Η θηλυκοποίηση των Δυτικών κοινωνιών και των Ελίτ

 

Άρθρο του Alain De Benoist, Μετάφραση-σχόλια Αναστασίου Γιαννά.

Το ανακάτεμα των ρόλων των δύο φύλων παρουσιαζόμενο ως "πρόοδος"

Ο παιδίατρος Aldo Naouri γράφει: «Η κοινωνία υιοθέτησε ολοκληρωτικά, χωρίς όρια και ισορροπία, θηλυκές αξίες.». Το μαρτυρούν η υπεροχή της οικονομίας έναντι της πολιτικής, η κατανάλωση έναντι της παραγωγής, η υποχώρηση της εξουσίας σε σχέση με το «διάλογο», αλλά και το άγχος για την προστασία του «μωρού» (υπερεκτιμώντας την λέξη)• οι διαφημίσεις των εσωρούχων και οι εξομολογήσεις στα τηλεοπτικά σόου, η μόδα του ανθρωπισμού και η ελεημοσύνη διαμέσου της τηλεόρασης• η συνεχής έμφαση πάνω στα σεξουαλικά, αναπαραγωγικά και υγιεινιστικά  προβλήματα, η εμμονή της εμφάνισης και η περιποίηση του εαυτού• η θηλυκοποίηση ορισμένων επαγγελμάτων: καθηγήτριες, δικαστίνες, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί• η σπουδαιότητα της εργασίας στα μέσα επικοινωνίας και στις υπηρεσίες, η εξάπλωση στρογγυλεμένων φορμών από την βιομηχανία, η μόδα της ιδεολογίας της θυματοποίησης• ο πολλαπλασιασμός των οικογενειακών συμβούλων, η ανάπτυξη του εμπορίου των συγκινήσεων και της ευσπλαχνίας• η νέα αντίληψη της δικαιοσύνης που την καθιστά όχι πια μέσο για μια δίκαιη κρίση, αλλά για να αποζημιώσει το πόνο των θυμάτων (ώστε να «επεξεργαστούν το πένθος» και να «ξαναφτιάξουν μια ζωή»)• η μόδα της οικολογίας και των «εναλλακτικών φαρμάκων», η γενίκευση των αξιών του εμπορίου•  η θεοποίηση του ζευγαριού και των προβλημάτων του• το γούστο για την «διαφάνεια» και του να «αναμιγνύεσαι», χωρίς να ξεχνάμε και τα κινητά τηλέφωνα ως αναπλήρωση του ομφάλιου λώρου• τέλος η ίδια η παγκοσμιοποίηση, που τείνει να καθιερώσει ένα κόσμο ροών και εισροών χωρίς σύνορα  ούτε σταθερά σημεία αφοράς, έναν υγρό και αμνιακό κόσμο.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες γιά τά σαρκικά ἁμαρτήματα καί τίς διαστροφές

 

Ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες στά κείμενά τους καταδικάζουν ρητά καί κατηγορηματικά ὅλα τά σαρκικά ἁμαρτήματα, τήν ὁμοφυλοφιλία, τίς ὅποιες ἄλλες παρά φύσιν σχέσεις καί τίς σαρκικές διαστροφές. 

Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης καταγράφει τό φοβερό θαῦμα πού ἔγινε τήν νύχτα τῆς Γέννησης τοῦ Χριστοῦ μας: «Λέγει ἕνας διδάσκαλος», σημειώνει ὁ Ἅγιος, «ὅτι τήν νύκτα, κατά τήν ὁποία γεννήθηκε ὁ Δεσπότης Χριστός, ἔστειλε πρῶτα ἕναν Ἄγγελο καί ἐθανάτωσε ὅλους τούς ἀρσενοκοίτες, καί ἔπειτα ἐγεννήθη, γιά νά μήν βρεθεῖ τότε στήν γῆ μία τέτοια Θεομίσητη ἁμαρτία (παρά Ἱερονύμῳ)»[1].

Ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Σιναΐτης, ἀναφερόμενος στά σαρκικά ἁμαρτήματα καί τίς διεστραμμένες σαρκικές σχέσεις, ἐπισημαίνει τούς διάφορους βαθμούς ἁμαρτίας: «...πρέπει νά γνωρίζετε», παρατηρεῖ, «ὅτι οἱ κρίσεις τοῦ δικαίου Κριτῆ εἶναι πολλές καί διάφορες, ὅπως καί οἱ ἀνταποδόσεις, τίς ὁποῖες πρόκειται νά κάνει σ’ αὐτούς πού ἁμαρτάνουν στό σῶμα τους. Γιατί ἀλλιῶς κρίνεται ὁ πιστός καί ἀλλιῶς ὁ ἄπιστος. Λέγει ἡ Γραφή ὅτι «αὐτός πού γνώριζε τό θέλημα τοῦ Κυρίου καί δέν τό ἔκανε θά δαρεῖ πολύ». Kαί ἄλλο εἶναι τό κρῖμα ἐκείνου πού πόρνευσε στά νιάτα του, καί ἄλλο ἐκείνου πού πόρνευσε στά γηρατειά του. Ἄλλο τό κρῖμα τοῦ ἀνύπαντρου καί ἄλλο ἐκείνου πού ἔχει γυναίκα καί προδίδει τόν γάμο του. Kαί ἄλλο ἐπίσης τό κρῖμα ἐκείνου πού συγκατοικεῖ μέ ποταπή (εὐτελισμένη) γυναίκα, καί ἄλλο ἐκείνου πού ἔχει σεμνή. Ἄλλο εἶναι τό κρῖμα ἐκείνου πού παρανόμησε μόνο σέ μία καί ἄλλο ἄν ἔχει μολυνθεῖ μέ πολλές. Ἄλλο εἶναι τό κρῖμα τοῦ δασκάλου καί τοῦ ἱερέα καί ἄλλο τοῦ ἁπλοῦ ἀνθρώπου. Διότι οἱ δυνατοί, λέγει ἡ Γραφή, θά τιμωρηθοῦν αὐστηρά. Ἄλλο εἶναι, ὅταν γίνεται ἀπό συνήθεια κακή καί ἄλλο ἀπό γοητεία. Ἄλλη, ἐπίσης, συγγνώμη ἔχει αὐτός πού ἁμαρτάνει καί θλίβεται καί ὑποφέρει καί ἄλλη αὐτός πού ἁμαρτάνει καί ζεῖ ἀμέριμνος. Καί πάλι. Ἀλλιῶς τιμωρεῖται αὐτός πού μέ τρόπο φυσιολογικό κάνει χρήση τῆς φύσεως καί μέ ἄλλον τρόπο καί περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη ἁμαρτία καί αὐστηρότερα θἀ τιμωρηθεῖ αὐτός πού διαπράττει τήν παρά φύση ἁμαρτία τῶν Σοδόμων, τήν ὁποία οὔτε τά ζῶα κάνουν, ὅπως ἡ Γραφή διηγούμενη λέγει: «Φεῦγε τήν φωτιά πού ἔπεσε στήν Πεντάπολη τῶν Σοδόμων, ἡ ὁποία, ὡς ἀπόδειξη τῆς κακίας της, καιομένη ἔμεινε ἄγονη καί σέ ἀκατάλληλες ἐποχές βλαστάνει φυτά.

Αγάπη και εγωισμός: Δύο αιώνιοι αντίπαλοι

Αρκετά εγκλήματα έγιναν με καλές προθέσεις. Ή θα ρίξεις τον εγωισμό ή θα ρίξεις την αγάπη. Όσο αυξάνει ο εγωισμός, τόσο μπλοκάρει η αγάπη. Όσο μικραίνει ο εγωισμός, τόσο αυξάνουν οι προϋποθέσεις να ανθήσει και να αναπτυχθεί η αγάπη.

Έχουμε καλές προθέσεις, ζήλο για ιεραποστολή, διάθεση για προσφορά∙ έχουμε υψώσει όμως και το ντουβάρι του εγωισμού , που συχνά αναχαιτίζει το δρόμο προς την αγάπη. Μπαίνει ανάμεσα στους καλοπροαίρετους και σπάει την αρμονία των σχέσεων.

Στην παραβολή του Καλού Σαμαρείτη τελείται μια πάλη μεταξύ του εγωισμού και της αγάπης. Ο ιερέας και ο Λευίτης προσπερνούν τον πληγωμένο άνθρωπο, διότι φοβούνται μήπως πάνε καθυστερημένα στη δουλειά τους και τους «κράξει» το αφεντικό. Προτάσσουν τον εγωισμό και όχι την αγάπη. Αν έκαναν περίπατο στο δρόμο, οπωσδήποτε θα ασχολούνταν με τον πληγωμένο από τους ληστές οδοιπόρο. Ο Σαμαρείτης όμως, που φαίνεται πως η ζωή του τον είχε τσαλακώσει αρκετά, δεν σκέφτηκε το ίδιο. Σκύβει στον πληγωμένο και εικάζω πως έκανε περίπου τους εξής λογισμούς:

