Αὐτές τίς Ἅγιες ἡμέρες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Μεσσίας, καλεῖ ἐργάτες νά ἐργασθοῦν στόν Ἀμπελῶνα Του, νά τηρήσουν τίς Ἅγιες ἐντολές Του2 καί προσφέρει δωρεάν κληρονομιά τήν Βασιλεία τοῦ Πατρός Του3. Ἀντίθετα, ὁ Ἑωσφόρος, μέ δόλο καί ἀπάτη, δεικνύει τούς δικούς του «ἀγρούς», καλώντας κι’ αὐτός ἐργάτες βόσκειν χοίρους, ὁδηγώντας τούς ἀφελεῖς εἰς αἰώνιον ἀπώλειαν. Ἀφ’ἑνός ἔχουμε τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί ἀφ’ἑτέρου τήν δυναστεία τοῦ διαβόλου. Ἐν τούτοις, παραθέτουμε ἐνδεικτικά τά χωρία ἐκεῖνα τῆς Ἁγίας Γραφῆς μέ τά ὁποῖα τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, ἀπό ἄκραν εὐσπλαχνίαν καί φιλανθρωπίαν, προειδοποιεῖ γιά τό χάος καί τήν ἄβυσσον, τήν τραγικότητα ὡς συνέπεια τοῦ σαρκικοῦ φρονήματος, τῶν σαρκικῶν ἁμαρτημάτων, πρός ἀποφυγήν τῶν ἔργων τοῦ βορβόρου. Ἐπίσης, παραθέτουμε λόγους Πατέρων, σύγχρονων Θεολόγων καί ἀσκητῶν. «Υἱέ, ἐμῇ σοφίᾳ πρόσεχε, ἐμοῖς δὲ λόγοις παράβαλλε σὸν οὗς,... μὴ πρόσεχε φαύλῃ γυναικί· μέλι γὰρ ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης, ἣ πρὸς καιρὸν λιπαίνει σὸν φάρυγγα, ὕστερον μέντοι πικρότερον χολῆς εὑρήσεις καὶ ἠκονημένον μᾶλλον μαχαίρας διστόμου.»(Παροιμῖαι.,κεφ. ε’,στ.1,3-4).
