάντοτε μέ τούς δαίμονες καί νά ὑψώνουν ἐναντίον τους τό ξίφος τοῦ Πνεύματος, δηλαδή τό λόγο τοῦ Θεοῦ.
Οἱ ἀδύνατοι καί ἀρχάριοι ἔχουν σάν ὀχυρό τους τή φυγή,
μέ εὐλάβεια καί φόβο, ἀποφεύγοντας τόν πόλεμο
καί μή τολμώντας πρόωρα,
κι ἔτσι ξεφεύγουν τό θάνατο.

Ὦ δύναμις δακρύων!

http://xristianos.gr/forum/eikones/agioi_tis_orthodoksias/osios_efraim_suros_863.jpg
Δώρησαι λοιπόν, Δέσποτα, εἰς ἐμέ τόν ἀνάξιον,
δάκρυα καθ’ ἑκάστην,
καί δύναμιν, διά νά φωτισθῇ ἡ καρδία μου
ἐν προσευχῇ καθαρᾷ
καί χύσῃ πηγάς δακρύων μετά γλυκύτητος διά παντός,
διά νά ἐξαλειφθῇ δι’ ὀλίγων δακρύων
ἡ μεγάλη καί φοβερά καταδίκη,
καί κατασβεσθῇ δι’ ὀλίγου κλαυθμοῦ τό πῦρ τό καιόμενον.
Διότι ἐάν κλαύσω ἐνταῦθα,
θέλω λυτρωθῇ ἐκεῖ ἐκ τοῦ ἀσβέστου πυρός·
διότι καθ’ ἑκάστην παροργίζω, Δέσποτα, τήν μακροθυμίαν Σου, 
καί ἔχω πρό ὀφθαλμῶν τήν κακίαν μου,
καί τήν εὐσπλαχνίαν Σου.


Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος
    ( Ἀσκητικά, Περί Κατανύξεως )

Ὁ ὕμνος τῆς ἀγάπης



Ὁ ὕμνος τῆς ἀγάπης ( Ἀποστόλου Παύλου Α΄ Κορινθίους 13, 1-8 & 13 )
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjiwaqV509nOjqPemWib37VJnww9kVAjj70VXxP0FVGub7GtP8hhiRPn3fXVFluy4_SIeAYwy8HAXRZzCC9VsMKoCVIViDIJ_auy7vLWCk6d8bYRMgRBWH3ZlL-rsKMrGs2FBihcpxWWA0/s1600/ya-2.jpg
Ἀκόμα κι ἄν ἤξερα
νά μιλῶ ὅλες τίς γλῶσσες τῶν ἀνθρώπων μά καί τῶν ἀγγέλων,
χωρίς ὅμως νά ἔχω ἀγάπη,
θά εἶχα γίνει χαλκός
πού βγάζει σκέτους ἤχους
 ἤ τύμπανο πού δημιουργεῖ φασαρία.
 
Κι ἄν εἶχα τό χάρισμα τῆς προφητεία
                           καί κατανοοῦσα ὅλα τά μυστήρια καί κατεῖχα ὅλη τή γνώση 
                                                            κι ἄν εἶχα ὅλη τήν πίστη
ἔτσι πού νά μετατοπίζω βουνά,
χωρίς ὅμως νά ἔχω ἀγάπη,
θά ἤμουν ἕνα τίποτε.

Κι ἄν ἀκόμα διένειμα
ὅλα τά ὑπάρχοντά μου γιά νά θρέψω τούς πεινασμένους
κι ἄν παρέδιδα τό σῶμα μου
νά καε
ῖ στή φωτιά,
χωρίς ὅμως νά ἔχω ἀγάπη,
δέν θά μέ εἶχε ὠφελήσει σέ τίποτε.
Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ,
ἐπιζητάει τό καλό.
Ἡ ἀγάπη δέ φθονεῖ.
Ἡ ἀγάπη δέν καυχησιολογεῖ,
δέν ἀλαζονεύεται,
δέν φέρεται ἄπρεπα,
δέν κυνηγάει τό δικό της συμφέρον,
δέν κυριεύεται ἀπό θυμό,
δέν κρατᾶ λογαριασμό γιά τό κακό πού τῆς κάνουν,
δέ χαίρεται γιά τήν ἀδικία,
ἀλλά μετέχει στή χαρά γιά τήν ἐπικράτηση τῆς ἀλήθειας.
Ὅλα τά καλύπτει,
ὅλα τά πιστεύει,
ὅλα τά ἐλπίζει,
ὅλα τά ὑπομένει.
Ἡ ἀγάπη ποτέ δέν ξεπέφτει.
Ἐνῶ τά ἄλλα,
εἴτε προφητεῖες εἶναι αὐτές, θά καταργηθοῦν,
εἴτε γλῶσσες εἶναι, θά πάψουν,
εἴτε γνώση, θά καταργηθεῖ.
Γιατί μόνο ὡς ἕνα βαθμό γνωρίζουμε
καί ὡς ἕνα βαθμό προφητεύουμε.
Μά ὅταν ἔρθει τό τέλειο,
τότε τό ἀτελές θά καταργηθεῖ.
Παιδάκι ὅταν ἤμουνα,
σάν παιδάκι μιλοῦσα, σάν παιδάκι σκεφτόμουν,
σάν παιδάκι ἔβγαζα συμπεράσματα.
Μά ὅταν ἔγινα ἄντρας,
σταμάτησα νά σκέφτομαι καί νά ἐνεργῶ σάν παιδάκι.
Γιατί, πραγματικά τώρα,
βλέπουμε ἀπροσδιόριστα σάν σέ θαμπό καθρέφτη.
Τότε ὅμως θά δοῦμε πρόσωπο μέ πρόσωπο.
Τώρα γνωρίζω μονάχα ὡς ἕνα βαθμό,
τότε ὅμως θά γνωρίζω τέλεια,
ὅπως ἀκριβῶς μ’ ἔχει γνωρίσει ὁ Θεός.
Αὐτά λοιπόν πού μένουν τελικά,
εἶναι ἡ πίστη, ἡ ἐλπίδα καί ἡ ἀγάπη.
Αὐτά τά τρία,
μέ κορυφαῖα τους,
ὅμως, τήν ἀγάπη.