Να προσέχουμε τις δικές μας αμαρτίες και όχι των άλλων

«Τις δικές μας αμαρτίες πρέπει να προσέχουμε και όχι του πλησίον μας». Όλοι μας, αρχίζοντας από μένα, συνεχώς κρίνουμε και κατακρίνουμε ο ένας τον άλλον και γι’ αυτό θα δώσουμε λόγο στη φοβερά κρίση του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού. Θα μας κρίνει Αυτός διότι και εμείς κρίνουμε τους άλλους, ψάχνουμε να βρούμε στον πλησίον μας το παραμικρό σφάλμα ενώ τις δικές μας αμαρτίες δεν τις βλέπουμε και ούτε θέλουμε να τις σκεφτόμαστε. Δεν προσέχουμε τα δικά μας ελαττώματα και τις αμαρτίες, ενώ στους άλλους βρίσκουμε πολλά σφάλματα. Ψάχνουμε να τα βρούμε και όταν τα βρίσκουμε, πάμε και τα διαλαλούμε σε όλον τον κόσμο. Έγινε πλέον κακή συνήθεια, μόλις μαθαίνουμε κάτι για τον πλησίον μας, να πηγαίνουμε και να το διαλαλούμε παντού. Η γλώσσα μας καίει και σπεύδουμε να πούμε στους άλλους αυτό που είδαμε και ακούσαμε.

Πως πρέπει να πολεμά κανείς κατά των σαρκικών παθών.

"Ο Αόρατος πόλεμος"

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ 

(Απόδοση στη νέα Ελληνική: Ιερομόναχος Βενέδικτος
Έκδοση Συνοδείας Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος) 

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ' 

 

Πως πρέπει να πολεμά κανείς κατά των σαρκικών παθών.

Εναντίον των σαρκικών παθών θα πολεμάς, αδελφέ, με ξεχωριστό και διαφορετικό τρόπο από τους άλλους. Και για να γνωρίζης να πολεμάς με την τάξι, πρέπει να σκέφτεσαι ότι υπάρχουν τρεις χρόνοι και τρεις πόλεμοι· πριν από τον πειρασμό, στο καιρό του πειρασμού και αφού περάσει ο πειρασμός. 

Ο πόλεμος πριν από τον πειρασμό θα είναι, κατά των αιτιών, που συνήθως γίνονται αφορμή αυτού του πειρασμού· δηλαδή, πρώτα, εσύ πρέπει να πολεμάς κατά αυτού του πάθους· όχι αντιστεκόμενος σ αυτό, όπως σου είπα να κάνης στα άλλα πάθη, αλλά αποφεύγοντας με όλη σου τη δύναμι από κάθε είδους αφορμή και πρόσωπο, το οποίο σου προξενεί πειρασμό στη σάρκα. Και, εάν καμιά φορά είναι ανάγκη να μιλήσης με κανένα τέτοιον, μίλησε με συντομία και με πρόσωπο σεμνό και σοβαρό· μάλιστα, τα λόγια σου, ας έχουν κάποια σκληρότητα περισσότερη, παρά γλυκύτητα. 

ΦΙΛΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΧΡΗΜΑΤΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ Τοῦ Πρωτ. π. Διονυσίου Τάτση

ἐφημ. «᾽Ορθόδοξος Τύπος», 15.02.2013

.          ῞Ενας νέος κληρικός ξεκινάει πάντα μέ ἁγνές προθέσεις καί ἱερό ζῆλο. Κάνει σχέδια γιά τήν ἐνορία του, προσπαθεῖ νά λύσει προβλήματα καί νά ἐξωραΐσει τόν κεντρικό ναό καί τά ἐξωκκλήσια τῆς ἐνορίας του. Ὁ ἐνθουσιασμός του εἶναι προφανής και οἱ ἐνορίτες τόν παρακολουθοῦν μέ ἐνδιαφέρον καί ἐπαινοῦν κάθε ἐπιτυχία του. Ὅμως ὁ διάβολος καραδοκεῖ καί προσπαθεῖ μέ κάθε τρόπο νά ἐμποδίσει τόν ἱερέα τοῦ Θεοῦ καί νά μειώσει τό ζῆλο του. Τίς περισσότερες φορές ὁ διάβολος πετυχαίνει τό σκοπό του. Συμβαίνει αὐτό πού ἔλεγε ὁ Γέροντας Παΐσιος, ὁ ὁποῖος γνώριζε πολλούς κληρικούς καί εἶχε παρακολουθήσει τή μεταβολή τους πρός τό χειρότερο, ἐνῶ θά ἔπρεπε νά προοδεύουν πνευματικά καί νά μένουν ἀνεπηρέαστοι ἀπό τούς διαφόρους πειρασμούς. «Στόν κλῆρο οἱ περισσότεροι ξεκινοῦν μέ καλή διάθεση, ἀλλά μετά ἀρχίζει ὁ διάβολος τή δουλειά του καί βλέπεις νά μπαίνει ἡ μανία γιά δόξα, ἡ μανία γιά χρήματα, ἡ μανία γιά ἀξιώματα καί τά ξεχνοῦν ὅλα. Ἐνῶ ξεκίνησαν γιά τό Χριστό, καταλήγουν στό χρυσό».
.          Κανένας δέν μπορεῖ νά διαφωνήσει μέ τό Γέροντα. Δυστυχῶς, αὐτό συμβαίνει μέ τούς περισσότερους κληρικούς. Ἐπιθυμοῦν τήν ἐκ τῶν ἀνθρώπων δόξα. Ὅ,τι κάνουν εἶναι γιά τά μάτια τοῦ κόσμου καί τή δική τους προβολή. Θέλουν νά δοξάζονται ἀπό τόν πιστό λαό. Νομίζουν ὅτι ἡ ἱερωσύνη προσφέρεται γιά κάτι τέτοιο, ἐνῶ συμβαίνει ἀκριβῶς τό ἀντίθετο.

