|
Τετάρτη 18 Απριλίου 2012
Τρίτη 17 Απριλίου 2012
ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΟ
Ηταν
η γυναίκα-σύμβολο στη μάχη κατά του καρκίνου. Η συμμετοχή της στο
διαφημιστικό σποτ της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «Μείνε Δυνατός», στο
οποίο έπαιζε μποξ μαζί με τον ιδρυτή της οργάνωσης Παναγιώτη Μιχαήλ για
να νικήσει την επάρατη νόσο, την έκανε γνωστή σε όλη την Ελλάδα. Κι
όμως, η στάση ζωής και η δύναμη ψυχής που έδειξε έπρεπε να είναι σημείο
αναφοράς από την πρώτη ημέρα που τη χτύπησε η ύπουλη αρρώστια.Η Ελένη
Καλαμάρη, η κοπέλα που πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της τον καρκίνο, που
έκανε τους γιατρούς να σκίσουν τα διπλώματά τους πριν από πέντε χρόνια,
όταν της έδιναν μόλις τρεις μήνες ζωής, έφυγε στα τριάντα τέσσερά της
για το μεγάλο ταξίδι βυθίζοντας σε θλίψη όλους όσοι είχαν την τύχη να τη
γνωρίσουν. Κι έφυγε όπως ήθελε.Με το κεφάλι ψηλά, αγωνιζόμενη σαν λιοντάρι μέχρι το τέλος. Μπορεί να μην πρόλαβε να δει τον λατρεμένο της γιο να μεγαλώνει πολύ, όπως επιθυμούσε, αλλά του έμαθε, όπως σε όλους μας, τι σημαίνει δύναμη. Και η Ελένη ήταν δυνατή, ακόμη και τον περασμένο Οκτώβριο, όταν έφτασε στο σημείο να ζυγίζει μόλις 34 κιλά και δεν μπορούσε να κρατήσει όποια τροφή κι αν έτρωγε. Πάλεψε ώς το τέλος σαν παλικάρι, σαν γνήσια Αμαζόνα.
«Οι Αμαζόνες έκοβαν το στήθος τους, γιατί τις εμπόδιζε να κρατούν το τόξο. Σαν κι αυτές νιώθω. Δηλαδή είμαι περισσότερο αγωνίστρια παρά γυναίκα» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά στην τελευταία της συνέντευξη στο περιοδικό «Life & Style». To moto της ζωής της, το ίδιο τα τελευταία πέντε χρόνια: «Ο αγώνας για τη ζωή δεν είναι ποτέ εύκολος. Το να κοιτάς τον θάνατο κατά πρόσωπο και να τον πολεμάς με όλες σου τις δυνάμεις απαιτεί ψυχικό σθένος, πίστη, αυτοσεβασμό και -πάνω απ’ όλα- αγάπη». Και όλοι όσοι τη γνώρισαν παραδέχθηκαν το σθένος της και την αγάπησαν.
Τραγική ειρωνεία
Η συγκλονιστική της ιστορία άρχισε τον Μάιο του 2007. Και τραγική ειρωνεία, ο καρκίνος δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε την πιο ευτυχισμένη περίοδο της ζωής της. Οταν περίμενε πώς και πώς να σφίξει στην αγκαλιά της το μωρό που θα γεννούσε. Ενιωθε στην αρχή ενοχλήσεις στο πόδι της και στη συνέχεια ο πόνος είχε γίνει αφόρητος. Στον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης της έμεινε κλινήρης και λίγες ώρες πριν γεννήσει, σε μια προσπάθεια να γυρίσει πλευρό στο κρεβάτι του μαιευτηρίου, το πόδι της έσπασε. Ετσι μπήκε εσπευσμένα στο χειρουργείο για να της γίνει καισαρική τομή και ακολούθως την πήγαν για ακτινογραφίες. Εκεί φάνηκε ότι η λεκάνη και η κορυφή του μηρού είχαν γίνει κομμάτια.
Οι γιατροί ήταν σχεδόν σίγουροι ότι είχε «χτυπηθεί» από καρκίνο, αλλά περίμεναν κάποιες εξετάσεις για να βεβαιωθούν. Δυστυχώς η αρχική τους διάγνωση επιβεβαιώθηκε. Μάλιστα τα αποτελέσματα ήταν αποθαρρυντικά. Είχε γίνει μετάσταση στα οστά και οι γιατροί απέκλεισαν το ενδεχόμενο εγχείρησης. Ηταν ήδη πολύ αργά. Την επόμενη κιόλας μέρα έκανε την πρώτη της χημειοθεραπεία, με τους θεράποντες ιατρούς να είναι απαισιόδοξοι, αφού της έδιναν μόνο τρεις μήνες ζωής.
Μάχη και για το παιδί
Εκείνη όμως τους διέψευσε, γιατί πάνω από όλα μίλησε το μητρικό ένστικτο. Η Ελένη ήθελε πολύ να δει το μωράκι της. Ηταν άλλωστε λεχώνα μόλις έντεκα ημερών, όταν άρχισε ο Γολγοθάς της. Και η επιθυμία της να βρεθεί δίπλα στο παιδί της ήταν τέτοια που κατάφερε τότε να κερδίσει τη μεγάλη μάχη με την επάρατη νόσο. Οπως αποκάλυψε πάντως στο περιοδικό «People», η μάχη που είχε αμέσως μετά ήταν πολύ πιο δύσκολη και πιο επώδυνη.
«Το φθινόπωρο πήρα τηλέφωνο τον σύζυγό μου και του είπα πως θέλω να δω το παιδί. Μου είπε ότι ο μοναδικός τρόπος να το δω ήταν να δώσω το συναινετικό διαζύγιο και να του παραχωρήσω την επιμέλεια του παιδιού». Αποφασίζει να πάει στο νησί όπου μένουν ο σύζυγος και το παιδί της και μένει εκεί δύο μήνες, με προστριβές με τον άντρα της. Τελικά, όπως εξομολογήθηκε: «Μπήκα μέσα στο σπίτι, όπου βρισκόταν το παιδί. Τη στιγμή εκείνη οι μισοί έλειπαν και οι υπόλοιποι κοιμούνταν. Δεν με είδε κανένας, πήρα τον γιο μου κρυφά κι έφυγα. Ζητάω συγγνώμη που πήρα το παιδί μου με αυτό τον τρόπο και δεν τους άφησα να το χαιρετήσουν, αλλά έτσι έπρεπε να γίνει».
Την επόμενη χρονιά κερδίζει με συμβιβασμό την επιμέλεια του γιου της. Ηταν η πιο χαρούμενη στιγμή της από τότε που βρέθηκε αντιμέτωπη με την επάρατη νόσο. Και η ανάγκη πλέον ήταν να μεγαλώσει το παιδί της γνωρίζοντας ότι είχε μπροστά της να αντιμετωπίσει έναν Γολγοθά. «Δεν έχω περιουσία, δεν έχω χρήματα, δεν έχω οικογένεια, δεν έχω σπίτι, δεν έχω καν υγεία. Ομως έχω αυτό το παιδί» δήλωσε με αφοπλιστική ειλικρίνεια στην τελευταία της συνέντευξη.
Φιλανθρωπική δράση
Είχε όμως πολλούς φίλους, αφού η στάση της όλο αυτό το διάστημα απέναντι στην αρρώστια είχε γίνει σημείο αναφοράς. Μια γυναίκα-παράδειγμα ζωής, δύναμης και ελπίδας. Εγραψε βιβλίο για την περιπέτειά της, ανέπτυξε έντονη φιλανθρωπική δράση με την οργάνωση «Μείνε Δυνατός», πάντα βρισκόταν δίπλα σε όσους ζήτησαν τη βοήθεια και τη συμπαράστασή της στη δική τους μάχη κατά του καρκίνου και ποτέ δεν φοβήθηκε να μιλήσει ανοικτά για την αρρώστια της.
Η ίδια παραδέχθηκε ότι κάθε μέρα χτυπούσε συνεχώς το τηλέφωνό της, αφού όλοι τη θεωρούσαν υπόδειγμα θάρρους κι εκείνη πάντα το σήκωνε και μιλούσε με τον κόσμο δίνοντας συμβουλές και στήριξη.
Το Πάσχα του 2008 κι ενώ είχε κερδίσει την πρώτη μάχη, εμφανίστηκε ξανά όγκος, αυτή τη φορά στο αριστερό της στήθος. Τον νικάει ξανά, αλλά ξέρει πια ότι η ζωή της θα είναι ένας συνεχής πόλεμος με τον ύπουλο εχθρό. Την τελευταία πενταετία ήρθε αντιμέτωπη με την αρρώστια συνολικά έξι φορές. Τις πέντε βγήκε νικήτρια.
Ολοι πίστευαν ότι και την έκτη θα τα κατάφερνε. Δίπλα της ήταν οι γονείς της και οι πραγματικοί φίλοι, που έμειναν δίπλα της από το 2007 και μετά. Στο πλευρό της, και όσοι θαύμαζαν το έργο της και της έλεγαν «μπράβο» για τη δύναμη και το κουράγιο της. Δυστυχώς αυτή τη φορά λύγισε. Λύγισε, όχι δεν τα κατάφερε, γιατί ειδικά την τελευταία πενταετία όσα κατάφερε ήταν πάρα πολλά. Και μην ξεχνάμε ότι οι γιατροί τής έδιναν μόνο τρεις μήνες ζωής...
«Από Ελενα... Ελένη»
Η Ελένη Καλαμάρη ποτέ δεν φοβήθηκε να μιλήσει ανοιχτά για το πρόβλημα της υγείας της. Και όχι μόνο αυτό, αλλά όταν ο καρκίνος τη «χτύπησε» δεύτερη φορά, εκείνη αποφάσισε να γράψει βιβλίο για τη μάχη της. Ο τίτλος του: Από Ελενα... Ελένη». Η επιλογή του τίτλου μόνο τυχαία δεν ήταν.
Ηθελε να δείξει ότι αν κάποιος θέλει να αλλάξει, μπορεί να γίνει όντως άλλος άνθρωπος. Ηταν ουσιαστικά το δικό της ημερολόγιο που ήθελε να το αφήσει ως παρακαταθήκη στον γιο της, σε περίπτωση που εκείνη δεν ζούσε. Στη συνέχεια το ημερολόγιο έγινε βιβλίο, ύστερα από παρακίνηση της εκδότριάς της, με σκοπό να βοηθήσει τον κόσμο. Μέρος των εσόδων από το βιβλίο της διατέθηκαν στη μη κερδοσκοπική οργάνωση «Μείνε Δυνατός», που σκοπό έχει να προσφέρει ψυχολογική υποστήριξη στους καρκινοπαθείς και το περιβάλλον τους.
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
«Δεν κατέθεσα τα όπλα ούτε ένα λεπτό»
Η τελευταία συνέντευξη της Ελένης ήταν στο περιοδικό «Life & Style», το οποίο έκανε εκστρατεία κατά του καρκίνου του μαστού.
