Ἡ Παναγία ἡ Σιτοδότρια.

Η Παναγία ἡ Σιτοδότρια

Η εἰκόνα αὐτή είναι καρπός τῆς βαθιάς εὐλάβειας πρὸς τῇ θεομήτορα τοῦ μεγάλου σταρετς της Ὄπτινα οσιου Αμβροσίου (1812-1891).

Το 1990 ή ηγουμένη Ιλαρία τῆς Μονῆς Μπολχωφ ἔφερε στὸν όσιο ἔπειτα ἀπὸ δική του παραγγελίας αὐτῇ τὴν ὡραῖα ἀλλά και πρωτότυπη θεομητορική εικόνα. Παριστάνει την Υπεραγία Θεοτόκο καθισμένη στα σύννεφα τοῦ οὐρανοῦ με τα χέρια ἀπλομένα σε στάση εὐλογίας και κάτω έναν θερισμένο κάμπο γεμάτο δεμάτια ἀπό σειρά ανάμεσα σε χορτάρια και λουλούδια. Η μορφὴ τῆς Θεοτόκου ἀντιγράφηκε ἀπὸ τὴν εἰκόνα τῶν Ἁγίων Πάντων, που βρισκόταν στη Μονή Μπολχωφ. Ὁ κάμπος με τὰ δεμάτια τῶν σιτηρῶν ἦταν ἔμπευση τοῦ οσίου

Αμβροσίου. Ὁ ἴδιος κατανόμασε την εικόνα «Παναγια ἡ Σιτοδότρια», θέλοντας να δείξει ὅτι ἡ Θεοτόκος ευλογεί τοὺς κόπους τῶν γεωργῶν γιὰ τὴν παραγωγή σιτηρών. Ὁ ἴδιος ἐπίσης όρισε να ἑορτάζεται στις 15 Οκτωβρίου. Καί κατά μία άλλη ευλογημένη σύμπωσε την ημέρα της εορτής της ἐνταφιάστηκε μετά την κοίμηση του στις 10 Οκτωβρίου του 1891.

Μεγάλη ευλογία η καθημερινή ανάγνωση των Χαιρετισμών της Παναγίας μας!

 

 

Πολλοί ορθόδοξοι χριστιανοί μέσα στους αιώνες (και σήμερα) συνηθίζουν να διαβάζουν τους Χαιρετισμούς κάθε βράδυ, πριν κοιμηθούν, αντί για άλλη προσευχή. Από τις πολλές φορές, συχνά τους μαθαίνουν απ” έξω.

Ήταν ένα γεροντάκι που από τις πολλές φορές, κάθε μέρα, που έλεγε τους χαιρετισμούς του ειχαν γίνει καρδιακοί, δούλευαν μέσα στην καρδιά του συνεχώς,  όπως την ευχή. 

Και μια μέρα του εμφανίστηκε η Παναγία τον φίλησε στον αριστερό ώμο και του είπε. «Και εγώ σε αγαπώ».

Η Παναγία μας έχει πει πολλές φορές σε διάφορους αγίους ότι της αρέσουν οι χαιρετισμοί και προτρέπει τους χριστιανούς να τους διαβάζουν στην προσευχή τους κάθε μέρα. Έτσι δίνουμε την άδεια στην Παναγία να παρέμβει στην ελευθερία μας και να μας βοηθήσει ανά πάσα στιγμή. 

Φώναζε συνεχῶς σπαρακτικά πρός τήν Παναγία ἕνας μοναχός πού ἐπονομαζόταν "ἀπελπισμένος"

Φώναζε συνεχῶς σπαρακτικὰ πρὸς τὴν Παναγία ἕνας μοναχὸς ποὺ ἐπονομαζόταν "ἀπελπισμένος" μέσα ἀπὸ μιὰ φουρτουνιασμένη θάλασσα λογισμῶν, ποὺ μέσα της ἔνιωθε σιγὰ σιγὰ νὰ πνίγεται δίχως γυρισμό: Τί νὰ κάνω Παναγία μου; Σῶσε με! Καὶ τοῦ ἀπαντάει Ἐκείνη, τὸ Διαμάντι τῆς Ἐκκλησίας: Φώναζε τὸ Ὄνομα τοῦ Γιοῦ μου καὶ τὸ δικό μου καὶ μὴ φοβᾶσαι!