Προσευχές γιά τήν ἀπαλλαγή ἀπό τήν κατάθλιψη καί τά ποικίλα ψυχικά νοσήματα

ΕΥΧΗ ΕΚΤΕΝΗΣ

 

Εὐχή ἐκτενής γιά τήν ἀπαλλαγή ἀπό τήν Κατάθλιψη καί τά ποικίλα ψυχολογικά νοσήματα

Δέσποτα Πολυέλεε, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Ἰατρέ τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν, ἐλθέ καί θεράπευσον καί ἐμέ τόν ἀχρεῖον δοῦλον σου.

Ἐμακρύνθην ἀπό Σοῦ. Ἐπλήγωσα τήν Ἀγαθότητα καί τήν Ἀγάπην Σου. Ἥμαρτον εἰς τόν Οὐρανόν καί ἐνώπιόν Σου. Πάσας τάς ἀνομίας διέπραξα. Ὅλος κεῖμαι στερημένος πάσης ἀρετῆς καί ὑγείας ψυχικῆς καί σωματικῆς. Τό σῶμα μου ἡσθένησε. Ἡ ψυχή ἐκακώθη. Τό πνεῦμα ἀδυνατεῖ. Ἡ βούλησις ἐξετράπη. Τά πάντα συμπνίγονται καί πάσχουν ἐντός μου. Κατέβην ἕως «Ἅδου κατωτάτου».

Λύτρωσέ με Κύριε ἀπό τόν ψυχικόν πνιγμόν τόν ὁδυνηρόν καί τό βάρος τῆς καρδίας τό καταθλίβον με δικαίως.

Πάσας τάς ἁμαρτίας διέπραξα. Αὗται πολεμοῦσι με. Αὗται ἐμποιοῦσι μοι τόν ἀφόρητον τοῦτον βάσανον. Ἐλέησόν με Κύριε. Μόνος ἐγώ πταίω διά τήν τοιαύτην ἐρήμωσιν καί καταστροφήν τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μου. Ὁ ἐγωισμός μέ ἐκυρίευσε. Ἡ ἀμέλεια μέ αἰχμαλώτισε. Ἡ ἀκηδία μέ ἐνέκρωσε. Συγχώρησόν μοι Κύριε καί θεράπευσον τήν ἀθλίαν ψυχήν μου.

ΠΑΤΗΡ ΘΑΔΔΑΙΟΣ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑΡΚΟΜΑΝΗ.

Ή θεραπεία του ναρκομανή
Μία μέρα ήρθε στο μοναστήρι μία οικογένεια από το Βελιγράδι. Είχαν έναν μοναχογιό πού έπαιρνε ναρκωτικά για πολλά χρόνια. Οι γιατροί του είχαν πει πώς ό χρόνος ζωής πού του απέμενε, αν δεν κόψει τα ναρκωτικά, ήταν έξι μήνες.
Ή επίσημη στατιστική τότε στην Σερβία έλεγε πώς ένας στους χίλιους ασθενείς μπορούσε να ξεφύγει από τα ναρκωτικά.
Όταν ξεκίνησαν να έρθουν από το Βελιγράδι, ό πατέρας, ή μάνα και ό γιός, για πολύ ώρα μάλωναν μέσα στο αυτοκίνητο. Ευτυχώς πού ή μάνα του νεαρού διατήρησε την ψυχραιμία της.
Εκείνον τον καιρό, ό γιός τους είκοσι τέσσερις ώρες κοιμόταν και είκοσι τέσσερις δεν μπορούσε να κοιμηθεί, επειδή το νευρικό του σύστημα είχε διαλυθεί εντελώς.

Μή βλασφημεῖτε!

Μακαριστός Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

 

Σχόλιο ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ:

Ἀφιερώνεται σέ ὅλους τούς Νεο-Ἕλληνες, πού ἔχουμε ἀποκτήσει ρεκόρ βλασφημίας, ἀθυροστομίας καί ὑβρίσεως καί μάλιστα τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ, τῆς Παναγίας Μητέρας Του, τῶν Ἁγίων Του καί τῶν θείων γενικότερα.