Θυμός καί ὀργή

Δύο πράγματα κι ἐσύ ν’ ἀποφεύγεις:
·                    Νά μή θεωρεῖς τόν ἑαυτό σου ἄξιο γιά ἐπαίνους
·                    καί νά μή νομίζεις κανέναν κατώτερό σου.
Μέ τόν τρόπο αὐτό ποτέ δέν θ’ ἀνάψει μέσα σου ὁ θυμός γιά τίς προσβολές πού σοῦ γίνονται.

                                                    
 

Τόν θυμό σου νά τόν στρέφεις ἐναντίον τοῦ ἀνθρωποκτόνου διαβόλου, πού εἶναι ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους καί ὁ πρόξενος κάθε ἁμαρτίας. Να εἶσαι ὅμως σπλαχνικός μέ τόν ἀδελφό σου, γιατί ἄν συνεχίσει ν’ ἁμαρτάνει, θά παραδοθεῖ στό αἰώνιο πῦρ μαζί μέ τόν διάβολο.
Ὅπως διαφέρουν οἱ λέξεις θυμός καί ὀργή, ἔτσι διαφέρουν καί οἱ σημασίες τους.
Θυμός εἶναι μια ἔντονη ἔξαψη κι ἕνα ξέσπασμα τοῦ πάθους.
Ἐνῶ ὀργή εἶναι μια μόνιμη λύπη καί μιά διαρκής τάση γιά ἐκδίκηση, σά νά φλέγεται ἡ ψυχή ἀπό τόν πόθο ν’ ἀνταποδώσει τό κακό.
Οἱ ἄνθρωποι ἁμαρτάνουν καί μέ τίς δυό καταστάσεις. Ἄλλοτε ὁρμοῦν ἀπερίσκεπτα νά χτυπήσουν ὅσους τούς προκάλεσαν καί ἄλλοτε καιροφυλακτοῦν δόλια νά ἐκδικηθοῦν ὅσους τούς λύπησαν.
Ἐμεῖς καί τά δύο πρέπει νά τ’ ἀποφεύγουμε. Ἄς συμμορφωθοῦμε, λοιπόν, μέ τήν ἐντολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ᾿ ὑμῶν σὺν πάσῃ κακίᾳ» ( Ἐφ. 4, 31 ),
καί ἄς περιμένουμε τήν ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεως πού ἔδωσε ὁ Κύριος στούς πράους: «μακάριοι οἱ πραεῖς ὅτι αὐτοί κληρονομήσουσιν τήν γῆν» ( Ματθ. 5, 5 ).
Μέγας Βασίλειος

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013

Χάιλ Μάκη !! O Μάκης ο Φασίστας και η νεοναζιστική προπαγάνδα


Ο επιχειρηματικός όμιλος της οικογένειας Δασκαλοκάτι, που διαχειρίζεται 22 πολυτελή ξενοδοχεία στην χώρα μας, χρωστάει από φόρους στο κράτος 500 εκ ευρώ και δεν δίνει δεκάρα. 

Οι «ανεξάρτητοι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας ,Μυτιληναίος, Βαρδής, Τέρνα Ενεργειακή, Περιστέρης,Ψυχάρης, Μελλισανίδης χρωστάνε 400 εκ. ευρώ στη ΔΕΠΑ, δεν δίνουν δεκάρα και θέλουν «κούρεμα». 
 Και ο Μάκης ο φασίστας είπε για ένα χρέος 2000 ευρώ στο κράτος που προκλήθηκε από τις συνεχείς φορολογικές επιβαρύνσεις των οικογενειακών ακινήτων της μεσαίας τάξης, ότι «τα χρέη προς το κράτος πρέπει να πληρώνονται». 

Από τους Φτωχούς όμως! 


Αυτός ακριβώς είναι ο φασισμός. 


Και αυτόν τον ακραιφνή φασίστα ψηφίζουν οι νεοδημοκράτες της Αττικής.

ΥΓ. Και αυτή είναι η ουσία της νεοναζιστικής προπαγάνδας των τοκογλύφων.


ΣΠ. ΧΑΤΖΑΡΑΣ