Και πάλι μίλησε χωρίς να μασήσει τα λόγια της και είπε πολλές (και πικρές) αλήθειες. Όπως, για παράδειγμα, το ξεκαθάρισμα των ανθρώπων που βρίσκονταν δίπλα της: «Ο καρκίνος ξεκαθάρισε το τοπίο και μου έδειξε ποιοι πραγματικά ήταν οι φίλοι μου και ποιοι οι εχθροί στη ζωή μου».
Στενοχωριόταν πολύ για την άγνοια του κόσμου και τη στάση που κρατούσε: «Ο κόσμος δεν ξέρει. Και είναι λογικό, από τη στιγμή που δεν έχουν έρθει κοντά στον θάνατο. Σήμερα πήγα στο σούπερ μάρκετ. Είχα πολλούς μήνες να βγω από το σπίτι. Δεν μπορούσα να περπατήσω από την αδυναμία και μετακινήθηκα με το καροτσάκι. Ο κόσμος με έβλεπε και τραβούσε τα παιδιά του, λες και θα τους κολλήσω. Στην Ελλάδα είμαστε, το έχω συνηθίσει».
Η Ελένη σε κάθε της συνέντευξη δεν έκρυβε τη λατρεία για το παιδί της: «Αν είχα γεννήσει ένα μήνα αργότερα, δεν θα είχα καρκίνο, αλλά θα είχα ένα άλλο παιδί. Δεν θα είχα τον γιο που έχω τώρα. Και τον γιο μου δεν θα τον άλλαζα για όλη την υγεία του κόσμου».
Και φυσικά με τα λόγια που είπε στο τέλος της συνέντευξης απέδειξε γιατί για πολλούς ήταν η γυναίκα-σύμβολο, το παράδειγμα θάρρους στη μάχη κατά του καρκίνου: «Πολλές φορές χρειάστηκα βοήθεια, αλλά ποτέ δεν ζήτησα. Εχω ακραία περηφάνια και δεν το μετανιώνω. Θεωρώ ότι και αύριο να πεθάνω, είμαι νικήτρια πια. Δεν κατέθεσα τα όπλα ούτε ένα λεπτό. Ζούσα με τη νοοτροπία ότι η Ελένη δεν έπαθε καρκίνο, αλλά ο καρκίνος έπαθε Ελένη. Εχω αλλάξει προς το καλύτερο. Εχω γίνει άλλος άνθρωπος».
Η τραγουδίστρια Έφη Σαρρή δόκιμη μοναχή
Οδηγήθηκε
στο μοναστήρι μετά τον τηλεοπτικό διασυρμό της (όπως βίωσε την
αντιμετώπισή της από γνωστή σατιρική εκπομπή). Η ψυχή της γαλήνεψε -
συνάντησε ξανά την πίστη των εφηβικών της χρόνων. Η ίδια η ηγουμένη την
έστειλε πίσω στον κόσμο, με σοφά λόγια, που αναφέρονται παρακάτω.
Αξίζει να διαβάσετε τη συνέντευξη της τραγουδίαστριας Έφης Σαρρή, που φανερώνει ότι κανείς δεν είναι "ξένος" για μας κι ότι δεν πρέπει να κρίνουμε επιφανειακά και επιπόλαια - ή μάλλον δεν πρέπει να κρίνουμε καθόλου, παρά μόνο από αγάπη. Πηγές: εδώ & εδώ.
Την απόφασή της να κλειστεί σε μοναστήρι εξηγεί σε συνέντευξής της, που αναμένεται να κάνει πάταγο, η τραγουδίστρια Έφη Σαρρή.
Μιλώντας στο «Down Town Κύπρου» της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» περιγράφει πως κλείδωσε το σπίτι, πήρε μόνο ένα βαλιτσάκι με κάποια απαραίτητα και κάλεσε ένα φίλο της ο οποίος την πήγε κατευθείαν εκεί.
-Τι σε οδήγησε στον μοναχισμό, Έφη;
Μιλώντας στο «Down Town Κύπρου» της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» περιγράφει πως κλείδωσε το σπίτι, πήρε μόνο ένα βαλιτσάκι με κάποια απαραίτητα και κάλεσε ένα φίλο της ο οποίος την πήγε κατευθείαν εκεί.
-Τι σε οδήγησε στον μοναχισμό, Έφη;
Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Από την παιδική μου ηλικία το θείο ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου, πηγαίναμε συχνά στην εκκλησία με τους γονείς μου και, μέχρι την εφηβεία μου, νήστευα, προσευχόμουνα, πήγαινα σε ιερέα ο οποίος ήταν ο πνευματικός μου- ήταν επίσης εκείνος με τον οποίο μελετούσαμε τα θεία συγγράμματα στο κατηχητικό- και έκανα συχνά εξομολόγηση. Στη συνέχεια, λόγω της ενασχόλησής μου με το τραγούδι, τα πράγματα άλλαξαν κάπως. Αλλά μόνο φαινομενικά. Γιατί, αν και δεν πήγαινα τόσο συχνά στην εκκλησία λόγω της δουλειάς μου, πάντα μέσα στο καμαρίνι μου βρισκόταν μία εικόνα της Παναγίας- η οποία κατά κάποιο τρόπο θεωρώ ότι με προστατεύει από τις κακοτοπιές- κι έτσι ένιωθα ότι κάποιος, κάπου εκεί ψηλά, με βλέπει και με προσέχει.
-Τι εννοείς; Βαφόσουν για να βγεις στην πίστα και να τραγουδήσεις «στα κρεβάτια τα ξένα θα ονειρεύεσαι εμένα!» και ταυτόχρονα άναβες καντηλάκι;
Γιατί;
Που είναι το παράξενο; Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω. Ποιος θα
με κρίνει; Το ένα το έκανα για την επιβίωση μου και το άλλο για την
ψυχή μου. Βέβαια ήμουν πολύ προσεκτική σ’ αυτά, γιατί δεν ήθελα ο
καθένας μέσα στα μαγαζιά που τραγουδούσα να λέει το μακρύ του και το
κοντό του για την πίστη μου και να με λοιδορεί.
-Από το να πιστεύεις, όμως, στο Θεό και στους Αγίους μέχρι να φτάσεις να κλειστείς σε μοναστήρι, έχει πολύ μεγάλη απόσταση.
-Από το να πιστεύεις, όμως, στο Θεό και στους Αγίους μέχρι να φτάσεις να κλειστείς σε μοναστήρι, έχει πολύ μεγάλη απόσταση.
Συμφωνώ. Όταν, όμως, σε μία περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη για μένα, έπεσαν στα χέρια μου τα συγγράμματα της Μοναχής Γαβιηλίας που μου εμπιστεύτηκε μία συνάδελφός μου - πολύ διάσημη τραγουδίστρια, με επιτυχίες του Φοίβου στο ενεργητικό της, αλλά δεν θα αναφέρω δημόσια το όνομά της - αισθάνθηκα ότι τα λόγια της και η «ασκητική της αγάπης» της, ήταν η ελπίδα που έψαχνα ανακαλύπτοντας έκπληκτη ότι βρισκόταν μόνο κοντά σε αληθινά ενάρετους ανθρώπους.
-Αυτό πότε συνέβη, Έφη;
Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, όταν ο Λάκης Λαζόπουλος ξεκίνησε να με ειρωνεύεται μέσα από την εκπομπή του, να κάνει όλα αυτά τα αίσχη εναντίον μου, να μου βιάζει την ψυχή. Ήταν η στιγμή εκείνη που πήρα από μόνη μου τηλέφωνο ένα βράδυ σε γυναικείο μοναστήρι, στην ευρύτερη περιοχή των ανατολικών προαστίων της Αθήνας, μίλησα με την Ηγουμένη, της είπα ποια είμαι- φυσικά με γνώριζε- και μου ανέφερε ότι «ο δρόμος του Θεού είναι ανοιχτός για όλο τον κόσμο». Και μόνο από τη φωνή της στο ακουστικό, εγώ είχα γαληνέψει.
-Και τότε πήγες τελικά σε μοναστήρι;
Για τέσσερις περίπου εβδομάδες εγώ πήγαινα κάθε απόγευμα σχεδόν στο συγκεκριμένο μοναστήρι και προσευχόμουν. Είχα μιλήσει με κάποιες μοναχές εκεί- μία μάλιστα από αυτές έκανε παλιά φωνητικά και στο cd που είχα βγάλει με τον Καρβέλα, ήταν πολύ χαρακτηριστική η φωνή της στο «Θέλεις να φύγεις από μένα; Αδύνατον!»- και σιγά σιγά, μέρα με τη μέρα, ξεκίνησα να νιώθω ότι το μοναστήρι ήταν το δεύτερό μου σπίτι. Τότε θυμάμαι ότι πήγαινα ταυτόχρονα καθημερινά σε ψυχολόγο- είχα διάφορα ψυχοσωματικά λόγω της λάσπης που μου έριχνε ο Λαζόπουλος- και ο χώρος του μοναστηριού έγινε το καταφύγιό μου. Σαν να ήμουν στο φυσικό μου πεδίο. Έτσι αισθανόμουν.
-Τον μοναχισμό πότε τον ασπάστηκες;
Δύο μήνες μετά και αφού είχα απελπιστεί πια από τα εγκόσμια, είπα στον εαυτό μου «Έφη, τώρα είναι η στιγμή να πραγματοποιήσεις το μεγάλο βήμα στη ζωή σου, να κάνεις το άλμα και την υπέρβαση». Κοίταξα για λίγη ώρα τα ωραία μου φορέματα που είχα μέσα στην ντουλάπα μου, έριξα μια ματιά στους χρυσούς μου δίσκους, θυμήθηκα την κουβέντα μίας μοναχής που με έκανε να ντραπώ λέγοντάς μου «το “Γυμνός μες στην Ελλάδα” δεν έπρεπε να το πεις!», χαμογέλασα γλυκά, σκέφτηκα όλα τα μικρά αμαρτήματα που έχω κάνει κατά καιρούς, τους ανθρώπους που άθελά μου έχω αδικήσει, θεώρησα πως τώρα ίσως να τιμωρούμαι για όλα τα αθώα σφάλματά μου και έλαβα την μεγάλη απόφαση. Πήρα τηλέφωνο την Ηγουμένη, της ανακοίνωσα την βαθιά μου επιθυμία και με παρέπεμψε σε μία άλλη μοναχή η οποία διεύθυνε ένα καινούργιο μοναστήρι, αρκετά χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα. Κλείδωσα το σπίτι, πήρα μόνο ένα βαλιτσάκι με κάποια απαραίτητα και κάλεσα ένα φίλο μου ο οποίος με πήγε κατευθείαν εκεί.
