Γιά λύπη καί παραμυθία σέ θάνατο νέων παιδιῶν. α) Γενική ἀντιμετώπιση ἀπό ὅλους.

Μέγας Ἀντώνιος

 

α) Γενική ἀντιμετώπιση ἀπό ὅλους.

 

Ἡ εἴδηση ὅτι πέθανε ἕνας νέος ἄνθρωπος εἶναι μία "ἀπευκτή ἀγγελία"· τό γεγονός αὐτό εἶναι ἀφόρητο πάθος που πληγώνει τήν ἀκοή. Οἱ συγγενεῖς, φίλοι καί γνωστοί πολλά δάκρυα χύνουν· γιατί ποιός ἔχει τόση πέτρινη καρδιά πού νά μή κλάψει; ἤ ποιός εἶναι ἐντελῶς ἔξω ἀπό τήν ἀνθρώπινη φύση, ὥστε μέ ἀπάθεια νά δεχθεῖ τό συμβάν καί μέ μετριοπάθεια νά τό ἀντιμετωπίσει; μάλιστα δέ ὅταν τυχαίνει νά εἶναι οἱ γονεῖς εὐλαβεῖς, τότε τό παιδί γίνεται καλός καρπός, "βλάστημα", διαδοχή εὐσεβῶν γονέων, οἴκου λαμπροῦ· στήριγμα τοῦ γένους, ἡ ἐλπίδα τῆς πατρίδος πού ἀνατράφηκε μέ μύριες εὐχές. Αὐτό, ὅταν ἦταν στο ἄνθος τῆς ἡλικίας του ἁρπάχτηκε ἀπό τά πατρικά χέρια.

Ὅλα τά παραπάνω δέν εἶναι δυνατόν παρά νά μαλακώσουν καί νά ὁδηγήσουν καί τήν πιό σκληρή φύση σέ συμπάθεια. Πολλές φορές φαίνονται νά εἶναι, λίγα τά λυπηρά τῆς ζωῆς· τά γεγονότα ἀκολουθοῦν ὁμαλά τήν πορεία τους· ἀλλά ξαφνικά γίνεται βασκανία τοῦ σπιτιοῦ ἀπό τόν δαίμονα καί ἐξαφανίζεται ἡ ἀφθονία καί ἡ χαρά τῶν ψυχῶν· καταντάει ἡ οἰκογένεια νά γίνεται διήγημα σκυθρωπό. Ἐάν κανείς θελήσει νά κλάψει γιά τά συμβάντα δέ φτάνει ὅλη ἡ ζωή του. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι κλαίνοντες μαζί μας δέ μποροῦν νά ἀπαλείψουν τόν πόνο γιά τό πάθημα αὐτό· ἀλλά καί τά νερά τῶν ποταμῶν ἄν γίνουν δάκρυα, δέν ἀρκοῦν νά ὀλοκληρώσουν τό κλάμα.

Ὅποιος διαστρέφει μέ τήν αἵρεση τούς λόγους τοῦ Κυρίου, θά νιώσει: α) τήν ντροπή Του β) καί φόβο στήν Μέλλουσα Κρίση!

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Λέγει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς:

«Ος γαρ εάν επαισχυνθή με και τους εμούς λόγους εν τῃ γενεᾲ ταύτη τῃ μοιχαλίδι και αμαρτωλῲ, και ο υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν όταν έλθη εν τῃ δόξῃ του πατρός αυτού μετά των αγγέλων των αγίων» (Μάρκ. η' 38)

Γιατί είπε ο Χριστός εμέ και τους εμούς λόγους; 

Όποιος ντρέπεται Εμένα, σημαίνει όποιος αμφιβάλλει για τη θεότητά Μου, για τη θεία Μου ενσάρκωση από την αγία Παρθένο, για τα σταυρικά Μου πάθη και την Ανάστασή Μου, για την πτωχεία Μου σ’ αυτόν τον κόσμο και για την αγάπη μου προς τους αμαρτωλούς.

Το ανευλόγητο γάλα

Κάποτε ευρισκόμενος ο Όσιος Παρθένιος στον Κρουσώνα, ένας βοσκός του ζήτησε να ευλογήσει το κοπάδι των αιγοπροβάτων του.

Ο Γέροντας ανταποκρίθηκε και πήγε στη μάνδρα, όπου και είχε συγκεντρώσει τα ζώα με το θαυματουργό σταυρό ευλογίας που έφερε πάντοτε μαζί του, ευλόγησε το κοπάδι, λέγοντας διάφορες προσευχές. 

Ο βοσκός, γνωρίζοντας ότι ο Γέροντας δεν έτρωγε κρέας για να τον φίλευε στο σπίτι του, σφάζοντας κάποιο από τα ζώα του, του είπε να αρμέξει κάποιο πρόβατο ή κατσίκα και να του προσφέρει λίγο γάλα. Ο Όσιος δέχθηκε και του είπε:

Ναι, ευχαρίστως θα πιω λίγο γάλα από την κατσίκα, που θα σου υποδείξω εγώ. Και του έδειξε από ποιά ήθελε γάλα. Ο βοσκός πήγε να πιάσει το ζώο, αλλά δεν μπορούσε. Το κυνηγούσε για πολλή ώρα αν και ήταν ήμερο, διότι καθημερινά το άρμεγε, αλλά τώρα δεν μπορούσε να το πιάσει. Στο τέλος αποκαμωμένος λέει στο Γέροντα:

Μουσουλμάνοι: ἡ δημογραφική ὡρολογιακή βόμβα τῆς Εὐρώπης καί τά «πιόνια» τῆς Νέας ΤάξηςΠραγμάτων!

Μουσουλμάνοι μετανάστες, νόμιμοι καί λαθραῖοι, κατ’ ἐξοχήν χρησιμοποιοῦνται τίς τελευταῖες δεκαετίες ἀπό τή Νέα Τάξη Πραγμάτων, ὡς ἕνα ἀπό τά μέσα της γιά ἀλλοίωση τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας τῶν λαῶν! Ἡ ἐθνική ἀλλοίωση τῶν κρατῶν, ἀποτελεῖ προϋπόθεση γιά τή Νέα Τάξη,  προκειμένου νά προχωρήσει στήν ἐγκαθίδρυση τῆς Πᾳγκόσμιας Κυβέρνησης τοῦ Ἀντιχρίστου!

