ΤΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ. Ολόκληρη ταινία.

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ. Ολόκληρη η ταινία. Ελληνικοί υπότιτλοι.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, την Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012 ενάντια στους Χημικούς Αεροψεκασμούς [ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ]

Μετά από τους αλλεπάλληλους χημικούς αεροψεκασμούς που συντελούνται αδιάκοπα και καθημερινά στο νομό μας αλλά και σ'όλο τον Ελληνικό ουρανό, η Ομάδα Δράσης Αττικής αποφασίζει να πραγματοποιήσει ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, την Τρίτη 23 Οκτωβρίου και ώρα 07:30 π.μ. στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (σταθμός μετρό "Εθνική Άμυνα").

Η γενοκτονία κατά της ανθρωπότητας ...
δεν θα σταματήσει χωρίς τη δική μας δράση. Χωρίς τη δράση όλων μας! 
Έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση προς τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας, να ζούμε κάτω από καθαρούς ουρανούς. 
Ακτιβιστές και οικολογικές οργανώσεις συλλέγουν στοιχεία και καταθέτουν μηνύσεις, πιέζοντας τις κυβερνήσεις τους σε παγκόσμιο επίπεδο. Έτσι κι εμείς, δεν έχουμε πια την πολυτέλεια να κωφεύουμε και να σφυρίζουμε αδιάφορα μπροστά σ'ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και του περιβάλλοντος.

Κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης θα παραδοθεί έγγραφο με κοινοποιήσεις προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και τους τρεις αρμόδιους αρχηγούς ΓΕΣ, ΓΕΑ, ΓΕΝ. Επίσης, στο τέλος της συγκέντρωσης, θα κατατεθούν μαζικές μηνύσεις ... στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα κατά παντός υπευθύνου. 

Για το λόγο αυτό όσοι προτίθενται να ενώσουν τις φωνές τους μαζί μας, να έχουν μαζί τους ταυτότητα για την ομαδική μήνυση.

Η παρουσία όλων μας κρίνεται απαραίτητη. Αν η ώρα συγκέντρωσης μοιάζει πολύ νωρίς, ας αναρωτηθούμε πόσο νωρίς ή αργά είναι να υπερασπιστούμε τις ζωές των παιδιών μας!

Κίνηση ενάντια στους χημικούς αεροψεκασμούς-Ομάδα δράσης Αττικής 

ΠΗΓΗ : http://psekasmata.blogspot.com

Ρῶσος ὀρθόδοξος ἱερέας σώζει 2000 βρέφη ἀπὸ ἄμβλωση

Ἕνας ὀρθόδοξος ἱερέας ἀπὸ τὴν περιοχὴ τοῦ Βόλγκογκραντ (πρώην Στάλινγκραντ) τῆς Ρωσίας ἐπαινέθηκε ἀπὸ τὸ ρωσικὸ Ὑπουργεῖο Ὑγείας, γιὰ τὸ ἔργο του στὴ μείωση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀμβλώσεων στὴν περιοχή του. Μὲ τὶς προσωπικές του προσπάθειες μὲ παροχὴ συμβουλῶν καὶ βοηθώντας τὶς γυναῖκες νὰ κρατήσουν τὰ μωρά τους, τὰ ποσοστὰ ἀμβλώσεων ἔχουν μειωθεῖ στὴν περιοχὴ Volgograd κατὰ 25 τοῖς ἑκατὸ κατὰ τὰ τελευταία πέντε χρόνια. Ὁ πατέρας Alexis Tarasov ἄρχισε τὸ ἔργο διάσωσης ἀνθρωπίνων ζωῶν στὴ δική του ἐνορία στὴν πόλη Voljsk, ὅπου εἶπε ὅτι πέρασε ὧρες μιλώντας μὲ γυναῖκες ποὺ σκέφτονταν νὰ κάνουν ἄμβλωση. Μετὰ ἀπὸ μία περίοδο μὲ ἐπισκέψεις στὸ τοπικὸ νοσοκομεῖο, ἀποφάσισε μαζὶ μὲ ἄλλους ὁμοϊδεάτες τοῦ ἱερεῖς, νὰ δημιουργήσει ἕνα κέντρο κρίσης ἐγκυμοσύνης. Μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς ἐπισκοπῆς του, πλησίασε τὶς τοπικὲς ἀρχὲς γιὰ νὰ....

 συμβάλουν στὴ διεύρυνση τοῦ ἔργου.

«Τὸ πρόγραμμα ἐγκρίθηκε τὸ 2002 ἀπὸ τὴ διοίκηση τοῦ Voljsk», δήλωσε ὁ πατέρας Ἀλέξης. "Στὴ συνέχεια, ἀναπτύχθηκε ἡ ἰδέα γιὰ τὴ δημιουργία ἑνὸς περιφερειακοῦ κέντρου, μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς διοίκησης τοῦ Volgograd."

 Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ἡ δημιουργία τοῦ Κέντρου γιὰ τὴν Προστασία τῆς Μητρότητας καὶ τῆς Παιδικῆς Ἡλικίας, ὑπὸ τὴν ἐποπτεία τῆς Ὀρθόδοξης Ἰατρικῆς Ἑταιρείας ‘Ἀρχάγγελος Ραφαήλ’. Σύμφωνα μὲ τὸ Ὑπουργεῖο Ὑγείας, πάνω ἀπὸ 2.000 γυναῖκες τοῦ Volgograd ἔχουν ἐπιλέξει νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν ἀρχική τους πρόθεση νὰ προβοῦν σὲ ἄμβλωση ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη.

Ὁ πατέρας Alexis ἐξήγησε ὅτι τὸ ἐπίκεντρό του ἔργου τοῦ εἶναι ἁπλό: νὰ παρέχει στὶς γυναῖκες ἐκπαιδευμένους ἀνθρώπους ποὺ μὲ συμπάθεια θὰ ἀκούσουν τὶς ἀνησυχίες τους καὶ θὰ δώσουν πλήρεις πληροφορίες σχετικὰ μὲ τὴ διαδικασία τῆς ἄμβλωσης καὶ τὶς πιθανὲς ἐπιπτώσεις στὴν ὑγεία καὶ τὴν εὐημερία τους, καὶ θὰ τοὺς προσφέρουν τὸ ὑλικὸ ποὺ χρειάζονται γιὰ νὰ βοηθηθοῦν.

«Ἀρκετὰ συχνά, τὸ μόνο πράγμα ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ ἀποτρέψουμε μία μητέρα ἀπὸ αὐτὴ τὴν τρομερὴ ἀπόφαση εἶναι ἁπλὰ νὰ μιλήσει σὲ κάποιον μὲ ἀνοιχτὴ καρδιά», εἶπε ὁ πατέρας Ἀλέξης. Ἡ Ναταλία Ermishkina, 31 ἐτῶν, εἶναι μία ἀπὸ τὶς γυναῖκες ποὺ ὁ πατέρας Ἀλέξης ἀπέτρεψε ἀπὸ τὴν ἄμβλωση. Ἡ νεαρὴ μητέρα εἶπε ὅτι εἶχε χάσει τὸ δωμάτιό της στὶς ἐργατικὲς κατοικίες, ἀφοῦ ἐγκαταλείφθηκε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ὑποσχέθηκε νὰ τὴν παντρευτεῖ καὶ νὰ μεγαλώσει τὸ παιδί τους. Ἀπὸ ἀπόγνωση, ἡ Ναταλία ἀποφάσισε νὰ ξεφορτωθεῖ τὸ παιδί.

«Ὁ ψυχολόγος στὴν προγεννητικὴ μὲ ἄκουσε καὶ μὲ συμβούλεψε νὰ μιλήσω στὸν πατέρα Ἀλέξη», δήλωσε ἡ Ναταλία. «Πῆγα σ 'αὐτὸν καὶ δὲν τὸ μετανιώνω. Γέννησα τὴν Ἀλεξάνδρα, καὶ τὸ Κέντρο μὲ βοήθησε ὅσον ἀφορᾶ τὴ στέγαση καὶ τὰ ροῦχα γιὰ τὸ παιδί. Ἔχω μία κόρη, καὶ τώρα ἀρχίζω νὰ πιστεύω καὶ νὰ προσβλέπω σὲ μία καλύτερη ζωή».

"Σήμερα, ὅλες οἱ γυναῖκες ποὺ ἐπιζητοῦν τὴν ἔκτρωση ἀποστέλλονται ἀπὸ τοὺς γυναικολόγους γιὰ διαβουλεύσεις μὲ ψυχολόγους ποὺ ἐργάζονται σὲ κάθε προγεννητικὸ νοσοκομεῖο", δήλωσε ὁ Νικολάι Zarkin, ἐπικεφαλῆς ἰατρὸς τοῦ Κεντρικοῦ Μαιευτηρίου Νὸ 2 στὸ Volgograd.

Ο Zarkin δήλωσε ὅτι μετὰ τὶς διαβουλεύσεις αὐτές, τὸ 20 τοῖς ἑκατὸ ἀπὸ τὶς γυναῖκες ἀρνοῦνται τὴν ἄμβλωση καὶ θέλουν νὰ γεννήσουν τὰ παιδιά τους.

Ὁ πατέρας Ἀλέξης παρέχει βοήθεια γιὰ τὶς μητέρες, ἀφοῦ γεννήσουν τὰ παιδιά τους, μὲ τὴν παροχὴ νομικῆς βοήθειας, καθὼς καὶ μὲ ροῦχα στὸ Κέντρο γιὰ τὴν Προστασία τῆς Μητρότητας καὶ τῆς Παιδικῆς Ἡλικίας, καὶ προσβλέπει στὴν παροχὴ περισσότερων κατοικιῶν.

"Ὅπου εἶναι δυνατό, προσπαθοῦμε νὰ βοηθήσουμε τὶς γυναῖκες ποὺ ἔχουν ἀνάγκη. Ὑπάρχει τώρα μία ὀξεία ἀνάγκη γιὰ τὴ δημιουργία περισσότερων σπιτιῶν γιὰ μητέρες ποὺ χρειάζονται στέγαση. Εἶναι σημαντικὸ νὰ χτίσουμε σπίτια καὶ νὰ τὰ ἐξοπλίσουμε, ἔτσι ὥστε οἱ γυναῖκες νὰ μποροῦν νὰ ζοῦν μὲ τὰ παιδιὰ τοὺς μέχρι τὸ στεγαστικό τους πρόβλημα νὰ ἐπιλυθεῖ", δήλωσε ὁ πατέρας Ἀλέξης. "Ἀλλὰ εἶναι δύσκολο χωρὶς τὴ βοήθεια ἀπὸ τὶς ἀρχὲς καί, χωρὶς εὐεργέτες, νὰ μπορέσουμε νὰ τὸ κάνουμε."

Η Pravoslavie News ἀναφέρει ὅτι στὸν πατέρα Ἀλέξη ἔχει δοθεῖ ἕνα βραβεῖο ἀπὸ τὸ Παγκόσμιο Συνέδριο τῶν Οἰκογενειῶν γιὰ τὸν πολυετῆ ἀγώνα τοῦ ὑπὲρ τῆς ζωῆς.

πηγη ρωμαικο οδοιπορικο

Οι Ρώσοι πεζοναύτες θέλουν να συμμετέχουν στην παρέλαση 28ης Οκτωβρίου

Η Ρωσία ζήτησε επίσημα στην μεγάλη στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στην Θεσσαλονίκη των ελληνικών Ενόπλων
Δυνάμεων  να συμμετάσχει και άγημα πεζοναυτών από το ρωσικό αποβατικό "Νοβοτσερκάσκ" του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας το οποίο έχει περίπου 350 πεζοναύτες και κάπου 35 ΤΟΜΠ και ΤΟΜΑ.

Είναι οι ίδιοι που παρέλασαν και στην Λήμνο, ξεσηκώνοντας θύελλα ενθουσιασμού μεταξύ των κατοίκων του νησιού.  

Ο προγραμματισμός της επίσκεψης του πλοίου προβλέπει να βρίσκεται 26 με 29/10 και οι Ρώσοι θέλουν να συμμετάσχουν σε όλες τις εορταστικές εκδηλώσεις αφού απολαμβάνουν πρωτοφανείς εκδηλώσεις αγάπης των πολιτών προς το πρόσωπό τους και αυτό που αντιπροσωπεύουν.

Μάλιστα ένα φαινομενικά άσχετο γεγονός, η ανάληψη της προεδρίας του ΠΑΟΚ από τον ομογενή Ρώσο βουλευτή και βαθύπλουτο επιχειρηματίας Ιβάν Σαββίδη και η πολύ καλή πορεία της ομάδας έχουν δημιουργήσει κλίμα λατρείας στην Θεσσαλονίκη για τους Ρώσους.

Οι Ρώσοι επιθυμούν να παρελάσουν με το άγημα των πεζοναυτών στην Θεσσαλονίκη. Μένει να δούμε αν τους δοθεί και η άδεια για κάτι τέτοιο από την κυβέρνηση.

Το μήνυμα που θα περάσει σε μια τέτοια ενέργεια θα έχει τεράστια γεωπολιτική σημασία για την χώρας μας και ειδικά για την γείτονα Τουρκία.