-Ως δόκιμη μοναχή;
Ακριβώς. Όλες οι μοναχές που βρίσκονταν εκεί- καμιά εικοσαριά- με καλοδέχτηκαν, με φρόντισαν, μου έδωσαν να διαβάσω αποσπάσματα από την Αγία Γραφή παραπέμποντας με σε συγκεκριμένα χωρία, ενώ θυμάμαι πως η Ηγουμένη- μία Άγια γυναίκα, χωρίς υπερβολή- με είχε βάλει να μάθω απέξω την Β’ Επιστολή προς Κορινθίους του Αποστόλου Παύλου, λέγοντάς μου πως αυτά τα λόγια θα πρέπει να γίνουν οδηγός μου στη ζωή. Μάλιστα, επειδή ήταν έξυπνη γυναίκα και διέθετε υψηλό χιούμορ, θυμάμαι ότι μου είχε πει χαρακτηριστικά: «Με τον ίδιο τρόπο που αποστήθιζες τα τραγούδια σου, έτσι θα το μάθεις κι αυτό!».
-Και από εκείνη τη μέρα συμμετείχες κανονικά στη μοναστηριακή ζωή;
-Κανονικότατα! Το επόμενο κιόλας πρωί σηκώθηκα από τις 5:00 για να πάω στον όρθρο. Θραύση έκανα στη λειτουργία! Κάθισα πίσω από ένα στασίδι, άνοιξα κι εγώ το βιβλίο με την λειτουργία της ημέρας και συμμετείχα μαζί με τις αδελφές μου στους ψαλμούς. Τελικά, τίποτα δεν πάει χαμένο. Η φωνή μου ξεχώριζε απ όλες. Όλες μου έδωσαν τα συγχαρητήριά τους. Στη συνέχεια, πήγα μαζί με μία αδελφή- η οποία ήταν κατά κάποιο τρόπο η υπεύθυνη μου στο Μοναστήρι, μέχρι να θεωρηθώ κανονική Μοναχή- σε ένα μεγάλο χωράφι, το οποίο, όπως μου ανέφερε η αδελφή, ανήκε εδώ και πολλά χρόνια στη Μονή, για να μαζέψουμε ελιές. Δεν σου κρύβω ότι με δυσκόλεψε λίγο αυτό, γιατί ποτέ στη ζωή μου δεν είχα κάνει κάτι τέτοιο. Αλλά, μπροστά στη σωτηρία που αισθανόμουν σκεπτόμενη τα αιχμηρά δόντια του τηλεοπτικού δυνάστη μου, αυτό δεν ήταν τίποτα.
-Με τα ράσα δεν δυσκολευόσουν;
Αρκετά. Κυρίως, γιατί ήταν Καλοκαίρι, Ιούνιος μήνας, και εγώ ίδρωνα πολύ, ενώ μέχρι τότε είχα συνηθίσει να κυκλοφορώ με τα μίνι μου για να παίρνουν τα πόδια μου αέρα. Παρόλα αυτά, το υπέμενα κι αυτό γιατί ήταν μέρος της δοκιμασίας.
-Και μπορούσες να ξυπνάς κάθε μέρα στις 5, όταν για πολλά χρόνια εκείνη την ώρα εσύ πήγαινες κανονικά για ύπνο;
Βεβαιότατα! Δειπνούσαμε κατά τις 8- συνήθως ψωμί, ελιές, χόρτα- αμέσως μετά κάναμε την προσευχή μας και κοιμόμασταν στα κελιά μας. Άλλος κόσμος!
-Οι άλλες μοναχές τι σου έλεγαν; Ήξεραν ποια είσαι;
Όλες με αναγνώρισαν! Από την πρώτη στιγμή. Δεν σου κρύβω ότι κάποιες από αυτές υπήρξαν δύσπιστες απέναντί μου, κάποιες είχα ακούσει να λένε ότι «οι καλλιτέχνιδες δεν ταιριάζουν στον Οίκο του Θεού», αλλά η μεγάλη πλειοψηφία με είχε δεχτεί με πολύ μεγάλη αγάπη.
-Και γιατί δεν έμεινες τελικά στο μοναστήρι;
Σε μία συζήτηση που είχαμε κάνει με την Ηγουμένη, μου είπε ότι θα πρέπει να παλέψω και να συναλλαγώ με τον κόσμο, ότι το Μοναστήρι θα ήταν πάντα εκεί για μένα, αλλά εγώ θα πρέπει να βρω το δρόμο μου σε αυτό που με πλήγωνε ανάμεσα στους ανθρώπους και να το λύσω. Πως η Μονή ήταν παρηγοριά για όσα ζούσα, αλλά δεν θα μπορούσε να γίνει η λύση της ζωής μου. Ήδη βρισκόμουν εκεί για περίπου 20 μέρες και, στη συνέχεια, μάζεψα τα πράγματά μου από το μικρό κελί που μοιραζόμουν με μία άλλη δόκιμη και επέστρεψα στο σπίτι μου στον Άλιμο.
-Θες να μου πεις ότι όλο αυτό το έζησες λόγω μίας σατιρικής εκπομπής;
Ο συγκεκριμένος άνθρωπος μου τσαλαπάτησε την ψυχή με το «χιούμορ» του. Η Μονή ήταν η Ανάστασή μου.
-Σου έκανε καλό τελικά η παραμονή σου στο Μοναστήρι;
-Σου έκανε καλό τελικά η παραμονή σου στο Μοναστήρι;
Πολύ.
Νομίζω ότι είμαι μία άλλη Έφη τώρα. Η επαφή μου με τα θεία με βοήθησε
να διαχωρίσω πολλά πράγματα μέσα μου, να ξεχωρίσω τους ανθρώπους, να
τους κατηγοριοποιήσω και αυτό που προσπαθώ να κάνω τώρα είναι και το να
συγχωρώ. Ακόμη και εκείνους που με έχουν πληγώσει βαθιά.
-Μήπως το Μοναστήρι ήταν απλά μία λύση ανάγκης της στιγμής και όχι κάτι βαθύτερο;
-Μήπως το Μοναστήρι ήταν απλά μία λύση ανάγκης της στιγμής και όχι κάτι βαθύτερο;
-Υπάρχει μέτρο που να μετράει την πίστη και να μην το ξέρω; Το λέει και ο ίδιος ο Χριστός: «όποιος θέλει οπίσω μου ελθείν». Και «Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες».
-Εσύ τι από τα δύο ήσουνα;
Διψούσα για κατανόηση. Για έναν γαλήνιο ακροατή στα προβλήματα που αντιμετώπιζα εκείνη την περίοδο. Και τον βρήκα στις Αδελφές Μοναχές. Το επόμενο μου cd θα παραπέμπει σε όλη αυτή τη συγκλονιστική εμπειρία που βίωσα.
-Θα ερμηνεύσεις ψαλμούς δηλαδή;
Θα είναι ένας συνδυασμός εκκλησιαστικών ύμνων με παλιά μου συγκλονιστικά σουξέ. Δεν μπορώ να πω περισσότερα γι αυτό.
-Γιατί αποφάσισες να δημοσιοποιήσεις τώρα όλο αυτό που έζησες;
Εξαιτίας όλων αυτών που ζει τώρα η Ελλάδα, αλλά και λόγω των ημερών του Πάσχα, ήθελα να δώσω κι εγώ ένα παράδειγμα σε όλο τον κόσμο: Ότι η αγάπη και η πίστη σώζουν. Στο λέω εγώ που δεν μου είχε λείψει ποτέ το οτιδήποτε στη ζωή μου. Γιατί πάντα είχα μοιραίους έρωτες, άντρες νέους και γεροδεμένους πεσμένους στα πόδια μου να με παρακαλάνε για ένα μου άγγιγμα φευγαλέο, λεφτά, δημοσιότητα, απροσμέτρητες επιτυχίες. Κι όμως. Αρκούσε ο κακός λόγος ενός ανθρώπου για να με απορυθμίσει και να μου πει πως ό,τι κι αν είχα κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκομαι ανάμεσα στις κορυφαίες τραγουδίστριες του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, ήταν όλα πράγματα του αέρα. Χωρίς πίστη ήμουν ένα τίποτα. Τώρα ξέρω. Δεν είμαι πια η Έφη που γνωρίζατε- η ζωή μου έχει χωριστεί πια σε προ Μοναστηριού και μετά Μοναστηριού. Και, πίστεψέ με, η δεύτερη αυτή εποχή, είναι σαφώς ευτυχέστερη από την πρώτη.
Κυριακή 15 Απριλίου 2012
Μυρόβλησαν ξανά (γιά 4η χρόνια τήν ἴδια μέρα) λείψανα τῶν ρουμάνων νεομαρτύρων!
Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά
μυρόβλησαν τα λείψανα των Αγίων Νεομαρτύρων των κομμουνιστικών
φυλακών.Το θαύμα έλαβε μέρος στο Ιάσιο της Ρουμανίας όπου στις 19
Μαρτίου 2012 οργανώθηκε ομιλία με θέμα την αγιοποίηση των μαρτύρων των
κομμουνιστικών φυλακών.Έχει καθιερωθεί πια αυτή η ημερομηνία μετα την
πρώτη θαυμαστή μυρόβληση(19 Μαρτίου 2009).
Μάρτυρες του θαύματος ήταν εκατοντάδες άνθρωποι.Το
μύρο ανάβλυσε κυριολεκτικά μέσα από τα άγια λέιψανα.Η ποσότητά του ήταν
τόσο μεγάλη που χύθηκε πάνω στο τραπέζι!
Πρώτα μυρόβλησε η κάρα ενός μάρτυρα του οποίου του είχαν πριονίσει το κεφάλι.Στην συνέχεια και τα λείψανα άλλων μαρτύρων.
Πρώτα μυρόβλησε η κάρα ενός μάρτυρα του οποίου του είχαν πριονίσει το κεφάλι.Στην συνέχεια και τα λείψανα άλλων μαρτύρων.
Π Η Γ Η
1)ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΣΙΝΗ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΜΥΡΟΒΛΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ!
2)Ρουμάνοι νεομάρτυρες
2)Ρουμάνοι νεομάρτυρες
http://proskynitis.blogspot.com/2012/03/4.html
Ὁ “Μεγάλος Ἀδελφός”, ἔρχεται – Ὁ ἐφιάλτης θά εἶναι γεγονός το 2013
Ένα τεραστίων διαστάσεων κέντρο παρακολούθησης τηλεφωνικών
επικοινωνιών, διαδικτυακών επικοινωνιών, ελέγχου κινητών τηλεφώνων και
μετατροπής τους σε πομπούς παρακολούθησης δεδομένων φωνής ακόμα και όταν
είναι κλειστά τα κινητά, δημιουργούν αυτή την στιγμή οι ΗΠΑ σε
μία έκταση 970 στρεμμάτων στην στρατιωτική βάση Camp Williams κοντά
στην πόλη Bluffdale της πολιτείας Utah.
