Σάββατο 22 Αυγούστου 2020
κ. Μητσοτάκη ποῦ εἶναι ἡ μάσκα ἡ δική σας καί τῆς παρέας σας;
Μαρία, Ἐκπαιδευτικός
Βροχή τά πρόστιμα τῶν 150 εὐρώ στά ἑκατομμύρια ἁπλῶν Ἑλλήνων πολιτῶν γιά «παραβίαση» μή χρήσης μάσκας καί χιλιάδες εὐρώ ἕως καί 10.000 γιά συνωστισμό, παραβίαση ἀποστάσεων καί ὡραρίων λειτουργίας σέ κέντρα διασκέδασης!
Κανένα πρόστιμο γιά τούς ἡγέτες μας καί τίς παρεοῦλες τους, οὔτε γιά μή χρήση μάσκας, οὔτε γιά συνωστιμό καί τήν δική τους διασκέδαση!
Ὁ κ. Μητσοτάκης ἐθεάθη νά ἀπολαμβάνει μέ τήν συνωστιμένη παρέα του σέ τουριστικό σκάφος θαλάσσια βόλτα στά Σφακιά καί ὅλοι ἀμασκοφόρητοι.
Ὅταν ὁ ἀνώτερος πολιτικός ἡγέτης τῆς Πατρίδας μας καταπατᾶ (καί δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά βεβαίως, οὔτε ὁ μόνος ἀπό τούς ἡγέτες μας…) τούς νόμους πού ὁ ἴδιος ἐπιβάλλει σέ ὅλους τούς ὑπόλοιπους πολίτες-πληβείους, κάθε νοήμων ἄνθρωπος συμπεραίνει δύο πράγματα ταυτόχρονα:
Πρῶτον:
ἡ μάσκα εἶναι κοροϊδία, κάτι πού γνωρίζουν πολύ καλά οἱ ἡγέτες μας καθώς πλειάδα ἐπιστημονικῶν μελετῶν ἔχουν ἀποδείξει τήν ἀνεπάρκεια καί τήν μή ἀποτελεσματικότητά τους στήν προστασία ἀπό μετάδοση ἰῶν καί τῆς ἁπλῆς γρίππης,
καί δεύτερον:
ἡ ὑποκρισία τους ἐγείρει σοβαρά ἐρωτηματικά κι ἐνισχύει τίς ὑποψίες γιά σενάρια ἐξόντωσης τῆς ἀνθρωπότητας σέ διάφορα ἐπίπεδα: ὑγείας-μείωσης πληθυσμοῦ, οἰκονομικά, ψυχολογικά, πνευματικά καί σέ ὅ,τι ἄλλο ἔχουν προσκυνήσει τήν Νέα Τάξη Πραγμάτων.
Ἡ μέθοδος τοῦ σαλαμιοῦ στήν Ὀρθοδοξία μας ἐν καιρῷ κοροϊδοϊοῦ! (καί βίντεο)
Μαρία, Ἐκπαιδευτικός
Οἱ ἀντίχριστοι ἡγέτες τῆς Μασονίας ἤ τῆς ἀθεΐας τῆς Νέας Τάξης καί καλά ἐκπαιδευμένοι στά νεοεποχίτικα ἐπικοινωνιακά τρύκ χειραγώγησης καί ὑποταγῆς, ἐδῶ καί μῆνες, δηλαδή ἐν καιρῷ κορονοϊοῦ-κοροϊδοϊοῦ, χρησιμοποιοῦν μέ μεγάλη ἐπιτυχία καί ἀπάτη εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας μας τήν μέθοδο τοῦ σαλαμιοῦ, μία ἀντιχριστιανική κι ἀντιλαϊκή μέθοδο τήν ὁποία πολύ εὔστοχα ἔχει ἀναφέρει σέ κήρυγμά του καί ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος.
Δηλαδή, προκειμένου νά μήν ξεσηκώσουν τίς μαζικές ἀντιδράσεις καί τήν καθολική ἀνυπακοή τῶν πιστῶν, εἰσβάλλουν στά χωράφια τῆς Ἐκκλησίας χωρίς νά προβαίνουν κατ' εὐθείαν σέ δραστικές ἀντορθόδοξες ἐνέργειες ἀφανισμοῦ της, ἀλλά ἀλλοιώνοντας καί διώκοντας τήν Ὀρθοδοξία μας μέ μασκαρεμένες ὑποσκελίζουσες δόσεις καί γιά "λογικοφανεῖς" αἰτίες ὅπως ἡ ὑγεία... τήν ὁποία ποιός τολμᾶ νά τήν ἀπομυθοποιήσει ἤ εὔκολα νά τήν θυσιάσει στόν βωμό τῆς ἀγάπης του πρός τόν Θεό, μετά ἀπό τόση ἐθνική καί παγκόσμια πλύση ἐγκεφάλου περί «πανδημίας», θανατικῶν καί σπορᾶς ἰοτρομοφοβίας ἀπό τά καλοπληρωμένα παπαγαλάκια τῶν Μ.Μ.Ε.!