Θαῦμα τῆς Παναγίας στό κυπριακό χωριό Τόχνη

 

Κατά τον 20ο αιώνα στην Τόχνη ζούσε ένας φιλήσυχος και θεοφοβούμενος άνθρωπος, ο οποίος παρουσίαζε κάποια διανοητική καθυστέρηση, γεγονός που του στερούσε την ικανότητα απασχόλησης σε κάποια βιοποριστική εργασία.  Γι’ αυτό το λόγο, ο Δημήτρης του Βασιλάτζιη, όπως συνήθιζαν να τον αποκαλούν στο χωριό, αναγκαζόταν να καταφεύγει στην επαιτεία, για να εξασφαλίζει ένα κομμάτι ψωμί. Οι συγχωριανοί του τον βοηθούσαν, ο καθένας στο μέτρο των δυνάμεων του, αλλά φαίνεται πως ο καλοκάγαθος Δημήτρης, με την  επαιτεία την οποία ασκούσε, κυρίως σε γειτονικά της Τόχνης χωριά, ένιωθε ικανοποιημένος, γιατί με αυτό τον τρόπο είχε και μια καθημερινή απασχόληση.  Ένα πρωινό του έτους 1954, ο Δημήτρης ξεκίνησε από την Τόχνη με προορισμό τη γειτονική κοινότητα της Καλαβασού.  Όταν βγήκε έξω από το χωριό, είδε σε οπτασία την Παναγία, που τον συμβούλεψε να επιστρέψει στο χωριό του, γιατί εκείνη τη μέρα, όπως του ανέφερε η Παντοδέσποινα, θα εγκατέλειπε το μάταιο κόσμο.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΑΡΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ: Τό θαῦμα τῆς Θεοτόκου

 «Γερμανέ, θα ήθελα να προσκυνήσω το άγιο και ζωοποιό μνήμα του Κυρίου Ιησού Χριστού, αλλά μόνη μου αυτήν τη φορά. Όλοι με ξέρουνε, γνωρίζουν την υψηλή θέση που έχεις στην αγία Πόλη, ο υπεύθυνος ιερέας δεν θα έχει αντίρρηση να μου ανοίξει το βράδυ και να με αφήσει. 

Άλλωστε ό,τι σου έχουν ζητήσει μέχρι τώρα οι εκκλησιαστικοί και περνούσε από το χέρι σου το έκανες. Λοιπόν, τι λες;»

Το αίτημα της Κοσμιανής στον πατρίκιο σύζυγό της δεν ήταν καθόλου παράδοξο. 

Ήξερε ο Γερμανός, ο πατρίκιος, ο ανώτατος άρχοντας, πόσο καλή και ευσεβής χριστιανή ήταν η γυναίκα του. Κι αυτός, όπως και η γυναίκα του, θεωρούσαν ότι η χριστιανική πίστη δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με ελαφριά καρδιά. Το αντίθετο: είναι η πίστη που για να δεις τη δύναμή της, πρέπει να τη θέσεις σε εφαρμογή. «Χωρίς των έργων η πίστις νεκρά εστι», συνήθιζαν να υπενθυμίζουν στον εαυτό τους, γι’ αυτό και όπου υπήρχε συζήτηση στα της πίστεως, εκεί βρίσκονταν και αυτοί. Και μάλιστα τον τελευταίο καιρό είχαν προσκληθεί να μετάσχουν σε συζητήσεις και προβληματισμούς πάνω στα θέματα τα χριστολογικά, καθώς έλεγαν. «Τι είναι ο Χριστός; Είναι Θεός και άνθρωπος; Είναι μόνο Θεός; Είναι μόνο άνθρωπος; Ασφαλώς ανώτερος από όλους τους άλλους, ο πιο σφραγισμένος από το Πνεύμα του Θεού, μα κυρίως άνθρωπος; Και δεν φαίνεται πιο λογικό να είναι μόνο Θεός;»

Η Παναγία κατηγορούμενη σε δικαστήριο ως ηθικός αυτουργός!

Πριν από κάποιες δεκαετίες συνέβη στην Παναγία της Τήνου το εξής απίστευτο θαυμαστό περιστατικό.