Τήν ἔχει «βαφτίσει» κιόλας μέ ὠραῖο ὄνομα, γιά νά μήν μᾶς εἶναι δύσπεπτη. Πολυπολιτισμικότητα!

Τά ἔθνη ὅσο παραμένουν ἀμιγῆ, κρατοῦν τίς παραδόσεις τους καί ἀνθίστανται σέ κάθε εἴδους ἀλλαγές, πού μέ πόνο προξενοῦν ὅταν τά τραβοῦν θρασύτατα ἀπ’ τίς ρίζες τους καί ἐπιχειρώντας νά τά ἀποκόψουν ἀπ’ το παρελθόν τους. Ἀναγνωρίζουν τίς κακοήθεις ἀλλαγές ὡς ἀπειλή στήν τάξη τους καί ἀντιδροῦν!

Τό μεταναστευτικό τρύκ τῆς Νέας Ἐποχῆς, χρησιμοποιεῖται γιά νά σπάσει αὐτήν τήν ἁλυσίδα τῆς ἐθνικῆς συνοχῆς ἑνός λαοῦ μέ τίς μνῆμες του καί τίς συνήθειές του καί γιά νά σαμποτάρει ἐκ τῶν ἔσω, τίς ὅποιες ἀντιδράσεις του. Λειτουργεῖ σάν καταλύτης αὐτῶν, ὅπως ὁ καταλύτης πού ρίχνεται μέσα σέ μία χημιμή ἕνωση κι ἔχει διαλυτική ἰδιότητα!

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΚΟΗ ΟΤΑΝ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΟΡΘΟΔΟΞΕΙ;

Τί μάς διδάσκει το εκκλησιαστικό παρελθόν σχετικώς με την υπακοή στον Πνευματικό μας Πατέρα, όταν πρόκειται περί θέματος Πίστεως, δογματικό ή σχετικό με τους ιερούς Κανόνες; Οφείλουμε αδιάκριτη υπακοή όταν ο Πνευματικός αντιτεθεί προς την Παράδοση της Εκκλησίας ή όχι; Παίρνουμε επάνω μας έναντι Θεού την ευθυνη της «ανυπακοής» ή μάς καλύπτει η υπακοή στον Χριστό βάσει της αλαθήτου Παραδόσεως της Εκκλησίας; Σε τούτα τα ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μερικές απαντήσεις.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εισαγωγή

1. Ο Πνευματικός πρέπει να είναι ο καλύτερος δυνατός, από πάσης απόψεως

2. Ο Πνευματικός επειδή είναι «εις τύπον και τόπον Χριστού», δεν μπορεί να αποδέχεται αιρέσεις

3. Απαγορεύεται η αδιαφορία η η σιωπή περί των αιρέσεων εκ μέρους του Πνευματικού

4. Τι λέγει η Αγία Γραφή για την αξιέπαινη απείθεια

5. Ο Μοναχός πρέπει να φεύγει από την υπακοή σε αιρετικό Ηγούμενο, σύμφωνα με τους ιερούς Κανόνες

6. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συνιστά ανυπακοή στους κακοδόξους εκκλησιαστικούς ηγέτες

7. Η «Κλίμαξ» διευκρινίζει ότι ο ταπεινός Μοναχός αντιλέγει στους Προεστώτες, εάν πρόκειται περί Πίστεως.

8. Το έμπρακτο υπόδειγμα του Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου

9. Η διδασκαλία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου

10. Ο Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ υπέρ της προσεκτικής υπακοής

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

Εισαγωγή

Το θέμα της υπακοής στον Πνευματικό Πατέρα, όσον αφορά στα θέματα Πίστεως, θέμα ιδιαιτέρως λεπτό και άγνωστο, περιλαμβάνεται στο γενικότερο θέμα της υπακοής στον Επίσκοπο, διότι η σχέση Πνευματικού-Εξομολόγου και πιστού δεν νοείται χωριστά από τη σχέση του χριστιανού με τον Επίσκοπο της Εκκλησιαστικής Κοινότητος· ο Πνευματικός δεν καθοδηγεί ιδίω δικαίω τους πιστούς βάσει της Ιερωσύνης του, αλλά με ενταλτήριο γράμμα του οικείου Επισκόπου, καθώς ορίζουν οι ιεροί Κανόνες και πλέον φανερά ο 50ος (46) της εν Καθαγένη αγίας Τοπικής Συνόδου1. Έτσι, εν πολλοίς ισχύει και περί του Πνευματικού Πατρός, ό,τι ήδη έχουμε ειπή σε αναφορά προς τον Επίσκοπο και την ανάμειξη των λαϊκών στα θέματα Πίστεως σε προηγούμενες ενότητες.

Ἕνα ποιήμα γιά τόν Γέροντα Παϊσιο. Ἀρχ. Ἀρσένιος Κατερέλος

Γι' αυτό κρίνω σκόπιμο, ευθύς αμέσως, να σας διαβάσω ένα ποιηματάκι, πού έχω γράψει τον Ιούλιο του 2008, και είναι ένα σύντομο αφιέρωμα, ένα προσωπικό αφιέρωμα στον Γέροντα Παΐσιο, το οποίο περιέχει μέσα δικά του λόγια, δικές του διδαχές, όπως μου τις είπε ο ίδιος ο Γέροντας.

Λοιπόν σας διαβάζω το ποίημα, πού έχει δικά του λόγια. Είναι βέβαια, προσωπική αφιέρωση:

Γέροντα, ορόσημο για με ήσουν στην ζωή μου, μικρό παιδί σέ γνώρισα και αγαλλίασε η ψυχή μου. Πόσα δεν μου δίδαξες και πόσα δεν μου είπες, πόσες φορές με μάλωσες και μόνο δίκιο είχες. Εμπρός στην άγια σου μορφή, στο ταπεινό καλύβι, ήλθα αμέτρητες φορές σαν το μικρό σπουργίτι. 

