Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος: Κατά τον λαόν δίδει και ο Θεός τους άρχοντας

     Οι περισσότεροι χριστιανοί είναι κατ’ όνομα, κατ’ ουσίαν όμως είναι φιλάργυροι, υπερήφανοι και πράττουν παν ότι είναι εναντίον του νόμου του Θεού, είναι ασεβείς, άπιστοι, βλάσφημοι, ακόλαστοι, άδικοι, ψεύσται, κλέπται, πλεονέκται, και πράττουν παν ότι αρέσει εις τον διάβολον του οποίου έγιναν μαθηταί, οπαδοί και φίλοι. Κατά τον λαόν δίδει και ο Θεός τους άρχοντας. Και δώσω, λέγει ο Κύριος, τους άρχοντας κατά τας καρδίας αυτών.

Πρός τούς Οἰκουμενιστάς καί τήν σχέση τους μέ τόν Σατανᾶ!

Ἀνοιχτή ἐπιστολή (καί δυστυχῶς ἀκόμη ἐπίκαιρη)

 πρός τήν σεπτήν Ἱεραρχίαν

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος

Ἅγιοι Πατέρες·

Τό ποτήριον τῆς ὑπομονῆς οὐ μικρᾶς μερίδος λαϊκῶν πιστῶν καί Ἱερέων εὐλαβῶν, ἐγγίζει πρός τό ἐκχείλισμα. Ἡ ἀνοχή τόσων καί τόσων ὑποχωρήσεων καί συμβιβασμῶν, ὁσημέραι ἐξαντλεῖται.

Ἡ συμμαχία μέ τούς ἐχθρούς στόν πόλεμο ὀνομάζεται "ἐσχάτη προδοσία". 

Ἡ ἕνωση (καί ὄχι μόνο συμμαχία) μέ τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ καί Ὑψίστου Θεοῦ, στά θέματα Πίστεως, 

γιατί ὀνομάζεται ἀπό κάποιους "ἀγάπη";;;

"Μή κλίνετε γόνυ εἰς τόν ἀντίχριστον Πάπα"

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ!

Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος

...Πιστεύω καί ἐλπίζω ὅτι ὁ ἱδρυτής τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Ἀρχηγός τῆς σωτηρίας ἡμῶν, ὁ κραταιός καί δυνατός ἐν πολέμοις, πάντας τούς πολεμοῦντας τήν Νύμφην Αὐτοῦ Ἐκκλησίαν, τήν καθαράν καί ἄσπιλον, τήν ὁποίαν περιποιήσατο μέ τό Τίμιον Αἷμα Του, θά τούς συντρίψη ὡς σκέυη κεραμέως καί θά διαφυλάξη καί διασώση Αὐτήν καθαράν.

"Πάλι μέ χρόνους μέ καιρούς πάλι δικά μας θά' ναι" (ἡ Πόλη)!

 

ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ

Στίς ἔσχατες ἡμέρες οἱ ἀγωνισταί καί οἱ ἐκλεκτοί θά εἶναι ὀλίγοι, σπάνιοι

Ἀρχιμ.  Φιλόθεος Ζερβάκος (1884-1980)

(ἰδιαίτερα ἐπίκαιρο στίς μέρες μας 

καί μέρες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ 
τῆς Μεταπατερικῆς "Θεολογίας",
τῆς ἀποστασίας καί τῆς ἀμετανοησίας)!

Ὅσες φορές ἡ Ἐκκλησία ἐκιδνύνευε ἀπό τούς ἐξωτερικούς ἐχρθούς, τούς αἱρετικούς, καί ἁπό τούς προβατόσχημους ἐσωτερικούς, ἀνεδείκνυε ὁ Κύριος ἄνδρας πλήρεις πίστεως, δυνάμεως, ζήλου, ἀγάπης, ὑπερασπιστάς καί καλούς φύλακας τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν λογικῶν προβάτων, Κληρικούς καί λαϊκούς· ἔτσι καί τώρα καί μέχρι συντελείας, οἱ ἐκλεκτοί τελείως δέν θά ἐκλείψουν...

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι στήν δειστραμμένη γενεά μας λαλοῦν διεστραμμένα καί ἔχουν ὑπερβεῖ στήν κακία ὅλες τίς γενεές. Γι' αὐτό πρέπει νά προσευχόμαστε καί νά τούς διαφωτίζουμε μέ ἔργα καί μέ λόγους, ἐμμένοντες σταθεροί στήν ὀρθόδοξο πίστη μας.

Ὁ ἀγωνιζόμενος γιά τήν ἀληθινή ὀρθόδοξη πίστη και τήν ἁγία μας Ἐκκλησία ἔχει σύμμαχο τόν παντοδύναμο Θεό· ὁ δέ ἀγωνιζόμενος γιά τήν πλάνη ἔχει σύμμαχο τόν παμπόνηρο διάβολο, τόν ἄρχοντα τοῦ σκότους, τοῦ ψεύδους και κάθε αἱρέσεως, πλάνης καί κακίας. Δέν εἶναι ἄλλο τιμιώτερο, σεμνότερο καί ἁγιώτερο ἀπό τό νά ἀγωνίζεται κανείς ὑπέρ τῆς πίστεως...Λοιπόν νά μάχεσαι ὑπέρ πίστεως καί νά ἀγωνίζεσαι μέχρι θανάτου γιά νά ἀξιωθῆς νά γίνης κληρονόμος τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.

"Ὕστατη ἔκκλησις"

Ἀρχιμ.  Φιλόθεος Ζερβάκος (1884-1980)

(Πρός τόν πατριάρχην Κων/πόλεως τόν Μάϊο τοῦ 1972-
ἀπόσπασμα ὑπομνήματος ἐπιστολῆς )

(ἰδιαίτερα ἐπίκαιρο στίς μέρες μας 

καί μέρες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ 
καί τῆς Μεταπατερικῆς "Θεολογίας")!