Μια μητέρα είχε το παιδί της κωφάλαλο και παρακαλούσε την Παναγία της Τήνου να το κάνει καλό.

Η Παναγία εμφανίστηκε στην μητέρα και της είπε να πετάξει το παιδί της από το καμπαναριό του ναού και θα γίνει καλά.

Η μητέρα έκανε όπως της είπε η Παναγία και πράγματι το παιδί θεραπεύτηκε, μίλησε και άρχισε να ακούει κανονικά.

Όμως το απίστευτο περιστατικό μαθεύτηκε και η υπόθεση κατέληξε στην Ελληνική Δικαιοσύνη.

Διατάχθηκε εισαγγελική έρευνα και η γυναίκα βρέθηκε κατηγορούμενη στο Δικαστήριο της Σύρου για ανθρωποκτονία, με το σκεπτικό ότι εξέθεσε το παιδί της σε έσχατο κίνδυνο.
Όμως, ο Δικαστής, που δίκασε την υπόθεση, έτυχε να είναι πιστός άνθρωπος.

Κατά την κρίση του είπε:
Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν πρέπει να εξετάσουμε μόνο ποιος διέπραξε την συγκεκριμένη πράξη για την οποία κατηγορείται η μητέρα, αλλά θα πρέπει να αναζητήσουμε τον ηθικό αυτουργό.

Είναι άλλωστε γνωστό ότι η ποινή που περιμένει τον ηθικό αυτουργό για ένα έγκλημα είναι μεγαλύτερη από αυτήν που αντιμετωπίζει ο δράστης του εγκλήματος.
Όπως προκύπτει από την απολογία της μητέρας και από το τελικό θετικό αποτέλεσμα της ενέργειάς της, ο ηθικός αυτουργός στην συγκεκριμένη πράξη είναι η Παναγία.
Εγώ αρνούμαι να δικάσω την Παναγία.

Ἅγιος Γεράσιμος: «Νά ἤξερες πόσα δάκρυα ἔχυσε ἡ Παναγία μας γιά σένα μπροστά στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ;»

 Η κ. Μαρ. Στρ.*, μετά τον τρίτο της τοκετό και λόγω κάποιας επιπλοκής υπέφερε πολύ και κινδύνευε να αχρηστευθούν οι νεφροί της με άμεσο κίνδυνο την ίδιά της τη ζωή. Όλα τα θεραπευτικά μέσα που χρησιμοποιήθηκαν απέβησαν μάταια και η προτεινόμενη εγχείρηση ήταν πάρα πολύ δύσκολη με ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας.
Τόσο όμως η ίδια όσο και ο σύζυγός της ήταν άνθρωποι μεγάλης πίστης και παρακαλούσαν με θερμή προσευχή τον Κύριο, την Παναγία και όλους τους Αγίους να την βοηθήσουν.
 Μία νύκτα όμως, και παρόλο που δεν παρακάλεσε ιδιαιτέρως τον Άγιο Γεράσιμο, είδε στον ύπνο της πως βρισκόταν στην Κεφαλλονιά και προσευχόταν μπροστά στο σκήνωμα του Αγίου μαζί με κάποιον ιερέα, επαναλαμβάνοντας πολλές φορές φορές μαζί με αυτόν το “Κύριε ελέησον” και χύνουσα άφθονα δάκρυα.΄
 Κάποια στιγμή ο Άγιος Γεράσιμος άνοιξε τα μάτια του, την κοίταξε με θεία γλυκύτητα και της είπε:

Τα αποτελέσματα της αμετανοησίας και σκληροκαρδίας

Είναι φοβερό το γεγονός, αλλά αληθινό. Κάποιοι χριστιανοί φοιτητές του Πανεπιστημίου το διηγήθηκαν πολύ εντυπωσιασμένοι, όταν ήρθαν στην Παναγιά για να προσκυνήσουν. Είπαν συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον:

– Είχαμε έναν καθηγητή, που φαινόταν πολύ καλός και μελιστάλακτος. Επειδή μας φερόταν ήπια, τον συμπαθούσαμε. Τον βλέπαμε δε μερικές φορές να έρχεται και στην Εκκλησία και να κοινωνάει. Μετά από αυτά, πιστεύαμε πως ήταν καλός χριστιανός. Όμως μας περίμενε μεγάλη έκπληξη, για να μην πούμε φρίκη!