Πρόκειται ουσιαστικά για την δημιουργία ενός παγκόσμιου “Μεγάλου
Αδελφού”, από τον οποίο κανείς και τίποτε δεν θα μπορεί να ξεφεύγει. “Μπροστά σε αυτό που θα κατασκευάσουμε το παγκόσμιο σύστημα παρακολούθησης Echelon θα μοιάζει με αθώα παιδική κάμερα”, σημείωνε στέλεχος του NSA!
Η νέα εγκατάσταση αποκαλύφθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες της Ρωσίας οι οποίες υποστηρίζουν ότι θα είναι έτοιμη το 2013. Το νέο κέντρο παρακολούθησης θα μπορεί να παρακολουθήσει, να συλλέξει και να επεξεργαστεί πληροφορίες από τα emails, το Facebook, τις αναζητήσεις στην Wikipedia, τα Fax, αναζήτηση σε διαδικτυακές μηχανές αναζήτησης όπως το Google, πιστωτικές κάρτες, κάθε είδους ηλεκτρονική κάρτα που χρησιμοποιείται για συναλλαγές, ηλεκτρονικές ταυτότητες, τηλεφωνικές συνομιλίες.
Η παρακολούθηση θα γίνεται τόσο σε συναλλαγές ή επικοινωνία στο εσωτερικό των ΗΠΑ όσο και προς άλλες χώρες. Η συνολική έκταση των εγκαταστάσεων αυτού του νέου οργουελικής σύλληψης κέντρου θα είναι 92.900 τετραγωνικά μέτρα εκ των οποίων το κέντρο υπολογιστών θα έχει έκταση 9300 τετραγωνικά μέτρα. Η συνολική έκταση των εγκαταστάσεων θα είναι διπλάσια από την έκταση που καταλαμβάνει το Καπιτώλιο στην Ουάσινγκτον.
Το έργο κατασκευής των εγκαταστάσεων ξεκίνησε το 2010 και θα ολοκληρωθεί το Σεπτέμβριο του 2013, το δε κόστος της επένδυσης φτάνει τα 2 δισ δολάρια, ενώ η αρμόδια υπηρεσία που επιβλέπει την κατασκευή και θα κάνει χρήση των υποδομών αυτών είναι η περίφημη National Security Agency.
Το σύστημα παρακολούθησης θα μπορεί να παρακολουθεί εγχώριες και διεθνείς κλήσεις και συναλλαγές αποτελώντας τον μεγαλύτερο στον κόσμο «κοριό» που έχει κατασκευαστεί θέτοντας υπό παρακολούθηση και καταχώρηση τις δραστηριότητες όχι μόνο των Αμερικανών πολιτών αλλά κάθε κατοίκου αυτού του πλανήτη που πραγματοποιεί ηλεκτρονική συναλλαγή η οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σχετίζεται με τις ΗΠΑ ή συστήματα που είναι εγκατεστημένα στις ΗΠΑ.
Χάρις σε αυτό το υπερ σύστημα παρακολούθησης και επεξεργασίας ηλεκτρονικών πληροφοριών τίποτα δεν θα μπορεί να είναι κρυφό αφού οι υπερ υπολογιστές που θα διαθέτει μπορούν να σπάσουν κωδικούς και διαβαθμισμένες πληροφορίες οι οποίες προστατεύονται από κωδικούς. Ακόμα και καλά προστατευμένες πληροφορίες θα μπορούν να αποθηκευτούν και να αποκωδικοποιηθούν στο μέλλον όταν τα κατάλληλα εργαλεία θα είναι έτοιμα.
Σημαντική βοήθεια στην συλλογή των πληροφοριών παρέχουν τα επιμέρους κέντρα συλλογής που η NSA έχει δημιουργήσει εδώ και αρκετά χρόνια σε όλες τις σημαντικές αμερικανικές εγκαταστάσεις τηλεπικοινωνιών.
Σε γενικές γραμμές όπως αναφέρει το δημοσίευμα κανένας που πραγματοποιεί ηλεκτρονικές συναλλαγές δεν θα μπορεί να κρυφτεί από την αμερικανική υπηρεσία και κανένας δεν θα μπορεί να είναι σίγουρος για την ασφάλεια και την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που διοχετεύει στο διαδίκυο ή σε οποιαδήποτε άλλη ηλεκτρονικής μορφής συνδιαλλαγή.
Ο Μεγάλος Αδερφός τελικά δεν ήρθε το 1948 όπως έγραφε ο Τζωτρτζ Όργουελ, αλλά το 2013…
defencenet.gr
Ἡ προσευχή τοῦ ὁδηγοῦ.
Βοήθησε με να χρησιμοποιήσω το αυτοκίνητο με νηφαλιότητα και
φρόνηση, όχι ανυπόμονα, όχι εγωϊστικά, αλλά γιά ηρεμη και ευγνώμονα
εξυπηρέτηση και όχι γιά επίδειξη ή νευρική εκτόνωση ή αχόρταγη απληστία
πολυπραγμοσύνης.
Βοήθησέ με περάσω σώος και αβλαβής από όλους τους ποικίλους
κινδύνους της ασφάλτου, έχοντας στο πλάϊ μου «’Αγγελον ειρήνης, πίστον οδηγόν» και συμπαραστάτη.
Προστάτευσε καί όσους θα μεταφέρω, ώστε να φθάσουμε με ασφάλεια στον
προορισμό μας. Τόνωσε το χέρι και την όρασή μου, για να μην προκαλέσω
πειρασμό, ζημιά ή και το θάνατο ενδεχομένως σε αθώους.Αλλά και από ακρισίες άλλων οδηγών προστάτευσέ με.
Χριστέ μου, Πλαστουργέ μου, Κυβερνήτα της ζωής των ανθρώπων!
Δώσε μου χέρια σταθερά, μάτια δυνατά κι’επαγρύπνηση ακέρια, ώστε καμμά ενέργειά μου να μην καταστρέψει τη ζωή ή την υγεία του άλλου, αυτά τα μεγάλα δώρα, που προέρχεται από Σένα.
Φύλαξε με από κάθε πειρασμό, που θα διασαλεύσει την ειρήνη στην ψυχή μου ή στις ψυχές άλλων. Φώτισε να οδηγώ πάντα ψύχραιμα, συνετά, πειθαρχημένα, ειρηνικά, ευγενικά και με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης,που μου εμπιστεύθηκες, γιά το καλό όλων.
Πρεσβείαις της Παναχράντου Σου Μητρός, των φωτοειδών Αγγέλων, του Μάρτυρος Χριστοφόρου και πάντων Σου των Αγίων. Αμήν.
Ερωτήσεις Και Απαντήσεις Στην Ανάσταση (Α' Μέρος)
1.Εφ’όσον ο
Απ.Παύλος δεν υπήρξε αυτόπτης της Ανάστασης, πόση αξία μπορεί να έχει η
μαρτυρία του;
1.Εφ’όσον ο Απ.Παύλος δεν υπήρξε αυτόπτης της Ανάστασης, πόση αξία μπορεί να έχει η μαρτυρία του;
2.Μπορεί να
ψεύδονται οι μάρτυρες της Αναστάσεως;
3.Υπάρχουν
αντιφάσεις στη θεωρία αυτή;
4.Μπορεί να έκλεψαν
το σώμα του Χριστού οι Απόστολοι;
Αν και ο Απ. Παύλος δεν υπήρξε αυτόπτης της Αναστάσεως, είδε εν τούτοις τον Αναστάντα Κύριο, ο οποίος του απεκαλύφθη με μοναδικό τρόπο, όπως ο ίδιος εξομολογείται, δις (Β’ Κορ.ιβ΄, 1-10, Πρξ.κβ΄, 1-21). Γι’ αυτό και ομιλεί περί της Ανάστασης ως φορέας της παραδόσεως της αρχεγόνου, δηλαδή της πρώτης χριστιανικής κοινότητος. <<Παρέδωκα γαρ υμιν εν πρωτοις ο και παρελαβον…>>(Α΄Κορ.ιε΄,3). Ενώ οι ίδιοι οι αρνητές της Αναστάσεως παραδέχονται ότι όσα γράφει ο Παύλος απηχούν τις αντιλήψεις της εποχής του, που, άλλωστε, δεν απέχει παρά μόνο 20 χρόνια από το έτος της Ανάστασης. Ζουν ακόμη τότε οι αυτόπτες μάρτυρες, που θα μπορούσαν να διαμφισβητήσουν κάποιαν ανακρίβεια ή υπερβολή. Γι’ αυτό και ο E.Reuss, καίτοι σφοδρός πολέμιος της Αναστάσεως, δέχεται ότι η μαρτυρία του Παύλου αποτελεί <<επανάληψη των βεβαιώσεων των προσώπων τα οποία κατονομάζει>>. Ο Παύλος, άλλωστε, πίστευε επιπλέον και στη δική του προσωπική ανάσταση, χάρις στην Ανάσταση του Χριστού(Β΄Κορ.δ,13-14).
2.Μπορεί να
ψεύδονται οι μάρτυρες της Αναστάσεως;
Την άποψη αυτή διατύπωσε
ο Reimarus, υποστηρίζοντας
ότι η Ανάσταση υπήρξε επινόηση των Μαθητών του Χριστού, προς αναστήλωση του
καταρρεύσαντος οικοδομήματος των ελπίδων των. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, όταν
οι άγιοι Απόστολοι είδαν τον Διδάσκαλο τους, στον οποίο είχαν πιστεύσει επί
ολόκληρη τριετία, να πεθαίνει ατιμωτικά επί του Σταυρού, συνέλαβαν το σχέδιο να
παραπλανήσουν τον κόσμο. Προς τούτο, έκλεψαν οι ίδιοι το νεκρό σώμα του Κυρίου
από τον τάφο, το έθαψαν σε κρυφό μέρος και διέδωσαν ότι ανέστη.
3.Υπάρχουν αντιφάσεις στη θεωρία αυτή;
Πλείστες
όσες.
Ιδού μερικές: Πώς μπορεί να ταιριάσει στον έντιμο χαρακτήρα των Μαθητών
του Χριστού η σύλληψη και εκτέλεση ενός τόσο απεχθούς σχεδίου εξαπάτησης
όλου
του κόσμου; Διερωτάται κανείς γιατί να πουν ένα τέτοιο ψέμα οι απλοϊκοί
Απόστολοι. Αυτό το ψέμα ,στη συνέχεια τους κόστισε ταλαιπωρίες, διωγμούς
,
φυλακίσεις, ξυλοδαρμούς και, τέλος, τον θάνατο. Ποιος απατεών προτιμά να
θανατωθεί, παρά να ομολογήσει την απάτην του; Και δεν ευρέθη ούτε ένας
να
διαχωρίσει τη θέση του και να καταδώσει και όλους τους άλλους; Εξάλλου,
εάν
εξηπατήθησαν, θα έπρεπε να καταγγείλουν τον Κύριον ως απατεώνα, ο οποίος
τους
είχε υποσχεθεί τη βασιλεία Του χωρίς μέχρις εκείνης της ώρας να μπορεί
να
τους την χαρίσει.
