Ὁ παπα- Δημήτρης Γκαγκαστάθης διηγεῖται ...

«Την 14ην Ιουλίου 1965, ημέρα Πέμπτη, και ώρα 5 με 7 μ.μ., παρουσιάσθη το εξής πρωτοφανές και μεγάλο σημείο καταστροφής: Επί 2 ώρες, σκότος μέγα και σύννεφα βαρειά παρουσιάσθηκαν, με πολλές και δυνατές βροντές. 

Έδειχνε πλημμύρα και καταστροφή! Ο κόσμος όλος, μαζεύτηκαν εις τα σπίτια τους και περίμεναν. Οι αστραπές και οι βροντές, πραγματικά, δείχνανε καταστροφή. Η βαζούρα του κακού πλησίαζε και οι βροντές διπλασιάζονταν και οι κεραυνοί έπεφταν βροχή.

Θαρρείς, γίνονταν χαλασμός του κόσμου! Υπήρχε, δε, και μέγα σκότος.

Εγώ, ως εφημέριος του χωριού μου (“Πλάτανος” ή, παλαιότερα· “Βάνια” Τρικάλων), τρέχω και πάλιν εις τον Ναόν των Ταξιαρχών και ανάβω την κανδήλα του Χριστού, της Παναγίας και των Ταξιαρχών. Βάνω το πετραχήλι και, γονυπετής, με δάκρυα και, εκ βάθους ψυχής και καρδίας, προσευχόμουν να απαλλάξει ο Θεός τον κόσμον από τον μεγάλον κίνδυνον. 

Επί μία ώρα και δέκα λεπτά, προσευχόμουν και παρακαλούσα τους Ταξιάρχας. Ο ιδρώτας μου, βγήκεν από την κεφαλήν μέχρι τους πόδας, από την μεγάλην αγωνίαν και δέησιν διά να απαλλαχθή το χωριό και, ω του θαύματος! Ούτε εις τα σύνορα του τόπου μας δεν έπεσε χαλάζι και ούτε οι κεραυνοί μάς έβλαψαν τίποτε! Μόνον ολίγη δροσιά μάς ήρθεν και, έτσι, με την δύναμι των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και των παρακλήσεών μου, εσώθη η χώρα. 

Ὁ Παπα – Δημήτρης Γκαγκαστάθης [29.1. 1975]

hristospanagia5

Ο Παπα – Δημήτρης Γκαγκαστάθης [29.1. 1975]

 

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου – συγγραφέα

 

Ο παπά – Δημήτρης γεννήθηκε το 1902 στον Πλάτανο Τρικάλων, χωριό που για 42 ολόκληρα χρόνια, (1931-1973) υπηρέτησε ως εφημέριος «ελλαμπόμενος από τας ακτίνας του Αγίου Πνεύματος». Και εκεί στις 29 Ιανουαρίου, 1975, «εξήχθη εις αναψυχήν, συναντήσας το Φως της ζωής». Η φτώχεια δεν του επέτρεψε να πάρει μόρφωση και μικρός έγινε τσοπανόπουλο. Βόσκοντας, όμως, τα πρόβατα, άρχισε να έχει τις πρώτες πνευματικές εμπειρίες. Γράφει ο ίδιος: “Για να ενδυναμώσω την πίστη μου διάβαζα στην καλύβα μου βίους Αγίων. Απέφευγα τις συναναστροφές του κόσμου.

Επί τούτου επήγαινα στις πιο βαθιές χαράδρες και προσευχόμουν. Πολλά βράδυα έρχονταν δαίμονες (…) για να με εξοντώσουν αλλά οι Αρχάγγελοι δεν τους επέτρεπαν και έφευγαν άπρακτοι”. Σε ηλικία 19 ετών κατατάχθηκε στην Χωροφυλακή. Πριν φύγει από το χωριό πέρασε από τους προστάτες του Αρχαγγέλους. “Τους προσκύνησα και τους παρακάλεσα: Με καλεί η πατρίδα να πηγαίνω. Σας θέλω να με ενισχύσετε, να με βοηθήσετε και να έλθω πάλιν σώος και αβλαβής, όπως φεύγω τώρα”. Πολέμησε στην Μικρά Ασία. Στην μεγάλη καταστροφή της Σμύρνης, οι προστάτες του Αρχάγγελοι τον έσωσαν θαυματουργικώς πολλές φορές. Γράφει ο παπα-Δημήτρης:

Ἀλήθειες ἀξιομακαρίστου Πατρός Δημητρίου Γκαγκαστάθη (1902-1975) καί γιά τούς τωρινούς καί ἔσχατους καιρούς πού ζοῦμε!

( γ' μέρος τελευταῖο...)

 

Σᾶς μακαρίζω, διότι εἶσθε πλησίον τοῦ Θεοῦ. Εἶσθε εὐτυχεῖς πού διατηρεῖτε ἁγνότητα καί ἔχετε πίστι θερμή πρός τόν Πανάγαθον Θεόν. Σᾶς εὔχομαι νά μείνετε πιστοί μέχρι τελευταίας πνοῆς.

Τά λεφτά δέν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν, μπροστά στήν ἀγάπη καί στήν συμπαράστασι στόν πόνο τοῦ αἰτοῦντος...

Προβλέπεται μεγάλη δυστυχία καί πτώχεια, ἀλλά ἐπιβάλλεται νά γίνη καί αὐτό. Μᾶς χρειάζεται νά μᾶς δώση κανένα ράπισμα νά συνέλθωμε. Ὅπως θά ἐργασθοῦμε, ἔτσι θά πληρωθοῦμε ἀπό τόν Κύριο.

Ὁ μεγαλύτερος ἰατρός ψυχῶν καί σωμάτων εἶναι ὁ Θεός, ἡ Παναγία καί ὅλοι οἱ Ἅγιοι. Ἐξαρτᾶται ἀπό τήν πίστη πού ἔχει ὁ κάθε ἄνθρωπος. Μᾶς δοκιμάζει ὁ Θεός, γι' αὐτό πρέπει νά ἔχουμε ὑπομονή στίς θλίψεις...Ἔχετε θάρρος, ὁ Θεός εἶναι μεγάλος καί ὅ,τι μᾶς δίνει εἶναι εὐλογημένο καί δέν πρέπει νά γογγύζουμε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ.

Δέν βάλαμε τόν Χριστό καλά μέσα μας καί γι' αὐτό δέν ξεύρουμε τί θά πῆ ἀγάπη, εἰρρήνη, ὁμόνοια κλπ.

Ἀλήθειες ἀξιομακαρίστου Πατρός Δημητρίου Γκαγκαστάθη (1902-1975) καί γιά τούς τωρινούς καί ἔσχατους καιρούς πού ζοῦμε!

( β' μέρος συνέχεια...)

Διαβάστε τό α΄μέρος ἐδῶ:
http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2013/12/1902-1975.html

• Κανείς δέν μπορεῖ νά βγῆ μπροστά στήν δύναμη τοῦ Θεοῦ. Διά τῆς προσευχῆς καί τῆς πίστεως δείχνει θαύματα ὁ Κύριος. Ἡ προσευχή εἶναι τό τηλέφωνο πού ἐπικοινωνεῖ ὁ ἄνθρωπος μέ τόν Θεό. Δέν χάνει ποτέ ἡ ἐργασία τοῦ Θεοῦ.

• Ὁ Θεός θέλει καθαρή ἐξομολόγηση καί τήρηση τῶν ἐντολῶν Του...Ἡ προσευχή, ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐλεημοσύνη θά μᾶς σώσουν.

• Νέ ἔχετε ἀγάπη ἀναμεταξύ σας, πίστη ἀκλόνητη πρός τόν Θεό καί νά προσεύχεστε γιά τούς ἄλλους. Ὅταν προσεύχεσαι γιά τούς ἄλλους, ὁ Θεός εὐλογεῖ ἐσένα.

• Εὔχομαι ὅλα τά δύσκολα νά γίνουν παρά Θεοῦ εὔκολα κατά τό συμφέρον τῆς ψυχῆς. Καίτοι εἶμαι ἁμαρτωλός ἐτοῦτο κατάλαβα ἀπό τήν πείρα τῆς ζωῆς μου, ὅτι ὅλα τά ἀδύνατα στούς ἀνθρώπους, εἶναι δυνατά ἀπό τόν Θεό. Ὁ Θεός στέκει ἐπάνω μας, ὅλα τά βλέπει, ὅλα τά ἀκουει καί ὅλα τά γράφει. Ὁ Θεός γνωρίζει καί ξέρει τί κάνει...

Ἀλήθειες ἀξιομακαρίστου Πατρός Δημητρίου Γκαγκαστάθη (1902-1975) καί γιά τούς τωρινούς καί ἔσχατους καιρούς πού ζοῦμε!

( α' μέρος συνέχεια...)

 

• Ὁ Θεός προστατεύει τόν ἄνθρωπο, ὅταν εἶναι πληρίον Του.

• Κατά τούς μαύρους χρόνους τῆς κατοχῆς καί τοῦ ἀνταρτοπολέμου, δόξα στόν Θεό, ἐγνώρισα ὅτι ἡ πίστη μας εἶναι ζωντανή σέ ἐκείνους πού πιστεύουν μέ ἁγνή καρδιά...Ὅταν πιστεύουμε στόν Θεό καί κάνουμε τά ἔργα Του, εἶναι μαζί μας καί μᾶς προστατεύει. 

• Μέ κυνηγάει ἡ ἁμαρτία μου καί πρέπει νά τιμωρηθῶ καί ὅλοι μας πρέπει νά μετανοήσουμε, γιατί φύγαμε ἀπό τόν δρόμο τοῦ Θεοῦ. Πόσα ἐξοικονομεῖ ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο καί ἐμεῖς δέν Τόν πιστεύουμε...Φύγαμε μακράν τοῦ Θεοῦ. Προσευχή καί μετάνοια, μέ δάκρυα, μᾶς χρειάζεται...