Με σπασμένα τα φτερά, με μάτια βουρκωμένα, με λογισμούς αμέτρητους ήλθα κοντά σέ σένα. Άγια λόγια μου έλεγες, διδαχές και πόσα άλλα, και με καινούργια τα φτερά γύριζα στην Καψάλα. Απογοήτευση, τυχόν, πίκρες κι απελπισία, όλα εσύ μου έπαιρνες και σκόρπιζες ευωδία.

Ὁ Ἰοῦδας "φιλοῦσε ὑπέροχα"... Οἱ 23 Θεολόγοι...πού ψήφισαν ὑπέρ τῆς ἰδρύσεως Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στό Α.Π.Θ.!

 

 "Πᾶς οὒν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, 

ὁμολογήσω καγώ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρὸς μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς"

(Ματθ. 10:32)

Στά μαῦρα κατάστιχα τῆς ἱστορίας τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ἑλλάδας, 

θά μείνουν οἱ ἀποφάσεις καί τά ὀνόματα 

τῶν ὑπέρμαχων τοῦ Μωάμεθ τοῦ Πορθητοῦ.

 

Οἱ ἀνοίξαντες "νέα κερκόπορτα ἁλώσεως":
 
Ψήφισαν κάτ’ ἀλφαβητικὴ σειρὰ ΝΑΙ (23):

Θαύματα τοῦ Ἁγίου Νικολάου μέ τό χαλί. Γέροντος Κλεόπα Ἡλιέ

   

 Θαύματα τοῦ Ἁγίου Νικολάου μέ τό χαλί.

  Ἐκλεκτές διηγήσεις καί προσευχές γιά μικρά παιδιά

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Στήν Κωνσταντινούπολι ζοῦσε ἕνας γέροντας μέ τό ὄνομα Νικόλαος. Ἦταν μόνος μέ τήν γυναῖκα του, διότι δέν εἶχαν ἀποκτήσει παιδιά. Αὐτοί σέ ὅλη τήν ζωή τους, τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Νικολάου, ἐπήγαιναν ἀπό τό πρωΐ στήν ἐκκλησία, ἔκαναν ἐλεημοσύνες, συμμετεῖχαν στίς ἀκολουθίες, ἔφτιαχναν κεριά, θυμίαμα, πρόσφορα. Ἔκαναν ὅ,τι ἠμποροῦσαν.
Καί τώρα πού ἦταν γεροντάκια καί πτωχοί συνέχιζαν τό ἴδιο τυπικό τους. Ἐρχόταν κάθε χρόνο ἡ γιορτή τοῦ ἁγίου Νικολάου κι αὐτοί δέν εἶχαν μέ τί νά κάνουν τήν γιορτή τους, ὅταν ἐγύριζαν ἀπό τήν ἐκκλησία στό σπίτι, δηλαδή δέν εἶχαν νά στρώσουν τραπέζι γιά τούς πτωχούς νά εὐχαριστήσουν καί ἐκεῖνοι τόν Θεό.
Ἔτσι ἔλεγε ἡ γιαγιά στόν παπποῦ: -Ἔε, Νικόλαε, τί νά κάνουμε τώρα ἐμεῖς πού εἴμεθα πτωχοί καί γεροντάκια; Ἰδού, ἔρχεται ἡ ἡμέρα τῆς γιορτῆς τοῦ ἁγίου Νικολάου καί δέν ἔχουμε τίποτε: οὔτε χρήματα, οὔτε τρόφιμα.
-Τί νά κάνουμε ἐμεῖς γιά νά γιορτάσουμε κι αὐτό τόν χρόνο τόν ἅγιο Νικόλαο; Μπορεῖ τόν ἑπόμενο χρόνο νά μήν εἴμαστε, διότι ἰδού πλησιάζουμε στόν θάνατο.
Καί ἠσθάνοντο καί οἱ δυό τους ἄσχημα, διότι δέν εἶχαν χρήματα.
Τότε ἡ γιαγιά ἄνοιξε ἕνα μπαοῦλο, ὅπου μέσα ὑπῆρχε ἕνα χαλί ἀπό τήν προῖκα της, τό ὁποῖον δέν τό ἐγνώριζε ὁ παπποῦς, διότι τό εἶχε κρύψει ἀπό τότε πού παντρεύθηκε. Ἦταν πάρα πολύ ὡραῖο. Τό κρατοῦσε ἐκεῖ μέ 2-3 ἄλλα ὑφάσματα γιά τόν ἐνταφιασμό της. -Ἀπό ποῦ τό βρῆκες, γυναῖκα, αὐτό τό χαλί;

«Ρωσική σαλάτα» στο Ελλαδιστάν ! Οι Γρακύλοι Οικουμενιστές, οι «κοκκινοσκουφίτσες» Κορανιστές και οι ενχώριοι Σιωνιστές!

  του Παναγιώτη Νούνη

                                                                                                                                                               

«Μην μετράς τις κότες σου προτού βγούν από τ’ αβγό.»

 Ήδη όμως κάποιοι προτού βγούν από τα’αβγό, βιάστηκαν και μέτρησαν και τα κουκιά αλλά και τις «κότες»! Θα τους βγεί σε καλό άραγε; Πληροφορίες άλλα μας λένε…!

Ως Ιστολόγιο «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»  Χάριτι Θεού εν μέσω αδυσώπητης ακαδημαϊζουσας Ισλαμολαγνείας, έχουμε εντοπίσει στην Ιστοσελίδα των Σιωνιστών εν Ελλάδι την εξής εκπληκτική ανακοίνωση, η οποία αποσαφηνίζει τον όλο ακαδημαϊκό οίστρο της επικαίρου Ισλαμολαγνείας και ΚΑΙΡΟσκοπίζουσας ομίχλης για το εμετικό «μήνυμα του Αμμάν» [1] ! Εξάλλου σας είχαμε υποσχεθεί σε παρελθοντικό άρθρο μας ότι, θα γράφαμε κάτι περί Σιωνισμού μια και έχουμε ερευνήσει διεξοδικά το θέμα προ πολλών μηνών, προς ενημέρωση πρώτιστα δικήν μας αλλά και δική σας!

