Οὔτε νά ἁμαρτάνουμε ἐμεῖς,
οὔτε νά συνηγοροῦμε στίς ἁμαρτίες τρίτων!
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
Ἐπίταση τῆς ἀμαρτίας εἶναι
ὄχι μόνο τό νά ἁμαρτάνει κάποιος ὁ ἴδιος,
ἀλλά
καί νά συνηγορεῖ γι' αὐτούς πού ἁμαρτάνουν.



Αὐτή
ἡ προετοιμασία τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, καθώς καί ὅλων τῶν ἀνθρώπων,
που θέλουν νά δοῦν τόν Θεόν ὡς Φῶς, εἶναι στήν οὐσία της μία θεραπευτική
ἀγωγή, ἡ ὁποία πρέπει νά ἀρχίση κάι νά τελειώση σ' αὐτήν τή ζωή. Πρέπει σ' αὐτήν τήν ζωή νά γίνη ἡ θεραπεία καί νά περατωθῆ. Διότι μετά θάνατον "οὔκ ἔστι μετάνοια".
Αὐτή ἡ θεραπευτική ἀγωγή εἶναι ἡ οὐσία καί τό κύριο περιχόμενο τῆς
Ὀρθοδόξου Παραδόσεως ὡς καί ἡ κύρια μέριμνα τῆς Ὀρθοδόξου ἐκκλησίας.
Συνίσταται δέ καί ἀποτελεῖται ἀπό τά ἀκόλουθα τρία στάδια πνευματικῆς
ἀναβάσεως:

| Ὅλα μιλᾶνε γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Καί ἡ ἔλλογη καί ἡ ἄλογη φύση! |
|
Το
αφηγήθηκε ένας στρατιωτικός της Ελληνικής Αεροπορίας, όταν ήρθε για
προσκύνημα στην Παναγία με τους γονείς του, οι οποίοι ήταν
μαυροφορεμένοι. Είχε φύγει από αυτή τη ζωή η κόρη τους, μια νεαρή κοπέλα, εντελώς αιφνίδια, από πνευμονική εμβολή. Ο στρατιωτικός , ευσεβέστατος καθώς ήταν, είπε τα εξής αξιοσημείωτα: - Η αδελφή μου , δυστυχώς, δεν είχε πνευματική ζωή. Ούτε εξομολογείτο ούτε κοινωνούσε των Αχράντων Μυστηρίων. Έτσι τη βρήκε ο θάνατος απροετοίμαστη. Λίγο καιρό μετά τον θάνατό της, είδα το εξής όνειρο, που με συγκλόνισε. Την είδα μέσα σ’ ένα λεωφορείο σκοτεινό, που το οδηγούσαν δύο εχθροί του ανθρωπίνου γένους (κακά πνεύματα).Εγώ γεμάτος αγωνία έτρεχα από πίσω, μήπως μπορέσω να την βοηθήσω. Το παράξενο αυτό όχημα κατευθυνόταν προς ένα σκοτεινό τούνελ, σ’ ένα άγριο βουνό! Για μια στιγμή σταμάτησε το λεωφορείο. Κοίταξα μέσα και δεν είδα αυτή τη φορά εκεί την αδελφή μου. |