Ημερίδα με θέμα: «Δικαίωμα στη ζωή!» [Κατερίνη, 7 Οκτωβρίου 2018]

Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Κατερίνης, και κίνημα «Αφήστε με να ζήσω!»

«Δικαίωμα στη ζωή!»:

Εκδήλωση υπέρ της ζωής και εναντίον των εκτρώσεων.

7 Οκτωβρίου 2018, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Κατερίνης «Εκάβη»

Τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Κατερίνης και το κίνημα «Αφήστε με να ζήσω!» διοργανώνουν Ημερίδα, στις 7 Οκτωβρίου 2018, στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Κατερίνης «Εκάβη», με θέμα την προστασία του αγέννητου παιδιού, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος.
Στην εκδήλωση θα ομιλήσει ο Ιερομόναχος Αγιορείτης π. Φιλόθεος Γρηγοριάτης και ο Επίκουρος Καθηγητής Εμβρυολογίας Σωτήριος Σωτηρίου.

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετιζόμενες με την εκδήλωση και το κίνημα

(πριν, κατά τη διάρκεια και μετά)

E-mail: info@afistemenaziso.gr

Συντονίστρια: Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη – Τσαγκαροπούλου, Ιατρός Πνευμονολόγος

Τα κάτωθι Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Κατερίνης:
Ενωμένη Ρωμηοσύνη (Ε.ΡΩ.)
Ένωση Θεολόγων Ν. Πιερίας
Ιεραποστολικός Σύλλογος «Κυριακή»
Πανελλήνιος Ένωσις Γονέων «Ἡ Χριστιανική Αγωγή» (ΓΕΧΑ) Κατερίνης

Για το κίνημα «Αφήστε με να ζήσω!» τα κάτωθι Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθήνας:
Ενωμένη Ρωμηοσύνη (Ε.ΡΩ.)
Ένωση Επιστημόνων Γυναικών
Εστία Πατερικών Μελετών
Μητέρες Επιστήμονες Πολύτεκνες
Μουσική Συντροφιά
Πανελλήνια Ένωση Γυναικών
Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (Π.Ε.Θ.)
Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων (Π.Ε.ΦΙ.Π.)
Πανελλήνιος Ένωσις Γονέων «Ἡ Χριστιανική Αγωγή» (ΓΕΧΑ)
Πανελλήνιος Ορθόδοξος Ένωση (Π.Ο.Ε.)
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΠΑ.ΣΥ.Β.Α.)
Σύλλογος «Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης»
Σύλλογος Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως «Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ»
Σύνδεσμος Ορθοδόξων Γυναικών Ευρώπης
Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (Σ.Φ.Ε.Β.Α.)
Χριστιανική Ένωση Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Χ.Ε.Ε.Λ.)
Χριστιανική Ένωση Επιστημόνων (Χ.Ε.Ε.)
Χριστιανική Φοιτητική Δράση (Χ.Φ.Δ.)
Χριστιανική Φοιτητική Ένωση (Χ.Φ.Ε.)

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ: Ανακοινωθέν για το έγκλημα των εκτρώσεων και το δημογραφικό πρόβλημα

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29ῃΜαΐου 2017

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ
ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Ἀπέναντι στό ἔγκλημα τῶν ἐκτρώσεων πού στήν δύστυχη πατρίδα μας θεωρεῖται «θεσμοθετημένο δικαίωμα» τῆς γυναίκας, τρεῖς ἰατροί ἀναισθησιολόγοι τοῦ Νοσοκομείου τῆς Σάμου, γνωστοποίησαν μέ ἐπιστολή τους στήν διοίκηση τοῦ Νοσοκομείου Σάμου, ὅτι θά ἀπέχουν ἀπό τά καθήκοντά τους σέ ἰατρική πράξη διακοπῆς κυήσεως, ἄν δέν συντρέχουν ἰατρικοί λόγοι κινδύνου ζωῆς ἤ ὑγιείας τῆς ἐγκύου. Ἐπικαλούμενες οἱ ἀναισθησιολόγοι, τό ἄρθρο 31 τοῦ Ν. 3418/2005 «Κώδικας ἰατρικῆς δεοντολογίας» τό ὁποῖο προβλέπει ὅτι «Ὁ ἰατρός μπορεῖ νά ἐπικαλεσθεῖ τούς κανόνες καί τίς ἀρχές ἰατρικῆς συνείδησής του καί νά ἀρνηθεῖ νά ἐφαρμόσει ἤ νά συμπράξει στίς διεργασίες τεχνητῆς διακοπῆς τῆς κύησης ἐκτός ἄν ὑπάρχει ἀναπότρεπτος κίνδυνος γιά τήν ζωή τῆς ἐγκύου ἤ κίνδυνος σοβαρῆς καί διαρκοῦς βλάβης τῆς ὑγείας της» δήλωσαν ὅτι δέν θά συμπράξουν στήν «διακοπή» τῆς ζωῆς τῶν ἐμβρύων.

Ορθοδοξία και Αμβλώσεις

 Ορθοδοξία και Αμβλώσεις

Βαρβάρας Καλογεροπούλου-Μεταλληνού
Δρος Θεολογίας - Φιλολόγου, Προέδρου του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού
 

Ο Χριστιανισμός ως εκκλησία, ένα νέο μέγεθος και ‘καινή κτίσις', έφερε μια ριζική ανατοποθέτηση στον κόσμο και ως προς τα αδύνατα μέλη της οικογένειας, τη γυναίκα και το παιδί. Ιδιαίτερα ως προς το δεύτερο δείχνει όλο τον σεβασμό και την στοργή της, που δεν απορρέει από μια απλή συναισθηματικότητα, αλλά από καθαρά εκκλησιολογικές και νέες ανθρωπολογικές προϋποθέσεις. Έτσι, ιστορικά πρώτα, αντιτάσσεται στην αστοργία και σκληρότητα της αθεΐας - ειδωλολατρίας, απέναντι στο αδύνατο παιδί, το οποίο δεν δίσταζαν να το θυσιάζουν ή να το προσφέρουν στην πυρακτωμένη αγκαλιά του ειδώλου του «θεού» Μολώχ.

Σ' ολόκληρο τον αρχαίο και σ' αυτό τον ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο, η τύχη του παιδιού εξαρτιόταν από την παντοδυναμία της πατρικής θέλησης. Το βρέφος μπορούσε με απόφαση του πατέρα αφέντη να εκτεθεί στα όρνια ή και να φονευθεί. Η έκθεση των βρεφών ήταν καθημερινή συνήθεια στον αρχαίο κόσμο. Ο ίδιος ο φιλόσοφος Σενέκας θα ομολογήσει: «τιμωρούμεν δια θανάτου τους κακούργους, τους λυσσασμένους σκύλους, τα θηρία και τα αδύνατα και ανάπηρα παιδιά».

Όχι όμως μόνο τα βρέφη, αλλά και τα έμβρυα αντιμετωπίζονταν με ανάλογο τρόπο. Στην εποχή της Κ. Διαθήκης η άμβλωση ήταν ευρύτατα διαδεδομένη και δεν αποτελούσε έγκλημα, γιατί επικρατούσε η υποστηριζόμενη από την φιλοσοφία άποψη, ότι το έμβρυο δεν είναι άνθρωπος, αλλά αποτελεί μέρος των σπλάχνων της γυναίκας, μια αντίληψη, που νοθεύει και τη λεγόμενη χριστιανική κοινωνία μας μέχρι σήμερα. Εν τούτοις, ευσυνείδητοι επιστήμονες, γιατροί της αρχαιότητας, καταδίκασαν με παρρησία την άμβλωση, ως απάδουσα στην επιστήμη τους, όπως ο Ιπποκράτης, ο Γαληνός και ο μεγαλύτερος γυναικολόγος της αρχαιότητας Σωρανός ο Εφέσιος.

Κλινικές ἐκτρώσεων "ψήνουν στόν ἀτμό" ἀπομεινάρια μωρῶν καί τά πετοῦν σέ χωράφι!