Ὅποιος ἔχει ὀρθή πίστη, ἔχει ἀληθινή ἀγάπη Γέρων Παΐσιος

Πρός τούς αἱρετίζοντες
 γιά τήν κακῶς ἐννοημένη ἀγάπη τους

Πρός τούς αἱρετίζοντες γιά τήν κακῶς ἐννοημένη ἀγάπη τους

Τό θεόπνευστο κείμενο τοῦ Γέροντος Παϊσίου πού θά ἀκολουθήσει μετά τό σχόλιο, πρέπει νά διαβάσουν προσεκτικά οἱ κάθε λογῆς κακοδοξοῦντες καί συγχρωτισθέντες μέ τούς αἱρετικούς, ἑτεροδόξους καί οἰκουμενιστές γενικώτερα, καθώς καί οἱ ἀσπασταί αὐτῶν.

Εἰδικά δέ, ὅταν βρίσκουν "προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις" γιά νά δικαιολογήσουν τή δική τους νοθεία τῆς ὀρθῆς πίστεως, κατηγορώντας τούς ὀρθοτομοῦντες καί ὁμολογοῦντες τά ὀρθά, Ὀρθοδόξους Χριστιανούς...γιά ἔλλειψη ἀγάπης! 

Δέν μποροῦν νά ἐννοήσουν, πώς ὅταν βλέπει κανείς τήν σωτηρία τοῦ συνανθρώπου του νά διακυβεύεται, εἶναι ἀγάπη νά τοῦ λέει τήν ἀλήθεια καί νά μήν τόν ἀφήνει ἕρμαιο τῆς πλάνης του, ἀνελέητο καί ἀβοήθητο πρός ἀπώλειαν. Καί τί τό φυσικώτερο, νά ἁπλώσει κανείς χεῖραν βοηθείας πρός αὐτόν ὡς καλός Σαμαρείτης, γιά νά τόν τραβήξει ἀπό τόν γκρεμό τῆς πλάνης καί ὄχι νά ἀφήσει ἀσυνέτως τό δικό του χέρι νά τό τραβήξει ἐκεῖνος, μαζί μέ αὐτόν ὁλόκληρο, πρός κατακρημνισμόν ἀμφοτέρων!

Γιά ὅσους φεύγουν πρίν τελειώσει ἡ Θεία Λειτουργία...

(Χρυσοστομικά διαμάντια)

Αν φύγεις πριν από την απόλυση, είσαι ένοχος όσο κι ένας δραπέτης. Πηγαίνεις στο θέατρο και, αν δεν τελειώσει η παράσταση, δεν φεύγεις. Μπαίνεις στην εκκλησία, στον οίκο του Κυρίου, και γυρίζεις την πλάτη στα άχραντα Μυστήρια;

Ἡ Ἁγία τοῦ Θεοῦ Σοφία στήν Κωνσταντινούπολη

Η εξομολόγηση ενός πρώην ομοφυλόφιλου και η θαυμαστή σχέση του με τον τρελο -Γιάννη τον δια Χριστόν σαλό

Εξ αφορμής της έκθεσης Λούνατσεκ που υπερψηφίστηκε στις 4 Φεβρουαρίου από το Ευρωκοινοβούλιο και δημοσιεύεται λεπτομερώς στον ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟ «Στύλο της Ορθοδοξίας», ο οποίος επανακυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας προσφέροντας ως δώρο το βιβλίο «Ο τρελογιάννης» που αγάπησαν όλοι οι Έλληνες σας αποστέλλουμε ένα μικρό χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο που αναφέρεται στη θαυμαστή ίαση ενός πρώην ομοφυλόφιλου. Ο «Στύλος Ορθοδοξίας» κυκλοφορεί σε όλα τα περίπτερα.


Ο Κωνσταντίνος που συνήθιζε να κάθεται στις τελευταίες πάντα θέσεις του Ναού με εμφανή αρχικά δισταγμό σηκώθηκε και πήγε κοντά στον κυρ- Αναστάση. Καθώς διάβαινε προς τον άμβωνα παρατήρησε το πόσο περίεργα τον κοιτούσαν όλοι. Είδε στα μάτια των παρευρισκομένων να καθρεφτίζεται μία αόριστη απορία. Και εκείνος απορούσε γιατί ο κυρ-Αναστάσης κάλεσε μόνο αυτόν να παρευρεθεί δίπλα του την ώρα της ανάγνωσης της επιστολής.

Κάτι όμως ασυνήθιστο τον παρακίνησε και αφού έριξε μία κλεφτή ματιά στην αγαπημένη του Κατερίνα παρακάλεσε τον κυρ -Αναστάση να πει δυό λόγια στη μνήμη του τρελο- Γιάννη. Ο κυρ -Αναστάσης θέλησε να διαβάσει πρώτα την επιστολή και μετά να του δώσει το λόγο. Τότε ο παπα-Βασίλης παρενέβη στη συζήτηση και είπε: «Άσε το παιδί να μιλήσει Αναστάση».

"Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει". Η πιο παρεξηγημένη Ιερή παροιμία

"Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει"
και όχι "Ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει"

Σε ποιες περιπτώσεις μπορούμε θεμιτά και νόμιμα να καταλύσουμε την νηστεία; είναι ένα σύνηθες ερώτημα πιστών προς τους ιερείς και ιδιαίτερα προς τους πνευματικούς - εξομολόγους.

"Aσθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει", είναι μια εξίσου συνηθισμένη απάντηση.

Πρόκειται όμως για μια παρεξήγηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παροιμίες αποτελούν καταστάλλαγμα της μακρόχρονης εμπειρίας των ανθρώπων. Kαι για τον λόγο αυτό αναγνωρίστηκαν παντού και πάντοτε ως αναμφισβήτητες αλήθειες.

Mία από τις παροιμίες αυτές είναι και η "ασθενής και ωδιπόρος (ή ωδειπόρος) αμαρτίαν ουκ έχει". Mε απλούστερα λόγια: "Ο άρρωστος και η έγκυος γυναίκα δεν αμαρτάνει εάν δεν νηστέψει".

Πούτιν: «Είμαι υπερήφανος που είμαι Ορθόδοξος»

Εφημερίδα “Φιγκαρό”: Σε μία συνέντευξή σας σε Ρώσους δημοσιογράφους αποκαλύψατε ότι βάλατε πάνω στον Πανάγιο Τάφο στα Ιεροσόλυμα ένα σταυρό που σας είχε δώσει η μητέρα σας. Υπήρξατε εν τούτοις και παλιό μέλος της ΚGΒ.

Πώς συμβιβάζονται αυτές οι δύο αντιφατικές πραγματικότητες;

Βλαντιμίρ Πούτιν: Η ζωή είναι γεμάτη αντιθέσεις. Όταν πάψουν να υπάρχουν αντιθέσεις, τότε αυτό θα σημάνει το θάνατο. Η Ρωσία δεν είναι μία χώρα τεχνητή· έχει μακρά ιστορία.

Ο αναστεναγμός του γέρου

Είναι αλήθεια πέρα για πέρα, πως , όπως οι λόγοι του διδάσκαλου οσίου Εφραίμ απώτερο σκοπό έχουν να φέρουν τον άνθρωπο σε καλή πνευματική κατάσταση, που θα τον οδηγήσει στην μετάνοια, αυτό επιδιώκουν και οι ακολουθίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (τα τροπάρια, τα ιδιόμελα, οι κανόνες, οι αναγνώσεις, τα πολλά σταυροκοπήματα, οι άπειρες μετάνοιες ).

Σκοπό έχουν να σπάσουν το εγώ, να κάμψουν τον αγέρωχο νου, ώστε οι πιστοί να σταθούν σεβίζοντες ενώπιον του Θεού, ζητώντας συγγνώμη των πεπραγμένων. Το σκύψιμο της κεφαλής και πολύ περισσότερο την κάμψη των γονάτων την φοβούνται μόνον οι ετερόδοξοι, γιατί είναι αιρετικοί και ο όσιος Ιωάννης ο Σιναϊτης λέγει ότι είναι αδύνατον να βρεθεί ταπείνωση σε αιρετικό.

Την περίοδο αυτήν της Τεσσαρακοστής η όλη διακόσμηση της εκκλησίας με τα πένθιμα ζεσταίνει την καρδιά. Νιώθει πως είναι μια άλλη περίοδος του χρόνου. Οι φαιδρότητες και οι χαρές έπειτα από αυτά. Νυν ήλθε καιρός μετανοίας και εξομολογήσεως, δακρύων και στεναγμών. Σκεπάσθηκαν οι εικόνες με μαύρα. Γύρισαν ανάποδα, αφού εγώ δεν γυρίζω στον Χριστό.

"Ἑτοιμάζεται αὐτὴ ἡ Σύνοδος γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴν ἀποδοχὴ τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ ὡς αὐθεντικῶν χριστιανισμῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ τραγικό. Εὔχομαι νὰ μὴ γίνει ποτέ." π. Γ. Μεταλληνός

 

Γράφει ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ἡ μέλλουσα Ἁγία καὶ Μεγάλη Πανορθόδοξος Σύνοδος

Οἱ Σύνοδοι τοῦ 14ου αἰῶνος διατυπώνουν τὴν θεολογία περὶ τῆς Θείας Χάριτος. Ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση δέχεται αὐτὲς τὶς Συνόδους ὡς 9η Οἰκουμενικὴ καὶ πανορθόδοξα γίνεται αὐτὸ ἀποδεκτὸ ἀπὸ γνωστοὺς Θεολόγους. Διότι καὶ ἡ Σύνοδος αὐτή, ὅπως καὶ ἡ 8η τὸ 879, διαφοροποιοῦν ριζικὰ τὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στὴν πατερικὴ συνέχειά της, ἀπὸ τὸν χριστιανισμὸ τῆς Δύσεως. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, λοιπόν, μὲ τὴν θεολογία του, καρπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στὴν φωτισμένη ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καρδιά του, εἶναι ὁ Πατέρας τῆς 9ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου.Ἕνα ἐπίκαιρο ἐρώτημα εἶναι: Ἡ μέλλουσα νὰ συνέλθει πανορθόδοξος Σύνοδος τί θὰ κάνει; Ἑτοιμάζεται αὐτὴ ἡ Σύνοδος, γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει, ὅπως διαβάζουμε καὶ ὅπως βλέπουμε, στὴν ἀποδοχὴ τοῦ παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ ὡς αὐθεντικῶν χριστιανισμῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ τραγικό. Εὔχομαι νὰ μὴ γίνει ποτέ.

ΠΑΤΗΡ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. “Ή ψυχή πού αφέθηκε στο θέλημα του Θεού τίποτε δεν φοβάται.”

Όποιος νικάει τα πάθη νικάει τη λύπη

Για να διαφυλάξει κανείς την ψυχική του γαλήνη πρέπει να απομακρύνει από τον εαυτό του τις σκοτεινές σκέψεις. Πρέπει να φροντίζουμε να έχουμε χαρούμενη διάθεση και όχι στενάχωρη. Μόνο, αν σταματήσουμε να κατηγορούμε τούς άλλους θα αποκτήσουμε ψυχική γαλήνη.

Ό λυπημένος μοναχός δεν μπορεί να ανυψώσει το νου του στον Θεό ούτε μπορεί ποτέ να κάνει καθαρή προσευχή.

Όποιος νικάει τα πάθη του αυτός νικάει και τη λύπη του, ενώ όποιος νικιέται από τα πάθη του δεν μπορεί να γλυτώσει τις χειροπέδες της λύπης. Όποιος αγαπάει τα υλικά αγαθά είναι αδύνατον να μην νιώσει τη λύπη. Αντίθετα όποιος περιφρονεί τα κοσμικά αγαθά είναι πάντα χαρούμενος. Όποιος συνεχώς προσπαθεί να γνωρίσει τον Ίδιο τον εαυτό του δεν έχει χρόνο να κατηγορεί τούς άλλους.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Καταπολεμοῦμε τήν ἁμαρτία 

μέ μετάνοια καί νηστεία.

Μέγας Βασίλειος

Κακοποιηθήκαμε ἀπό τήν ἁμαρτία,

ἄς θεραπευθοῦμε μέ τή μετάνοια.

 

Ἡ μετάνοια ὅμως,

χωρίς τή νηστεία,

εἶναι ἀνενέργητη.