4.Μπορεί
να έκλεψαν το σώμα του Χριστού οι Απόστολοι;
Οι Απόστολοι, σύμφωνα με τα
Ευαγγέλια, έχουν, μετά την καταδίκη και θανάτωση του Ιησού, καταληφθεί από πανικό.
Τον εγκαταλείπουν και κλείνονται στο υπερώον <<δια τον φόβο των
Ιουδαίων>>. Πού βρήκαν αιφνιδίως την τόλμη να πάνε στον τάφο, να αψηφήσουν
τη ρωμαϊκή φρουρά και να διαπράξουν κλοπή, παραβιάζοντες τις σφραγίδες; Και εάν
εκλάπη το σώμα του Ιησού, τότε γιατί δεν ετιμωρήθη η φρουρά; Και πώς εξηγείται
η ψυχολογική μεταστροφή των Μαθητών, που από δειλοί και τρομοκρατημένοι, μεταβάλλονται
σε σθεναρούς και θαρραλέους κήρυκες της Αναστάσεως; Προηγουμένως δίδουν την
εικόνα εμπόρου τοποθετήσαντος τα κεφάλαιά του σε πτωχεύσασα εταιρίαν. Τώρα
αψηφούν τις απειλές των Φαρισαίων και γίνονται ήρωες. Τι εμεσολάβησε; Ασφαλώς
όχι το δήθεν ψέμα περί της Αναστάσεως. Ο Baur, αρνητής και αυτός,
δήλωσε: <<Δια την πίστιν των Μαθητών η Ανάσταση του Ιησού Χριστού ήτο
αλήθεια βέβαία και αδιάσειστος>>. Κατά τον ιερό Χρυσόστομο: <<Πόθεν
αυτοίς (τοις Μαθηταίς) επήλθε προσδικήσαι της οικουμένης περιγενεσθαι, ει μη
ειδον τον Χριστον αναστάντα>>(ΕΠΕ τ.18,σελ129 και εξής).Τη θεωρία της κλοπής
απέρριψαν ως ανόητον οι πλείστοι των άλλων αρνητών, όπως οι Schmiedel, Meyer, Strauss, Devivier κ.α.ΠΗΓΗ: <<ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ>>
Σάββατο 14 Απριλίου 2012
Κατηχητικός Λόγος Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου
ἴ τις εὐσεβής καί φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καί λαμπρᾶς πανηγύρεως.
Εἴ τις εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ.
Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νῦν τό δηνάριον.
Εἴ τις ἀπό τῆς πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τό δίκαιον ὄφλημα.
Εἴ τις μετά τήν τρίτην ἦλθεν, εὐχαρίστως ἑορτασάτω.
Εἴ τις μετά τήν ἕκτην ἔφθασε, μηδέν ἀμφιβαλλέτω˙ καί γάρ οὐδέν ζημειοῦται.
Εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τήν ἐνάτην, προσελθέτω, μηδέν ἐνδοιάζων.
Εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τήν ἐνδεκάτην, μή φοβηθῆ τήν βραδύτητα˙
φιλότιμος γάρ ὤν ὁ Δεσπότης, δέχεται τόν ἔσχατον καθάπερ καί τόν πρῶτον˙
ἀναπαύει τόν τῆς ἐνδεκάτης, ὡς τόν ἐργασάμενον ἀπό τῆς πρώτης˙ καί τόν
ὕστερον ἐλεεῖ καί τόν πρῶτον θεραπεύει˙κακείνω
δίδωσι καί τούτω χαρίζεται˙ καί τά ἔργα δέχεται καί τήν γνώμην
ἀσπάζεται˙ καί τήν πρᾶξιν τιμᾶ καί τήν πρόθεσιν ἐπαινεῖ. Οὐκοῦν
εἰσέλθετε πάντες εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου ὑμῶν˙ καί πρῶτοι καί δεύτεροι
τόν μισθόν ἀπολαύετε. Πλούσιοι καί πένητες μετ’ ἀλλήλων χορεύσατε˙
ἐγκρατεῖς καί ράθυμοι τήν ἡμέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες καί μή
νηστεύσαντες, εὐφράνθητε σήμερον. Ἡ τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ὁ
μόσχος πολύς, μηδείς ἐξέλθη πεινῶν. Πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς
πίστεως˙ πάντες ἀπολαύσατε τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω
πενίαν˙ ἐφάνη γάρ ἡ κοινή Βασιλεία. Μηδείς ὀδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη
γάρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ἠλευθέρωσε γάρ ἡμᾶς ὁ
τοῦ Σωτῆρος θάνατος. Ἔσβεσεν αὐτόν, ὑπ’ αὐτοῦ κατεχόμενος. Ἐσκύλευσε
τόν ἅδην ὁ κατελθών εἰς τόν ἅδην. Ἐπίκρανεν αὐτόν, γευσάμενον τῆς σαρκός
αὐτοῦ. Καί τοῦτο προλαβών Ἠσαϊας ἐβόησεν˙ ὁ ἅδης φησίν, ἐπικράνθη,
συναντήσας σοι κάτω.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ κατηργήθη.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεπαίχθη.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεκρώθη.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ καθηρέθη.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐδεσμεύθη.
Ἔλαβε σῶμα καί Θεῶ περιέτυχεν.
Ἔλαβε γῆν καί συνήντησεν οὐρανῶ.
Ἔλαβεν ὅπερ ἔβλεπε καί πέπτωκεν ὅθεν οὐκ ἔβλεπε.
Ποῦ σου, θάνατε, τό κέντρον;
Ποῦ σου, ἅδη, τό νῖκος;
Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι.
Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες.
Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι.
Ἀνέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται.
Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος.
Χριστός γάρ ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο.
Αὐτῶ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ἑρμηνευτική ἀπόδοση
ποιος εἶναι εὐσεβής καί φιλόθεος, ἄς ἀπολαύσει τήν ὡραία καί λαμπρή αὐτή ἑορτή.
Ὅποιος δοῦλος ἔχει διαθέσεις ἀγαθές, ἄς εἰσέλθει στή χαρά, γεμᾶτος μέ εὐφροσύνη πού χαρίζει ὁ ἀναστημένος Κύριός του.
Ὅποιος καταπονήθηκε μέ τή νηστεία, ἄς ἀπολαύσει τώρα τήν ἀμοιβή του.
Ὅποιος ἀπό τήν ἕκτη ὥρα ὑπηρέτησε τόν Κύριο, ἄς πάρει σήμερα τήν ἀμοιβή πού δικαιοῦται.
Ὅποιος προσῆλθε στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μετά τήν ἐνάτη, ἄς πάρει κι αὐτός πρόθυμα μέρος στήν Ἀναστάσιμη γιορτή.
Ὅποιος προσῆλθε μετά τήν δωδεκάτην, ἄς μήν ἔχει καμμιά ἀμφιβολία˙ καθόλου δέν θά τιμωρηθεῖ.
Ὅποιος καθυστέρησε κι ἦ ρθε μετά τήν τρίτην, ἄς πλησιάσει τόν Κύριο χωρίς κανένα δισταγμό καί φόβο.
Ὅποιος προσῆλθε κατά τήν πέμπτην ὥραν, ἄς μήν ἔχει κανένα φόβο, ὅτι
τάχα, ἐπειδή ἔχει φτάσει καθυστερημένος, δέν θά τόν δεχθεῖ ὁ Θεός.
Γιατί ὁ Κύριος δίνει πλουσιοπάροχα τίς δωρεές Του. Γι’ αὐτό δέχεται καί
τόν τελευταῖο, μέ τήν ἴδια προθυμία πού εἶχε δεχτεῖ καί τόν πρῶτο.
Χαρίζει ἀνάπαυση καί εἰρήνη σ’ ἐκεῖνον πού ἔφτασε ἀργά, ὅπως ἀκριβῶς
κάνει καί μέ τόν πρῶτο. Ἐλεεῖ κι ἐκεῖνον πού ἔφτασε τελευταῖος, ἀλλά
περιποιεῖται κι ἐκεῖνον πού πρῶτος ἦρθε. Καί στόν ἕναν δίνει καί στόν
ἄλλο προσφέρει. Καί τά ἔργα τῆς ἀρετῆς δέχεται, ἀλλά καί τήν ἁπλή
διάθεση ἀναγνωρίζει. Καί τήν πράξη τήν ἀγαθή τιμᾶ , ἀλλά καί τήν ἁπλήν
πρόθεση ἐπαινεῖ.
Εἰσέλθετε λοιπόν ὅλοι στή χαρά τοῦ Κυρίου σας. Καί ἐκεῖνοι πού
πρῶτοι φτάσατε κι ὅσοι ἤρθατε δεύτεροι, λάβετε τόν μισθόν σας. Πλούσιοι
καί φτωχοί πανηγυρίστε. Ὅσοι ἐγκρατευτήκατε, ἀλλά κι ἐκεῖνοι πού ἔχετε
βραδυπορήσει στήν ἐργασία τῶν ἐντολῶν τιμῆστε τήν σημερινή ἡμέρα.Ὅσοι
νηστέψατε καί ἐκεῖνοι πού δέν νηστέψατε, εὐφρανθεῖτε σήμερα.Ἡ (Ἁγία
Τράπεζα) εἶναι γεμάτη, ἀπολαύστε την ὅλοι. Ὁ Μόσχος εἶναι ἄφθονος καί
ἀνεξάντλητος. Δέν ἐπιτρέπεται λοιπόν νά φύγει κάποιος πεινασμένος. Ὅλοι
ἀπολαύστε τό Συμπόσιο πού παρατίθεται γιά τούς πιστούς. Ὅλοι ἀπολαύστε
τά θεῖα δῶρα πού προσφέρει ἡ Θεία ἀγαθοσύνη. Κανένας πιά νά μή θρηνεῖ τή
φτώχεια του, γιατί τώρα ἔγινε φανερή ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐκείνη πού
προσφέρεται σ’ ὅλους ἐξίσου. Κανένας νά μήν κλαίει πιά τά πταίσματά του,
γιατί συγχώρεσή μας εἶναι ὁ Ἀναστημένος. Κανένας ἄς μή φοβᾶται πιά τό
θάνατο, γιατί ὁ θάνατος τοῦ Σωτήρα μας μᾶς ἐλευθέρωσε ἀπό τό θάνατο καί
τή φθορά.
Γιατί ἄν κι ὁ Σωτήρας μας κρατήθηκε ἀπό τό θάνατο, τελικά τόν
ἐξαφάνισε. Ὁ Κύριός μας πού κατέβηκε στόν ἅδη ἅρπαξε κι ἀνέσυρε μαζί Του
ὅσους κρατοῦσε ὁ ἅδης. Ὁ Κύριος πίκρανε τόν ἅδη, ὅταν ἐκεῖνος ὁ
παμφάγος Τόν κατάπιε. Κι αὐτό ἦταν πού προβλέποντας το παλιά ὁ προφήτης
Ἠσαϊας εἶχε βροντοφωνήσει: Χριστέ μου, ὅταν ὁ ἅδης ἐκεῖ κάτω στό σκοτάδι
σέ συνάντησε, πικράνθηκε. Καί πολύ σωστά πικράνθηκε, γιατί ἀπό τότε
καταργήθηκε.
Πικράνθηκε γιατί ξεγελάστηκε. Πικράνθηκε γιατί θανατώθηκε.
Πικράνθηκε γιατί ἔχασε πιά τήν ἐξουσία του.
Πικράνθηκε γιατί ὁ ἴδιος τώρα ὑποδουλώθηκε. Ἐκεῖνος, καθώς νόμιζε,
εἶχε λάβει σῶμα θνητό καί βρέθηκε ἀπρόσμενα μπροστά σέ Θεό. Ἐκεῖνος εἶχε
πάρει χῶμα ἀπό τή γῆ καί συνάντησε Θεό, πού εἶχε κατεβεῖ ἀπό τόν
οὐρανό. Ἐκεῖνος εἶχε πάρει ἕνα σῶμα ὁρατό καί καταισχύνθηκε ἀπό τόν
Ἀόρατο.
Ποῦ εἶναι λοιπόν ἅδη ἡ νίκη σου;
Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί ἔχεις πιά ὁριστικά κατανικηθεῖ.
Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί οἱ δαίμονες ἔχουν στά βάραθρα τῆς ἀπώλειας γκρεμιστεῖ.
Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί χαίρουν οἱ Ἄγγελοι.
Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί ἡ ζωή παντοῦ βασιλεύει.
Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός καί δέν θά μείνει πιά κανένας νεκρός στό
μνῆμα. Γιατί μέ τήν Ἀνάστασή Του ὁ Χριστός ἔγινε ἡ ἀρχή τῆς ἀναστάσεως
ὅλων ὅσων ἔχουν κοιμηθεῖ. Σ’ Αὐτόν ἀνήκει ἡ δόξα καί ἡ ἐξουσία στούς
ἀπέραντους αἰῶνες. Ἀμήν.
Ἐγκύκλιος Ἁγίου Πάσχα 2012
† Μ Α Κ Α Ρ Ι Ο Σ
ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
Πρός
Τόν Ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ Λαό τῆς καθ᾽ ἡμᾶς
Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γορτύνης καί Ἀρκαδίας
Ἐγκύκλιος Ἁγίου Πάσχα 2012
Ἀγαπητοί μου,
Ἀρκετοί σοφολόγοι καί
τεχνολόγοι μελετοῦν τίς συμβολοποιήσεις ἀναστάσεων ἀρχαίων πολιτισμῶν. Ἡ
διαλεκτική ἀντιπαράθεση εἰδικῶν, πιστευόντων στό Θεό ἤ μή, ἐπεκτάθηκε καί
στό σύχρονο πεδίο τοῦ διαδυκτιακοῦ ἀνταγωνισμοῦ. Μιά σειρά ἀποκλειστικοτήτων
ἀποθηκεύεται ἀσταμάτητα στό στερέωμα τῆς δίψας τῆς μοναδικότητας, πού
ἀναζητοῦν τήν πρόσκαιρη τέρψη μιᾶς νοησιαρχικῆς αὐτοδικαίωσης. Ἀρκεῖ ὅμως ἡ
ἀποδεικτική θέση τῆς μιᾶς ἤ τῆς ἄλλης ἄποψης, σέ ἕνα νέο θρηνοῦντα κόσμο πού
ψάχνει ὑπό βιωματικές προϋποθέσεις τόν Θεό;
Ὁ Ἀναστάς Ἰησοῦς
καταπάτησε τόν θάνατο, μετέβαλε τόν θρῆνο τῶν Μυροφόρων γυναικῶν καί ἐνῶ οἱ
Μαθητές Του τόν ἔβλεπαν, τελικά ἐκεῖνο πού τούς βεβαιώνει, εἶναι τό
ἐσωτερικό βίωμα, ὅπου διά τῆς χάριτος διανοίχθηκαν οἱ ὀφθαλμοί τους καί
γεύτηκαν τό ὡράϊσμα τῆς δόξας Του. Οἱ θεοφόροι Πατέρες συνέχισαν στόν ἴδιο
δρόμο τῆς ἐσωτέρας ἐμπειρίας, μή ἔχοντες ἀνάγκη ἀπολογητισμῶν καί οἱ ὁποῖοι
φυσικά δέν ἔγραψαν γιά νά γίνουν καταξιωμένοι συγγραφεῖς.
Τό Φῶς τῆς Θεότητος τοῦ
Κυρίου δέν εἶναι ὅπως μαρτυρεῖ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς: «ὑπόκριση
Θεότητος, ἀλλά Φῶς Θεότητος» καί ὄχι «φάντασμα ὑποκρίσεως». Γιά τοῦτο, τό ζῶ
τήν Ἀνάσταση σημαίνει γιά τήν ὀρθόδοξη πνευματικότητα, καθορῶ, ὅπως γράφει ὁ
Ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος: «…κατ᾽ αἴσθηση καί ὑπέρ αἴσθηση τό φῶς τό
ἀπρόσιτο, τό ἀπόρρητο, τό ἄϋλο, τό ἄκτιστο, τό θεοποιό». Ὁ δέ Ἅγιος Ἰωάννης
ὁ Δαμασκηνός λέει: «Δέν ἔλαβε ὁ Κύριος ἐπίκτητο τό ὡράϊσμα τῆς Θείας Δόξας,
ὅπως ὁ Μωϋσῆς, ἀλλά ἀπό ἔμφυτη Θεία Δόξα καί λαμπρότητα».
Γιά τήν Ὀρθόδοξη πίστη,
ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί τό ἀνέσπερο Φῶς Του, ἀποτελοῦν βιωμένα γεγονότα
καί ὄχι μόνο σύμβολα τετραγωνισμένης λογικῆς, ντυμένα μέ μεταφυσικό μανδύα.
Μάλιστα ἡ ὀρθόδοξη λατρεία δέν τελεταρχεῖ, ἀλλά λειτουργεῖ διαχρονικά τό
βιούμενο μυστήριο, κυρίως κατά τίς Κυριακές, οἱ ὁποῖες εἶναι ἀναστάσιμες καί
κατ᾽ ἐπέκταση τροφοδοτεῖ τόν πολιτισμό καί τήν ἠθική τῶν ἠθῶν. Γι᾽ αὐτό ἡ
λατρεία μας δέν ἐμπεριέχει θρησκευτικές τελετές, μαγικές πράξεις, ἀλλά ἱερά
μυστήρια καί προσευχές.
Συμβαίνει ὅμως σήμερα
αὐτό; Εἶναι προσανατολισμένο τό ἐκκλησιαστικό γεγονός στόν ἀναστάσιμο
χαρακτῆρα τῶν Κυριακῶν; Γιά νά ἀνταποκριθεῖ πρέπει πρότιστα νά δροσίσει τήν
ὑπαρξιακή ἀγωνία ἰδιαιτέρως τῶν νέων ἀνθρώπων πού μεγαλώνουν μέσα σέ ἕνα
ἐντελῶς ἀφηρημένο περιβάλλον. Τό παρελθόν εἶναι βάση, πάνω στήν ὁποία ἡ
ὀρθόδοξη πατερική ἀνθρωπολογία, καλεῖται νά ἀπαντήσει στό αἴτημα τόσων νέων
ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀναζητοῦν.
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία
ἑορτάζουσα τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ξεπερνᾶ τόν κοσμολογικό κυκεώνα τῶν
ἰδεῶν, ὑπάρχει μέ τό βίωμα τό ὁποῖο δέν ἔχει σκοπό νά πείσει, μά νά
ἀναστήσει συνειδήσεις. Εἶναι ὑπόθεση εἰλικρινείας καί γεγονός χωρίς τό
ρεαλισμό ἀποδείξεων.
Ἔτσι ἀκόμα καί σέ
καιρούς κρίσης, δέν λυγίζουμε, «ἰδού γάρ ἦλθε διά τοῦ Σταυροῦ χαρά ἐν ὅλῳ τῷ
κόσμῳ». Βοηθούμαστε ἀπό τήν κρίση γιά νά ξαναβροῦμε διά τοῦ Σταυροῦ τήν
ἐμπειρία τῆς Ἀνάστασης, νά ἀποτινάξουμε κάθε ξερό τύπο ἀνούσιας ἐπανάληψης ἤ
μονόπλευρης τροφοδοσίας ἀπό τή λογική τῶν καταμετρήσεων ἄψυχων ἀριθμῶν.
Καλούμαστε,
ἐμεῖς οἱ χριστιανοί, νά ἐκκλησιάσουμε ἀκόμα καί τήν πλέον πνευματική
φαντασμαγορία στό ὑπερῶο τῆς Ἐκκλησίας, ἔτσι ὥστε πιθανή ἀποστασία ἀρετῆς,
ἀπό θάνατος νά γίνει ὑπακοή ζωῆς καί χαρμοσύνη ἀνάστασης. «Ἡ ἁγιότητα, ὅπως
γράφει ἕνας θεολόγος, δέν χαρακτηρίζει μιά κάστα θρησκευομένων, δέν
ὀνοματίζει μιά μερίδα ἐναρέτων, πού ἀντιμάχονται τούς λοιπούς τῶν ἀνθρώπων,
πού μάχονται τούς πόνους τῆς Ἱστορίας, ἀλλά τόν καινόν ἄνθρωπο, μέ ἄλφα
γιῶτα ἡ λέξη καινόν, πού βαπτίζει
αὐτούς τούς πόνους στή ζωή τῆς Ἀναστάσεως.»
Ἀδελφοί καί τέκνα, ἡ
Ἁγία Γραφή ἀναφέρει: «Παρατηρήσατε στίς ἀρχαῖες γενεές καί δεῖτε, ποιός
ἐπιστεύθηκε τόν Κύριο καί ντροπιάστηκε; Ἥ ποιός ἔμεινε ἀκλόνητος στή πίστη
πρός αὐτόν καί ἐγκατελείφθηκε; Ἥ ποιός παρεκάλεσε τόν Κύριο καί ὁ Κύριος τόν
ὑπερεῖδε;» (Σοφ. Σειράχ 2,10)
Παρακαλοῦμε μήν
ἀπελπίζεστε, ἔχετε πίστη, πάνω ἀπό ὅλα εἶναι ὁ Πανάγαθος Θεός τῶν Ἁγίων
Πατέρων μας, ἡ καταφυγή καί σωτηρία μας. Μήν ἀκοῦτε προπαντός τούς
ψευδομεσσιανισμούς καί τίς αἱρέσεις, ὁπαδοί τῶν ὁποίων ἐσχάτως κτυποῦν
ἐπίμονα τίς πόρτες σας. Κρατεῖστε τήν ὀρθόδοξη πίστη. Μήν ἀκοῦτε τίς
προφητολογίες καί τούς ψευδοζηλωτισμούς τῶν καιρῶν. Τά ἔσχατα, τό τέλος τῆς
ἱστορίας καί τοῦ κόσμου, εἶναι στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Ὅπως λέει ἡ Καινή Διαθήκη:
«Καθετί πού ἔχει γεννηθεῖ ἀπό τό Θεό νικᾶ τόν κόσμο. Καί αὐτή εἶναι ἡ νίκη
πού νίκησε τόν κόσμο, ἡ πίστη μας.»(Ἐπ. Ἰωάννου Α΄ 5,4)
Χριστός Ἀνέστη! Μέ ἄπειρες ἀναστάσιμες πατρικές εὐχές
†
Ὁ Γορτύνης καί Ἀρκαδίας Μακάριος
Ἅγιον Πάσχα
ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ
Αποστολικό Ανάγνωσμα
Πραξ. Απ. Α΄, 1-8
Δεν υπάρχει για τον άνθρωπο
μεγαλύτερη χαρά και εορτή από το γεγονός της ενδόξου Αναστάσεως του
Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού.
Φως και χαρά και ελπίδα γεμίζει τις υπάρξεις μας,
διότι με την ένδοξη Ανάστασή Του ο Κύριος, νίκησε τον φοβερό εχθρό μας,
τον θάνατο, και μας χάρισε αιώνια ζωή και αφθαρσία.
Έχει λεχθεί από τους αγίους μας, και φυσικά είναι
αλήθεια, ότι η χριστιανική μας πίστη, στηρίζεται επάνω σε έναν κενό
τάφο, σε ένα άδειο μνημείο.
Και αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα πιστοποιεί
στον «Κράτιστον Θεόφιλον» ο ιερός Ευαγγελιστής Λουκάς, γράφοντάς του
τώρα, μετά τον «πρώτον λόγον», δηλ. το Ιερό του Ευαγγέλιο, το βιβλίο των
Πράξεων των Αποστόλων.
Είναι καταπληκτικό το Βιβλικό αυτό κείμενο, για αυτό ας το δούμε και στη μετάφρασή του: «Στο
πρώτο μου βιβλίο, Θεόφιλε, διηγήθηκα όλα όσα ο Ιησούς έκανε και δίδαξε,
από την αρχή έως την ημέρα που αναλήφθηκε, αφού πρώτα έδωσε εντολές με
τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, στους Αποστόλους που είχε διαλέξει ο
ίδιος. Μετά το θάνατό Του, παρουσιάστηκε σ’ αυτούς ζωντανός, με πολλές
αποδείξεις, και για σαράντα ημέρες τους εμφανιζόταν και τους μιλούσε
σχετικά με τη Βασιλεία του Θεού. Ενόσω ήταν μαζί τους και έτρωγε, τους
παρήγγελλε:«Μην
απομακρυνθείτε από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένετε από τον Πατέρα την
εκπλήρωση της υποσχέσεως για την οποία σας μίλησα. Ότι, δηλ., ενώ ο
Ιωάννης βάφτιζε με νερό, εσείς θα βαπτισθείτε σε λίγες μέρες με το Άγιο
Πνεύμα». Οι μαθητές, λοιπόν, συγκεντρώθηκαν μια μέρα, και τον ρώτησαν:
«Κύριε, έφτασε άραγε η ώρα να αποκαταστήσεις τη βασιλεία στον Ισραήλ;»
Κι αυτός τους απάντησε: «Εσείς, δεν μπορείτε να γνωρίζετε τον ακριβή
χρόνο. Αυτόν τον κρατάει ο Πατέρας στην αποκλειστική του εξουσία. Θα
λάβετε όμως δύναμη όταν θα έλθει το Άγιο Πνεύμα σε εσάς, και θα γίνετε
μάρτυρες δικοί Μου, στην Ιερουσαλήμ, σε όλη την Ιουδαία και στη Σαμάρεια
και ως τα πέρατα της γης».
-
Οι Άγιοι Απόστολοι, ως αυτόπτες μάρτυρες, κήρυξαν στα πέρατα της γνωστής τότε οικουμένης, το μέγιστο αυτό θαύμα, χωρίς να υπολογίζουν ούτε κόπους, ούτε κινδύνους, ούτε απειλές. Και τελικώς υπέγραψαν το ζωντανό κήρυγμα της Αναστάσεως του Κυρίου μας με το ίδιο τους το αίμα.
Και οπωσδήποτε, αδελφοί μου, το κεντρικό μήνυμα της
πίστεώς μας, το ουσιαστικό μήνυμα του χριστιανικού μας κηρύγματος είναι
ότι ο Θεάνθρωπος Κύριος Ιησούς Χριστός, δια του Σταυρικού Του θανάτου
και της ενδόξου Αναστάσεώς Του, συνέτριψε τον διάβολο, καταπάτησε τον
θάνατο και χάρισε στους πιστούς τη νίκη της ζωής, της αιώνιας ζωής.
Τούτο δε είναι που δεν μπορεί να το χωνέψει ο
διάβολος, γι’ αυτό και τα άθλια και ταλαίπωρα όργανά του λυσσούν έναντι
του θαυμαστού αυτού γεγονότος.
Το βλέπουμε τούτο κάθε χρόνο, κυρίως αυτές τις
ευλογημένες ημέρες. Βλέπουμε τι προσπάθειες γίνονται, τόσο από τους
φανερούς, όσο και από τους ύπουλους εχθρούς Του Χριστού και της
Εκκλησίας μας, κυρίως μέσω των Μ. Μ. Ε., ώστε να κλονιστεί η πίστη των
ανθρώπων στην Ανάσταση και στην Θεότητα του Χριστού, και γενικώτερα να
κλονιστεί η εμπιστοσύνη των ανθρώπων στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία και
αποτελεί το Σώμα του Θεανθρώπου Κυρίου μας.
Το ότι βέβαια όλες αυτές οι προσπάθειες της
πολεμικής, γυρίζουν επάνω στις ανόητες κεφαλές όσων απεργάζονται τον
διωγμό Του Χριστού, τούτο όλοι το βλέπουμε και το διαπιστώνουμε, και δεν
χρειάζεται να επιμείνουμε άλλο επάνω στην αλήθεια αυτή. Είναι αυτή η
πραγματικότητα δεδομένη. Ο Χριστός «εξήλθε νικών, και ίνα νικήση».
Θα παραμείνουμε όμως σε μια άλλη αλήθεια.
-
Στην εντολή του Αναστάντος Κυρίου «έσεσθέ μοι μάρτυρες». Θα γίνετε δηλ. μάρτυρες του βίου και της διδασκαλίας Μου στην Ιερουσαλήμ, και την Ιουδαία, και την Σαμάρεια και έως τα άκρα της γης.
Και οι Απόστολοι, πράγματι, μετά την Πεντηκοστή έγιναν μάρτυρες του Κυρίου «έως εσχάτου της γης».
Αλλά αυτό που ζήτησε ο Κύριος από τους Αποστόλους του, το ζητά αναλόγως των δυνάμεών του, από κάθε συνειδητό Χριστιανό.
Ζητά δηλ. να δίνουμε την ωραία και αγία ομολογία
για τον Χριστό και την Εκκλησία Του. Όπως οι Απόστολοι έγιναν παγκόσμιοι
φωτεινοί δείκτες, έτσι και εμείς, αναλόγως την ιδιοσυγκρασία, την χάρη
και την αρετή, πρέπει να είμαστε τα φωτεινά αντίγραφα της ζωής του
Χριστού και να ελκύουμε τους ανθρώπους στη ζωή της Εκκλησίας μας. Στο
ήθος και στο δόγμα της Αγίας μας Ορθοδοξίας. Ταυτοχρόνως δε και να
ελέγχουμε τις διεστραμμένες, κακόδοξες και οικουμενιστικές διδασκαλίες
που κυκλοφορούν ανάμεσά μας και διεκδικούν περγαμηνές «αγάπης» και
«αυθεντικότητας» με «νομοκανονική» μάλιστα κατοχύρωση (φρικτό δηλαδή και
να το σκέπτεται κανείς).
Να δώσει λοιπόν, αδελφοί μου, ο Νικητής του
θανάτου, ώστε να νικήσουμε κι εμείς την δειλία, τους παράλογους φόβους
και τις «νοθευμένες υπακοές», ώστε να ορθοτομούμε και να κηρύττουμε λόγω
και έργω την μοναδικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, που Κεφαλή της
έχει τον Αναστάντα Κύριο ημών Ιησούν Χριστόν.
Αμήν.
π. Ιωήλ
Κόνιτσα
Πάρτε τηλέφωνο στο ΣΚΑΪ και ευχηθείτε τους "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ". Μπορεί να μην το έχουν μάθει...
Ανακοίνωση της Ενωμένης Ρωμιοσύνης: ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΣΚΑΙ ΚΑΙ ΤΟ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»
Ἀνάμεσα
στὰ διάφορα ἔθιμα τοῦ τόπου μας γιὰ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα, τὸ κανάλι Σκάι
κάνει τὴν προσπάθειά του νὰ ἐντάξει καὶ τὴν ἀπὸ μέρους του προβολὴ
ντοκιμαντὲρ ποὺ ἀμφισβητοῦν τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἔτσι λοιπόν, τηρώντας τὰ καθιερωμένα, γιὰ τρίτη συνεχόμενη χρονιὰ καὶ
μάλιστα ὅλως τυχαίως τὴν ἴδια μέρα, Μεγάλη Παρασκευὴ βράδυ,
προγραμμάτισε τὴν προβολὴ τοῦ ντοκιμαντὲρ μὲ τίτλο, «Ὁ Τάφος τοῦ Ἰησοῦ».
Τὸ ἴδιο τὸ κανάλι ἀναφέρει στὸ πρόγραμμά του γιὰ τὴν παρουσίαση τῆς
συγκεκριμένης ἐκπομπῆς τὰ ἀκόλουθα: «Ὁ πρόσφατα εὑρεθεῖς ἑβραϊκὸς τάφος
στὰ Ἱεροσόλυμα ἔφερε στὴν ἐπιφάνεια κουτιὰ ποὺ περιεῖχαν ὀστά μὲ ἀρχικὰ
ὀνόματα «Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσήφ», «Μαρία», «Ἰούδας, υἱὸς τοῦ Ἰησοῦ».
Ἀμέσως κυκλοφόρησε παγκοσμίως ἡ εἴδηση πὼς βρέθηκε ὁ οἰκογενειακὸς
τάφος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ! Ἡ εἴδηση, ὅμως, πὼς βρέθηκε ὁ οἰκογενειακὸς
τάφος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔρχεται ἀντίθετη μὲ τὸ δόγμα τοῦ Χριστιανισμοῦ
περὶ «ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἄνοδό του στὸν Παράδεισο». Μέσα ἀπὸ
προσεχτικὴ καὶ διεξοδικὴ ἔρευνα, οἱ εἰδικοὶ ἐξηγοῦν τὰ ἀρχαιολογικά,
ἱστορικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ στοιχεῖα ποὺ βρῆκαν…».