Ἀλλά, ὅπως κόβεται τό σαλάμι ἀπό κάποιον ἐπιτήδειο κόφτη σέ πολύ λεπτές φέτες κι ἔτσι δέν μπορεῖ νά καταλάβει κάποιος εὔκολα καί γιά ἀρκετό χρονικό διάστημα ὅτι αὐτό σώνεται σιγά σιγά καί μεθοδικά κι ὅταν τό ἀντιληφθεῖ θά εἶναι πιά ἀργά καί θά πεινάσει, ἔτσι γίνεται καί τώρα μέ τήν Ὀρθοδοξία μας.
Μᾶς ἀφαιροῦν λεπτές φέτες ἀπό τήν λατρευτική ζωή μας κι αὐτόματα ἀπό τήν Ὀρθόδοξη σωτηριολογία, ὥστε ὅταν μία μέρα ξυπνήσουμε καί καταλάβουμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἔγινε ἐμπαιγμός στά χέρια ἄχριστων καί σωρεία βλασφημιῶν καί ἡ λατρευτική ζωή μας ἕνα πεδίο πολέμου, θά εἶναι πιά ἀργά καί θά εἴμαστε ἤδη ὑπό διωγμόν κι ἐπισήμως!
Η κοίμηση του π. Νικόλαου Κουμεντάκη (Μάτι Αττικής). Μία πρώτη αναφορά στη μορφή του
Ο Ιερομόναχος π. Νικόλαος Κουμεντάκης, σημάδεψε αναμφίβολα την πνευματική ζωή τής Ανατολικής Αττικής, με επίκεντρο το Μάτι, κατά τα τελευταία τουλάχιστον 50 χρόνια. Γεννηθείς το 1921 στο Ρέθυμνο, ήταν το 12ο παιδί τού Ιερέως Χαραλάμπους και της πρεσβυτέρας Ευαγγελίας. Μετά από 46 χρόνια ιεραποστολικής εκδοτικής δράσης, μαζί και με τον νυν Αρχ. Αλβανίας Αναστάσιο Γιαννουλάτο, χειροτονήθηκε Ιερέας όντας ο 77ος κρίκος μίας μακράς αδιάσπαστης ιερατικής αλυσίδας Κρητών λευιτών, της οποίας τα ίχνη ξεκινούν από το 1475 στο Σπήλι Ρεθύμνου!
Αφού
υπηρέτησε τον Άγιο Γεώργιο Καρίκη, και την Ελευθερώτρια Κεφαλαρίου,
τοποθετήθηκε εφημέριος στο Μάτι Αττικής το 1971 στο εκκλησάκι τής
Κοιμήσεως τής Θεοτόκου στο Μάτι. Όταν αποφάσισε, θεία εμπνεύσει, να
χτίσει νέο μεγαλύτερο Ναό τής Παναγίας στο Μάτι -κάτι που είχε
«κακοφανεί» σε διάφορους συντοπίτες μας ως… υπερβολικό για το μικρό
Μάτι- ο π. Νικόλαος έλεγε ότι στο τέλος, το Μάτι θα αποδειχθεί μεγάλο
και ο Ναός μικρός. Ό,τι του είχε πει δηλαδή κι ο μεγάλος Άγιος τής
εποχής μας, Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, όταν τον είχε επισκεφτεί στον
Ωρωπό τη δεκαετία του 1970. Του λόγου το ασφαλές, φάνηκε από νωρίς.
Αμέσως μετά την αποπεράτωση τού νέου κατάλευκου Ιερού Ναού τής Κοιμήσεως
τής Θεοτόκου, χαρακτηριστικό στολίδι τής ευρύτερης περιοχής, τον οποίο
επισκέπτονταν Κυριακές και γιορτές οικογένειες από όλη την Αττική.
Ο αθλητής του πνεύματος Γέροντας Νικόλαος Κουμεντάτης
Ο αθλητής του πνεύματος
Γέροντας Νικόλαος Κουμεντάτης,
πνευματικός απλανέστατος
και κτίτορας Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μάτι Αττικής
«Έως θανάτου αγώνισαι περί της αληθείας» (Σοφ. Σειρ. 4, 28) μας προτρέπει ο Σοφός Σειραχίδης. Ο Θεός μας θέλει αγωνιστές και μας στέλνει σεμνούς προπονητές, σεμνούς αλείπτες, για να μας κατευθύνουν στον καλόν αγώνα της προόδου, της αρετής, της εγγίσεως Του. Αθλητής του σταδίου στα νεανικά του χρόνια, ο ήδη μετά των αριστέων του πνεύματος συναγαλλόμενος, Γέροντας Νικόλαος Κουμεντάτης, αγωνίσθηκε νόμιμα, γι’ αυτό και μπορεί να επαναλαμβάνει τα παύλεια λόγια: «Τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι, την πίστιν τετήρηκα, τον δρόμον τετέλεκα» (Β΄ Τιμ. δ΄ 7). Η ουρανοδρόμος πορεία του έφθασε στο τέλος της. Η Μετάσταση της Θεοτόκου μας έφερε και την μεταδημότευση του Γέροντος Νικολάου για την Άνω Πόλη, για την γειτονιά των Αγγέλων. Απεδήμησε προς «Ον ηγάπησε παιδιόθεν», προς τον γλυκύτατό μας Ιησού, προ τον οποίο οδήγησε χιλιάδες ψυχές και του Οποίου την πτωχεία επεπόθησε. Ήταν πνευματικός με ανοικτή πάντοτε την πόρτα της καρδιάς και του παράπλευρου του Ναού της Κοιμήσεως στο Μάτι κελλιού του, που ανέπαυε κάθε ένα απελπισμένο για τις πτώσεις του. Ήταν και κτίτορας του Ναού αυτού της Παναγίας μας, η οποία τον κάλεσε κοντά της την ημέρα της εορτής των κτιτορικών της.
