«ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν» (Γαλ.,δ΄,4)

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ  ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΜΗΝΑ

Ὁ  Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο μὲ προορισμὸ τὰ ἀγαθὰ ἔργα, τὴν ἀρετή, προστάζοντάς τον νὰ ζεῖ σύμφωνα μὲ τὴ θεία ἐντολή Του. Ἔστειλε μάλιστα τόν Υἱό του, τόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ ἀνάμεσά μας, ὅταν ἦρθε ἡ κατάλληλη στιγμή, γιά  νὰ μᾶς διδάξει μὲ τὴ ζωή Του καὶ τὴ διδασκαλία Του τὴν ἀρετήν, τὴν ὁποίαν ἀπωλέσαμεν μὲ δική μας ὑπαιτιότητα.

Ὁ ἄνθρωπος ὅμως ὑποτάχθηκε στὸ Διάβολο μὲ ἑκούσια ὑπακοὴ καὶ παραβαίνοντας τὴ θεία ἐντολή ἁμάρτησε καὶ καταδικάστηκε δίκαια σὲ θάνατο.

Βεβαίως στόν Θεό δὲν ἦταν ταιριαστὸ νὰ λυτρώσει τὸν ἄνθρωπο ἀπ’αὐτόν, τὸν Σατανᾶ, κατὰ τρόπον δυναστικόν, διότι ἔτσι θὰ ἀδικοῦσε τὸν διάβολο ἀποσπώντας μὲ βία ἀπὸ τὰ χέρια του τὸν ἄνθρωπο τὸν ὁποῖον ἐκεῖνος, ὁ ἀρχέκακος, δὲν τόν εἶχε λάβει μὲ τὴ βία.

Ἦταν, λοιπόν, ἀναγκαῖο νὰ ὑπάρξει ἕνας ἄνθρωπος ἀναμάρτητος,πού νὰ ζήσει καί ἀναμάρτητα, ὥστε ἔτσι νὰ βοηθήσει τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἁμάρτησε μὲ τὴ θέλησή του νὰ ἐπανέλθει στὴν προτέρα θέση ἀπὸ τὴν ὁποία ἐξέπεσε. Γι’αὐτὸ ὁ μόνος ἀναμάρτητος Λόγος τοῦ Θεοῦ γίνεται υἱὸς ἀνθρώπου. Γεννᾶται ἀπὸ Παρθένο καὶ μαρτυρεῖται ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς μὲ τὴν Πατρικὴ φωνή(Ματθ.,γ΄,17)· πειράζεται (Ματθ.,δ΄,1) καὶ πολεμεῖται  ἀπὸ τὸ Διάβολο καὶ νικάει τὸν πειραστή. Μὲ ἔργα καὶ λόγια καὶ θαύματα μεγάλα δείχνει καὶ ἐπιβεβαιώνει τὴν πίστη καὶ τὴ διαγωγὴ τῆς σωτηρίας. Ἔτσι μαθαίνουμε ὅτι ἡ ἀρετὴ ἐπειδὴ δὲν ἔχει τὸ χρόνο ἀρχαιότερό της, εἶναι ἄναρχη, διότι ἔχει τὸν Τριαδικὸ Θεὸ καὶ τὸ Μεσσία Χριστὸ μοναδικὸ γεννήτορα τῆς ὑπάρξεώς της ἀϊδίως.

Ἡ συγκέντρωση τοῦ νοῦ τήν ὥρα τῆς προσευχῆς

(Τί νά κάνουμε, ὅταν ὁ νοῦς μας τρέχει ἐδῶ κι ἐκεῖ καί δέν μποροῦμε νά τόν συμμαζέψουμε στήν προσευχή;)

  "ΧΕΙΡΑΓΩΓΙΑ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ" 

Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Τί νά κάνουμε, ὅταν ὁ νοῦς μας τρέχει ἐδῶ κι ἐκεῖ καί δέν μποροῦμε νά τόν συμμαζέψουμε στήν προσευχή;