 
Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε μυστικά από το Κέντρο Ιατρικής Διαχέιρισης στις ΗΠΑ δείχνει παραρτήματα της κλινικής Planned Parenthood που συνδέονται με παράνομη καταστροφή μελών μωρών από άμβλωση. Ο εισαγγελέας βρήκε παράνομη σύμβαση των κλινικών με εταιρίες που "ψήνουν στον ατμό" τα απομεινάρια κι έπειτα τα πετούν σε χωματερή.

Ο εισαγγελέας του Οχάιο, Mike DeWine είπε, ότι είναι απάνθρωπο και προκαλεί σοκ, πρώτα να ψήνονται και μετά να πετιούνται τα υπολείμματα των μωρών στη χωματερή, μαζί με τα σκουπίδια κι οτιδήποτε άλλο.
Η ιδιωτικές κλινικές μήνυσαν τον εισαγγελέα ως πολιτικά υποκινούμενο και θεωρούν ότι έχει σκοπό να σταματήσουν οι αμβλώσεις στην περιοχή.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΤΡΩΣΗ

 

 Τσιμπῆστε μας γιά νά δοῦμε ἄν εἴμαστε ξύπνιοι ἤ βλέπουμε ἐφιάλτη!

Ἔχετε μείνει ἀκόμη στήν ἔκτρωση; Σφάλμα!

Ἐδῶ ὑπογράφουν γιά δικαίωμα θανάτωσης τῶν παιδιῶν μέχρι 5 ἐτῶν!!!

Ὁ ἀνθρωποκτόνος διάβολος 

καί τό ἀντίχριστο σύστημα μέ τά ἰθύνοντα "πεφωτισμένα" ὄργανά του, 

(ἀλλά καί μέ ὅλους ἐμᾶς τούς πεπτωκότες πού ἔχουμε ξεφύγει ἀπό τόν Θεό

καί συναινοῦμε τετυφλωμένοι στήν κάθε καταστροφική τρέλα),

δέν σταματοῦν νά ἐπινοοῦν

 ὅλο καί πιό διεστραμμένες καταστάσεις καί συμπεριφορές!

Τό "οὐ φονεύσεις" δέν τό ξέρουν κάποιοι;

Τό ἑπόμενο στάδιο εἶναι νά μιλοῦνε γιά ρατσισμό καί "ἀντιρατσιστικούς" νόμους,

καθώς καί γιά "τά δικαιώματά τους" καί οἱ κάθε λογῆς φονιάδες!
Γιατί "εὐνοοῦνται" μόνο οἱ παιδοκτόνοι; Κρίμα δέν εἶναι καί οἱ ἄλλοι φονιάδες;...

Ἀναρωτιέται κανείς σέ τίνος τά χέρια κείτονται ἡ ἐπιστήμη καί οἱ "νόμοι"!

Ἅν συνεχίσει τό κοσμικό φρόνημα, πού ἔχει παρεκτραπεῖ τελείως,

 νά τά κακοδιαχειρίζεται ἔτσι,

 ἕνας πυρηνικός ὄλεθρος πού θά κονιορτοποιήσει τά πάντα

καί θά μᾶς ἐπιστρέψει στά σπήλαια καί στά χώματα

χωρίς τίς "ἐπιστῆμες" μας καί τούς "νόμους" μας...

μᾶλλον εἶναι βέβαιο κατά παραχώρηση Θεοῦ,

προκειμένου νά "καθαρίσει" τό τοπίο

καί ἐφόσον ὄχι μόμο δέν μετανοοῦμε, 

ἀλλά γινόμαστε προκλητικῶς κτηνωδέστεροι καί δαιμονιωδέστεροι!   

Η ΠΑΙΔΟΚΤΟΝΟΣ ΑΜΒΛΩΣΙΣ

Η παιδοκτόνος άμβλωσις

Πολλά εἴδη ξεπεσμοῦ ὑφίστανται καί πολλές μορφές διαστροφῆς κυριαρχοῦν εἰς τήν ἀνθρωπίνη ὕπαρξι ὅταν αὐτή ἑκουσίως ἀποκόπτεται ἐκ τῆς ἐπικοινωνίας καί τοῦ συνδέσμου της μέ τόν Θεόν. Ἡ μεγαλυτέρα ὅμως ἐγκληματική διαστροφή, πού προϊόντος τοῦ χρόνου αὐξάνεται ραγδαίως εἶναι τό κακό τῶν ἀμβλώσεων. Ὁμολογουμένως, δέν ὑπάρχει χειρότερο καί ἀπαισιώτερο γεγονός ἀπό τό νά θανατώνῃ ὁ ἄνθρωπος τόν ἴδιο τόν ἄνθρωπο καί μάλιστα εἰς τήν ἐμβρυακή του ἡλικία, πόσῳ δέ μᾶλλον ἡ μητέρα τό παιδί της.

Διά τῶν ἀμβλώσεων ἐπανερχόμεθα εἰς τίς ἀρχαῖες τραγικές καταστάσεις πού ἐβίωνε ἡ κοινωνία τῶν ἀνθρώπων καί γιά τήν ὁποία κοινωνία οἱ Λατῖνοι ἔλεγαν τήν γνωστή φρᾶσι «Homo homini lupus», δηλαδή ἄνθρωπος ἀνθρώπῳ λύκος. Εἶναι δέ τόσο ἀποτρόπαια ἡ κατάστασις ὅπως διαμορφώνεται αὐτή ἀπό τόν ἑκούσιο φόνο τοῦ ἀνυπερασπίστου ἀνθρώπου, πού θυμίζει ἐκεῖνο πού ἔγραψε ὁ ἡγέτης τῶν Μενσεβίκων στήν Ρωσία Youri Martov, ὅτι:

Βρέφος επέζησε από έκτρωση στη Βρετανία!

Μεγάλη θέληση να ζήσει απέδειξε ότι έχει η μικρή Αμέλια Χαντ, η οποία γεννήθηκε παρότι η μητέρα της, Σάνον Σκίνερ, είχε κάνει έκτρωση!  Το μωρό παρέμεινε ζωντανό και ήρθε στον κόσμο με καισαρική στη Βρετανία, κάνοντας την 20χρονη μαμά της να νιώθει τύψεις πλέον που πήγε να σκοτώσει τη «μαχήτρια» κόρη της. Αν και αρχικά είχε αποφάσισε ότι δε θέλει να κάνει άλλα παιδιά –είχε ήδη ένα μικρό κοριτσάκι, τη Λέισι- καθότι η γέννα της ήταν μια τραυματική εμπειρία για κείνη, και ζήτησε να υποβληθεί σε στείρωση, μετά από συζήτηση με τον γιατρό της η Σάνον το ξανασκέφτηκε. Όταν όμως έμεινε για δεύτερη φορά έγκυος αποφάσισε να μην κρατήσει το παιδί. Η μικρούλα όμως είχε διαφορετική… γνώμη, όπως αναφέρει η «Daily Mail». Παρά το γεγονός ότι η μαμά της έκανε έκτρωση, εκείνη έκανε το θαύμα. Επέζησε και γεννήθηκε.

Χανόμαστε δημογραφικά, ακούν οι ηγέτες μας;

ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΑ
Ακούν οι ηγέτες μας;

Του Φώτη Μιχαήλ

Η 15η Μαΐου ορίστηκε από τον Ο.Η.Ε. ως ''Παγκόσμια Ημέρα της Οικογένειας''.

Το ερώτημα, όμως, είναι: Για ποια Οικογένεια μιλάμε; Για την οικογένεια που ξέραμε μέχρι χθες ή για την ''οικογένεια'', έτσι όπως μας την πλασάρουν σήμερα στα σχολικά προγράμματα και τα ΜΜΕ;

Γεγονός πάντως είναι ότι, τον τελευταίο καιρό, η παραδοσιακή ελληνική οικογένεια δέχθηκε λυσσαλέες και αλλεπάλληλες επιθέσεις από τους εχθρούς μας. Οι απόγονοι του Καρλομάγνου, σε συνεργασία πάντοτε με τους ''δικούς μας'' Εφιάλτες και Νενέκους, δεν έπαψαν ούτε στιγμή να την πολεμάνε.

