Ἐπιμνημόσυνος λόγος Μητροπολίτου Κυθήρων κ. Σεραφείμ ἐπί τῇ 50ῇ ἐπετείῳ ἀπό τῆς κοιμήσεως του Ἀρχιμ. π.Γερβασίου Παρασκευοπούλου

Ἐπιμνημόσυνος λόγος
ἐπί τῇ 50ῇ ἐπετείῳ ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ἀειμνήστου
Ἀρχιμ. π.Γερβασίου Παρασκευοπούλου

(Πάτρα 30/6/2014)

Σεβασμιώτατε ἅγιε Πατρῶν,
Σεβασμιώτατε ἅγιε Ὕδρας,
Ἅγιοι Πατέρες,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί,

Ἡ παροῦσα ἁγία καί εὐλογητή ἡμέρα, καθ' ἥν ἑορτάζομεν πανηγυρικῶς τήν Ἱεράν Σύναξιν τῶν Ἁγίων ἐνδόξων καί πανευφήμων 12 Ἀποστόλων, πληροῖ πνευματικῆς χαρᾶς καί εὐφροσύνης τάς ψυχάς καί τάς καρδίας ὁλοκλήρου τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστεπωνύμου Πληρώματος.

Καί τοῦτο διότι οἱ Ἅγιοι Θεοφόροι, Χριστοκήρυκες, Πνευματέμφοροι καί Πνευματορρήτορες Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ εἶναι τά «καυχήματα, τά στηρίγματα καί τά ὑποδείγματα»[1] τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, κατά τόν ἱερόν Ὑμνογράφον. Ὡς «λέοντες πῦρ πνέοντες»[2], μετά τήν ἁγίαν καί μεγάλην ἡμέραν τῆς ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ, ἔδραμον ἀνά τόν κόσμον καί ἔφθασαν εἰς τά πέρατα τῆς Οἰκουμένης. «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καί εἰς τά πέρατα τῆς Οἰκουμένης τά ρήματα αὐτῶν»[3].

Ὡς «ἵπποι»[1] ἐτάραξαν τά λιμνάζοντα ὕδατα τῆς ἀθεΐας, τῆς ἀγνωσίας τοῦ Θεοῦ, τῆς ἀσεβείας καί τῆς εἰδωλολατρείας. Καί «τῷ ἀγκίστρῳ τοῦ λόγου»[2] καί τῆς Θείας Χάριτος εἵλκυσαν πρός τήν θεογνωσίαν καί τήν θεοσέβειαν ἐκ τοῦ βυθοῦ τῆς ἀγνοίας, τῆς πλάνης καί τῆς ἀπωλείας πλήθη συνανθρώπων τους.

π. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος: Ο Άνθρωπος του Θεού – 50 χρόνια οπό την κοίμησή του

Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου
Πέρασαν πενήντα χρόνια ἀπό τότε πού ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ ἀοίδιμος π. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος, ἔγειρε τό ἁγιασμένο καί λευκασμένο ἀπό τούς ἱερούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς εὐσεβείας κεφάλι του καί ἄφησε τήν ψυχή του νά φτερουγίσῃ στήν ἀγκαλιά τοῦ Οὐρανίου Πατρός.
Πλῆθος λαοῦ τότε τόν προέπεμψε στήν αἰωνιότητα μέ δάκρυα στά μάτια, γιατί ἔφευγε ὁ πνευματικός τους πατέρας, ὁ ὁποῖος τούς ἐδίδαξε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, τούς ἐστήριξε στόν πόνο τους, χάρηκε στήν χαρά τους καί ἐφώτισε ὡς ἀστήρ φαεινός τήν πορεία τῆς ζωῆς τους.
Γεννημένος τό 1877 στήν Γρανίτσα, σημερινή Νυμφασία τῆς Γορτυνίας, στά ἅγια χώματα τῆς ἡρωοτόκου καί ἁγιοτόκου Ἀρκαδίας, καί ἔχοντας φάει τοῦ πόνου καί τῆς ὀρφάνιας τό ψωμί, ἔφτασε μέ κόπους καί ὀδύνες πολλές στήν πόλη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, τήν ὁποία τότε ἐποίμαινε ὁ πολύς Ἱερόθεος (Μητρόπουλος), ἄλλος ἀστήρ φωτεινός, ἐξ Ἀρκαδίας ἐπίσης ἕλκων τήν καταγωγή καί ἐκ πλησιοχώρου κώμης μέ ἐκείνη πού εἶδε τό φῶς τῆς ζωῆς ὁ μακάριος π. Γερβάσιος.

Πολύτιμοι μαργαρίτες Γέροντος Γερβάσιου Παρασκευόπουλου

"Ὁ πατήρ μου ἔως ἄρτι ἐργάζετιαι...", ἀλλά μήπως ὁ διάβολος κάμνει διακοπάς; Ἄν μπορούσαμε τουλάχιστον νά τόν κλείναμε σ' ἕνα πιθάρι κατά τούς θερινούς μῆνας, τότε καί ἡμεῖς θά ἡσυχάζαμε. Ἀκριβῶς τό καλοκαίρι εἶναι πού κινεῖται καί ἐργάζεται περισσότερον κι οὔτε στιγμή κάνει ἀνακωχή. Δέν εἴδατε τί γίνεται καί πῶς μᾶς ξεγυμνώνει ὅλους μέ τή ζέστη, μέ πρόφαση ὅτι ζεσταινόμαστε; δέν βλέπετε τί γίνεται στούς δρόμους, στίς παραλίες, Ἔ, λοιπόν κι ἡμεῖς δέν ἔχομεν καιρό γιά χάσιμο, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νά ἐργαζώμερθα ἐκ παραλλήλλου πρός ἀντιπερασπασμόν, στόν δικό μας στίβο νά προφυλάξωμε τά πρόβατα ἀπ' τόν λύκο. Πῶς θά τ' ἀφήσουμε χωρίς ποιμένα, ἔρμαια στά νύχια του; Θά δώσω λόγο. Ὁ Κύριος ἔχυσε γι' αὐτά τό Αἷμα Του.

"Δός τε μου μητέρες". Καί ἐάν τά πάντα καταλυθοῦν, παραμείνει ὅμως ἀλώβητος ὁ θεσμός τῆς οἰκογενείας, μή φοβᾶσθε. Καί ἡ θρησκεία θά ἀναζήσει καί τά πάντα θά διατηρηθοῦν καί πρό παντός ὁ ἐθνισμός ( πατριωτισμός ), πού ἔχει τά θεμέλιά του, τίς ρίζες του στήν οἰκογένεια.