(Ἐπίκληση Ἁγίων: σέ κάθε περίσταση καί ὁ "εἰδικός" Ἅγιος)
Τούς ἐπικαλούμαστε;
Ἤ μένουν μέ τό παράπονο καί ἐμεῖς χωρίς βοήθεια;
Τό κέντρο τῶν προσευχῶν μας, θά πρέπει νά εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Θά ζητοῦμε ἀπό τόν Πατέρα Θεόν, ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ καί θά λαβαίνουμε (ἐάν βέβαια καλῶς ζητοῦμε) κατά τό: "ὅ,τι ἄν αἰτήσητε ἀπό τόν Πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δῶ ὑμῖν" (Ἰωάν. 15.16). Μετά ὅμως τόν Ἰησοῦν Χριστόν, ἄς παρακαλοῦμε καί τήν Ὑπεραγίνα Θεοτόκον, διότι ἔχει μεγάλη παρρησίαν εἰς τόν Ὑἱόν της.
Ἐν συνεχείᾳ καί τούς Ἁγίους τοῦ Κυρίου,
οἱ ὁποῖοι ἔλαβαν παρά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διάφορα χαρίσματα κατά τό
μαρτύριόν τους καί σπεύδουν εἰς βοήθειάν μας.
Ὅλοι οἱ Ἅγιοι ἔχουν παρρησία ἔναντι τοῦ Θεοῦ, διά πᾶν ἔργον ἀγαθόν καί πᾶσαν νόσον. Οἱ Ἅγιοι ἐκφράζουν (μέ τήν ζωή καί τήν ἄθλησή τους ὁ καθένας), τό μεγάλο νόημα τῆς διαλεκτικῆς τοῦ οὐρανοῦ μέ τήν γῆ.
Μερικῶν ἐξ αὐτῶν, τά ἰδιαίτερα χαρίσματα ἔχουν ὡς ἑξῆς:
Ὁ Ἅγιος Κυπριανός, ἡ Ἁγία Ἰουστίνη ἡ παρθένος (2 Ὀκτ.) καί ἡ Ἁγία Θωμαΐς
(14 Ἀπρ.) βοηθοῦν στήν καταπολέμηση τῶν σαρκικῶν πειρασμῶν, ὅλων τῶν
εἰδῶν τῆς μαγείας, στήν λύση (διάλυση) αὐτῶν, καί ἐν γένει μάχονται κατά
πνευμάτων ἀκαθάρτων.
Ὁ Ἅγιος Ἀνδρόνικος καί ἡ Ἁγία Ἀθανασία (9 Ὀκτ.), βοηθοῦν τά ἀνδρόγυνα
πού θέλουν νά ἐγκαρατευτοῦν γιά ἀνώτερη πνευματική διαβίωση.