Ὁ κατ' ἐξοχήν ὀρθόδοξος λαός τοῦ Θεοῦ, αὐτός γιά τόν ὁποῖον ὁ Κύριος εἶπε: «Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου» (Ἰωάν. 12,23), τίς τελευταῖες δεκαετίες ὄχι μόνο δέν Τόν δοξάζει μέ τήν ἀποστασία, ἀμετανοησία καί ἀπιστία του, ἀλλά ἐπιπλέον προκλητικῶς Τόν ὑβρίζει ἀσυστόλως στό καθημερινό του λεξιλόγιο, πολλές φορές μάλιστα ἀναισθήτως χωρίς λόγο, ἐν τῇ ροῇ τοῦ λόγου, καί σέ βαθμό πού ἔχει παραφύσιν μεταστρέψει τήν βλασφημία καί τήν ὕβρι σέ ἐγχώριο γλωσσικό ἰδίωμα, ἄκουσον ἄκουσον!!!

"Περί πασῶν τῶν ἀρετῶν καί τῶν παθῶν". Λόγος ψυχωφελής καί θαυμάσιος

  (θ΄ μέρος: ἡ σημασία τοῦ "κατ' εἰκόνα καί καθ' ὁμοίωσιν", τελευταῖο)

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

"Πάντα σκιᾶς ἀσθνενέστερα

καί ὀνείρων ἁπατηλότερα.

  Ματαιότης τά ἀνθρώπινα"

Τό α΄ μέρος τοῦ λόγου (οἱ ψυχικές ἀρετές), θά βρεῖτε ἐδῶ: http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_9044.html 

Τό β΄ μέρος τοῦ λόγου (οἱ σωματικές ἀρετές), θά βρεῖτε ἐδῶ: http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_3957.html  Τό γ' μέρος τοῦ λόγου {τά ψυχικά πάθη (κακίες)}, θά βρεῖτε ἐδῶ: http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_5608.html
Τό δ΄ μέρος τοῦ λόγου (τά σωματικά πάθη), θά βρεῖτε ἐδῶ:
http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_2090.html 
Τό ε΄ μέρος τοῦ λόγου (ἡ φιληδονία), θά βρεῖτε ἐδῶ:
http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_9116.html 
Τό στ' μέρος τοῦ λόγου (τριμερής διαίρεση τῆς ψυχῆς καί πάθη), θά βρεῖτε ἐδῶ:
http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_4965.html
Τό ζ' μέρος τοῦ λόγου (οἱ ἐμπαθεῖς λογισμοί καί ἠ θεραπεία τους), θά βρεῖτε ἐδῶ:
http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_265.html 
Τό η' μέρος καί προτελευταῖο τοῦ λόγου (ἡ ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν), θά βρεῖτε ἐδῶ:
http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2014/02/blog-post_1.html

Τίς «προγαμιαίες σχέσεις» ο Θεός τίς λέει: «Πορνεία» !

Μόνο ο τίμιος γάμος ενώπιον Θεού καί ανθρώπων 

είναι απαλλαγμένος τής ενοχής τής αμαρτίας...

Υπάρχουν πολλοί, ακόμη και καθηγητές Θεολόγοι που διδάσκουν μια πολύ «βολική» και «έξυπνη» θεωρία: Ότι δηλαδή  πορνεία είναι μόνο η σαρκική ικανοποίηση που γίνεται έξω από το γάμο με πόρνες και με χρήματα (δηλαδή με πληρωμή ).
Ενώ όπου υπάρχει αγάπη, όπου υπάρχει ψυχική επαφή, εκεί δεν έχουμε πορνεία.
Συνεπώς, ένα ζευγάρι νέων που αγαπιούνται και η σαρκική σχέση του αποτελεί «ολοκλήρωση της αγάπης των», δεν είναι πορνεία και άρα δεν κάνουν αμαρτία.
Το Ευαγγέλιο μόνο την πορνεία και τη μοιχεία απαγορεύει. Δεν απαγορεύει την «ολοκλήρωση της αγάπης» ενός ζευγαριού.
Βέβαια η λέξη «πορνεία» στην κυριολεξία σημαίνει την ικανοποίηση των σαρκικών ορέξεων με χρήματα, αφού στην αρχαιότητα ασκούσαν το «επάγγελμα» αυτό γυναίκες αγορασμένες, δηλαδή δούλες.

Όμως εκτός από την κύρια σημασία της, η λέξη πορνεία, είχε ανέκαθεν και τη σημασία της σαρκικής σχέσεως δύο ετερόφυλων προσώπων, χωρίς να υπάρχει χρηματική δοσοληψία.

