Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος- Κιλκίς
«Όλα γίνονται στην Ελλάδα σαν να μας κινεί ένα θανάσιμο μίσος για τη λαλιά μας. Το κακό είναι τόσο μεγάλο που μόνο σαν φαινόμενο ομαδικής ψυχοπάθειας θα μπορούσε να το εξηγήσει κανείς… Στα χρόνια μας, πρέπει να μην το ξεχνάμε, το ζήτημα δεν είναι πια αν θα γράφουμε καθαρεύουσα ή δημοτική. Το τραγικό ζήτημα είναι αν θα γράφουμε ή όχι ελληνικά ή ένα οποιοδήποτε ελληνόμορφο εσπεράντο. Δυστυχώς όλα γίνονται σαν να προτιμούμε το εσπεράντο∙ σαν να θέλουμε να ξεκάνουμε με όλα τα μέσα τη γλώσσα μας». Αυτά ειπώθηκαν πριν από 60 χρόνια από τον τροπαιούχο νομπελίστα μας ποιητή Γεώργιο Σεφέρη, σε μια εποχή που μακαρίζεται σε σχέση με την δική μας.
Το θανάσιμο μίσος στις μέρες μας δεν είναι μόνο για την «λαλιά μας». Θανάσιμο μίσος και διωγμός «κινεί» το υπουργείο Παιδείας, απροκάλυπτα πια, για ό,τι ελληνικό, για ό,τι έχει άρωμα Ορθοδοξίας. Υπουργείο Παιδείας! Το πιο ύπουλο και επικίνδυνο υπουργείο στην πατρίδα.
Κατοικητήριο «κρυφοδαγκανιάρηδων», που υφαίνει το σάβανο του Γένους. Είμαι τριάντα και χρόνια στην μάχιμη εκπαίδευση. Καημό το έχω να μας αποσταλεί μια εγκύκλιος από τους «άπιστους γραμματισμένους» του υπουργείου που να προβάλλει, να προωθεί, να προτρέπει τους δασκάλους να διδάξουν κάτι που να αφορά την πατρίδα, την παράδοσή της, την πίστη της, την αξία του υγιούς οικογενειακού θεσμού τα πολυτίμητα τζιβαϊρικά, δηλαδή, που είναι καταφύγιο και παραμυθία όταν μας βρίσκει το κακό και θολώνει ο νους μας. Δεν έχουμε μέλλον ως λαός ιστορικός με αυτά που συμβαίνουν στην εκπαίδευση. Οι νεκροθάφτες της πατρίδας ρίχνουν τις τελευταίες φτιαριές. Κουραστήκαμε, σιχαθήκαμε τις μεταρρυθμίσεις, τις αναγεννήσεις και τις επανακινήσεις τους. Τα σχολεία δεν είναι πλέον ελληνικά. Είναι «δομές φιλοξενίας» ανέστιων πνευματικά νέων που απλώς μιλούν ελληνικά και αυτά σπασμένα. Εισάγονται νέα εκπαιδευτικά αντικείμενα και έχεις την εντύπωση ότι απευθύνονται σε σχολείο που στεγάζεται στα γραφεία του ΟΗΕ. Με τυμπανοκρουσίες, στις οποίες καταφεύγουν όλοι οι αναζητούντες εκλογική πελατεία, εξαγγέλθηκε φέτος η εισαγωγή των «Εργαστηρίων Δεξιοτήτων». Προβλέπονται 3 ώρες εβδομαδιαίως για τις Α’ και Β’ τάξεις του Δημοτικού, 2 για τις Γ’ και Δ’ και 1 ώρα για τις Ε’ και Στ’. Μάλιστα περιορίστηκε το μάθημα της Γεωγραφίας στις δύο τελευταίες τάξεις σε 1 ώρα την εβδομάδα για να χωρέσουν οι… δεξιότητες. Τι την θέλουμε την Γεωγραφία εξάλλου; Ο Τσίπρας έλεγε ότι το Αιγαίο δεν έχει σύνορα και ξεπουλούσε την Μακεδονία. Ο νυν, αναμασά το σαθρό και ευτελές περί συνέχειας του κράτους και αφήνει αναπάντητες τις τρισάθλιες προσβολές που εκτοξεύουν νυχθημερόν τα μεμέτια της Άγκυρας. Όσο λιγότερη Γεωγραφία μαθαίνουν τα παιδιά, μάθημα πατριδογνωσίας και αυτό, τόσο ευκολότερα και άνευ αντιστάσεως, παραδίδεις ελληνίδες χώρες. Η Γεωγραφία διδάσκει σύνορα και η Ιστορία τα θωρακίζει με το λιβάνι των αγώνων του λαού μας για ελευθερία.