Κάποια μέρα μάθαμε ότι αρρώστησε βαριά. Αποφασίσαμε να τον επισκεφτούμε. Πήγαμε σπίτι του σε μια μοναχική βίλλα σε αριστοκρατικό προάστιο, αλλά η γυναίκα του σχεδόν μας έδιωξε , ταραγμένη και ενοχλημένη. Ενώ δε μας μιλούσε από την πόρτα, ακούγονταν μέσα στο σπίτι γαυγίσματα και ουρλιαχτά. Μερικοί το σχολίασαν και είπαν:

– Αυτοί οι πλούσιοι και τρανοί, πολλές φορές τα σκυλιά τους τα βάζουν μέσα στο σπίτι και ζουν μαζί τους. Δεν έχουν καταλάβει ότι τα ζώα πρέπει να ζουν στους κήπους ή στα κτήματα. Αυτός είναι ο προορισμός τους.

Τέλος πάντων , φύγαμε απογοητευμένοι. Όταν όμως μάθαμε ότι τον καθηγητή μας τον πήγαν στο νοσοκομείο ετοιμοθάνατο, αποφασίσαμε να τον επισκεφθούμε εκεί. Αγοράσαμε και λουλούδια και σε λίγο ανεβαίναμε τις σκάλες του νοσοκομείου που οδηγούσαν σε ειδικές σουίτες, ιδιαίτερα πολυτελή δωμάτια για τους οικονομικά ισχυρούς. Καθώς πλησιάζαμε , πάλι σκυλιά ακούγαμε , πάλι ουρλιαχτά. Ένας είπε αγανακτισμένος:

Δείτε τι έγινε όταν ένας γιατρός διάβαζε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας!

Ήταν Παρασκευή πρωί και στο ιατρείο του νοσοκομείου δεν είχε και πολύ δουλειά. Είχα τελειώσει τις πρωινές παραγγελίες θεραπειών και είχα κενό. Χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ήταν ο αδελφός μου, που εκείνη την εποχή ήταν με τους γονείς μου στο νησί.

«Να σου πω, ο μπαμπάς δε μιλάει και πολύ καλά, σαν να είναι μεθυσμένος αλλά δεν έχει πιει». «Δώσέ μου τον» του απάντησα. Ο πατέρας μου, 73 χρονών με ιστορικό χειρουργηθείσας καρδιοπάθειας-διπλό bypass, μεταλλική βαλβίδα και χειρουργείου στις καρωτίδες, υπό αγωγή που ευλαβικά ακολουθεί σύμφωνα με τη συνεννόηση που κάνουμε μεταξύ μας. Μου τον έδωσε… όντως ο πατέρας μου μίλαγε σαν μεθυσμένος, σαν να μασούσε τα λόγια του. Ξαναζήτησα τον αδελφό μου: »περπατάει κανονικά; χαμογελάει κανονικά; έχει δύναμη σε χέρια και σε πόδια;» «όλα καλά, αλλά δε μιλάει καλά». «Τον φορτώνεις τώρα στο αυτοκίνητο και τον πας νοσοκομείο».

Κλείνω τη γραμμή και με τη μια παίρνω τον παλιό μου διευθυντή στην παθολογική και στην καρδιολογική. «Σας έρχεται ο πατέρας μου με δυσλεξία πρόσφατης έναρξης με το γνωστό του ιστορικό«. Ξαναπαίρνω τον αδελφό μου, «μόλις ξεκινήσαμε, σε 15 λεπτά θα είμαστε εκεί». «Σας περιμένουν, δεν περιμένεις στα επείγοντα, πας σφαίρα στην κλινική μέσα, οκ; » «οκ».

Χίλιοι λογισμοί, χιλιάδες τρομακτικές σκέψεις. Δεν χρειάζεται καν να είσαι γιατρός για να έρθει η λέξη «εγκεφαλικό» στο μυαλό παρέα με σκέψεις για μη αναστρέψιμες βλάβες κλπ κλπ. Τους ξαναπήρα. Είχαν ξεκινήσει. Η ομιλία του πατέρα μου αμετάβλητη.

Ο καθρέφτης και η Παναγία

Μαμά, μαζί με τα άλλα που θα με στείλεις, να με στείλεις και ένα καθρεφτάκι.