ΠΗΓΗ  newsbomb.gr

Τά μνημόσυνα καί ἡ ὠφέλειά τους.α’ μέρος

hristospanagia4

ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ ΚΑΙ Η ΩΦΕΛΕΙΑ ΤΟΥΣ
Μία αρχαία και σταθερή παράδοσις της Εκκλησίας μας είναι η δέησης για τους νεκρούς. Η διήγησης τού Ιερού Ευαγγελίου για την Θεία και φρικτή Μεταμόρφωση του Κυρίου παρουσιάζοντας μας τον Μωυσή και τον Ηλία, καθώς και η παραβολή του Λαζάρου και του πλουσίου, μας δείχνουν καθαρά ότι οι νεκροί διαθέτουν τέλεια συνείδηση.
Η ζωή περνώντας από τον θάνατο συνεχίζεται. Αυτοί πού φεύγουν διατηρούν την πνευματική τους επικοινωνία με τα μέλη της Εκκλησίας πού βρίσκονται στη διά μέσου της κοινής αγάπης στο Χριστό. Αυτή η αγάπη συνδέει σε ένα σύνολο τούς πιστούς. Τούς συνδέει διότι η Εκκλησία είναι μία και έχει κεφαλή της το Χριστό. Σώμα της Εκκλησίας είμαστε εμείς πού πιστεύουμε και ξεχωριστά κάθε ένα μέλος του σώματος αυτού.
Ο Θάνατος μόνον αισθητά αλλάζει τις σχέσεις μεταξύ εκείνων πού πέθαναν και ζουν. «Είτε ζούμε, είτε πεθαίνουμε, ανήκουμε στον Κύριο». Η Εκκλησία διαιρείται σε Θριαμβεύουσα και Στρατευομένη (Ρωμ. 14,7-8)
Στην Θριαμβεύουσα ανήκουν εκείνοι που τελείωσαν νικηφόρα τον αγώνα τους στην επίγεια ζωή και αναμένουν τον στέφανο της δικαιοσύνης «εν εκείνη τη ημέρα».
Στην Στρατευομένη ανήκουν εκείνοι που ακόμη αγωνίζονται εναντίον της αμαρτίας για να φθάσουν στην τελείωση. Τα μέλη της Θριαμβεύουσας και της Στρατευομένης Εκκλησίας έχουν μία άρρηκτη σχέση μεταξύ τους.
Όσοι βρίσκονται στον ουρανό δεν αδιαφορούν για εκείνους που βρίσκονται ακόμη στην παρούσα ζωή. «Ο επίγειος Θάνατος, ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα, δεν καταστρέφει την σχέση του πιστού με την Εκκλησία. Δεν τον ξεχωρίζει από τα άλλα εν Χριστώ. συμμέλη του».
Άλλωστε η αγάπη είναι αιωνία όπως και οι ψυχές. Από τις πολλές μαρτυρίες πού υπάρχουν στην Αγία Γραφή, αλλά και προ πάντως στην Εκκλησιαστική μας Ιστορία και Παράδοση, πληροφορούμαστε ότι υπάρχει αμοιβαία πνευματική επικοινωνία και συμπαράστασης με την αγάπη και την προσευχή υπέρ αλλήλων μεταξύ των μελών της ουράνιας και επίγειας Εκκλησίας, διότι όλοι μαζί αποτελούμε «μία κοινωνία αγίων». Όσοι εξέδυσαν και όσοι ζούμε στον Κόσμο αυτό βρισκόμαστε σε μυστική και υπερφυσική κοινωνία ζωής, προσευχής και αδελφικής αγάπης μεταξύ μας. Με τον δεσμό αυτό οι μεν βοηθούν τούς δε. Έτσι όρισε ή αγάπη τού Θεού, θέλοντας ο ένας να σωθεί με την βοήθεια τού άλλου.
Πάνω στη σχέση αυτή βασίζονται τα μνημόσυνα της Εκκλησιάς μας, η οποία ανέκαθεν τα επιτελούσε και προσευχόταν για τους κεκοιμημένους. Αν δεν ωφελούσαν, δεν θα τα επιτελούσε και δεν θα εδέετο για τούς κεκοιμημένους.

συνεχίζεται… 

ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΣ 
http://ithiporos.yakinthos.com

«Ὅ, τι δέν θέλεις νά σοῦ κάνουν, μήν κάνεις φίλε μου καλέ!». Πρεσβ. Ἀθανασίου Μηνᾶ

hristospanagia4

«Ὅ, τι δέν θέλεις νά σοῦ κάνουν, μήν κάνεις φίλε μου καλέ!»

«…κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καὶ, ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου.» (Β΄ Πέτρου, β΄, 22)

Πρεσβ. Ἀθανασίου Μηνᾶ
Τὸ νὰ πλανηθεῖ κάποιος εἶναι ἀνθρώπινο. Τὸ νὰ ἐμμένει στὴν πλάνη, ἐνῶ ἀκούει ἢ διδάσκεται τὴν ἀλήθεια, αὐτὸ εἶναι σατανικό. Ὑπάρχει περίπτωση, ἄνθρωπος, ἀπὸ ἄγνοια, νὰ ὑποστηρίζει σχίσμα ἢ ἀκόμα καὶ αἵρεση. Ἐν τούτοις, ἂν εἶναι ταπεινὸς καὶ δὲν ἐμπιστεύεται τὸν λογισμό του, ἀλλὰ ρωτάει τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ὁ μακρόθυμος καὶ ἐλεήμων Θεὸς θὰ εὐσπλαγχνισθεῖ καὶ θὰ τὸν ὁδηγήσει σὲ ὁδοὺς μετανοίας, ὑποδεικνύοντάς του τρόπους ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη παράδοση καὶ λατρεία.
Ἔχοντες αὐτὴν τὴν διδαχὴ κατὰ νοῦν, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γράφονται τὰ παρακάτω λόγια: Τινὲς τῶν Ὀρθοδόξων «κληρικῶν», «μοναχῶν» καὶ λαϊκῶν, ἀπὸ ἄγνοια ἴσως, τολμοῦν καὶ ἐκστομίζουν συκοφαντίες, σατανικὰ ψεύδη καὶ βλασφημίες ἐναντίον τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, τοῦ Μεσσίου.
Γι᾿ αὐτό καί παραπέμπουμε σὲ κείμενό μας ποὺ δημοσίευσε τὸ 2005 ὁ “Ὀρθόδοξος Τύπος”, μὲ τίτλο: « Ἀναίρεσις τῶν βλασφημιῶν τοῦ Κώδικα Ντά Βίντσι» [1].
Μὲ αὐτὸ τὸ κείμενο ἀνατρέπεται θεολογικῶς τεκμηριωμένα, ἡ σχιζοφρένεια καὶ ἡ σατανοκίνητη θεωρία, ποὺ ἀναμασᾶται κατὰ καιροὺς σὰν ἐξέρασμα πρὸς βρῶσιν πρὸς ἀνοήτους, περὶ δῆθεν ἀρχαίων κωδίκων, ἀποκρύφων κειμένων ἢ ψευδοευαγγελίων, ἐπινοήσεων βέβαια τῶν ἐχθρῶν τοῦ Μόνου Σωτῆρος Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὄντως κατάπτυστα, κατάπτυστα, κατάπτυστα!!! Δέν βαρέθηκαν τά ἴδια καί τά ἴδια;
Πράγματι, εἶναι ἀλήθεια, ὅτι σάν ἀντίβαρο, ὁ πατὴρ Παΐσιος καὶ ὁ πατὴρ Πορφύριος ἐστάλησαν ἀπὸ τὸν Θεὸ σὲ αὐτὸν τὸν αἰώνα γιὰ νὰ ὑψώσουν τὸ Ὄνομά Του ἐνώπιον ἀρχόντων καὶ ἀρχομένων καὶ νὰ καταγγείλουν ὅτι μὲ τὴν πορνεία καὶ κάθε σαρκικὴ σήψη καὶ ἀσχημοσύνη, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ὑπερηφάνειας, ὁδηγεῖται ἡ ἀνθρωπότητα στὴν αὐτοκαταστροφὴ καὶ τὴν πνευματικὴ αὐτοκτονία. Οἱ δυὸ αὐτοὶ Ἅγιοι ἀποτελοῦν πλέον δύο παγκοσμίους εὐεργέτες.
Ὅσα καὶ ἂν γραφοῦν γι’ αὐτούς, γιὰ τὸν βίο, τὴν διδασκαλία καὶ τὰ θαυμαστὰ σημεῖα ποὺ ἔκαναν καί θά κάνουν, θὰ εἶναι μία μικρὴ μαρτυρία μπροστὰ στὴν τρομακτικὴ προσφορά τους στοὺς πονεμένους συνανθρώπους μας. Τί κακό ἐποίησαν;
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ :
Παρακαλοῦμε ὅλους τοὺς ἐναντίους, μὲ πόνο καὶ ἀγάπη, τὸν καθένα χωριστὰ καὶ ὅλους μαζί, νὰ νιφθοῦν μὲ τὰ ἄχραντα μυστήρια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀκόμη κι᾿ ἄν ἀρχικά τά σνομπάρουν, ὥστε νὰ ἀνοιχθοῦν   τὰ μάτια τῆς διανοίας καί νά διακρίνουν μέσα τους τό φῶς Αὐτοῦ πού διώκουν, σάν τόν Ἀπόστολο Παῦλο πού δίωκε τόν ἴδιο τόν Χριστό.
Ἐάν, παρ’ ἐλπίδα, ἐπιμείνουν στὶς ὕβρεις καὶ στὴ διαστροφή, τότε θὰ λειτουργήσουν οἱ πνευματικοὶ νόμοι, ποὺ αὐτὸ σημαίνει καλύτερα γι’ αὐτοὺς ὅλους νὰ μὴν εἶχαν γεννηθεῖ. «οὐαί δέ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται· καλόν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος» (Ματθ. κστ΄, 24). Ἡ ἴδια ἡ ἱστορία πολλάκις ἀποδεικνύει ὅτι ἔχουν κακό τέλος ὅσοι τά ¨βάζουν¨ μέ τόν Χριστό. «Κακοί κακῶς πεσοῦνται!».

[1] ΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΩΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΩΝ ΤΟΥ «ΚΩΔΙΚΑ ΝΤΑ ΒΙΝΤΣΙ» Καθὼς ὅλην τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων ἀνέλαβεν ὁ Κύριος εἰς τὴν θεία Του Ὑπόστασιν γνωρίζουμε ὅτι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ποὺ γεννιέται ἀπὸ τὸν Πατέρα ἀϊδίως καὶ ἀχρόνως εἶναι ἐνυπόστατος, ζωντανός, τέλειος, ποὺ δὲν βγαίνει ἔξω ἀπὸ τὸν Πατέρα ἀλλὰ πάντοτε βρίσκεται σ’ Αὐτόν.
Ἔχει τὰ πάντα ὅσα καὶ ὁ Πατέρας, ποὺ Τὸν γέννησε. Εἶναι κατὰ τὴν δογματικὴν καὶ τὴν ὑμνολογίαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας ὁ μονογενὴς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ Ἀθάνατος ὑπάρχων, Κύριος καὶ Σωτήρας μας, ποὺ γεννήθηκε μόνος καὶ μόνο ἀπὸ τὸν Πατέρα κατὰ μοναδικὸ τρόπο. Ἡ τέλεια ὑπόσταση τοῦ Θεοῦ Λόγου εἶναι ἑνωμένη μὲ τὶς ἄλλες δύο τέλειες Ὑποστάσεις μὲ τὴν ἀπλὴν οὐσία τῆς Θεότητος. Ἀπλὴ οὐσία σὲ τρεῖς τέλειες ὑποστάσεις.
Τώρα σὲ ὅ, τι ἀφορᾶ τὰ κτίσματα εἶναι ἀνάγκη νὰ ξέρουμε ὅτι ἄλλο εἶναι ἡ θεώρηση κατὰ τὰ πράγματα καὶ ἄλλο μὲ τὸν λόγο καὶ τὴν σκέψη. Σὲ ὅλα τὰ κτίσματα ἡ διαίρεση τῶν ὑποστάσεων θεωρεῖται πραγματική· (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως) γιατὶ πράγματι ὁ Πέτρος θεωρεῖται ὅτι εἶναι ξεχωριστὸς ἀπὸ τὸν Παῦλο.
Ἀλλὰ ἡ κοινότητα καὶ ἡ συνάφεια καὶ ἡ ἑνότητα θεωρεῖται μὲ τὸν λόγο καὶ τὴν σκέψη. Γιατὶ σκεφτόμαστε μὲ τὸ νοῦ, ὅτι ὁ Πέτρος καὶ ὁ Παῦλος, ἡ Σοφία καὶ ἡ Ἰωάννα εἶναι τῆς ἰδίας φύσεως καὶ ἔχουν κοινὴ μία φύση. Ἡ κοινὴ αὐτὴ φύση εἶναι θεωρητὴ μὲ τὸν λόγο.
Ὅμως, οἱ Ὑποστάσεις δὲν βρίσκονται ἡ μία στὴν ἄλλη, ἀλλὰ ἡ καθεμιὰ κατὰ ἰδιαίτερο τρόπο καὶ σὲ ἰδιαίτερο μέρος, εἶναι δηλαδὴ χωρισμένη καθεαυτὴ καὶ ἔχει πάρα πολλὰ στοιχεῖα ποὺ τὴν διακρίνουν ἀπὸ τὴν ἄλλη· γιατὶ καὶ κατὰ τὸν τόπο εἶναι ξεχωριστὲς καὶ κατὰ τὸν χρόνο διαφέρουν καὶ κατὰ τὴ γνώμη μερίζονται καὶ κατὰ τὴ δύναμη καὶ κατὰ τὴ μορφή, δηλαδὴ κατὰ τὸ σχῆμα καὶ τὴν ἕξη καὶ τὴν κράση καὶ τὴν ἀξία καὶ τὸ ἐπάγγελμα καὶ ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ ἰδιώματα, περισσότερο, ὅμως, ἀπὸ ὅλα κατὰ τὸ ὅτι δὲν βρίσκονται ἡ μία στὴν ἄλλη, ἀλλὰ εἶναι ξεχωριστές. Γι’ αὐτὸ λέγονται καὶ δύο καὶ τρεῖς ἄνθρωποι καὶ πολλοί.
Οὐσία δηλώνει τὸ κοινόν, ἐνῶ ὑπόσταση δηλώνει τὸ ἄτομο. Τὸ ἄτομο ὁλοκληρώνεται σὲ πρόσωπο (καθ’ ὁμοίωσιν) μὲ τὴν ἀπόλυτον καὶ χωρὶς οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν πίστιν στὸ θεανδρικὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς Μοναδικοῦ Μεσσίου καὶ Λυτρωτοῦ τοῦ κόσμου καὶ τὴν ἀπόλυτον βεβαιότητα ὅτι ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία Του, εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἐκτὸς τῆς Ὁποίας δὲν ὑπάρχει σωτηρία.
Στὴν πίστιν αὐτὴν προστίθενται σταδιακὰ καὶ αὐξητικὰ ἡ ἀρετή, ἡ γνώση, ἡ ἐγκράτεια, ἡ ὑπομονή, ἡ εὐσέβεια, ἡ φιλαδελφεία, ἡ ἀγάπη (Β΄ Καθολικὴ Ἐπιστολὴ Πέτρου, κεφάλαιον Α΄, στίχοι 5 ἕως καὶ 7).
Εἴπαμε, ὅμως, στὴν ἀρχὴ ὅτι ὅλην τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων ἀνέλαβεν ὁ Κύριος εἰς τὴν θείαν Ὑπόστασιν, διότι ὁ Ἴδιος εἰσέρχεται εἰς τὴν πανάχραντον μήτραν τῆς Παναγίας καὶ μὲ τὴν εὐδοκίαν τοῦ Πατρὸς καὶ τὴν συνεργία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δημιουργεῖ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν Του μὲ ψυχὴν ξέχωρη τῆς θεότητος, ἡ ὁποία εἶναι τελεία καὶ ἀναμάρτητος, καθὼς ὁ Ἴδιος τὴν δημιούργησε.
Οἰκειώνεται, λοιπόν, ὁ Λόγος τὰ ἀνθρώπινα (γιατὶ σ’ Αὐτὸν ἀνήκουν τὰ ἰδιώματα τῆς ἁγίας Του σάρκας) καὶ μεταδίδει στὴν σάρκα τὰ δικά Του, κατὰ τὸν τρόπο τῆς ἀντιδόσεως, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴ μεταξὺ τῶν μερῶν περιχώρηση καὶ τὴν καθ’ ὑπόσταση ἕνωση, καὶ διότι ἕνας ἦταν καὶ ὁ Ἴδιος ποὺ καὶ τὰ θεῖα καὶ τὰ ἀνθρώπινα «ἐνεργοῦσε σὲ καθεμιὰ μορφὴ μὲ τὴν κοινωνία τοῦ ἄλλου».
Κατὰ τὸ Χριστολογικὸν δόγμα δὲν ἔχουμε ἄλλον καὶ ἄλλον, ἀλλὰ ἕναν καὶ τὸν αὐτὸν καὶ ἄλλο καὶ ἄλλο, δηλαδὴ μίαν Ὑπόσταση τοῦ Λόγου καὶ δύο φύσεις, τὴν θείαν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην.
Ἀφοῦ, λοιπόν, ὑπάρχει ἡ ἀντίδοσις τῶν ἰδιωμάτων τῶν δύο φύσεων, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν μεταξὺ τῶν μερῶν περιχώρηση καὶ τὴν καθ’ ὑπόσταση ἔνωση ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι μονογενὴς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ καὶ μονογενὴς Υἱὸς τῆς Παρθένου. Τέλειος Υἱὸς τοῦ Πατρὸς μονογενής, τέλειος Υἱὸς τῆς Παρθένου μονογενής. Τέλειος ἀνὴρ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν. Ἄνδρας τέλειος χωρὶς ἁμαρτίαν. Μὲ ὁποιαδήποτε ἄλλη ἀντίληψη ἢ διδασκαλία εἰσάγεται στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας σύγχυση τόσον εἰς ὅ, τι ἀφορᾶ τὴν ὑπόσταση (τὸ ὑποστατικὸν ἰδίωμα) τοῦ Θεοῦ Λόγου ὅσον καὶ εἰς τὴν Ὀρθόδοξον θέσιν τῶν Ἁγίων Πατέρων περὶ τῆς ἀντιδόσεως τῶν ἰδιωμάτων τῶν δύο φύσεων μέσῳ τῆς Θείας Ὑποστάσεως.
Ἑπομένως αὐτά, ποὺ ἀναφέρονται ἢ γράφονται ὅτι στὸν Χριστὸν ὑπῆρχαν τάχα στοιχεῖα γυναικεῖα ἢ δῆθεν ἁμαρτωλὲς σκέψεις καὶ πράξεις εἶναι κατὰ πάντα βλάσφημα καὶ ἀντίχριστα, ποὺ ἐμπεριέχουν τὴν σύγχυση, τὴν διγλωσσία καὶ τὴν πλάνη τῆς Νέας Ἐποχῆς.Ὁδηγοῦν τὴν ἀνθρωπότητα στὴν δικτατορία τοῦ ἀντιχρίστου, τῆς παγκοσμιοποιήσεως, στὸ ἀδιέξοδο καὶ στὸ χάος.

http://anavaseis.blogspot.gr

Ο ΠΡΩΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΣΤΟ agioritikovima gr

ΣΤΑ... ΚΑΓΚΕΛΑ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ (VIDEO)

  agioritikovima.gr

Του Γιάννη Κανελλάκη
Τουλάχιστον πέντε χρόνια, ο πρώην Πατριάρχης Ιεροσολύμων,  Ειρηναίος, βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα ενός κελιού, στο Πατριαρχείο, γιατί έτσι το θέλουν, κρυφά και μυστικά συμφέροντα.  Ο Πατριάρχης Ειρηναίος, βρίσκεται σε πλήρη απομόνωση, από τον υπόλοιπο κόσμο, επειδή κάποιοι «νονοί» της εκκλησιαστικής και πολιτικής ζωής της Ελλάδας και του Ισραήλ,  φοβούνται ότι εάν μιλήσει θα δημιουργηθούν τεράστια προβλήματα.

Ο Πατριάρχης Ειρηναίος, βρίσκεται μόνος και έρημος, μέσα σε ένα κελί, και η ζωή του έχει γίνει μία κόλαση, όπως λένε  δικηγόροι που τον επισκέπτονται.
Είναι έγκλειστος από τον Φεβρουάριο του 2008, και σε κανέναν δεν επιτρέπεται να τον επισκεφθεί, εκτός  από δικηγόρους του.  Φαγητό προμηθεύετε με ένα καλάθι , όπως κάποτε οι μοναχοί στα Μετέωρα. Αυτή η φωτογραφία με τον πρώην Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ειρηναίο, πίσω από τα κάγκελα, έχει κάνει τον γύρο του κόσμου, και κανένας από την Ελλάδα, αλλά και από άλλες χώρες,  δεν απολογείται γι αυτό.

Για τον εκθρονισμό του, έπαιξαν ρόλο, όπως λένε οι πληροφορίες, αμερικάνοι, έλληνες, ισραηλίτες και άλλοι, μόνο και μόνο,  για να βάλουν δικούς τους  ανθρώπους, στο Πατριαρχείο. Η κατηγορία για την οποία ο Πατριάρχης , εκδιώχθηκε από τον θρόνο του,  ήταν ότι πουλούσε οικόπεδα και κτίρια του Πατριαρχείου, σε παλαιστίνιους και άλλους, πράγμα που κατέρρευσε , όπως λένε οι πληροφορίες, στην πορεία των ανακρίσεων. Ο κ. Ειρηναίος, θα δώσει, όπως λέει, τον αγώνα του, μέχρι να επιστρέψει στην θέση του.  Στην προσπάθειά του αυτή, είναι κοντά του χιλιάδες πιστοί και φίλοι του, από όλον τον κόσμο, λένε δικοί του άνθρωποι.

Το τραγικό στην υπόθεση του βίου του Πατριάρχη στο κελί, είναι ότι , όταν χρειάσθηκε έναν οδοντίατρο για τα δόντια του, που υπέφερε, δεν του επέτρεψαν να μπει. Κι έτσι, ο κ. Ειρηναίος, αναγκάσθηκε να δέσει μία κλωστή  στην πόρτα, και από την άλλη άκρη το δόντι, και το έβγαλε με αυτόν τον τρόπο !!!.  Ο Μεσαίωνας στην Ελλάδα, την Αμερική και το Ισραήλ, ξαναζεί !!!.

Μάλιστα τον Ιανουάριο του 2010 το ΄΄Αγιορείτικο Βήμα΄΄ και η Μαρία Γιαχνάκη βρέθηκε στο κελί του Πατριάρχη Ειρηναίου.

Οἱ κακοδοξίες τοῦ παπισμοῦ.γ’ μέρος

hristospanagia4

 

  ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

 

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ – ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

 

Ἀναδημοσίευση: Ἐκ τοῦ τεύχους ”Ἐν συνειδήσει” – Ι.Μ. Μεγάλου Μετεώρου

 Δεῖτε ἐδῶ:β’ μέρος

 Μυστήρια

Μία γενικὴ διαφορὰ ἡ ὁποία ἀπορρέει ἀπὸ τὸ πρωτεῖο τοῦ Πάπα εἶναι ἡ στάση τῶν ἱερέων στοὺς λόγους τῶν μυστηρίων, οἱ ὁποῖοι φαίνεται νὰ τὰ τελοῦν στὸ …ὄνομά τους: «Ἐγὼ σὲ βαπτίζω, ἐγὼ σὲ συγχωρῶ κ.λ.π.», σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ Ὀρθόδοξα Μυστήρια στὰ ὁποῖα ὁ ἱερέας εἶναι ἁπλὸς ὑπηρέτης: «Βαπτίζεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, Ἡ χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος διὰ τῆς ἐμῆς ἐλαχιστότητος ἔχει σὲ λελυμένον καὶ συγκεχωρημένον κ.λ.π.»

Τὸ Βάπτισμα

     Ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τελεῖ τὸ Βάπτισμα μὲ τριπλῆ κατάδυση στὸ νερό, ἡ ὁποία συμβολίζει τὴν τριήμερο ταφὴ καὶ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Ἄλλωστε εἶναι σαφὴς ἡ προτροπὴ τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς μαθητές Του νὰ βαπτίζουν «εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, ἡ παπικὴ «Ἐκκλησία» καινοτομεῖ καὶ εἰσάγει τὸ διὰ ἐπιχύσεως ἤ ραντισμοῦ βάπτισμα.

Χρίσμα

     Ἡ παπικὴ «Ἐκκλησία καινοτομεῖ καὶ τὸ μυστήριο τοῦ Χρίσματος. Συνιστᾶ νὰ ἀναβάλλεται τοῦ μυστήριο τοῦ Χρίσματος στοὺς βαπτιζομένους μέχρι τὸ 7ο ἤ κατ΄ ἄλλους τὸ 14ο ἔτος τῆς ἡλικίας τους, ὅποτε καὶ δὲν κοινωνοῦν.
Ἡ ἀρχαία Ἐκκλησία παρεῖχε στὰ βαπτιζόμενα νήπια τὸ Χρίσμα ἀμέσως μετὰ τὸ Βάπτισμα, ἀκριβῶς γιὰ νὰ τὰ εἰσάγει ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ στὴν ἀτμόσφαιρα τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δεδομένου ὅτι γιὰ νὰ στηριχθεῖ ὁ βαπτιζόμενος στὴν πνευματικὴ ζωὴ ἔχει πάντοτε ἀνάγκη ἀπὸ τὴ ζωογόνο Θεία Χάρη. Αὐτὴν τὴν παράδοση ἀκολουθεῖ μέχρι σήμερα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία τελεῖ τὸ Χρίσμα μὲ ἅγιο Μύρο, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς παπικοὺς ποὺ τὸ τελοῦν μὲ τὴν ἐπίθεση τῶν χειρῶν τοῦ Ἐπισκόπου.

Μετάνοια

     Ὡς πρὸς τὸ μυστήριο τῆς μετανοίας, τὴν Ἱερὰ Ἐξομολόγηση, στοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς γίνεται ὡς μία δίκη καὶ ἡ ἐπικοινωνία εἶναι ἀπρόσωπη. Ὁ ἐξομολογούμενος λέει τὰ ἁμαρτήματά του χωρισμένος καὶ ἄγνωστος στὸν πνευματικὸ (στοὺς ξύλινους θαλαμίσκους) καὶ λαμβάνει τὰ ἐπιτίμια καὶ τὴν ἄφεση. Δὲν ὑπάρχει δηλαδὴ προσωπικὴ ποιμαντικὴ σχέση καὶ ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, ἀλλὰ νομικὴ καὶ ἀπρόσωπη σχέση. Προέχει ἡ νομικὴ δικαίωση τοῦ ἁμαρτωλοῦ καὶ ὄχι ἡ συγχώρηση, ἐπάνοδος καὶ ἀποκατάστασή του στὸ πατρικὸ σπίτι (Ἐκκλησία) καὶ τὴν πατρικὴ ἀγκάλη.

     Ἀντίθετα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπάρχει προσωπικὴ ἐπαφὴ τοῦ πιστοῦ μὲ τὸν ἱερέα. Ἡ ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν πηγάζει ἀπὸ τὴν Σταυρικὴ θυσία τοῦ Κυρίου μας καὶ ὄχι ἀπὸ τὶς μεσιτεῖες τῶν ἁγίων ἤ ἄλλους παράγοντες, ὅπως διδάσκουν οἱ παπικοί.

Θεία Εὐχαριστία

     Σὲ αὐτὸ τὸ Μυστήριο οἱ παπικοὶ ἔχουν εἰσάγει πολλὲς καινοτομίες:

α) Χρησιμοποιοῦν βιομηχανοποιημένο ἄζυμο ἄρτο ποὺ λέγεται «ὄστια» καὶ ὄχι ἔνζυμο ποὺ χρησιμοποιεῖ ἡ ἀνατολικὴ Ἐκκλησία στηριζόμενη στὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἀκολουθοῦν ἀρχαία συνήθεια. Αὐτό, ὅμως, δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν ἀλήθεια. Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος ἔγινε μὲ ἔνζυμο καὶ ὄχι μὲ ἄζυμο ἄρτο. Στὴν πραγματικότητα τὰ ἄζυμα δὲν ἀποτελοῦν ἀρχαία συνήθεια, ἀλλὰ ἐπινοήθηκε ἀπὸ αἱρετικούς τούς πρώτους αἰῶνες.

β) Ὁ καθαγιασμὸς τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ τελεῖται γιὰ τὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀντιθέτως γιὰ τοὺς παπικοὺς τελεῖται μὲ τὴν ἐκφώνηση τῶν συστατικῶν τοῦ μυστηρίου λόγων τοῦ Κυρίου «Λάβετε φάγετε…» κ.λ.π.

γ) Οἱ παπικοὶ ἀπέκοψαν τὸν λαὸ ἀπὸ τὴν μετοχὴ στὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου, ἀφοῦ κοινωνοῦν μόνο οἱ ἱερωμένοι ἀπ’ αὐτό, διότι πιστεύουν ὅτι ἀρκεῖ γιὰ τὴν σωτηρία τῶν πιστῶν ἡ μετάληψις μόνο τοῦ Σώματος. Σὲ ἀντίθεση, ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μεταδίδει τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Χριστοῦ σὲ ὅλους τούς πιστούς.

δ) Τὰ νήπια καὶ τὰ παιδιὰ μέχρι τὸ 10ο ἡ 12ο ἔτος ἀπέχουν ἀπὸ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, διότι, σύμφωνα μὲ τὴν παπικὴ διδασκαλία, δὲν εἶναι ἱκανὰ νὰ διακρίνουν τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου, ἀντίθετα μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους ποὺ ἐπιτρέπουν τὴ Θεία Κοινωνία στὰ βαπτισμένα νήπια.

Γάμος

     Ὁ Κύριος τόνισε τὸ ἀδιάλυτο τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου «παρεκτὸς λόγου πορνείας». Οἱ παπικοὶ δὲν σεβάστηκαν αὐτὴ τὴν ἐξαίρεση καὶ θέσπισαν τὸ ἀδιάλυτο τοῦ γάμου χωρὶς καμμία ἐξαίρεση.

Ἱερωσύνη

     Ἡ παπικὴ «Ἐκκλησία ἔχει αὐθαίρετα καθιερώσει τὴ γενικὴ ἀγαμία τοῦ κλήρου, στηριζόμενη σὲ ἀποστολικὸ χωρίο («…ὁ ἄγαμος μεριμνᾶ τὰ τοῦ Κυρίου, πὼς ἀρέσει τῷ Κυρίω…» Α’ Κορ. ζ, 32). Στὴν οὐσία ὅμως ἡ ἀγαμία ὀφείλεται στὴν στάση τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς «Ἐκκλησίας» ποὺ θέλει νὰ ἐξάρει τὸν κλῆρο ὑπὲρ τοὺς λαϊκούς, ἀποχωρίζοντάς τον ἀπὸ κάθε δεσμὸ μὲ τὶς λαϊκὲς τάξεις καὶ τὴν κοινωνικὴ ζωή, καὶ κυρίως νὰ καταδείξει τὴν ἀνωτερότητα τοῦ δικοῦ τους κλήρου ἔναντι τῶν κληρικῶν τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

     Ἡ Α’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἀποδίδει τὸ πνεῦμα τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, τὴν ἐλεύθερη δηλαδὴ ἐκλογὴ τῶν κληρικῶν μεταξὺ γάμου καὶ ἀγαμίας. Ἡ ἀγαμία εἶναι χάρισμα, εἰδικὴ χάρη τοῦ Θεοῦ σὲ ὁρισμένα ἄτομα. Ὡστόσο, στὴν ὑποχρεωτικὴ ἀγαμία, ποὺ ἐπέβαλε ἡ Παπικὴ Ἐκκλησία στὸν κλῆρο της, δίνει τὴν πρέπουσα ἀπάντηση ὁ ἀσκητικότατος, ὁμολογητής, θαυματουργός, ἅγιος καὶ ἐπίσκοπος μέγας Πανφούτιος: «Μὴ βαρύνετε τὸν ζυγὸν τῶν ἱερωμένων».

Εὐχέλαιο

     Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸ Μυστήριο τοῦ Ἁγίου Εὐχελαίου τελεῖται σὲ κάθε περίπτωση. Ἡ προτροπὴ τοῦ Ἀδελφόθεου Ἰακώβου εἶναι ρητή: «Ἀσθενεῖ τὶς ἐν ὑμῖν; Προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι Κυρίου…» (Ἰακ. Ε, 14-15). Οἱ παπικοὶ ἀντίθετα καὶ πάλι, χρησιμοποιοῦν τὸ μυστήριο τοῦ Ἁγίου Εὐχελαίου μόνο μία φορὰ καὶ μόνο στοὺς ἑτοιμοθανάτους, σὰν τελευταῖο ἐφόδιο.

Τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ

     Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νὰ κάνουμε τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ μὲ τὰ τρία δάκτυλα, ποὺ συμβολίζουν τὰ τρία πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Οἱ παπικοί, ἀντιθέτως, τὸν κάνουν μὲ τὰ τέσσερα δάκτυλα, γιατί κοντὰ στὰ τρία πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος, πρόσθεσαν καὶ τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας, ἀπόρροια τῆς Μαριολατρείας. Ἐπίσης, τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ οἱ καθολικοὶ τὸ κάνουν ὄχι ἀπὸ τὰ δεξιὰ πρὸς τὰ ἀριστερά, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ ἀριστερὰ πρὸς τὰ δεξιά.

Θεία Λειτουργία

     Ἀρχαία τάξη στὴν Ἐκκλησία εἶναι ὁ ἱερέας νὰ τελεῖ μία μόνο Θεία Λειτουργία τὴν ἡμέρα καὶ πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα νὰ τελεῖται μόνο μία Θεία Λειτουργία καθημερινά. Ἡ παπικὴ «Ἐκκλησία», ὅμως, καθιέρωσε ὁ ἱερέας νὰ τελεῖ περισσότερες ἀπὸ μία Θεῖες Λειτουργίες καὶ μάλιστα πάνω στὴν ἴδια Τράπεζα.

Ναὸς

     Οἱ παπικοὶ Ναοὶ δὲν εἶναι στραμμένοι πρὸς τὴν Ἀνατολή, ὅπως εἶναι οἱ ὀρθόδοξοι, ἀλλὰ πρὸς τὴ Δύση. Αὐτὸ φαίνεται προκλητικότατα στὸ μεγάλο Ναὸ τῆς Ρώμης, τὸν Ἅγιο Πέτρο

     Ὁ Μ. Βασίλειος γράφει σχετικά: «Πάντες ὁρῶμεν κατὰ ἀνατολάς ἐπὶ τῶν προσευχῶν, ὅτι τὴν ἀρχαίαν ἐπιζητοῦμεν πατρίδα, τὸν Παράδεισον, ὅν ἐφύτευσεν Ἀδὰμ ἐν Ἐδέμ, κατὰ ἀνατολάς».

Ἐκκλησιαστικὲς τέχνες

     Ἡ τέχνη τῆς Δύσεως, ἡ μουσική, ἡ ἀρχιτεκτονικὴ καὶ ἡ ἁγιογραφία, ἔχει καθαρὰ ἀνθρωποκεντρικὸ χαρακτήρα, σὲ ἀντίθεση μὲ αὐτὴν τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Στὴν δυτικὴ ζωγραφικὴ παράσταση ὁ Χριστὸς φαίνεται ὡς ἄνθρωπος καὶ ἡ Θεοτόκος καὶ οἱ ἅγιοι ὡς κοινοί, μὴ μεταμορφωθέντες ἄνθρωποι. Καὶ ἡ φύση παρουσιάζεται «νατουραλιστικά», χωρὶς μετοχὴ στὸ ἄκτιστο φῶς. Ἀντίθετα, ἡ Ὀρθόδοξη εἰκόνα εἰκονίζει τὸν Θεάνθρωπο Χριστὸ καὶ τὰ μεταμορφωμένα πρόσωπα τῆς Θεοτόκου καὶ τῶν Ἁγίων μέσα στὸν ἐπίσης μεταμορφωμένο ἀπὸ τὴν Ἄκτιστη Χάρη κτιστὸ κόσμο.

     Στοὺς Ναοὺς τους οἱ δυτικοὶ ἔχουν ἀγάλματα ἀντὶ γιὰ εἰκόνες καὶ στὶς «ἀκολουθίες» τους χρησιμοποιοῦν μουσικὰ ὄργανα, κάτι ποὺ δὲν εἶναι σύμφωνο μὲ τὴν παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Νηστεία

     «Χαλαραὶ ἀντιλήψεις ἐπεκράτησαν παρὰ τὴ ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία καὶ ὡς πρὸς τὸν ἱερὸν θεσμὸν τῆς νηστείας. Ὁ Σπυρίδων Μακρῆς γράφει περὶ τῶν νηστειῶν τῶν Λατίνων: «Αἳ νηστεῖαι τῆς Δυτικῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐλαφρότεραι τῶν τῆς Ἀνατολικῆς, ἀπαγορεύουσαι κυρίως τὸ κρέας μόνον, οἱ δὲ κατὰ τόπους ἐπίσκοποι ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ρυθμίσεως τῶν νηστειῶν». Ὁ οὐνίτης ἐπίσκοπος Ὑάκινθος, ἀναφερόμενος εἰς τὸν νόμον τῆς λατινικῆς νηστείας, γράφει: «Ὁ νόμος τῆς νηστείας ἐπιτρέπει ἕν μόνο γεῦμα τὴν ἡμέραν, κατὰ τὸ ὁποῖον δύναταί τις νὰ φάγῃ ὅσον θέλει καὶ ὅ,τι θέλει. Ἀρκεῖ νὰ μὴ διαρκέσῃ τὸ γεῦμα περισσότερον ἀπὸ δύο ὥρας»…Ἡ νηστεία παύει παρά τοῖς ρωμαιοκαθολικοῖς νὰ ἀποτελῇ πνευματικὸν ὅπλον πρὸς καθαίρεσιν τῶν σκιρτημάτων τῆς σαρκὸς καὶ μέσον ἄριστον γενικώτερον πρὸς ἐγκράτειαν. Ὑλιστικὸν νεωτερισμὸν ἀποτελεῖ ἡ οὐσιαστικὴ κατάργησις τοῦ ἱεροῦ θεσμοῦ τῆς νηστείας ὑπὸ τῆς παπικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Μ. Βασίλειος ἐλέγχει πάντα ἐπιχειροῦντα τὴν κατάργησιν τῆς νηστείας: «Ἀρχαῖον δῶρον ἡ νηστεία, οὐ παλαιούμενον καὶ γηράσκον, ἀλλ’ ἀνανεούμενον ἀεί…νηστεία ἐν παραδείσῳ ἐνομοθετήθη. Τὴν πρώτην ἐντολὴν ἔλαβεν Ἀδάμ, “ἀπὸ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν οὐ φαγεῖσθε”. Τὸ δέ, οὐ φάγεσθε, νηστείας ἐστι καὶ ἐγκρατείας νομοθεσία…» (Ἀρχιμ. Σπ. Μπιλάλη, Ὀρθοδοξία καὶ Παπισμός, σέλ. 250,1).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

       «Συνέπεια ὅλων τῶν ἀνωτέρω εἶναι ὅτι στὸν Παπισμὸ ἔχουμε ἀπόκλιση ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία. Ἐνῶ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δίνεται μεγάλη σημασία στὴ θέωση ποὺ συνίσταται στὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεό, διὰ τῆς ὁράσεως τοῦ ἀκτίστου Φωτός, ὁπότε οἱ θεούμενοι συνέρχονται σὲ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ ὁριοθετοῦν ἀσφαλῶς τὴν ἀποκαλυπτικὴ ἀλήθεια σὲ περιπτώσεις συγχύσεως, ἐν τούτοις στὸν Παπισμὸ δίνεται μεγάλη σημασία στὸν θεσμὸ τοῦ Πάπα, ὁ ὁποῖος Πάπας ὑπέρκειται ἀκόμη καὶ ἀπὸ αὐτὲς τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Σύμφωνα μὲ τὴν λατινικὴ θεολογία “ἡ αὐθεντία τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχει τότε μόνον ὅταν στηρίζεται καὶ ἐναρμονίζεται μὲ τὴν θέληση τοῦ Πάπα. Σὲ ἀντίθετη περίπτωση ἐκμηδενίζεται”…

     Ὑπάρχουν μεγάλες θεολογικὲς διαφορές, οἱ ὁποῖες καταδικάσθηκαν ἀπὸ τὴν Σύνοδο ἐπὶ Μεγάλου Φωτίου καὶ στὴν Σύνοδο ἐπὶ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ὅπως φαίνεται καὶ στὸ “Συνοδικό της Ὀρθοδοξίας”. Ἐπὶ πλέον καὶ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ οἱ Τοπικὲς Σύνοδοι μέχρι τὸν 19ο αἰώνα καταδίκαζαν ὅλες τὶς πλάνες τοῦ Παπισμοῦ. Τὸ πράγμα δὲν θεραπεύεται οὔτε βελτιώνεται ἀπὸ κάποια τυπικὴ συγγνώμη ποὺ θὰ δώση ὁ Πάπας γιὰ ἕνα ἱστορικὸ λάθος, ὅταν οἱ θεολογικὲς ἀπόψεις του εἶναι ἐκτὸς Ἀποκαλύψεως καὶ ἡ Ἐκκλησιολογία κινεῖται σὲ ἐσφαλμένο δρόμο, ἀφοῦ μάλιστα ὁ Πάπας παρουσιάζεται ὡς ἡγέτης τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου, ὡς διάδοχος τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου καὶ βικάριος-ἀντιπρόσωπος τοῦ Χριστοῦ πάνω στὴ γῆ, ὡσὰν ὁ Χριστὸς νὰ ἔδωσε τὴν ἐξουσία του στὸν Πάπα καὶ Ἐκεῖνος ἀναπαύεται εὐδαίμων στοὺς Οὐρανούς». (Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου Ἰεροθέου, Βασικὰ σημεῖα διαφορᾶς μεταξὺ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ Παπισμοῦ, ἐφ. Παρέμβαση, Ἀπρίλιος 2001.

     Μετὰ ἀπὸ ὅσα παρατέθηκαν, ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ὁ Δυτικὸς Χριστιανισμὸς (Παπισμὸς – Προτεσταντισμὸς) εἶναι ἕνας ἐντελῶς διαφορετικὸς κόσμος. Ἄλλη θεολογία, ἄλλη κοσμολογία, ἄλλη ἀνθρωπολογία, οἱ ὁποῖες ὁδηγοῦν σὲ διαφορετικὴ βιοθεωρία, διαφορετικὴ κουλτούρα διαφορετικὸ πολιτισμὸ καὶ ἑπομένως σὲ μία ἐντελῶς διαφοροποιημένη νοοτροπία ποὺ καταλήγει σὲ μία ξένη, ὡς πρὸς τὴν ὀρθόδοξη, πνευματικότητα καὶ καθημερινότητα τοῦ ἀνθρώπου.

     Σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ὅλοι τείνουν σὲ ἐνοποιήσεις καὶ πολὺς λόγος γίνεται γιὰ τὸ αὔριο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, οἱ λόγοι τοῦ μακαριστοῦ π. Ἰουστίνου Πόποβιτς ἠχοῦν στὰ αὐτιά μας ὡς προφητικὸ κάλεσμα ἐπαγρυπνήσεως καὶ ἐγρηγόρσεως:

     «Ὅλοι οἱ εὐρωπαϊκοὶ οὐμανισμοί, ἀπὸ τοὺς πρὸ τῆς Ἀναγεννήσεως, τῆς Ἀναγεννήσεως καὶ περαιτέρω, οἱ προτεσταντικοί, φιλοσοφικοί, θρησκευτικοί, κοινωνικοί, ἐπιστημονικοί, πολιτιστικοὶ καὶ πολιτικοὶ ἐπεδίωκαν ἐν γνώσει ἤ ἐν ἀγνοίᾳ καὶ ἀδιακόπως ἐπιδιώκουν, ἕνα πράγμα: νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν πίστιν εἰς τὸν Θεάνθρωπον μὲ τὴν πίστιν εἰς τὸν ἄνθρωπον, νὰ ἀντικαταστήσουν τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεανθρώπου μὲ τὸ εὐαγγέλιον κατ’ ἄνθρωπον, τὴν φιλοσοφίαν κατὰ Θεάνθρωπον μὲ τὴν φιλοσοφίαν κατ’ ἄνθρωπον, τὴν κουλτούραν κατὰ Θεάνθρωπον μὲ τὴν κουλτούραν κατ’ ἄνθρωπον. Μὲ μίαν λέξιν, νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν ζωὴν κατὰ Θεάνθρωπον μὲ τὴν ζωὴν κατ’ ἄνθρωπον. Καὶ ταῦτα συνέβαινον ἐπὶ αἰώνας, ἕως ὅτου τὸν παρελθόντα αἰώνα, τὸ 1870, εἰς τὴν Α’ Σύνοδον τοῦ Βατικανοῦ, ὅλα αὐτὰ συνεκεφαλαιώθησαν εἰς τὸ δόγμα τοῦ ἀλαθήτου τοῦ Πάπα. Ἔκτοτε τὸ δόγμα αὐτὸ ἀπέβη τὸ κεντρικὸ δόγμα τοῦ παπισμοῦ. Δία τοῦτο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας εἰς τὴν Β’ Σύνοδον τοῦ Βατικανοῦ τόσον ἐπιμόνως καὶ ἐπιδεξίως συνεζητήθη καὶ ὑπεστηρίχθη τὸ ἀπαραβίαστον καὶ τὸ ἀναλλοίωτον αὐτοῦ τοῦ δόγματος.

     Τὸ δόγμα τοῦτο ἔχει κοσμοϊστορικὴν σημασίαν δι’ ὅλην τὴν τύχην τῆς Εὐρώπης, μάλιστα δὲ διὰ τοὺς ἀποκαλυπτικοὺς καιρούς της, εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει δὴ εἰσέλθει  Διὰ τοῦ δόγματος αὐτοῦ ὅλοι οἱ εὐρωπαϊκοὶ ἀνθρωπισμοὶ ἀπέκτησαν τὸ ἰδεῶδες καὶ τὸ εἴδωλόν των: Ὁ ἄνθρωπος ἀνεκηρύχθη ὑπερτάτη θεότης, πανθεότης. Τὸ εὐρωπαϊκὸν οὐμανιστικὸν πάνθεον ἀπέκτησε τὸν Δία του» (Ι. Πόποβιτς, Ἄνθρωπος καὶ Θεάνθρωπος, ἐκδ. Ἀστήρ, ε’ ἔκδοσις, 1987, σελ. 149 – 150)

     «Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἡ ἕνωσις δὲν εἶναι ὑπόθεσις συμφωνίας μόνο σὲ κάποια δόγματα, ἀλλὰ ἀποδοχῆς τοῦ ὀρθοδόξου, θεανθρωποκεντρικοῦ, χριστοκεντρικοῦ, τριαδοκεντρικοῦ πνεύματος στὰ δόγματα, στὴν εὐσέβεια, στὴν ἐκκλησιολογία, στὸ κανονικὸ δίκαιο, στὴν ποιμαντική, στὴν τέχνη, στὴν ἄσκησι.

     Γιὰ νὰ γίνει ἀληθινὴ ἕνωσις θὰ πρέπει ἤ ἐμεῖς νὰ παραιτηθοῦμε ἀπὸ τὸν Ὀρθόδοξο θεανθρωποκεντρισμό μας ἤ οἱ Παπικοὶ ἀπὸ τὸν δικό τους ἀνθρωποκεντρισμό. Τὸ πρῶτο εἶναι ἀδύνατο νὰ συμβῆ μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου μας, διότι αὐτὸ θὰ ἦταν προδοσία στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ μας. Ἀλλὰ καὶ τὸ δεύτερο εἶναι δύσκολο νὰ συμβῆ. Ὅμως «τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστίν».

     Πιστεύουμε ὅτι δὲν συμφέρει καὶ στοὺς μὴ Ὀρθοδόξους νὰ παραιτηθοῦμε ἐμεῖς ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία μας. Ὅσο ὑπάρχει ἡ Ὀρθοδοξία, σώζεται ἡ ἀκαινοτόμητος εὐαγγελικὴ πίστις, ἡ «ἅπαξ παραδοθεῖσα τοῖς Ἁγίοις». Ὑπάρχει ζωντανὴ ἡ μαρτυρία τῆς πραγματικῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ μὲ τὸν ἄνθρωπο, ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας ὡς θεανθρωπίνης κοινωνίας. Ἔτσι ἀκόμη καὶ οἱ ἑτερόδοξοι ποὺ τὴν ἔχασαν, γνωρίζουν ὅτι κάπου ὑπάρχει. Ἐλπίζουν. Ἴσως κάποτε τὴν ἀναζητήσουν μεμονωμένα ἤ συλλογικά. Θὰ τὴν βροῦν καὶ θὰ ἀναπαυθοῦν. Ἂς κρατήσουμε αὐτὴν τὴν ἁγία πίστι ὄχι μόνο γιὰ μᾶς ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλους τούς ἀδελφοὺς ἑτεροδόξους καὶ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Ἡ θεωρία περὶ δύο πνευμόνων, διὰ τῶν ὁποίων ἀναπνέει ἡ Ἐκκλησία, δηλαδὴ τοῦ Παπισμοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, δὲν μπορεῖ νὰ γίνει δεκτὴ ἀπὸ Ὀρθοδόξου πλευρᾶς, διότι ὁ ἕνας πνεύμων (ὁ Παπισμὸς) δὲν ὀρθοδοξεῖ καὶ τὸ γὲ νῦν ἔχον νοσεῖ ἀνιάτως.

     Εὐχαριστοῦμε τὴν Παναγία καὶ Ζωαρχικὴ Τριάδα γιὰ τὸ μεγάλο δῶρο Της, τὴν ἁγία Ὀρθόδοξο Πίστι μας καὶ γιὰ τοὺς εὐσεβεῖς προγόνους, διδασκάλους, ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς καὶ πνευματικούς μας πατέρας, ποὺ μᾶς ἐδίδαξαν καὶ παρέδωσαν αὐτὴν τὴν ἁγία Πίστι.

     Ὁμολογοῦμε, ὅτι δὲν θὰ ἀναπαυόμασταν σὲ μία Ἐκκλησία ποὺ ἐν πολλοῖς ὑποκαθιστᾶ τὸν Θεάνθρωπο Χριστὸ μὲ τὸν «ἀλάθητο» ἄνθρωπο «πάπα» ἤ «προτεστάντη».

     Πιστεύουμε  ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἔχει τὸ πλήρωμα τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Χάριτος. Λυπούμεθα, γιατί οἱ ἑτερόδοξοι Χριστιανοὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ χαροῦν αὐτὸ τὸ πλήρωμα, καὶ μάλιστα κάποτε προσπαθοῦν καὶ νὰ παρασύρουν καὶ προσηλυτίσουν τοὺς Ὀρθοδόξους στὶς κοινότητές τους, ὅπου μόνον μία μερική, ἀποσπασματικὴ καὶ διαστρεβλωμένη ἄποψι τῆς ἀληθείας ἔχουν. Ἐκτιμοῦμε τὴν ὅση ἀγάπη ἔχουν γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ ὅσα καλὰ ἔργα κάνουν, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμε νὰ δεχθοῦμε ὅτι ἡ ἑρμηνεία ποὺ δίδουν στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ εἶναι σύμφωνη μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ τῶν ἁγίων Τοπικῶν καὶ Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

     Προσευχόμεθα ὁ ἀρχιποιμὴν Χριστός, ὁ μόνος ἀλάθητος Ἀρχηγὸς καὶ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἐκείνους μὲν νὰ ὁδηγήση στὴν Ἁγία Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, ποὺ εἶναι τὸ πατρικό τους σπίτι, ἀπὸ τὸ ὁποῖο κάποτε ἀπεσκίρτησαν, ἐμᾶς δὲ τοὺς Ὀρθοδόξους νὰ φωτίση, ὥστε νὰ παραμείνουμε ἄχρι θανάτου πιστοὶ στὴν ἁγία καὶ ἀκαινοτόμητο Πίστι μας, ὅλο καὶ περισσότερο στερεούμενοι καὶ ἐμβαθύνοντες σ’ αὐτήν, «μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ». Ἀμήν». (Ἀρχιμ. Γεωργίου Καψάνη, Ὀρθοδοξία καὶ Ρωμαιοκαθολικισμὸς (Παπισμὸς) (Κύριαι Διαφοραί), ἐκδ. Σταμούλης 2006) 

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr

Οἱ κακοδοξίες τοῦ παπισμοῦ.β’ μέρος

hristospanagia4

 

  ΟΙ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ – ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

Ἀναδημοσίευση: Ἐκ τοῦ τεύχους ”Ἐν συνειδήσει” – Ι.Μ. Μεγάλου Μετεώρου

 Δεῖτε ἐδῶ:α’ μέρος

Ἡ κατάργηση Ἱερῶν Κανόνων

     «Τὸ Βατικανὸ πρὸ πολλοῦ ἤδη ἀπέρριψε τοὺς πλείστους Ἱεροὺς Κανόνες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ ἐμόρφωσεν ἴδιον Κανονικὸν Δίκαιον, διὰ νὰ πορευθῆ ἐλεύθερον τὴν ὁδὸν τὴν ἄγουσαν εἰς πᾶν εἶδος καινοτομίας. Ὁ οὐνίτης Π. Γρηγορίου ὁμολογεῖ ἐν προκειμένῳ: «Ἀνατολὴ καὶ Δύσις διεφώνουν ὡσαύτως ἐπ’ αὐτῶν τούτων τῶν πηγῶν τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης, ἀποδεχθεῖσα ἐπισήμως κατ’ ἀρχὰς μόνον τοὺς κανόνας τῆς ἐν Νικαίᾳ Α’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου(325) καὶ τῆς Σαρδικῆς (343), ἠδιαφόρησεν ὡς πρὸς τὴν νομοθεσίαν ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐκκλησιαστικὴν εὐταξίαν καὶ πειθαρχίαν τῶν λοιπῶν Ἀνατολικῶν Συνόδων, Οἰκουμενικῶν ἢ τοπικῶν…

     Ὅλως αὐθερέτως, οἱ πάπαι, χάριν τῶν κυριαρχικῶν βλέψεων τῶν ἐπὶ πάσης τῆς Ἐκκλησίας, ἀπέρριψαν τοῦ Ἱεροὺς Κανόνας τῶν ἓξ Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ τοὺς κανόνας τῶν τοπικῶν Συνόδων καὶ τῶν Πατέρων, οἱ ὁποῖοι προσέλαβαν οἰκουμενικὸν κύρος, ἐφ’ ὅσον ἐπεκυρώθησαν ὑπὸ τοῦ Β’ κανόνος τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Εἰδικότερον, τὸ Βατικανὸν ἀπεχθάνεται τοὺς Κανόνας τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, διότι τινὲς ἐξ αὐτῶν στρέφονται κατὰ τῶν καινοτομιῶν τῆς παπικῆς Ἐκκλησίας (Β, ΙΓ, ΝΕ κ.λ.π.)» (Ἀρχιμ. Σπ. Μπιλάλη, ὅ.π.,σελ.251,2).

Τὸ παπικὸ κράτος.

     Ἡ ἄποψη ὅτι δὲν μπορεῖ ὁ «ἀντιπρόσωπος τοῦ Θεοῦ» στὴ γῆ νὰ βρίσκεται ὑπὸ ἐξουσία κοσμικοῦ βασιλιᾶ(!) ὁδήγησε στὴν ἵδρυση τὸ 1929 (μετὰ ἀπὸ συμφωνία τοῦ Πάπα καὶ τοῦ δικτάτορα Μουσολίνι) τοῦ σημερινοῦ παπικοῦ κράτους τοῦ Βατικανοῦ. Ἔτσι, ὁ παπισμὸς κατήντησε κοσμικὸ κράτος ποὺ ἔχει στρατό, ἀσκεῖ διπλωματία καὶ ἐπηρεάζει τὴν διεθνῆ οἰκονομία μὲ τὴν συμμετοχή του σὲ μεγάλες ἑταιρεῖες καὶ ἐπιχειρήσεις. Πρόκειται δηλαδὴ γιὰ μία ἀνθρωποκεντρικὴ ὀργάνωση, γιὰ μία ἐκκοσμίκευση καὶ μάλιστα θεσμοποιημένη ἐκκοσμίκευση. Ἀλλὰ ἡ συνύπαρξη τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας μὲ τὴν ἱερατική, ἐπισκοπικὴ ἐξουσία, εἶναι κάτι τὸ ἀσυμβίβαστο, κάτι τὸ ὁποῖο εἶναι ξένο πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου, τοὺς Κανόνες Συνόδων καὶ τὴν ἐν γένει παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

     «Εἶναι σημεῖο φοβερᾶς ἐκκοσμικεύσεως τῆς Ἐκκλησίας ἡ σύγχυσις τῶν δύο ἐξουσιῶν, τῆς πνευματικῆς καὶ τῆς κοσμικῆς, τῶν δύο βασιλείων, τοῦ οὐρανίου καὶ τοῦ ἐπιγείου. Ἔτσι ἡ Ἐκκλησία ὑποκύπτει στὸν δεύτερο πειρασμὸ τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὸν διάβολο, ποὺ τοῦ ζήτησε νὰ τὸν προσκυνήση, γιὰ νὰ τοῦ δώση τὴν ἐξουσία ὅλων τῶν βασιλείων τοῦ κόσμου. Ὁ Κύριος τότε τοῦ ἀπήντησε: “Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις”». (Ἀρχιμ’ Γεωργίου Καψάνη, Ὀρθοδοξία καὶ Ρωμαιοκαθολικισμὸς (Παπισμὸς) (Κύριαι Διαφοραὶ) ἐκδ. Σταμούλης 2006).

Τὸ καθαρτήριο πῦρ – Οἱ ἀξιομισθίες τῶν Ἁγίων.

     «Σχετικὰ μὲ τὴν πτώση καὶ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχουν ἀξιοσημείωτες διαφορές. Ὁ Ἀδάμ, λέγει ἡ Σύνοδος τοῦ Τριδέντου (1546), μὲ τὴν παράβασή του ἐπέφερε τὴν ὀργὴ καὶ τὴν ἀγανάκτηση τοῦ Θεοῦ καὶ γιὰ τοῦτο τὸν θάνατο. Ἑπομένως ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἀπαιτεῖ τὴν ἐξιλέωση τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ. Τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἐξαλείφει τὶς αἰώνιες ποινὲς τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀνθρώπου, οἱ ὁποῖες ἔχουν τὴν αἰτία τους στὶς θανάσιμες ἁμαρτίες. Ἐκτὸς ὅμως ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες αὐτές, ὑπάρχουν οἱ βαριὲς καὶ οἱ ἐλαφρὲς ἁμαρτίες, οἱ ὁποῖες ἐπιφέρουν πρόσκαιρες ποινές. Αὐτὲς τὶς ποινὲς πρέπει ὁ ἄνθρωπος νὰ τὶς ἐξοφλήσει μὲ ἔργα μετανοίας, ποὺ ἐπιβάλλονται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Πολλοὶ ἄνθρωποι πεθαίνουν πρὶν ἐξοφλήσουν αὐτὲς τὶς ποινὲς καὶ μεταβαίνουν στὸ λεγόμενο “καθαρτήριο πυρ”, ποὺ ὑπάρχει ἀνάμεσα στὸν παράδεισο καὶ τὴν κόλαση, ὅπου καλοῦνται νὰ ἐξαλείψουν τὸ χρέος. Ἀπὸ ἐκεῖ, μὲ τὶς προσευχὲς τοῦ Πάπα καὶ τῶν ζωντανῶν, οἱ ψυχὲς μεταβαίνουν στὸν παράδεισο. Ὅμως ἡ «Ἐκκλησία» μπορεῖ νὰ παραχωρήσει τὴ λύση τῶν ποινῶν μὲ βάση τὸ “θησαυρὸ τῶν ἀξιομισθιῶν τῶν ἀγίων”, τὸν ὁποῖο διαχειρίζεται ὁ πάπας». (Ἀντ. Ἀλεβιζόπουλου, Ρωμαιοκαθολικισμός, Προτεσταντισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία, σελ. 16). Πιστεύουν, δηλαδή, πὼς οἱ Ἅγιοι ἔχουνε κάνει περισσότερα καλὰ ἔργα ἀπ’ ὅσα χρειάζονται γιὰ τὴ σωτηρία τους καὶ τέτοιες «ἀξιομισθίες», ποὺ μ’ αὐτὲς μποροῦν νὰ σωθοῦν καὶ ἄλλοι ἄνθρωποι. Πρόκειται γιὰ τὶς λεγόμενες ἀφέσεις ἤ τὰ λυσίποινα τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας.

      Πουθενὰ ὡστόσο, τὸ Εὐαγγέλιο δὲν διδάσκει τέτοιο πράγμα, οὔτε δέχεται «περισσεύουσες ἀξιομισθίες» στοὺς ἀνθρώπους, ὅσο ἅγιοι κι’ ἂν ἤτανε στὴ ζωή τους. Ὅσον ἀφορᾶ στὸ «καθαρτήριο πῦρ», ὁ ἅγιος Νεκτάριος, στὸ βιβλίο τοῦ «Μελέτη περὶ τῆς ἀθανασίας τῆς ψυχῆς», σ. 168,9, Ἀθήνα, 1901, γράφει σχετικά: «Κατὰ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, μετὰ θάνατον οὐδεμία ὑπάρχει μεσάζουσα τάξις μεταξὺ τῶν μεταβαινόντων εἰς Οὐρανοὺς καὶ τῶν καταβαινόντων εἰς ἄδην». Δὲν ὑπάρχει τόπος εἰδικός, μεσάζων, ἔνθα εὑρίσκονται αἱ ψυχαὶ τῶν μετανοησάντων καὶ μὴ ἐνεγκόντων καρποὺς μετανοίας…»

Λατινικὴ Μαριολογία ἡ Μαριολατρεία

     Ἡ παπικὴ «Ἐκκλησία», παρεκκλίνοντας ἀπὸ τὴν ὀρθὴ διδασκαλία τῶν Πατέρων μας, ὁδηγήθηκε σὲ κακοδοξίες, καινοτομίες καὶ ἐσφαλμένα δόγματα ὡς πρὸς τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας. Ἔτσι τὸ 1854 θεσπίστηκε τὸ δόγμα τῆς ἀσπίλου συλλήψεως τῆς Θεοτόκου, ποὺ ὅριζε ὅτι «Ἡ Παρθένος Μαρία ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς συλλήψεώς της διετηρήθη καθαρὰ παντὸς ἐκ τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος ρύπου».

     Τὸ 1950, ὁ πάπας Πίος ΙΒ’, ἀνεκήρυξε σὲ δόγμα τὴν ἐνσώματη μετάσταση τῆς Θεοτόκου, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο «ἡ ἀειπάρθενος Θεομήτωρ μετὰ τὴν ἐπὶ γῆς ζωὴν αὐτῆς, μετέστη ἐν σώματι καὶ ψυχῇ εἰς τὴν οὐράνιον δόξαν». Τὰ τελευταῖα χρόνια παρατηρεῖται ἐκ μέρους τῶν παπικῶν μιὰ ἔντονη τάση ἀπόδοσης ὑπερβολικῶν τιμῶν στὴ Θεοτόκο, ποὺ φτάνει στὰ ὅρια τῆς λατρείας. «Συλλυτρώτρια», «Μητέρα τῆς Ἐκκλησίας», «Μεσίτρια πασῶν τῶν χαρίτων» εἶναι κάποιοι ἀπὸ τοὺς τιμητικοὺς τίτλους ποὺ ἀποδίδουν στὴν Παναγία, μὲ ἐσφαλμένο καὶ προβληματικὸ περιεχόμενο.

     Σύμφωνα μὲ τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία, τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα μεταδίδεται σὲ ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀκόμη καὶ σ΄ αὐτοὺς ποὺ ἀποτελοῦν σκεύη ἐκλογῆς, ὅπως ἦταν ἡ Παναγία. Κατὰ τὸν ἅγιο Νικόδημο τὸν Ἁγιορείτη, ἡ Θεοτόκος ἦταν «ὑποκείμενη εἰς τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα μέχρι τοῦ Εὐαγγελισμοῦ. Τότε γὰρ ἐκαθαρίσθη διὰ τῆς ἐπελεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Ὅσον ἀφορᾶ στὴν μετάσταση τῆς Θεοτόκου, ἡ ὀρθόδοξη παράδοση ἀναφέρεται στὴν μετὰ θάνατον μετάστασή της, χωρὶς ὅμως αὐτὸ νὰ ἀνάγεται σὲ δόγμα, ἀφοῦ δὲν μαρτυρεῖται οὔτε στὴν Ἁγία Γραφὴ οὔτε στὴν ἀποστολικὴ παράδοση.

     Στὴν Ὀρθοδοξία ἡ λατρεία ἀνήκει μόνο στὸν Τριαδικὸ Θεό, ἐνῶ στοὺς ἁγίους καὶ τὴν Παναγία ἁρμόζει ἡ τιμητικὴ προσκύνηση καὶ ἡ πρεσβευτικὴ ἰδιότητα πρὸς τὸν μόνο Σωτήρα, τὸν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν. Μὲ μεγάλη σαφήνεια ἡ Ζ’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος (787) ὁρίζει: «τιμᾶν καὶ μεγαλύνειν ἐμάθομεν πρῶτον μὲν καὶ κυρίως καὶ ἀληθῶς τὴν τοῦ Θεοῦ Γεννήτριαν καὶ τὰς ἁγίας καὶ ἀγγελικάς Δυνάμεις καὶ τοὺς ἐνδόξους Μάρτυρας, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἁγίους ἄνδρας, καὶ τούτων αἰτεῖν τὰς πρεσβείας», (βλ. σχ. Ἀρχιμ. Σπ. Μπιλάλη, Ὀρθοδοξία καὶ Παπισμός, ἐκδ. Ὀρθοδόξου τύπου, Ἀθήνα 1969, σέλ. 164-191).

Συνεχίζεται…

 

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr

Μαρτυρίες προσκυνητῶν διά τόν Γέροντα Παΐσιον

hristospanagia4

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ  ΔΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟΝ

 

Γράφει ο Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης

ε´. Ἡἐσωτερικὴ εἰρήνη

Οἱ θόρυβοι τοῦ κόσμου δὲν εἶναι ἀνυπέρβλητο ἐμπόδιο στὴν προσευχή. Μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ προσεύχεται, ζώντας μέσα στὸν κόσμο, ἐὰν ἔχει ἱερὴ ἐπιθυμία καὶ ἥσυχη συνείδηση. Ὁ Γέροντας ἔλεγε ὅτι μεγαλύτερη σημασία ἔχει ἡ ἐσωτερικὴ εἰρήνη ἀπὸ τὴν ἐξωτερική. «Ἕνας λαϊκός, ποὺ ζεῖ μὲς στοὺς θορύβους τοῦ κόσμου μπορεῖ, ἂν ἔχει ἐσωτερικὴ εἰρήνη, νὰ προσεύχεται χωρὶς νὰ τὸν ἐνοχλοῦν οἱ ἐξωτερικοὶ θόρυβοι. Ἀντίθετα, ἕνας μοναχὸς στὴν ἔρημο μπορεῖ, γιὰ παράδειγμα, νὰ ἐνοχλεῖται ἀπὸ ἕνα κουνούπι καὶ νὰ ἀνάβει τὸ φῶς ὅλη τὴ νύχτα γιὰ νὰ τὸ σκοτώσει, ἐπειδὴ δῆθεν τὸν ἐνοχλεῖ, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα τοῦ λείπει ἡ ἐσωτερικὴ εἰρήνη» (σελ. 65).

στ´. Ἕνας πνευματικὸς κίνδυνος

Στὶς μέρες μας ὑπερτονίζεται ὁ ρόλος τῶν πνευματικῶν καὶ τῶν γερόντων. Πολλοὶ μιλοῦν μὲ καύχηση, γιατὶ γνωρίζουν κάποιον φημισμένο Γέροντα, χωρὶς ὡστόσο ἡ γνωριμία αὐτὴ νὰ τοὺς ὁδηγεῖ καὶ σὲ συνειδητὴ χριστιανικὴ ζωή. Ὁ Γέροντας Παΐσιος διευκρίνιζε σχετικὰ μὲ τὸ θέμα αὐτό: «Ἡ πίστη μας, ἡ ἀναφορά μας, ἡ σκέψη μας καὶ ὅλο τὸ εἶναι μας νὰ στρέφεται πρῶτα στὸν Τριαδικὸ Θεό, μετὰ στὴν Παναγία μας, ἐν συνεχείᾳ στοὺς Ἁγίους μας καὶ στὸ τέλος στοὺς Γεροντάδες. Δὲν πρέπει ποτὲ νὰ δίνουμε τὴν προτεραιότητα σὲ κανέναν ἄλλον καὶ γιὰ κανένα λόγο, παρὰ μόνο στὸν Τριαδικὸ Θεό, γιατὶ διαφορετικὰ κινδυνεύουμε νὰ φτάσουμε ἀκόμη καὶ σὲ αἵρεση. Δουλεύει κι ὁ ἐγωϊσμός —αὐτὸ τὸ μεγάλο θηρίο—καὶ ἔτσι πρέπει νὰ γίνεται μεγάλη προσπάθεια καὶ μεγάλη μετάνοια, γιὰ νὰ διορθωθοῦν τὰ πράγματα» (σελ. 105).

ζ´. Ἡ φροντίδα τῶν ἡλικιωμένων γονέων

Στὴ δύσκολη ἐποχή μας ἀκόμα καὶ οἱ λεγόμενοι συνειδητοὶ χριστιανοί, ποὺ γιὰ τοὺς ἄλλους ἔχουν εὔκολες τὶς συμβουλές, ἐπιλέγουν νὰ ἀναθέτουν τὴ φροντίδα τῶν γερασμένων γονέων τους σὲ κάποιο ἵδρυμα ἢ σὲ κάποια ἀλλοδαπὴ γυναίκα, ἡ ὁποία βρίσκεται στὴν Χώρα μας, γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει τὸ ψωμὶ τῶν πεινασμένων παιδιῶν της, προφασιζόμενοι ὅτι οἱ ἴδιοι δὲν μποροῦν νὰ τοὺς περιποιηθοῦν. Ὁ Γέροντας, σὲ κάποιον ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ ἀνεχθεῖ τὶς γκρίνιες καὶ παραξενιὲς τῶν ἡλικιωμένων γονέων του καὶ ἤθελε νὰ τοὺς βάλει σὲ κάποιο γηροκομεῖο, εἶπε: «Ὄχι, παιδί μου. Θὰ

φροντίσετε τοὺς γονεῖς σας, ὅπως καὶ ἐκεῖνοι σᾶς φρόντισαν μὲ ὅλες τὶς δυσκολίες, καὶ σᾶς μεγάλωσαν μὲ ὅλα τὰ προβλήματα τῆς παιδικῆς ἡλικίας. Ἀλλιῶς, τὸ ἴδιο θὰ κάνουν τὰ παιδιά σας καὶ σὲ σᾶς τοὺς ἴδιους» (σελ. 115).