Ὅταν εἴμαστε μόνοι στό σπίτι, μποροῦμε ν' ἀναβάλουμε τήν ἔναρξη τῆς προσευχῆς ἤ, ἄν ἔχουμε ἤδη ἀρχίσει, νά τή διακόψουμε γιά λίγο. Ἄν καί ὕστερ' ἀπ' αὐτό τό μικρΌ διάλειμμα ὁ νοῦς δέ συνεργάζεται μέ τήν προαίρεσή μας, τότε δέν ἔχουμε παρά νά τοῦ ἐπιβάλουμε μέ τή βία, θέλει δέν θέλει, νά συγκεντρωθεῖ στήν προσευχή, σ' ὅποιο βαθμό βέβαια εἶναι δυαντόν. Τί κάνουν μερικοί, ὅταν ἕνα μικρό παιδί ἀρνεῖται να΄βάλει μετάνοια; Τό πιάνουν ἀπό τά μαλλιά καί τό ἀναγκάζουν νά σκύψει.

Μέσα στήν ἐκκλησία, πάλι, μέρικές φορές δέν ἀκοῦμε ἤ δέν καταλαβαίνουμε ὅσα ψάλλονται, διαβάζονται ἤ ἐκφωνοῦνται.  

Σ' αὐτές τίς περιπτώσεις, σταθεῖτε νεορά ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καί ἀφοσιωθεῖτε στήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ. Πρέπει νά ξέρετε, πάντως, ὅτι στό ναό, κατά τήν τέλεση ὁποιασδήποτε ἀκολουθίας, καί κατεξοχήν τῆς θείας Λειτουργίας, κάθε λατρευτική πράξη, κάθε κίνηση ἔχει τή σημασία της. Ὅποιος, λοιπόν, γνωρίζει καί κατανοεῖ τή σημασία, κάθε πτυχή τῆς τελετουργίας, συμμετέχει μέ ἐπίγνωση στή σύναξη τῶν πιστῶν καί τρέφει τήν ψυχή του μέ τό οὐράνιο μάννα, πού προσφέρεται ἄφθονα στά πνευματικά συμπόσια τῆς ἐκκλησιαστικῆς λατρείας.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Νά ἐλεοῦμε τώρα

γιά νά ἐλεηθοῦμε αἰωνίως

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

 

Στήν ἐπίγεια ζωή, 

πρέπει νά ἀποθηκεύουμε ἔλαιον,

δηλαδή νά κάνουμε ἐλεημοσύνες,

γιά νά μᾶς φανεῖ χρήσιμο 

ἐκεῖ

στήν ἄλλη ζωή.

 

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

Η ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΡΕΙΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ...

Μια γυναίκα φρόντιζε τον κήπο του σπιτιού της, όταν ξαφνικά βλέπει τρεις γέροντες, φορτωμένους με τις εμπειρίες της ζωής, να την πλησιάζουν στην είσοδο του σπιτιού.
Παρ 'όλο που δεν τους γνώριζε, τους είπε:
Δεν σας γνωρίζω, όμως πρέπει να πεινάτε. Περάστε, αν θέλετε, να φάτε κάτι.
Αυτοί την ρωτάνε:
- Ο άντρας σου είναι στο σπίτι?
- Όχι, δεν είναι εδώ, απάντησε εκείνη.
- Τότε δεν μπορούμε να έρθουμε, της λένε οι γέροντες.
Όταν επιστρέφει ο σύζυγος, η γυναίκα του περιγράφει το περιστατικό.
- Ας έρθουν τώρα που επέστρεψα! ........

Ὁ πατῶν τόν ἑαυτόν του καί οἱ πατοῦντες ἐπί πτωμάτων τῶν ἀδελφῶν των! (μέ μία μόνο εἰκόνα!)

Ὁ ἀγαπῶν καί ταπεινόφρων ἀδελφός

πατᾶ μέ αὐτομεμψία τόν ἑαυτό του σέ κάθε ἔργο του.

Ἐνεργεῖ μέ φόβο Θεοῦ 
καί κρύβεται ἀπό τούς ἀδελφούς του ὅσο γίνεται,

προκειμένου νά μήν τούς σκανδαλίσει.