Η Ορθοδοξία, που είναι η πνευματική θωράκιση αυτής της οικογένειας, τους κάθεται πολύ βαριά στο στομάχι, και κάνουνε ό, τι μπορούν, για να την βγάλουνε κι αυτήν από την μέση.

Το δήλωσε, άλλωστε, πριν από λίγες ημέρες, εντελώς απροκάλυπτα, και ο υπουργός των εξωτερικών της Σουηδίας Κάρλ Μπίλντ.

Η Ορθοδοξία, είπε ο ευρωπαίος αξιωματούχος, αποτελεί απειλή για τον δυτικό πολιτισμό!

Το τρομακτικό όραμα του Αγίου Γαβριήλ του δια Χριστόν σαλού και ομολογητού

Ο π. Γαβριήλ ποτέ δεν σταμάτησε να εργάζεται. Δούλευε για κάποιο διάστημα ως αγρότης στα κολχόζ, όπου και διέμενε.

Εκεί στερήθηκε για λίγο την ησυχία, καθώς δεν ήταν εύκολο να μένει μόνος του. Βρήκε όμως πολύ γρήγορα μια σπηλιά, την οποία είχαν εγκαταλείψει οι βοσκοί, την καθάρισε κι εγκαταστάθηκε εκεί.

Πολύ πιθανό είναι την άγνωστη σε μας περίοδο της ζωής του να την πέρασε εκεί, στη σπηλιά.

Ο τρόπος με τον οποίο μιλούσε για τους ασκητές και τους σπηλαιώτες φανέρωνε μια εξοικείωση με τη ζωή αυτή, ενώ το πρόσωπο του φορτιζόταν και μια ανεπιτήδευτη τρυφερότητα διαγραφόταν στην έκφραση του.

Οι πιστοί συχνά του ζητούσαν να κάνουν παρακλήσεις για να πληθαίνει και να αναπτύσσεται η Γεωργία.

Κάποια φορά, κατά τη διάρκεια της παράκλησης στο ναό Σιόνι, ο άγιος είδε ένα τρομακτικό όραμα. Διηγείται ο ίδιος:
«Ήταν δυο στρατιωτικοί, με αρχαίες στρατιωτικές στολές, που έδειχναν εμένα: "Να! Αυτός είναι!". Ήρθαν πλάι μου και με πήραν μαζί τους. Με δυσκολία καταλάβαινα. Διέκρινα ένα άσπρο σπίτι χωρίς σταυρό. Με έβαλαν μέσα. Ήταν τελείως σκοτεινά.

Έκλεισαν τις πόρτες και μ' άφησαν εκεί. Όταν τα μάτια μου συνήθισαν στο σκοτάδι, είδα πεταμένα στο πέτρινο πάτωμα παιδάκια, που είχαν το μέγεθος ενός μικρού δαχτύλου και κείτονταν μέσα στα αίματα. Από μια τρύπα στο ταβάνι έπεφταν κι άλλα νεκρά παιδάκια, τόσα πολλά που δεν μπορούσα να σταθώ πουθενά. Όλα γύρω ήταν βουτηγμένα στο αίμα. Στεκόμουν στις μύτες των ποδιών μου. Και ξαφνικά άνοιξε η πόρτα κι άκουσα μια φωνή: " Έρχεται! Έρχεται!"

Θλιβερή πρωτιά για τη χώρα μας...

Ποια οικονομική κρίση και πράσινα άλογα; Ποια μνημόνια; Ποια πολιτική; Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι που ΑΦΑΝΙΖΕΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ και κανείς δεν βγάζει μιλιά! Φοβούνται όλοι, ακόμα και όσοι παρουσιάζονται ως φιλάνθρωποι, Χριστιανοί και συμπονετικοί, να μιλήσουν ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ: ΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ! Τα στοιχεία είναι φρικιαστικά: 300.000 Έλληνες το χρόνο καταλήγουν στα σκουπίδια όταν οι ίδιες οι μητέρες δολοφονούν τα παιδιά τους. Πρώτη στην Ευρώπη η Ελλάδα στις αμβλώσεις, τρίτη στον κόσμο! Μια έκτρωση κάθε έντεκα δευτερόλεπτα πραγματοποιείται στην Ευρώπη, οδηγώντας στο θάνατο 2.725.820 έμβρυα ετησίως, ενώ στη χώρα μας ο αριθμός αυτός αγγίζει τις 300.000! Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 22% των Ελληνίδων δηλώνει πως έχει κάνει τουλάχιστον μια έκτρωση ενώ το 10% των γυναικών που υφίστανται τέτοιου είδους επεμβάσεις είναι μόλις εφηβικής ηλικίας.

Ἀμβλώσεις: Ἡ παγκόσμια κρυφή γενοκτονία

Γνωρίζετε πόσες δολοφονίες αγέννητων παιδιών έχουν γίνει σε ολόκληρο τον κόσμο από τη δεκαετία του 1980 και μετέπειτα; Έχετε αντιληφθεί ότι στις Η.Π.Α λαμβάνει χώρα εδώ και τέσσερις δεκαετίες η μεγαλύτερη «κρυφή» γενοκτονία στην ανθρώπινη ιστορία; Πόσο ακόμη θα κλείνουμε τα μάτια ως άνθρωποι στο έγκλημα των αμβλώσεων που διενεργείται καθημερινά;
Ορισμένα από τα στοιχεία που παραθέτονται, σοκάρουν, και προκαλούν αποτροπιασμό, αλλά θα πρέπει να οδηγήσουν και σε σκληρή αυτοκριτική για την πορεία της ανθρωπότητας…
1) Έχουν διενεργηθεί περισσότερες από ένα δισεκατομμύριο εκτρώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο από την δεκαετία του 1980. Στις Η.Π.Α έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 56 εκατομμύρια εκτρώσεις από το έτος 1973 (σ.σ. pentapostagma.gr – με αρνητική αφετηρία την υπόθεση Roe εναντίον Wade)

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ – ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

Ἄς μοῦ ἐπιτραπῆ σήμερα εἰς τήν ἀγάπη σας, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,νάπαρουσιάσωμεκάποιες, πατερικές πάντα, θέσεις γύρω ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἀνθρωπολογία. Τί εἶναι δηλ. ὁ ἄνθρωπος, πῶς πλάσθηκε ἀπό τόν Θεό, ἀπό τί ἀποτελεῖται, ποιές εἶναι θεόθεν οἱ δυνατότητές του, ποιός ὁ σκοπός του, καί μέσα ἐκεῖ, σέ ὅλα αὐτά τά θαυμάσια πατερικά χωρία, τά ὁποῖα ἐλαφρῶς θά ἀναλύσωμε, κατά τήν μικρή δύναμή μας, ἐκτός τῶν ἄλλων, ἐκεῖ μέσα θά ἀποδειχθῆ πόσο τρομερό, δυστυχῶς, ἔγκλημαεἶναι ἡ ἔκτρωσις.

Δέν νοεῖται, σέ ζῶντα ἄνθρωπο, νά ὑπάρχη σῶμα ἄνευ ψυχῆς, οὔτε ψυχή ἄνευ σώματος. Λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «Τήν ψυχήν, οὔτε γάρ προϋφίσταται τοῦ σώματος, οὔτε μεθυφίσταται, ἀλλ᾽ ἅμα τῇ τούτου γενέσει κτίζεται καί αὐτή». Δηλ., ἡ ψυχή, οὔτε προϋπάρχει τοῦ σώματος, οὔτε ὑπάρχει μετά ἀπό αὐτό, ἀλλά ταυτόχρονα μέ τήν γένεσι τοῦ σώματος κτίζεται καί ἡ ψυχή. Καί γράφει ὁ ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Σιναΐτης: «Οὔτε γάρ σῶμα πρό τῆς ψυχῆς ὑφίστατο, οὔτε ψυχή πρό τοῦ σώματος», δηλ. ὅτι ἡ ψυχή καί τό σῶμα κτίζονται ταυτόχρονα.

Είπε όχι στη χημειοθεραπεία για να γεννήσει και μετά πέθανε!

Η ιστορία που θα διαβάσετε είναι μια ιστορία ποτισμένη με μητρικό φίλτρο, με πόνο, με απόγνωση αλλά πάνω από όλα με αισιοδοξία.

Είναι η ιστορία μιας 18χρονης μανούλας που προτίμησε να μην ακολουθήσει αγωγή με χημειοθεραπείες, όταν έμαθε ότι έχει καρκίνο, προκειμένου το παιδί που κυοφορούσε να μην υποστεί κάποια βλάβη και να γεννηθεί υγιές. Η ίδια προτίμησε να πεθάνει...

Η Jenny Laine ήταν ένα χαρούμενο κορίτσι που απολάμβανε τη ζωή. Ερωτεύτηκε μικρή και διατήρησε τη σχέση που είχε μέχρι να παντρευτεί. Όταν έγινε 18, αποφάσισε να συζήσει με το φίλο της, στο ίδιο σπίτι αφού και οι δυο φοιτούσαν στο ίδιο πανεπιστήμιο. Η Jenny, όλο αυτό τον καιρό έπασχε από τρομερούς πονοκεφάλους, αλλά δεν είχε πει τίποτε σε κανένα. Πήγε και έκανε εξετάσεις και εκεί ο γιατρός της είπε ότι είναι έγκυος.

Επέστρεψε στο σπίτι πετώντας από τη χαρά της. Το ίδιο βράδυ αποφάσισε με τον μελλοντικό της άνδρα και πατέρα του παιδιού της να βγουν έξω να το γιορτάσουν. Η ζωή της άλλαξε προς το καλύτερο. Μέχρι και οι πονοκέφαλοι δεν ήταν τόσο έντονοι. Ύστερα από 2 μήνες σε ένα εστιατόριο που δειπνούσε ο πονοκέφαλος ξανάρθε. Δυνατότερος από ποτέ... Δεν άντεξε και λιποθύμησε. Στο νοσοκομείο οι γιατροί είπαν ότι χρειάζονται επιπλέον εξετάσεις για να εντοπίσουν το πρόβλημα. Οι μαγνητικές το αποκάλυψαν. Η Jenny, είχε όγκο τόσο στον εγκέφαλο, όσο και στη σπονδυλική στήλη.

Ο θεράπων ιατρός της είπε ότι πρέπει να ξεκινήσει χημειοθεραπείες το συντομότερο δυνατόν. “Και το μωρό μου; διατρέχει κίνδυνο; θα υποστεί τις παρενέργειες;” κατάφερε να ψελλίσει. Η απάντηση ήταν αποστομωτική: “ναι διατρέχει κίνδυνο, και πολύ πιθανόν οι παρενέργειες να είναι ανεπανόρθωτες. Θα πρέπει να το ρίξετε” της είπε ο γιατρός της.

Η 18χρονη μητέρα, δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά: “Γιατρέ δεν θα κάνω καμία θεραπεία. Ακόμη και με αυτές το ξέρετε πολύ καλά ότι στο τέλος δεν θα τα καταφέρω. Θα προχωρήσω κανονικά να γεννήσω. Ελπίζω μόνο να προλάβω...”

Μήνα με το μήνα η κατάσταση της χειροτέρευε. Οι γιατροί έκριναν ότι δεν θα τα κατάφερνε. Έπρεπε να πάρουν το παιδί. Εξάλλου είχε μπει ήδη στο μήνα της. Λίγο πριν τον τοκετό η jenny, δυσκολευόταν και να αναπνεύσει. Οι δυνάμεις της, την είχαν εγκαταλείψει. Ερχόταν και χανόταν, ήταν λες και ζούσε μόνο για να περιμένει να γεννήσει.

Όταν οι γιατροί της έφεραν τον γιο της στην αγκαλιά της, δεν μπορούσε καν να μιλήσει. Τον μύρισε βαθιά σαν να ήθελε να έχει για πάντα την μυρωδιά του και ύστερα έκλεισε τα μάτια και δάκρυσε. Έπειτα από 2 ημέρες και ενώ η νοσοκόμα της έφερνε το φαγητό της, την άγγιξε απαλά στο χέρι.

Η νοσοκόμα τα έχασε, νόμιζε ότι η Jenny κοιμόταν. Έσκυψε πάνω της και την άκουσε να ψιθυρίζει: “Φεύγω...το χρέος μου το έκανα...ελπίζω ο γιος μου να έχει καλύτερη τύχη... Ελπίζω να με θυμάται...”

Εκείνο το βράδυ η Jenny, ξεψύχησε. Ο γιος της τώρα μεγαλώνει με τη γιαγιά του, τη μητέρα της Jenny, αλλά και με τον μπαμπά του, που συνέχεια του μιλάει για εκείνη όταν τον βάζει για ύπνο. Η γιαγιά του μικρού Michael, λέει ότι μοιάζει στην κόρη της. Και όταν την ρωτούν για τη ιστορία της απαντάει αποστομωτικά: “Δεν είναι μια δραματική ιστορία. Είναι η ιστορία μιας μητέρας που θυσιάστηκε για το σπλάχνο της...”

πηγή:Internet

 Ναταλία

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΠΕΤΡΕΨΕ ΕΚΤΡΩΣΗ

Μία έκτρωση που δεν έγινε

Τα πρώτα παιδιά που απέκτησε η Ευτυχία Αλεξάνδρου ήταν αγόρια, αλλά δεν επέζησαν. Κατόπιν έφερνε στη ζωή μόνο κορίτσια.

Το 1939 μετοίκησε οικογενειακώς στο Χαρτούμ του Σουδάν. Εκεί έμεινε πάλι έγκυος, αλλά στενοχωρημένη από τις προηγούμενες εμπειρίες της αποφάσισε να κάνει έκτρωση.

            Το ίδιο βράδυ βλέπει στον ύπνο της ένα συγκλονιστικό όνειρο: Ήταν μεγάλη Παρασκευή, κι ετοιμαζόταν να μπει στον ορθόδοξο ναό της Ευαγγελίστριας του Χαρτούμ. Τη στιγμή εκείνη ο ιερέας, ντυμένος τ  άμφια του και κρατώντας το ιερό Ευαγγέλιο, της είπε:
           - Είσαι αμαρτωλή!

              Αμέσως η Ευτυχία γονάτισε συγκινημένη και ζήτησε συγνώμη. Τότε ο ιερέας την οδήγησε στο εσωτερικό του ναού, εκεί όπου ήταν ο επιτάφιος, και της είπε:

           - Εγώ δεν είμαι άξιος για να σε συγχωρήσω. Από  δω να ζητήσεις συγνώμη.
            Γυρίζει η γυναίκα και βλέπει κοντά στον επιτάφιο την εικόνα της Παναγίας να θρηνεί. Από τα θεία μάτια της έτρεχαν αληθινά δάκρυα. Κάποια στιγμή γυρίζει προς την Ευτυχία και της λέει:
             - Κοίταξε! Είχα ένα και το έχασα. Πρόσεξε μη χάσεις κι εσύ αυτό που κρατάς μέσα σου.
             Ύστερα ο ιερέας έβγαλε από πάνω του ένα μεγάλο σταυρό, τον πέρασε στον λαιμό της και της είπε:
             - Πρόσεξε μη χάσεις τον σταυρό που φοράς. Όταν ξύπνησε, έφερε με κάθε λεπτομέρεια στη μνήμη της το όνειρο. Πείστηκε μ  αὐτὸ πως έπρεπε με κάθε θυσία να κρατήσει το παιδί της.
            Σε πέντε μήνες γέννησε ένα αγοράκι. Με κατάπληξη είδε αποτυπωμένο στο στέρνο του το σημείο του τιμίου σταυρού. Έταξε τότε στην Παναγία να φέρει το μικρό και να το βαφτίσει στην Τήνο. Δυστυχώς μεσολάβησε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και αναγκάστηκε να το βαφτίσει στο Χαρτούμ. Δεν παρέλειψε όμως να το ονομάσει Ευάγγελο.
            Μεγαλώνοντας το παιδί έμαθε από τη μητέρα του την ιστορία της γεννήσεώς του και ρίζωσε μέσα του η επιθυμία να προσκυνήσει τη Μεγαλόχαρη. Κάποια χρονιά, στο πανηγύρι της Παναγίας, ήρθε και ο μικρός Ευάγγελος στην Τήνο, προσκυνητής μαζί με τη μητέρα του. Ήθελε μάλιστα να παραμείνει όλη τη νύχτα στον ναό, γιατί επιθυμούσε και πίστευε πως θα έβλεπε την Παναγία.
            Ο μεγάλος εσπερινός είχε προχωρήσει και ο δεσπότης κήρυττε κάτω από τον κεντρικό πολυέλαιο. Ξαφνικά βλέπει ο Ευάγγελος από τον γυναικωνίτη, όπου βρισκόταν, ένα δυνατό φως που έλαμπε σαν τον ήλιο κι έπαιρνε κάποτε μία κόκκινη απόχρωση. Συγχρόνως βλέπει να πλησιάζει μία ωραία νέα γυναίκα. Είχε παράστημα ηγεμονικό, φορούσε φωτοστέφανο, και με υψωμένο το δεξί της χέρι ευλογούσε τα πλήθη.

πηγη

Ένα πολύ συγκινητικό ΣΥΓΝΩΜΗ έστω και αργά...

Ένα πολύ συγκινητικό ΣΥΓΝΩΜΗ έστω και αργά, που μία γυναίκα έγραψε στο βιβλίο των κοιμηθέντων του Ι.Ναού μας προς μνημόνευση.

ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΙΕΡΕΑΣ.

πηγή

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Το τελειωτικό κτύπημα

Αγαπητά μου παιδιά,

Σήμερα η γη μας ποτίζεται συνεχώς από πολύ αίμα, από τους πολέμους και  τόσα άλλα που συμβαίνουν. Ποτίζεται όμως και με αθωότερο αίμα από του  Άβελ, και το αίμα αυτό είναι της βρεφοκτονίας. Είναι το αίμα των αθώων  βρεφών, των απροστάτευτων υπάρξεων, το οποίον χύνεται από τις ίδιες τις  μητέρες των. Όλα τα ιατρεία κι όλα τα μαιευτήρια έχουν γίνει σφαγεία του Ήρώδου.  Εκατομμύρια, εκατομμύρια βρέφη σ’ όλον τον κόσμο έχουν πεταχθή στους  ντενεκέδες των σκουπιδιών και στους υπονόμους. Μήτε τα γατάκια δεν  πετούν έτσι. Όπως γνωρίζουμε αυτός ο φονιάς, ο γιατρός, ο μαιευτήρ με το νυστέρι του σκοτώνει το βρέφος μέσα στην μήτρα -όπως έχουμε δή σε  ταινία- και μετά με το εργαλείο του σπάζει, θραύει το κεφαλάκι του  παιδιού και το βγάζει. Και η μητέρα δεν βλέπει τίποτε και πολύ ήσυχη  αναχωρεί για το σπίτι της….
…Βλέπετε πόσο τραγική είναι η έκτρωσις, πόσο μεγάλο έγκλημα είναι! Θα  πρέπει λοιπόν να σταματήση. Οι αθώες αυτές υπάρξεις δεν πρέπει να  σκοτώνωνται τόσο τραγικά και χωρίς έλεγχο συνειδήσεως, Έτσι με τον απλό  λογισμό, ότι δεν μπορείς να θρέψης άλλο παιδί. Κανονίζουμε δηλαδή εμείς,  πως θα μας φερθή ο Θεός; Κανονίζουμε εμείς, αν θα μπορέσουμε η όχι να  φέρουμε εις πέρας όσα παιδιά μας δώση ο Θεός μέσα στην οικογένεια; Εμείς οι ίδιοι κανοναρχούμε τον Θεό πως θα μας φερθή;
Το έγκλημα αυτό παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις, επικίνδυνες  και πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουν οι γυναίκες πόσο φοβερό είναι  και να κάνουν έναν αγώνα να το σταματήσουν ή να εμποδίσουν άλλες  γυναίκες που πρόκειται κατά διαβολική ενέργεια να το διαπράξουν. Γιατί  συνήθως φθάνουν στο έγκλημα αυτό είτε από άγνοια είτε από πίεσι είτε από πάλη εσωτερική. Κυρίως συμβάλλει η συνεργεία του διαβόλου με αιτίες και αστήρικτες δικαιολογίες και προφάσεις και αδυναμίες, όπως π.χ. δεν  φθάνουν τα οικονομικά, με πιέζει ο άντρας μου, μου ήλθε η ασθένεια κλπ.  Από την άλλη πλευρά είναι και η άγνοια και όλα αυτά τα εκμεταλλεύεται ο  διάβολος και κατορθώνει να παρασύρη τις μητέρες σ’ αυτό το τραγικό  αμάρτημα.
Δεν ξέρω, αν γνωρίζετε ότι αυτά τα παιδάκια, αυτά τα έμβρυα, αυτές οι  υπάρξεις δεν καταλήγουν στην ανυπαρξία με την έκτρωσι, αλλά το κάθε  έμβρυο είναι κι ένας τέλειος άνθρωπος, και μάλιστα στην ψυχή. Αυτά τα  παιδάκια ζουν στον άλλο κόσμο, κι όπως καταλαβαίνετε τόσα εκατομμύρια  παιδιά έχουν αποτελέσει έναν ολόκληρο στρατό στον ουρανό. Όλα αυτά  διαμαρτύρονται˙ το αθώο αίμα τους βοά προς τον Θεό ότι αδικοσκοτώθηκαν  και ότι δεν έλαβαν το Άγιον Βάπτισμα, ότι δεν είναι Χριστιανοί  Ορθόδοξοι. Και η ευθύνη σε ποιους πηγαίνει; Τα ευκόλως εννοούμενα  παραλείπονται˙ δίπλα στο αίμα αυτό που χύνεται, στο «κομπιούτερ» του  Θεού, γράφεται «έγκλημα». Και αυτό το αίμα πως θα ξεπλυθή; Όταν  λερώνεται κάποιος με τι καθαρίζεται; Με το ύδωρ, με το νεράκι το καθαρό.  Κι εδώ χρειάζεται ύδωρ να βγαίνη συνεχώς από δύο βρύσες, που είναι τα  δύο μάτια. Η μετάνοια η εσωτερική να εξωτερικεύεται με μία ακένωτη πηγή  δακρύων εφ’ όρου ζωής! Βέβαια το αμάρτημα συγχωρείται, αφ’ ης στιγμής κατατεθή στην Ιερά, στην  παντοδύναμη Εξομολόγησι, όπου δεν μένει τίποτε ασυγχώρητο. Ο Θεός είναι  αγάπη και «ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αύτω» (Α’  Ίωαν. 4, 17). Είναι όμως και δικαιοσύνη. Γι’ αυτό οι γυναίκες που έχουν  κάνει αυτό το αμάρτημα, ας μην επαναπαύωνται ότι εξομολογήθηκαν τις  εκτρώσεις, που έχουν ήδη κάνει. Θα πρέπει σε όλη τους την ζωή να χύνουν  δάκρυα μετανοίας. Πολλές απ’ αυτές νοιώθουν ανικανοποίητες καίτοι  εξομολογήθηκαν. Γιατί; Διότι ακόμη δεν μετενόησαν εσωτερικά, δεν έχυσαν  το αναλογούν δάκρυον, το οποίον θα ξεπλύνη το αίμα της εκτρώσεως ή των  εκτρώσεων. Η μετάνοια είναι πολύ μεγάλη, απέραντη. Απόδειξις της αγάπης  και της ευσπλαχνίας του Θεού είναι αυτό το «ζην», το ότι ζει ο άνθρωπος  και μετά το έγκλημα. Ζει και αυτό σημαίνει ότι τον περιμένει ο Θεός, κι  αφού τον περιμένει δεν πρέπει να χάση την ευκαιρία, πρέπει να την  εκμεταλλευθή. Και ο κανόνας του πνευματικού συγκριτικά με το πολύ σοβαρό αυτό αμάρτημα και ειδικό έγκλημα, χρήζει ιδιαιτέρας προσοχής. Ο κανόνας βοηθάει στην  θεραπεία της ψυχής, αλλά, όπως είπαμε, θα πρέπει να ανοίξουν και οι  βρύσες των δακρύων, που θα ξεπλύνουν τα αίματα της εκτρώσεως, για να  μπόρεση κατόπιν ο άνθρωπος να αισθανθή κοινωνία με τον Θεό. Δεν φθάνει,  λοιπόν, μόνον η εξομολόγησις. Αυτό που μετρά, αυτό που θα αλλάξη, που θα αλλοίωση την καρδιά του Θεού, την πικραμένη και φαρμακωμένη, που θα την επαναφέρη, όπως ήταν πριν αμαρτήση ο άνθρωπος, είναι οι δύο βρύσες των  ματιών του, που θα ρέουν δάκρυα μετανοίας. Θα πρέπει, πριν φύγουμε απ’  αυτήν την ζωή, να έχουμε αλλάξει την καρδιά του Θεού. Θα σας αναφέρω ένα απλό παράδειγμα: Ας υποθέσουμε ότι ένα παιδί λύπησε  την μητέρα του με μια παρακοή, μια ασέβεια. Όταν επιστρέψη αυτό το  παιδί, και της πη: «Συγγνώμη, μητέρα, γι’ αυτό που έκανα˙ δεν θα το  ξανακάνω», η μητέρα θα απάντηση: «Συγχωρεμένο να είσαι και μην το  ξανακάνης». Την συγχώρεσι την πήρε. Αν όμως πέση στην αγκαλιά της κι  αρχίση να κλαίη, να οδύρεται, να την παρακαλή και να την ικετεύη να του  δώση από καρδιάς την συγγνώμη, τότε δεν θα μείνη η ελάχιστη λύπη και  πικρία μέσα της για το σφάλμα του παιδιού. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τον άνθρωπο, που μετανοεί και επιστρέφει στον Θεό μετά από οποιοδήποτε  αμάρτημα… Όσον περισσότερον μετανοεί ο άνθρωπος, κι όσον περισσότερον χύνει δάκρυα μετανοίας, τόσον περισσότερον η καρδιά του Θεού αλλοιώνεται. Εις βάθος  γίνεται η καταλλαγή του Θεού μετά του αμαρτωλού ανθρώπου, και ιδιαίτερα  στην περίπτωσι αυτού του εγκλήματος της εκτρώσεως, όπου επιβάλλεται η  ροή των δακρύων˙ να μη σταματήση το δάκρυ μέχρι τελευταίας αναπνοής. Θα σας αναφέρω ένα περιστατικό με σχετική περίπτωσι: Επάνω στην Μακεδονία, σε κάποιον προσκυνηματικό ναό, με θαυματουργό  Άγιο, θα εγίνετο η πανήγυρις του ναού. Εκεί ήταν μία ενάρετη  «καντηλανάφτισσα» -καλογριά, όπως λέει ο λαός. Αυτή εργάσθηκε πολύ, για  να καθαρίση, να περιποιηθή τον ναό και το απογευματάκι ξάπλωσε λίγο να  κλείση τα μάτια της, για να μπόρεση κατόπιν να συνέχιση τα υπόλοιπα.
Έπεσε να κοιμηθή, αλλά που να ξυπνήση; Κοιμόταν για μέρες. Φώναξαν τον γιατρό, για να δουν τι συμβαίνει, και τους λέει: «Μη την ξυπνάτε˙ κάτι της συμβαίνει, που δεν μπορούμε να το ερμηνεύσουμε ιατρικώς. Πάντως κάποια στιγμή θα ξυπνήση». Μετά από ημέρες -δεν θυμάμαι πόσες- ήρθε στον εαυτό της, ξύπνησε και ρώτησε: —Μήπως άρχισε η αγρυπνία; Αυτή νόμιζε ότι κοιμήθηκε λίγες ώρες. Της απαντούν: —Όχι, δεν άρχισε˙ σε λίγο θα αρχίση! Αυτή το πίστεψε. Όταν συνήλθε καλά, είπε στους προϊσταμένους εκεί του ναού: —Σας παρακαλώ, φωνάξτε όλες τις γυναίκες του χωρίου να ‘ρθουν εδώ. Πράγματι μαζεύτηκαν όσες ήταν δυνατόν να πάνε, και τους είπε: —Άκουσε τι είδα: Εμένα με ωδήγησε ένας λαμπρός άνθρωπος προς τα κάτω.  Κατέβαινα, κατέβαινα στο βάθος της καρδιάς της γης. Είδα εκεί φύλακες,  είδα σκοτάδι, είδα φυλακισμένους, είδα πολλά πράγματα. Και ανάμεσα σ’  αυτούς που μου έδειχνε, είδα και τις γυναίκες που είχαν κάνει έκτρωσι να τρώνε από τα αίματα των εκτρώσεων τους! Έφριξα από την θέα αυτή και  άκουσα τον άγγελο να μου λέη: «Τώρα που θα σε επιστρέψω επάνω στην γη,  να καλέσης όλες τις γυναίκες και να διηγηθής τι είδες να τις αποτρέψης,  από αυτό το έγκλημα. Γιατί αν δεν μετανοήσουν ανάλογα, σ’ αυτήν την  κατάστασι θα έλθουν εδώ κάτω!». Κι εμείς όλοι να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι πρέπει να βοηθήσουμε στην  αποφυγή αυτού του εγκλήματος. Όταν πέση στην αντίληψί μας κάποια τέτοια  περίπτωσις, αμέσως να πάρουμε θέσι αυστηρή και νουθετική. Συνήθως η  γυναίκα που κάνει την έκτρωσι, δεν βλέπει και δεν ξέρει τι έχει γίνει  από πλευράς ιατρικής μέσα της. Με την παραμικρή δυσκολία -είναι και της  μόδας- πηγαίνει στον γιατρό και κάνει την έκτρωσι, σαν να πρόκειται να  πετάξη ένα σκυλάκι η ένα γατάκι. Να την αποτρέψουμε, λοιπόν, ώστε να μην οδηγηθή σ’ αυτή, λέγοντας της ότι είναι το πιο μεγάλο έγκλημα. Σαν πνευματικός σας συνιστώ, όποιες έχετε διαπράξει αυτό το αμάρτημα,  είτε μία είτε πολλές φορές, προσπαθήστε διά των δακρύων να θεραπευθήτε  ψυχικά, και χρησιμοποιώντας μία ανθρωπομορφική έκφρασι, θα έλεγα να  απαλείψετε από την καρδιά του Θεού την λύπη και την πικρία. Βέβαια  μετανοών ο άνθρωπος και κλαίων και αγωνιζόμενος και κοπιάζων σε πολλά  πράγματα σαν άσκησι, κάνει ευμενέστερη την καρδιά του Θεού απέναντι του.  Αποφαίνονται οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας ότι η μετάνοια μπορεί να κατάκτηση τόσα πολλά, ώστε να φθάση στο σημείο να απαλείψη εντελώς  από την καρδιά του Θεού την μνήμη της αμαρτίας, δηλαδή να αποσβήση  εντελώς την ύπαρξι αμαρτημάτων στον άνθρωπο. Βλέπετε της μετανοίας το μεγαλείο! Τι χρειάζεται σε όλους και πρώτον σ’  εμένα; Να μετανοούμε. Οσάκις πη ο άνθρωπος «ήμαρτον», ο Θεός απαντά  «συγχωρημένος να είσαι». Πηγαίνουμε όμως να πάρουμε και την υπογραφή της συγγνώμης, η οποία παρέχεται από το πετραχήλι, δυνάμει του νόμου του  μυστηρίου της Ιεράς Εξομολογήσεως. Και με το θάρρος αυτό που μας παρέχει το μυστήριο της Εξομολογήσεως και η επίγνωσις της απεριορίστου και  αδιάλειπτου και αενάου δυνάμεως της μετανοίας, θα προσερχώμεθα στον  Θρόνο της Χάριτος του Θεού. Να μη δειλιούμε, να μη δίνουμε αυτί στην απελπισία, να τρέχουμε στο  μυστήριο. Απελπισία ποτέ! Εδώ παίζεται το μεγάλο παιχνίδι. Όσο και να  νοιώθης εγκληματίας, ποτέ μη δέχεσαι την απελπισία. Να κράτησης γερά την ελπίδα. Όχι να σε ρίξη στον βυθό της απελπισίας και να χαθής. Όχι από  τον ένα γκρεμό να πέσης στον άλλο. Προσβάλλεις την δόξα του Θεού,  κατεβάζεις τον Θεό χαμηλά. Στήσε τον Θεό υψηλά στην καρδιά σου, εκεί  στην αξία και στην μεγαλοπρέπεια Του, διότι είναι εις θέσιν Αυτός ο Θεός να σβήση παν αμάρτημα. Εάν ο Θεός εσταυρώθη κι έσβησε τα αμαρτήματα  όλης της ανθρωπότητος, τι είναι μπροστά σ’ αυτά, τα δικά σου αμαρτήματα,  αμαρτωλέ άνθρωπε; Γι’ αυτό κι εμείς δεχόμεθα τους πάντες σ’ αυτό το σωτήριο λουτρό, σ’  αυτό το λιμάνι που λέγεται εξομολόγησις. Κι εκεί αράζει το κάθε  τσακισμένο καράβι από τις φουρτούνες του ωκεανού. Είτε το έχουν δείρει  άνεμοι η φουρτούνες η ληστές, ο,τιδήποτε κι αν είναι αυτό, έρχεται και  γωνιάζει σιγά – σιγά. Του έχουν φύγει τα κατάρτια, τα πανιά και το μόνο  που περισώζεται είναι το σκάφος, ο σκελετός. Και μπαίνει μέσα στα  συνεργεία τα διορθωτικά, διορθώνονται όλα αυτά τα πράγματα και γίνεται  πάλι καινούριο το καράβι αυτό. Έτσι μία ημέρα ήλθε ένα τέτοιο καραβοτσακισμένο πλάσμα˙ ήλθε μία γυναίκα στο μυστήριο -εγώ βέβαια τη λυπήθηκα τρομερά- και μου παρουσιάζει η  καημένη πενήντα εκτρώσεις! Βάλε τώρα το γεγονός αυτό να τίθεται στην  κρίσι του πνευματικού˙ πενήντα φόνοι παιδιών! Φυσικά εφ’ όσον ο Θεός την έχει στην ζωή ακόμη, είναι εγγύησις του Θεού ότι την ανέχεται και την  περιμένει, οπότε ποιος πνευματικός είναι εκείνος, ο οποίος θα της φερθή  κατ’ άλλον τρόπον; Την πήρα βέβαια με πολλή στοργή, με πολλή αγάπη,  προσπάθησα να την βολέψω και της έδωσα εκείνο το φάρμακο που της  χρειαζότανε. Σκεφθήτε πόσα χρόνια περάσανε˙ την βασάνιζε το αμάρτημα αυτό και δεν  είχε την τόλμη να το πή! Και γύρισε πίσω με την ελπίδα της σωτηρίας.  Πόσο τρομερή είναι η αγάπη του Θεού! Αλλά και η χαρά των Αγγέλων! «Επί  ενί αμαρτωλώ μετανοούντι μεγάλη χαρά γίνεται εν τω ουρανώ» (Λουκ. 15,  7). Δεν είναι μόνον το ότι μετανοεί ο άνθρωπος και κλαίει και οδύρεται  την κατάντια του και ο Θεός τον σώζει, αλλά και ότι παραχρήμα γίνεται  και στον ουρανό χαρά. Ολόκληρος ο ουρανός πανηγυρίζει και οι Άγγελοι  υμνούν και αινούν τον Θεό για την σωτηρία μιας αθανάτου ψυχής! «Μακάριοι ων αφέθησαν αι ανομίαι και ων επεκαλύφθησαν αι αμαρτίαι»  (Ψαλμ. 31, 32)˙ δηλαδή είναι ευτυχής ο άνθρωπος, ο οποίος αξιώθηκε να  συγχωρηθούν οι αμαρτίες του. Τι ευχαριστία να αποδώση κανείς στον Θεό!  Σκέψου˙ εγώ να έχω ζήσει χίλια χρόνια, να έχω κάνει όλα τα εγκλήματα του μεγαλύτερου εγκληματία και τελικά να με φωτίση το έλεος του Θεού, να  επιστρέψω, για μια στιγμή να τα καταθέσω όλα και μέσα σε δύο λεπτά, σε  λίγη ώρα να βρεθώ δίκαιος, να βρεθώ λουσμένος, να βρεθώ στους ουρανούς!  Μα εκείνα τα χίλια χρόνια τι γίνονται; Πάνε εκείνα˙ μην τα λογαριάζεις,  δεν υπάρχουν τώρα, έχουν σβήσει, δεν ζητουνται αυτά πλέον, βγήκαν από τα κατάστιχα των δαιμόνων αμέσως, πάραυτα! Είναι διαταγή του Θεού! Με το  κάθε αμάρτημα που καταθέτεις, πατάει το κουμπάκι του «κομπιούτερ», τακ,  άφεσις! Τακ, άφεσις! Άφεσις! Με άθροισμα από κάτω «μηδέν». Λευκό μητρώο!  Ύστερα, είναι να μην προσκυνής αυτόν τον Θεό, να μην πέσης κάτω και να  κλαις από αγάπη και έρωτα και πόθον Θεού;…

Εύχομαι η Χάρις του Αγίου Πνεύματος να μας επισκιάζη όλους και να μας διατηρή εν Χριστώ. Αμήν.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης,

Η τέχνη της Σωτηρίας, § Το τελειωτικό κτύπημα-ομιλία που έγινε στην Αμερική,

εκδ. Ιεράς Μ. Φιλοθέου Αγ. Όρους

Πηγή: http://tokandylaki.blogspot.gr

Ρῶσος ὀρθόδοξος ἱερέας σώζει 2000 βρέφη ἀπὸ ἄμβλωση

Ἕνας ὀρθόδοξος ἱερέας ἀπὸ τὴν περιοχὴ τοῦ Βόλγκογκραντ (πρώην Στάλινγκραντ) τῆς Ρωσίας ἐπαινέθηκε ἀπὸ τὸ ρωσικὸ Ὑπουργεῖο Ὑγείας, γιὰ τὸ ἔργο του στὴ μείωση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀμβλώσεων στὴν περιοχή του. Μὲ τὶς προσωπικές του προσπάθειες μὲ παροχὴ συμβουλῶν καὶ βοηθώντας τὶς γυναῖκες νὰ κρατήσουν τὰ μωρά τους, τὰ ποσοστὰ ἀμβλώσεων ἔχουν μειωθεῖ στὴν περιοχὴ Volgograd κατὰ 25 τοῖς ἑκατὸ κατὰ τὰ τελευταία πέντε χρόνια. Ὁ πατέρας Alexis Tarasov ἄρχισε τὸ ἔργο διάσωσης ἀνθρωπίνων ζωῶν στὴ δική του ἐνορία στὴν πόλη Voljsk, ὅπου εἶπε ὅτι πέρασε ὧρες μιλώντας μὲ γυναῖκες ποὺ σκέφτονταν νὰ κάνουν ἄμβλωση. Μετὰ ἀπὸ μία περίοδο μὲ ἐπισκέψεις στὸ τοπικὸ νοσοκομεῖο, ἀποφάσισε μαζὶ μὲ ἄλλους ὁμοϊδεάτες τοῦ ἱερεῖς, νὰ δημιουργήσει ἕνα κέντρο κρίσης ἐγκυμοσύνης. Μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς ἐπισκοπῆς του, πλησίασε τὶς τοπικὲς ἀρχὲς γιὰ νὰ....

 συμβάλουν στὴ διεύρυνση τοῦ ἔργου.

«Τὸ πρόγραμμα ἐγκρίθηκε τὸ 2002 ἀπὸ τὴ διοίκηση τοῦ Voljsk», δήλωσε ὁ πατέρας Ἀλέξης. "Στὴ συνέχεια, ἀναπτύχθηκε ἡ ἰδέα γιὰ τὴ δημιουργία ἑνὸς περιφερειακοῦ κέντρου, μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς διοίκησης τοῦ Volgograd."

 Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν ἡ δημιουργία τοῦ Κέντρου γιὰ τὴν Προστασία τῆς Μητρότητας καὶ τῆς Παιδικῆς Ἡλικίας, ὑπὸ τὴν ἐποπτεία τῆς Ὀρθόδοξης Ἰατρικῆς Ἑταιρείας ‘Ἀρχάγγελος Ραφαήλ’. Σύμφωνα μὲ τὸ Ὑπουργεῖο Ὑγείας, πάνω ἀπὸ 2.000 γυναῖκες τοῦ Volgograd ἔχουν ἐπιλέξει νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν ἀρχική τους πρόθεση νὰ προβοῦν σὲ ἄμβλωση ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη.

Ὁ πατέρας Alexis ἐξήγησε ὅτι τὸ ἐπίκεντρό του ἔργου τοῦ εἶναι ἁπλό: νὰ παρέχει στὶς γυναῖκες ἐκπαιδευμένους ἀνθρώπους ποὺ μὲ συμπάθεια θὰ ἀκούσουν τὶς ἀνησυχίες τους καὶ θὰ δώσουν πλήρεις πληροφορίες σχετικὰ μὲ τὴ διαδικασία τῆς ἄμβλωσης καὶ τὶς πιθανὲς ἐπιπτώσεις στὴν ὑγεία καὶ τὴν εὐημερία τους, καὶ θὰ τοὺς προσφέρουν τὸ ὑλικὸ ποὺ χρειάζονται γιὰ νὰ βοηθηθοῦν.

«Ἀρκετὰ συχνά, τὸ μόνο πράγμα ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ ἀποτρέψουμε μία μητέρα ἀπὸ αὐτὴ τὴν τρομερὴ ἀπόφαση εἶναι ἁπλὰ νὰ μιλήσει σὲ κάποιον μὲ ἀνοιχτὴ καρδιά», εἶπε ὁ πατέρας Ἀλέξης. Ἡ Ναταλία Ermishkina, 31 ἐτῶν, εἶναι μία ἀπὸ τὶς γυναῖκες ποὺ ὁ πατέρας Ἀλέξης ἀπέτρεψε ἀπὸ τὴν ἄμβλωση. Ἡ νεαρὴ μητέρα εἶπε ὅτι εἶχε χάσει τὸ δωμάτιό της στὶς ἐργατικὲς κατοικίες, ἀφοῦ ἐγκαταλείφθηκε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ὑποσχέθηκε νὰ τὴν παντρευτεῖ καὶ νὰ μεγαλώσει τὸ παιδί τους. Ἀπὸ ἀπόγνωση, ἡ Ναταλία ἀποφάσισε νὰ ξεφορτωθεῖ τὸ παιδί.

«Ὁ ψυχολόγος στὴν προγεννητικὴ μὲ ἄκουσε καὶ μὲ συμβούλεψε νὰ μιλήσω στὸν πατέρα Ἀλέξη», δήλωσε ἡ Ναταλία. «Πῆγα σ 'αὐτὸν καὶ δὲν τὸ μετανιώνω. Γέννησα τὴν Ἀλεξάνδρα, καὶ τὸ Κέντρο μὲ βοήθησε ὅσον ἀφορᾶ τὴ στέγαση καὶ τὰ ροῦχα γιὰ τὸ παιδί. Ἔχω μία κόρη, καὶ τώρα ἀρχίζω νὰ πιστεύω καὶ νὰ προσβλέπω σὲ μία καλύτερη ζωή».

"Σήμερα, ὅλες οἱ γυναῖκες ποὺ ἐπιζητοῦν τὴν ἔκτρωση ἀποστέλλονται ἀπὸ τοὺς γυναικολόγους γιὰ διαβουλεύσεις μὲ ψυχολόγους ποὺ ἐργάζονται σὲ κάθε προγεννητικὸ νοσοκομεῖο", δήλωσε ὁ Νικολάι Zarkin, ἐπικεφαλῆς ἰατρὸς τοῦ Κεντρικοῦ Μαιευτηρίου Νὸ 2 στὸ Volgograd.

Ο Zarkin δήλωσε ὅτι μετὰ τὶς διαβουλεύσεις αὐτές, τὸ 20 τοῖς ἑκατὸ ἀπὸ τὶς γυναῖκες ἀρνοῦνται τὴν ἄμβλωση καὶ θέλουν νὰ γεννήσουν τὰ παιδιά τους.

Ὁ πατέρας Ἀλέξης παρέχει βοήθεια γιὰ τὶς μητέρες, ἀφοῦ γεννήσουν τὰ παιδιά τους, μὲ τὴν παροχὴ νομικῆς βοήθειας, καθὼς καὶ μὲ ροῦχα στὸ Κέντρο γιὰ τὴν Προστασία τῆς Μητρότητας καὶ τῆς Παιδικῆς Ἡλικίας, καὶ προσβλέπει στὴν παροχὴ περισσότερων κατοικιῶν.

"Ὅπου εἶναι δυνατό, προσπαθοῦμε νὰ βοηθήσουμε τὶς γυναῖκες ποὺ ἔχουν ἀνάγκη. Ὑπάρχει τώρα μία ὀξεία ἀνάγκη γιὰ τὴ δημιουργία περισσότερων σπιτιῶν γιὰ μητέρες ποὺ χρειάζονται στέγαση. Εἶναι σημαντικὸ νὰ χτίσουμε σπίτια καὶ νὰ τὰ ἐξοπλίσουμε, ἔτσι ὥστε οἱ γυναῖκες νὰ μποροῦν νὰ ζοῦν μὲ τὰ παιδιὰ τοὺς μέχρι τὸ στεγαστικό τους πρόβλημα νὰ ἐπιλυθεῖ", δήλωσε ὁ πατέρας Ἀλέξης. "Ἀλλὰ εἶναι δύσκολο χωρὶς τὴ βοήθεια ἀπὸ τὶς ἀρχὲς καί, χωρὶς εὐεργέτες, νὰ μπορέσουμε νὰ τὸ κάνουμε."

Η Pravoslavie News ἀναφέρει ὅτι στὸν πατέρα Ἀλέξη ἔχει δοθεῖ ἕνα βραβεῖο ἀπὸ τὸ Παγκόσμιο Συνέδριο τῶν Οἰκογενειῶν γιὰ τὸν πολυετῆ ἀγώνα τοῦ ὑπὲρ τῆς ζωῆς.

πηγη ρωμαικο οδοιπορικο