Ο Γέροντας Νικόλαος Κουμεντάτης ως αθλητής του πνεύματος είχε χαρίσματα άπειρα.
Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020
Οι αληθινοί Χριστιανοί δεν φοβούνται. Φοβάται αυτός που βρίσκεται μακριά από Τον Ιησού Χριστό
Η δειλία είναι νηπιακή συμπεριφορά μιας ψυχής πού εγήρασε στην κενοδοξία. Η δειλία είναι απομάκρυνσις της πίστεως, με την ιδέα ότι αναμένονται απροσδόκητα κακά.
Ο φόβος είναι κίνδυνος που προμελετάται. Ή διαφορετικά, ο φόβος είναι μία έντρομη καρδιακή αίσθησις, πού συγκλονίζεται και αγωνιά από αναμονή απροβλέπτων συμφορών. Ο φόβος είναι μία στέρησις της εσωτερικής πληροφορίας. Η υπερήφανη ψυχή είναι δούλη της δειλίας∙ έχοντας πεποίθησι στον εαυτόν της και όχι στον Θεόν, φοβείται τους κρότους των κτισμάτων και τις σκιές.
Όσοι πενθούν και όσοι καταπονούνται χωρίς να υπολογίζουν κόπους και πόνους, δεν αποκτούν δειλία. Πολλές φορές όσοι υποκύπτουν στην δειλία χάνουν το μυαλό τους. Και είναι φυσικό αυτό, διότι είναι δίκαιος Εκείνος πού εγκαταλείπει τους υπερηφάνους, ώστε και οι υπόλοιποι να μάθωμε να μη υψηλοφρονούμε.
Όλοι όσοι φοβούνται είναι κενόδοξοι, αλλ΄ όμως όλοι όσοι δεν φοβούνται δεν σημαίνει ότι είναι ταπεινόφρονες, αφού και οι λησταί και οι τυμβωρύχοι δεν υποκύπτουν εύκολα στην δειλία.
Σε όποιους τόπους συνηθίζεις να φοβήσαι, μη διστάζης να πηγαίνης, όταν ακόμη δεν έχη ξημερώσει. Εάν δείξεις κάποια χαλαρότητα στο σημείο αυτό, τότε θα γηράση μαζί σου το νηπιακό και αξιογέλαστο τούτο πάθος. Ενώ βαδίζεις προς τα εκεί οπλίζου με την προσευχή. Μόλις φθάσης σ΄ εκείνους τους τόπους, ανύψωσε τα χέρια σου. Με το όνομα του Ιησού μάστιζε τους εχθρούς, διότι δεν υπάρχει ούτε στον ουρανό ούτε στην γη ισχυρότερο όπλο. Αφού απαλλαγής από την αρρώστεια αυτή, ας ανυμνήσης τον Λυτρωτή σου∙ διότι εάν τον ευγνωμονής, θα σε σκεπάζη παντοτινά.
Ποτέ δεν μπορείς διά μιας να γεμίσης την κοιλία. Παρόμοια βέβαια δεν μπορείς διά μιας να νικήσης την δειλία. Όταν έχωμε πολύ πένθος, θα υποχωρήση πιο γρήγορα∙ όταν όμως αυτό μας λείπη, θα παραμένουμε συνεχώς δειλοί. «Έφριξάν μου τρίχες και σάρκες» είπε ο Ελιφάζ (Ιώβ δ΄ 15), περιγράφοντας την πανουργία τούτου του δαίμονος.
Άλλωτε εδειλίασε πρώτα η ψυχή και άλλοτε το σώμα, και εν συνεχεία μεταβίβασε το ένα στο άλλο το πάθος. Αν συμβή να φοβηθή το σώμα, χωρίς όμως να εισδύση ο άκαιρος φόβος στην ψυχή, ευρισκόμεθα πλησίον στην θεραπεία. Όταν δε όλα τα δυσάρεστα και απροσδόκητα τα δεχώμεθα πρόθυμα, με συντριμμένη καρδιά, τότε ελευθερωθήκαμε πραγματικά από την δειλία.
Δεν ενισχύει τους δαίμονας εναντίον μας το σκότος και η ερημία των τόπων, αλλά η ακαρπία της ψυχής μας. Μερικές φορές όμως πρόκειται για οικονομική παίδευσι εκ μέρους του Θεού.
Εκείνος που έγινε δούλος του Κυρίου, θα φοβηθή μόνο τον ιδικό του Δεσπότη. Και εκείνος πού δεν φοβείται ακόμη Αυτόν, φοβείται πολλές φορές την σκιά του.