Μία είναι η νόμιμη συζυγία ανδρός και γυναικός, αυτή που γίνεται με την ευλογία του Μυστηρίου του γάμου. Κάθε πράξη που γίνεται έξω από το Μυστήριο του γάμου χαρακτηρίζεται ως πορνεία ή μοιχεία και καμία διάκριση δεν γίνεται αν συμβαίνει με αμοιβή ή εξ αγάπης.
Πουθενά στην Αγία Γραφή δεν δικαιώνονται οι προγαμιαίες σχέσεις εφ’ όσον γίνονται μεταξύ δύο προσώπων που αγαπιούνται. 

Και πουθενά στην Αγία Γραφή δεν θα βρούμε αμνήστευση των σχέσεων αυτών, επειδή απουσιάζει η πληρωμή και γίνεται επίκληση του ερωτικού αισθήματος.

Ας αναφέρουμε μερικά παραδείγματα:

Περί μνησικακίας.Ἅγιος Δωρόθεος

hristospanagia5

http://enoriaagiougeorgiou.blogspot.gr

Είναι η απόλαυση της ζωής ο σκοπός μας;

Με αφορμή τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα και ειδικά το οικονομικό, ακούω συχνά από πολλούς οι οποίοι είναι κάπως αισιόδοξοι για τα πράγματα το εξής: Σκοπός είναι ν' απολαύσουμε τη ζωή, να μην είμαστε απογοητευμένοι και να βλέπουμε τη θετική πλευρά.

Βέβαια, δεν διαφωνώ με το να μην είμαστε απογοητευμένοι και αρνητικοί, θα σταθώ όμως στο σημείο της απόλαυσης ως σκοπού της ζωής.

Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ' εικόνα και καθ 'ομοίωσή Του. Ο άνθρωπος όμως επέλεξε να παρακούσει το θέλημα του Θεού με αποτέλεσμα να διωχθεί από τον παράδεισο.

Θα πει ίσως κανείς: Εμείς τι φταίμε;
Μα ο Θεός ως φιλεύσπλαχνος μας απάλλαξε από το προπατορικό αμάρτημα με τη Σταύρωση Του.
Μας αγαπάει τόπο πολύ που θυσιάστηκε για να φέρει πίσω τον άνθρωπο στον παράδεισο. Να δικαιωθούν οι δίκαιοι, διότι μέχρι τότε όλοι πήγαιναν στον Άδη. Ο Χριστός όμως με την Ανάσταση Του πάτησε τον θάνατο για να σώσει το πλάσμα Του!

Δίχως Θεόν όλα καταστρέφονται

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
 
ΣΤΗΝ ἐποχή μας ἔχουν αὐξηθεῖ ὅλα τά ἀρνητικά φαινόμενα τῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία ἔχει γίνει πραγματική ζούγκλα.

Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἐγκαταλείψει τίς ἠθικές ἀρχές καί ζοῦν μέ τρόπο ἁμαρτωλό καί παράνομο.

Ἡ ἀδικία, ἡ κλοπή, τό συμφέρον, ἡ δολοπλοκία, ἡ διαφθορά, ἀλλά καί ἡ φιληδονία, ἡ σαρκολατρία, ἡ ἀνηθικότητα, ἡ συκοφαντία, ἡ κατεδάφιση τοῦ Ἔθνους, ἡ ἄρνηση τῶν συμβόλων, ἡ περιφρόνηση τῆς ἱστορίας καί τῆς παράδοσης, ἡ περιθωριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν κληρικῶν της εἶναι μερικά ἀπό τά χαρακτηριστικά τους.

Πολλοί νομίζουν ὅτι ἡ κακοδαιμονία, πού παρατηροῦμε στήν κοινωνία μπορεῖ νά ἐκλείψει, ἄν ψηφιστοῦν αὐστηροί νόμοι, πού θά ἀναγκάζουν τούς πολίτες νά ἔχουν καλή συμπεριφορά καί νά εἶναι δίκαιοι.

Πρόκειται προφανῶς γιά πλάνη. Ἡ κοινωνία θά βελτιωθεῖ, ὅταν οἱ ἄνθρωποι ἀποδεχτοῦν τίς ἠθικές ἀρχές καί τίς ἔχουν καθημερινό ὁδηγό στή ζωή τους. Ὅταν θά εἶναι δίκαιοι καί ἔντιμοι ὄχι γιατί τό ζητοῦν οἱ νόμοι, ἀλλά γιατί αὐτό ὑπαγορεύει ἡ ἠθική τους συνείδηση.

Τό νά ἀρνεῖσαι τίς ἠθικές ἀρχές καί τήν ἀναφορά σου στό Θεό καί στή συνέχεια νά θέλεις νά κάνεις τήν κοινωνία καλή μέ τούς νόμους, εἶναι σάν νά προσπαθεῖς νά γεμίσεις ἕνα δοχεῖο μέ νερό, ἐνῶ ὁ πυθμένας του εἶναι κατεστραμμένος. Ἐπιπλέον γεννιοῦνται καί τά ἐρωτήματα: «Ποιός θά τηρήσει τούς καλούς νόμους;». «Γιατί νά τούς τηρήσει κάποιος, ἀφοῦ μπορεῖ νά τούς παραβεῖ, χωρίς καμιά συνέπεια;».

Ἔχουμε μεγάλη ἀνάγκη ἀπό ἠθικούς ἀνθρώπους. Μόνο μέ τό φόβο τῶν ὀργάνων τῆς ἐξουσίας καί τῶν δικαστηρίων δέν ἐπιτυγχάνεται τίποτα. Χρειάζεται νά ἔχει κανείς ἀναφορά στό Θεό, νά πιστεύει, νά τηρεῖ τίς ἐντολές, νά ἔχει ἀγάπη, νά ὑπηρετεῖ τόν ἀδελφό του καί νά ἀρνεῖται καθετί, πού διαβρώνει καί ἀδικεῖ. Μόνο τότε μποροῦμε νά ἐλπίζουμε ὅτι ἡ κοινωνία θά ἀλλάξει καί τά προβλήματα θά μειωθοῦν, ἐάν δέν ἐξαλειφθοῦν κιόλας.

Βέβαια, οἱ ἄνθρωποι πού δέν πιστεύουν στό Θεό ἀπορρίπτουν αὐτό πού προτείνω. Ἔχουν τήν δική τους «λύση», ἡ ὁποία στήν πραγματικότητα δημιουργεῖ νέα προβλήματα. Αὐτούς τούς ἀνθρώπους δέν εἶναι εὔκολο νά τούς ἐπηρεάσεις καί νά συνεργαστεῖς μαζί τους. Εἶναι σχεδόν ἀδύνατο. Οἱ ἴδιοι ἔχουν ἀποφασίσει, χωρίς νά τό ἔχουν συνειδητοποιήσει, τήν αὐτοκαταστροφή τους, γι᾽ αὐτό δέν μποροῦν νά ἐργαστοῦν, γιά τό καλό τῆς κοινωνίας.

Ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, ἀναφερόμενος στόν ἄθεο ἄνθρωπο, συμβουλεύει: «Μή βιάζεσαι νά ψάξεις δήμιο γιά τόν ἄθεο. Τόν βρῆκε μόνος του στόν ἑαυτό του, πιό ἀξιόπιστο, ἀπ᾽ ὅσο ὅλος ὁ κόσμος μποροῦσε νά τοῦ προσφέρει».

Δυστυχῶς, ἔχουμε μακρύ δρόμο νά διανύσουμε καί πολλές θυσίες νά ὑποστοῦμε ἀκόμα, προκειμένου νά δοῦμε, ἔστω καί ἀμυδρά, τήν ἀναβάθμιση τῆς κοινωνίας. Ὁ χρόνος ὅμως κυλάει καί οἱ συνειδητοί χριστιανοί πρέπει νά τόν ἀξιοποιοῦν ἐπωφελῶς, τόσο γιά τόν ἑαυτό τους ὅσο καί γιά τούς ἄλλους. Ἄς κάνουν τό καθῆκον τους καί ἄς προσεύχονται γιά τούς ἀδελφούς τους, πού αὐτομαστιγώνονται καί ζοῦν μέσα στή δυστυχία, τήν ὁποία μόνοι τους δημιουργοῦν.


Ορθόδοξος Τύπος ,Αριθ Φύλλου 1999,22 NOEMΒΡΙΟΥ 2013

ΠΗΓΗ: www.pentapostagma.gr

Τά 8 εἴδη τῶν λογισμῶν καί πῶς ἐξελίσσονται σέ ἁμαρτία

  ( σύμφωνα μέ τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό )

Τά εἴδη τῶν λογισμῶν

 Βασικά διακρίνουμε ὀκτώ λογισμούς τῆς κακίας, οἱ ὁποῖοι τείνουν νά ἐκτρέψουν τίς ψυχικές μας δυνάμεις καί νά τίς ἀπομακρύνουν ἀπό τόν Θεό. Αὐτοί εἶναι σύμφωνα μέ τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό:

1. ΤΗΣ ΓΑΣΤΡΙΜΑΡΓΙΑΣ

2. ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ

3. ΤΗΣ ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑΣ

4. ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ

5. ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ

6. ΤΗΣ ΑΚΗΔΙΑΣ

7. ΤΗΣ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑΣ

8. ΤΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ.

 

Τὸ νὰ μᾶς παρενοχλοῦν ἢ νὰ μὴν μᾶς παρενοχλοῦν οἱ ὀκτὼ αὐτοὶ λογισμοί, αὐτὸ δὲν εἶναι στὴν ἐξουσία μας.
Τὸ νὰ ἐπιμένουμε ὅμως σὲ αὐτοὺς ἢ νὰ μὴν ἐπιμένουμε, νὰ κινοῦμε τὰ πάθη ἢ νὰ μὴν τὰ κινοῦμε αὐτὸ εἶναι στὴν ἐξουσία μας». Οἱ λογισμοί μέχρι νά φθάσουν νά γίνουν ἁμαρτία ἀκολουθοῦν μία
συγκεκριμένη πορεία.

Ἡ πορεία ἀπό τήν Προσβολή τοῦ κακοῦ λογισμοῦ μέχρι τήν Ἁμαρτία

Προηγεῖται τοῦ Πάθους, ἡ Προσβολή τοῦ ἐμπαθοῦς λογισμοῦ, ὁ Συνδυασμός καί ἡ Πάλη. Μετά τό Πάθος ἀκολουθεῖ ἡ Συγκατάθεση, ἡ Ἐνέργεια καί ἡ Αἰχμαλωσία. Τί εἶναι τό κάθε τί ἀκριβῶς μᾶς τό ἐξηγεῖ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Στό λόγο του τόν Ψυχωφελῆ καί θαυμάσιο λέγει ὅτι στούς λογισμούς τῆς κακίας διακρίνουμε τά ἑξῆς: «ΠΡΟΣΒΟΛΗ, ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ, ΠΑΛΗ, ΠΑΘΟΣ, ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ.

Προσβολὴ εἶναι ἡ ἁπλὴ ὑπόμνηση τοῦ διαβόλου.«Κάνε τοῦτο ἢ ἐκεῖνο» ὅπως συνέβη στὸ Κύριο καὶ Θεό μας.«Πὲς νὰ γίνουν αὐτὲς οἱ πέτρες ψωμιὰ» (Ματθ. 4,3).

Αὐτό, ὅπως εἴπαμε, δὲν εἶναι στὴν ἐξουσία μας.

Συνδυασμὸς εἶναι ἡ παραδοχὴ τοῦ λογισμοῦ ποὺ μᾶς ὑποβάλλει ὁ ἐχθρός, καὶ μὲ ἕνα τρόπο, ἡ μελέτη τοῦ πονηροῦ λογισμοῦ καὶ ἡδονικὴ συνομιλία μὲ τὴν προαίρεσή μας.

Πάθος εἶναι ἡ ἕξη ποὺ δημιουργεῖται ἀπὸ τὸν συνδυασμὸ τοῦ λογισμοῦ ποὺ ὑποβάλει ὁ ἐχθρός, καὶ ἡ κατὰ κάποιο τρόπο συνεχὴς μελέτη καὶ φαντασία.

 

Πάλη εἶναι ἡ ἀντίσταση στὸ λογισμὸ ποὺ γίνεται ἢ πρὸς κατάργηση τοῦ πάθους ποὺ αὐτὸς περιέχει – δηλαδὴ τοῦ ἐμπαθοῦς λογισμοῦ – ἢ πρὸς συγκατάθεση, καθὼς λέει ὁ Ἀπόστολος. «Ἡ σάρκα ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος καὶ τὸ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός, καὶ αὐτὰ εἶναι ἀντίθετα μεταξύ τους».(Γάλ. 5,17.)

Αἰχμαλωσία εἶναι ἡ βίαιη καὶ ἀθέλητη ἀπαγωγὴ τῆς καρδιᾶς ποὺ τυραννιέται ἀπὸ προηγούμενο ἐθισμὸ στὴν ἁμαρτία καὶ μακρὰ συνήθεια.

Συγκατάθεση εἶναι ἡ συγκατάνευση στὸ πάθος ποὺ περιέχει ὁ λογισμός.

Ἐνέργεια εἶναι ἡ ἴδια ἡ πράξη τοῦ ἐμπαθοῦς λογισμοῦ, στὸν ὁποῖο συγκατατεθήκαμε.

Ἐκεῖνος λοιπὸν ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀπαθῶς τὸ πρῶτο, δηλαδὴ τὴν προσβολή, ἢ τὸ διώχνει ἀμέσως μὲ ἀντίρρηση καὶ σταθερότητα, ἔκοψε μὲ μία καὶ ὅλα τὰ ἑπόμενα». Ὅποιος δέν ἀντιστέκεται στούς κακούς λογισμούς σκοτίζει τό νοῦ του, ἁμαρτάνει καί γεμίζει μέ πάθη.

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης http://hristospanagia3.blogspot.com

 ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