Το ήθελε η κόρη για να φτιάχνει το μαλλί της και να περιποιείται το πρόσωπο της. 

Πράγματι η μητέρα της έστειλε έναν διπλωμένο καθρέφτη. Και όταν η κόρη ξεδίπλωσε το καθρέφτη, είδε την Παναγία , και της έγραφε η μάνα της: Με βάση αυτόν τον καθρέφτη να φτιάχνεσαι, παιδί μου! 

Να καθρεφτίζεσαι πάντα με βάση και πρότυπο την Παναγία μας.

Από τον Αείμνηστο Δημήτριο Παναγόπου

πηγή: euxh.gr

Καλή Παναγιά: Ξεκινάει σήμερα η νηστεία του 15Αυγουστου

Η νηστεία του Δεκαπενταυγούστου
Η περίοδος αυτή της νηστείας προηγείται της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και αρχικά ήταν διηρημένη σε δύο τμήματα: αυτό που προηγείτο της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και εκείνο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Η νηστεία αυτή όπως επικράτησε να την τηρούμε, έχει αυστηρό χαρακτήρα. Εφόσον λοιπόν μπορούμε, νηστεύομε από λάδι όλες τις ημέρες.Κατάλυση οίνου και ελαίου έχουμε μόνο τα Σάββατα και τις Κυριακές, ενώ κατά την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, οποιαδήποτε ημέρα κι αν πέσει καταλύουμε ψάρι.
Κατάλυση ιχθύος και μόνον έχουμε και κατά την ημέρα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αν αυτή πέση Τετάρτη ή Παρασκευή.

"ΓΙΑΤΙ ΧΡΗΣΤΟ ΔΙΑΡΚΩΣ ΜΕ ΒΡΙΖΕΙΣ - ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ"

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ Η ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ !!!

Ήμουν ανθυπασπιστής στο τάγμα της Κορέας. Δεν πίστευα πουθενά, παρά μόνο στη δύναμη των βαρέων όπλων που κατεύθυνα. Επί πλέον ήμουν αδιόρθωτα βλάσφημος. Όλες οι βλασφημίες μου συγκεντρώνον­ταν στην Παναγία.

Όσοι με άκουγαν ανατρίχιαζαν. Οι φαντάροι μου έκαναν τον σταυρό τους, για να μην τους βρεί κακό. Οι ανώτεροί μου διαρκώς με παρατηρού­σαν και με τιμωρούσαν. Ώσπου μια νύχτα έζησα ένα ολοφάνερο θαύμα.

Ξημέρωνε η 7η Απριλίου 1951. Με την διμοιρία μου είχα καταλάβει μια πλαγιά σε ύψωμα κοντά στον 38ο παράλληλο. Μέχρι τα ξημερώματα έμεινα άγρυπνος στο όρυγμά μου μαζί με τον στρατιώτη Σταύρο Αδαμάκο. Όταν ρόδιζε η αυγή, οπότε δεν υπήρχε φόβος αιφνιδιασμού, αποκοιμήθηκα. Είδα τότε ένα όνειρο που με συνετάραξε:

Μία γυναίκα στα μαύρα ντυμένη, με αγνή ομορφιά και γλυκύτατη φωνή, με πλησιάζει και με ρωτά ακουμ­πώντας το χέρι στον ώμο μου:

«Αὐτούς τούς χαιρετισμούς νά τούς λές 365 μέρες τό χρόνο»

Την Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2017, γύρω στις 6.30, δεχθήκαμε τηλέφωνο από έναν αδελφό μας. Από μέρες ήταν οι δύο μικρές θυγατέρες του ασθενείς. Ο πυρετός είχε αγγίξει το 39.5 και τόσο αυτός μας, όσο και η σύζυγος του είχαν θορυβηθεί.

Επικοινώνησαν με την παιδίατρο τους και τους είχε κλείσει ραντεβού για εχθές Τρίτη στις τρεις το μεσημέρι. Επειδή ο αυτός ήταν στην δουλειά του και δεν θα μπορούσε να τις συνοδεύσει, θα πήγαινε τα παιδιά η μητέρα τους.