Οἱ φθονεροί καί ὑπερήφανοι ἀδελφοί ἀντίθετα,

 ἐπιδεικνύονται ἀναίσχυντα στόν Θεό καί στούς ἀδελφούς τους
καί μέ ἐπιφανειακή ψευδοταπείνωση.

Πατοῦν ἐν ὑποκρισίᾳ, δολιότητι, ψεύδεσιν καί πλεκτάναις
πάνω στά πτώματα τῶν ταπεινῶν ἐργατῶν τοῦ Θεοῦ,

γιατί μόνον ἔτσι θά φανοῦν ὑψηλότεροι ἀπό αὐτούς
στά μάτια ἐκείνου εἰδικά, 
τοῦ ὁποίου στοχεύουν νά ἀποσπάσουν τήν εὐμένειά του
πρός ἱκανοποίησιν τῶν παθῶν του! 

Οἱ ἐπίσκοποι, οἱ πρεσβύτεροι, οἱ διάκονοι, οἱ ἄρχοντες, οἱ λαϊκοί καί οἱ αἱρέσεις στήν Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ! Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος

 

...Τότε, φιλόχριστοι, πᾶσα ἡ ἀνθρωπότης ἱσταμένη ἐν τῷ μέσῳ βασιλείας καί κρίσεως, ἀν τῷ μέσῳ ἀνέσεως καί ἀνάγκης, πάντες, λέγω, θέλουσι προσμένει τήν φοβεράν ὥραν τῆς κρίσεως, καί οὐδείς θέλει δυνηθῆ νά βοηθήσῃ οὐδένα. Τότε ἕκαστος θέλει ζητηθῆ διά τήν ὁμολογίαν τῆς πίστεως, καί τήν συνταγήν τοῦ βαπτίσματος, καί τήν ἀμίαντον πίστιν ἀπό πάσης αἱρέσεως, καί τήν σφραγίδα ἄθραυστον, καί τόν χιτῶνα ἀμόλυντον, κατά τό γεγραμμένον.

...

 

Συρία: Εξοργιστική φωτογραφία… από ισλαμοφασίστες;

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν αυτή τη φωτογραφία, είτε αληθεύουν όσα αναφέρονται σε διεθνή μέσα ενημέρωσης, είτε είναι κάποια προβοκάτσια. 

Η φωτογραφία προέρχεται από το μαρτυρικό αρμενικό χωριό – κωμόπολη Κεσάμπ, εντός της Συρίας, αυτό που ο Ερντογάν και η συμμορία του έστειλε εξοπλίζοντας ισλαμικά κτήνη να το καταλάβουν.

Ο μικρούλης της φωτογραφίας κοιτάει απορημένος τις κάνες των Καλάσνικοφ να τον σημαδεύουν και προφανώς αναρωτιέται τι είδους περίεργο παιχνίδι είναι αυτό που θέλουν να παίξουν… αυτοί οι μεγάλοι. 

Λέγε ἀκατάπαυστα τήν εὐχή “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με” μέ τή γλῶσσα καί μέ τόν νοῦ.

Λέγε ακατάπαυστα την ευχή “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” με τη γλώσσα και με τον νου.
Η ευχή του Ιησού είναι εργασία κοινή των αγγέλων και των ανθρώπων. Με την προσευχή αυτή οι άνθρωποι πλησιάζουν σύντομα την ζωή των αγγέλων.

Οι πέντε πληγές του Ιησού

Μου γράφεις οτι άκουσες από ηλικιωμένες γυναίκες κάποιο παραμύθι για τις πέντε πληγές του Ιησού, και ρωτάς που βρέθηκε αυτό το παραμύθι;
Διαβάστε την Καινή Διαθήκη! Μην ντροπιάζεστε μπροστά στον ουρανό και τη γη με τη άγνοια της πίστης σας! Αφήστε στην άκρη όλες τις άλλες σπουδές και αναγνώσματα μέχρι να μάθετε πρώτα αυτό που είναι το πιο σημαντικό και πιο σωτήριο. Πρώτα έρχεται η επιστήμη περί πίστεως και κατόπιν οι υπόλοιπες σπουδές…
Οι πέντε πληγές του Ιησού δεν είναι λόγια αλλά φοβερή πραγματικότητα. Γι αυτό είναι καλύτερα να τις γνωρίζουμε και από τα λόγια. Δυο πληγές στα χέρια, δυο πληγές στα πόδια και μία στα πλευρά. Όλες από μαύρο σίδερο και ακόμα περισσότερο από την κατάμαυρη ανθρώπινη αμαρτία. Τρυπημένα τα χέρια που ευλόγησαν. Τρυπημένα τα χέρια που περπάτησαν και οδήγησαν στη μόνη ορθή οδό. Τρυπημένο στο στήθος, από το οποίο ξεχυνόταν πύρινη ουράνια αγάπη στα παγωμένα ανθρώπινα στήθη.
Επέτρεψε ο Υιός του Θεού, να Του τρυπήσουν τα χέρια εξαιτίας των αμαρτιών πολλών χεριών – δάση χεριών – τα οποία φόνευσαν, έκλεψαν, έκαψαν, άρπαξαν, παγίδευσαν, βιαιοπράγησαν. Και να του τρυπήσουν τα πόδια για τις αμαρτίες πολλών ποδιών – δάση ποδιών – που περπάτησαν στο κακό, σύλησαν την αθωότητα, καταπάτησαν το δίκαιο, μόλυναν τα ιερά και πάτησαν την καλοσύνη. Και του τρύπησαν το στήθος εξαιτίας πολλών πετρωμένων καρδιών – νταμάρια καρδιών – στις οποίες γεννήθηκε κάθε μοχθηρία και κάθε ασέβεια και οι ιερόσυλοι λογισμοί και οι κτηνώδεις επιθυμίες και στις οποίες μέσα από όλους τους αιώνες σφυρηλατήθηκαν κολασμένα σχέδια αδελφού εναντίον αδελφού, γείτονα εναντίον γείτονα, ανθρώπου εναντίον του Θεού.

Πότε πρέπει να είμαστε όρθιοι κατά την Θεία Λειτουργία;

  Κάθε Ορθόδοξη Χριστιανική Οικογένεια, και γενικότερα κάθε πιστός, πρέπει να εκκλησιάζεται και να συμμετέχει ενσυνείδητα, και όχι τυπολατρικά, στην λατρευτική ζωή της Εκκλησίας.
Κάποτε, οι Χριστιανοί ρώτησαν τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος: Πότε καταλαβαίνουμε ότι η ψυχή είναι άρρωστη; Εκείνος απάντησε: Όταν ο άνθρωπος δεν θέλει να εκκλησιάζεται. Είναι δηλαδή σαν να έχουμε δικά μας αγαπημένα πρόσωπα που τα αγαπάμε και μας αγαπούν, και όταν τα βλέπουμε στο δρόμο, ούτε τα χαιρετούμε αλλά και ούτε πάμε σπίτι τους να τα επισκεφθούμε. Τι είδους αγάπη είναι αυτή;




 Στις Εκκλησίες μας, η Κυριακάτικη Λατρεία αρχίζει με τον Όρθρο, ο οποίος διαρκεί 1:20 ώρα περίπου.

Επιστημονική μαρτυρία για το Άγιο Φώς δίνει εντυπωσιακά αποτελέσματα!

Οι μετρήσεις του Ρώσου φυσικού Αντρέι Βολκόβ το Μεγάλο Σάββατο του 2008. Από την επιστημονική μελέτη του αρχιτέκτονα Χάρη Σκαρλακίδη για το Άγιο Φως. Δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του. To Πάσχα του 2008, ο Ρώσος φυσικός Αντρέι Αλεξάντροβιτς Βολκόβ, 1 του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Ρωσίας «Ινστιτούτο Κουρτσιάτοβ»,  τέθηκε επικεφαλής μιας επιστημονικής αποστολής που είχε ως σκοπό να διερευνήσει το θαύμα του Αγίου Φωτός.

Το εγχείρημα διοργανώθηκε από τον καθηγητή Αλεξάντερ Μοσκόφσκι,  για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ που ήταν αφιερωμένο στον ρόλο των θαυμάτων στη θρησκεία.
Το Μεγάλο Σάββατο του 2008, περί τις 09.00 το πρωί, ο Αντρέι Βολκόβ εισήλθε στον Ναό της Αναστάσεως, μαζί με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Το βασικό όργανο που χρησιμοποίησε για τις μετρήσεις του ήταν ένα ψηφιακό οσιλοσκόπιο (oscilloscope), συνδεδεμένο με ένα laptop που ήταν εφοδιασμένο με το κατάλληλο λειτουργικό πρόγραμμα. Βρισκόταν σε απόσταση δέκα περίπου μέτρων από τον Πανάγιο Τάφο και βασική προτεραιότητά του ήταν να καταγράψει το φάσμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε συγκεκριμένες συχνότητες.
Τα αποτελέσματα των μετρήσεών του και τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από αυτές, τα περιγράφει ένα χρόνο αργότερα, στις 21 Απριλίου 2009, στην ακόλουθη συνέντευξή του στη ρωσική εφημερίδα Βέρα:

25 Απριλίου 2005 – Η Μεσαρά θρηνεί τον Ιεράρχη της Κύριλλο!

Την Κυριακή των Βαΐων 25 Απριλίου 2005 το βράδυ στις 8.45΄ ο Μητροπολίτης Γορτύνης και Αρκαδίας Κύριλλος εκοιμήθη εν Κυρίω στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου.

            Σας σήμερα πριν 9 χρόνια, έφυγε από τη ζωή ο Μακαριστός Μητροπολίτης Γορτύνης και Αρκαδίας Κύριλλος. Το “e-mesara.gr” τιμώντας τη μνήμη μου Μακαριστού Μητροπολίτη της Μεσαράς, ετοίμασε αφιέρωμα με τα γεγονότα του θανάτου του, μεταφέροντας το ρεπορτάζ των ημέρων εκείνων που συγκλόνισαν τη Μεσαρά!        

Το βράδυ της Κυριακής

            Η ώρα ήταν 8.45 το βράδυ της περασμένης Κυριακής 25 Απριλίου 2005, όταν η καρδιά του Μητροπολίτου Κυρίλλου σταμάτησε πλέον να χτυπά, στη Γαστρεντερολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου.

            Ήταν η ώρα που σε όλες τις εκκλησίες της Μητροπόλεως ετελείτο η ακολουθία του Νυμφίου. Οι καμπάνες στην έδρα της Μητρόπολης, τις Μοίρες, άρχισαν να χτυπούν πένθιμα στις 9:07 το βράδυ, ενώ αποφεύχθηκε παρόμοια κίνηση ένδειξης πένθους σε όλες τις ενορίες της Μητρόπολης λόγω του προχωρημένου της ώρας. Στην Ιερά Μονή Πανάγιας Καλυβιανής όταν έφτασε η είδηση του θανάτου του Μακαριστού Ιεράρχου, ετελείτο ακόμη η ακολουθία του Νυμφίου. Στο τέλος της, οι Ιερείς της Μονής τέλεσαν τρισάγιο στη μνήμη του.

 

Το ανακοινωθέν

Το ιατρικό ανακοινωθέν που εξεδόθη και διάβασε ο καθηγητής κ. Ηλίας Κουρούμαλης ο οποίος σημείωσε  ότι «τις τελευταίες μέρες ο μακαριστός παρουσίαζε σοβαρή καρδιακή δυσλειτουργία. Η καρδιά του Ιεράρχη δεν άντεξε τη δραματική επιβάρυνση του οργανισμού του και σταμάτησε να χτυπά. Είχε σταθεροποιηθεί πάλι για σημαντικό χρονικό διάστημα, αλλά στις 8:45 εκοιμήθη εν Κυρίω. Να έχουμε την ευχή του όλοι».

Μακρυά ἀπό τήν ἀπάτη του Οἰκουμενισμοῦ

(Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Μία, Καθολική καί Ἀποστολική,

ἡ Ὀρθόδοξη!) 

 

Διερχόμεθα, ὡς γνωστόν, μίαν περίοδον σοβαρᾶς ἐκκλησιαστικῆς κρίσεως. Ἄνεμοι σφοδροί πνέουν ἀπό διάφορα μέρη καί ἀπειλοῦν νά ἐξαφανίσουν τόν θαλερόν Παράδεισον, τήν θείαν Ἄμπελον τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν ὁποίαν ἐφύτευσεν ἠ δεξιά τοῦ Ὑψίστου.

Ὁ χριστανός ἀπορροφημένος ἀπό τά προβλήματα τοῦ ἐφημέρου τούτου κόσμου οὐδόλως ἤ ἐλάχιστα ἀνυψοῖ τό βλέμμα του πρός τόν Οὐρανόν, ἐν ὧ ἡ "μέλλουσα καί ἐνυπόστατος" πόλις, ἡ ἐν οὐρανοῖς θριαμβεύουσα Ἐκκλησία, διά νά συλλάβῃ τόν πραγματικόν ἐπί γῆς σκοπόν του, τήν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς του. 

Ὁ δέ Διάβολος ἐκμεταλλευόμενος τήν σύγχυσιν τῶν καιρῶν, καί τήν ἀδιαφορίαν τοῦ χριστιανοῦ διά τήν ψυχικήν του σωτηρίαν, ἐργάζεται πυρετωδῶς νά ἀχρηστεύσῃ τό ἔργον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Πρός τόν σκοπόν τοῦτον ἐπιχειρεῖ νά ἐφαρμόσῃ καί πάλιν τό προαίώνιον καί καταχθόνιον σχέδιό του τήν ἀπάτην τῆς ψευδενώσεως τῶν ἐκκλησιῶν.  

Οι ένδεκα εμφανίσεις του Αναστάντος Χριστού

Στα κείμενα της Αγίας Γραφής παρουσιάζονται ένδεκα εμφανίσεις του Αναστάντος Χριστού, από τις οποίες οι δέκα έγιναν στο διάστημα μεταξύ της Αναστάσεως και της Αναλήψεως και μία μετά την Πεντηκοστή.

Μερικές από αυτές περιγράφονται αναλυτικά και άλλες απλώς απαριθμούνται. Καί, βέβαια, πρέπει να πούμε ότι δεν περιγράφονται όλες από τους ίδιους Ευαγγελιστάς, δηλαδή δεν αναφέρονται και οι ένδεκα σε κάθε ένα ξεχωριστό Ευαγγέλιο, αλλά μερικές μνημονεύονται από τον έναν Ευαγγελιστή και μερικές από τον άλλο.

Προφανώς υπήρξαν και άλλες εμφανίσεις του Αναστάντος Χριστού....

Είναι χαρακτηριστικός ο λόγος του Ευαγγελιστού Λουκά στις Πράξεις των Αποστόλων:"οίς και παρέστησεν εαυτόν ζώντα μετά το παθείν αυτόν εν πολλοίς τεκμηρίοις, δι' ημερών τεσσαράκοντα οπτανόμενος αυτοίς και λέγων τα περί της βασιλείας του Θεού" (Πράξ. α', 3). Είναι φυσικό αυτό να γινόταν γιατί, αφ' ενός μεν ήθελε να τους παρηγορήση, αφ' ετέρου δε να τους προετοιμάση για την Ανάληψή Του, αλλά και την έλευση του Παναγίου Πνεύματος.

Οι ένδεκα εμφανίσεις του Αναστάντος Χριστού είναι οι ακόλουθες:

1. Στον Σίμωνα Πέτρο (Α' Κορ. ιε', 5, Λουκ. κδ', 35).
2. Στην Μαρία την Μαγδαληνή (Μάρκ. ιστ', 9-11, Ιω. κ', 11-18
3. Στις Μυροφόρες γυναίκες (Ματθ. κη', 9-10).
4. Στους δύο Μαθητάς που πορεύονταν προς Εμμαούς (Μάρκ. ιστ', 12-13, Λουκ. κδ', 13-15).
5. Στους δέκα Αποστόλους, όταν απουσίαζε ο Θωμάς (Μάρκ. ιστ', 14, Λουκ. κδ', 36-43, Ιω. κ', 19-25).
6. Στους ένδεκα Μαθητάς, παρόντος και του Θωμά (Ιω. κ', 26-29).
7. Στους επτά Αποστόλους στην λίμνη της Τιβεριάδος (Ιω. κα', 1-23).
8. Στους ένδεκα στην Γαλιλαία (Ματθ. κη', 16).
9. Στους Αποστόλους στην Βηθανία, όταν αναλήφθηκε (Μάρκ. ιστ', 19-20, Λουκ. κδ', 50, Πράξ. α', 6-11, Α' Κορ. ιε', 7).
10. Στον αδελφόθεο Ιάκωβο (Α' Κορ. ιε', 7).

Η αυτοκτονία και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Η αυτοκτονία και η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας 

Σπυρίδωνος Κοντογιάννη, Αθήνα 2001, σελ. 9-15

1. Ορισμός της αυτοκτονίας.

Αυτοκτονία ονομάζεται η ανθρώπινη εκείνη πράξη, κατά την οποία ο ίδιος ο άνθρωπος τερματίζει την ζωή του.

Κατά κυριολεξία αυτοκτονία είναι η ολοκληρωμένη εκείνη ανθρώπινη πράξη, η οποία έχει ως επισφράγισμα τον θάνατο του αυτόχειρα. Και αυτό σε σχέση πάντοτε με την λεγόμενη απόπειρα αυτοκτονίας, που είναι πράξη ανολοκλήρωτη, δεν έχει δηλαδή ως αποτέλεσμα τον θάνατο αυτού ο όποιος αποπειράται να αυτοκτονήσει.

Διάκριση επίσης γίνεται μεταξύ αυτοκτονίας και της τάσης προς αυτοκτονία, μιας ενέργειας δηλαδή που μόλις έχει εκδηλωθεί ή και της ιδέας της αυτοκτονίας που είναι μια απλή νοητική αφετηρία, μια επιθυμία για να πεθάνει κανείς, άλλοτε έντονη και άλλοτε όχι.

Η αυτοκτονία είναι «φόνος», και είναι «εκ προαιρέσεως αφαίρεσις υφ' ημών της ιδίας ημών ζωής» γι' αυτό και διαφέρει από τον κοινό φόνο, την αφαίρεση δηλαδή της ζωής του άλλου από κάποιον. Και ακόμη, η αυτοκτονία διακρίνεται σε άμεση και έμμεση. 

Άμεση αυτοκτονία καλείται η εκ προαιρέσεως βίαιη, με φονικό όργανο η κίνηση, αφαίρεση της ίδιας μας της ζωής, ενώ έμμεση είναι η αυτοκτονία που πραγματοποιείται εν γνώσει μας μεν, αλλά και εκ προθέσεως βαθμιαία, σιγά-σιγά, αφαίρεση της ζωής μας (π.χ. η άρνηση τροφής, η λήψη ναρκωτικών ουσιών ενώ γνωρίζουμε το τέλος της πράξεως αυτής, η ευθανασία, η εκ προθέσεως δηλαδή διακοπή της ζωής του ασθενούς όταν αυτή ζητηθεί από τον ίδιο τον ασθενή ή τον ιατρό ή από τους συγγενείς του, η συνειδητή και χωρίς κανένα λόγο έκθεση της ζωής μας σε κίνδυνο, όπως η παράλογη ταχύτητα με μηχανές ή αυτοκίνητο κ. α.).

Τὸ μεγάλο στοίχημα ἀνάμεσα σὲ πιστοὺς καὶ σὲ ἀπίστους

Φώτης Κόντογλου  

---

Τὴ Λαμπροδευτέρα τὸ βράδυ, περασμένα μεσάνυχτα, πρὶν νὰ πλαγιάσω γιὰ νὰ κοιμηθῶ, βγῆκα στὸ μικρὸ περιβολάκι ποὺ ἔχουμε πίσω ἀπὸ τὸ σπίτι μας, καὶ στάθηκα γιὰ λίγο, κοιτάζοντας τὸ σκοτεινὸ οὐρανὸ μὲ τ᾿ ἄστρα.

