Μόλις ἀρχίζω νά διαβάζω τήν εὐχή, ἡ Ἁγία Τράπεζα κυκλώνεται ἀπό θεῖο Πῦρ

«ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΗΝ ΕΥΧΗ, Η ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΚΛΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΘΕΙΟ ΠΥΡ»

Σε μια από τις εκκλησίες του χωριού λειτουργούσε κάποιος παπάς, που τον έλεγαν Ιωάννη. Ήταν οικογενειάρχης. Τις καθημερινές πήγαινε στα χωράφια, τις Κυριακές και γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. Ήταν πολύ απλός, ταπεινός, ατημέλητος. Αν τον έβλεπες στο δρόμο δεν του΄ δινες και πολλή σημασία………

Γι΄ αυτόν λοιπόν τον π. Ιωάννη ο γέροντας Ιερώνυμος (της Αίγινας) μας διηγόταν πράγματα θαυμαστά, που μόνο στους παλιούς ασκητές με τη φλογερή πίστη μπορούσε να συναντήσει κανείς. Το χαρακτηριστικότερο γεγονός, που σημάδεψε την παρουσία του στο Γκέλβερι, ήταν το εξής.

Όταν λειτουργούσε, πάντα σχεδόν δάκρυζε, αναστέναζε και πολλές φορές δεν μπορούσε να συγκρατήσει τους λυγμούς. Τόση πίστη είχε και τόσο έντονα ζούσε το μυστήριο της Θείας ευχαριστίας ! Όταν όμως έφτανε στην ώρα του καθαγιασμού των τίμιων δώρων, η συγκίνησή του κορυφωνόταν. Οι ψαλτάδες τέλειωναν το «Σε υμνούμεν…», που το έψελναν όσο πιο μακρόσυρτα μπορούσαν, και μέσα απ΄ το ιερό ακούγονταν ακόμα οι προσευχές και οι αναστεναγμοί του ιερέα. Ξανάρχιζαν το «Σε υμνούμεν…», το έλεγαν ξανά. Συχνά έπρεπε να το επαναλάβουν πέντε – έξι φορές μέχρι να τελειώσει ο π. Ιωάννης και να εκφωνήσει το «Εξαιρέτως….». Όταν η καθυστέρηση αυτή για την εκφώνηση του «Εξαιρέτως….» επαναλήφθηκε μερικές Κυριακές, οι ψαλτάδες άρχισαν να΄ ρχονται σε αμηχανία. Δεν ήξεραν τι να κάνουν. Δεν μπορούσαν να πουν και τίποτ΄ άλλο, π.χ. πολυέλαιο, γιατί το αιδέσιμο της στιγμής δεν το επέτρεπε. Δεν τολμούσαν όμως και να κάνουν παρατήρηση στον ιερέα, γιατί τον σέβονταν πολύ. Μια μέρα λοιπόν λένε στους επιτρόπους το πρόβλημά τους.

Ἡ Θεία Κοινωνία δέν μεταδίδει θάνατο, ἀκόμη καί ἐάν ἀναμιχθεῖ μέ δηλητήριο (Ἀπό τόν βίο τοῦ Ἁγ.Λαζάρου τοῦ Γαλησιώτη)

 

Η συγκλονιστική ιστορία από τον βίο του αγίου Λαζάρου του Γαλησιώτη

Στο εωθινό Ευαγγέλιο της σημερινής Κυριακής αναφέρεται ότι «Ο Κύριος εγνώσθη τοις μαθηταίς (που πορεύονταν στους Εμμαούς) εν τη κλάσει του άρτου».

Η διατύπωση αυτή έχει και έναν συμβολικό χαρακτήρα.

Ο Κύριος γνωρίζεται, μας αποκαλύπτεται, μέσα από το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.Χωρίς το μυστήριο αυτό είναι αδύνατον να γνωρίσουμε τον Χριστό.

Στην πραγματικότητα, χωρίς το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, δεν υπάρχει Εκκλησία.

Στον βίο του αγίου Λαζάρου του Γαλησιώτη αναφέρεται μία χαρακτηριστική περίπτωση από την οποία φαίνεται καθαρά ότι η Θεία Κοινωνία δεν μεταδίδει θάνατο, ακόμη και εάν αναμιχθεί με δηλητήριο.

Πρόκειται για την περίπτωση μιας γυναίκας, πρεσβυτέρας, η οποία έτρωγε πολύ ξύλο και βρίσιμο, χωρίς αιτία, καθημερινά από τον ιερέα – σύζυγό της.

Έχοντας αγανακτήσει και ακολουθώντας τη συμβουλή μιας φίλης της, ετοίμασε ένα δηλητηριασμένο ποτό, για να ξεκάνει τον σύζυγό της.

Mία ταπεινή παράκληση πρός ὅλους τούς Μητροπολίτες καί Ἱερεῖς τῆς Ἑλλάδας!

Μαρία, Ἐκπαιδευτικός

Οἱ σκοτεινές δυνάμεις πού ἔχουν πέσει σάν βαρύ πέπλο πάνω ἀπό τήν Πατρίδα μας καί ἀποψιλώνουν συνεργείᾳ ἐπίγειων ὀργάνων τους ὅ,τι οὐσιαστικό ὑπάρχει σέ αὐτήν· Θεό κι Ὀρθοδοξία, ἐθνικά συμφέροντα, οἰκογένεια, Παιδεία, Ἱστορία, ἐλευθερία, ἤθη καί ἀξίες, ἐκτελοῦν ὀργανωμένη κι ἀκάματη «ὑπηρεσία» στόν ἐπερχόμενο Ἀντίχριστο!

Ὡς γνωστόν, αὐτό τό μαῦρο νέφος τῶν πολύπλευρων ἐπιθέσεων πού δέχεται ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα μέ πρόσχημα τόν κορωναϊό καί τήν «ὑγεία» μας, στήν Ἑλλάδα μας καί σ’ ὅποιο Κράτος ὑπάρχει Ὀρθοδοξία, χτυπᾶ βαναυσώτερα τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας!

Σέ ὅλα τά «μέτρα» πού ἔχει λάβει ἡ Πολιτεία μας μέσα σέ ὅλο αὐτό τό κορωνο- κοροϊδο-παραλήρημα τῆς σκλαβιᾶς κι ὑποδουλώσεώς μας, προφανῶς δέν εἶναι καθόλου τυχαῖο τό γεγονός πώς ἡ Ἐκκλησία μας «χαίρει» τῆς δυσμενεστέρας ἀντιμετωπίσεως, σέ τέτοιον βαθμό δέ, ὥστε νά βλασφημεῖται καί νά ἐμπαίζεται τό ἴδιο τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ! Δέν ἦταν ἀρκετό νά ἐμπαίζονται μόνο οἱ ἄνθρωποι…

Τό ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματική ἡ διακοπή τῆς θρησκευτικῆς λατρείας, καθώς καί ἡ παρεμπόδιση τῶν πιστῶν νά ἐκκλησιάζονται, εἶναι γνωστόν τοῖς πᾶσιν.

Ἀκόμη καί τώρα πού ἡ Πολιτεία ἐπέτρεψε νά ἀνοίξουν οἱ ἐπί δημηνίας «κεκλεισμένες θύρες» τῶν Ἐκκλησιῶν τήν Κυριακή 17 Μαΐου, οὐσιαστικά συνεχίζει νά διώκει ἑκατομμύρια πιστούς ἀπό τό νά ἐκκλησιασθοῦν, διά τῆς πλαγίας ὁδοῦ!

Δηλαδή, ἀπό τήν μία πλευρά θέτει ὅρια ἀπόστασης τῆς τάξεως τοῦ 1,5 μέτρου περιμετρικά ἀπό κάθε ἐκκλησιαζόμενο καί ἕναν ἐκκλησιαζόμενο ἀνά 10 τ.μ., γιά νά προφυλάξει ἀπό τήν μετάδοση ἰῶν καί μέχρι ἐδῶ, ἄς ποῦμε, λογικά.

Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ὅμως, χωρίς καμία λογική θέτει ὡς ἀνώτατο ἐπιτρεπτό ὅριο ἐκκλησιαζομένων τόν ἀριθμό τῶν 50, ἀνεξάρτητα ἀπό τίς διαστάσεις τῶν Ἱερῶν Ναῶν. Ἔτσι, Ἱεροί Ναοί ἄνω τῶν 500 τ.μ. στούς ὁποίους θά μποροῦσαν νά ἐκτελέσουν τά θρησκευτικά τους καθήκοντα περισσότεροι πιστοί, αὐτόματα ἀποκλείονται-διώκονται ἐκτός Ναοῦ!

Αὐτό, πρακτικά σημαίνει πώς τήν Κυριακή πού μᾶς ἔρχεται, ξεκινῶντας ὁ κάθε πιστός νά πάει στήν Ἐκκλησία μετά ἀπό 2 μῆνες ἀποκλεισμοῦ του, ἄρα πνευματικῆς ἀσιτίας κι ἀνυδρίας, θά βρίσκει Ναούς «γεμάτους» (σχεδόν ἄδειους δηλαδή…γιά νά κυριολεκτοῦμε) ἀπό τόν ἐπιτρεπτό ἀριθμό ἐκκλησιαζομένων καί θά ψάχνει ποῦ νά ἐκκλησιασθεῖ, γιατί τό ἴδιο πρόβλημα θά ὑπάρξει σέ ὅλους τούς Ναούς ὅλης τῆς Ἐπικράτειας!

Ἀκόμη κι ἄν ὅλοι οἱ πιστοί τῆς Ἑλλάδας προσέλθουν πρῶτοι, ἀπό τήν ὥρα δηλαδή πού θά ἀνοίξει ὁ Ναός, δέν θά λυθεῖ τό πρόβλημα, διότι πάλι θά ἐπιτραπεῖ ἡ εἴσοδος μόνο σέ 50 καί λιγότερους!

Τό ἐρώτημα πού γεννᾶται εἶναι· γιατί Ναοί ἄνω τῶν 500 τ.μ. χαραμίζονται ἄδειοι καί κωλύονται ἑκατομμύρια ἐκκλησιαζόμενοι πανελλαδικῶς ἀπό τήν θρησκευτική λατρεία;

Δέν συνεχίζεται ἔτσι ὁ διωγμός τῶν Χριστιανῶν;

Συμπέρασμα, χονδρικά, τήν προσεχή Κυριακή τουλάχιστον τά ¾ πάνω-κάτω τῶν πιστῶν κάθε Ἱεροῦ Ναοῦ θά μείνουν πάλι ἀλειτούργητοι κι ἀκοινώνητοι!

Κι αὐτό, θά συνεχίσει νά συμβαίνει κάθε Κυριακή καί σέ κάθε Ἀκολουθία, μέχρι νεωτέρας ἀπό τό Κράτος, καλύτερης ἤ χειρότερης…!

Δέν εἶναι αὐτό πάλι διωγμός;

Κι ἐπειδή ὅταν οἱ ἐχθροί τοῦ Θεοῦ καταστρώνουν σχέδια καί μᾶς πολεμοῦν, ὀφείλουμε κι ἐμεῖς νά λάβουμε τά μέτρα μας, ταπεινά προτείνω κάτι πού σίγουρα τό ἔχουν σκεφθεῖ καί οἱ ἀγαπητοί μας Ἱερεῖς κι ἐλπίζω νά συνδράμουν οἱ κατά τόπους Μητροπολίτες καί νά τό ἐγκρίνουν!

Νά γίνονται πολλές καί περισσότερες Θεῖες Λειτουργίες τήν ἑβδομάδα, ὥστε νά ἐκκλησιάζονται καί νά συμμετέχουν στά ἁγιαστικά καί ζωοποιά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅσο περισσότεροι πιστοί γίνεται!

Μάλιστα δέ, νά γίνονται καί πολλές Ἀγρυπνίες, ὥστε ὅσοι ἐργάζονται τήν ἡμέρα καί κωλύονται νά ἐκκλησιασθοῦν τό πρωί, νά μποροῦν νά ἐκκλησιασθοῦν τό βράδυ!

Κι ἐπειδή κάποιοι Ἱεροί Ναοί δρομολογοῦν περικεκομμένες Κυριακάτικες Θεῖες Λειτουργίες προκειμένου νά γίνονται δύο καί νά ἐκκλησιάζονται περισσότεροι, μέ ἀποτέλεσμα νά ἀντιδροῦν πιστοί, ὀρθῶς κατ’ ἐμέ, θεωρῶ πώς ἡ προηγούμενη λύση, δηλαδή τῶν περισσοτέρων ὁλόκληρων Θείων Λειτουργιῶν τήν βδομάδα, εἶναι ἰδανικότερη!

Θά κουράσουμε λίγο παραπάνω τούς Πατέρες μας ἔτσι, ἀλλά ἄξιος νά εἶναι ὁ μισθός τους καί ἐπίγεια καί ἐπουράνια!

Συγχωρέστε με, καί γιά νά μήν ξεχνιόμαστε,

ἡ μετάνοιά μας συνεχίζει νά εἶναι ὁ κεντρικός πυρῆνας τῆς ζωῆς μας κι ἔχει ὁ Θεός «ἵνα συντρίψει αὐτούς ὡς σκεύη κεραμέως», ἀμήν!