Όταν πλησιάση αοράτως ένα πονηρό πνεύμα, φοβείται το σώμα. Όταν όμως πλησιάση κάποιος Άγγελος, αγάλλεται η ψυχή των ταπεινών. Γι΄αυτό, μόλις από την ενέργεια αυτή αντιληφθούμε την παρουσία του, ας τρέξουμε γρήγορα στην προσευχή, διότι ήλθε να προσευχηθή μαζί μας ο αγαθός μας φύλαξ.
Όποιος ενίκησε την δειλία, είναι φανερό ότι ανέθεσε στον Θεόν και την ζωή και την ψυχή του.
πηγή: www.pentapostagma.gr
Παράπονα στο Θεό (Υπέροχο δίδαγμα)
Είχε αφήσει στο δρόμο χήρες και ορφανά, είχε δανείσει σε φτωχούς με βαρύ τόκο, είχε ξεγελάσει άλλους πουλώντας τους σκάρτα εμπορεύματα, είχε πει ψέμματα, μόνο και μόνο για να κερδίσει λεφτά.
Στην πόλη του κανένας δεν τον συμπαθούσε. και μολονότι πάσχιζε να πνίξει τη φωνή της συνείδησής του, έρχονταν στιγμές, που οι αδικίες του τον τάραζαν και του έκοβαν τον ύπνο. Και έφτασε μια εποχή που τίποτα πια δεν τον ευχαριστούσε, ούτε τα εκλεκτά φαγιά, ούτε τα ακριβά ρούχα, ούτε οι διασκεδάσεις. τα δάκρυα και οι κατάρες των ανθρώπων που είχε αδικήσει, δεν τον άφηναν να ησυχάσει. Τον έτρωγαν οι τύψεις, τον έπνιγε η θύμηση των ανομημάτων του. Μη ξέροντας, λοιπόν, τι να κάμει, για να δώσει τέλος στο μαρτύριο του, αποφάσισε να ζητήσει τη συμβουλή ενός σοφού γέροντα, που μόναζε έξω από την πόλη.
Σάν έφτασε έξω από το κελλί, είδε τον μοναχό να προσεύχεται γονατιστός, ξεκουκίζοντας το κομποσχοίνι του. Ο πλούσιος παρατήρησε τη γαλήνη και την ακτινοβολία που είχε το πρόσωπό του γέροντα και για μια στιγμή τον ζήλεψε!
Χωρίς να το καλοκαταλάβει, γονάτισε δίπλα του.
«Άνθρωπε του Θεού, σε ικετεύω, ψιθύρισε, πες μου, πως μπορώ να σωθώ;
Από τί να σωθείς, αδελφέ μου; από τί ή από ποιόν κινδυνεύεις; Απάντησε ήρεμα ο μοναχός.
Δουλώθηκε η ψυχή μου στα υλικά αγαθά, παραδέχτηκε ο πλούσιος. Αδίκησα, εξαπάτησα, έκλεψα, συκοφάντησα, για να μαζέψω τα πλούτη που έχω και τώρα μου έχουνε γίνει βάρος ασήκωτο.
Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος: Ὁ Διάλογος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τούς Ἑτεροδόξους, κατά τόν π. Ἰωάννη Ρωμανίδη
Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος: Ὁ Διάλογος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τούς Ἑτεροδόξους, κατά τόν π. Ἰωάννη Ρωμανίδη
Τό ὅλο θεολογικό ἔργο τοῦ π. Ἰωάννου
Ρωμανίδη δέν ἦταν ἰδεολογικό καί ἐθνικιστικό, ἀλλά, κυρίως, θεολογικό,
πνευματικό, ἐκκλησιαστικό καί ἑνοποιητικό στούς τέσσερες τομεῖς, ἤτοι
στήν ἑνότητα μεταξύ Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης, μεταξύ ἑβραϊκῆς καί
ἑλληνικῆς σκέψεως, μεταξύ ἑλληνοφώνων καί λατινοφώνων Ρωμαίων Πατέρων,
καί μεταξύ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί ἄλλων Ὁμολογιῶν. Συνέδεε τήν θεολογία
τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί μέσα ἀπό
τήν δική τους ἐμπειρία καί διδασκαλία κατήρτισε τά βασικά στοιχεῖα τῆς
ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας. Μέ τήν εὐφυΐα του καί τά πολλά διανοητικά του
χαρίσματα, ὅπως καί μέ τήν συνάντησή του μέ μεγάλους ἡσυχαστές,
διαμόρφωσε ὅλη αὐτήν τήν θεολογία σέ μιά σημαντική προοπτική ἑνότητας.
Ἡ
καλή χρήση τῆς ἑλληνικῆς, ἀγγλικῆς καί γαλλικῆς γλώσσας τόν ἔφεραν στά
σπουδαιότερα κέντρα διαλόγου, ἤτοι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τούς
Παπικούς, τούς Προτεστάντες, τούς Ἀντιχαλκηδονίους - Μονοφυσίτες, τούς
Ἑβραίους καί τούς Μουσουλμάνους. Αὐτό τόν ἔκανε νά τεκμηριώση ἀκόμη
περισσότερο τίς ἀπόψεις πού εἶχε σχηματίσει μέ τίς μελέτες πού
προηγήθηκαν.
Ἑπομένως, τό θεολογικό ἔργο τοῦ π. Ἰωάννου Ρωμανίδη
ἦταν ἔργο ἑνότητος καί ὄχι διασπάσεως, ἔργο οὐσίας καί ὄχι περιφέρειας,
ἔργο ἀγάπης καί ὄχι μίσους, ἦταν ὄντως θεολογικό, προφητικό, ἀποστολικό
καί πατερικό ἔργο στήν ἐποχή μας. Καί γι’ αὐτό ἀξίζει ὄχι ἁπλῶς νά
μελετηθῆ, ἀλλά νά συγκεντρωθῆ, νά μεταφρασθῆ καί νά ἐκδοθῆ σέ πολλούς
τόμους. Συγχρόνως, τό γραπτό του ἔργο πρέπει νά μελετηθῆ σέ συνδυασμό μέ
τόν προφορικό του λόγο, γιατί στά γραπτά του πολλές φορές ἦταν
δύσκολος, ἐνῶ ἦταν εὐκολοκατανόητος στήν προφορική του διδασκαλία, διά
τῆς ὁποίας μετέδιδε ἔμπνευση γιά προσευχή καί ἀγάπη γιά τήν Ἐκκλησία. Ὁ
π. Ἰωάννης Ρωμανίδης ἦταν, ὅπως ἔχει χαρακτηρισθῆ, «Προφήτης τῆς
Ρωμαϊκῆς Ὀρθοδοξίας», δηλαδή Προφήτης τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας στήν ἐποχή
μας.
Η θηλυκοποίηση των Δυτικών κοινωνιών και των Ελίτ
 |
| Το ανακάτεμα των ρόλων των δύο φύλων παρουσιαζόμενο ως "πρόοδος" |
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τά σαρκικά ἁμαρτήματα καί τίς διαστροφές
Ὁ Ὅσιος Γεώργιος Καρσλίδης ἔλεγε στά πνευματικά του τέκνα:
Τιμωρεῖ ὁ Θεός;
(καί βίντεο)
Μαρία, Ἐκπαιδευτικός
Μέ ἀφορμή τήν περιβόητη ἄποψη πώς ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη κι ἑπομένως δέν τιμωρεῖ, ἡ ὁποία κυκλοφορεῖ εὐρέως εἰδικά τά τελευταῖα χρόνια ἀπό χείλη κάποιων λαϊκῶν, ἀλλά δυστυχῶς καί κληρικῶν, τυγχάνοντας μεγάλης μεταπατερικῆς ἀποδοχῆς, πρέπει νά εἰπωθοῦν ὁρισμένες σκέψεις.
Ὁ Θεός τιμωρεῖ παιδαγωγικῶς, γιατί εἶναι μέν ἀγάπη, ἀλλά εἶναι καί δικαιοσύνη.
«Δίκαιος Κύριος καί δικαιοσύνας ἠγάπησεν, εὐθύτητας εἶδε τό πρόσωπον αὐτοῦ» (Ψαλμ. 10:7).
Πότε εἶναι βακτηρία πού μᾶς στηρίζει ἐπιβραβευτικά βλέποντας τήν ἀδυναμία μας ἀλλά καί τόν ἀγῶνα μας καί πότε εἶναι ράβδος πού μᾶς ραπίζει ὥστε νά ἔλθουμε εἰς ἑαυτόν καί νά συνέλθουμε ἀπό τίς ἁμαρτίες, τήν ἀποστασία καί τήν ἀμετανοησία μας, ἐφόσον δέν ἐλάβαμε τό μάθημά μας μόνο ἀπό τήν ὑποστηρικτική βακτηρία Του.
"Ἡ ράβδος καί ἡ βακτηρία σου αὖται μέ παρεκάλεσαν" (Ψαλμ. 22, 4).
Ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ δέν ἀναιρεῖ τήν ἀγάπη Του, ἀλλά ἀντίθετα τήν ἐνισχύει,
διότι βοηθᾶ αὐτόν πού πράττει τό κακό νά τό συνειδητοποιήσει καί νά πάψει ὥστε νά σωθεῖ, ἀλλά καί αὐτούς πού ἀδικοῦνται νά γλιτώσουν ἀπό τά κακά τῶν ἄλλων. Ἐπίσης, τά ἐπιτίμια καί οἱ τιμωρίες τοῦ Θεοῦ μποροῦν νά γίνουν ἀφορμή τόσο σέ μεμονωμένα πρόσωπα, ὅσο καί σέ ὁλόκληρους λαούς νά βάλουν τήν καλή ἀνησυχία, νά μετανοήσουν καί εἴτε νά διορθωθοῦν καί νά σταματήσουν τίς ἀδικίες, τήν ἀσέβεια καί τήν ἀποστασία, εἴτε νά μήν ἐπιχειρήσουν νά πράξουν κακά στό μέλλον ἄν πορεύονται καλῶς, βλέποντας τήν δύναμη τοῦ Ὑψίστου καί τί εἶναι ἱκανή νά κάνει σέ περίπτωση λοξοδρόμησης.
«Ὁ ἐπιβλέπων ἐπί τήν γῆν καί ποιῶν αὐτήν τρέμειν» (Ψαλμ. 103, 32).
Ἡ ἄποψη πώς ὁ Θεός δέν τιμωρεῖ ἐνισχύεται ἐπιπλέον μέ τό «ἐπιχείρημα» πώς ὅσοι θεωροῦν πώς ὁ Θεός τιμωρεῖ διακατέχονται ἀπό φόβο καί δέν μποροῦν οὔτε νά δοῦν τήν ἀγάπη Του, οὔτε νά ἀφεθοῦν στήν εὐεργετική Πρόνοιά Του, ἀγνοῶντας ὅμως πώς εἶναι ἀπαραίτητο νά ἔχουμε τόν ὑγιῆ φόβο τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπί τῆς οὐσίας εἶναι σεβασμός καί δέουσα τιμή στόν Βασιλέα Κύριο καί στούς Νόμους Του καί ὄχι δειλία καί ψυχολογικό κόμπλεξ.
"Ἀρχή σοφίας φόβος Κυρίου" (Ψαλμ. 110, 10).
Μέχρι ποιό σημεῖο ὑποτασσόμαστε στούς ἄρχοντες;
Μαρία, Ἐκπαιδευτικός
Εἰς ἀπάντησιν στόν προβληματισμό τοῦ κ. Χρίστου Παναγιώτου πρός Ἱερέα στό ἄρθρο:
«Τελικά, μπορεῖ ἡ μάσκα νά μοῦ στερήσει τόν Χριστό;» (http://aktines.blogspot.com/2020/08/blog-post_640.html), κι ἐπειδή πολλοί Ἐκκλησιαστικοί Ἡγέτες μας καί κληρικοί ἔχουν κάνει πιά σύστημα νά ἐπικαλοῦνται εὐκαίρως ἀκαίρως τήν χριστιανική «ὑπακοή» καί τήν χριστιανική «ταπείνωση» πρός τούς κατά συντριπτική πλειοψηφία ἄχριστους (χωρίς πίστη στόν Χριστό, αὐτόματα δέ καί θεομάχους) κοσμικούς ἄρχοντες τοῦ τόπου μας, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νά δώσω τήν ἑξῆς εὐαγγελική ρήση:
«Ὑπομίμνησκε αὐτοὺς ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι, πειθαρχεῖν, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἑτοίμους εἶναι», δηλαδή:
«Ὑπενθύμιζε δέ εἰς αὐτούς νά ὑποτάσσωνται εἰς τάς ἀρχάς καί τάς ἐξουσίας, νά πειθαρχοῦν καί νά εἶναι ἕτοιμοι διά κάθε καλόν ἔργον».
(Πρός Τίτον, κεφ.3, στίχ.1).
Ἐν ὀλίγοις, κάνουμε ὑπακοή καί δείχνουμε ὑποταγή πειθαρχούμενοι στίς ἀρχές καί στίς ἐξουσίες (ἐκκλησιαστικές ἤ κρατικές), κάτω ἀπό μία καίρια προϋπόθεση πού μᾶς δίνει τό ἴδιο τό Εὐαγγέλιο μαζί μέ τήν προτροπή γιά πειθαρχία· νά εἴμαστε ἕτοιμοι γιά κάθε ἀγαθό-καλό ἔργο!
Καί βέβαια, στήν εὐαγγελική προϋπόθεση-προτροπή νά εἴμαστε ἕτοιμοι γιά κάθε καλό κι ἀγαθό ἔργο, ἀλάνθαστο κι ἀσφαλές κριτήριο γιά κάθε Ὀρθόδοξο Χριστιανό εἶναι ὁ μόνος Πανάγαθος, δηλαδή ὁ Θεός κι ἑπομένως καί οἱ τέλειες ἐντολές Του πού μᾶς ἔδωσε γιά τήν σωτηρία μας·
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Ρῶσσος, οἱ σχισματικοί Οὐκρανοί καί οἱ πληγές τῆς Εὔβοιας!
Μαρία, Ἐκπαιδευτικός
Τά τελευταία χρόνια πέφτουν βροχή ἀπανωτές πληγές στήν ταλαίπωρη καί πολύπαθη πατρίδα μας καί εἰς τήν κεφαλή τοῦ καθενός μας, ὅπως:
συνεχόμενα μνημόνια, οἰκονομική ἐξαθλίωση, χιλιάδες αὐτοκτονίες, ἀκατάσχετο λαθρομεταναστευτικό μέ ἁλματώδη αὔξηση τῆς ἐγκληματικότητας καί συστηματική καί καλά ἐνορχηστρωμένη ἀλλοίωση κι ἀντικατάσταση τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ μέ ἰσλαμικά φύλα κυρίως, Κολυμπάρια ψευδοσύνοδος Κρήτης μέ τήν ἐλεεινή νομιμοποίηση τοῦ Οὐκουμενισμοῦ, κατάπτυστη «Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν» μέ τήν προδοσία καί τό ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας, ἀναγνώριση κι ἀποδοχή ἀπό τήν Ἐκκλησιαστική Ἡγεσία τῆς Ἑλλάδας τῶν σχισματικῶν κι ἀχειροτονήτων Οὐκρανῶν ρασοφόρων τῆς Οὐκρανικῆς ψευδεπισκοπῆς μέ σχίσματα καί διαίρεσεις πού ἀκολούθησαν στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας πανορθοδόξως, εἶναι κάποια ἀπό τά highlights
τῆς ἐθνικῆς καί πνευματικῆς κατηφόρας μας.
Εἰδικότερα τούς τελευταίους μῆνες προστέθηκαν στήν λίστα τῶν πληγῶν μας ὁ κορωναϊός-κοροϊδοϊός μέ τά παρατράγουδά του ὅπως: προσωπικές ἀνελευθερίες-φίμωτρα, οἰκονομικά ἀδιέξοδα, διωγμός Ἐκκλησίας, πρόστιμα, ποινικοποιήσεις συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, μαζική ἐθνική καί παγκόσμια χειραγώγηση καί τρομοκράτηση, ψυχολογικά ἀδιέξοδα, ὑγιεινομικά καί κοινωνικά προβλήματα, ἡλεκτρονική σκλαβιά κ.λ.π., ἐπίσης τό ἑλληνοτουρκικό ζήτημα μέ τίς συνεχεῖς κι ἐντεινόμενες τουρκικές προκλήσεις σέ ἀντιδιαστολή μέ τήν νέο-Ἑλληνική ἡττοπάθεια καί ξενολαγνεία «ἑταίρων» κατωτέρων κι ἐπιβούλων πού μᾶς κοροϊδεύουν μέ κούφια λόγια ὑποστήριξης μή στηρίζουσας καί ἡ μετατροπή τῆς Ἁγίας Σοφίας σέ τζαμί!
Παράλληλα, παρατηροῦμε καί παρακολουθοῦμε τίς τελευταῖες ἡμέρες τίς πρόσφατες καταστροφές στήν Εὔβοια.
Τούς θανάτους, τούς τραυματισμούς ἀνθρώπων[i], τίς τεράστιες ζημίες σέ περιουσίες καί τήν οἰκολογική καταστροφή πού ἔφθασε μέχρι τά παράλια περιοχῶν τῆς Ἁττικῆς[ii] καί μέ ὅλα τά οἰκονομικά ἀντίκτυπα πού προέκυψαν σέ Δήμους καί ἰδιῶτες πολίτες ἀπό τίς πρόσφατες θεομηνίες στό νησί τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Ρώσσου κι ἄλλων μεγάλων Ἁγίων ὅπως τοῦ Ὁσίου Δαυίδ καί τοῦ νεοκαταταγέντος Ἁγίου Ἰακώβου Τσαλίκη.
Συγκεκριμένα, ἐπλήγησαν μέ βιβλικλές καταστροφές ἀπό ὑπερχείλιση ποταμοῦ λόγῳ σφοδρῶν βροχοπτώσεων περιοχές ὅπως:
Ψαχνά, Βασιλικά, Πολιτικά, Σταυρός, Κοντοδεσπότι, Λευκαντί καί Μπούρτζι.[iii]
Παράλληλα μέ ὅλη αὐτή τήν συμφορά, ξέσπασε καί πύρινη θεομηνία στίς Ροβιές Εὐβοίας, πού παρ’ ὀλίγον νά ἀπειλήσει καί τήν περιοχή τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὀσίου Δαυίδ, ἀφοῦ ἡ πύρινη λαίλαπα ἔφθασε μέχρι τήν διασταύρωση γιά τό Μοναστήρι.[iv]
Ἀναλογιζόμενοι τόν μακρύ κατάλογο τῶν ἐθνικῶν μας πληγῶν καί μή ἀδιαφορῶντας ὠχαδελφικά, πρέπει νά καταλήξουμε πώς ἕνας συνειδητός Χριστιανός πρέπει πάντα νά ἀναζητᾶ τίς αἰτίες τῶν πληγῶν στήν ζωή του, τόσο τήν προσωπική, ὅσο καί τήν ἐθνική καί τήν παγκόσμια, ἄν θέλει συνετά νά λάβει τό μήνυμά τους, ὥστε νά προσαρμόσει τήν πορεία του πρός τήν σωτηρία του καί ὄχι πρός τόν ὄλεθρό του!
Οἱ πνευματικοί νόμοι τοῦ Θεοῦ δέν κινητοποιοῦνται καί δέν ἐφαρμόζονται «εἰκῆ κι ὡς ἔτυχε», ἀλλά εἶναι τέλειοι ὅπως τέλειος εἶναι καί ὁ Νομοθέτης τους Θεός, ὁπότε τά γρανάζια πού τούς θέτουν σέ ἐνεργοποίηση ἀνιχνεύονται κι ἐντοπίζονται πάντα στήν περιοχή τῆς καλῆς ἤ κακῆς μας προαίρεσης κι ἐπιθυμίας, στό φάσμα τῆς μετανοίας ἤ τῆς ἀποστασίας μας, στήν ὑπακοή ἤ στήν ἀνυπακοή μας στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, στήν ὀρθή ἤ στήν ἀντορθόδοξη πίστη καί πράξη μας!
Ἄς θυμηθοῦμε σέ αὐτό τό συμπερασματικό σταυροδρόμι ποιό γεγονός ἔλαβε χῶρα πρίν λίγους μῆνες στήν Εὔβοια καί μάλιστα μέσα στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσσου στό Προκόπι Εὐβοίας καί ὄχι μόνο!
Ἡ ἐπίσκεψη, ἡ ὑποδοχή-ἀποδοχή τῶν σχισματικῶν Οὐκρανῶν καί τῆς συνοδείας τους στήν Ἱερά Μονή Ὁσίου Δαυίδ καί προπαντός τό συλλείτουργο καί οἱ συμπροσευχές μέ τούς ψευδορασοφόρους Οὐκρανούς στόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Ρῶσσο στό Προκόπι στίς 11 Νοεμβρίου 2019![v]
Τό τραγικό τῆς ὑπόθεσης εἶναι πώς ὁ λαμπρός Ἅγιος μας Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος καταγόταν ἀπό τήν Οὐκρανία![vi]
Σίγουρα τό σκήνωμά του ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἤ ἔλειπε ἀπό τήν λάρνακά του γιά νά μήν παρευρεθεῖ στό μιαρό συλλείτουργο ἤ ἔκλαιγε μέσα σέ αὐτήν γοερῶς γιά τήν ἀποστασία μας!
Ἐπίσης, ἄς ἀνακαλέσουμε στήν μνήμη μας καί τήν ἐπίσκεψη τῶν ψευδορασοφόρων Οὐκρανῶν στήν Φωκίδα καί στήν Ἱερά Μονή Παναγίας Βαρνάκοβας, ἡ ὁποία κατόπιν παραδόθηκε σέ ὁλοσχερή καταστροφή λόγῳ πυρκαϊᾶς, τόσο ἡ Μονή, ὅσο καί ἡ ἀνεκτίμητη Ἱερή Εἰκόνα τῆς Παναγίας Βαρνάκοβας πού θέλησε νά φύγει ὁριστικά ἀπό ἐμᾶς καί νά ἐξαφανίσει τήν χάρη Της.
Ἄν μέσα σέ ὅλα αὐτά τά λυπηρά γεγονότα συμπεριλάβουμε τίς ἠθικές μας πτώσεις, κάποιες ἀπό τίς ὁποῖες μάλιστα οἱ κρατικοί ἡγέτες μας ἔχουν ἀπενοχοποιήσει διά νόμων (ἐκτρώσεις, ὁμοφυλοφιλία καί πορνεία διά πολιτικῶν γάμων καί συμφώνων συμβίωσης, μοιχεία κ.ἄ) καί τίς πνευματικές μας ἀποκλίσεις ἀπό τά ὀρθά δόγματα καί τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, κλήρου καί λαοῦ, τότε πῶς νά προσδοκοῦμε κάτι ἄλλο ἀπό τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Κυρίου ἐκτός ἀπό πληγές, πού σκοπό ἔχουν νά ἐπιτιμήσουν καί νά δράσουν δυναμικά ὡς πνευματικό ἐθνικό καί προσωπικό ἠλεκτροσόκ πρός ἀφύπνισιν καί ἀνάστασιν τῶν νεκρωμένων μας πνευματικῶν κυττάρων;
Τελικό συμπέρασμα:
Ὅποτε ὁ λαός τοῦ Θεοῦ ἀποστατεῖ, πρέπει νά περιμένει παιδαγωγικές ἀλγηδόνες, ραπίσματα καί παράδοση εἰς χεῖρας καί ὄνυχας ἀλλοφύλων!
Ἄν δέν συνέλθουμε ἐν μετανοίᾳ, τά χειρότερα ἔρχονται.
Πρέπει νά τό συνειδητοποιήσουμε αὐτό καί νά μήν ἀναμένουμε θαύματα χωρίς διάθεση καί ἔργα μετανοίας.
Ἄν οἱ εἰδωλολάτρες πρόγονοί μας συμβούλευαν· «σύν Ἀθηνᾶ καί χεῖρα κίνει»,
ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί τί πρέπει νά ποῦμε καί νά κάνουμε;
https://www.tanea.gr/2020/08/11/greece/tragodia-stin-eyvoia-poies-einai-oi-aities-tis-anypologistis-katastrofis/
https://www.zougla.gr/perivallon/article/terastia-ikologiki-katastrofi-se-oropo-ke-xalkoutsi-logo-ton-ferton-ilikon-apo-tin-evia
efimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/ellada/plimmyres-eyboia-bibliki-katastrofi-mesa-apo-25-fotografies
https://www.athensvoice.gr/greece/671168_fotia-tora-stis-rovies-eyvoias
https://www.athensvoice.gr/greece/671168_fotia-tora-stis-rovies-eyvoias
[vi] https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%99%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CE%BF_%CE%A1%CF%8E%CF%83%CE%BF%CF%82
Κυριακή 21 Ιουνίου 2020
Μετά τους ναούς, κλειδώνουν και τις θύρες της ιστορίας
«Θα έλθει καιρός που θα βαδίζετε μέρες για να βρείτε καλό ιερέα»