Το μεσημέρι τηλεφωνεί η γραμματέας της ιατρού και τους ενημερώνει ότι θα πρέπει να μετατεθεί το ραντεβού για αργότερα, μετά τις 5 μιας και η ιατρός είναι σε επείγουσα εξωτερική επίσκεψη. Έτσι ο αδελφός μας, με την τυχαία αυτή ακύρωση και ενώ δεν θα πήγαινε στο Ιατρείο, αποφάσισε να συνοδεύσει την σύζυγο και τις κόρες του.

Και τώρα αρχίζουν τα παράδοξα! Όντως πήγαν όλοι εκεί. Η Ιατρός εξετάζει προσεκτικά τις μικρές. Απύρετες και οι δύο! Έκπληξη στους γονείς.

Συμβαίνουν αυτά, τους εξήγησε η Παιδίατρος. Κάποια ελαφρά ίωση, έκανε τον κύκλο της, έδωσε υψηλό πυρετό, τώρα είναι σε αποδρομή.

Πανικός στην Τουρκία! Η Παναγία χαμογελά και προκαλεί δέος και όργιο φημών στους Τούρκους!

 

Μια μοναδική σε όλο τον κόσμο τοιχογραφία της Παναγίας που την αναπαριστά σαν «Παναγία Γελούσα», προκαλεί το δέος στους Τούρκους που σπεύδουν να την «προσκυνήσουν», ενώ οργιάζουν οι φήμες για την σημασία αυτής της ανακάλυψης, «GÜLEN MERYEM TARTIŞMASI» δηλαδή, «Δημόσια συζήτηση για την Παναγία Γελούσα».
Όπως αναφέρουν τα τουρκικά ΜΜΕ, «Dünyada bir benzeri yok. Gülen Meryem Ana ve İsa ya rastlanılmadı», δηλαδή, «Δεν έχει συναπαντηθεί στον κόσμο καμία Παναγία με τον Ιησού που να μοιάζει με την Παναγία Γελούσα».

Το Αειπάρθενο της Θεοτόκου και αιρετικές "Εόρτιες Ρουκέτες"

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 23η  Μαρτίου 2015.

ΤΟ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ «ΕΟΡΤΙΕΣ ΡΟΥΚΕΤΕΣ»

Με θλίψη διαπιστώνουμε, ότι τις παραμονές των μεγάλων εορτών της Εκκλησίας μας κάποιοι φροντίζουν να ρίχνουν «πυροτεχνήματα», αστήρικτες, ανιστόρητες, αυθαίρετες και εν πολλοίς παιδαριώδεις και γελοίες θεωρίες, προκειμένου να προσβάλουν την αξιοπιστία των Αγίων Γραφών και την σώζουσα διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Αφορμή για την ανακοίνωσή μας αυτή πήραμε από ένα πρόσφατο δημοσίευμα στην εφημερίδα STAR PRESS 1, με τίτλο: «Ο Ιησούς είχε αδελφό, τον Ιάκωβο», παρουσιάζοντας ως «είδηση βόμβα» μια «ανατρεπτική θεωρία Αμερικανού θεολόγου». Όπως έγραψε: «Η Παναγία δεν ήταν “αέναη παρθένα”, όπως πιστεύει μέχρι σήμερα ο χριστιανικός κόσμος, αφού, σύμφωνα με τον Μπεν Γουιδεράιγκτον, απεβίωσε αφότου είχε γεννήσει και άλλα παιδιά, τα οποία, αναπόφευκτά, θεωρούνται αδέλφια του Ιησού Χριστού». Και συνεχίζει το δημοσίευμα:

Ἡ Θεοτόκος στήν πλάτη ἑνός ἱερέα! Πρόσφατο θαῦμα! (φωτό)

 

Σημεία του Θεού στον άνθρωπο, δίνονται καθημερινά.
Το σημείο έρχεται στην απόλυτη πίστη εκείνου όπου το βλέπει, και όχι σε αυτόν όπου θέλει να το δει για να πειστεί.

Στην παραπάνω φωτογραφία, την οποία την αλιεύσαμε από το Orthodox Christian Network φαίνεται ολοκάθαρα στην πλάτη του Ιερέως »ζωγραφισμένη» η Υπεραγία Θεοτόκος. Εύκολα, όπως και εμείς, θα αναρωτηθεί κάποιος και θα σπεύσει να απαντήσει πως η σκιά έρχεται
από το άγαλμα του παραθύρου. Με μία δεύτερη ματιά όμως ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει πως ευθυγράμμιση του Ιερέως με το άγαλμα δεν υπάρχει, ενώ πως ακόμα το άγαλμα έχει παντελώς διαφορετικό σχήμα με αυτό της Θεοτόκου πάνω στα άμφια του Κληρικού.

Ἡ προσευχή μιᾶς ἐγγονούλας (συγκινητική ἀληθινή ἱστορία)

Ήρθαν από το χωριό Ποτιδάνεια Δωρίδος αρχές Ιουλίου το καλοκαίρι του 2002.

Η μητέρα, η γιαγιά, η εγγονούλα. Η γιαγιά και η εγγονούλα πανομοιότυπα! Συμπαθέστατες, με γαλάζια μάτια και οι δύο, αντιπρόσωποι δύο διαφορετικών γενεών. Η μητέρα είπε:

- Η γιαγιά μας το ότι ζει το οφείλει στην προσευχή της εγγονούλας της. Είχε βαριά πνευμονία και ήταν στο νοσοκομείο. Εκεί έπαθε πνευμονικό οίδημα, οπότε τελείωσε. Η αδελφή μου με πήρε τηλέφωνο από το νοσοκομείο και μου είπε να ετοιμάσουμε το σπίτι για την κηδεία.

"Πολύ ἰσχύει δέησις Μητρός πρός εὐμένειαν Δεσπότου"

 

Ὅταν ἡ Βηρσαβεέ μητέρα τοῦ Βασιλέως Σολομῶντος εἰσῆλθεν εἰς τό Παλάτιον, ὁ Βασιλεύς ἐσηκώθη ἀπό τόν θρόνον του καί τῆς ἔδωσε θέσιν ἐκ δεξιῶν του. Τοῦ εἶπε δέ ἐκείνη ὅτι ἤθελε μίαν χάριν καί ὁ Βασιλεύας ἀπεκρίθη: "αἴτησαι Μῆτερ ἐμή, ὅτι οὐκ ἀποστρέψω σε". Ὅταν ἡ Θεοτόκος μετέστη ἀπό τήν γῆν εἰς τούς οὐρανούς τήν ἐδέχθη ὁ Μονογενής Υἱός της, καθώς μᾶς πληροφορεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον διά στόματος τοῦ Δαυΐδ· "Παρέστη ἡ Βασίλισσα ἐκ δεξιῶν Σου" δηλ. ἐπάνω ἀπό ὅλους τούς χορούς τῶν Ἁγίων, τά τάγματα τῶν Ἀγγέλων, Ἀρχαγγέλων, Χερουβείμ καί Σεραφείμ, καί ἐκάθιεν εἰς τά δεξιά Του εἰς τόν Θρόνον τῆς Βασιλευούσης Θεότητος. Ἐκεῖ δέ φαίνεται νά τῆς λέγει: "Αἴτησαι Μῃτερ ἐμή, ὅτι οὐκ ἀποστρεψω σοι". Μητέρα μου ἐκλελεγμένη ἐκ πασῶν τῶν γενῶν, Εὐλογημένη ἀνάμεσα εἰς ὅλας τάς γυναῖκας, εἶσαι Κεχαριτωμένη, πλήρης χάριτος εἰς τήν γῆν, πλήρης δόξης εἰς τόν Οὑρανόν. 

Αἴτησαι τήν ὑγείαν τοῦ ἀσθενοῦς, τήν ἐλευθερίαν τῶν αἰχμαλώτων, τήν σωτηρίαν τοῦ ταξειδιώτου, τήν κυβέρνησιν τοῦ θαλασσοπόρου, τοῦ γεωργοῦ τήν καρποφορίαν, τήν χάριν διά τόν ἀμετανόητον ἁμαρτωλόν νά ἐπιστρέψῃ εἰς μετάνοιαν, ἄς γίνῃ τό θέλημά σου. Ἡ ἐκπλήρωσις τῆς αἰτήσεως τῶν Ἁγίων εἶναι χάρις τῆς Μητρός Του, εἶναι χρέος διότι εἶναι Υἱός Της. Νόμος εἶναι νά τιμᾶ ὁ υἱός τήν Μητέρα. 

Ὁ Νικομηδείας δέ Γεώργιος διά τήν Θεοτόκον λέγει τά ἑξῆς: "Τήν σήν γάρ δόξαν ὁ Κτίστης ἰδίαν εἶναι οἰόμενος ὡς Υἱός, σχεδόν λύων τό χρέος, ἐκπληροῖ τάς αἰτήσεις".

Γιά τήν δύναμη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου Παναγίας Μητέρας τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καί Παναγίας Μητέρας ὅλων μας.

Νά ἀγαπᾶμε τήν Παναγία. 

Νά ἐπικαλούμαστε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο σέ κάθε περίσταση.

Νά Τήν εὐχαριστοῦμε καί νά Τήν δοξάζουμε κάθε στιγμή.

Γιατί κι ἄν ὁ Θεός, πού μέ κάθε εὐκαιρία λυποῦμε καί παροργίζουμε, δέν ἀνταποκρίνεται παιδαγωγικῶς στά κελεύσματά μας, θά "λυγίσει" στά παρακαλετά τῆς γλυκυτάτης Μητρός Του καί θά τῆς κάνει ὑπακοή ὡς ταπεινός καί φιλεύσπλαγχνος. Καί τότε ἀκόμη πιό εὔκολα θά ἑλκύσουμε τό ἔλεός Του σέ ἐμᾶς, διά τῶν πρεσβειῶν καί τῆς μεσιτείας Της.

Διαβάστε τό χαρακτηριστικό ἀν-ἔκδοτο:

Μία μέρα ὁ Κύριος, πέρασε ἀπό τόν Παράδεισο γιά νά δεῖ τί γίνεται μέ τούς μακαρίους συγκληρονόμους Του. Μόλις μπῆκε μέσα, παρατήρησε πώς ἦταν γεμάτο ἀνθρώπους, ὑπῆρχε συνωστισμός!

Αὐτό τό χρέος ἔχουν οἱ Ὀρθόδοξοι (γιά τήν Κυρία Θεοτόκο)

 

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης:

Νά προστρέχετε, ἀδελφοί μου, στή Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ὅταν τό σπίτι σας χάνη τήν εἰρήνη του. Ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ πηγή τοῦ ἐλέους καί τῆς δυνάμεως. Μπορεῖ εὔκολα νά εἰρηνεύση τίς ἀνθρώπινες καρδιές. Ὡς Μητέρα τοῦ Θεοῦ τῆς Εἰρήνης, μεσιτεύει σ' Αὐτόν γιά τήν εἰρήνη ὅλου τοῦ κόσμου καί ὅλων τῶν χριστιανικῶν σπιτιῶν. Ἔχει τήν ἐλεητική δύναμι νά διώξη μέ ἕνα νεῦμα της τά πονηρά πνεύματα, αὐτά πού μέ ἀκοίμητο ἀγῶνα προσπαθοῦν νά χωρίζουν τούς ἀνθρώπους καί νά τούς κάνουν νά ἀλληλομισοῦνται. Εἶναι ἡ Γοργοεπήκοος, πού ἀπαντᾶ γρήγορα στίς παρακλήσεις μας καί μᾶς δίνει τήν εἰρήνη καί τήν ἀγάπη. Ἀρκεῖ νά τήν παρακολοῦμε μέ πίστι καί ἀγάπη. Γιατί, ἄν δέν ἔχουμε τήν πίστι καί τήν ἀγάπη, γινόμαστε ἀνάξοι τῆς μεσιτείας τῆς Θεοτόκου. Ἄς τήν τιμᾶμε μέ βαθύ σεβασμό ὡς Μητέρα τοῦ Ὑψίστου, ὡς τό ἀνώτερο τῶν ποιημάτων Του. Καί ἄς διατηροῦμε ταπεινό φρόνημα, ἀφοῦ καί Ἐκείνη ἦταν τόσο ταπεινή, ἐδῶ κάτω στή γῆ καί τίποτε δέν τῆς ἀρέσει ὅσο ἡ ταπεινοφροσύνη. Τό διεκήρυξε ἡ ἴδια στήν Ὠδή της: "Ἠγαλλίασε τό πνεῦμα μου ἐπί τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρι μου, ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπί τήν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ" (Λουκ. α΄ 47, 48).