Σὰν νὰ τὸν ἔβλεπα πρώτη φορά. Μοῦ φάνηκε πολὺ βαθύς, καὶ σὰν νὰ ἐρχότανε ἀπὸ πάνω μία μακρινὴ ψαλμωδία. Τὸ στόμα μου εἶπε σιγανά: «Ὑψοῦτε Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν αὐτοῦ». Ἕνας ἁγιασμένος γέροντας μοῦ εἶχε πεῖ μία φορὰ πὼς κατὰ τοῦτες τὶς ὧρες ἀνοίγουνε τὰ οὐράνια. Ὁ ἀγέρας μοσκοβολοῦσε ἀπὸ τὰ λουλούδια κι ἀπὸ τὰ ἁγιοχόρταρα, ποὺ ἔχουμε φυτέψει. «Πλήρης δ᾿ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης τοῦ Κυρίου».

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΠΙ Τῼ ΑΓΙΩι ΠΑΣΧΑ

Ἀριθμ. Πρωτ. 425

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Χριστός Ἀνέστη!

«Δεῦτε», ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, «λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου Φωτός» τοῦ Φαναρίου, τοῦ Ἱεροῦ Κέντρου τῶν Ὀρθοδόξων, καί δοξάσωμεν ὅλοι ὁμοῦ καί ἀπό κοινοῦ «Χριστόν τόν Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν».

Ζοφερά ἦτο ἡ ψυχική κατάστασις τῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου μετά τήν Σταύρωσιν Αὐτοῦ, διότι διά τῆς δι᾿ αὐτῆς θανατώσεως τοῦ Κυρίου διελύθησαν αἱ ἐλπίδες τῶν μαθητῶν Του περί ἐπικρατήσεως Αὐτοῦ καί αὐτῶν ὡς πολιτικῆς ἐξουσίας. Εἶχον ἐκλάβει τήν θριαμβευτικήν εἴσοδον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τά Ἱεροσόλυμα, μετά τήν ἀνάστασιν τοῦ Λαζάρου καί τήν θαυματουργικήν τροφοδοσίαν πέντε χιλιάδων ἀνδρῶν, πλέον γυναικῶν καί παιδίων, διά πέντε ἄρτων καί δύο ἰχθύων, ὡς προανάκρουσμα τῆς κατακτήσεως ὑπ᾿ αὐτῶν κοσμικῆς ἐξουσίας. Ἡ μήτηρ δύο ἐξ αὐτῶν ὑπέβαλε μάλιστα τό αἴτημα ὅπως οἱ υἱοί αὐτῆς καθήσουν εἷς ἐκ δεξιῶν καί εἷς ἐξ εὐωνύμων τοῦ Κυρίου, ὅταν Οὗτος ἀναλάβῃ τήν ἐξουσίαν. Ὅλα αὐτά διελύθησαν ὡς παιδικαί φαντασίαι λόγῳ τοῦ φοβεροῦ πλήγματος τῆς θανατικῆς ἐκτελέσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εγκύκλιος Αγίου Πάσχα 2014

---

 

† Μ Α Κ Α Ρ Ι Ο Σ

ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

 

Προς

Τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναστικές Αδελφότητες και τον ευσεβή Λαό

της καθ΄ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας

Εγκύκλιος Αγίου Πάσχα 2014

 

Αγαπητοί μου,

Εορτάζουμε και φέτος την Ανάσταση του Χριστού εντός της γνωστής κρίσης η οποία επιδείνωσε προϋπάρχοντα προβλήματα, με συνέπειες επί της συνοχής του κοινωνικού ιστού.

Παρατηρούμε την υποτίμηση του ανθρώπινου προσώπου, την έξαρση της παραβατικότητας, της ακραίας βίας, της απερίγραπτης εγκληματικότητας, των φρικτών αυτοκτονιών, των κλοπών, της καταφυγής σε εξαρτιογόνες ουσίες και άλλα, τα οποία δημιουργούν προβληματισμό σε κάθε σώφρονα άνθρωπο, για το πού κατευθύνεται ο τόπος μας και οι άνθρωποί του. Επί πλέον, θρηνούμε για τις συνεχιζόμενες απώλειες ανθρώπων σε δυστυχήματα της ασφάλτου πού γεμίζουν την ψυχή με πόνο και με θλίψη.

Αφή Αγίου Φωτός 2014