Ἐάν δέ ὁ Πατριάρχης δέν ἀναγνωρίση τά λάθη του καί ἐπιμένη στίς πλάνες του, τότε πρέπει νά ἐξεγερθοῦμε ἀπό τόν ὕπνο τῆς ραθυμίας καί τῆς δειλίας, καί ὡς καλοί στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς ἐνδόξου πατρίδος μας Ἑλλάδος, νά ἐνδυθοῦμε τά ὅπλα τοῦ φωτός καί μέ μιά ψυχή καί θερμή πίστη νά φωνάξουμε:

Ἔξω οἱ λύκοι καί λησταί. Τό πνευματικό σπίτι, πού μᾶς ἐδώρισε ὁ Οὐράνιος Πατέρας, δέν σας παραδίδουμε....

Ὅσοι ἔχουμε πίστη θερμή ὀρθόδοξη καί ὅσοι ἔχετε αἷμα καθαρό ἑλληνικό καί ἀγάπη ὁλόψυχη πρός τόν Θεό, πρός τήν Μητέρα τοῦ Θεοῦ, τήν Παναγία, πρός τήν Ἁγία μας Ἐκκλησία καί τήν γλυκειά μας πατρίδα, ἄς ὑψώσουμε προσευχχητικά χέρια πρός τόν Ὕψιστο Θεό καί πατέρα μας, νά μᾶς προσθέση πίστη στερεά, ἀγάπη κραταιά καί φρόνημα γενναῖο, καί νά ἀκολουθήσουμε ὅσα παρελάβαμε ἀπό τούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί τούς Ἁγίους Πατέρας.

Ἐάν ὅλοι οἱ χριστιανοί ἀκολουθοῦσαν κατά γράμμα τούς ἐπισκόπους, σέ ὅλα, οὔτε Ἐκκλησία, οὔτε καί ὀρθόδοξος χριστιανός θά ὑπῆρχε!

Ἀρχιμ.  Φιλόθεος Ζερβάκος (1884-1980)

(ἰδιαίτερα ἐπίκαιρο στίς μέρες μας 

καί μέρες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς Μεταπατερικῆς "Θεολογίας")!

 

 

Ἐάν, Σεβασμιώτατε, (ἐγράφη τό 1930 πρός τόν Μητροπολίτην Αἰτ/νίας Ἱερόθεο) τήν γνώμη τού θεοφόρου πατρός ἡμῶν Ἰγνατίου ἀκολουθοῦσαν ὅλοι οϊ χριστιανοί κατά γράμμα, νά ἀκολουθοῦν δηλαδή τούς ἐπισκόπους σέ ὅλα, ἀλλοίμον τότε, οὔτε Ὀρθοδοξία, οὔτε Ἐκκλησία θά ὑπῆρχε σήμερα. Ἐάν οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἀκολουθοῦσαν τούς πατριάρχες καί ἐπισκόπους· Ἀπολιναρίους, Μακεδονίους, Εὐτυχεῖς, Διοσκόρους, Σαββελίους, Σεβήρους, Εὐσεβίους καί πολλούς ἄλλους καί δεχόνταν τά φρονήματά τους, ποῦ τότε Ὀρθοδοξία; Ποῦ χριστιανός εὐσεβής καί ὀρθόδοξος!! Καί τί λέγω ἀνθρώπους πατριάρχες καί μητροπολίτες και δέν λέγω Συνόδους ἀπό 100, 200 καί 348 μητροπολίτες καί ἐπισκόπους ἀποτελούμενες; Διότι 348 τόν ἀριθμό συνῆλθαν στήν Κωνσταντινούπολη τό 754 καί ἐξέδωσαν ὅρο πού ἔχει ὡς ἑξῆς:

Μία ἀπό τίς "κακοτεχνίες" κατά τούς κακόδξους εἰκονομάχους!

"Ὁμόφωνα ὁρίζομε νά εἶναι ἀπόβλητη καί ξένη καί βδελυγμένη ἀπό τῆς Ἐκκλησίας τῶν Χριστιανῶν κάθε εἰκόνα ἀπό κάθε ὕλη καί χρωματουργική τῶν ζωγράφων κακοτενία κατασκευασμένη.

Στόν κόσμο μέσα θά δοκιμάσετε θλίψη, ἀλλά μήν ἀπελπίζεστε!

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

 

Ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός εὐεργέτησε τήν ἀνθρωπότητα, καί ἰδιαιτέρως τούς συμπατριῶτες του Ἰουδαίους, μέ ποικίλες καί πολύτροπες εὐεργεσίες. Ὅμως ἔλαβε ὡς ἀμοιβή ἀπό τούς εὐεργετηθέντες, ὀνειδισμούς, ἐμπτυσμούς, κολαφισμούς, μαστιγώσεις, καταφρονήσεις· δέχτηκε στό κεφάλι του ἕνα στεφάνι πλεγμένο μέ ἀγκάθια, ποτίστηκε ξίδι καί χολή καί στό τέλος καταδικάστηκε μέ τόν σταυρικό θάνατο, τόν θάνατο τῆς πιό μεγάλης ντροπῆς. 

 

Ἀλλά καί στούς Μαθητές Του λίγο πρίν ἀπό τόν σταυρικό Του θάνατο εἶπε: «ἄν καταδίωξαν ἐμένα, και σᾶς θά κυνηγήσουν. Ἄν τήρησαν τόν λόγο μου, καί τόν δικό σας λόγο θά σεβαστοῦν καί θά τηρήσουν…Ἐπειδή δέν εἶστε ἕνα κομμάτι ἀπό τόν ἁμαρτωλό κόσμο, θά σᾶς μισήσει ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτωλός. Στόν κόσμο θά δοκιμάσετε θλίψη, ἀλλά μήν ἀπελπίζεστε, ἡ θλίψη θά μεταβληθεῖ σέ χαρά καί αὐτή τή χαρά κανείς δέν θά μπορεῖ νά σᾶς τήν ἀφαιρέσει, γιατί θά εἶναι διαρκής, παντοτινή». 

 

 

Λοιπόν μή λυπηθεῖτε. Μᾶλλον νά χαρεῖτε, διότι μέ τό πού σᾶς καταφρόνησαν οἱ ἄνθρωποι πού εὐεργετήσατε, περισσότερο σᾶς τίμησαν. Σᾶς  ἀνέδειξαν συναθλητή καί συναγωνιστή ὅλων ἐκείνων τῶν μεγάλων καί ἐπιφανῶν ἀνδρῶν, πού ἔπαθαν γιά τήν ἀγάπη, τήν ἀλήθεια, τή δικαιοσύνη, τήν καλοκαγαθία καί πού ὁ Κύριος τούς ἐμακάρισε λέγοντας: «μακάριοι θά εἶστε, ὅταν σᾶς μισήσουν οἱ ἄνθρωποι καί σᾶς ὀνειδίσουν καί σᾶς καταδιώξουν. Νά χαίρεστε τότε, γιατί ὁ μισθός πού θά πάρετε στούς οὐρανούς, θά εἶναι μεγάλος».

Ὁ Κύριος, σάν ἦταν κρεμασμένος ἐπάνω στόν Σταυρό, προσευχόταν γιά τούς σταυρωτές Του κι ἔλεγε: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι», πού θά πεῖ: «Πατέρα, συγχώρεσέ τους, γιατί δέν καταλαβαίνουν τί κάνουν».

Ὅπως ὁ Κύριος, ἔτσι καί οἱ περισσότεροι Ἅγιοι καί μεγάλοι σοφοί ἄνθρωποι, προσεύχονταν γιά τούς ἐχθρούς, γιά κείνους πού τούς μισήσαν καί τούς ἀδικοῦσαν. Αὐτούς νά μιμηθοῦμε κι ἐμεῖς, γιά νά ἔχουμε μεγάλο μισθό στούς οὐρανούς.

Διδαχές πατρικές και Θαυμαστά γεγονότα 

τοῦ Γέροντος ΦΙΛΟΘΕΟΥ Ζερβάκου (1884-1980)

"ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε·

 ἀλλὰ θαρσεῖτε,

ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον".

 ( Ἰωάν. 16:33 )

 ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

Στόν κόσμο μέσα θά δοκιμάσετε θλίψη, ἀλλά μήν ἀπελπίζεστε!

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

 

Ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός εὐεργέτησε τήν ἀνθρωπότητα, καί ἰδιαιτέρως τούς συμπατριῶτες του Ἰουδαίους, μέ ποικίλες καί πολύτροπες εὐεργεσίες. Ὅμως ἔλαβε ὡς ἀμοιβή ἀπό τούς εὐεργετηθέντες, ὀνειδισμούς, ἐμπτυσμούς, κολαφισμούς, μαστιγώσεις, καταφρονήσεις· δέχτηκε στό κεφάλι του ἕνα στεφάνι πλεγμένο μέ ἀγκάθια, ποτίστηκε ξίδι καί χολή καί στό τέλος καταδικάστηκε μέ τόν σταυρικό θάνατο, τόν θάνατο τῆς πιο μεγάλης ντροπῆς. 

 

 Ἀλλά καί στούς Μαθητές Του λίγο πρίν ἀπό τόν σταυρικό Του θάνατο εἶπε: «ἄν καταδίωξαν ἐμένα, και σᾶς θά κυνηγήσουν. Ἄν τήρησαν τόν λόγο μου, καί τόν δικό σας λόγο θά σεβαστοῦν καί θά τηρήσουν…Ἐπειδή δέν εἶστε ἕνα κομμάτι ἀπό τόν ἁμαρτωλό κόσμο, θά σᾶς μισήσει ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτωλός. Στόν κόσμο θά δοκιμάσετε θλίψη, ἀλλά μήν ἀπελπίζεστε, ἡ θλίψη θά μεταβληθεῖ σέ χαρά καί αὐτή τή χαρά κανείς δέν θά μπορεῖ νά σᾶς τήν ἀφαιρέσει, γιατί θά εἶναι διαρκής, παντοτινή». 

 

 

Λοιπόν μή λυπηθεῖτε. Μᾶλλον νά χαρεῖτε, διότι μέ τό πού σᾶς καταφρόνησαν οἱ ἄνθρωποι πού εὐεργετήσατε, περισσότερο σᾶς τίμησαν. Σᾶς  ἀνέδειξαν συναθλητή καί συναγωνιστή ὅλων ἐκείνων τῶν μεγάλων καί ἐπιφανῶν ἀνδρῶν, πού ἔπαθαν γιά τήν ἀγάπη, τήν ἀλήθεια, τή δικαιοσύνη, τήν καλοκαγαθία καί πού ὁ Κύριος τούς ἐμακάρισε λέγοντας: «μακάριοι θά εἶστε, ὅταν σᾶς μισήσουν οἱ ἄνθρωποι καί σᾶς ὀνειδίσουν καί σᾶς καταδιώξουν. Νά χαίρεστε τότε, γιατί ὁ μισθός πού θά πάρετε στούς οὐρανούς, θά εἶναι μεγάλος».

Ὁ Κύριος, σάν ἦταν κρεμασμένος ἐπάνω στόν Σταυρό, προσευχόταν γιά τούς σταυρωτές Του κι ἔλεγε: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι», πού θά πεῖ: «Πατέρα, συγχώρεσέ τους, γιατί δέν καταλαβαίνουν τί κάνουν».

 

Ὅπως ὁ Κύριος, ἔτσι καί οἱ περισσότεροι Ἅγιοι καί μεγάλοι σοφοί ἄνθρωποι, προσεύχονταν γιά τούς ἐχθρούς, γιά κείνους πού τούς μισήσαν καί τούς ἀδικοῦσαν. Αὐτούς νά μιμηθοῦμε κι ἐμεῖς, γιά νά ἔχουμε μεγάλο μισθό στούς οὐρανούς.

Διδαχές πατρικές και Θαυμαστά γεγονότα 

τοῦ Γέροντος ΦΙΛΟΘΕΟΥ Ζερβάκου (1884-1980)

"ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε·

 ἀλλὰ θαρσεῖτε,

ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον".

 ( Ἰωάν. 16:33 )

 

Ἐπιτρέπεται τό «ξεμάτιασμα»;

Ἀναρτήθηκε hristospanagia1

Η ΒΑΣΚΑΝΙΑ. Η ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΒΑΣΚΑΝΙΑΣ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ. ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΟ «ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ»

Η βασκανία (ΚΑΙ Ο Π. ΠΑΪΣΙΟΣ)

Η ζήλεια, όταν έχει κακότητα, μπορεί να κάνει ζημιά. Αυτή είναι η βασκανία· είναι μια δαιμονική ενέργεια.

- Γέροντα, τη βασκανία την παραδέχεται η Εκκλησία;

- Ναι, υπάρχει και ειδική ευχή (Ο Γέροντας τόνιζε πως μόνο ο ιερέας μπορεί να διαβάζει την ευχή για βασκανία). Όταν κανείς λέει κάτι με φθόνο, τότε πιάνει το «μάτι».

- Πολλοί, Γέροντα, ζητούν «ματάκια» για τα μωρά, για να μην τα ματιάζουν. Κάνει να φορούν τέτοια;

- Όχι, δεν κάνει. Να λέτε στις μητέρες σταυρό να τα φορούν.

- Γέροντα, αν κανείς επαινέσει ένα ωραίο έργο, και αυτοί που το έφτιαξαν δεχθούν τον έπαινο με υπερήφανο λογισμό και γίνει ζημιά, αυτό είναι βασκανία;

- Αυτό δεν είναι βασκανία. Σ^’ αυτήν την περίπτωση λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι. Παίρνει τη Χάρη Του ο Θεός από τον άνθρωπο, και τότε γίνεται ζημιά. Βασκανία υπάρχει σε σπάνιες περιπτώσεις. Ιδίως oι άνθρωποι που έχουν ζήλεια και κακότητα – λίγοι είναι τέτοιοι – αυτοί είναι που ματιάζουν. Μια γυναίκα λ.χ. βλέπει ένα παιδάκι χαριτωμένο με την μάνα του και λέει με κακότητα: «Γιατί να μην το είχα εγώ αυτό το παιδί; Γιατί να το δώσει ο Θεός σ’ αύτη;» Τότε το παιδάκι εκείνο μπορεί να πάθει ζημιά- να μην κοιμάται, να κλαίει, να ταλαιπωρείται, γιατί εκείνη το είπε με μια κακότητα. Και αν αρρώσταινε και πέθαινε το παιδί, θα ένιωθε χαρά μέσα της. Άλλος βλέπει ένα μοσχαράκι, το λαχταρά, και αμέσως εκείνο ψοφάει.

Πολλές φορές όμως μπορεί να ταλαιπωρείται το παιδί και να φταίει η ίδια η μάνα. Μπορεί δηλαδή η μάνα να είδε καμιά φορά κανένα αδύνατο παιδάκι και να είπε: «Τί είναι αυτό; Τί σκελετωμένο παιδί!» Να καμάρωνε το δικό της και να κατηγόρησε το ξένο. Και αυτό που είπε με κακία για το ξένο παιδί, πιάνει στο παιδί της. Μετά το παιδί ταλαιπωρείται εξ αιτίας της μάνας, χωρίς να φταίει. Λειώνει-λειώνει το καημένο, για να τιμωρηθεί η μάνα και να καταλάβει το σφάλμα της. Τότε φυσικά το παιδί θα πάει μάρτυρας! Τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος.

(Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι Α΄, Με πόνο και αγάπη για το σύγχρονο άνθρωπο, Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» Σουρωτή Θεσσαλονίκης 1998,σ. 109).

Μάτιασμα»και «ξεμάτιασμα»

Παρερμηνείες της βασκανίας

Από τους χρόνους της αρχαιότητας η βασκανία συνδέθηκε και μ’ αυτό που σήμερα αποκαλούμε «μάτιασμα». Σήμερα μάλιστα όταν ακούμε τη λέξη βασκανία αμέσως εννοούμε μόνον το μάτιασμα και τίποτε άλλο. Πρόκειται για μια παλιά πρόληψη και δεισιδαιμονία ότι ο κακός με το βλέμμα του και μόνο μπορεί να βλάψει τον φθονούμενο. Αυτό φυσικά δεν είναι σωστό, και η Εκκλησία μας δεν το παραδέχεται. Βεβαίως η Εκκλησία έχει ευχές που κάνουν λόγο για «βάσκανον οφθαλμόν». Οι αναφορές αυτές εξηγούνται εύκολα, χρειάζεται όμως μια προσοχή, για να μην υπάρξουν παρανοήσεις. Η φράση «βάσκανος οφθαλμός» προέρχεται από την Αγία Γραφή και σημαίνει το φθονερό άνθρωπο, τον κακό, τον ανελεήμονα, τον άσπλαχνο, ενώ το αντίθετο, «καλό μάτι», σημαίνει τον καλόν άνθρωπο, τον εύσπλαχνο, τον ψυχόπονο. Ας μη ξεχνάμε ότι στα αρχαία ελληνικά το μάτι λέγεται και όψις, και ότι στην Αγία Γραφή «μάτι» και «όψις» και «οφθαλμός» και «είδος» λέγεται και η εμφάνιση του ανθρώπου, το παρουσιαστικό του, και ο όλος άνθρωπος. Κατ’ αρχάς εννοείται ότι, ο φθονερός άνθρωπος όταν δει το θύμα του και το φθονήσει, αυτό είναι η ρίζα του κακού που μπορεί να ακολουθήσει. Επομένως αυτή η φθονερή ματιά, είναι από όλους ανεπιθύμητη. Στην συνέχεια η φράση «βάσκανος οφθαλμός» επεκτάθηκε στους ανθρώπους που σαν υποχείρια του σατανά ασχολούνται με μαγείες, μαντείες, ξόρκια και όλα τα σχετικά. Έτσι λοιπόν ξεκαθαρίζονται τα πράγματα πως η Εκκλησία μας από τη μια δεν παραδέχεται το μάτιασμα και από την άλλη αναφέρεται στις ευχές της εναντίον της βασκανίας. Δεν πρόκειται για αντίφαση, αλλά για διαχωρισμό δυο διαφορετικών πραγμάτων. Σε αντίφαση και σύγχυση βρίσκονται όσοι λεγόμενοι Χριστιανοί από τη μια κάνουν το σταυρό τους και από την άλλη τρέχουν σε ξόρκια και μάγια. Βασκανία εννοεί η Εκκλησία τον φθόνο και το κακό που κάνουν κάποιοι κινούμενοι από φθόνο· το κακό αυτό μπορεί να είναι μία βλαπτική πράξη ή μία συκοφαντία ή μία κατάρα ή μία δαιμονική ενέργεια ή επίδραση. Η Εκκλησία δεν δέχεται ότι η απλή ματιά ενός ανθρώπου μπορεί από απόσταση να προκαλέσει με μαγικό τρόπο κακό σε κάποιον άλλο. Είναι απαράδεκτες για ανθρώπους της Εκκλησίας οι προλήψεις και δεισιδαιμονίες ότι κάποιος είναι βάσκανος, μόνο και μόνο επειδή γεννήθηκε την τάδε μέρα ή επειδή έχει στο πρόσωπο του κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, ή ότι κάποιος είναι ιδιαίτερα επιρρεπής στη βασκανία (ότι δηλαδή «ματιάζεται» εύκολα), ή ότι μπορεί να αισθανθεί άσχημα και αδιάθετος, επειδή τάχα κάποιος τον «μάτιασε», και άλλες τέτοιες αηδίες

Δεν θα κάνουμε επομένως καμιά αναφορά στο λεγόμενο «ξεμάτιασμα», που γίνεται από λαϊκούς ανθρώπους (όπως επικλήσεις, χειρονομίες, χάνδρες κλπ.), οι οποίοι εμπειρικώς τα μαθαίνουν από άλλους και εμπειρικά τα εφαρμόζουν και κανείς δεν γνωρίζει το «πώς» και το «γιατί», αφού είναι σκοτεινή και άδηλη και ανεξερεύνητη η προέλευση αυτού του «ξεματιάσματος». Και δεν έχει σχέση με τη διδασκαλία της Εκκλησίας και προφανώς προέρχεται από λαϊκές και παλιές ειδωλολατρικές δοξασίες και πρακτικές ακαθόριστες, γι’ αυτό και είναι απαράδεκτες ανάμεσα στους πιστούς και δεν τιμούν τη σύγχρονη «προοδευτική» εποχή μας. Είναι εκδηλώσεις άγνοιας και απιστίας και παγανισμού.

Η Εκκλησία θέλοντας να βοηθήσει τα μέλη της συμπεριφέρεται με πολλή συγκατάβαση και περιέλαβε στις ευχές της τις σχετικές με τη βασκανία λέξεις, αλλά τους έδωσε το σωστό νόημα. Δυστυχώς πολλές φορές παρατηρείται η εσφαλμένη λαϊκή δοξασία να επικρατεί, να επιβάλλεται και σιγά-σιγά να αλλοιώνει τη γνήσια ορθόδοξη διδασκαλία, σε σημείο άλλα να λέμε και άλλα να καταλαβαίνουμε.

Η Εκκλησία τη βασκανία με την έννοια της εξ αποστάσεως φθοροποιού μαγικής επιδράσεως μόνο με το βλέμμα (που μπορεί καμιά φορά να συνοδεύεται και από κάποιο λόγον ή ενδόμυχη σκέψη θαυμασμού ή φθόνου) τη θεωρεί, δεισιδαιμονία. Οι εκκλησιαστικοί συγγράφεις και οι πατέρες της Εκκλησίας δεν αρνούνται την πραγματική βασκανία, δηλαδή τον φθόνο και τις βλαπτικές ενέργειες που εκπορεύονται από αυτόν. Ειδικά μάλιστα τις περιπτώσεις βασκανίας που δεν έχουν εμφανή τη προέλευσή τους τις αποδίδουν στην επήρεια του πονηρού. Γενικά θεωρούν τη βασκανία ως έργο του διαβόλου και πράξη φθόνου. Ο Μέγας Βασίλειος έγραψε και λόγο «περί φθόνου και βασκανίας». Η Εκκλησία συνέθεσε και ειδική ευχή κατά της βασκανίας, με την έννοια του φθόνου.

Με όσα αναφέραμε και εξηγήσαμε μέχρι εδώ ξεκαθαρίζεται το θέμα της βασκανίας από ορθόδοξη άποψη. Επίσης εξηγούνται και εκφράσεις όπως «η βασκανία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποβεί θανατηφόρος», δεν εννοείται ότι κάποιος μπορεί με το βλέμμα του να σκοτώσει έναν άλλο (αυτό είναι ανόητη, μαγική, ειδωλολατρική και αντιχριστιανική αντίληψη), διότι τότε θα είχαν φονευθεί οι μισοί άνθρωποι της γης χωρίς πολέμους και εγκλήματα και φονικά όπλα, αλλά εννοείται ότι αυτός που φθονεί και μισεί τον συνάνθρωπό του σε μερικές περιπτώσεις είναι δυνατόν να τον εξοντώσει και σωματικά. Σχεδόν πάντοτε ο φθονερός προσπαθεί να εξοντώσει το θύμα του ηθικά-ψυχικά, γι’ αυτό ο κατ’ εξοχήν βάσκανος και φθονερός διάβολος ονομάζεται και ανθρωποκτόνος και μισάνθρωπος.

Μέσα προστασίας

Όσοι άνθρωποι αισθανθούν οι ίδιοι ή κάποιος δικός τους την επήρεια της βασκανίας, πρέπει να τρέχουν στον πνευματικό ιερέα να τους σταυρώσει με το σταυρό, που έχει μεγάλη δύναμη κατά των πονηρών πνευμάτων, και να τους διαβάσει την ειδική ευχή κατά της βασκανίας.

Πολλοί άνθρωποι επινόησαν κατά της βασκανίας διάφορα μέσα, όπως τα φυλαχτά, για να τα φοράνε όσοι βασκαίνονται. Η Εκκλησία προσπαθώντας να προφυλάξει τα μέλη της από κάθε πλάνη δεν επιτρέπει στους Χριστιανούς να χρησιμοποιούν αυτά τα φυλαχτά (χάντρες, φύλλα, λουλούδια, εκκλησιαστικά αντικείμενα και λοιπά), γιατί όλα αυτά προϋποθέτουν μια μαγική αντίληψη λειτουργίας και προστασίας, τελείως αντιχριστιανική. Επίσης απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται διάφορα «εξορκιστικά» λόγια κατά του «ματιάσματος» από άντρες ή γυναίκες, γιατί όλα αυτά τα «λαϊκά» μέσα και οι σχετικές αντιλήψεις και δεισιδαιμονίες είναι είδος μαγείας και παγανισμού, όπως αναφέρει και ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο βιβλίο του «Χρηστοήθεια των Χριστιανών». Κάθε άλλο πέρα από τις ευχές της Εκκλησίας αποτελεί άρνηση της πίστεως· κάθε άλλο «ξόρκι» απομακρύνει από τον άνθρωπο τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και τον αφήνει ανίσχυρο μπροστά στις «μεθοδείες του πονηρού». Όποιος χρησιμοποιεί «ξόρκια» και «φυλαχτά» και «χαϊμαλιά» είτε για τον εαυτό του είτε για δικούς του ανθρώπους, πρέπει να ξέρει ότι έτσι μολύνει το βάπτισμά του, δείχνει απιστία και ασέβεια προς το Θεό, και επομένως αντί να προστατεύεται από το κακό, παραδίδει τον εαυτό του σε μισάνθρωπες επιρροές.

Υπάρχουν βέβαια τα χριστιανικά φυλαχτά της Εκκλησίας, τα οποία μπορούν και πρέπει να μεταχειρίζονται οι πιστοί. Πολύ αποτελεσματικό φυλαχτό είναι ο σταυρός, που πρέπει να φοράνε όλοι οι Χριστιανοί, γιατί οι δαίμονες φοβούνται τη δύναμή του, γιατί είναι το φυλακτήριο όλου του κόσμου.

Υπάρχουν βέβαια και άλλα μέσα της πίστεως μας, με τα οποία επικαλούμαστε τη δύναμη του μεγάλου Θεού και μπορούμε να αποτρέψουμε κάθε κακό. Πρέπει όμως να έχουμε υπόψη μας ότι κανένα αγιαστικό μέσο της Εκκλησίας δεν μας βοηθά χωρίς μία απαραίτητη προϋπόθεση, την πίστη. Πρέπει να έχουμε πίστη σταθερή και ακλόνητη και χωρίς αμφιβολίες στο Κύριο μας Ιησού Χριστό και στη διδασκαλία του. Και αυτή η πίστη μεταφράζεται σε έργα, τα οποία είναι η πίστη στα θεόπνευστα λόγια της Αγίας Γραφής· το να εφαρμόζουμε και να ακολουθούμε τις εντολές του Θεού στη ζωή μας, το να εκκλησιαζόμαστε τακτικά, η θερμή προσευχή, να εξομολογούμαστε συχνά, και να κοινωνούμε. Τότε βεβαίως κανένα κακό, καμία επιβουλή, καμία βασκανία δεν μπορεί να μας βλάψει, και κυρίως δεν μπορεί να μας απομακρύνει από την πίστη και από τη σωτηρία της ψυχής μας. Με την προσευχή επικοινωνούμε με το Θεό. Με την εξομολόγηση απαλλασσόμαστε από τις αμαρτίες μας, οι οποίες είναι βάρος στη ψυχή μας και τείχος που εμποδίζει τη χάρη του Θεού να μας αγιάσει και να μας προστατέψει. Με τη θεία κοινωνία ενωνόμαστε με τον ίδιο το Θεό και γινόμαστε και εμείς «θεοί κατά χάριν». Αυτά είναι τα κυριότερα αγιαστικά μέσα και φυλαχτά που με πολλή αγάπη προσφέρει η μητέρα Εκκλησία σε κάθε παιδί της, πιστό μέλος της. Από αυτά ξεκινώντας και με τις συμβουλές πάντοτε του πνευματικού μας πρέπει να χρησιμοποιούμε και τα υπόλοιπα, το σημείο του Σταυρού, τις ευχές από τον ιερέα, τον μικρό και τον μεγάλο αγιασμό και λοιπά. Προσοχή λοιπόν και μακριά από κάθε τι που δεν είναι εκκλησιαστικό μέσο αγιασμού· προσοχή και από κάποια φυλαχτά που ορισμένοι επιτήδειοι παρουσιάζουν ως «της εκκλησίας», με σακουλάκια, φυλλαράκια, ξόρκια, χαρτάκια, ψωμάκια, πανάκια και τα όμοια, διότι έτσι ξεγελούν τους απλούστερους και εκμεταλλεύονται το θρησκευτικό συναίσθημα και την ανασφάλεια πολλών, με σκοπό τη βεβήλωση της πίστης και τον προσπορισμό εύκολου πλουτισμού.

(Β.Σ.Βασιλοπούλου, «Η βασκανία στη ζωή μας»,εκδ. «Αποκάλυψις» 2003- αποσπάσματα).

Όταν τα παιδιά τα μικρά συμβεί να πάθουν εκ βασκανίας, θα παίρνετε ολίγο βαμβάκι, θα το βουτάτε εις το κανδήλι πού έχετε εις τας εικόνας, θα αλείφετε το παιδί εις το μέτωπον και το πρόσωπον σταυροειδώς και θα λέγετε τα εξής τροπάρια:

Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης,

Σταυρός η ώραιότης της Εκκλησίας,

Σταυρός βασιλέων το κραταίωμα,

Σταυρός πιστών το στήριγμα,

Σταυρός Αγγέλων η δόξα καί των δαιμόνων το τραύμα.

Εξηγόρασας ημάς εκ της κατάρας του νόμου τω Σταυρώ προσηλωθείς και τη λόγχη κεντηθείς την αθανασίαν επήγασας ημίν Σωτήρ ημών Δόξα Σοι.

Ημπορείτε και με ένα Σταυρό μικρό να τα σταυρώνετε και να λέγετε τα ανωτέρω τροπάρια. Όταν υπάρχει Ιερεύς να τα σταυρώνη εκείνος και να λέγη την εύχήν της βασκανίας.

Μετά πατρικής αγάπης καί ευχών εγκαρδίων ο πνευματικός σας

Πατήρ Αρχιμανδρίτης Φιλόθεος Ζερβάκος

http://vatopaidi.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

1)Τι είναι η βασκανία, το “ μάτι”; Γιατί κάποιος μπορεί να “ ματιάσει” και κάποιος άλλος όχι;

2)Μάτιασμα και ξεμάτιασμα

«Πατρικές Συμβουλές Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου», β’μέρος

Ἀναρτήθηκε hristospanagia4

• 

  «Πατρικές Συμβουλες Γέροντος ΦιλοθέουΖερβάκου»

  Ἀπό τό ἡμερολόγιο τοῦ ἐκδοτικοῦ οἴκου «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

  ἔτους 2010

   Δεῖτε ἐδῶ:α’ μέρος

   

  Ἔχε πίστη στόν Θεό καί μή φοβᾶσαι. Ἕνα μόνο νά φοβούμεθα, τήν ἁμαρτία ἡ ὁποία μᾶς προξενεῖ θάνατο αἰώνιο, ἐνῶ ὅλα τά ἄλλα μᾶς προξενοῦν πρόσκαιρη λύπη μόνο. Ἔχε ὑπομονή, πίστη, ἐλπίδα, ἀγάπη καί νά ἐπικαλεῖσαι μέ ὅλη τήν ψυχή σου τόν Θεό, καί θά σέ βοηθήση. Λέγε μέ πίστη καί ἐλπίδα:

«Ἡ ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός,

σκέπη μου τό Πνεῦμα τό Ἅγιον,

Τριάς Ἁγία δόξα Σοι»,

καθώς καί

«Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς Σέ ἀνατίθημι,

Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν μέ

ὑπό τήν σκέπην Σου».

• Τό ἀναγκαιότερο ἀπ᾿ ὅλα εἶναι ἡ ὑπομονή, γι᾿ αὐτό καί ὁ Κύριος εἶπε: ὅποιος ἔχει ὑπομονή μέχρι τέλους ἐκεῖνος θά σωθῆ. Ὅλοι οἱ Ἅγιοι καί οἱ δίκαιοι στόν κόσμο αὐτό εἶχαν ἀσθένειες, θλίψεις, στερήσεις, διωγμούς, ἐξορίες, βασάνους, τιμωρίες. Ἐάν δέν εἶχαν ὑπομονή ὄχι μόνον δέν θά ἁγίαζαν ἀλλά καί θά ἐκολάζονταν. Μέ τήν ὑπομονή τους ἁγίασαν, ἔλαβαν μεγάλη χάρη καί ἐδῶ στήν γῆ καί στούς οὐρανούς. Στόν Παράδεισο, θά δοξάζωνται καί θά χαίρουν αἰωνίως.
• Ἀγωνίζου μέ ἐπιμέλεια νά εἶσαι πάντοτε κοντά στόν Θεό, στήν Ἐκκλησία, στήν Ἐξομολόγηση, στήν ἁγία Κοινωνία, καί γενικῶς νά τηρῆς τίς εὐαγγελικές ἐντολές, τά ἀληθῆ, σεμνά, δίκαια, ἁγνά, προσφιλῆ, εὔφημα καί σωτήρια.
• Ὁ Κύριος μᾶς ἔχει δώσει ἀρκετά πνευματικά ὅπλα γιά νά πολεμᾶμε τόν πονηρό διάβολο. Ὅπλο κατά τοῦ διαβόλου εἶναι ὁ Τίμιος Σταυρός, ἡ προσευχή, ἡ πίστη, ἡ ὑπομονή, ἡ ἀνδρεία, ἡ μεγαλοψυχία. Τό δέ μεγαλύτερο ὅπλο εἶναι ἡ θεία Κοινωνία, ὅταν τήν λαμβάνουμε ἄξια, ἐπειδή μᾶς ἑνώνει μέ τό Θεό.
• Ὅποιος βλασφημεῖ τό Θεό ἤ τόν Χριστό, τόν Τίμιο Σταυρό, τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ἤ τούς Ἁγίους, αὐτός δέν πρέπει νά ὀνομάζεται ἄνθρωπος οὔτε θηρίο, πρέπει νά ὀνομάζεται τέρας…
• Ὁ Χριστός θά εἶναι καί θά μείνη ἐντός μας, ὅταν ἀποκτήσωμε τήν ταπείνωση καί τήν ἀγάπη. Πῶς ἀποκτᾶται ἡ ταπείνωση καί ἡ ἀγάπη; Μέ τήν καθαρή καί θερμή κατανυκτική προσευχή…
• Ἄς παρακαλοῦμε τόν Οὐράνιό μας Πατέρα τόν χορηγό τῶν ἀγαθῶν, μέ πίστη καί ἀγάπη, νά μᾶς δώση τίς δύο αὐτές ἀρετές.

• Ἀλλοίμονο σέ ἐμᾶς τούς κληρικούς, ἐάν δέν διδάσκουμε τούς ἀνθρώπους ὅσα εἶναι καλά, ὅσα ὠφέλιμα, ὅσα ἁγνά, ὅσα δίκαια.

Ἀλλοίμονό μας ἄν δέν παρέχουμε τούς ἑαυτούς μας ὑπόδειγμα ἀρετῆς, εὐσέβειας καί δικαιοσύνης.

• Πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι ἀνάλογα μέ τόν κόπο καί τήν προθυμία πού ὁ καθένας ἐργάζεται θά δοθοῦν καί οἱ ἀμοιβές ἀπό τόν μισθαποδότη Χριστό. Ἕως ὑπάρχει καιρός, ἄς ἐργασθοῦμε πνευματικά, ἄς σπείρουμε μέ κόπο, γιά νά θερίσουμε μέ ἀγαλλίαση…
• Ἡ ζωή παρέρχεται γρήγορα. Πῶς πέρασαν 97 χρόνια οὔτε τό κατάλαβα καθόλου. Σάν μιά ὥρα, ἔτσι καί ὅλα τά χρόνια περνοῦν. Ἡ αἰώνιος ζωή εἶναι αἰώνιος. Ἐκεῖ οὔτε πόνος οὔτε ἀσθένεια οὔτε πειρασμός οὔτε θλίψις οὔτε νύκτα οὔτε χειμών οὔτε καῦσις ἡλίου οὔτε κανένα κακόν. Ἐκεῖ, εἰς τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅλα εἶναι χαροποιά, ὅλα οὐράνια, ὅλα αἰώνια… Ἐκεῖ δέν ὑπάρχει κανένα κακό, ἀλλά κάθε ἀγαθόν. Αὐτά νά μᾶς ἀξιώση ὁ Κύριος.
• Ἐάν ὁ Πάπας θέλει ἕνωση, νά ἀναγνωρίση καί ὁμολογήση ὅλες τίς πλάνες, αἱρέσεις καί καινοτομίες τίς ὁποῖες ἔκαναν ἀπό τήν ἀρχή οἱ κατά καιρούς Πάπαι, ἀποσχισθέντες ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, νά μετανοήση, νά κλαύση, νά ταπεινωθῆ καί τότε εἶναι δεκτός… Ὁ Πάπας εἶναι πρῶτος στήν ὑπερηφάνεια. Δέν εἶναι ἀλάθητος, ἀλλά ἁμαρτωλός καί ψευδόχριστος…

Ἡ ὑποδούλωση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στόν Παπισμό θά εἶναι ὑποδούλωση καί τοῦ Ἔθνους.

Ἐκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Ἐκδοτικό Οἶκο «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει.

• Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

http://HristosPanagia3.blogspot.com

<<Πατρικές Συμβουλες Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου>> α’μέρος

Ἀναρτήθηκε ἀπὸ τὸν/τὴν hristospanagia4

«Πατρικές Συμβουλες Γέροντος ΦιλοθέουΖερβάκου»

Ἀπό τό ἡμερολόγιο τοῦ ἐκδοτικοῦ οἴκου «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

ἔτους 2010

• Σᾶς παρακαλῶ ὅλους, ἄνδρες καί γυναῖκες, νέους, γέρους καί παιδιά. Ἀφῆστε τήν κακία καί τήν ἁμαρτία διότι δέν ἔχετε καμμιά ὠφέλεια, μάλιστα ζημία λαμβάνετε πρόσκαιρη καί αἰώνια. Σταματεῖστε οἱ βλάσφημοι τήν βλασφημία, οἱ ἄδικοι τήν ἀδικία, οἱ πλεονέκτες τήν πλεονεξία, οἱ ψεῦτες τό ψεῦδος, οἱ φθονεροί τόν φθόνο, οἱ συκοφάντες τήν συκοφαντία, οἱ μέθυσοι τήν μέθη, οἱ ἄσωτοι τήν ἀσωτία καί οἱ ἀσεβεῖς τήν ἀσέβεια…
• Καθώς στόν καιρό τοῦ Νῶε ὁ κατακλυσμός ἐσάρωσε καί κατεπόντισε ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος, ἐκτός τοῦ δικαίου Νῶε, τῆς οἰκογενείας του καί τῶν ζώων πού ἦσαν στήν Κιβωτόν, ἔτσι καί τώρα ὁ κατακλυσμός τῆς ἁμαρτίας, τῆς διαφθορᾶς, τῆς ἀκολασίας, τῆς ἀπιστίας, τῆς ἀσέβειας, ἀπειλεῖ ὅλους νά συμπαρασύρη καί καταποντίση. Θά σωθοῦν μόνον ὅσοι θά καταφύγουν στήν πνευματική κιβωτό, τήν Ἐκκλησία.Ὁ ἅγιος Κύριλλος μᾶς λέγει: Ὅσοι ἀπομακρύνονται ἀπό τήν Ἐκκλησία καί τά θεῖα Μυστήρια, ἐχθροί τοῦ Θεοῦ καί φίλοι τοῦ διαβόλου γίνονται. Ὅποιος βρίσκεται μέσα στήν Ἐκκλησία, δέν χάνεται.
• Τό μέγα πράγματι μυστήριο τῆς μετανοίας καί ἐξομολογήσεως, τόν ἁμαρτωλό σέ μιά στιγμή τόν κάμνει δίκαιο… Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἀσθένεια τῆς ψυχῆς, καί μιά ὑπάρχει διόρθωση, ἡ ἀληθινή μετάνοια. Ἡ εἰλικρινής μετάνοια καί ἐξομολόγηση ὅλα τά συγχωρεῖ καί πλησιάζει τόν ἄνθρωπο στόν Θεό.
• Χιλιάδες καί μυριάδες ἁμαρτωλοί ἐσώθησαν καί ἁγίασαν διά τῆς μετανοίας. Καί στόν κόσμο, πού ἦλθε ὁ Κύριος, ἦλθε γιά νά σώση ἁμαρτωλούς.
• Ὁ Θεός ὅλους τούς προσκαλεῖ, θέλει νά σωθοῦν, νά γίνουν παιδιά Του καί κληρονόμοι τῆς Βασιλείας Του, ἀλλά δυστυχῶς οἱ περισσότεροι δέν θέλουν νά σωθοῦν καί προτιμοῦν νά κολασθοῦν… Σύ, τέκνον μου, μή προσέχης στούς πολλούς, ἀλλά στούς ὀλίγους ἐκλεκτούς. Βάδιζε μέ θάρρος καί ἀνδρεία τήν ὁδό τοῦ Κυρίου…
• Οἱ χριστιανοί πιστεύουν σέ ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἀλλά δέν γνωρίζουν οὔτε τά θαύματα τῆς ζωῆς Του, οὔτε τήν ἀλήθεια τῆς διδασκαλίας Του, οὔτε τῶν ἁγίων παθῶν Του τήν ἀξία, οὔτε τήν ὑπερβολή τῆς δόξης Του…
• Οἱ πειρασμοί, οἱ θλίψεις καί οἱ στενοχώριες πού μᾶς ἔρχονται δέν εἶναι γιά βλάβη μας ἀλλά γιά ὠφέλειά μας, γιά σωτηρία τῆς ψυχῆς μας, γιά αἰώνια χαρά, δόξα, τιμή καί εὐτυχία μας, ἀρκεῖ νά τίς δεχόμαστε μέ ὑπομονή καί μέ εὐχαρίστηση…

Ἡ συμβουλή μου εἶναι νά κάνετε ὑπομονή μέχρι τέλους. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπεν:

«ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τάς ψυχάς ὑμῶν».

• Ὅλες οἱ ἀσθένειες οἱ σωματικές καί ψυχικές θεραπεύονται μέ τήν ὑπομονή καί τήν προσευχή.

Συνεχίζεται…

Ἐκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν Ἐκδοτικό Οἶκο «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» γιά τήν ἄδεια δημοσίευσης ἀποσπασμάτων ἀπό τά βιβλία πού ἐκδίδει.
Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης