Γέρων Παΐσιος - Ρωσική Ταινία ΠΡΕΜΙΕΡΑ 5 Νοε 2012

Παγκόσμια θλίψη θα κυριεύσει την γη πριν το χάραγμα του Αντίχριστου

Στο βιβλίο της Αποκάλυψης υπάρχει η προφητεία ότι πριν την επιστροφή του Ιησού, ένας παγκόσμιος δικτάτορας γνωστός σαν ο Αντίχριστος θα ανέρθει στην εξουσία και θα κυβερνήσει για επτά χρόνια. Θα καταλύσει όλες τις θρησκείες και θα επιβάλει στον κόσμο τη λατρεία του εαυτού του. Αυτός ο ίδιος και ο πρωθυπουργός του, τον οποίο το βιβλίο της Αποκάλυψης αναφέρει ως “ψευδοπροφήτη,” θα βάλουν σε εφαρμογή το “χάραγμα του θηρίου” σε μια προσπάθεια να ασκήσουν ολοκληρωτικό οικονομικό και πολιτικό έλεγχο.

Το χάραγμα του Θηρίου θα αρχίσει να επιβάλλεται μετά από το μισό χρονικό διάστημα της επτάχρονης εξουσίας του Αντίχριστου, στο ξεκίνημα της Μεγάλης Θλίψης. Αυτό το συμπέρασμα βασίζεται στα ακόλουθα εδάφια της Βίβλου:

“Και [ο ψευδοπροφήτης] έκανε όλους και μικρούς και μεγάλους,
πλούσιους και φτωχούς, ελεύθερους και δούλους να πάρουν ένα χάραγμα πάνω [ή “μέσα,”] στο δεξί τους χέρι ή στο μέτωπό τους και χωρίς αυτό να μην μπορεί κανένας ούτε να αγοράζει ούτε να πουλάει, εκτός από αυτόν που είχε το χάραγμα ή το όνομα του Θηρίου ή τον αριθμό του ονόματος αυτού. Εδώ είναι η σοφία. Όποιος έχει νου ας υπολογίσει τον αριθμό του Θηρίου, επειδή είναι αριθμός ανθρώπου: Και ο αριθμός αυτός είναι το 666” (Αποκάλυψη 13:16-18).


Γνωρίζουμε επίσης πως ο Αντίχριστος θα υπογράψει μια συνθήκη ή μια συμφωνία επταετούς διάρκειας, την οποία και θα παραβιάσει μετά από τρεισήμισι χρόνια: “Τότε θα συνθηκολογήσει με πολλούς για μια εβδομάδα [επτά χρόνια], όμως στα μέσα της εβδομάδας [τρεισήμισι χρόνια] θα βάλει ένα τέλος στη θυσία και την προσφορά” (Δανιήλ 9:27).


Επίσης, γνωρίζουμε πως μετά αφού ο Αντίχριστος καταλύσει την συνθήκη, ο ψευδοπροφήτης του θα ανεγείρει αυτό που ονομάζεται το “βδέλυγμα της ερήμωσης” στον “άγιο τόπο” — πολύ πιθανόν μέσα ή κοντά στο Εβραϊκό ναό που θα κτιστεί σύντομα στο Όρος Μοράια, στην Ιερουσαλήμ. “Θα συγκεντρώσει δυνάμεις, και θα καταπατήσουν το θυσιαστήριο, θα απαγορέψουν τις καθημερινές θυσίες, και θα τοποθετήσουν το βδέλυγμα της ερήμωσης” (Δανιήλ 11:31).


Πεντακόσια χρόνια μετά από αυτή την προφητεία του Δανιήλ, οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για το ποιο θα είναι το σημάδι της επιστροφής Του και του τέλους του κόσμου και ο Ιησούς παρέπεμψε και σε αυτή την εξέλιξη ανάμεσα σε άλλες. “Όταν δείτε το ‘βδέλυγμα της ερήμωσης,’ που ανέφερε ο Δανιήλ ο προφήτης, να στέκεται στον άγιο τόπο … τότε θα γίνει μεγάλη θλίψη, που δεν έχει ξαναγίνει από τότε που άρχισε ο κόσμος μέχρι σήμερα, και που ούτε θα ξαναγίνει ποτέ … Αμέσως μετά τη θλίψη εκείνων των ημερών … θα δουν τον Υιό του Ανθρώπου [τον Ιησού] να έρχεται πάνω στα σύννεφα του ουρανού με δύναμη και μεγάλη δόξα” (Ματθαίου 24:15,21, 29-30).


Αυτό μας φέρνει πίσω σ’ αυτό που αναφερθήκαμε στο ξεκίνημα του θέματός μας, στην Αποκάλυψη 13:16-18, για τον ψευδοπροφήτη που επιβάλλει το οικονομικό σύστημα του Θηρίου, χωρίς το οποίο κανένας δεν θα μπορεί να αγοράζει ούτε να πουλάει. Πάλι, είναι αρκετά προφανές πως αυτό θα αρχίσει να εφαρμόζεται στα μισά της επτάχρονης εξουσίας του Αντίχριστου, στο ξεκίνημα της Μεγάλης Θλίψης.


Σ’ αυτό το σημείο μπορούμε μόνο να υποθέσουμε τι μορφή θα έχει αυτό το χάραγμα, θα μπορούσε όμως πολύ εύκολα να είναι ένα μικροσκοπικό τσιπάκι υπολογιστή ή μια ετικέτα ταυτοποίησης μέσω ραδιοσυχνοτήτων (RFID) η οποία εμφυτεύεται κάτω από το δέρμα και συνδέεται με μια βάση δεδομένων που περιέχει τις προσωπικές και οικονομικές πληροφορίες του κατόχου της.


Πότε ακριβώς θα γίνει αυτό; Αυτή τη στιγμή δεν είναι δυνατό να το γνωρίζουμε, όπως αν αναλογιστούμε την ταχύτητα με την οποία προχωράει η τεχνολογία, θα μπορούσε να γίνει σύντομα. Για 2.000 χρόνια σχεδόν, από τότε που ο Απόστολος Ιωάννης έγραψε αυτό το κεφάλαιο για το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα του Αντίχριστου, κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο. Τώρα όμως με τους υπολογιστές και το Ίντερνετ, τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, και την ολοένα αυξανόμενη παγκοσμιοποίηση των αγορών και των οικονομιών, δεν είναι και τόσο αδιανόητο πια! Στην ουσία, φαίνεται να είναι το επόμενο λογικό βήμα — και πάνω σ’ αυτό θα βασιστεί ο Αντίχριστος.
Με το VeriChip* και τα RFID να χρησιμοποιούνται ολοένα και περισσότερο και να αποκτούν περισσότερη δημοσιότητα, η εκστρατεία για να γίνει αποδεκτή από τον κόσμο αυτή η ιδέα της εμφύτευσης του μικροτσίπ αποκτά όλο και μεγαλύτερη δυναμικότητα. Η τεχνολογία που απαιτείται ωστόσο για να μπορέσει να υλοποιηθεί το σχέδιο του Αντίχριστου για παγκόσμιο οικονομικό έλεγχο, δεν είναι ακόμα εφικτή. Δεν μπορεί να ελέγξει τις αγοραπωλησίες όλου του κόσμου χωρίς να υπάρξει πρώτα ένα διαδεδομένο τραπεζικό ηλεκτρονικό δίκτυο με κοινές και παγκόσμιες προδιαγραφές. Αυτό θα γίνει στο μέλλον, όμως αν αναλογιστείτε το πόσο γρήγορα κινούνται τα πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση, ίσως και να συμβεί πολύ γρήγορα.


*Το VeriChip είναι ένα μικροτσίπ σε μέγεθος κόκκου ρυζιού που μπορεί να εμφυτευθεί υποδερμικά. Είναι προϊόν μια Αμερικάνικης εταιρείας της Applied Digital Solutions, και χρησιμοποιείται ήδη για να παρακολουθούνται παιδιά, κατάδικοι, ζώα, άτομα με την ασθένεια Αλζχάιμερ, και άλλοι, καθώς επίσης και να παρέχουν ταυτότητες εξακρίβωση στοιχείων σε στελέχη της κυβέρνησης και μέλη ιδιωτικών κλαμπ και άλλα. Επίκεινται σύντομα κι άλλες εφαρμογές.



Η ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ

Μετά την πιο σκοτεινή νύχτα στην παγκόσμια ιστορία, θα έρθει το πιο υπέροχο ξημέρωμα! Η νύχτα που πλησιάζει όλο και περισσότερο θα κορυφωθεί στον εφιάλτη της Μεγάλης Θλίψης, και η ημέρα που θα επακολουθήσει, θα είναι ο ερχομός του Ιησού.

Τα πράγματα πρέπει να χειροτερέψουν πριν μπορέσουν να καλυτερέψουν, όμως παρά την ολοένα αυξανόμενη φρίκη αυτού του κόσμου, γνωρίζουμε πως όλα θα πάνε καλά στο τέλος. Το πιο πυκνό σκοτάδι είναι λίγο πριν ξημερώσει! — Και όσο πιο γρήγορα χειροτερέψουν τα πράγματα, τόσο πιο γρήγορα θα καλυτερέψουν! Γι’ αυτό συνέχισε να κοιτάς προς τα πάνω!


Πρέπει να περάσουμε μέσα απ’ αυτό το σκοτεινό μέρος που είναι γεμάτο με δοκιμασίες και θλίψεις, όμως μετά θα βγούμε στην λιακάδα της άλλης μεριάς και όλα αυτά τα πράγματα θα σβηστούν από την μνήμη σαν ένα κακό όνειρο! Μια απ’ αυτές τις μέρες ο Ιησούς θα επέμβει στον κόσμο και θα μας πάρει μαζί Του, μακριά από όλη την σύγχυση και θα μας μεταφέρει στην γαλήνη και την ηρεμία, στην ομορφιά και την αγάπη, στα θαύματα εκείνου του θεσπέσιου κόσμου σε μακρινά ουράνια μέρη! Λίγο ακόμα, και θα χαράξει το δοξασμένο πρωινό του Θεού!

Πηγη Υπογεια δραση

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΑΤΑΙ ΠΙΛΟΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ

 
Γιατί επιχειρείται η πλήρης κατάργηση του κράτους;
Σε οποιοσδήποτε μορφής καθεστώτος, απολυταρχικού, δημοκρατικού, ολιγαρχικού κλπ, δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα χωρίς την ύπαρξη του κράτους.
Σήμερα στην Ελλάδα επιχειρείται για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας η εφαρμογή ενός λειτουργικού συστήματος στο οποίο η έννοια «κράτος» δεν έχει υπόσταση.
Δηλαδή κάθε μορφή δημόσιας υπηρεσίας, σε κρατικό, περιφερικό, νομαρχιακό, δημοτικό επίπεδο πρέπει να καταργηθεί και να απολυθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι.
Τα πάντα θα λειτουργούν μέσα από μια τράπεζα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης η οποία θα φροντίζει για την «ένταξη» στο σύστημα ενός πολίτη υπό πλήρη έλεγχο.
Αυτό για το οποίο ο Γ.Α.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ είχε φροντίσει να στηθεί πολύ γρήγορα μπήκε σε εφαρμογή από τον ειδικά εκπαιδευμένο γνώστη του προγράμματος, κ. ΠΑΠΑΔΗΜΟ, που προβλέπει:
Έκδοση ηλεκτρονικής κάρτας διακυβέρνησης του πολίτη.
Σταδιακή κατάργηση κάθε λειτουργίας του κράτους, δηλαδή κάθε δημόσιας υπηρεσίας.
Ένταξη όλων των χρηματιστηριακών συναλλαγών στις Τράπεζες.
Έλεγχο των περιουσιακών στοιχείων με τελικό στόχο την τραπεζοποίηση των περιουσιών.
Απόλυτο εργασιακό έλεγχοςμε τελικό σκοπό την κατάργηση κάθε αμοιβής γιατί τα πάντα θα κατευθύνονται μέσα από κέντρα διανομής.
Επιβολή μεταλλαγμένων τροφίμων και γενοσήμων φαρμάκων.
Μπορεί κάποια από τα παραπάνω να μην είναι κατανοητά για αυτό θα αναφέρουμε ένα παράδειγμα από το κάθε ένα.
1. Θα υποχρεωθούν όλοι οι πολίτες να προμηθευτούν ηλεκτρονική κάρτα διακυβέρνησης,γιατί χωρίς αυτή δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν σαν Πολίτες. Δηλαδή δεν θα μπορούν να κάνουν αγορές, να έχουν δικαίωμα εργασίας, να αποκτούν σπίτι, να ψηφίζουν, να δημιουργούν επιχείρηση κλπ.

2. Με την σταδιακή κατάργηση του κράτους, κάθε έγγραφο, πιστοποιητικό, άδεια γάμου, ακόμα και νομικές υπηρεσίες, άδειες οικοδομής, κλπ, θα γίνονται μέσα από ειδικές ηλεκτρονικές υπηρεσίες τύπου taxis net, οπότε δεν θα είναι απαραίτητες οι δημόσιες υπηρεσίες οπότε και οι υπάλληλοι δεν χρειάζονται.
3. Όλες οι μισθοδοσίες, επιχορηγήσεις, ασφαλιστικές εισφορές, επιδοτήσεις, πληρωμές, κλπ, θα γίνονται μέσω τραπεζών. Ακόμα και τα δικαιολογητικά και οι έλεγχοι θα πραγματοποιούνται από τις τράπεζες. Θα χρεώνονται παροχές και θα γίνεται αυθαίρετη παρακράτηση από λογαριασμούς.
4. Το κτηματολόγιο που δεν κατάφερε ποτέ η Ελλάδα να πραγματοποίησει έχει ήδη γίνει με προσέγγιση χιλιοστού, μέσω δορυφόρου, και μπορεί ανά πάσα στιγμή να εκτυπωθεί με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από μηχανικό κάθε επιφάνεια Γής. Όλη η ακίνητη περιουσία των ιδιωτών θα φορολογηθεί έτσι ώστε κάποια στιγμή θα ανήκει στις τράπεζες.
5. Θα καθορίζεται αμοιβή κλιμακωτή για την εργασία και την σύνταξη στο τέλος κάθε χρόνου για τον επόμενο ανάλογα με τα έσοδα της χώρας. Οι εργαζόμενοι δεν θα την εισπράττουν γιατί θα κατατίθεται σε λογαριασμό και δεν θα έχουν το δικαίωμα ανάληψης γιατί θα πληρώνονται οι υποχρεώσεις τους . Δεν θα μπορούν να έχουν χρήματα στα χέρια τους. Ότι περισσεύει από αμοιβές στο τέλος κάθε χρόνου θα παρακρατείται από το κράτος για χάρη του συνόλου και της ασφάλειας της χώρας.

6. Με τις επιδοτήσεις, ανεμογεννητριών, και φωτοβολταϊκών θα καταντήσει η χώρα ένας απέραντος σκουπιδότοπος που σκοπό έχει την αξιοποίηση και μόνο των υλικών της γερμανικής βιομηχανίας και όχι του ορυκτού πλούτου της χώρας.
7. Επιδοτούνται τα γενετικώς μεταλλαγμένα αγροτικά προϊόντα και καταστρέφονται τα αιωνόβια δένδρα της χώρας μας, όπως η ελιά, καρυδιά, κερασιά, κλπ.

Όλα τα παραπάνω θα συμβούν σύντομα στη χώρα μας ,και μάλιστα σε γνώση των πολιτικών μας οι οποίοι φαίνονται ανήμποροι να αντιδράσουν και επιλέγουν να είναι με τον ισχυρό από φόβο.
Ο κ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ σαν άριστος γνώστης του προγράμματος της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ έθεσε τα θεμέλια με το 2ο μνημόνιο ,και στην περίπτωση που τα μνημονιακά κόμματα κερδίσουν 181 έδρες οπότε θα “ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ” όλα τα παραπάνω, τότε η Ελλάδα θα αποτελεί την πρώτη χώρα στον κόσμο που θα κυβερνάται από την ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.
ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΘΑ ΕΠΙΒΛΗΘΟΥΝ ΔΙΑ ΡΟΠΑΛΟΥ ΑΠΟ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ!

Αναστάσιος Ηλιάδης
http://anti-ntp.net/

Τι εξομολογείται στην Espresso η Μπέμπα Μπλανς σχετικά με την Παναγία;

Ένα από τα πανάκριβα δώρα του γάμου της θα προσφέρει στην Παναγία η Μπέμπα Μπλανς, που τα τελευταία δύο χρόνια αντιμετώπισε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας και το ξεπέρασε με τη βοήθεια των γιατρών αλλά και της πίστης της.
Η θρυλική «ντίβα που έσερνε καράβια» αισθάνεται ευλογημένη που ξεπέρασε τον Γολγοθά της. Θέλοντας να ευχαριστήσει την Παναγία που «την έσωσε», θα εκπληρώσει το τάμα που είχε κάνει την εποχή που πέρναγε δύσκολες στιγμές στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» όπου νοσηλευόταν. Κι αυτό δεν είναι άλλο από ένα πανάκριβο και συλλεκτικό μαργαριταρένιο κολιέ, που το θεωρεί από τα πιο εντυπωσιακά κοσμήματα που είχε στη συλλογή της από την εποχή της μεγάλης δόξας, όταν… σφάζονταν παλικάρια στην ποδιά της ώς σήμερα.
«Εκτός από τη θεραπεία των γιατρών, ζήτησα και τη βοήθεια της Παναγίας. Τολμώ να πω ότι τέσσερις γιατροί με είχαν ξεγράψει… Η πίστη μου στη Μεγαλόχαρη είναι βαθιά και αυτό που της ζήτησα είναι να γίνω καλά, κάνοντας παράλληλα και ένα τάμα για την υγεία μου. Τώρα που έγινα καλά ήρθε η στιγμή να εκπληρώσω το τάμα μου…» εξομολογείται η ίδια στην «Espresso».
Η Μπέμπα Μπλανς είχε κάνει και στο παρελθόν τάμα στην Παναγία και το είχε αφιερώσει στην εικόνα της που βρίσκεται στην Τήνο. «Τότε είχα πάει έναν χρυσό δίσκο, ο οποίος μάλιστα για πολλά χρόνια βρισκόταν σε έναν χώρο δίπλα από την εκκλησία, στον οποίο υπήρχαν εκτεθειμένα πολλά τάματα. Τώρα το κολιέ δεν θα το πάω στην Παναγία της Τήνου, αλλά σε κάποιο μικρό εκκλησάκι και δεν θα σας πω πού είναι αυτό για να μη γίνει στόχος αυτών που λυμαίνονται τις εκκλησίες…», τονίζει η θρυλική τραγουδίστρια.
Να θυμίσουμε ότι τον Απρίλιο του 2009 η «ντίβα που έσερνε καράβια» (όπως την έχουν αποκαλέσει την εποχή της μεγάλης δόξας της) μπήκε στο νοσοκομείο για εξετάσεις και αμέσως διαπιστώώθηκε ότι έπασχε από καρκίνο του παχέος εντέρου. Η διάγνωση έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στα οικεία της πρόσωπα αλλά όχι όμως στην ίδια: «Θα πολεμήσω σαν παλικάρι! Πιστεύω στον Θεό και θα γίνω γρήγορα καλά. Από μικρή πολεμάω, δεν θα τα παρατήσω τώρα…» είχε δηλώσει τότε στην «Espresso».
Η αλήθεια είναι ότι είχε προσβληθεί πολύ σοβαρά από την αρρώστια, με αποτέλεσμα να χάσει περίπου είκοσι κιλά. Οπως είχαμε γράψει, νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», ακολουθώντας την κατάλληλη θεραπεία. Πριν από λίγο καιρό οι γιατροί της την ενημέρωσαν ότι «οι εξετάσεις της δεν δείχνουν τίποτα…» Μόλις το έμαθε πέταξε από τη χαρά της!
«Δόξα σοι ο Θεός» μονολόγησε και αμέσως ενημέρωσε τα αγαπημένα της πρόσωπα που τόσο καιρό αγωνιούσαν για την εξέλιξη της υγείας της. «Ο Γολγοθάς μου έλαβε τέλος!» μας δήλωσε με μεγάλη χαρά.
Χρυσή πλακέτα από τους φίλους του Καζαντζίδη
Η Μπέμπα Μπλανς θα τιμηθεί με χρυσή πλακέτα από τους φίλους του Στέλιου Καζαντζίδη. Η τραγουδίστρια, όπως λέει η ίδια, αισθάνεται πολύ συγκινημένη για τη «μεγάλη τιμή που της κάνουν οι φανατικοί θαυμαστές του θρυλικού λαϊκού τραγουδιστή».
Αυτή την περίοδο η Μπέμπα Μπλανς βρίσκεται σε συνεννόηση με τον πρόεδρο του «Συλλόγου Φιλων Καζαντζίδη Επαρχίας Ελασσόνας», Πέτρο Κωνσταντινίδη, για τη διοργάνωση της τιμητικής βραδιάς. «Εδώ και πολύ καιρό έχουν φιλοτεχνήσει μια χρυσή πλακέτα, αλλά και το πορτρέτο μου για να με τιμήσουν για την προσφορά μου στο τραγούδι. Λόγω όμως της αρρώστιας μου το ανέβαλλα διαρκώς, αλλά τώρα που αισθάνομαι καλά η βραδιά θα γίνει, και μάλιστα έχω πολύ κέφι γι’ αυτό…» εξομολογείται.
Τα μέλη του συγκεκριμένου συλλόγου επέλεξαν να την τιμήσουν γιατί ο αείμνηστος Στέλιος Καζαντζίδης μιλούσε με τα καλύτερα λόγια για εκείνη. «Ο Στέλιος με “πήγαινε” πολύ, κι αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι φανατικοί θαυμαστές του που αποτελούν τον Σύλλογο Φίλων Καζαντζίδη στην Ελασσόνα» μας λέει.
Η Μπέμπα Μπλανς εξομολογείται πως την περίοδο της ασθένειάς της είχε προτάσεις για να εμφανιστεί σε πίστες, αλλά το αρνήθηκε όχι μόνο γιατί δεν μπορούσε, αλλά και γιατί θα την ενδιέφερε περισσότερο να εμφανιστεί σε μια παράσταση. «Με ενδιαφέρουν πολύ οι θεατρικές σκηνές που παρουσιάζουν ιδιαίτερα έργα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως εγκαταλείπω το τραγούδι. Ολα είναι προς συζήτηση. Αλλά η αλήθεια πως στα κέντρα με ενοχλεί πολύ ο καπνός του τσιγάρου. Πάντως, δεν αποκλείεται στην τιμητική βραδιά του συλλόγου να τραγουδήσω κιόλας» συμπληρώνει.
ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΜΠΟΥΝΙΑΣ

πηγη ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ

Ὁ γέροντας Γαβριήλ γιά τήν ἀντίδραση τῶν χριστιανῶν, τό Corpus Christi καί τήν Πανυπεραγιότητα τοῦ Κυρίου (Β΄ μέρος συνέντευξης)

2^ο ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ  ΓΑΒΡΙΗΛ
ΕΔΩ ΤΟ Α΄ ΜΕΡΟΣ
(Γαβριήλ Μοναχός-Γέρων στό Ἱερό Κουτλουμουσιανό κελλί Ὁσίου Χριστοδούλου-Καρυές Ἁγίου Ὄρους)
Ἀκολουθεῖ ἀπομαγνητοφώνηση τῆς ὑπαγόρευσης ἀπό τόν Γέροντα Γαβριήλ ὑπέροχων ἐγκωμίων πρός τό Πρόσωπο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ μέ ἀφορμή τό βλάσφημο θεατρικό ἔργο CorpusChristi.
Τά παρακάτω καταπληκτικά καί πλήρη εὐωδίας Ἁγίου Πνεύματος ἐγκώμια πρός τό Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πού πλέκει ὁ Γέροντας Γαβριήλ, ἀποτελοῦν ἕνα ὑπερβαλλόντως συγκινητικό «ράπισμα» στούς ὑβριστές τοῦ Κυρίου!

• Ὁ Γέρων ἔδωσε εὐλογία νά διαιρεθοῦν σέ κομμάτια καί νά διαβάζονται καί  ὡς προσευχές.
• Τό ἐκπληκτικό ὅμως εἶναι, πώς ἔδωσε εὐλογία νά φωτοτυπηθοῦν καί νά δοθοῦν στούς συντελεστές τῆς ἐπαίσχυντης παράστασης Corpus-Christi, γιά νά δοῦν προφανῶς ποιό ἀνεκφράστως Ὑπερτέλειον καί Ὑπεράγαθον Πρόσωπο βλασφημοῦν καί ἐμπαίζουν!

Μιλᾶ ὁ Γέροντας Γαβριήλ:
«Πρέπει νά ἀγωνιστοῦμε ἐναντίον ὅλων αὐτῶν (ἐννοεῖ τούς βλάσφημους τῆς θεατρικῆς παράστασης, τούς ὀργανωτές καί συμμετέχοντες μέ ὁποιοδήποτε τρόπο στίς gayπαρελάσεις καί κάθε ἄλλον πού ἐμπαίζει τά Θεῖα), μέ ὅλες μας τίς δυνάμεις…αὐτά πού θ’ ἀκούσετε εἶναι πανωραῖα… καί νά θυσιάσουμε ἀκόμη καί τή ζωή μας. Ὡς μάρτυρας θά στεφανώσει ὁ Κύριός μας ὅλους αὐτούς πού ἀγωνίζονται (ἐναντίον) ὅλων αὐτῶν τῶν ἀντιχρίστων. Δέν πρέπει νά μένουμε ἀπαθεῖς καί ἀδιάφοροι.
Λέει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς:
Τρία εἶναι τά εἴδη τῆς ἀθεΐας:
Πρώτον, ὁ ἄθεος (πού λέει δέν ὑπάρχει Θεός),
δεύτερον, ὁ αἱρετικός καί
τρίτον, ὅταν ἡ πίστη κινδυνεύει κι ἐμεῖς ἀδιαφοροῦμε. Ὅπως στήν περίπτωση αὐτή, διακωμωδεῖται ὁ Κύριός μας κι ἐμεῖς δεν παίρνουμε μέρος· θά μᾶς κρίνει μαζί μέ τούς ἀθέους».


ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ
Ναζαρηνέ Ἰησοῦ, Θεαρχικώτατε τοῦ Θεοῦ Λόγε, Ζῶν καί Ἀθάνατε Λόγε τοῦ Θεοῦ καί Πατρός.
Κύριε Ἰησοῦ, Βρυθηνοέστατε Ραββί καί Πολυγνωμονέστατε Διδάσκαλε ὅλων τῶν αἰώνων καί τῶν ἐποχῶν.
Προαιώνιε τοῦ Θεοῦ Λόγε, Παναθωότατο Νήπιον τῆς Βηθλεέμ, Μόνε Ἀληθινέ Θεέ καί Μόνε Ἀληθινέ ὁμοῦ Ἄνθρωπε.
Θεοφόρε Ἄνθρωπε καί Σαρκοφόρε Θεέ, Πρωτότοκε τῶν νεκρῶν, Ὕπατε καί Ἄκρε Ἀρχιερεῦ, Θεῖε Λόγε τοῦ Ζῶντος Θεοῦ, Υἱέ Θεοῦ καί Υἱέ ἀνθρώπου, Θεάνθρωπε Κύριε Ἰησοῦ, Συναΐδιε Λόγε τοῦ Θεοῦ καί Πατρός, Θεέ ἐκ Θεοῦ καί Ὅμοιε πᾶσι τῷ γεγεννηκότι, Υἱέ τοῦ Θεοῦ Μονογενῆ, Νήπιον τῆς Βηθλεέμ, Παναθωότατον καί Πανασπιλώτατον.
Μοναδικέ Θεοῦ καί ἀνθρώπων Διαλλακτά καί Μεσίτα, Μοναδικέ καί Πανοικουμενικέ Σῶτερ καί Λυτρωτά, Μέγιστε καί Μοναδικέ Εἰρηνοποιέ καί Εἰρηνόδωρε Κύριε Ἰησοῦ, Τρισενδοξώτατε, Καταπαλαιστά τοῦ Ἅδου καί τοῦ θανάτου, Μοναδικέ Νικητά τοῦ θανάτου, ὅλων τῶν θανάτων εἰς ὅλους τούς κόσμους, Θέανδρε Κύριε Ἰησοῦ, Θνητόθνητε Θεέ, Ὑπέρτατε Κριτά τοῦ ἀνθρωπίνου γένους παντός, Μοναδικέ καί Ἀναντικατάστατε.
Σύ μόνος κατά φύσιν ἡ Αὐτοάγιος  Αὐτοαγιότης καί ἡ Πανακήρατος Πανακηρατότης εἶ, καί τούτων εἰς τό ἀπειροπλασίως ἀπειροπλάσιον ὑπερβαίνεις. Ἡ Μόνη Ἀπόλυτος καί Τελεία καί Μόνη Ὑπερτελής καί Αὐτοτελής ὑπεραγιότης, Μόνος Ἅγιος ἐν ἀπολύτῳ καί ἰδιαζούσῃ ἐννοίᾳ, ὁ Ὤν, ἡ πᾶσα Ἀρετή καί Τελειότης εἰς τόν Ὕψιστον καί πλέον κατά φαντασίαν πραγματοποιήσιμον βαθμόν. Μονώτατος κατ’ εἰδικόν καί ἐξαιρετικόν ὅλως τρόπον.
Πανυπεράγιος καί Ὑπερπάναγνος. Μόνος τήν τῆς ἁγιότητος ὑπερπληρότητα ἐν Σεαυτῷ φέρεις καί τοῦτον ὑπερφερόντως ὑπερφέρεις καί αὐτόχρημα αὐτή αὕτη ἡ Αὐτοκάθαρσις τυγχάνεις. Μόνος Πρύτανης τῆς ἀπορρητοτάτης Ἁγιότητος καί Μόνος Ταμίας τῆς ἀθεσφατοτάτης ἀκηρατότητος.
Ἀσυγκρίτως Ἅγιος καί ἀπαραβλήτως Ἄμωμος, ἀπαραθέτως Ἄσπιλος καί ἀπαραλληλίστως Ἀμόλυντος. Τό ἀπαραβλήτως ἄμεινον τῆς ἁγιότητος ὑπάρχεις καί τό ἀπαραθέτως μεῖζον τῆς ἠθικῆς καθαρότητος τυγχάνεις καί τούτων ἀπείροις μέτροις ὑπερβάλλεις.
Μόνος ἰδιαίτατα καί εἰς ὕψιστον βαθμόν Ἁγνός καί Σοῦ Μονωτάτου ἡ Ἠθική Ἀρτιότης, χρῆμα τι ἔστι πανθαυμαστότατον καί μεγαλειωδέστατον, μοναδικῶς καί κυρίως Ἄμωμος καί ἀποκλειστικῶς καί ὑπέρ ὄντως Ἄσπιλος.
Μόνος τήν ἐκ πάντων τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς Ἁγιότητα εἰς τήν πλήρη τελειότητα κατέχεις καί Μονώτατος τοῦ ἁμαρτάνειν οὐ γινώσκεις.
Οὐ κατά μετουσίαν καί μέθεξιν τήν ἄσπιλον ἀσπιλότητα κατέχεις, ἀλλά φύσει καί οὐσιωδῶς αὐτή αὕτη ἡ Ὑπεράσπιλος Ὑπερασπιλότης ὑπάρχεις. Μόνος ἐν Σεαυτῷ ἐγγενῶς τούς ἀπειροπλατεῖς καί ἀπειρομήκεις ὠκεανούς τοῦ ἀθώου περικλείεις καί αὐτόχρημᾳ καί Μονώτατος αὐτή αὕτη Ὑπεράμωμος Ὑπεραμωμότης αὐτοκαταφύσιν τυγχάνεις.
Οὐ καταχρηστικῶς καί κατά μετοχήν χάριτος Ἅγιος, οὐδέ τοιοῦτος ἐν σχετικῷ βαθμῷ, ἀλλά πανατρεκῶς ἀμεθέκτως καί ἀσχέτως Πανυπεράγιος. Πάσης ἐννοίας ἠθικῆς καθαρότητος ἀφάτως ὑπερίδρυσαι. Καί ἁπάσης ἰδέας πνευματικῆς ἀρτιότητος ἀπερινοήτως ὑπέρκεισαι.
Μόνος πλήρης πάσης ἁγιότητος οὐσιωδῶς ὑπάρχεις καί Μόνος ἐκτός καί ἐκεῖθεν ἁπάσης τοῦ ἁγιασμοῦ δεκτικότητος φυσικῶς τυγχάνεις. Μόνος ὑπό τόν οὐρανόν, Καθεαυτόν ὀντολογικῶς Ἅγιος ὑπάρχεις καί Μόνος οὐσιωμένως πᾶσαν τήν ἁγιότητα κατέχεις καί Μονώτατος ἡ Μοναδική Ἀρχή καί Γέννησις πάσης ἀρετῆς καί τελειότητος τυγχάνεις.
Μόνος φυσικῶς καί κατ’ οὐσίαν τό ἀπλήρωτον πλήρωμα τῆς ὑπερτάτης ἠθικῆς καθαρότητος ἐν Σεαυτῷ φορεῖς – κατέχεις καί Μονώτατος τούς Ἁγίους ἁγιάζεις. Τοῦ ὅλως ἄμωμου ἀμέτρως ἐπέκεινα καί τῷ πάντη ἀσπίλῳ ἀπείρως ὑπερέκεινα. Καί αὐτοῦ ἔτι τοῦ ἀπληρώτου πληρώματος τοῦ ἀκηράτου ἀπεριλήπτως κατεπέκεινα. Μόνος πανασπίλως Πανάσπιλος καί Μόνος παναμώμως Πανάμωμος καί Μονώτατος πανακηράτως Πανακήρατος. Καί τοῦτον ἀνεξιχνιάστοις ὅροις ὑπερτέρως Ὑπέρτερος. Το ἀμέτρως ἁγνόν καί τό ἀπείρως ἅγιον οὐ κατά λῆψιν καί μέθεξιν τήν παρ’ ἑτέρῳ τινός φέρεις, ἀλλ’ οἴκοθεν καί οὐσιωδῶς ταῦτα πλουτεῖς.
Σύ Μόνος κατά φύσιν ἡ Ὑπερτελής Ἁγιότης ὑπάρχεις  καί κατ’ οὐσίαν ἡ παντελής Ἠθική Ἀρτιότης τυγχάνεις. Καί οὐ κατά συμβεβηκός καί ἐκ δανείου τήν ὑπερπλήρη ὑπερπληρότητα τοῦ Ἀσπίλου ἐν Σεαυτῷ φέρεις. Τίνι παραβολῇ Σύ ἐν τῇ σφαῖρᾳ τῆς ἁγιότητος παραβληθήσῃ; ἤ τίνι ἐξομοιώσει ἐν τῷ πεδίῳ τῆς τελειότητος ἐξομοιωθήσῃ; Ὁ παντός ἀμώμου ὑπερέκεινα καί ἅπαντος ἀθώου κατεπέκεινα;
Μόνος οἴκοθεν τήν ἀβυσσοτάτην ἄβυσσον τοῦ παντελείου πλουτεῖς· καί Μόνος οὐσιωμένως τήν ἀχανεστάτην θάλασσαν τοῦ Παναμώμου κατέχεις καί Μονώτατος ἀναγκαίως Αὐτός οὗτος ὁ Ἀπειρότατος Βυθός τοῦ ὑπερασπίλου ὑπάρχεις. Σοί καί μόνῳ τό τῆς ἀπολύτου ἁγιότητος ἀξίωμα φυσικῶς ἔνεστι. Καί Σοί μόνῳ τό τῆς τελείας ἁγνότητος αὔχημα οὐσιωδῶς μέτεστι και Σοί Μονωτάτῳ τό τῆς πλήρους ἠθικῆς καθαρότητος Ὄνομα ἐγγενῶς πρόσεστι. Μόνος ἐν τῇ ἰδίᾳ Σου φύσῃ τό ἀμέτρως Ἄχραντον φορεῖς και Μόνος ἐν τῇ οἰκείᾳ Σου οὐσίᾳ τό ἀπείρως Ἄμωμον φέρεις καί Μονώτατος δι’ ὅλου ὅλην τήν τῆς ἁγνότητος τελειότητα παρά Σεαυτῷ κατέχεις. Καί τούτων ἀνεξερευνήτοις μέτροις ὑπερφέρεις.
Μόνος ἀφ’ Ἑαυτοῦ εἶ ἡ  Ἐνσάρκωσις τῆς ἁγιότητος καί ἡ Προσωποποίησις τῆς ἁγνότητος ὑπάρχεις καί αὐτόχρημᾳ αὐτή αὕτη ἡ τελειοτάτη ἠθική τελειότης τυγχάνεις. Ἐξ ἰδίας φύσεως Μόνος τήν πάντη ἀπερινοήτον ἁγιότητα ἔχεις. Καί Μόνος ἀφ’ Ἑαυτοῦ ἡ ἁπαντάπασι Ἠθική Καθαρότης ὑπάρχεις καί τοῖς δεκτικοῖς ἁγιότητος ἁγιάζειν ἰδιαίτατον προσόν Σου Μονωτάτου ἐστί.
Πάντα τά ὑπερφυῆ καί ὑπερθαύμαστα προσόντα Σου ὡς τό ὑπεράγιον καί πανάσπιλον, τό ὑπεράμωμον καί πανυπέραγνον φύσει κατέχεις. Καί εἰς ἀπείρως ἄπειρον μέτρον Οὐσιωμένος ταῦτα ἐν Σεαὐτῷ φέρεις καί οὐδέν ἐξ’ ὅσων ἔχεις ἐξ ἑτέρου τινός πλουτεῖς.

Τά ὑπεροχώτερα πνεύματα τῆς ἀνθρωπότητος, οἱ ὀρθολογισταί ὅλων τῶν αἰώνων καί ἐποχῶν, οἱ ἀρνητικοί κριτικοί  καί αὐτοί ἀκόμη οἱ πολέμιοι τοῦ Ἰησοῦ πού ἀρνήθηκαν τή Θεότητά Του, παραδέχθηκαν καί ὕμνησαν τήν ὅλως ἐξαίρετον περικαλλῆ, μοναδική, ἀνεπανάληπτον καί ἀσύγκριτον ἠθικήν ὡραιότητα τοῦ Ἰησοῦ.
Παραθέτουμε μερικά ἀποσπάσματα ἀπό τίς ρήσεις τους γιά τήν ἠθική φυσιογνωμία τοῦ Ἰησοῦ:
Ὁ Ἰησοῦς εἶναι ἠθικός χαρακτήρ ἐξαίρετος, ἀφθάστου περιοπῆς, ὁ Τελειότερος ἀπ’ ὅσους ποτέ εἶδαν οἱ ἄνθρωποι. Παρουσιάζει τό σπάνιον φαινόμενον ἠθικοῦ βίου, ὑπερβαίνοντος πᾶσαν ἐκτίμησιν. Εἶναι ἡ Ὑψίστη Ἠθική Φυσιογνωμία ὅλων τῶν αἰώνων καί τῶν ἐποχῶν. Ἡ Ἁγιοτέρα Μορφή τῆς ἀνθρωπίνης ἱστορίας, Μοναδική καί ἄνευ ἴσου τινός. Πάντη ἀπηλλαγμένη καί αὐτῶν ἔτι τῶν ἐλλείψεων καί σμικροτάτων ἠθικῶν κηλίδων. Ἀπολύτως Ἅγιος καί τελείως Ἀναμάρτητος. Οὐδέν τό ἐπίψογον καί ἠθικῶς ἐπίμεμπτον, κἄν τό ἐλαχιστότατον εὑρίσκεται ἐν τῇ Ἠθικῇ Μορφῇ τοῦ Ἰησοῦ.
Ὁ Τελειότερος καί ἠθικῶς Ὑπεροχώτερος μεταξύ τῶν Ἁγίων ὅλων τῶν αἰώνων καί τῶν ἐποχῶν˙ ἡ ἁγιότης τοῦ Ἰησοῦ, τελεία, ἀπόλυτος, ἀσύγκριτος καί ἀσυναγώνιστος, ἄνευ παραλληλισμῶν καί ἐκεῖθεν παραθέσεων· ἐλλείπουσιν ἐξ αὐτῆς παντελῶς καί αἱ ἐλαχιστόταται ἠθικαί κηλῖδαι.
Καθ’ ὅλον τόν βίο τοῦ Ἰησοῦ, ἐξαστράπτει ἐξαισίως τό ὑπέροχον κάλλος τῆς Ἠθικῆς Μορφῆς Αὐτοῦ, καθ’ ὑπερβολήν Ἁγνός καί ἀνεκφράστως Ἄσπιλος καί εἰς τό ἀκρότατον ἄκρον Ἄμωμος.
Ἡ ἠθική τελειότης τοῦ Ἰησοῦ ὑπερβαίνει ἀφαντάστως πᾶσαν περιγραφήν καί ὑπερβάλλει ἀμεθύτως πᾶσαν κατάληψιν καί ἐκφεύγει παντελῶς πᾶσαν παράστασιν. Ἔχει ἡ Ἠθική Φυσιογνωμία τοῦ Ἰησοῦ ἔκπαγλον λαμπρότητα καί οὐρανίαν ὡραιότητα, ἀσύγκριτον καί ἀπαραλλήλιστον – ἀπαράθετον. Πᾶσαι αἱ ἀρεταί ἐν τῇ Ἠθικῇ Φυσιογνωμίᾳ τοῦ Ἰησοῦ εἰς τήν κορυφήν τήν ὑψίστην ὑπέρ τήν ὁποίαν εἶναι ἀδύνατον νά ὑψωθῇ ἄλλος τις.
Ὁ Ναζαρηνός Ἰησοῦς εἶναι τό Παντέλειον Πρότυπον τῆς ἠθικῆς ὅλων τῶν λαῶν, πασῶν τῶν ὁμολογιῶν, πασῶν τῶν ἐποχῶν, πάντων τῶν βαθμῶν τοῦ πολιτισμοῦ καί ὅλων τῶν πνευματικῶν κατευθύνσεων˙ ἀπεδείχθη τό ἰδανικόν τῆς Ἐνσαρκωμένης Δικαιοσύνης καί Ἀρετῆς, τό Ὕψιστον Ἠθικόν  Πρότυπον, παρά τῷ Ὁποίῳ οὐδεμία διακρίνεται σκιά καί οὐδεμία συναντᾶται κηλίς. Εἶναι ἡ Ἐνσάρκωσις τῆς Ἠθικῆς Τελειότητος, ἡ Ἄσπιλος καί Ἁγνή καί Ἀμώμητος Ἐνσωμάτωσις τοῦ ἰδανικοῦ τῆς Ἠθικῆς. Ἅγιος ἐν ἀπολύτῳ καί ὑπερθετικῷ βαθμῷ, ὑπό ἰδιάζουσαν καί ἀποκλειστικήν ὅλως ἔννοιαν καί Εἷς καί Μόνος ὄντως καί παναληθῶς Ἁγνός, ὁ Ἰησοῦς εἶναι Φυσιογνωμία Ὑπεράνθρωπος, Μοναδική καί Ἀνεπανάληπτος, Καταπληκτική καί Πανθαύμαστος ἐν τῇ ροῇ τῶν αἰώνων, ἐν τῇ σφαῖρᾳ τῆς ἠθικῆς.
Ὁλόκληρος ἡ ἐπίγειος ζωή τοῦ Ἰησοῦ, εἶναι θαῦμα ἠθικόν πρώτης τάξεως, τοῦ ὁποίου ὄχι μόνον ὅμοιον, ἀλλ’ οὐδ’ ἀνάλογον πῶς καί πόρρωθεν πρός αὐτό προσεγγίζον, δέν δύναται νά ὁριστεῖ ἄλλο ἐν τῇ ἱστορίᾳ τῆς ἀνθρωπότητος. Ἠθική Μορφή ἀφράστου κάλλους καί ἀσυγκρίτου ὡραιότητος, πρός τήν ὁποίαν οὐδέν δύναται νά ἐξισωθεῖ˙ Ἅγιος ὅσον οὐδείς ἄλλος τῶν πρό καί τῶν μετ’ Αὐτόν, οἵτινες ἔζησαν ποτέ ἀνά πᾶν τό πρόσωπον τῆς γῆς.
Εἰς τάς δέλτους τῆς πανανθρωπίνης ἱστορίας, Ἁγιοτέρα Ἠθική Μορφή, Ἀρτιοτέρα, Ἐκλαμπροτέρα, Ἐκπαγλοτέρα, Περικαλλεστέρα, Ἀριπρεπεστέρα, ἀπό τήν Μορφήν τοῦ Ἰησοῦ δέν καταγράφεται. Ὁ Μόνος ὑπό τόν οὐρανόν Βιώσας, τελείως Ἀναμάρτητος καί τελείως Ἅγιος καί ἀπαντάπασι Ἀπηλλαγμένος παντός μολυσμοῦ καί πάσης κηλῖδος.
Ἡ ἀναμαρτησία τοῦ Ἰησοῦ ἄσχετος καί ἀπόλυτος, ἀποτελεῖ γεγονός μοναδικόν καί ἀνεπανάληπτον καί ἄνευ ἄλλου τινός ὁμοίου ἐν τῇ πανανθρωπίνῃ ἱστορίᾳ. Οὐδεμία ποτέ ἐνοχή ἐβάρυνε τήν ψυχήν τοῦ Ἰησοῦ καί οὐδεμία κηλίς ἐμόλυνε τήν ἠθικήν λευκότητα καί ὡραιότητα Αὐτοῦ, κἄν ἡ σμικροτάτη.
Μόνος ὁ Ναζαρηνός Ἰησοῦς ἐν μέσῳ τῶν ἀναριθμήτων ἀνθρωπίνων γενεῶν, τῶν ὑπό τῶν οὐρανῶν, διεκδικεῖ τήν φοβεράν ὀνομασίαν τοῦ Ἀναμάρτητου. Ὁ Ναζαρηνός Ἰησοῦς εἶναι τό Φῶς τό ἄνευ σκιᾶς, ἡ Ἀλήθεια ἡ ἄνευ πλάνης, ἡ Ἁγιότης ἡ ἄνευ μώμου τινός, ἡ Καθαρότης ἡ ἄνευ κηλῖδος, Κεκοσμημένος δι’ ὅλως, ἐξαιρέτου και ἐκτάκτου ἠθικῆς ὑπεροχῆς.
Ὁ Ἰδεώδης καί Ἀπαράμιλλος Ἄνθρωπος τοῦ Ὁποίου ἴσος δέν θά εὑρεθῇ. Ἡ ἠθική ὡραιότης τοῦ Ἰησοῦ πάντη ἀσύγκριτος καί ἀπαντάπασι ἀπαράθετος πρός οἱονδήποτε ἄλλον, ὅστις ἔζησε ποτέ ἐπί τοῦ πλανήτου ἡμῶν.
[Εἶπε ὁ] Μέγας Ναπολέων: ”Ὁ Ἰησοῦς οὐδέποτε συνέγραψε βιβλία κι ὅμως τά βιβλία πού γράφτηκαν γι’ Αὐτόν δέν τά χωροῦν ὅλες οἱ βιβλιοθῆκες τοῦ κόσμου. Ὁ Ἰησοῦς οὐδέποτε ἄνοιξε σχολεῖο κι ὅμως ὅλα τά σχολεῖα μαζί, δέ μποροῦν νά καυχηθοῦν καί νά ποῦν ὅτι ἔχουν περισσότερους μαθητές ἀπ’ Αὐτόν. Ὁ Ἰησοῦς οὐδέποτε ἄσκησε τό ἐπάγγελμα τοῦ ἰατροῦ κι ὅμως Αὐτός γιάτρεψε περισσότερες καρδιές ἀπ’ ὅσα σώματα γιάτρεψαν ὅλοι οἱ γιατροί μαζί. Ὁ Ἰησοῦς οὐδέποτε ὁδήγησε στρατούς κι ὅμως κανένας στρατηλάτης στόν κόσμο δέ μπορεῖ νά καυχηθεῖ ὅτι ἔχει περισσότερους ἐθελοντές ἀπ’ Αὐτόν. Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, ὁ Καῖσαρ, ὁ Ἀννίβας κατέκτησαν τόν κόσμο, φίλους ὅμως δέν εἶχαν. Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, ὁ Καῖσαρ, ὁ Καρλομάγνος κι ἐγώ ἱδρύσαμε Αὐτοκρατορίες. Ποῦ; Πάνω στή βία. Ὁ Χριστός ἵδρυσε τήν Αὐτοκρατορία Του πάνω στήν ἀγάπη”».
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν πολυσέβαστό μας Γέροντα Γαβριήλ Ἁγιορείτη γιά τήν συνέντευξη πού μᾶς παρεχώρησε καί τούς κόπους πού κατέβαλλε γιά τήν σύνταξη ὅλων τῶν ἀνωτέρω. Τόν παρακαλοῦμε νά εὔχεται γιά τήν σωτηρία ὅλων μας.
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης καί πνευματικά παιδιά.
ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ LORD JESUS CHRIST 3

Αποδοκιμασίες κατά της Ρεπούση σε παρουσίαση βιβλίου της στα Χανιά

Ένταση σημειώθηκε σε παρουσίαση βιβλίου της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ και καθηγήτριας ιστορίας στο ΑΠΘ, Μαρίας Ρεπούση στα Χανιά, όταν πολιτευτές και στελέχη των Ανεξάρτητων Ελλήνων, μαζί με πολίτες, διαμαρτυρήθηκαν έντονα.

Η παρουσίαση του βιβλίου «Τα Μαρασλειακά 1925-1297» έγινε στην αίθουσα του ΤΕΕ/ΤΔΚ και όλα ξεκίνησαν ομαλά, όμως στελέχη του κόμματος «Ανεξάρτητοι Έλληνες», μαζί με άλλους πολίτες που ήταν καθισμένοι στην αίθουσα, σηκώθηκαν και άρχισαν να «επιτίθενται» λεκτικά στην κυρία Ρεπούση φωνάζοντας για τις γνωστές αναφορές της σε άλλα βιβλία της ιστορίας, οι οποίες είχαν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και αμφισβητήσεων.

Μάλιστα από το πανδαιμόνιο που προκλήθηκε αποχώρησε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου..
Κρήτης, Κώστας Χουρδάκης ο οποίος επρόκειτο να παρουσιάσει το βιβλίο.

Τελικά, οι διαμαρτυρόμενοι έφυγαν και η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ μίλησε η ίδια για το βιβλίο της φανερά εκνευρισμένη από τα όσα έγιναν, ενώ σε δηλώσεις της στους δημοσιογράφους έκανε λόγο για «βαθιά αντιδημοκρατική συμπεριφορά». «Ο καθένας έχει τις δικές του απόψεις που πρέπει να μπορούν ελεύθερα να ακούγονται, αλλά αυτοί αντί να συμμετάσχουν στον διάλογο ήθελαν να τον εμποδίσουν» πρόσθεσε η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ.

Ὁ Ὅσιος Γεώργιος Καρσλίδης ὁ Ὁμολογητής ὁ ἐν Δράμα (1901-1959 + 4 Νοεβρίου)

hristospanagia1

VatopaidiFriend:Δημοσιεύουμε το πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Οσιολογιώτατου Μοναχού Μωϋσή Αγιορείτη για τον Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη.

Στο κείμενο του π. Μωυσή ο άγιος Γεώργιος αναφέρεται ως Γέροντας, γιατί δεν είχε γίνει ακόμη η κατάταξή του στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο μακάριος Γέροντας Γεώργιος καταγόμενος από τον Πόντο γνώρισε από πολύ νωρίς την ορφάνια και την μοναξιά. Μετά από διώξεις και φυλακίσεις από το άθεο καθεστώς της Γεωργίας, φθάνει στην Ελλάδα, όπου ζώντας ασκητικά και με θερμή πίστη, χαριτώνεται ο ταπεινός και άξιος λειτουργός του Υψίστου με χαρίσματα διακρίσεως, διοράσεως, προοράσεως και προφητείας.
Συμπληρώνονται εφέτος 46 έτη από την μακαρία εκδημία του αοιδίμου πατρός Γεωργίου, που γεννήθηκε στην Αργυρούπολη του Πόντου το 1901. Νωρίς ορφάνεψε και την ανατροφή του ανέλαβε η ευλαβής γιαγιά του. Μετά τον θάνατο της γιαγιάς του και της αδελφής του αναχωρεί με τον παππού του για το Ερζερούμ, την Θεοδοσιούπολη της Μεγάλης Αρμενίας. Ο θάνατος και του παπ πού του και η κακομεταχείριση του αδελφού του τον φέρνουν στα μέρη του Καυκάσου Μόνος, φτωχός, πονεμένος κι αναγκεμένος, συντροφευόμενος από αγίους σε όνειρα και οράματα, φθάνει στην Τυφλίδα της Γεωργίας και οδηγείται από τον εκεί επίσκοπο στην Ιερά Μονή της Ζωοδόχου Πηγής. Ενδύεται το τίμιο του μοναχού ένδυμα στην ηλικία μόλις των εννέα ετών. Θα το διατηρήσει επί μισό αιώνα.
Η κουρά του
Αγάπησε την άσκηση και την προσευχή από παιδί. Στις 20 Ιουλίου 1919 κείρεται μοναχός και από Αθανάσιος ονομάζεται Συμεών. Κατά την ώρα της κουράς του λέγεται πως οι καμπάνες σήμαιναν μόνες τους
Στην Μονή συνάντησε έναν θείο του επίσκοπο, που τον βοήθησε πνευματικά. Το άθεο καθεστώς της επανάστασης του 1917 δίωξε την Εκκλη σία, τον κλήρο και τον μοναχισμό. Μαζί με άλλους μοναχούς της μονής του φυλακίσθηκε σε μια ανήλια και υπόγεια φυλακή, απ΄ όπου περνούσαν υπόνομοι. Υπέμεινε μεγάλες και φρικτές κακουχίες με ελπίδα στον Θεό. Πολλοί αδελφοί του τελείωσαν μαρτυρικά τον βίο τους εκεί. Με την βοήθεια της Παναγίας γλύτωσε από βέβαιο θάνατο. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1925 χειροτονήθηκε ιερεύς κι ονομάσθηκε Γεώργιος. Λειτουργούσε στα γεωργιανά.
Σύντομα απέκτησε φήμη διακριτικού, διορατικού και προορατικού Γέροντος. Πολύς κόσμος ερχόταν από μακριά για να γνωρίσει και να συμβουλευθεί τον νεαρό ιερομόνα χο. Το 1923 από την Τυφλίδα μεταβαίνει στο Σουχούμ. Στις συχνές θείες λειτουργίες του μνημόνευε πολλά ονόματα. Στο κελλί του μελετούσε και προσευχόταν συνεχώς Η εγκράτεια, η άσκηση, η αγρυπνία και η νηστεία ήταν αδιάκοπες. Οι προφητείες του εκπληρώνονταν Όλοι τον πλησίαζαν ως άγιο. Το 1929 καταφέρνει να έλθει στην Ελλάδα.

Άφιξη στην Ελλάδα
Δοξάζει τον Θεό για την σωτηρία του. Ο Πόντος, η Γεωργία και η Ρωσία μένουν στην μνήμη του ως τόποι αγώνων, μαρτυρίων και θυσιών. Από την Θεσσαλονίκη, όπου φθάνει στις 19 Οκτωβρίου 1929, μεταβαί νει στην Κατερίνη και στα χωριά Αλώνια και Κούκκος, Μικρό Δάσος του Κιλκίς και τέλος το 1930 στην Σίψα της Δράμας. Οι κακουχίες της φυλακής της Γεωργίας τον είχαν αφήσει ημιπαράλυτο, πολύ αδύναμο και πολλές φορές δυσκολευόταν πολύ να περπατήσει, ώστε τον σήκωναν στα χέρια, για να μετακινηθεί.
Όλη η περιουσία του ήταν λίγα εκκλησιαστικά βιβλία στην γεωρ γιανή γλώσσα, ιερατικά άμφια, εικόνες και μέρος των λειψάνων της αδελφής του Άννας. Κόσμος πολύς αρχίζει να τον πλησιάζει για να βοηθηθεί. Ο φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάδελφος και φιλάνθρωπος πατήρ κάνει παρακλήσεις, εξομολογεί και νουθετεί. Το 1938 κτίζει το μοναστηράκι της Αναλήψεως. Εκεί θα λειτουργεί, θα εξομολογεί, θα κηρύττει, θα προλέγει, θα θαυματουργεί επί μία ολόκληρη εικοσαετία. Ο ναός και το κελλί του γίνονται κολυμβήθρα Σιλωάμ για σωματικές και ψυχικές ασθένειες πολλών.
Μεταβαίνει προσκυνητής στα Ιε ροσόλυμα και το Άγιον Όρος κι έχει συναντήσεις με ιερές μορφές, που τον πείθουν να μείνει εκεί που είναι, γιατί έχει μεγάλη ανάγκη ο πιστός λαός την παρουσία και την μαρτυρία του. Το 1941 κατά θαυμαστό τρόπο σώζεται από βέβαιο θάνατο από τους Βούλγαρους, που τον είχαν συλλάβει προς εκτέλεση. Όλη η ζωή του κυλά μέσα σ΄ ένα συνεχές θαύμα. Με την βοήθεια του αγίου Νικολάου θεραπεύεται, ώστε να μπορεί κάπως ν΄ αυτοσυντηρείται.
Πάντα λιτός, απλός, νηστευτής, άγρυπνος, φιλάσθενος και δεόμενος. Λιγομίλητος, προσεκτικός, αυστη ρός και σοβαρός. Σε μεγάλη ανάγκη επισκεπτόταν φτωχούς κι ασθενείς. Είχε βοηθηθεί ο ίδιος κι έτσι μπορούσε να βοηθήσει και τους άλλους.
Κατά την αγία προσκομιδή μνημόνευε χιλιάδες ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων. Μάλιστα σημείωνε ορισμένα και στο τέλος της θείας Λειτουργίας καλούσε ιδιαίτερα τους συγγενείς και τους έλεγε τα προβλήματα των ζώντων η των κοιμηθέντων και πως τέλειωσαν τον βίο τους. Καθαροί και αθώοι άνθρωποι τον έβλεπαν ως λειτουργό να μην πατά στήνγή.
Στις αναίμακτες θείες ιερουργίες ήταν φωτεινός, ειρηνικός και χαρού μενος. Συλλειτουργούσε με αγίους. «Σπάνια λειτουργώ μόνος μου», έλεγε ο Γέροντας Είχε ιδιαίτερη ευλάβεια στην Παναγία, στον Τίμιο Πρόδρομο και τον άγιο Γεώργιο! Πολλούς ασθενείς κι αναγκεμένους ανθρώπους τους έστελνε σε διάφορους αγίους και με την ευχή του γίνονταν καλά. Από ταπείνωση δεν ήθελε να τιμάται η αναξιότητά του, αλλά να δοξάζεται ο θεός από τους αγίους του. Τους αγίους ονόμαζε μουσαφίρηδες. Είχε την χάρη να βλέπει την ψυχική κατάσταση των εκκλησιαζομένων.
Ο Γέροντας ήταν αυστηρός τηρητής των Ιερών Καvώνων της Εκκλησίας. Δεν ήταν εύκολος σε ανεπίτρεπτες «οικονομίες». Γινόταν πιο αυστηρός στους αμετανόητους. Το λειτούργημα του Πνευματικού το είχε πολύ υψηλά και το είχε λάβει πολύ σοβαρά. Δεν ήθελε οπαδούς να τον κολακεύουν. Είχε πάντα μια διακριτική αυστηρότητα. Αποσκοπούσε συστηματικά στην ταπείνωση του εξομολογουμένου, στην αληθινή συντριβή και μετάνοια προς σωτη ρία ψυχών αθανάτων.

Κατά την κουρά του (1919) ονομάζεται Συμεών. Στην φωτογραφία το πιστοποιητικό της κουράς και της χειροτονείας του.

Ο χαρισματούχος ποιμένας
Η θερμή πίστη, η ασκητική βιοτή, η καθαρή ζωή χαρίτωσαν τον ταπεινό κι άξιο λειτουργό του Υψίστου με χαρίσματα διακρίσεως, διοράσεως, προοράσεως και προφητεί ας. Ο Θεός φώτιζε τον μακάριο Γέροντα έτσι που τα μακρινά και τα παρελθόντα να τα βλέπει ως πλησίον και παρόντα, όπως και άλλοτε τα μέλλοντα, καθώς διηγούνται με θαυμασμό πολλά πνευματικά του τέκνα. Μερικοί που αμφέβαλλαν για τα χαρίσματα του Γέροντα δεν αργούσαν, όταν τον γνώριζαν καλά, να διαπιστώσουν πως πράγματι ήταν αληθινός άνθρωπος του Θεού. Ο Γέροντας χρησιμοποιούσε τα χαρίσματα προς βοήθεια και σωτηρία των ψυχών κι όχι για να εκθέσει και ντροπιάσει ανθρώπους ή να καυχηθεί και να προβληθεί ο ίδιος. Με δάκρυα πολλά μιλούσε καθαρά για τα επερχόμενα δεινά· την κατοχή του 1940, την επιδρομή των Βουλγάρων, τον εμφύλιο πόλεμο. Διάβαζε τις καρδιές των ανθρώπων σαν ανοιχτό βιβλίο Για να διατηρείται στην ταπείνωση, μερικές φορές προσποιόταν μωρία, διά Χριστόν σαλότητα. Η αρετή θέλει πολύ κόπο για ν΄ αποκτηθεί και περισσή τέχνη για να διαφυλαχθεί.
Ο Γέροντας στο ποιμαντικό του έργο έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή στις γυναίκες, που λόγιο του πλούσιου συναισθηματικού τους κόσμου εύκολα υπερβάλλουν στις τιμές των άλλων. Ήταν διακριτικά αυστηρός μαζί τους. Έκρυβε όμως μια καρδιά με μεγάλη αγάπη για όλους. Η ελεημοσύνη του ήταν πάντοτε μυστική. Μόλις σκοτείνιαζε έστελνε κρυφά μ΄ έμπιστους δικούς του ανθρώπους αναγκαία τρόφιμα και ρούχα στα σπίτια των φτωχών. Παρηγορούσε τους πενθούντες και φρόντιζε προ σεκτικά τους νεκρούς. Αγαπούσε τα παιδιά, τα συμβούλευε στοργικά και τους μοίραζε απλόχερα δώρα. Έκρυβε πάντα τον εαυτό του και δεν ήθελε να φαίνεται και να τιμάται. Ο Γέροντας δεν ήθελε κανένας να φύγει από το μοναστήρι νηστικός. Μαγείρευε, φούρνιζε ψωμί και μοίραζε σε όλους ευλογία. Ήταν εργατικός, ακούραστος, ελεήμων και φιλάνθρωπος.
Οι πιστοί έτρεφαν για όλα αυτά σεβασμό και αγάπη στον Γέροντα. Δεχόταν την αγάπη των τέκνων του, αλλά δεν την προκαλούσε και δεν την επιθυμούσε. Ήταν ταπεινός κι αγα πούσε ιδιαίτερα να μιλά για την αγία ταπείνωση. Ζούσε τελικά σε μια ιερή μοναξιά. Οι πολλοί των ανθρώπων δεν τον κατανοούσαν και μερικοί μάλιστα τον παρεξηγούσαν. Λίγοι μπορούσαν να καταλάβουν καλά το βάθος της πνευματικότητος του.

Ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης (1901-1959),

Ο Όσιος ως λειτουργός το 1936.

Η κοίμησή του
Προείδε και προείπε επακριβώς το μακάριο τέλος του. Προετοιμα­σμένος από καιρό το ανέμενε με περισσότερη προσευχή δίνοντας τις τελευταίες συμβουλές στ΄ αγαπητά πνευματικά του τέκνα. Τρεις μέρες πριν τον θάνατο του τελέσθηκε το μυστήριο του ιερού ευχελαίου. Μετάλαβε των αχράντων μυστηρίων. Συγχώρεσε, ευλόγησε κι ευχήθηκε όλους. Κοιμήθηκε στις 4 Νεομβρίου 1959. Οι τελευταίες λέξεις που ακούσθηκαν από τα χείλη του ήταν: «Της ευσπλαγχνίας την πύλην άνοιξον, ευλογημένη Θεοτόκε».

Ο παλαιός ναός της Αναλήψεως με τα δύο κελλία του Οσίου.

Ένα ορφανεμένο, πενθηφόρο κι απαρηγόρητο πλήθος τον ακολούθησε στην τελευταία κατοικία του, πίσω από τον ιερό ναό της Αναλήψεως, όπου λειτουργούσε επί τριάντα περίπου χρόνια. Το πρόσωπο του ήταν ειρηνικό, ιλαρό και φωτεινό. Το νεκρό του σώμα ευλύγιστο, όπως των Αγιορειτών. Τα δύο κυπαρίσσια πλάι στον τάφο του λύγισαν σαν για να τον προσκυνήσουν, όπως είχε προείπει, και πολλά πουλιά συνάχθηκαν την ώρα της ταφής του, δίχως να φοβούνται τον πολύ κόσμο. Όλοι ήταν πλέον βέβαιοι ότι κηδεύεται και θάβεται ένας άγιος, ζήτησε να τον θάψουν με τα άμφιά του, τον σταυρό του και τα λειτουργικά του βιβλία που είχε από την Γεωργία.

Ο όσιος με πνευματικό του τέκνο.

Νεώτερα στοιχεία περί του μακαριστού Γέροντα
Η οσιακή μορφή του Γέροντα και μετά την μακάρια κοίμησή του συνεχίζει να μιλά στις καρδιές πολλών πιστών και μάλιστα με σημεία δυνατά, να παρηγορεί κι ενισχύει ψυχές διψώντων. Η ευλάβεια όλων, που φανερώνεται με διαφόρους τρόπους και με την διήγηση της ωφέλειας, που έλαβαν από την ανάγνωση της ευρύτατα κυκλοφορούσης βιογραφίας του, είναι η καλύτερη μαρτυρία της και μετά θάνατον μυστικής προσφοράς του. Όσοι τον επικαλούνται θερμά δεν απογοητεύονται εύκολα. Απλοί, φτωχοί και άσημοι, μοναχοί και λαϊκοί, αλλά συνήθως ευσεβείς και ταπεινοί άνθρωποι, όπως ο Γέροντας, είναι οι αναγνώστες του θαυμαστού βίου του, που συγκινεί και κατανύσσει. Η δίχως έμμονη εκζήτηση ονείρων, οραμάτων και θαυμάτων, αλλά η ειρηνική και ευφρόσυνη παρουσία αυτών στους επικαλουμένους το όνομά του φανερώνει την γνησιότητα και την αξία τους.

Ο νεοχειροτόνητος ιερομόναχος Γεώργιος Καρσλίδης (1925).

Η μοναχή Μαρία, από Μονή της Καλαμάτας, μετά την ανάγνωση του βίου του Γέροντα, πήρε ευλογία να επισκεφθεί το μοναστήρι του. Το ταξίδι ήταν πράγματι καθοδηγούμενο από τον Γέροντα, αφού όλα ευκολύνθηκαν κι έφτασε άνετα κι αίσια στο μοναστήρι. Στον ναό που δεν λιβάνιζαν αισθάνθηκε άρρητη ευωδία και στο δωμάτιο του ξενώνα που φιλοξενείτο είδε θαυμαστό φως, που της προκάλεσαν κατάνυξη και δέος για την ουράνια επίσκεψη και την εξαίσια υποδοχή στο μοναστήρι του. Η παρουσία του Γέροντα ήταν αισθητή στον ιερό χώρο. Προσκυνώντας στο τάφο του πείσθηκε πως είχε γνωρίσει ένα μεγάλο προστάτη στην ζωή της, ένα καινούργιο μεσίτη στον Θεό και πως η Μονή φυλάγει έναν πολύτιμο θησαυρό, γι΄ αυτό και νοερά κι΄ ευγνώμονα βρίσκεται εκεί, όπως και πολλές φιλομόναχες ψυχές.
Η μητέρα του κ. Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, κατοίκου Σίψας, τα χαράματα της 4ης Νοεμβρίου 1959 βγήκε στην αυλή του σπιτιού της για κάποια δουλειά και αντίκρυσε θέαμα εξαίσιο. Φωτεινή στήλη κατέ­βαινε από τον ουρανό και κατέληγε πίσω από το ιερό βήμα του ναού της Αναλήψεως στο μοναστήρι. Μπήκε συγκινημένη στο σπίτι και είπε στους δικούς της: «ο Γέροντας έφυγε για τον ουρανό».

Οι διώξεις της Εκκλησίας από το άθεο καθεστώς της επανάστασης του 1917 και οι φυλακίσεις, τον ανάγκασαν να ΄΄ερθει το 1929 στην Ελλάδα. Φωτογραφίζεται ως λαϊκός κατ΄ανάγκη στην ηλικία των 28 ετών κατά την αναχώρησή του από την Ρωσία.

Η κ. Αναστασία Τοκμακίδου διηγείται τα εξής: «Ήθελα να κάνω σαρανταλείτουργο για την μητέρα μου στο μοναστήρι, μετά τον θάνατο του Γέροντα. Το κάναμε τέσσερις οικογένειες μαζί, για να μας στοιχί­σει πιο φθηνά, γιατί τότε ήταν φτώ­χεια. Δώσαμε τα ονόματα και άρχισε το σαρανταλείτουργο. Στο τέλος πήγαμε όλες μαζί για να διαβάσουμε το κόλλυβο. Πήγαμε το βράδυ στον εσπερινό και μετά μείναμε στον ξενώνα του μοναστηριού. Στις 12 η ώρα, ενώ ήταν παντού ησυχία κι εγώ ακόμη δεν είχα κοιμηθεί, ακούω κουδουνάκια, όπως του θυμιατού και νόμιζα ότι ήταν αρνάκι που ήταν έξω. Το πρωΐ, όταν τελείωσε ή Θεία Λειτουργία, την ώρα που πίνα­με καφέ με την Γερόντισσα Άννα, την ρώτησα αν έχουν αρνάκι με κου­δουνάκια. και μου απάντησε: «Αρνάκι δεν έχουμε, αλλά ο Γέρο­ντας ήλθε να σας θυμιάσει».
Η Γερόντισσα Άννα (Μακκαβαίου) μοναχή της Μονής, όταν με καυτά δάκρυα προσευχόταν στον τάφο του Γέροντα, την ήμερα που η σημερινή ηγουμένη (σημείωση VatopaidiFriend: νυν ήδη μακαριστή Γερόντισσα Ακυλίνα) επρόκειτο να υποστεί σοβαρή χειρουργική επέμβαση (τον Νοέμβριο του 1973), άκουσε καθαρά την φωνή του Γέροντα από τον τάφο να της λέγει: «Μη φοβάσαι Γερόντισσα, θα γίνει καλά». Τότε ένιωσε μεγάλη παρηγο­ριά και χαρά γέμισε την ψυχή της.
Πράγματι ο ιατρός ομολόγησε μόνος του ότι ένιωθε κάποιον που του οδήγησε το χέρι στην κρίσιμη στιγμή και είπε καθώς έβγαινε από το χειρουργείο πως κάποιον άγγελο έχει αυτή η ψυχή.

Ο όσιος Γεώργιος λίγο πριν την αναχώρησή του από την Ρωσία.

Ο κ. Κουλιάρμος Παναγιώτης διηγείται για τον γιό του Θεόδωρο τα εξής: «Όταν γεννήθηκε το παιδί μας, το 1989, τα ματάκια του τσιμπλιάζανε και του πονούσαν, δεν μπορούσε καθόλου να τα ανοίξει και ούτε έβλεπε. Σκεπτόμασταν να του κάνουμε εγχείρηση, όπως μας είπε ο γιατρός. Μία μέρα μας έδωσε μια γειτόνισσα το βιβλίο του Γέρο­ντα και το διάβασα με λαχτάρα. Εκείνο το απόγευμα το παιδί, ενώ ήταν στο κρεβάτι του, άρχισε να κλαίει δυνατά και να τρίβει τα μάτια του. Μόλις πλησίασε η μητέρα του, είδε ότι τα μάτια του άνοιξαν, ήταν καθαρά και έβλεπε. Μετά από δύο χρόνια ήρθαμε να ευχαριστήσουμε τον Γέροντα στο μοναστήρι, Το παιδάκι που ήταν δύο ετών δεν έφευγε από τον τάφο του, και ενώ είχαμε πρόγραμμα να φύγουμε τις πρωϊνές ώρες, μείναμε μέχρι το απόγευμα. Το δε παιδάκι φώναζε συνέχεια «παπούλη» και φιλούσε το καλυμμαύχι του Γέροντα από την φωτογραφία και δεν μπορούσαμε να το απομακρύνουμε από τον τάφο».
Η ευλαβέστατη, απλή και χαρισματούχος μοναχή Άννα από το Δοξάτο Δράμας, πολλές φορές έχει επισκεφθεί το μοναστήρι και παρέ­μεινε σε αυτό επί αρκετές ημέρες. Ένα πρωινό στο τέλος του Όρθρου, που τελούνταν στον ναό της Αναλήψεως, έβλεπε μπροστά της τον Μακαριστό Γέροντα ολοζώντανο και, ενώ οι αδελφές την παρακινούσαν να προχωρήσει μετά την Γερόντισσα για να προσκυνήσει τις άγιες εικόνες, αυτή στεκόταν ακίνη­τη σαν αποσβολωμένη και απορούσε, πως την προτρέπουν να προσπεράσει τον Γέροντα.
Η κ. Ιλιάδα, σύζυγος του κ. Αλεξάνδρου Όσσα, παθολόγου ιατρού στην Δράμα, ο οποίος υπήρξε προσωπικός ιατρός του Γέροντα, μας διηγήθηκε ότι αρκετά χρόνια μετά την κοίμηση του Γέρο­ντα τον είδε στον ύπνο της ολοζώ­ντανο, ενδεδυμένο με βυσσινιά χρυ­σοκέντητη ιερατική στολή, να στέκε­ται έξω από την πόρτα του σπιτιού της. Από την λαχτάρα της πετάχτηκε πάνω κι έτρεξε, ζαλισμένη ακόμη από τον ύπνο, ν΄ ανοίξει την πόρτα, αλλά δεν ήταν κανείς. Είχε ξυπνήσει και ο σύζυγος της και την ρώτησε τί συνέβη. Ενώ του διηγιόταν το όνει­ρο με τον Γέροντα, αντελήφθησαν ότι στο καθιστικό, που τους χώριζε μια τζαμόπορτα, είχε ανάψει φωτιά, από το αναμμένο καντήλι. Καίγο­νταν τα ντουλάπια, οι εικόνες όμως δεν είχαν πάθει τίποτα. Την διάσωσή τους και του σπιτιού τους την θεώρησαν ως θαύμα του Γέροντα.
Ο κ. Σταύρος Πετρικεχαγιάς, που κατάγεται από το χωριό Καλό Αγρό Δράμας, βρίσκεται από το 1975 στην Πενσυλβάνια Αμερικής· διηγείται ότι τον βάπτισε ο Γέροντας και από μικρός θυμάται ότι τον δίδασκε πως πρέπει να είναι η ζωή του. Την άνοιξη του 2001, που ήλθε στην Ελλάδα, επισκέφθηκε την Μονή για να προσκυνήσει στον τάφο του νονού του, για τον οποίο έτρεφε μεγάλο σεβασμό, αγάπη και ευγνωμοσύνη, γιατί τρεις φορές τον έσωσε από βέβαιο θάνατο και πολ­λές φορές ένιωσε την προστασία τον και την θαυματουργική επέμβαση του στην ζωή του. Την πρώτη φορά· νέος ακόμη, κινδύνευσε να πνίγει στο ποτάμι και τον γλύτωσε ο αδελφός του, που παρουσιάστηκε ξαφνι­κά μπροστά του. μόλις επικαλέστηκε την βοήθεια του Γέροντα.

Ο όσιος Γεώργιος με την βαπτιστικιά του Αν. Τσολακίδου (7.2.1957).

Την δεύτερη φορά. όταν υπηρετούσε στο πολεμικό ναυτικό και επρόκειτο να πλεύσουν για την Ρόδο, ενώ είχαν επιβιβαστεί, την τελευταία στιγμή του άλλαξαν καράβι. Κατά τον πλου, το πρώτο καράβι βυθίστηκε και από τους 45 ναύτες οι 37 πνίγηκαν. Αυτήν την σωτηρία του πιστεύει ακράδαντα ότι την οφείλει στον πολυσέβαστο Γέροντα Γεώργιο, γιατί πάντοτε τον επεκαλείτο σε κάθε δύσκολη ενέργειά του.
Η τρίτη θαυμαστή επέμβαση του μακαριστού Γέροντα συνέβη στην Αμερική, όπου εργαζόταν κατά το έτος 1995 για την κατασκευή μεγά­λης δεξαμενής νερού. Βρισκόταν πάνω σε σκαλωσιά κι΄ έπεσαν και οι δύο κάτω στο έδαφος. Ο άλλος εργάτης έμεινε επί τόπου νεκρός. Ο κ. Σταύρος, καθώς έπεφτε με το κε­φάλι κάτω, ένιωσε κάποια στιγμή έναν να τον γυρίζει ορθό. Καθώς έπεφτε με τόση ορμή ανάμεσα στα σίδερα της σκαλωσιάς από τόσο ύψος, έτρεξαν οι συνάδελφοι του να τον βρουν κι αυτόν νεκρό. Προς μεγάλη τους έκπληξη και χαρά είδαν ότι ήταν ζωντανός. Τον μετέφεραν στο νοσοκομείο κι επί τρεις εβδομά­δες ήταν σε αφασία. Είχε πολλά κατάγματα και χρειάστηκαν σχεδόν δύο χρόνια για να αποκατασταθεί σχετικά η υγεία του. Την σωτηρία του απέδωσε στον Γέροντα. Ο αδελ­φός του μάλιστα ένα βράδυ μετά το ατύχημα είδε τον Γέροντα στον ύπνο του και του είπε: «Έγώ μόνο τον ίσιωσα, δεν πρόφτασα να τον κρατή­σω». Ο ίδιος ομολογεί ότι δεν ήταν αδυναμία του Γέροντα να τον κρα­τήσει, άλλά ότι ήταν ένα ράπισμα από τον Γέροντα η περαιτέρω ταλαι­πωρία του για να αλλάξουν πολλά πράγματα στην ζωή του. Ωστόσο του είχε μείνει κάποια δυσκολία στα γόνατα και στην μέση, ώστε δεν μπορούσε να γονατίσει καθόλου.
Το επόμενο έτος, Ιούνιος 1998, ήλθε στην Ελλάδα με σκοπό να ευχαριστήσει τον Γέροντα, γιατί πί­στευε ότι ήταν ο σωτήρας του. Μόλις αντίκρυσε τον τάφο του συγκινήθηκε κι αυθόρμητα γονάτισε για να τον ασπαστεί. Ήταν η πρώτη φορά που γονάτιζε μετά το ατύχημα. Σηκώθηκε τέλος με ευκολία, χωρίς να κρατηθεί από πουθενά.
Έκτοτε νοιώθει υγιέστατος, δίχως κανένα πρόβλημα.
Ο ίδιος κ. Σταύρος καταθέτει κάποια περιστατικά που είχε δει στο μοναστήρι όταν ζούσεο ο Γέροντας. Κατά την Θεία Μετάληψη αρνήθηκε μια φορά να κοινωνήσει μια κυρία. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο κ. Θεόδωρος Παυλίδης τον ρώτησε γιατί δεν την κοινώνησε και ο Γέροντας του είπε με πόνο: «είδα ένα σκυλί με ευαγγέλιο στο στόμα». Και εξήγησε: ορκίστηκε ψέματα στο δικαστήριο κι αδίκησε άνθρωπο». Κάποια άλλη φορά η θεία του ήλθε στο μαναστήρι να κοινωνήσει τα παιδιά της, ενώ τα άφησε να φάνε αυγά. Ο Γέροντας με το χάρισμά του το γνώριζε και με κανένα τρόπο δεν ήθελε να τα κοινωνήσει. Της είπε «τα τάϊσες αυγά και ήρθες να τα κοινωνήσεις;»

Ο τάφος του Οσίου (πριν την ανακομιδή των λειψάνων του), ο οποίος βρίσκεται στην Ιερά Μονή Αναλήψεως, Ταξιαρχών (Σίψα) Δράμας.

Δεν θα ήθελα όμως να κλείσω την παρούσα προσθήκη, δίχως να αναφερθώ σε ένα προσωπικό γεγονός. Όταν πολιός, σεβάσμιος, χαρισματούχος Αγιορείτης Γέροντας μελέτησε το βιβλίο -ας σημειωθεί ότι τον έχει εικονογραφήσει και τον τιμά από καιρό ως άγιο- και συναντηθήκαμε, με αγκάλιασε, με ασπάστηκε και μου είπε: «Μόνο για την βιογραφία που έγραψες του όσιου Γεωργίου Καρσλίδη συγχωρέθηκαν οι μισές αμαρτίες…». Τώρα που ο Γέροντας κοιμήθηκε μπορούμε να αναφέρουμε το όνομά του. Πρόκειται για τον πνευματοφόρο Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη.
Ο Γέροντας Γεώργιος σήμερα ζει στις καρδιές όλων ως άγιος και ο τάφος του αποτελεί προσκύνημα. Η ευχή του ας μας συνοδεύει όλες τις ημέρες της ζωής μας.
Πηγή: Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, π. Γεώργιος Καρσλίδης, ο προορατικός Γέροντας
Τεύχος 17ο, Περιοδικό Πεμπτουσία, σελ. 116-123, Απρίλιος – Ιούλιος 2005
Πηγή:

VatopaidiFriend

Αναδημοσίευση klision.blogspot.com

http://anavaseis.blogspot.com/2010/11

Πρόστιμο σε 5 εταιρίες για τα ενεργειακά βραχιόλια

ΑΠΟ ΤΗ Γ.Γ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ
Πρόστιμο σε 5 εταιρίες για τα ενεργειακά βραχιόλια

Πρόστιμα συνολικού ύψους 350.000 ευρώ σε πέντε εταιρείες για προώθηση και διάθεση προς πώληση ενεργειακών βραχιολιών με αναληθείς ισχυρισμούς, επέβαλε η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή.

Πρόκειται για βραχιόλια με διάφορες εμπορικές επωνυμίες (Power Balance, Bios Balance, Trymax, ENERGY BALANCE PERFORMANCE TECHNOLOGY, SB Super Balance κ.λπ.), τα οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εταιρειών, είναι προϊόντα ειδικής τεχνολογίας που χαρίζουν ισορροπία, ενέργεια, δύναμη, βοηθούν στην υγεία, αθλητικά προϊόντα τεχνολογίας για καλύτερες επιδόσεις, βελτιώνουν την ισορροπία, τη δύναμη και την ευελιξία του σώματος και βοηθούν στην καθημερινή, καλύτερη λειτουργία και απόδοση του οργανισμού του ανθρώπου.

Οι ισχυρισμοί αυτοί κρίθηκαν αναληθείς, επειδή οι εταιρείες δεν προσκόμισαν αποδεικτικά στοιχεία για την επαρκή επιστημονική τεκμηρίωσή τους. Επιπλέον, δεν διέθεταν αποδεικτικά στοιχεία βασισμένα σε μελέτες, σχετικά με βελτίωση των αθλητικών επιδόσεων από τη χρήση των προϊόντων αυτών.

Παραπλανητική, επίσης, κρίθηκε και η προώθηση ορισμένων από τα προϊόντα αυτά, σε περιοδικά και στις σχετικές ιστοσελίδες ηλεκτρονικών καταστημάτων πώλησής τους, μέσω δηλώσεων γνωστών αθλητών, που παροτρύνουν τους καταναλωτές να αγοράσουν προϊόντα, τα οφέλη των οποίων στερούνται επιστημονικής τεκμηρίωσης.

Η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, επίσης, απέστειλε επιστολή στον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο, προκειμένου να ενημερωθούν τα φαρμακεία όλης της χώρας για τα συγκεκριμένα προϊόντα και να προχωρήσουν άμεσα στην απομάκρυνση του προωθητικού υλικού με τους παραπλανητικούς ισχυρισμούς.

Οι εταιρείες στις οποίες επιβλήθηκαν τα πρόστιμα είναι:

1. Στην εταιρεία με την επωνυμία «4Q ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ -ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ - ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε.» χρηματικό πρόστιμο ύψους 105.000 Ευρώ.

2. Στην εταιρεία με την επωνυμία «Β.ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ & ΣΙΑ Ε.Ε.» χρηματικό πρόστιμο ύψους 105.000 Ευρώ.

3. Στην εταιρεία με την επωνυμία ΠΑΦΑΡΜ ΑΔΕΛΦΟΙ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία, χρηματικό πρόστιμο ύψους 65.000 Ευρώ.

4. Στην εταιρεία με την επωνυμία ΒΙΤΟΡΓΚΑΝ (VITORGAN) ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ - ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ - ΕΜΠΟΡΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΜΟΝΟΠΟΡΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ χρηματικό πρόστιμο ύψους 50.000 Ευρώ.

5. Στην εταιρεία με την επωνυμία JUMBO ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ χρηματικό πρόστιμο ύψους 25.000 Ευρώ.

Πηγή: Αθηναϊκό Πρακτορείο

Αναδημοσίευση από ΈΘΝΟΣ.GR:
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63733163

Πότε ὑπακούουμε στόν Ἐπίσκοπο

hristospanagia4

Του Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου

 

Ο Επίσκοπος πρέπει να υπακούη στο Ευαγγέλιο. Δι’ αυτό όταν χειροτονείται ο Επίσκοπος χειροτονείται κάτω από το Ευαγγέλιο και αυτό σημαίνει, όπως λέγουν οι Πατέρες, ότι ο λαός θα υπακούη εις τον Επίσκοπον υπό ένα όρο, ότι και ο Επίσκοπος θα υπακούη στο Ευαγγέλιο. Όταν όμως ο Επίσκοπος δεν υπακούη στο Ευαγγέλιο και δεν πράττη σύμφωνα με τους Ιερούς κανό­νας, τότε οι κληρικοί και ο λαός δεν είναι υποχρεωμένοι να υπακούουν στον Επίσκοπο. Στην περίπτωσι αντιφάσεως μεταξύ Ευαγγελίου και διδασκαλίας του Επισκό­που, οπότε δημιουργείται δίλημμα, είναι προτιμότερον να εφαρμόζεται το «πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις» (Πράξ. ε’ 29).Και τότε ηρωϊκοί κληρικοί και μο­ναχοί, ακόμη και απλοί λαϊκοί, εις περιπτώσεις που σι­γούν οι Επίσκοποι, σιγούν οι άμβωνες, τότε κάθε κληρι­κός και λαϊκός έχει το δικαίωμα και είναι υποχρεωμένος να είπη εκείνα τα οποία δεν τολμάει να είπη ο Επίσκο­πος είτε εκ δειλίας είτε υπό κοσμικού πνεύματος διαπνε­όμενος ή και εκ κακής αντιλήψεως. Και οσάκις εσίγησαν οι επίσημοι άμβωνες, τότε προέβαλαν την Ορθοδο­ξία απλοί και ταπεινοί μοναχοί και λαός, γυναίκες και άνδρες. Ας μη λησμονούμε δε, ότι η Ρουμανία απηλλάγη από τον Τσαουσέσκου με την συνδρομή ενός αφανούς κληρικού, ο όποιος άναψε την θρυαλλίδα της ελευθερίας και εσάρωσε το δικτατορικό και τυραννικό καθε­στώς του Τσαουσέσκου. Συνεπώς, ο κάθε κληρικός δεν είναι δούλος του προϊσταμένου του Μητροπολίτου, αλλ’ οφείλει να υπακούη εις τον Επίσκοπον υπό τον όρον ό­τι ο Επίσκοπος θα είναι πρωτοπόρος στους ιερούς αγώνας.

(Χριστιανική Σπίθα, Μάϊος 2007).

Γνώρισε το μεγαλείο της Ορθοδοξίας
Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη 

 

Τά μνημόσυνα καί ἡ ὡφέλειά τους.δ’ μέρος

hristospanagia4

 
 Δείτε εδώ :γ’ μέρος

Μαρτυρίες περί των ιερών Μνημοσύνων

Μαρτυρίες από την Ιερά Παράδοση 
3. Τα Δίπτυχα τις Εκκλησίας
ΟΙ προσευχές για τούς κεκοιμημένους είναι Αποστολική Παράδοσις και φαίνεται από τα Δίπτυχα της Εκκλησίας.
Τι είναι τα Δίπτυχα;
Είναι δύο σανίδια ενωμένα μεταξύ τους, όπως οι πλάκες πού είχε ο Μωυσής στις οποίες ήταν γραμμένος ο Δεκάλογος. Στα Δίπτυχα ήταν γραμμένα τα ονόματα των Ορθοδόξων. Σύμφωνα με την απόφαση τής Ε’ Οικουμενικής Συνόδου μετά τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων και δη μετά το «Άξιων έστιν», ή το «Επί σοί χαίρει Κεχαριτωμένη…» ο Διάκονος μνημόνευε τα ονόματα τα οποία ήταν γραμμένα στα Δίπτυχα. Αυτή η τάξις και σήμερα τηρείται στο Άγιο Όρος.
Τα Δίπτυχα ήσαν τριών ειδών: Δίπτυχα αγίων, Δίπτυχα των ζώντων και Δίπτυχα των κεκοιμημένων.
Τα δίπτυχα των αγίων υπάρχουν από την εποχή του Αγ. Διονυσίου του Αρεοπαγίτου.
Τα Δίπτυχα των κεκοιμημένων είναι και αυτά αρχαιότατα και αναφέρονται στην Θ. Λειτουργία τού ευαγγελιστού Μάρκου.
Στα Δίπτυχα των ζώντων ήσαν γραμμένοι οι Αρχιερείς και οι αυτοκράτορες και όσοι ήταν στα αξιώματα και στις εξουσίες, και προ πάντων όσοι βοήθησαν στην Εκκλησία εκείνη, και γενικά όλος ο λαός. Αυτά τα δίπτυχα έφυλάσσοντο με μεγάλη ακρίβεια στο Ιερό από τούς ιερουργούντες. Ή ακρίβεια αυτή τής διαφυλάξεως των Διπτύχων οφείλετο στο ότι από εδώ φαίνεται ότι έπρεπε οι Άγιοι τής Εκκλησίας να δοξάζονται ως Άγιοι, να μακαρίζονται οι Ορθόδοξοι ως Ορθόδοξοι, να καταδικάζονται οι αιρετικοί ως αποστάται, και να μνημονεύωνται «οι έν πίστει τελειωθέντες, ών ο Κύριος γινώσκει τά ονόματα».
Τις ευχές υπέρ των κεκοιμημένων και τις δεήσεις και συνεπώς τα μνημόσυνα, τα υποστηρίζει ή αδιαφιλονίκητη Αποστολική παράδοσις, από την οποία παραλάβαμε να ευχόμαστε στην Προσκομιδή των Τιμίων Δώρων υπέρ των κεκοιμημενων και να τοποθετούμε τις μερίδες τους ενώπιον τού Αγίου Άρτου, κοντά στις μερίδες των ζώντων και κατόπιν μερίδες ζώντων και κεκοιμημένων να τοποθετούνται στο Άγιο Ποτήριο, όπου το Πανάγιο Σώμα και Αίμα τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού θα επισπάση τον αγιασμό και την απολύτρωση, ενώ ό ιερεύς λέγει «Απόπλυνον Κύριε τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων σου τω Αιματι σου τω αγίω• πρεσβείαις της Θεοτόκου και πάντων σου των αγίων. Αμήν».
4. Ο Ομολογίες τις Εκκλησίας
Ομολογία Μητροφάνους Κριτοπούλου
Στην Ομολογία Μητροφάνους Κριτοπούλου Πατριάρχου Αλεξανδρείας αναφέρονται τα εξής πού αφορούν κυρίως το θέμα μας:
«Επενόησε η Εκκλησία τού Χριστού να προσφέρει ευχές και ικεσίες για τους κεκοιμημενους, ώστε με τις προσευχές αυτές πού αναπέμπει στον Θεό ή να απαλλάξουν τελείως από τα δεινά που τους κατέχουν, η να βρουν κάποια άνεση και παρηγοριά στην φυλακή πού βρίσκονται οι ψυχές τους. «Εύχόμεθα, λέγει, ονομαστικά για εκείνους πού έκοιμήθησαν, την πρώτη ημέρα, την τρίτη, την ενάτη, την εικοστή, την τεσσαρακοστή, κατόπιν μετά τρεις μήνες, μετά έξι μήνες, και τέλος μετά να χρόνο• και όσες φορές θέλουν να το κάνουν αυτό οι συγγενείς κείνου που έφυγε, δεν εμποδίζονται. Κάθε Σάββατο όμως όλου τού χρόνου αναφέρονται προσευχές από την Εκκλησία για όλους τούς νεκρούς πού κοιμήθηκαν με ευσέβεια. Και αυτό γίνεται σε όλους τούς ναούς. Και κάθε φορά πού προσφέρεται η θεία Λειτουργία, πάντοτε μνημονεύονται και αυτοί».
Ομολογία Πέτρου Μογίλα
Αναφέρονται τα εξής στην Ομολογία αυτή: «Μεταμελείας και ευεργεσίας καιρός ουκ εστί μετά την ενθένδε αποβιώσαν• από τα οποία λόγια γίνεται φανερών, πώς υστέρα από τον θάνατον •ή ψυχή δεν μπορεί να ελευθερωθεί ή να μετανοήσει και να κάμει τίποτες έργων οπού να λυτρωθεί από των δεσμών τού Άδου• μόνον αι Θείε Λειτουγίαι, αι προσευχαί και έλεημοσύναι όπου γίνονται δι’ αυτήν από τούς ζώντας, εκείνα την ώφελούσι πολλότατα και από τα δεσμά τού Άδου την ελευθερούσιν».
Ερμηνεύοντας το χωρίο Λουκά. 12,5• «Φοβήθητε τόν έξουσίαν έχοντα βαλείν εις την γεννάν» γράφει• «Ούκ είπε τον μετά το αποκτείναι βάλλοντα εις την γεενναν, αλλά εξουσιαν έχοντα βαλείν (δηλαδή, δεν είπε μετά τον θάνατο να την βάλη στη γέεννα, αλλά ότι μπορεί να την βάλη)• διότι δεν βιάζονται στη γέεννα οπωσδήποτε οι αμαρτωλοί πού πεθαίνουν, αλλά αυτό βρίσκεται στην εξουσία του Θεού• ώστε και ή συγχώρεσης βρίσκεται και αυτή στην εξουσία τού Θεού. Και αυτό το λέω για τις προσφορές και τις ελεημοσύνες πού γίνονται για τους κεκοιμημενους, οι οποίες ωφελούν πολύ και αυτούς ακόμη πού πέθαναν μέσα σε βαρεία αμαρτήματα. Διότι μετά τον Θάνατο δεν τις βάζει στην γέεννα τις ψυχές, αλλά έχει την εξουσία να τις βάλλει στη γέεννα. Ας μη σταματήσουμε λοιπόν εμείς να παρακαλούμε αυτόν που έχει την εξουσία να βάλη τις ψυχές στη γέεννα, αλλά δε χρησιμοποιεί αυτή την εξουσία, αλλά και μπορεί να συγχωρήσει».
Ομολογία Δοσθέον Πατριάρχου Iεροσολύμων
Το έτος 1672 έγινε στα Ιεροσόλυμα Τοπική Σύνοδος όπου συζητήθηκε και το Θέμα των μνημοσυνών. ‘Από εδώ μπορούμε να αντιληφθούμε και το μέγεθος τού ζητήματος, ότι δηλαδή δεν είναι μία απλή παρένθεσης μέσα στα Θέματα τής πίστεως, όταν μία Τοπική Σύνοδος αναγκάζεται να λαβή θέση έπ’ αυτού. Στην Ομολογία λοιπόν του Δοσιθέου, πατριάρχου Ιεροσολύμων, στο 18ο όρο αναφέρονται τα εξής: «Πιστεύουμε ότι οι ψυχές των κεκοιμημένων ευρίσκονται ή σε άνεση ή σε οδύνη, ανάλογα με τα έργα τα οποία ‘έκανε καθένας….» … « Ελευθερούσθαι δε δια της ακρας αγαθότατος διά τής δεήσεως των Ιερέων, αϊ ευποιών, α των απηχουμένων ένεκα οι έκαστου συγγενείς επιτελούσι, μεγάλα μάλιστα δυναμένης της αναίμακτου Θυσίας, ιδίως υπέρ των κεκοιμημένων συγγενών έκαστος και κοινώς υπέρ πάντων ‘ή Καθολική και Αποστολική οσημέραι ποιεί Εκκλησία». Εννοείται βεβαία ότι δεν γνωρίζουμε τον χρόνο τής απαλλαγής. Και συμπληρώνει: «‘Ότι γάρ γίνεται ελευθερία των τούτων από των δεινών και προ τής κοινής αναστάσεώς τε και κρίσεως έδαμεν και πιστεύομεν, πότε δε αγνοούμεν». Με απλά λόγια• «Το ότι αυτοί – ελευθερώνονται από τα δεσμά τους και πριν από την κοινή ανάσταση και κρίσι, το γνωρίζουμε και το Πιστεύουμε, πότε όμως το αγνοούμε. 


συνεχίζεται…
 
ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΣΥΝΟΔΙΑ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ
ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΣ

Ἀπάντηση τοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας Κοσμά στίς ἀνθελληνικές δηλώσεις τῆς Ρεπούση

Ἐν Ἱ. Πόλει Μεσολογγίου τῇ 31ῃ Ὀκτωβρίου 2012

Περί  Ἀνθελληνικῶν  Δηλώσεων  Ἀπάντηση

ΔΕΛΤΙΟΝ  ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Κοσμᾶς, προέβη στήν ἀκόλουθη Δήλωση:
« Ἔκπληκτοι μείναμε ἀπό τις ἀκατανόητες δηλώσεις τῆς κας Μαρίας Ρεπούση, Βουλευτοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου.
Δέν μποροῦμε νά τό πιστέψουμε! Μέ κατάπληξη προσπαθοῦμε, ἔστω νά διαβάσουμε, τήν ἀνθελληνική δήλωση: Νά καταργηθοῦν οἱ γιορτές Ἐξόδου τῆς Ἱερᾶς Πόλεως Μεσολογγίου.
Μά εἶναι δυνατόν; Μιλάει ἑλληνίδα ἤ κάποιος πού μᾶς ἦλθε ἀπό τήν ἀνατολή; Μιλάει ὑπεύθυνη ἑλληνίδα Βουλευτής πού ὑποτίθεται «ἀγωνίζεται», ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, γιά τά ἱερά καί τά ὅσια τῆς φυλῆς μας;
»Μᾶλλον δέν θά γνωρίζει τό Μεσολόγγι ἡ κα Βουλευτής, δέν θά πέρασε ἀπό τήν αἱματοβαμμένη Πύλη τοῦ Μεσολογγίου. Δέν θά προσκύνησε τόν ἱερό χῶρο τοῦ Κήπου τῶν Ἡρώων, δέν θά στάθηκε ποτέ ἐνώπιον τοῦ Τύμβου, ὅπου ἀναπαύονται τά ἱερά λείψανα τῶν μαρτύρων τῶν ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΩΝ.
»Ἀσφαλῶς δέν θά ἀντίκρυσε καί τίς ἡρωικές ντάπιες μέ τά σπασμένα κανόνια. Δέν γνωρίζει πού καί πώς ὁ ἐθνομάρτυς καί ἱερομάρτυς Ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσήφ, μέ τό ἅγιο ποτήριο στά χέρια ἐμψύχωνε καί κοινωνοῦσε τούς μελλοθανάτους πολεμάρχους. Δέν ἔχει ὑπ’ ὄψιν της ἡ κα Ρεπούση οὔτε τί εἶναι «Ἀνεμόμυλος», οὔτε τί εἶναι «Κλείσοβα» καί «Βασιλάδι». Καί γιά τήν ἡρωική ΕΞΟΔΟ πού ἴσως γνωρίζει κάτι ἀπό παραποιημένες ἱστορικές περιγραφές, δέν θά τίς ἔζησε, ὅπως τίς ζοῦν οἱ Μεσολογγίτες. Ἐμεῖς ζοῦμε στό Μεσολόγγι καί ἀγαποῦμε τό Μεσολόγγι. Ποτέ δέ θά λησμονήσουμε καί δέ θά προδώσουμε τήν γνησία καί ματωμένη ἱστορία καί ζωή τοῦ Μεσολογγίου.
    »Οἱ Ἑορτές τῆς Ἐξόδου  τῶν ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΩΝ δέν εἶναι «ἐθνικιστικά κίτς», οὔτε «στερεοτυπικές ἐκδηλώσεις». Εἶναι ζωντανές γιορτές εὐγνωμοσύνης καί τιμῆς ἀφ΄ ἑνός τῶν γενικῶν προμάχων καί μαρτυρικῶς πεσόντων πατέρων μας, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς πατρίδος καί τοῦ Μεσολογγίου τήν ἐλευθερία», ἀφ΄ ἑτέρου ἑορτές πού ἀναγεννοῦν, ἀναζωογονοῦν, ἐμψυχώνουν ὅλους μας καί ἰδιαιτέρως τά λεβέντικα νειάτα τῆς Αἰτωλοακαρνανίας καί μᾶς κάνουν νά νοιώθουμε περισσότερο ὀρθόδοξοι χριστιανοί καί γνήσιοι Ἕλληνες.
»Καλά θά κάνει ἡ κα Ρεπούση νά σταματήσει νά συνιστᾷ πλέον διαστρεβλώσεις καθώς καί τή λήθη τῆς γνήσιας ἑλληνικῆς ἱστορίας. Ὅσοι ἀμφισβητοῦν τήν ἱστορία, ἀμφισβητοῦν  τήν ἰθαγένειά τους.
»Ἡ ἱστορία γράφτηκε στό Μεσολόγγι μέ αἷμα καί θυσία. Δέν διαγράφεται μέ φληναφήματα ἀνιστόρητων καί ἀδαῶν. Ὁ Εὐριπίδης ὑπογραμμίζει «Ὄλβιος ἔστι ὅστις τῆς ἱστορίης ἔσχε μάθησιν», ὅποιος ξεχνᾶ τήν ἱστορία του εἶναι καταδικασμένος σε ἀφανισμό. Ἐδῶ εἶναι Μεσολόγγι, ἐδώ κατοικοῦν Μεσολογγίτες ἀπόγονοι ἡρώων καί μαρτύρων.
»Τά λόγια τῆς κας Ρεπούση δέν μᾶς ἐπηρεάζουν, εἶναι γραμμένα πάνω στό νερό. Ἄς ἀφήσει τό Μεσολόγγι νά λάμπει, νά φωτίζει, νά ἐμπνέει, νά ἀναζωπυρώνει τήν Ἑλλάδα καί ὅλο τόν κόσμο.
»Καί κάτι τελευταῖο. Παρακαλῶ τούς ἕλληνες πολιτικούς μας νά φροντίσουν νά ἀναπτερωθεῖ τό ὑγιές ἐθνικό φρόνημα καί ἡ γνήσια φιλοπατρία.  Ἡ ἀνυπαρξία αὐτῶν τῶν ἰδανικῶν ἔφερε τήν πατρίδα μας στό κατάντημα πού ζοῦμε.
† ὁ  Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Κοσμᾶς ».
Ἐκ  τοῦ  Γραφείου  Τύπου  καί  Ἐπικοινωνίας
τῆς  Ἱερᾶς  Μητροπόλεως 

http://anavaseis.blogspot.gr

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΟ «ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ»: «ΚΡΑΤΟΣ ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ» (VIDEO)

  Agioritikovima.gr

Γ. Σωφρόνιος: Η Ελλάδα μας  έπεσε στο χάος άσπλαχνων πολιτικών και ανεπαρκής δικαιοσύνης

Του Γιώργου Θεοχάρη

Γέροντας Σωφρόνιος ο Αγιορείτης, έζησε είκοσι ολόκληρα χρόνια στη σπηλιά της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην ερημική ''Μικρά Αγία Άννη'' του Αγίου Όρους. Ακολούθησε ιεραποστολή στο Κονγκό και σε άλλα μέρη του τρίτου κόσμου.

Τον συνάντησα στην Αθήνα, σε ένα διαμέρισμα που ζει φιλοξενούμενος, διότι ως ασκητής δεν έχει απολύτως τίποτα παρά μόνο το πετραχήλι του, όπως μου είπε κλείνοντας τη συνέντευξη.

Ο γέροντας Σωφρόνιος  μιλώντας στο «Αγιορείτικο Βήμα» βάλλει κατά πολιτικών, δικαιοσύνης και Εκκλησίας, τονίζοντας ότι ευθύνη για την σημερινή Ελλάδα έχουν αυτοί οι τρεις θεσμοί και εξηγεί τους λόγους.


«Αφήσαμε τον Χριστό μας και πιάσαμε τον Χρυσό μας. Να επιστρέψουμε στον Χριστό μας, να μετανοήσουμε», σημειώνει ο Αγιορείτης γέροντας.

Ὁ γέροντας Γαβριήλ γιά τή μετάνοια, τό Corpus Christi καί τούς πολιτικούς (Α΄ μέρος)

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ (Γαβριήλ Μοναχός-Γέρων στό Ἱερό Κουτλουμουσιανό κελλί Ὁσίου Χριστοδούλου-Καρυές Ἁγίου Ὄρους)

Ἡ ἐπίσκεψη στόν Γέροντα Γαβριήλ ἔγινε στή Θεσσαλονίκῃ τήν Τετάρτη 31-10-2012 στίς 9.30 π.μ.. Ἡ διάρκειά της ἦταν: 1:39:42. Παρευρέθησαν ὁ Γέροντας καί δύο πνευματικά παιδιά κάποιου ἄλλου Γέροντος ἐξ Ἁγίου Ὅρους, πού πῆραν τήν συνέντευξη.
Ὁ σκοπός τῆς ἐπίσκεψης, τήν ὁποία ἔδωσε εὐλογία ὁ Γέροντας Γαβριήλ νά ἠχογραφηθεῖ, ἦταν γιά νά καταγράψουμε τήν γνώμη του σχετικά μέ τά ἑξῆς φλέγοντα θέματα:
1. Τήν ἐπαίσχυντη παράσταση τοῦ Corpus-Christi καί
2. Τίς ἐπαίσχυντες παρελάσεις ὁμοφυλόφιλων στή Θεσσαλονίκη καί γενικά στή χώρα μας.
Στή συνέντευξη ὅμως ὁ Γέροντας, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, ἐπεκτάθηκε καί στά ἑξῆς ἐπίσης φλέγοντα ζητήματα:
1.      Μετάνοια
2.      Πολιτικοί καί πολιτική τῆς Ἑλλάδας
Στό ἑξῆς, μέ Γ. θά ἐννοοῦμε τόν Γέροντα, μέ Ε1 τήν πρώτη ἐπισκέπτρια καί μέ Ε2 τήν δεύτερη ἐπισκέπτρια.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Γ.: Λίγο τήν πόρτα…Ἐκεῖ παραπέρα βάλτε το λίγο ( τό μηχάνημα ἠχητικῆς ἐγγραφῆς ). Ναί.
«Εὔχομαι ὁλοψύχως, ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νά εἶναι μαζί μέ τήν Ἑλλάδα μας καί μαζί μέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα, σέ ὅλη τους τή ζωή καί σέ ὅλη τήν αἰωνιότητα.
Εὔχομαι πάλι ὁ Κύριος, νά καταπλουτίσει τήν Ἑλλάδα μας καί ὅλα τά ἔθνη τῆς γῆς, διά τῶν ὑλικῶν καί πνευματικῶν ἀγαθῶν Του. Εὔχομαι ἐπίσης νά χαρίσει στήν ἀνθρωπότητα εἰρήνη, ὁμόνοια καί μετάνοια καί νά φωτίσει τούς ἰσχυρούς τῆς γῆς νά κυβερνοῦν τούς λαούς αὐτῆς, θεαρέστως καί θεοφιλῶς. Νά πιστεύσουν πάντες οἱ ἄνθρωποι πού ζοῦνε ἐπί πᾶν τό πρόσωπον τῆς γῆς,  στόν Ἕναν καί Μόνον Ἀληθινό Θεό, πού εἶναι ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, ἀμήν.
Ὁ Κύριος σάν ἔθνος, μᾶς εὐλόγησε περισσότερο ἀπό ὅλα τά ἔθνη τῆς γῆς... Ἀπ’ ὅλες τίς γλῶσσες πού ὑπάρχουν στόν πλανήτη μας, ὁ Θεός τήν Ἑλληνική γλῶσσα διάλεξε γιά νά γραφοῦν τά Εὐαγγέλια. Μικρή εὐλογία εἶναι αὐτό; Οἱ μεγαλύτεροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι Ἕλληνες. Ἄν διαβάσουμε τά Συναξάρια, σέ κάθε γωνιά τῆς γῆς, θα δοῦμε ὅτι ὑπάρχουν Ἅγιοι καί Μάρτυρες. Μόνο ἡ Θεσσαλονίκη ἔχει 42 Ἁγίους. Μικρή εὐλογία εἶναι αὐτό;
Περιμένει ὁ Θεός τή μετάνοιά μας γιά νά μᾶς σώσει. Ὁ Θεός δέ θέλει πολέμους, δέ θέλει φτώχειες, δέ θέλει ἀρρώστειες, δέ μᾶς ἔκανε ὁ Θεός γιά νά ὑποφέρουμε καί νά πᾶμε καί στήν κόλαση. Ὁ Θεός μᾶς δημιούργησε, χωρίς νά μᾶς ρωτήσει. Δέν μᾶς σώζει ὅμως, ἄν δέ θέλουμε κι ἐμεῖς..Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας λένε ὅτι ἡ μετάνοια θά σώσει τήν Ἑλλαδίτσα μας καί ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Χωρίς μετάνοια, δέν θά σωθοῦμε. Θά πάθουμε ὅ,τι πάθαν οἱ Σοδομίτες καί Γομορρίτες. Κάηκαν ὅλοι καί σώθηκαν μόνον ὁ Λώτ κι οἱ δυό του κόρες. Θά πάθουμε ὅ,τι πάθαν οἱ Νωῑτες. Πνίγηκε σύμπαν τό ἀνθρώπινο γένος ἐπί Νῶε. Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε τό Νόμο Του γιά νά εἴμαστε κι ἐδῶ εὐτυχισμένοι καί νά πᾶμε καί στόν Παράδεισο. Ἄν ὁ ἄνθρωπος πάνω στόν πλανήτη τῆς γῆς ἐφήρμοζε μία ἐντολή τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ γῆ μας θά γινόταν αὐτόματα ἕνας ἐπίγειος Παράδεισος.
-Ποιά ἐντολή;
-Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.
Ἄν αὐτό συμβεῖ, τότε οἱ στρατοί σ’ ὅλον τόν κόσμο, θά καταργηθοῦν. Τά πολεμικά καί πυρηνικά ἐργοστάσια, θά κλείσουν. Οἱ Νομικές Σχολές, οἱ σωφρονιστικές φυλακές, τά Δικαστήρια κι οἱ δικηγόροι, δέν θά ἔχουν λόγους ὑπάρξεως. Οἱ ἀστυνομικοί θά ἀπολυθοῦν καί θά πᾶνε ὅλοι τους στά σπιτάκια τους. Αὐτοί πού κάνουν κλειδαριές κι ἀσφαλιστικά συστήματα, θά κλείσουν.
-Γιατί;
-Ἀφοῦ ἀγαπῶ τόν πλησίον μου ὅπως τόν ἑαυτό μου, θά πάω νά σκοτώσω τόν ἑαυτό μου; Θά κλέψω τόν ἑαυτό μου; Θά ἔχω τά χρήματά μου πεταμένα, ἔξω ἀπ’ τό σπίτι μου ἀνοιχτό. ( ἐννοεῖ ἀνοιχτά ).
Ὁ Θεός εἶναι πολύ λυπημένος μέ τούς Ἕλληνες, διότι Τόν ἀρνηθήκαμε. Καταργήσαμε τό Νόμο Του καί θεσπίσαμε, δικούς μας νόμους.
Κάποτε ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος σέ μιά μάχη, ἔπιασε ἕναν στρατιώτη πού κρυβόταν. Τρέχει καί τοῦ λέει:
-Πῶς σέ λένε;
-Ἀλέξανδρο μέ λένε.
Τοῦ λέει:
-Ἀλέξανδρο σέ λένε; Ἤ θ’ ἀλλάξεις διαγωγή ἤ θ’ ἀλλάξεις ὄνομα! Μέ βλέπεις ἐμένα στίς μάχες νά κρύβομαι;
Κι ἡ Ἑλληνική Βουλή, ἤ πρέπει ν’ ἀλλάξει διαγωγή ἤ πρέπει ν’ ἀλλάξει ὄνομα. Μ’ αὐτά πού ἔκανε, δέν τῆς ἀρμόζει νά λέγεται Βουλή. Ἐκεῖνο τό ὄνομα πού τῆς ἀρμόζει νά λέγεται, εἶναι δεόντως καί πρεπόντως ἄβουλη κι ἀσύνετη κι ἀπερίσκεπτη. Γιατί κατήργησε τό Νόμο τοῦ Θεοῦ καί ψήφισε δικούς της νόμους.
Ὁ Θεός λέει στό Δεκάλογο: «οὐ φονεύσεις». Οἱ Ἕλληνες Βουλευτές λένε: «κάτω ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ, σκοτῶστε». Νομιμοποίησαν τίς ἐκτρώσεις. Δέν εἶναι ἀλήθεια αὐτό; Μήπως τούς συκοφαντοῦμε;
Ὁ Θεός λέει: «οὐ μοιχεύσεις». Αὐτοί λέν: «κάτω ὁ Νόμος τοῦ Θεοῦ». Νομιμοποίησαν τίς μοιχεῖες, τίς πορνεῖες, τήν ὁμοφυλοφιλία, τήν καύση τῶν νεκρῶν, τόν πολιτικό γάμο, βγάζουν τά Θρησκευτικά ἀπ’ τά σχολεῖα, πετοῦν τόν Σταυρό ἀπ’ τή σημαῖα, τίς εἰκόνες ἀπ’ τίς δημόσιες ὑπηρεσίες, θέλουν ν’ ἀναβιώσουν τόν δωδακαθεϊσμό καί τόσα ἄλλα…
Ἐνδιαφέρονται οἱ Ἕλληνες Βουλευτές γιά τήν Ἑλλάδα μας; Θέλουν τήν πρόοδό τους; Ὑποστηρίζουν τά Χριστιανικά μας ἰδεώδη; Εἶναι Ἐθνοπατέρες κι Ἐθνοσωτῆρες; Ἤ εἶναι ἐθνοολετῆρες καί ἐθνοκαταστροφεῖς; Μ’ αὐτό πού κάνουν καί θεσπίζουν, ἀποδεικνύουν ὅτι δέν πιστεύουν στόν Θεό, σέ ἀόρατο κόσμο, στήν ἀθανασία τῆς ψυχῆς, στήν κόλαση, στόν Παράδεισο, στή Μέλλουσα Κρίση κι ἀνταπόδοση. Ὅλ’ αὐτά τά θεωροῦν πλάνες ἐπικίνδυνες καί ὄπιον τοῦ λαοῦ.
Ἄν δέν μετανοήσουν, οὔτε ἡ κόλαση θά τούς δεχθεῖ. Ὁ Θεός θά κάνει εἰδική κόλαση γιά νά τούς βάλει. Καί μέ τά πολιτικά τους ἀξιώματα, θά κοσμοῦν τά βαθύτερα καί φριχτώτερα μέρη τῆς κολάσεως!
Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἔλεγε ὅτι:
-Ὁ πολιτικάντης σκέφτεται τίς ἑπόμενες ἐκλογές. Ὁ πολιτικός σκέφτεται τίς ἑπόμενες γενεές.
-Οἱ πολιτικοί μας σήμερα, σκέπτονται τίς ἑπόμενες γενεές;
Ὁ Καποδίστριας, ὁ Κουμουνδοῦρος, ὁ Τρικούπης, ὁ Πλαστῆρας, ζοῦσαν γιά τήν Ἑλλάδα καί δέν ζοῦσαν ἀπ’ τήν Ἑλλάδα.
-Σήμερα οἱ βουλευτές μας ζοῦν γιά τήν Ἑλλάδα;
Πολλοί ἀντίχριστοι διαμέσου τῶν αἰώνων, πολέμησαν τόν Ἀρχηγό τῆς Πίστεώς μας, λυσσωδῶς.
Κανένας ὅμως ἀπ’ αὐτούς τούς ἀντιχρίστους, δέν τόλμησε νά προσβάλλει τήν ἠθική ὑπόσταση τοῦ Κυρίου μας. Οἱ ἀντίχριστοι τοῦ αἰῶνος μας, προσβάλλουν τήν ἠθική ὑπόσταση τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Πίστεώς μας καί παρουσιάζουν, συγνώμην πού τό λέω, τόν Κύριό μας ὡς ἀνήθικο, ἁμαρτωλό, πόρνο, ὁμοφυλόφιλο, ὡς διεστραμμένο κι ἀνισόρροπο, ὡς τεμπέλη κι ἀχαΐρευτο. Ὅτι ξεστράτισε τήν Ἁγία Μαρία τήν Μαγδαληνή μικρό κοριτσάκι κι ἔκανε ἔρωτα μαζί της κι ὅτι ἤθελε νά κάνει μαζί της ἕνα παιδί, πού τό ὀνόμασε Παράκλητο. Αἶσχος! Καί ντροπή! Βαπτισμένοι Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι, νά λένε καί νά πιστεύουν αὐτά, γιά τόν Κύριό μας. Ξεπερνοῦν στή διαστροφή κι αὐτόν τόν ἴδιο τόν Σατανᾶ!
Στό τέλος τῆς συνέντευξης:
Γ.: Νά πεῖτε μετάνοια στόν Γέροντα, χαρήκαμε πού σᾶς εἴδαμε. Αὐτά ( τό ὑπαγορευμένο κείμενο πού ἀκολουθεῖ ), μπορεῖ καί σάν προσευχή νά λέει κανείς.
Ε1.: Πάτερ, νά σᾶς ρωτήσω λίγο…
Γ.: Ναί.
Ε1.: Στήν Ἁγία Γραφή, λέει ὅτι οἱ ἄνθρωποι, οἱ Χριστιανοί, οἱ Πιστοί τοῦ Χριστοῦ, καλό εἶναι νά ἀποφεύγουμε τά δικαστήρια. Νά μονιάζουμε μέ τόν ἀντίδικο καί νά μήν καταφεύγουμε ἐκεῖ. Στήν περίπτωση ὅμως πού βλασφημεῖται ὁ Κύριος, ὅπως τώρα σ’ αὐτήν ( μέ τό Corpus-Christi ) καί στίς παρελάσεις…
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: τῶν ὁμοφυλόφιλων καί στά θεατρικά…
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: Εἶναι εὐλογημένο;
Γ.: Ναί, λέει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος: «ράπισον τόν βλάσφημο»!
Ε1.: Ἀ, λοιπόν, ἐπομένως καί ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεφαφείμ ὁ ὁποῖος, παληκαρίσια ὑπέβαλλε μήνυση κατά τῆς ἐπαίσχυντης παράστασης…
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: Εἶναι εὐλογημένο;
Γ.: Ναί, ναί, ναί. Μόνο γιά ἰδικές μας ὑποχρεώσεις νά μήν πᾶμε στά δικαστήρια.
Ε1.: Εἶναι εὐάρεστο στό Θεό αὐτό πού ἔκανε ἑπομένως καί…
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: …καί πρέπει νά τόν μιμηθοῦμε. Κι ἐμεῖς ὅλοι δέν πρέπει νά κάνουμε μία συλλογική μήνυση;
Γ.: Ναί, ναί, ναί.
Ε1.: Καί στό θέατρο πού φιλοξενεῖ αὐτήν τήν ἀσέλγεια;
Γ.: Ναί, ναί, πρέπει ν’ ἀγωνιστοῦμε. Καί τά γράψαμε καί μπροστά. Ἀκοῦστε το, ὅταν ὅμως ἐμεῖς ἀδικούμαστε, καλύτερα νά μᾶς ἀδικοῦν, παρά νά πᾶμε στά Δικαστήρια.
Ε1.: Ναί, ναί,  τώρα ὅμως εἶναι γιά τόν Κύριο.
Γ.: Ναί, ἄλλο αὐτό, αὐτό ναί. Πρέπει νά ἀγωνιστοῦμε. Θά σᾶς πῶ…ὅταν ἐμεῖς ἀδικούμαστε. Θά σᾶς πῶ δυό γεγονότα, νά ξέρετε. Ἔζησε στά Κατουνάκια στό Ἅγιον Ὅρος, ὁ πατήρ Ἐφραίμ, ἕνας. Ἕνας γείτονάς του εἶχε Ἐκκλησία. Πῆγε σ’ ἕναν, ἔκανε Ἐκκλησία. Πῆγε σ’ ἕναν, λέει:
-Πόσο θέλεις νά μοῦ κάνεις τό τέμπλο;
Τοῦ λέει ἐκεῖνος:
-Θέλω 15 λίρες.
Πῆγε σ’ ἕναν ἄλλο.
-Πόσο θέλεις;
-12.
Πῆγε σ’ αὐτόν τόν Πατέρα Ἐφραίμ. Δέν τόν ρώτησε, τοῦ λέει:
-Νά μοῦ κάνεις τό τέμπλο.
Τό έφτιαξε. Τό τέμπλο ὅμως δέν εἶναι εὔκολη δουλειά, θέλει καιρό, τέχνη, αὐτά…Κι ἀφοῦ τελείωσε ὁ ἄνθρωπος, πάει καί τοῦ δίνει δυό λίρες, ποσό εὐτελέστατο γιά τή δουλειά πού ἔκανε. Καί τοῦ λέει:
-Πάτερ, εἶναι καλά;
Λέει:
-Καλά εἶναι.
Ἔφυγε. Πάει ὁ ὑποτακτικός στόν Γέροντα.
-Γέροντα σέ κορόιδεψε. Τόσον καιρό δούλεψες, 2 λίρες;
Καί λέει ὁ Γέροντας.
-Παιδί μου, ἄφησε νά’ χουμε κάτι καί γιά τήν ἄλλη τήν ζωή. Ἄμα τά πάρουμε ἐδῶ δηλαδή, τί θά ἔχουμε ἐκεῖ;
Πέρασαν χρόνια, κοιμήθηκε ὁ Γέροντας. Ἕνα βράδυ τόν εἶδε ὁ ὑποτακτικός στόν ὕπνο. Ἧταν σ’ ἕνα ὄμορφο μέρος, εἶχε κάτι ὄμορφα σπιτάκια κι ἕνα μικρό σπιτάκι πάρα πολύ ὡραῖο. Κι ἔπειτα λέει:
-Αὐτό τό μικρό σπιτάκι;
-Αὐτό παιδί μου, εἶναι ἀπό ἐκεῖνα τά χρήματα ἀπό τό τέμπλο. Δέν θά τά πάρουμε ἐδῶ, θά μᾶς τά δώσει ὁ Θεός.
Ἄλλη περίπτωση.
Δύο φιλονικοῦσαν γιά ἕνα τμῆμα γῆς καί πῆγαν σέ ἕναν σοφό Γέροντα νά τούς λύσει τή διαφορά.
Κι ὁ Γέροντας τούς πῆρε καί πῆγαν στό ἀμφισβητούμενο τμῆμα. Κι ὁ ἕνας ἔλεγε:
-Αὐτό εἶναι δικό μου.
Ὁ ἄλλος:
-Δικό μου.
Ὁ Γέροντας γονάτισε στή γῆ. Κι ὅταν σηκώθηκε τούς λέει:
-Ρώτησα τή γῆ.
Καί τοῦ λένε αὐτοί:
-Τί σοῦ εἶπε;
Καί τούς λέει:
-Μοῦ εἶπε ὅτι ἐσεῖς ἀνήκετε σ’ αὐτήν κι ὄχι αὐτή σέ σᾶς.
Φοβερό δέν εἶναι;
Ὅταν ὅμως προσβάλλεται ὁ Κύριος, πρέπει καί στά Δικαστήρια νά πᾶμε, νά διαμαρτυρηθοῦμε.
Ε1.: Δόξα τῷ Θεῷ!
Γ.: Λοιπόν, νά πᾶτε στό καλό.
Ε1.: Πάτερ εὐχαριστοῦμε πάρα πολύ.