η´. Ἡ προσευχὴ ἀλλάζει τὰ πράγματα

Δὲν πρέπει νὰ δεχόμαστε μοιρολατρικὰ τὰ ὅσα ἔρχονται στὴ ζωή μας. Μὲ τὴν προσευχὴ μποροῦμε νὰ ἀλλάζουμε τὰ πράγματα καὶ νὰ ἐπηρεάζουμε τὴ βουλὴ τοῦ Θεοῦ. Ὁ Γέροντας ἔλεγε: «Προσεύχεσαι, καὶ ὁ Χριστὸς ἔρχεται καὶ ἐπιλαμβάνεται ὅταν, φυσικά, βλέπει ὅτι ἡ αἴτησή μας δὲν ἔρχεται σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ πνευματικό μας συμφέρον. Δὲν μπαίνει ἀπὸ μόνος του στὴ μέση. Νὰ δεῖς τὴν ἀρχοντιὰ τοῦ Θεοῦ, ποὺ δὲν θέλει οὔτε τὸ αὐτεξούσιό μας νὰ θίγεται οὔτε καὶ ὁ διάβολος νὰ παραπονεῖται!…» (σελ. 119).

θ´. Ἡ ἀληθινὴ ἕνωση

Γιὰ τὸ θέμα τῆς ἕνωσης τῶν ἐκκλησιῶν, ποὺ τόσο γίνεται λόγος ἀπὸ τοὺς ἐπιπόλαιους οἰκουμενιστές, ὁ Γέροντας ἔλεγε: «Ἡ ἀληθινὴ ἕνωση θὰ γίνει ἀπὸ ἀνθρώπους, ποὺ εἶναι πραγματικὰ ἑνωμένοι μὲ τὸν Θεό. Δὲν θὰ γίνει μὲ χαρτιὰ καὶ συμφωνητικά!» (σελ. 133).

ι´. Γάμος ἢ μοναχισμός;

Σὲ προσκυνητή, ποὺ ἀντιμετώπιζε τὸ δίλημμα γάμος ἢ μοναχισμός, ὁ Γέροντας τὸν συμβούλεψε: «Μὴ βιάζεσαι. Ὁ Θεὸς θὰ δείξει. Ὁ γάμος καὶ ὁ μοναχισμὸς εἶναι σὰν δύο φροῦτα. Τὸ ἕνα θὰ ὡριμάσει, τὸ ἄλλο θὰ σαπίσει καὶ θὰ πέσει. Ἐσὺ θὰ πάρεις τὸ ὥριμο» (σελ. 160).

ια´. Ἀδιάλειπτη προσευχή

Οἱ πειρασμοὶ εἶναι πολλοὶ στὴν ἐποχή μας. Οἱ χριστιανοὶ καθημερινὰ διέρχονται ἀπὸ ἐμπόλεμες περιοχές, γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ Γέροντας ἔλεγε: «Ὅπως τὰ καράβια, ποὺ κινδυνεύουν ἐκπέμπουν συνεχῶς σῆμα κινδύνου, ἔτσι πρέπει καὶ ὁ ἄνθρωπος νὰ λέει συνεχῶς τὴν εὐχὴ “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”. Ἡ προσευχὴ πρέπει νὰ εἶναι λιτή» (σελ. 315).

Ορθόδοξος Τύπος, 12/10/2012

 

http://thriskeftika.blogspot.gr

19χρονη ξύπνησε από κώμα την ώρα που θα της αφαιρούσαν τα όργανα

Η 19χρονη Καρίνα μετά από ένα φοβερό αυτοκινητιστικό ατύχημα έπεσε σε κώμα και σύμφωνα με τους γιατρούς ήταν απίθανο να συνέλθει. Η 19χρονη νοσηλευόταν σε κατάσταση κώματος στο νοσοκομείο Aarhus στη Δανία και οι γιατροί θεωρούσαν τόσο απίθανο το έφηβο κορίτσι να συνέλθει με αποτέλεσμα να πείσουν την οικογένειά της να σταματήσει η θεραπέια και να δωρίσουν τα όργανά της.

Την ώρα που γιατροί προετοιμάζονταν για να της αφαιρέσουν τα όργανα έκπληκτοι οι υπάλληλοι του νοσοκομείου τους ενημλερωσαν πως το κορίτσι άνοιξε τα μάτια του και κούνησε τα πόδια της. Η Καρίνα, ζωντανή απόδειξη ότι συμβαίνουν θαύματα αυτήν την περίοδο αναρώνει σ ένα ειδικό κέντρο αποκατάστασης και μάλιστα μπορεί και περπατάει, μιλάει και ιππεύει και το αγαπημένο της άλογο!

Oι γονείς του κοριτσιού που στάθηκε την τελευταία στιγμή τυχερή και έζησε, αποφάσισαν να μηνύσουν τους γιατρούς του νοσοκομείου και μάλιστα καταγγέλουν πως κάτι ύποπτο βρίσκεται πίσω από την απόφασή τους να δωρίσουν τα όργανα της κόρης τους. Σύμφωνα με τους ίδιους, το παιδί τους νοσηλευόταν μόλις 3 ημέρες και οι γιατροί βιάστηκαν να τους πείσουν πως δε θα ζήσει. Υποστηρίζουν πως οι γιατροί έιχαν κάποιο λόγο που ήθελαν να "σκοτώσουν" την κόρη τους για να πάρουν τα ζωτικά τςη όργανα.

Από την άλλη οι γιατροί υποστηρίζουν πως δεν έγινε σωστή συνεννόηση με τους γονείς του κοριτσιού και πως η θεραπέια που της χορήγησαν ουσιαστικά την έσωσε. Η υπόθεση θα συνεχιστεί στα δικαστήρια... Το μόνο σίγουρο είναι πως η Καρίνα κέρδισε τη ζωή της!

NewsIt.gr

http://thriskeftika.blogspot.co.il/

Απόσχιση της Κρήτης;

Δημοσιεύτηκε στις 19 Σεπ 2012 από AaatosMihalisvideo

Υπάρχει μια «παλιά» ιστορία σχετικά με την απόσχιση της Κρήτης. Κυκλοφορούν χάρτες, σημαίες και διάφορα άλλα που έχουν σχέση με το «ανεξάρτητο κράτος της Κρήτης».
Πρόσφατα ανακάλυψα αυτό το περίεργο παιδικό βίντεο που μαθαίνει τους μαθητές τα διάφορα κράτη του κόσμου. Σε κάποιο σημείο αναφέρει την Κρήτη λες και είναι αυτόνομο κράτος. Η Ελλάδα αναφέρεται αρκετά πιο πριν.
Τι συμβαίνει άραγε; Πρόκειται για «σκοτεινές διαδικασίες» ή για απλό λάθος του κατασκευαστή του βίντεο;
Πηγή Νέμεσις Ραμνουσία

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ-Ἡ Παναγιά τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Βλαδιμήρου(Vladimir)μια από τις πιο γνωστές εικόνες της Ρωσίας συνδέεται με τον ρωσικό λαό από τις απαρχές του ακόμα.Ο πιστός λαος την ευλαβείται πολύ ενώ η ιστορία της χάνεται στα βαθη των αιώνων.

Σύμφωνα με μια παράδοση πρόκειται για μια από τις εικόνες του ευαγγελιστου Λουκά η οποία βρίσκονταν στην Ιερουσαλήμ μέχρι το 450, όταν μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ότι ο πατριάρχης Λουκάς Χρυσοβέργης(1157-1169)την δωρησε στον κνέζη Γιούρι Βλαντιμίροβιτς Ντολγκορούκι ο οποίος την τοποθέτησε στο γυναικείο μοναστήρι του Βισεγκόροντ.Άλλοι λένε ότι η εικόνα ήρθε από την Κωνσταντινούπολη το 1130.
Αυτό πάντως που είναι βέβαιο είναι ότι το 1155 ο πρίγκηπας Αντρέι Βογκομπουλίσκι την μετέφερε στο Βλαντιμίρ όπου έχτισε έναν μεγαλόπρεπο ναό αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου για να τοποθετήσει την πολύτιμη αυτήν εικόνα,η οποία έμεινε στο Βλαντιμίρ τρεις αιώνες.
Σ’όλο αυτό το διάστημα η Παναγία δε σταμάτησε να ελεεί και να βοηθεί όσους επικαλούνταν τη βοήθειά της.Το ότι γλύτωσε ανέγγιχτη από μια φώτια που έκαψε τον καθεδρικό ναό,μετ’ότι γλύτωσε από την λεηλασία των Τατάρων,με τ’ότι συνόδευσε τον πρίγκιπα Ανδρέα στις μάχες που έδωσε κοντά στο Βόλγα με τους Βούλγαρους,αλλά και πολλά άλλα θαύματά, της έδωσαν τη φήμη της θαυματουργής εικόνας.
‘Όταν ο τρομερός Τιμούρ Λένκ επιτέθηκε στη Μόσχα το 1395,ο πρίγκηπας Βασίλειος Ντιμιτρίεβιτς και ο μητροπολίτης Κυπριανός,λιτάνευσαν την εικόνα για να σώσουν την πόλη.Η λειτανία κράτησε 10 ημέρες και στις 26 Αυγούστου 1395,χιλιάδες λαού την υποδέχθηκαν και την τοποθέτησαν στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.Εκέινη τη στιγμή ο Ταμερλάνος κοιμόνταν στη σκηνή του και είδε ένα τρομερό όνειρο
Κατέβαιναν λέει από ένα ψηλό βουνό πολλοί αρχιερείς κρατώντας χρυσές ποιμαντορικές ράβδους και από πάνω τους στέκονταν μια γυναίκα μέσα σε μία λάμψη.Γύρω της αμέτρητοι άγγελοι κρατούσαν πύρινα σπαθιά.Ξαφνικά όρμησαν κατά πάνω του.Ξυπνώντας τρομαγμένος ρώτησε τους συμβούλους περί τίνος πρόκειται.Εκεινοι του είπαν πως ήταν η προστάτρια των Ρώσων,η Παναγία των χριστιανών.Ο Ταμερλάνος αποφάσισε υποχώρηση.

H Παναγια του Βλαδιμήρου(Γκαλερί Τρετιακώφ)

Το Χρονικό που αναφέρει το γεγονός κλείνει λέγοντας:«Και έφυγε ο Ταμερλάνος διώχνωντάς τον η δύναμη της Παναγίας.»Στο μέρος που ο λαός υποδέχηκε την εικόνα της Παναγίας του Βλαδιμήρου,χτίστηκε η Ιερά Μονή Σρετένσκι..Επίσης σ’αυτήν την εικόνα αποδίδονται οι νίκες των Ρώσων κατά των Τατάρων το 1408,1451,1459.Διάσημη είναι και η μάχη στον ποταμό Ugra,όταν στις 23 Ιουνίου 1480 ο Αχμέτ Χαν υποχώρησε μπροστά στον κνέζη Ιωάννη τον Γ,χωρίς μάχη.Όλος ο στρατός του κατελήφθη από έναν ανεξήγητο φόβο.

Ο Ναός της Κοιμήσεως στο Vladimir

Το 1480 η εικόνα μεταφέρθηκε οριστικά στη Μόσχα
Μετά τη συντήρηση της εικόνας από τη Σοβιετική κυβέρνηση το 1918 καθαρίστηκαν τα τεσσερα επιστρώματα που είχαν επιζωγραφιστεί και εμφανίστηκε η αρχική της μορφή.Έπειτα μεταφέρθηκε στο Μουσείο Ιστορίας της Μόσχας και από εκεί στην Γκαλερύ Τρετιακώφ,όπου βρίσκεται και σήμερα σ’ένα παρεκκλήσι.
 
http://proskynitis.blogspot.gr

Σεραφείμ Πειραιῶς: Γιατί κατέθεσα μήνυση κατά τοῦ ἔργου «Corpus Christi»

 Ο μητροπολίτης Πειραιώς  αποκλειστικά στο ΄΄ΒriefingNews΄΄εξηγεί γιατί προέβη σε αυτή τη κίνηση.

Μήνυση κατά του έργου «Corpus Christi» κατέθεσε ο μητροπολίτης Πειραιώς, Σεραφείμ.
Ο κ. Σεραφείμ διεψεύσε ότι κατέθσε την επίμαχη μύνηση μαζί με βουλευτές της” Χρυσής Αυγής”.
Οι βουλευτές κ. κ. Χρήστο Παππά, Πολύβιο Ζησιμόπουλο, Παναγιώτη Ηλιόπουλο και Ευστάθιο Μπούκουρα, έμαθαν και ήρθαν μόνοι τους προς συμπαράσταση. Ο  Μητροπολίτης Σεραφείμ κατέθεσε μήνυση κατά των συντελεστών του θεατρικού έργου για «κακόβουλη βλασφημία».
Ο Μητροπολίτης στην κατάθεση που έδωσε τόνισε πως «όλα τα βλάσφημα στοιχεία κατά του Ιησού Χριστού που παρουσιάζονται στην θεατρική παράσταση, προκαλούν ανατριχίλα αλλά και βάναυση προσβολή του ελληνορθόδοξου θρησκευτικού συναισθήματος».
΄΄Γιατί κατέθεσα μύνηση κατά του επίμαχου έργου΄΄
”Ζήτησα από την αρμόδια όργανα της πολιτείας  να εφαρμόσουν  τον ποινικό νόμο που προβλέπει το σεβασμό και προστασία της προστασία του θρησκευτικής   ειρήνης .Όταν εξυβρίζεται ο θεός μας τουλάχιστον είμαστε υποχρεωμένοι να ζητήσουμε να εφαρμοστούν οι νόμοι του κράτους”.
Οι ενιστάμενοι τελούν σε αγνοούν του ισχύοντος  νομικού πλαισίου κατά στον καταστατικού  χάρτη της εκκλησίας της Ελλάδας 590 1977  ότι δεν απαιτείται η άδεια της εκκλησιαστικής αρχής για τη προσφυγή σε δικαστική προστασία και επομένως θεωρώ ότι πλήττεται βαναύσως η προσωπικότητα  μου εκ της αναποδράστως επερχομένης και στην ελαχιστότατα του ζημία εκ της απαραδέκτου και αισχίστης απομοιώσεως του θεανδρικού  προσώπου εις το οποίο ανήκει  όλη η ζωή μου.”, κατέληξε ο Ιεράρχης.