(ΕΠΕ, 6, 28)

 

 ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

Ἀπό τήν ἀπόγνωση στήν ἐλπίδα Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

Ἡ μετάνοια εἶναι φάρμακο τῶν πλημμελημάτων, ἐξαφάνιση τῶν παρανομιῶν, ἐξάλειψη τῶν δακρύων, παρρησία πρός τόν Θεό, ὅπλο κατά του διαβόλου, μαχαίρι, πού τοῦ κόβει τό κεφάλι, ἐλπίδα σωτηρίας, ἐξαφάνιση τῆς ἀπογνώσεως. Αὐτή ἀνοίγει τόν οὐρανό, μᾶς εἰσάγει στόν παράδεισο, αὐτή καταβάλλει τόν διάβολο. Γι' αὐτό μιλάω συνέχεια γι' αὐτή. Τό νά ἔχομε ἐμπιστοσύνη στόν ἑαυτό μας, μᾶς κάνει νά πέφτουμε. Εἶσαι ἁμαρτωλός; Μήν πέσεις στήν ἀπόγνωση. Δέν θά σταματήσω νά σᾶς ἐπαλέίφω μέ τά φάρμακα αὐτά. Γιατί γνωρίζω καλά πόσο μεγάλο ὅπλο κατά τοῦ διαβόλου εἶναι τό νά μήν ἀπελπιζόμαστε. Ἄν ἔχεις ἁμαρτήματα, μήν ἀπελπίζεσαι. Δέ σταματῶ αὐτά νά λέγω συνέχεια. Κι ἄν κάθε μέρα ἁμαρτάνεις, κάθε μέρα μετανόησε. 

Μήν ντραπεῖς νά μπεῖς πάλι στήν Ἐκκλησία. Νά ντρέπεσαι, ὅταν ἁμαρτάνεις, νά μήν ντρέπεσαι, ὅταν μετανοεῖς. Πρόσεχε τί σοῦ ἔκαμε ὁ διάβολος.

Δυό πράγματα ὑπάρχουν:

•  ἡ ἁμαρτία 
• καί ἡ μετάνοια.

ΓΙΑΤΙ ΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΑΔΙ ?

«Τώρα πού μπήκαμε στήν περίοδο τής νηστείας έχω, μαζί μέ άλλους, δύο απορίες. Η πρώτη έχει σχέση μέ τήν εβδομάδα τής Τυροφάγου: Γιατί επιτρέπεται το γάλα καί τά γαλακτοκομικά προϊόντα καί δέν επιτρέπεται τό κρέας; Απαγορεύονται τά κοτόπουλα καί επιτρέπονται τά αυγά. Η δεύτερη. Γιατί στόν καιρό τής Μ. Τεσσαρακοστής δεν τρώμε ψάρια καί τρώμε τα «θαλασσινά» καί τό χαβιάρι ή μερικές φορές τρώμε ελιές καί όχι λάδι;»
Εύστοχη απάντηση καί στά δύο ερωτήματα έχει δώσει ο άγιος Αθανάσιος ο Πάριος, μεγάλος διδάσκαλος της Εκκλησίας. Γράφει σ’ ένα γιατρό: «Κατηγορείς τόν φίλο σου επειδή τήν εβδομάδα τής Τυρινής τρώγει αυγά δέν τρώγει όμως τήν κότταν πού γεννά τά αυγά… Αλλά ποία σύγκρισις ημπορεί νά γίνη μεταξύ τού αυγού, πού δέν είναι ζώον καί τής κόττας, πού είναι ζώον;

Διάλογος ενός ζητιάνου και ενός διάσημου θεολόγου του Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς

«Στό βιβλίο τού αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς υπάρχει ένας διάλογος ενός ζητιάνου μέ ένα διάσημο θεολόγο. 

Ο θεολόγος επί οκτώ έτη ακατάπαυστα παρακαλούσε τό Θεό νά τού φανερώσει κάποιον άνθρωπο, πού θά μπορούσε νά τού δείξει τόν πιό σίγουρο δρόμο γιά τή Βασιλεία τών Ουρανών. 

Κάποια μέρα πού έφθασε στό αποκορύφωμα τής προσευχής άκουσε μιά φωνή «Πήγαινε καί στήν έξοδο τής Εκκλησίας θά βρείς τόν άνθρωπο πού ζητάς». 

Πηγαίνει βιαστικά στήν Εκκλησία, όπου βρίσκει ένα γέρο ζητιάνο μέ κουρελιασμένα ρούχα καί πληγωμένα γόνατα καί τόν χαιρετά

- «Καλό καί ευτυχισμένο πρωινό, γέροντα».

- «Ποτέ δέν είχα κακό καί δυστυχισμένο πρωινό».

(ο άλλος εν αμηχανία διορθώνει)

ΠΕΙΝΑΤΕ ΚΑΙ… ΝΗΣΤΕΥΕΤΕ & ΕΙΣΤΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ, ΑΡΓΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ; (Μεγάλη Σαρακοστή)

(Προσοχή σε ορισμένα τρόφιμα που μπορεί να είναι αρτήσιμα!) Κάποιο περίπτερο, Σούπερ Μάρκετ, φούρνος ή fast food θα βρεθεί μπροστά, δε μπορεί! Τι να φάτε, τι να πιείτε; Έτσι σαν μια πρώτη λύση σκεφτείτε τα παρακάτω: Φίλοι μας ξεκίνησε η ευλογημένη νηστεία της Σαρακοστής και με μικρή επιφύλαξη δημοσιεύουμε παρακάτω κάποια φαγώσιμα που είναι νηστίσιμα. Όμως οι εταιρείες παραγωγής κάνουν πολλές φορές αλλαγές και σε προϊόντα που ήταν μέχρι πρότινος νηστίσιμα. Γι’ αυτό, φίλοι μας, να διαβάζετε πάντοτε τα συστατικά τους για να είστε σίγουροι. Προϊόντα που έχουν λακτόζη, πρωτεΐνη γάλακτος, γαλακτικό οξύ, σκόνη βουτυρογάλακτος, ορός γάλακτος είναι αρτίσιμα. Σας υπενθυμίζουμε ότι την 25η Μαρτίου τρώμε και ψάρι. (ΥΓ. Παρακαλούμε πολύ αν σε κάτι που δημοσιεύουμε έχουμε κάνει λάθος να μας το γνωστοποιήσετε ).

Η Μονή Γηροκομείου ορφάνεψε, και η Πάτρα επίσης ! Ο θάνατος του γέροντα Χριστοφόρου Μεϊντανά…

Ο πρό ηγούμενος, τής ιστορικής Μονής Γηροκομείου Πατρών παπά Χριστόφορος, έτοιμος γιά τό τελευταίο ταξίδι του...

----------------------------------------

Τις μέρες αυτές,  όπου τα πάντα έχουν ανατραπεί, κι΄ όπου τα πάνω έχουν γίνει κάτω, τά δεξιά έχουν γίνει αριστερά και τά ίσα στραβά,  υπάρχουν, δόξα τώ Θεώ, καί κάποιοι άνθρωποι  πού φώτισαν, και με τις παρακαταθήκες τους θα φωτίζουν ακόμη τις ανθρώπινες κοινωνίες…

Σιάσος και Τσελεγγίδης για το Τμήμα Ισλαμικών Σπουδών

Συμφιλίωση διά τοῦ Χριστοῦ

Πρεσβ. Δημητρίου Στανιλοάε

Μέ τόν θάνατό Του πάνω στόν Σταυρό ὁ Χριστός, ἔχει ἐπιφέρει τήν ἀποκατάσταση τῆς ἀνθρώπινης φύσεως. Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ἀντιπροσωπεύει ἕνα καινούργιο βῆμα στό ἔργο τῆς σωτηρίας μας. Χωρίς τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ δέν θά εἶχε ἐπιτευχθεῖ σωτηρία. Μέ τόν θάνατό Του ὁ Χριστός δίνει τόν ἑαυτόν Του στόν Πατέρα  ὄχι ἁπλῶς μέ ὑποδειγματική ζωή ἀλλά καί μέ τήν ἀπάρνηση τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς. 

Ὡς ἄνθρωπος δίνει στόν Πατέρα τό πᾶν κάι δέν κρατᾶ τίποτε γιά τόν ἑαυτόν Του. Στόν θάνατό Του ἡ ἐξ ἀγάπης κένωση φθάνει στό ἀποκορύφωμά της. Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας ἔχει ἀναπτύξει τήν ἰδέα τοῦ Ἀπ. Παύλου ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά ἔλθει μπροστά στόν Πατέρα μόνον στήν κατάσταση ἄσπιλου θύματος, ἀλλά ὅτι ἐμεῖς δέν εἴμαστε σέ θέση νά φέρουμε στόν Πατέρα μιά τέτοια προσφορά.

Η προσφώνησις «πάτερ» των κληρικών- Η Ορθόδοξος απάντησις εις την αιρετικήν αμφισβήτησιν

Του Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Συζητώντας κάποιος με αιρετικούς διαφόρων αποχρώσεων θα διαπιστώσει ότι πολλές φορές με μια πρωτοφανή αλαζονεία, εγκαλούν τους ορθόδοξους χριστιανούς και κληρικούς για τη χρήση του όρου «Πάτερ» υποστηρίζοντας ότι αυτή η προσφώνηση είναι αντίθετη προς την Αγία Γραφή, επικαλούμενοι το Ματθ. 23, 9.

Κατά τρόπο ανελαστικό αδυνατούν (;) να καταλάβουν ότι η χρήση προσφωνήσεως δηλωτικών τιμής, χρησιμοποιούνται με σχετική έννοια και με απόλυτη. Αναφερόμενοι στον Τριαδικό Θεό, τον οποίον λατρεύουμε, τον αποκαλούμε Πατέρα με έννοια απόλυτη. Το Ματθ. 23, 9, που επικαλούνται οι αιρετικοί είναι η κατ’ εξοχήν απόδειξη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ίδια προσφώνηση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σχετική έννοια, γεγονός που το βλέπουμε στην ίδια την Αγία Γραφή.

Περί Ὀρθοδόξου πίστεως καί αἱρετικῶν Ἀπό ἐπιστολάς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου

Πρός κάποιους Ἐπισκόπους οἱ ὁποῖοι ἐξωρίσθησαν

ὑπερμαχοῦντες ὑπέρ τῆς πίστεως!

"Εἰς ὅλα εὐρίσκομων τήν μεγάλην οἰκονομίαν τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ διά τήν Ἐκκλησίαν Του, ὥστε καί ἐκεῖνα πού εἶναι σκυθρωπά καί δυσάρεστα, καί αὐτά νά οἰκονομοῦνται εἰς ὠφέλειαν τῶν πολλῶν, μέ τήν δυσθεώρητον σοφίαν τοῦ Θεοῦ καί τά ἀνεξιχνίαστα κρίματα τῆς διακοσύνης Του. Διότι, μέ τήν ἐξορίαν σας μεταφέρατε τήν ἀληθινήν πίστιν εἰς Παλαιστίνην, ὅπως ἔγινε πάλαι ποτέ μέ τόν Ἰσραήλ, τόν ὁποῖον μετέφερεν ὁ Κύριος, μέ τήν αἰχμαλωσίαν, εἰς τήν χώραν τῶν Ἀσσυρίων, καί οὔτω ἔσβυσε τήν εἰδωλολατρείαν μέ τήν μετάβασιν εἰς αὐτήν τῶν θεοσεβῶν Ἰουδαίων.  

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΝΑ ΜΗ ΛΕΜΕ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ «ΑΣ ΤΟ ΒΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ», ΔΙΟΤΙ ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΙΟΜΑΣΤΕ!

-Γέροντα, είναι σωστό να λέη κανείς γι' αυτόν που τον αδικεί: «ας το βρη από τον Θεό»;

- Όποιος το λέει αυτό κοροϊδεύεται από τον πονηρό και δεν καταλαβαίνει ότι με αυτόν τον τρόπο καταριέται με ευγένεια. Είναι μερικοί που λένε ότι είναι ευαίσθητοι και έχουν αγάπη και λεπτότητα και ανέχονται μεν τις αδικίες που τους κάνουν οι άνθρωποι, αλλά λένε: «Ας το βρουν από τον Θεό». 

ΕΥΛΟΓΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ!!ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΙΣΙΟΣ!!!!!

ΑΡΧΙΜ. ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΑΤΕΡΕΛΟΥ” ΕΖΗΣΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΑΣΧΑ ΤΟΥ 1994 ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ” ” Ό τρόπος με τον όποιο ό π. Παΐσιος έπαιρνε το Άγιο Φώς κι ενώ έψελνε τόσο σιγά, νόμιζες ότι βοά προς τον Κύριο.

Τώρα, όσον άφορα στον Γέροντα Παΐσιο, με αφορμή την Θεολογική Σχολή, ιδιαίτερα κατά την περίοδο 93-94, πήγαινα τακτικά στην Σουρωτή και έκανα αρκετές, τότε, ακολουθίες, Λειτουργίες, κλπ.

Θυμάμαι ότι, όταν κάναμε ένα Ευχέλαιο και την ώρα πού ή άναξιότης μου θα έχριε τον Γέροντα Παΐσιο, εκείνος, λόγω της ιεροσύνης μου και της ταπείνωσης του, βέβαια, έσκυψε και φίλησε το αμαρτωλό χέρι μου. Εγώ τότε, κοκκίνισα, τάχασα, και ό μόνος τρόπος πού μπορούσα νομίμως να αντιδράσω ήταν κι εγώ, αυθόρμητα, να πάρω την ιδική του ευχή, γιατί είχα μπροστά μου έναν Άγιο, και να ασπασθώ κι εγώ, ταυτόχρονα, το δικό του χέρι. Με την κίνηση, όμως, πού έκανα για να φθάσω και να ασπασθώ το δικό του χέρι, έγινε μία σύγκρουσης κεφαλιών…!

Μόνο, πού το ένα ήταν γεμάτο μυαλό, ή μάλλον, γεμάτο θεία Χάρι, και το άλλο ήταν κούφιο, και από μυαλό, και από Χάρι, και αυτό φάνηκε και από τον χτύπο – σχήμα υπερβολής, βέβαια.

Η Παιδαγωγική του Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

                                                                     

                               

                                                                     

π. Γ. Μεταλληνός: “Ἑτοιμάζεται αὐτὴ ἡ Σύνοδος νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴν ἀποδοχὴ τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ ὡς αὐθεντικῶν χριστιανισμῶν.”

Γράφει ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ἡ μέλλουσα Ἁγία καὶ Μεγάλη Πανορθόδοξος Σύνοδος

Οἱ Σύνοδοι τοῦ 14ου αἰῶνος διατυπώνουν τὴν θεολογία περὶ τῆς Θείας Χάριτος. Ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση δέχεται αὐτὲς τὶς Συνόδους ὡς 9η Οἰκουμενικὴ καὶ πανορθόδοξα γίνεται αὐτὸ ἀποδεκτὸ ἀπὸ γνωστοὺς Θεολόγους. Διότι καὶ ἡ Σύνοδος αὐτή, ὅπως καὶ ἡ 8η τὸ 879, διαφοροποιοῦν ριζικὰ τὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στὴν πατερικὴ συνέχειά της, ἀπὸ τὸν χριστιανισμὸ τῆς Δύσεως. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, λοιπόν, μὲ τὴν θεολογία του, καρπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στὴν φωτισμένη ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καρδιά του, εἶναι ὁ Πατέρας τῆς 9ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου.Ἕνα ἐπίκαιρο ἐρώτημα εἶναι: Ἡ μέλλουσα νὰ συνέλθει πανορθόδοξος Σύνοδος τί θὰ κάνει; Ἑτοιμάζεται αὐτὴ ἡ Σύνοδος, γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει, ὅπως διαβάζουμε καὶ ὅπως βλέπουμε, στὴν ἀποδοχὴ τοῦ παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ ὡς αὐθεντικῶν χριστιανισμῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ τραγικό. Εὔχομαι νὰ μὴ γίνει ποτέ. Ἀλλὰ ἐκεῖ ὁδηγοῦνται τὰ πράγματα. Ἐάν, λοιπόν, συνέλθει ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος, ποὺ θὰ ἔχει τὸν χαρακτήρα γιὰ μᾶς Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐὰν συνέλθει καὶ δὲν δεχθεῖ μεταξὺ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τὴν 8η καὶ τὴν 9η, θὰ εἶναι ψευδοσύνοδος.

Αγ.Ιωάννης Μαξίμοβιτς:Περι του μη επιτρεπτού να αγγίζουμε τις εικόνες με βαμμένα χείλη

Από εγκύκλιο σημείωμα του Αγ.Ιωάννη Μαξίμοβιτς προς τον κλήρο της αρχιεπισκοπής του:

Γιατί Γέροντα χωρίζουν τά ἀνδρόγυνα; Γέροντας Παΐσιος

 

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

Ὁ Παπισμός εἶναι αἵρεση Μέγας Φώτιος

 

 Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ ἀνάποδα,

ἡ ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ ἀνάποδα

γιά τούς Παπικούς!

«Να καταδικάσουμε την ομοφυλοφιλία» Κύπρου Χρυσόστομος στο Φανάρι

 
Απόσπασμα παρακάτω, από την ομιλία του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου κατά την έναρξη των εργασιών

 της Συνάξεως των Ορθοδόξων Προκαθημένων στο Φανάρι.

«Θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να τοποθετηθούμε και σε θέματα χαλαρότητας των ηθών τα οποία όλο και περισσότερο προβάλλουν σήμερα οι εκκοσμικευμένες, Χριστιανικές ως επί το πλείστον, κυβερνήσεις του θεωρούμενου ως προηγμένου κόσμου και στα οποία η αντίδραση της Εκκλησίας είναι μέχρι τώρα υποτονική.

Όταν π.χ. θεσπίζεται από κυβερνήσεις όχι μόνον η απλή συμβίωση ετεροφύλων ατόμων αλλά και ο «ομοφυλικός γάμος», θα πρέπει η Εκκλησία ξεκάθαρα να πάρει θέση και να καταδικάσει την ομοφυλοφιλία.