Παρακολουθώντας
το κανεὶς μαθαίνει ὅτι -σύμφωνα μὲ τοὺς Ἑβραϊκῆς κυρίως καταγωγῆς
«ἐπιστήμονες» ποὺ συμμετέχουν στὸ ντοκιμαντὲρ- ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν ἦταν
ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ ἕνας αἱρετικὸς Ἰουδαῖος δάσκαλος ποὺ ὄχι μόνο δὲν
ἀναστήθηκε ἀλλὰ παντρεύτηκε τὴ Μαρία τὴ Μαγδαληνὴ καὶ μάλιστα ἀπέκτησε
καὶ παιδί. Γιὰ τὴν «ἐπιστημοσύνη» τῆς ἐν λόγω ἐκπομπῆς καὶ τὸ
αὐθαίρετο τῶν βλάσφημων ἰσχυρισμῶν της δὲ χρειάζεται ἐδῶ νὰ ποῦμε κάτι.
Ἤδη ἀπὸ τὰ προηγούμενα χρόνια προβολῆς της γράφτηκαν πολλὰ ἄρθρα ἀπὸ
ἐξαιρετικοὺς ἐπιστήμονες καὶ εἰδικοὺς ποὺ κατέδειξαν τὸ πραγματικὰ
γελοῖο τῆς ὑποτιθέμενης ἔρευνας.
Μάλιστα,
σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὴν ἐφημερίδα Καθημερινή, τὸ Πάσχα τοῦ 2011, ὁ
Καθηγητὴς κ. Γ. Μπαμπινιώτης, καὶ σημερινὸς ὑπουργὸς Παιδείας, εἶχε
διαμαρτυρηθεῖ ἔντονα καὶ κλείνοντας τὴν ἐπιστολὴ του τόνιζε ὅτι: «Ὅποιος
ἀπὸ τοὺς ὑπεύθυνους τοῦ τηλεοπτικοῦ προγράμματος τοῦ Σκάι …ἔκανε αὐτὴ
τὴν ἐπιλογή, χωρὶς νὰ τὸ ἐπιδιώκει σκοπίμως, πρέπει νὰ γνωρίζει ὅτι
προκάλεσε πολλοὺς τηλεθεατὲς τοῦ σταθμοῦ (ὄχι μόνο τοὺς θρησκεύοντες)
καὶ ὅτι τὸ θέμα σχολιάστηκε πολύ».
Ἡ
ἐκ τρίτου ἐπανάληψή τῆς ὡς ἄνω ἐκπομπῆς καθιστὰ σαφὲς ὅτι ὁ κ.
Μπαμπινιώτης ἔσφαλε στὶς ἐλπίδες του περὶ τῆς τυχαίας ἐπιλογῆς τῆς
ἐκπομπῆς καὶ ὅτι ἀντίθετα ὁ ὑπεύθυνος προγράμματος τοῦ Σκάι ἐπιθυμεῖ
σκοπίμως νὰ προκαλέσει τοὺς τηλεθεατὲς τοῦ σταθμοῦ (ὅσοι εἶναι αὐτοὶ
τέλος πάντων). Φέτος μάλιστα ἐπαύξησε τὶς προκλήσεις του καὶ μὲ μερικὰ
ἀκόμη ντοκιμαντὲρ ποὺ ἐνέταξε στὸ πρόγραμμά του, τὰ ὁποία δείχνει
ἐπανειλημμένα σὲ διάφορες ὧρες τῆς ἡμέρας ὥστε νὰ τὶς δοῦν ὅλες οἱ
‘τηλεοπτικὲς ἡλικίες’. Ἔτσι, τὴ Μεγάλη Τρίτη προέβαλε τὸ ντοκιμαντὲρ
«Μαρία Μαγδαληνὴ», ὅπου σύμφωνα μὲ τὸ ἴδιο τὸ κανάλι καὶ ὅσα ἀναφέρει
στὸ δελτίο τύπου ποὺ συνοδεύει τὴν ἐκπομπή: «Τὸ ὅραμα τῆς Μαρίας τῆς
Μαγδαληνῆς γιὰ τὴν ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ ἀποτέλεσε τὴ σπίθα ποὺ ἄναψε τὴ
φλόγα τοῦ Χριστιανισμοῦ. Χωρὶς αὐτήν, ὁ Χριστιανισμὸς μπορεῖ νὰ μὴν
ὑπῆρχε κἄν. Παραδόξως, ὅμως, ἀντὶ νὰ τὴ δοξάζουν ὡς ἱδρυτὴ τῆς πίστεως,
τὰ εὐαγγέλια δὲν τὴν ἀναφέρουν καθόλου!», καὶ τὴ Μεγάλη Πέμπτη προέβαλε
τὸ ντοκιμαντὲρ «Ποιὸς σκότωσε τὸν Ἰησοῦ», γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ ἴδια πηγὴ
ἀναφέρει: «Ἡ Βίβλος τὸ ἀναφέρει ξεκάθαρα: οἱ Ἰσραηλίτες ἀξιωματοῦχοι
ἀπαίτησαν τὴ θανάτωση τοῦ Ἰησοῦ καὶ ὁ Πόντιος Πιλάτος, ὁ Ρωμαῖος
κυβερνήτης τους, τοὺς ἔκανε τὴ χάρη νὰ τὸν στείλει στὸ σταυρό. Μποροῦμε
ὅμως ἀκόμη καὶ σήμερα νὰ δεχόμαστε ἄκριτα αὐτὴ τὴν ἐκδοχὴ τῆς ἱστορίας;
Ἦταν πράγματι ὁ Πόντιος Πιλάτος ὁ ἀδύναμος ἄνδρας ποῦ περιγράφουν τὰ
Εὐαγγέλια; Αὐτὸ τὸ συναρπαστικὸ ντοκιμαντέρ, ποὺ γυρίστηκε στὴν Ἰταλία
καὶ τὸ Ἰσραήλ, ἀξιοποιεῖ τὰ πιὸ πρόσφατα ἀρχαιολογικὰ εὐρήματα γιὰ νὰ
μᾶς παρουσιάσει τί πραγματικὰ συνέβη στὴν πιὸ διάσημη δίκη ὅλων τῶν
ἐποχῶν. Ὅλα δείχνουν πὼς ὁ Πόντιος Πιλάτος ἦταν ἕνας σκληρὸς πολιτικὸς
ποὺ δὲ δίσταζε νὰ καταφύγει στὴ βία γιὰ νὰ ἐπιτύχει τοὺς σκοπούς του».
Σύμφωνα
λοιπὸν μὲ τουλάχιστον τρία ἀπὸ τὰ ντοκιμαντὲρ ποὺ ἔδειξε καὶ θὰ δείξει
τὸ Σκάι κατὰ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα ὁ Χριστὸς δὲν ἀναστήθηκε ἀλλὰ ἡ
Ἀνάστασή του ἦταν ὅραμα τῆς Μαρίας Μαγδαληνῆς καὶ τὸν σκότωσε ὁ Πόντιος
Πιλάτος ποὺ ἦταν ‘κάθαρμα’ καὶ δὲ φταῖνε οἱ Ἰσραηλινοὶ ἀξιωματοῦχοι.
Εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ τηλεοπτικὸς σταθμὸς Σκάι ἔχει πάρει θέση
ἀμφισβήτησης ἀπέναντι στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ
ἔχει σκοπὸ μὲ τὰ μέσα ποὺ διαθέτει, νὰ συνεχίσει κάθε χρόνο, τὴ Μεγάλη
Ἑβδομάδα, νὰ προσπαθεῖ νὰ προσβάλει τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα καὶ τὴν
κατάνυξη τοῦ Γένους μας. Φυσικὰ ματαιοπονεῖ. Ἢ γιὰ νὰ τὸ ποῦμε πιὸ
παραστατικά, πασχίζει σείοντας φτερὸ κοράκου νὰ μᾶς κρύψει τὸν Ἥλιο τὸν
Ἀνέσπερο. Ὀφείλουμε νὰ τοῦ ἀναγνωρίσουμε ὅτι τὸ κάνει μὲ ἰδιαίτερο
ζῆλο, συνέπεια καὶ προθυμία ἀλλὰ τὸ κάνει εἰς μάτην καὶ εἶναι καὶ πολὺ
κωμικὸ ὡς προσπάθεια. Ὡς πρὸς τὴν ἀπαξία τῆς συγκεκριμένης ἐνέργειας
τοῦ ἐν λόγω σταθμοῦ καὶ τὶς ἀληθινὲς προθέσεις του ἂς ἀσχοληθοῦν μαζί
του ἄλλοι πιὸ ἁρμόδιοι ἀπὸ ἐμᾶς ποὺ τὸ ἐπιβλέπουν ἢ συνεργάζονται μαζί
του.
Ἐμεῖς,
ὡς Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη, θὰ θέλαμε νὰ σᾶς ζητήσουμε νὰ μὴν σκανδαλίζεσθε
διαμαρτυρόμενοι καὶ ἐκνευριζόμενοι αὐτὲς τὶς Μεγάλες Ἡμέρες (γιατί
ἐνδεχομένως καὶ αὐτὸς νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς τους) ἀλλὰ ἁπλὰ νὰ ἀγνοήσετε τὸ
συγκεκριμένο κανάλι. Καὶ τὴν Κυριακή τῆς Ἀναστάσεως ποὺ τὸ Σκάι
συμμετέχει στὸ Πάσχα τῶν Ἑλλήνων μὲ ἑορταστικὲς ἐκπομπὲς ὅπως τὸ
«Ἐξερεύνηση στὰ Χάιλαντς τῆς Σκοτίας», τὸ «True Hollywood Story» καὶ
«It’s Me or the Dog», ἂς τοὺς τηλεφωνήσουμε γιὰ νὰ τοὺς ποῦμε ἁπλὰ
«Χριστὸς Ἀνέστη!». Ἂν εἶναι λάθος ὅσα μᾶς ἔχει τὸ ἴδιο τὸ κανάλι κάνει
νὰ πιστεύουμε γιὰ αὐτούς, τότε σίγουρα θὰ χαροῦν οἱ ὑπεύθυνοι μαζί μας
καὶ αὐτοὶ γιὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας, ἂν ὅμως ὄχι, τότε -τί νὰ
κάνουμε- ἂς εἶναι ὁ χαιρετισμός μας γιὰ σαράντα ἡμέρες, ἡ ἐνόχλησή
τους…
Καλὴ Ἀνάσταση!
Υ.Γ.
Τὰ τηλέφωνα τοῦ Τηλεοπτικοῦ Σταθμοῦ Σκάι εἶναι 210 4800170–4.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)