 

Αναδημοσίευσα από http://www.briefingnews.gr

 

 http://katanixis.blogspot.gr

Ο ΘΕΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ

Ο Ι.Σ.Κ.Ε. κατεβαίνει την Κυριακή στην πορεία κατά των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων

(Η φωτογραφία είναι από την περσινή πορεία κατά της Κάρτας του Πολίτη,
όπου σύμφωνα με την Αστυνομία ο κόσμος ήταν πάνω από 100.000)

Ο Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος (Ι.Σ.Κ.Ε.) ο οποίος εκπροσωπεί τις χιλιάδες κληρικών της Πατρίδος μας, ενημέρωσε την Πανελλήνια Κληρικολαϊκή Επιτροπή Αγώνος κατά της κάρτας του πολίτη – ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, ότι θα συμμετέχει στην μεγαλειώδη συγκέντρωση που θα γίνει την Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012 στις 3:00 απογευματινή στο Πεδίον του Άρεως, με πορεία προς την Βουλή των Ελλήνων για επίδοση ψηφίσματος.

Επίσης το Ινστιτούτο Καταναλωτών (Ι.Ν.Κ.Α.) δήλωσε ότι θα συμμετάσχει και αυτό στη μεγαλειώδη συγκέντρωσή μας, καλώντας τους καταναλωτές να αντιδράσουν στα σκοτεινά σχέδια των αγορών.

Κλήρος και Λαός την Κυριακή υψώνουν δυναμικά τη φωνή τους προς την Κυβέρνηση και δηλώνουν:

ΟΧΙ σκλάβοι, δούλοι και γκαρσόνια των «συμμάχων» της Ευρώπης.

ΟΧΙ στην ενοχοποίηση και πτωχοποίηση των λαών.

Φταίνε οι κυβερνώντες και όχι οι λαοί.

ΟΧΙ στη Δικτατορία των Αγορών που με όργανό τους την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση απειλούν τη Ζωή, την Ελευθερία και την περιουσία του πολίτη.

ΟΧΙ στην νέα ηλεκτρονική Ταυτότητα – Κάρτα Πολίτη.

ΟΧΙ στην αριθμοποίηση του ανθρωπίνου προσώπου.

ΟΧΙ στην Νέα Τάξη Πραγμάτων.

Πανελλήνια Κληρικολαϊκή Επιτροπή Αγώνος.

Πηγή άρθρου: www.freemonks.gr

Ἔρχεται φωτιά!

Γράφει ὁ π. Διονύσιος  Ταμπάκης, Ναύπλιον

Ἕνα Ἑλληνικὸ κράτος ποὺ δὲν σέβεται Τὸν Κύριον καὶ Θεόν του. Ἕνα κράτος ποὺ δὲν  σέβεται τὸν Σταυρωθέντα Χριστόν μας. Ἕνα κράτος ποὺ δὲν σέβεται τοὺς Ἁγίους του. Ἕνα  «εὐσεβὲς» κράτος ποὺ φτάνει σὲ σημεῖο νὰ χτυπᾶ γερόντους καὶ γερόντισσες, Ἱερεῖς, γυναῖκες, παιδιά, ἀναπήρους πολίτες ἐπειδὴ πονοῦν καὶ διαμαρτύρονται γιὰ τὴν ὕβρη τοῦ Χριστοῦ μας (βλ.Χυτήριο) Ἕνα κράτος  ποὺ δὲν σέβεται τοὺς Ἥρωές του. Ἕνας κράτος  ποὺ δὲν σέβεται  Τὴν Παναγιά του. Ἕνα κράτος ποὺ σκοτώνει καὶ ἐκτρώνει τὰ παιδιά του… Ἕνα τέτοιο κράτος…  Ἀξίζει ἄραγε νὰ σωθεῖ;

Ὅταν ἴδειτε… τὸ βλέδυγμα… ὅταν  οὒν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως… ἐστῶς ἐν τόπω ἁγίω … τότε οἱ ἐν τὴ Ἰουδαία φευγέτωσαν ἐπὶ τὰ ὅρη (Ματθ. κδ’ -15).

Ἔρχεται λοιπὸν Φωτιά !! Τὰ Σόδομα καὶ Γόμαρα ὠχριοῦν… Τό Ἑλληνικὸ κράτος ἔδωσε πολλὰ δικαιώματα στὸν διάβολο, ἐγκατέλειψε Τὸν Θεὸ καὶ τώρα ὑπόκειται πλέον στοὺς ἀδυπώπητους πνευματικοὺς νόμους (καὶ λίγη κρίση περνᾶμε γι’αὐτὰ ποὺ….

 ἐπὶ τόσα χρόνια ἔχουμε κάνει !)

Καὶ πῶς θὰ σωθοῦμε ἄραγε ἀπὸ τὴν ἐρχόμενη φωτιὰ τῆς Κρίσεως; Ὅπως σώθηκε καὶ ὁ Λὼτ ! Καὶ τί ἔκανε; Τίποτα  ἰδιαίτερο!

Ἁπλῶς δὲν ἀκολουθοῦσε  τὴν ζωὴ τῶν Σοδομιτῶν καὶ ἦταν ἁγνὸς κι ἔτσι σώθηκε ἀπὸ τὴν φωτιὰ καὶ αὐτὸς καὶ ἡ Οἰκογένειά του! Μάθε ἀγαπητέ μου ἀδελφὲ  πὼς ὁ Θεὸς δὲν ἀπευθύνεται στὰ ἀπρόσωπα σύνολα , ἀλλὰ στὶς ἐκλεκτὲς μονάδες. 100 πρόβατα εἶχε ὁ βοσκὸς καὶ γιὰ τὸ ἕνα ἔτρεξε πάνω στοὺς γκρεμοὺς γιατί ἄξιζε περισσότερο καὶ ἀπὸ τὰ ἄλλα 99. Μήπως ὁ Θεὸς λοιπὸν ἀπὸ τὴν φωτιὰ ποῦ  ἔρχεται θέλει νὰ φτιάξει  ἕνα νέο καλὸ προζύμι; Μήπως τώρα ἀναφανοῦν οἱ ἀληθινοὶ Χριστιανοὶ καὶ οἱ ἀληθινοὶ΄Ἕλληνες ποὺ μέσα  ἀπὸ τὴν πύρινη μπόρα ποὺ ἦρθε καὶ ἔρχεται ὁ Θεὸς θὰ  ἀνατείλει μία καινούργια Ρωμιοσύνη;

Ὅταν ἴδειτε… τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως… ἐστῶς ἐν τόπω ἁγίω… τότε οἱ ἐν τὴ Ἰουδαία φευγέτωσαν ἐπὶ τὰ ὅρη, (Ματθ. κδ’ -15)

Ἂς ἀναβοῦμε λοιπὸν δίπλα στὸν Χριστό  μας μὲ τὴν μετάνοια, τὴν ἀλλαγὴ τῆς πορωμένης ζωῆς μας  καὶ τὴν ἐξομολόγηση καὶ ἔτσι  ἡ  πύρινη θύελλα  ποὺ ἔρχεται δὲν θὰ μᾶς πειράξει οὔτε ἐμᾶς  οὔτε τοὺς δικούς μας!

(ὅσο ἔχουμε χρόνο ἂς βροῦμε Πνευματικοὺς νὰ ἐξομολογηθοῦμε καὶ νὰ κάνουμε μία καινούργια καὶ ἁγνὴ ἀρχὴ στὴν ζωή μας  καὶ ὄχι μόνο δὲν θὰ καοῦμε ἀπὸ τὸ πῦρ ποὺ φθάνει ἀλλὰ θὰ δροσιζόμαστε κιόλας ὅπως οἱ τρεῖς παῖδες στὸ καμίνι!!)

 http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr

Πως θα εμπλακεί η Ελλάδα σ΄ έναν πόλεμο Τουρκίας-Συρίας

Μέχρι που μπορεί να φθάσει η “αλληλεγγύη” του ΝΑΤΟ προς τη Τουρκία αν αυτή εμπλακεί σε πολεμική σύρραξη με τη Συρία.; Και βέβαια το ερώτημα έχει να κένει ουσιαστικά με την πιθανότητα εμπλοκής της Ελλάδας σ΄ αυτή τη σύρραξη. Και δεν είναι καθόλου θεωρητικό.

“Οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, μεσούσης της επίσκεψης του τούρκου υπουργού Εξωτερικών Α. Νταβούτογλου στην Αθήνα, διαβεβαίωσαν με όλους τους τρόπους την Άγκυρα, ότι η Ελλάδα, ως νατοϊκή δύναμη, τίθεται στο πλευρό της Τουρκίας, στην ελεγχόμενη –για την ώρα- διμερή κρίση με τη Συρία”,γράφει σε ανάλυσή της στον Επενδυτή η Κύρα Αδάμ η οποία επισημαίνει:

“Μια πιθανή επιδείνωση της κρίσης Τουρκίας–Συρίας με έναρξη εχθροπραξιών θα έχει σοβαρές επιπτώσεις για την Ελλάδα,που γειτνιάζει άμεσα με την περιοχή:
 Στις σχέσεις της Αθήνας με το σύνολο του Αραβικού κόσμου
 Στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα
 στη διοίκηση των νατοϊκών δυνάμεων και τον έλεγχο της περιοχής”.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει βασιζόμενη σε εμπιστευτικό έγγραφο για τις δυνάμεις που έχει διαθέσει η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ “το ΓΕΕΘΑ συμπεριλαμβάνει στις δυνάμεις που διαθέτει και το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Λήμνου και τα 7 F-16 σ’ αυτό , καθώς και το ραντάρ. Ωστόσο το ΝΑΤΟ, εδώ και δεκαετίες, αποδέχεται όλες τις ελληνικές δυνάμεις, εκτός από αυτές της Λήμνου, θεωρώντας κατ’ ουσίαν το νησί ως «γκρίζα ζώνη», διότι λειτουργεί ως σπόνσορας της Τουρκίας, η οποία από το 1995 αμφισβητεί ακόμα και την ελληνικότητα της νήσου”.

Σύμφωνα με την ανάλυση:


“Στην περίπτωση που το ΝΑΤΟ αποφασίσει να ληφθούν μέτρα ασφαλείας για την Τουρκία, τότε θα αναπτυχθούν δυνάμεις στην περιοχή και κυρίως στην Ελλάδα στις βάσεις που έχουν διατεθεί στο ΝΑΤΟ, προκειμένου να υποστηρίξουν τυχόν επιχειρήσεις μεταξύ Συρίας και Τουρκίας.
Οι διαδικασίες, η διοίκηση, ο έλεγχος και ο σεβασμός της ελληνικής κυριαρχίας από τις δυνάμεις που θα μετασταθμεύσουν στην Ελλάδα και ενδεχομένως θα εμπλακούν σε επιχειρήσεις, αποτελεί ένα ακόμα ανοιχτό πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Αθήνα και την Άγκυρα.
Με την ανάπτυξη στην Ελλάδα νατοϊκών δυνάμεων λόγω πιθανής τουρκοσυριακής εμπόλεμης κρίσης, θα προκύψουν και πάλι πολλά προβλήματα σε βάρος της Ελλάδας, όπως ακριβώς συνέβη και στην προηγούμενη εμπλοκή του ΝΑΤΟ στην κρίση με τη Λιβύη.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο έλεγχος και η διοίκηση των νατοϊκών δυνάμεων που θα μετασταθμεύσουν στην Ελλάδα και κυρίως των αεροπορικών, δεν πρόκειται να ανατεθεί σε έλληνα διοικητή, με αποτέλεσμα να διαπιστωθεί για μια ακόμα φορά ότι το ΝΑΤΟ δεν εκχωρεί στην Ελλάδα τον έλεγχο στο FIR Αθηνών για νατοϊκούς σκοπούς.
Αυτό προκύπτει από τις νατοϊκές αεροπορικές επιχειρήσεις πριν από ενάμισι χρόνο στη Λιβύη. Μολονότι γεωγραφικώς και επιχειρησιακώς η Ελλάδα:
 Με το 7CAOC νατοϊκό στρατηγείο της Λάρισας, ήταν η ικανότερη και καταλληλότερη να αναλάβει τη διοίκηση των αεροπορικών επιχειρήσεων, διασφαλίζοντας τον έλεγχο στο FIR Αθηνών,
 Μολονότι η Βάση της Σούδας και του Αράξου είχαν φορτωθεί με συμμαχικά αεροσκάφη
 Μολονότι στις επιχειρήσεις συμμετείχαν και ελληνικά αεροσκάφη σε ρόλο αναχαίτισης, εν τούτοις το ΝΑΤΟ, μετά και από σύμφωνη θέση της ελληνικής κυβέρνησης και λόγω της αντίδρασης της Τουρκίας ΔΕΝ εκχώρησε τη διοίκηση και τον έλεγχο στην Ελλάδα

Έτσι, σε περίπτωση επιχειρήσεων Τουρκίας και Συρίας είναι αδύνατο να εκχωρήσει το ΝΑΤΟ στην Ελλάδα τον έλεγχο και διοίκηση των νατοϊκών δυνάμεων και ενδέχεται να την αποδώσει στη Διοίκηση Αεροπορικού ελεγχου στην Σμύρνη.
Αυτό όμως συνεπάγεται ότι τα συμμαχικά αεροπλάνα, που θα απογειώνονται από τις ελληνικές βάσεις και θα διασχίζουν το Αιγαίο (FIR Αθηνών) προς την περιοχή, θα ελέγχονται από την Τουρκία και στην πράξη, αυτή θα ελέγχει για νατοϊκούς σκοπούς τον εναέριο χώρο του Αιγαίου, θέτοντας στα άχρηστα τις αρμοδιότητες της Πολεμικής Αεροπορίας, τις αρμοδιότητες της ΥΠΑ για τον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας στο FIRΑθηνών και τον έλεγχο της περιοχής έρευνας και διάσωσης του FIRΑθηνών που ανήκει στην Αθήνα και την οποία αμφισβητεί επισήμως και εγγράφως η Τουρκία από το 1999 με τη ΝΟΤΑΜ Α240/99”.
πηγή

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr