Προφητικός λόγος γιά τόν Χριστιανισμό πού ἔρχεται! Μακαριστός Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

 

 

 

Δε μου λέτε, τι θα πη ομολογία πίστεως; 

Το πρωΐ ήρθατε στην εκκλησία.

Σας ερωτώ· ήτανε κανένας χωροφύλακας μπροστά στην πόρτα και σας έλεγε άλτ; 

Ήταν κανένας χωροφύλακας, ο οποίος έπαιρνε τα στοιχεία σας;

Σας ρωτούσε πώς λέγεστε και σημείωνε το όνομά σας; 

Υπάρχει κανένας νόμος που να σας απαγορεύῃ τον εκκλησιασμό και να σας τιμωρεί με πρόστιμο ή με φυλάκισι την επομένη ημέρα; 

Μήπως σας τιμωρούν με εξορία ή με αποκοπή της κεφαλής; 

Ελεύθεροι είσθε. 

Δεν στοιχίζει τίποτα ο εκκλησιασμός σήμερα. 

ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΙΕΡΕΙΣ & ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΣΤΑ ΖΥΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ. ΦΟΒΕΡΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΑΛΗΘΕΥΟΝΤΑΙ Μακαριστός Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης Βίντεο

 

 

 

 

Ἀκολουθεῖ βίντεο: 

 

Θα έρθει επιδημία - Μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης

 

Στοὺς ἐσχάτους καιροὺς θὰ χρησιμοποιήση ὁ σατανάς ὅλα τὰ μέσα γιὰ νὰ καταλύση τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ Ν. ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ: Στοὺς ἐσχάτους καιροὺς θὰ χρησιμοποιήση ὁ σατανάς ὅλα τὰ μέσα γιὰ νὰ καταλύση τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Θὰ χρησιμοποιήση καὶ ἕνα τελευταῖο μέσο. Θὰ ντύση παπάδες καὶ δεσποτάδες ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας του. Θὰ τοὺς δώση μῖτρες, πατερίτσες καὶ ἐγκὀλπια καὶ διὰ μέσου αὐτῶν τῶν ἀρχιερέων θὰ προσπαθήση νὰ καταλύση τὴν Ἐκκλησία. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ καὶ ὁ Καίσαρ παλεύουν στὸν κόσμο. Σκοτεινός εἶναι ὁ ὀρίζοντας, ἀλλά ὁ ΗΛΙΟΣ νικᾶ τὰ μαυρα σύννεφα... Λέει ἡ Ἁγία Γραφή «κολοβοθήσονται αἱ ἡμέραι αὐταί... Νὰ προετοιμάζουμε τον ἑαυτό μας γιὰ Ἐκκλησία Κατακομβῶν και γιὰ μαρτύριο...».

Προφητεία Μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτου: "Θά τιμωρηθοῦμε, γιατί περιφρονήσαμε τά λόγια τοῦ Θεοῦ"!

 

Στό παρόν μας ἄρθρο θά παραθέσουμε ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ Μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου, πού ἔγινε στόν Ἱερό Ναό Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος τό 1977. 

Οἱ ἐσχατολογικοί καιροί τῆς ἀποστασίας πού βιώνουμε, κρούουν τώρα ὅσο ποτέ ἄλλωτε πιό ἀνησυχητικά τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου γιά ὅλους μας παγκοσμίως, εἰδικά ὅμως γιά τήν Ἑλλάδα καί γιά ἐμᾶς τούς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους Χριστιανούς. 

Καί λέμε "εἰδικά", διότι ἐμεῖς ἐλάβαμεν:

1ον) Ἅγιον Βάπτισμα καί 

2ον) τήν πιό εὐλογημένη χώρα τοῦ κόσμου, διά τῶν νεφῶν τῶν Ἁγίων καί τῶν ἡρώων της κυριευόντως, καί δευτερευόντως γιά τίς ἀπερίγραπτες φυσικές ὀμορφιές καί τά ἀγαθά της.

Ποιάν ἀπολογία θά δώσουμε στόν Κύριο ἐν ἡμέρᾳ Κρίσεως ὅταν θά ἐλέγξει τί εἴδους διαχείριση κάναμε στήν ψυχή μας καί στήν Πατρίδα μας; Καλοδιαχειριστήκαμε ἤ καταχραστήκαμε καί καταδαπανήσαμε τόν πνευματικό κι ἐθνικό μας πλοῦτο καί θησαυρό "ζῶντες ἀσώτως";...

Καί βέβαια, σέ τοῦτο τό σημεῖο ἄς μήν ξεχνᾶμε πώς τό τέλος κάθε ἀποστασίας ἐν ἀμετανοησίᾳ εἶναι πάντα τό ἴδιο: παιδαγωγική τιμωρία, καί δεινά!

Μητροπολ Φλ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ Θα έρθει επιδημία

ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΗΣ Μητροπολ Φλ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

Αὐγουστῖνος Καντιώτης:Ἔρχεται «Διωγμός!»Καί οἱ ἐκκλησίες καί οἱ ἱερεῖς καί οἱ ἐπίσκοποι θά ἐξαλείψουν τό εὐαγγέλιο, γιά νά κηρυχθεῖ νέον «Εὐαγγέλιο»

Εγώ δεν θα ζω πλέον, θα βρίσκομαι υπό τον τάφο, θα βρίσκομαι στην άλλη ζωή. Εσείς θ” ακούσετε να φωνάζουν, απ’ άκρου εις άκρου, «διωγμός». 

Γέρος πλέον επίσκοπος, που βρίσκομαι στο τέλος της επιγείου ζωής μου ύστερα από πολύπλαγκτον και περιπετειώδη δράσιν σαράντα ετών στην πατρίδα μας, σας συνιστώ, παιδιά μου.

Αν έρθει εποχή που θα ακούσουμε και εμείς όχι στο θέατρο αλλά στην πραγματικότητα, «διωγμός!» και ακουστεί η λέξη «διωγμός» εναντίον των πιστών Χριστιανών· μη φοβηθείτε, μη δειλιάσετε.

Εγώ δεν θα ζω πλέον, θα βρίσκομαι υπό τον τάφο, θα βρίσκομαι στην άλλη ζωή.

Εσείς θ” ακούσετε να φωνάζουν, απ’ άκρου εις άκρου, «διωγμός».

Και οι εκκλησίες και οι ιερείς και οι επίσκοποι θα εξαλείψουν το Ευαγγέλιο, για να κηρυχθεί νέον «ευαγγέλιο».

Και ότι γίνεται στην Αλβανία και ότι γίνεται σε χώρες μακριά, θα γίνει και στην Ελλάδα – προφητεύω.

ΘΑ ΓΙΝΗ ΔΙΩΓΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΑΔΕΣ ΚΑΙ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ, ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑΝΕ ΤΟ ΘΗΡΙΟ. ΑΠΟ ΤΟΥΣ 30.000 ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΖΗΤΗΜΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ 100 ΠΟΥ ΝΑ ΠΟΥΝ: «ΠΡΟΤΙΜΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΛΟΥΣΤΡΟΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΗΡΥΤΤΟΥΜΕ ΑΘΕΪΑ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ, ΜΕ ΟΣΗ ΕΥΚΟΛΙΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ, ΜΕ ΟΣΗ ΕΥΚΟΛΙΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΥΚΟΛΙΑ ΘΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΝΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ. ΘΑ ΤΑ ΔΗΤΕ ΑΥΤΑ.

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

«ΕΝ ΠΑΣΙ ΤΟΙΣ ΔΙΩΓΜΟΙΣ ΥΜΩΝ» (Β΄ ΘΕΣ. 1,4)

ΘΑ ΓΙΝΗ ΔΙΩΓΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΑΔΕΣ ΚΑΙ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ, ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑΝΕ ΤΟ ΘΗΡΙΟ. ΑΠΟ ΤΟΥΣ 30.000 ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΖΗΤΗΜΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ 100 ΠΟΥ ΝΑ ΠΟΥΝ: «ΠΡΟΤΙΜΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΛΟΥΣΤΡΟΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΗΡΥΤΤΟΥΜΕ ΑΘΕΪΑ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ, ΜΕ ΟΣΗ ΕΥΚΟΛΙΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ, ΜΕ ΟΣΗ ΕΥΚΟΛΙΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΥΚΟΛΙΑ ΘΑ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΟΥΝΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ. ΘΑ ΤΑ ΔΗΤΕ ΑΥΤΑ.

Ἐκεῖ πᾶμε.

 Θὰ ἐπανέλθουμε στοὺς ἀποστολικοὺς χρόνους. Αὐτὸ θὰ γίνῃ ἢ μέσα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἢ ἀπ᾿ ἔξω μὲ ἐξωτερικὸ διωγμό. Ὅπως στὴ Ῥωσία ἦταν ἑκατομμύρια ψευτοχριστιανοί. Μετὰ ἦρθε τὸ μεγάλο κόσκινο καὶ κοσκινίστηκαν οἱ Χριστιανοί. Τώρα ὑπάρχουν λίγοι, ἀλλὰ πραγματικοὶ Χριστιανοί. Ζήτημα μέσα στὴ Μόσχα, ποὺ εἶνε 8 ἑκατομμύρια, νὰ ὑπάρχουν 100 – 200 Χριστιανοί. Ἀλλ᾿ αὐτοὶ ἔχουν μέσα τους δύναμι. Ὁ βίος τους, τὸ παράδειγμά τους, ἡ αὐτοθυσία τους τὸ δείχνει.
Ἐδῶ ἐμεῖς εἴμαστε ὅλοι χριστιανοὶ τοῦ γλυκοῦ νεροῦ. Ἂν πιστεύαμε στὸ Θεό, θὰ εἴχαμε ἐγκαταλείψει κάθε ἄλλη κοσμικὴ ἀσχολία. Τί νὰ τὰ κάνῃς τ᾿ ἄλλα· τὸ Εὐαγγέλιο ποιός ἐφαρμόζει.

ΚΗΡΥΓΜΑ: Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος Ἀληθινή ἀλλαγή; Μόνο ὁ Χριστός! (†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

  

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, τὸ εὐαγγέλιο διηγεῖται ἕνα θαῦμα. Μὰ ἐ­μεῖς, θὰ πῆ­τε, δὲν ἀκούσαμε θαῦμα. Θαῦμα εἶνε ἕνας τυφλὸς νὰ δῇ τὸ φῶς, ἕνας κουφὸς νὰ ἀκούσῃ, ἕνας παράλυτος νὰ περπατήσῃ, ἕνας νεκρὸς ν᾽ ἀναστη­­θῇ. Τέτοιο πρᾶγμα δὲ λέει τὸ εὐαγγέ­λιο… Ἀλλ᾽ ἐγὼ ἐπιμένω· διηγεῖται θαῦμα ἀνώτερο ἀ­πὸ τὰ θαύματα αὐτά. Ποιό εἶνε λοιπὸν τὸ θαῦμα;

* * *

Στὰ χρόνια τοῦ Χριστοῦ στὴν πόλι Συχὰρ τῆς Σαμαρείας τῆς Παλαιστίνης ζοῦσε μιὰ γυναίκα. Ἡ ζωή της δὲν ἦταν καλή. Ζοῦσε ἄτακτα. Εἶχε χωρίσει μὲ τὸν πρῶτο ἄν­τρα της καὶ πῆρε δεύτερο, ἔπειτα χώρισε μὲ τὸ δεύτερο καὶ πῆρε τρίτο, χώρισε μὲ τὸν τρίτο καὶ πῆρε τέταρτο, χώρισε καὶ μὲ τὸν τέταρτο καὶ πῆρε πέμπτο· τέλος χώρισε καὶ μ᾽ αὐτὸν καὶ συζοῦ­σε μ᾽ ἕναν ἕκτο παρανόμως. Τί νὰ ποῦ­με; Ἡ γενεά μας δὲ μπο­ρεῖ νὰ τὴν κατακρίνῃ· εἴ­μεθα κ᾽ ἐμεῖς σὲ μεγάλη διαφθορά. Παλαιότερα τὸ διαζύγιο ἦταν ἄγνωστο. Τώρα; ἀπ᾽ τὰ διαζύγια ζοῦνε οἱ δικηγό­ροι κι ἀπ᾽ τὶς ἐκτρώσεις οἱ γιατροί. Ποῦ καταντήσαμε· ἔ­φτειαξαν νέους νόμους, ποὺ κάνουν τὸ διαζύγιο ἀκόμα πιὸ εὔ­κολο. Εἶχε πεῖ ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός· Θά ᾽ρθῃ μέρα ποὺ ὁ ἄντρας θ᾽ ἀλλάζῃ γυναῖκα ὅπως ἀλλάζει πουκάμισο, καὶ ἡ γυναί­κα θ᾽ ἀλλάζῃ ἄντρα ὅπως ἀλλάζει φουστά­νι. Ἐ­κεῖ φτάσαμε. Ἡ μοιχεία δὲν θεωρεῖται τίποτα.

Τό καρναβάλι

ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ

Αποσπάσματα της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΣΠΙΘΑΣ
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

Ἔφθασαν, φίλοι ἀναγνῶσται, ἔφθασαν αἱ προφητευμέναι ἡμέραι, κατὰ τὶς ὁποῖες οἱ ἄνθρωποι θὰ εὔχονται νὰ μὴ ἔχουν οὔτε μάτια, οὔτε αὐτιά, γιὰ νὰ μὴ βλέπουν καὶ νὰ μὴ ἀκούουν τὰ φρικτὰ θεάματα καὶ ἀκροάσματα, τοὺς ἐξωφρενισμοὺς ἑνὸς κόσμου ποὺ ἀποστάτησε ἀπὸ τὸν Κύριο καὶ συνεχῶς καταρρέει, βυθιζόμενος στὸν πολιτισμὸ τῶν Σοδόμων καὶ Γομόρρων…

Τὸ καρναβάλι πομπές τις ἀρχαίας εἰδωλολατρίας

Ἦτο ἐποχὴ ποὺ ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἦτο ἄγνωστος. Ὑπῆρχε βωμός στὴν Ἀθήνα  «τῶ ἀγνώστω Θεῶ». Στὸ σκοτάδι βρισκόταν ἡ ἀνθρωπότης. Μεσάνυχτα εἶχεν ὁ κόσμος. Εἴδωλα παντοῦ. Τρομακτικὴ ἄγνοια ἐπικρατοῦσε. Δεισιδαιμονία, εἰδωλολατρεία ἐβασίλευε. Τὰ πάντα, καὶ τὰ ρυπαρότερα τῶν ζώων καὶ τὰ εὐτελέστερα τῶν ἀντικειμένων, τὰ πάντα εἶχον θεοποιηθῆ. Καὶ αὐτὰ τὰ πάθη τοῦ ἀνθρώπου ἐθεοποιήθηκαν. Ἡ μέθη εἶχε Θεὸν τὸν Βάκχον. Ἡ κλοπὴ τὸν Ἑρμῆν. Ἡ ἀκολασία τὴν Ἀφροδίτην. Ἡ μοιχεία τὸν Δία. Ἡ ἀγρία ἐκδίκησις τὸν Ἄρην… Φαντασθῆτε! Οἱ Θεοὶ προστάται τῆς κακίας, τῆς ἀνηθικότητος. Καὶ ἀνάλογος πρὸς τὴν ἠθικὴν τῶν θεῶν, βεβαίως ἦτο καὶ ἡ λατρεία, ἡ ὁποία ἀπεδίδετο εἰς τοὺς θεοὺς απὸ τοὺς ἀρχαίους. Κατὰ τὴν ἡμέραν π.χ., κατὰ τὴν ὁποίαν ἑώρταζεν ὁ Βάκχος, κατὰ τὴν ἑορτὴν τῶν Βακχείων, οἱ ἑορτασταὶ ἔκαμνον πομπήν, ξεκινοῦσαν ἀπὸ τὸν Ναὸν τοῦ Βάκχου φοροῦσαν προσωπίδας, κρατοῦσαν αἰσχρὰ σύμβολα, ἀναμιγνύονταν ἄνδρες καὶ γυναίκες, ἐκραύγαζον, ἐβωμολόχουν, τραγουδοῦσαν τὰ πλέον ἀηδῆ ἀσματα, διήρχοντο τὰς ὁδοὺς καὶ τὶς πλατείας, περιέπαιζον τοὺς διαβάτας, ἐχόρευαν, μεθούσαν, ἐκυλίοντο εἰς τοὺς δρόμους, ἀσχημονοῦσαν, … ἔπραττον καὶ ἔλεγον κατὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ θεοῦ των «ὅσα αἰσχρὸν ἐστὶ καὶ λέγειν».

Λίγα λόγια γιά τόν γέροντα Παΐσιο καί τόν πατέρα Αὐγουστῖνο Καντιώτη

  Αγαπητέ και σεβαστέ μου Γέροντα, πάτερ Χρυσόστομε, χαίρετε πάντοτε εν Κυρίω Ιησού, υγιαίνετε και ευλογείτε.

Λογισμοί για το άρθρο «Αν είναι άγιος ας το δήξη» (Χριστ. Σπίθα φ. 724/Ίαν. 2014).

Ταπεινώς φρονώ ότι ό βίος και ή πολιτεία, καθώς επίσης και τά έκτακτα σημεία του διδύμου των έσχατων αγίων π. Αυγουστίνου Καντιώτου και του Γέροντος Παισίου του Αγιορείτου, καθώς επίσης και το τρόπον τινά μαρτυρικό των τέλος πείθουν κάθε καλοπροαίρετο πιστό για την αγιότητά των.

α') Ο πατήρ Αυγουστίνος έδρασε στον κόσμο (σέ όλη σχεδόν την Ελλάδα) και άφησε πίσω του αξιόλογο έργο. Οποιαδήποτε σχεδόν αξιόλογη θρησκευτική και πνευματική δραστηριότητα πού παρατηρείται και σήμερα (έστω και υποτονική) και αν «σκαλίσεις», θα δεις να κρύβεται πίσω, είτε ως ιδρυτής είτε ως εμπνευστής, ο «λέων» της Ορθοδοξίας πατήρ Αυγουστίνος Καντιώτης.

Υπήρξε πολυγραφότατος (και τί δέν έγραψε!) και τά βιβλία του έχουν κάτι το ξεχωριστό. Είναι καλογραμμένα, καλοδιατυπωμένα, και την «ζωηράδα» και τέλεια επικοινωνία πού είχε ο π. Αυγουστίνος με τούς ακροατάς και το εκκλησίασμα (υπήρξε ιεροκήρυξ «εν βρασμώ») την έχει περάσει και στα βιβλία του. Δεν έκανε θαύματα και σέ γενικές γραμμές ο κόσμος της Ελλάδος απεδείχθη ανάξιος τοιούτου αρχιερέως και τον «εξόρισε» στην ακριτική Φλώρινα για να μην ενοχλεί με τον .. .«φανατισμό» του.

Ωστόσο προσπάθησε και αγωνίστηκε όσο κανένας άλλος ιεράρχης να φράξει τον δρόμο τών Χριστιανών προς την εκκοσμίκευση και την αποστασία.

Τὰ καθήκοντά μας τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα +Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος

                                                                             

«Τῶν παθῶν τοῦ Κυρίου τὰς ἀπαρχὰς ἡ παροῦσα ἡμέρα λαμπροφορεῖ. Δεῦτε οὖν, φιλέορτοι, ὑπαντήσωμεν ᾄσμασιν…» (κάθ. Μ. Δευτ.)


Φθάσαμε, ἀγαπητοί μου, στὰ σωτήρια πάθη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ἡ ἑβδομάδα αὐτὴ λέγεται Μεγάλη, διότι μέσα στὶς 168 ὧρες της, ἀπὸ σήμερα μέχρι τὴ νύχτα τῆς Ἀναστάσεως, τιμῶνται μεγάλα γεγονότα, μοναδικὰ καὶ κοσμοϊστορικά, ποὺ συγκλόνισαν τὰ ἐπίγεια καὶ τὰ οὐράνια καὶ τὰ καταχθόνια. Γι᾿ αὐτὸ ἡ ἑβδομάδα αὐτὴ ὀνομάζεται Μεγάλη· ἀλλὰ καὶ γι᾽ αὐτὸ δὲν θὰ πρέπῃ νὰ περάσῃ ὅπως οἱ ἄλλες.

Καὶ θέτω τὸ ἐρώτημα· ποιά εἶνε τὰ καθήκοντα ἑνὸς Χριστιανοῦ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα; Δὲν ἀπευθύνομαι σὲ ἀπίστους, ἀθέους ἢ σὲ χιλιαστάς· ἀπευθύνομαι σὲ πιστούς, ποὺ θέλουν νὰ ἑορτάσουν σωστά. Ποιά εἶνε λοιπὸν τὰ καθήκοντα ποὺ ἔχουμε τὴν ἑβδομάδα αὐτή;

Τὸ πρῶτο καθῆκον, ἀδελφοί μου, εἶνε νὰ εὐχαριστήσουμε ἀπ᾽ τὴν καρδιά μας τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ὅλη βέβαια ἡ ζωή μας πρέπει νά ᾽νε ἕνα εὐχαριστῶ, ἕνα «Δόξα σοι, Κύριε», γιὰ τὶς μικρὲς καὶ μεγάλες εὐεργεσίες του, τὶς φανερὲς καὶ ἀφανεῖς, γιὰ ὅλα τὰ καλά, ὑλικὰ καὶ πνευματικά, ποὺ ἐπιδαψιλεύει ἡ χάρις του· τὸν ἥλιο, τὸν ἀέρα, τὸ νερό, τὰ λουλούδια, τὰ ἀκρογιάλια, ὅλη τὴν πλάσι. Νὰ τὸν εὐχαριστοῦμε ἀκόμη γιὰ τοὺς γονεῖς καὶ τὰ ἀδέρφια, τὴ γυναῖκα καὶ τὰ παιδιά, γιὰ τὸ χρόνο καὶ τὶς ἐποχές, γιὰ ὅ,τι εὐλογημένο καὶ ἀναγκαῖο.

Δεν θα σωθείς, αν κι εσύ δεν ενδιαφερθείς να σώσεις κι άλλους!

Μακαριστός Ἐπίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

Όταν βλέπουμε τούς Ιεχωβάδες να οργώνουν γή καί ουρανό κτυπώντας κάθε πόρτα γιά να προπαγανδίσουν τήν πλάνη τους καί να κολάσουν τόν κόσμο, κι εμείς οί Ορθόδοξοι με την αληθινή ζωντανή Θρησκεία να αποφεύγουμε να πούμε έναν Χριστιανικό λόγο στόν συνάνθρωπο φοβούμενοι καί ντρεπόμενοι καί τόν ίσκιο μας, τότε σέ τί Παράδεισο δικαιούμαστε να ελπίζουμε ότι θά δούμε, καί ποιός Χριστός θά μάς ομολογήσει ότι υπήρξαμε πιστοί οπαδοί του ;

...Δεν ζητώ να σηκώσετε στις πλάτες σας τον Όλυμπο και το Καϊμακτσαλάν, δεν ζητώ τέτοια δύσκολα πράγματα. Κάτι ελάχιστο ζητώ να είστε ζωντανοί και έτοιμοι για αγώνες. Και πάλι σας ρωτώ, είστε σύμφωνοι;

Προσέξτε !  Δεν θα σωθείτε εάν...

Μή βλασφημεῖτε!

Μακαριστός Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης

 

Σχόλιο ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ:

Ἀφιερώνεται σέ ὅλους τούς Νεο-Ἕλληνες, πού ἔχουμε ἀποκτήσει ρεκόρ βλασφημίας, ἀθυροστομίας καί ὑβρίσεως καί μάλιστα τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ, τῆς Παναγίας Μητέρας Του, τῶν Ἁγίων Του καί τῶν θείων γενικότερα.

Ὁ κατ' ἐξοχήν ὀρθόδοξος λαός τοῦ Θεοῦ, αὐτός γιά τόν ὁποῖον ὁ Κύριος εἶπε: «Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου» (Ἰωάν. 12,23), τίς τελευταῖες δεκαετίες ὄχι μόνο δέν Τόν δοξάζει μέ τήν ἀποστασία, ἀμετανοησία καί ἀπιστία του, ἀλλά ἐπιπλέον προκλητικῶς Τόν ὑβρίζει ἀσυστόλως στό καθημερινό του λεξιλόγιο, πολλές φορές μάλιστα ἀναισθήτως χωρίς λόγο, ἐν τῇ ροῇ τοῦ λόγου, καί σέ βαθμό πού ἔχει παραφύσιν μεταστρέψει τήν βλασφημία καί τήν ὕβρι σέ ἐγχώριο γλωσσικό ἰδίωμα, ἄκουσον ἄκουσον!!!

Σταχυολογήματα τοῦ μακαριστοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη

hristospanagia5

Σταχυολογήματα από τα έργα
του Επισκόπου πρ. Φλωρίνης ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ*
Από το βιβλίον ΘΑΥΜΑΤΑ
Από τον πρόλογον
Σελ. 12: Αλλ’ εμένα από όλα τα θαύματα ένα θαύμα με κάνει να καταπλήσσωμαι, να θαυμάζω την άπειρον σοφίαν και συγκατάβασιν του Θεού προς τον άνθρωπον. Και το θαύμα αυτό είναι, ότι ο Θεός κατέβη εις την γην, έγινεν άνθρωπος, έπαθε και εσταυρώθη διό να σώση εμέ τον αμαρτωλόν….
Σελ. 14: Και εν φύλλον δένδρου, και μία σταγών ύδατος, και έν απειροελάχιστον μόριον ύλης, εγκλείουν θαυμάσια πράγματα….
Το θαύμα της αγάπης

Νά μετανοήσουμε! Προφητικό μήνυμα

Μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη

( μήνυμα ἀφιερωμένο σέ ὅλους μας 

καί εἰδικά στούς ἀνθρώπους τῶν ἡμερῶν μας, 

πού ζοῦμε ἀκόλαστα, 

παρά φύσιν 

καί μακρόθεν τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ!!! )

Ὑπῆρχαν, ὅπως γνωρίζουμε, δύο πλούσιες πόλεις πού τίς ἔλεγαν Σόδομα καί Γόμαρρα. Ἀπ' ὅλα εἶχαν, Θεό δέν εἶχαν. 

Ἡ ζωή τους ἦταν γλέντια καί ὄργια, ζοῦσαν σάν τά σκυλιά καί χειρότερα. Καί μιά μέρα ὁ οὐρανός ἔβρεξε φωτιά καί θειάφι καί τούς ἔκαψε ( βλ. Γεν. κεφ. 19ο ). Μετά ἔγινε σεισμός, ὁ τόπος βούλιαξε καί σκεπάστηκε ἀπό νερά. Αὐτή εἶναι η Νεκρά θάλασσα. Ψαράκι δέν ζεῖ μέσα σ' αὐτήν. Ἐκεῖ ἧταν τά Σόδομα καί Γόμορρα. 

 

Ἔ, ἀδελφοί μου, Σόδομα καί Γόμορρα γίναμε, καί χειρότερα! Τό εἶχε πεῖ ὁ Χριστός· θά 'ρθουν μέρες κατηραμένες σάν τά Σόδομα καί Γόμορρα ( βλ. Ματθ. 10, 15 ). Ποιός ἀκούει;! Τί περιμένουμε λοιπόν; Σήμερα-αὔριο, μεγάλο κακό θά γίνῃ στόν κόσμο. Ὁ Θεός νά μᾶς λυπηθῇ καί νά μᾶς σώσῃ χάρις στά ἀθῶα παιδιάκια.

 

Νά μετανοήσουμε καί νά προσπαθήσουμε γιά νά μᾶς ἐλεήσῃ ὁ Χριστός, διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τῶν Ἁγίων Πάντων· ἀμήν.

Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Οἰ καταστροφές δέν εἶναι ἀσπλαχνία Θεοῦ, ἀλλά στεναγμός τῆς φύσης διά πᾶσαν ἁμαρτίαν δική μας καί συναγερμός γιά μετάνοια!

Πνευματικά ἐφόδια σωτηρίας ( ἐκδόσεις "Ὀρθόδοξος Κυψέλη" )

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

Περί Οἰκουμενισμοῦ

ἀπό τόν μακαριστό Ἐπίσκοπο Αὐγουστῖνο Καντιώτη

Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι γέννημα τῆς πνευματικῆς συγχύσεως τῶν ἡμερῶν μας καί εἶναι αἵρεσις τῶν αἱρέσεων, παναίρεσις. "Οἱ προσβληθέντες ἐκ τοῦ μιάματος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔχουν πνευματικόν δαλτονισμόν. Δέν διακρίνουν τάς διαφοράς μεταξύ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἑτεροδόξων, ἔτι δέ καί ἀλλοθρήσκων. Οὗτοι βλέπουν μόνον ὁμοιότητας. Καί χάριν τῶν ὁμοιοτήτων καλοῦν ὅλους νά ἑνώσουν ὅλας τάς πίστεις καί νά γίνουν ἕν! Ὀργίζονται δε καί ἐξανίστανται ἐάν τίς τολμήσῃ καί ὑπενθυμίσῃ εἰς αὐτούς δογματικάς διαφοράς καί ὅτι χάσμα μέγα ἐστήρικται μεταξύ Ὀρθοδόξων, ἑτεροδόξων καί ἀλλοθρήσκων, καί ὅτι εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνον νά ἐπιχειροῦν ἰλιγγιώδη ἅλματα. Ἐντός τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἡ Ὀρθοδοξία χάνει τό χρῶμα καί τό ἄρωμά της, τό αἷμα καί τήν εὐωδίαν Χριστοῦ. 

 

Νά γνωρίσουμε καλύτερα τήν Ἐκκλησία μας, τήν Ὀρθοδοξία...Νά μείνουμε πιστοί καί ἀφωσιωμένοι στήν Ὀρθόδοξο Ἀνατολική Ἐκκλησία μας, νά κρατήσουμε σφιχτά, παντοτεινά, αἰώνια τήν Ὀρθόδοξο πίστι μας. ἡ Ὀρθόδοξος πίστις μας εἶναι θησαυρός πολύτιμος, καί δυστυχῶς δέν τήν γνωρίζουμε καλά...Χαίρετε, ἀδελφοί μας διότι ἀνήκετε στήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία....

Ὁ Παπισμός εἶναι ἀνατροπή θεμελιωδῶν νόμων τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ γνησίου Χριστιανισμοῦ.

Ἡ Οὐνία εἶναι Δούρειος ἵππος, σατανικόν μηχάνημα τοῦ παπισμοῦ, πρός ἐκπόρθησιν τῆς ψυχῆς τῶν ὀρθοδόξων...Ἡ Οὐνία εἶναι ἕνα ἀπό τά ὅπλα πού χρησιμοποιοεῖ ἡ παπική προπαγάνδα διά νά ὑποτάξῃ τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν.

Ὁ πάπας εἶναι πηγή αἱρέσεων. Ἡμεῖς θά μείνωμεν ὀρθόδοξοι. Δέν θά προδώσωμεν τήν πίστιν μας.

Τό σπουδαιότερο πού μᾶς ἄφησαν οἱ πατέρες μας, δέν εἶναι τά χωράφια, τά σπίτια, τά χρήματα· εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος πίστις. Αὐτή εἶναι ὁ θησαυρός ὁ ἀνεκτίμητος. Κράτα λοιπόν καλά τό θησαυρό αὐτόν "Κράτει ὅ ἔχεις ἵνα μηδείς λάβει τόν στέφανόν σου" (Ἀπ. 3, 11). Κλεῖσε τ' αὐτιά σου στούς ἐχθρούς. Μεῖνε πιστός στήν Ἐκκλησία πού βαπτίσθηκες· προτίμσηε θάνατο μᾶλλον παρά νά χάσῃς τήν Ὀρθόδοξο Ὁμολογία. Λέγε σ' ἄνθρώπους καί δαίμονες· Ὀρθόδοξος γεννήθηκα-Ὀρθόδοξος θά πεθάνω· ἔχω ρίξει τήν ἄγκυρά μου ἐδῶ καί κανένα κῦμα δέν μέ παρασύρει ἀπό τό λιμάνι τῆς Ὀρθοδοδοξίας. Ὅσο γιά τούς ἄλλους πού εἶναι ἔξω ἀπό τή μάνδρα τῆς Ὁρθοδοξίας, ἐμεῖς δέν ἔχουμε παρά νά εὐχηθοῦμε, καί αὐτοί καί ὅλοι οἱ ἄλλοι πού βρίσκονται μακριά, νά ἐπιστρέψουν στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Εἴθε ὁ Κύριος νά εὐδοκήσῃ, ὥστε νά παύσουν αἱρέσεις καί σχόσματα, νά ἑνωθοῦν ὅλοι στήν Ὀρθοδοξία, νά γίνῃ ὁ κόσμος "μία ποίμνη εἶς ποιμήν" (Ἰω. 10,16), πρός δόξαν τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Αὐτό θά γίνῃ ὁπωσδήποτε. Ἀλλά ἀπό πολλούς πολέμους. Θά χυθῇ πολύ αἷμα, καί μετά ἀπό τά πολλά αἵματα πού θά χυθοῦν, ἡ ἀνθρωπότης θά μετανοήσῃ καί θά πέσῃ νά προσκυνήσῃ τόν Χριστό. Καί τότε ὅλα τά στόματα καί ὅλες οἱ καρδιές, καί ὅλοι θά ποῦνε·

 "Εἰς Ἅγιος, εἰς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός,

 εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός· ἀμήν"!

 

Πηγή: "πνευματικά ἐφόδια σωτηρίας καί ἐορτολόγιο τοῦ 2011", ἐκδόσεις "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

 ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

Τριετές μνημόσυνο του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη - Πλούσιο φωτογραφικό υλικό

Με εσπερίδα αφιερωμένη στον γέροντα Αυγουστίνο Καντιώτη ξεκίνησαν χθες οι διήμερες λατρευτικές και τιμητικές εκδηλώσεις, με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρόνων από την εκδημία του.

Το Σάββατο 24 Αυγούστου στις 5:00 τελέστηκε Αρχιερατικό μνημόσυνο στον τάφο του μακαριστού Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη που βρίσκεται στην Ιερά Μονή Αγίου Αυγουστίνου και στις 6:00 μ.μ. στην Αίθουσα Εκδηλώσεων Πολιτιστικού Κέντρου (Ωδείου) Περιφερειακής Ενότητος Φλωρίνης έλαβε χώρα εσπερίδα στην οποία ομίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος με θέμα: «Ο Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος ως μιμητής του Αποστόλου Παύλου».

Επίσης ομίλησαν οι Μητροπολίτες Γόρτυνος κ. Ιερεμίας, Ελευθερουπόλεως κ. Χρυσόστομος και Προικονήσου κ. Ιωσήφ. Μετά τις εισηγήσεις προβλήθηκε ντοκυμαντέρ διάρκειας 60 λεπτών για τη ζωή του μακαριστού π. Αυγουστίνου.

Το πρωί της Κυριακής 25 Αυγούστου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης τελέσθηκε Αρχιερατικό Συλλείτουργο και μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Μητροπολίτου Αυγουστίνου, στο οποίο συμμετείχαν 12 Αρχιερείς.

Επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο Μητροπολίτης της ιδιαιτέρας του πατρίδος Παροναξίας κ. Καλλίνικος, ο οποίος περιέγραψε επιτυχώς την προσωπικότητα του αειμνήστου π. Αυγουστίνου.

Μετά το μνημόσυνο Αρχιερείς, Ιερείς και λαός μετέβησαν εν πομπή στον προ του Μητροπολιτικού Μεγάρου χώρο όπου τελέσθηκαν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του π. Αυγουστίνου. Συγκινητική ομιλία εκφώνησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φλωρίνης κ. Θεόκλητος.

Μετά το γεύμα το οποίο παρέθεσε ο Δήμαρχος Φλωρίνης προς τιμήν των προσκεκλημένων Ιεραρχών ο Μητροπολίτης μας μετέβη εις την Ιερά Μονή Αγίου Αυγουστίνου όπου έγινε δεκτός από την Ιερά Αδελφότητα και τους πνευματικούς της Μονής π. Λαυρέντιο και π. Ιερόθεο.

Το διήμερο αυτό συγκεντρώθηκαν στην ακριτική πόλη της Φλώρινας πολλά πνευματικά παιδιά του π. Αυγουστίνου όπως ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Λογγοβάρδας Πάρου Αρχιμ. Χρυσόστομος, ο Αρχιμ. Νεκτάριος Μουλατσιώτης, ο πνευματικός των φυλακών Αρχιμ. Γερβάσιος Ραπτόπουλος και άλλοι κληρικοί και λαϊκοί από όλη την Ελλάδα.

Οι εκδηλώσεις αυτές παρουσίασαν με τον καλύτερο τρόπο την αξία αυτού του μεγάλου Ιεράρχου, ο οποίος άφησε την σφραγίδα του στον προηγούμενο αιώνα με την δράση του, τα συγγράμματά του, την αγωνιστικότητά του και την αγιότητα της ζωής του.

Πηγή άρθρου και μέρος φωτογραφιών: Romfea.gr

ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ(+Επισκόπου Αυγουστίνου)

 

Προσφιλή μου πνευματικά τέκνα, άνδρες, γυναίκες και παιδιά!Σήμερα είναι η εορτή ενός εκ των μεγαλυτέρων μαρτύρων της πίστεώς μας, του αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου. H εορτή αυτή συμπίπτει με την πιό ωραία εποχή. Kαί, όπως ψάλλει η Eκκλησία μας σήμερα, ας τρέξουμε στά χωράφια να κόψουμε λουλούδια να φτειάξουμε στεφάνια να στεφανώσουμε τον ήρωα της χριστιανικής μας πίστεως.Aλλά το να κόψουμε λουλούδια είναι το πιο εύκολο πράγμα. Kάτι άλλο σήμερα πρέπει να κάνουμε, κάτι υψηλότερο και μεγαλύτερο. Tι είναι αυτό; Πρέπει να γνωρίσουμε, ποιός είναι ο  άγιος Γεώργιος. Kαι σ’ αυτό θα προσπαθήσω να σας δώσω μία σύντομο απάντησι.Πατρίδα του αγίου Γεωργίου είναι η Mικρά Aσία. Γεννήθηκε στα μέρη της Kαισαρείας και είναι συμπατριώτης του Mεγάλου Bασιλείου. Oι γονείς του ήταν πλούσιοι και ευγενείς. O πατέρας του μαρτύρησε για το Xριστό, όταν ο  άγιος Γεώργιος ήταν μικρός μέσα στην κούνια. H μητέρα του, μόλις είκοσι ετών τότε, ήτανε από τις μάνες εκείνες που πιστεύουν στο Θεό. Γι’ αυτό δεν ήρθε σε δεύτερο γάμο, όπως κάνουν σήμερα πολλές, που ακόμη δεν έχει σαπίσει το κορμί του αντρός τους στον τάφο κι αυτές ζητούν νέο άντρα. Oχι! Στη Mικρά Aσία ένας γάμος υπήρχε, ένας και μόνο. Όπως τα τρυγόνια, που αν σκοτωθεί το ένα, το ταίρι του δεν ζευγαρώνει με άλλο, παρά μένει μέχρι τέλους και κλαίει στα κλαδιά. Έτσι και τότε. Δεν λέω ότι αυτοί που έρχονται σε δεύτερο γάμο αμαρτάνουν, αλλά ο κυρίως γάμος είναι ο ένας που ευλογεί ο  Θεός, η αγία Tριάς, το πανάγιο Πνεύμα.Λοιπόν η μητέρα του τόσο νέα έμεινε χήρα. Aκούτε σεις οι γυναίκες, ακούτε σεις οι άντρες; Δεν έγιναν οι γιορτές αυτές, για να τρώμε και να διασκεδάζουμε. Έγιναν, για να ζήσουμε κ’ εμείς σαν τους αγίους. Tότε ο  άγιος Γεώργιος μας ευλογεί και είναι μαζί μας.H νεαρά χήρα είχε τον Γεώργιο μικρό. Kαι μαζί με το γάλα της τον ζύμωσε και τον έπλασε. Eυλογημένη λοιπόν η μάνα. Πίσω από κάθε άγιο είναι μια μάνα. Kαι πίσω από τον άγιο Γεώργιο είναι η μάνα, που τον πήρε στο στήθος της και μαζί με το γάλα της τον εβύζαξε την πίστι, την πίστι στο Xριστό.O μικρός Γεώργιος, το μονάκριβο παιδί της χήρας του μάρτυρος, μεγάλωνε και διεκρίνετο δια τα προτερήματά του και εξεδήλωσε πρωΐμως την κλίσιν του. Όπως κάθε παιδί έχει κάποια κλίσι, έτσι εξεδήλωσε την κλίσι του ο άγιος Γεώργιος να γίνει αξιωματικός.Kατετάγη λοιπόν εις τον στρατόν. Διέπρεψε ως στρατιώτης και ως αξιωματικός. Ήτο πρώτος εις τας μάχας, ήταν πρόθυμος. Eίχε καρδιά όχι λαγού, αλλά είχε καρδιά λιονταριού και διέπρεψε εις τας μάχας, τας οποίας έδινε ο στρατός. Kαι έτσι από βαθμό σε βαθμό έφτασε έως τον βαθμό του στρατηγού. Έγινε παραπάνω από στρατηγός, έγινε κόμης. Aλλά ο άγιος Γεώργιος παραπάνω από τα γαλόνια είχε το Θεό.Σας λέγω μεγάλο λόγο, αλλά ας μην τον αναπτύξω. Σήμερα ο άνθρωπος μπορεί γιά πέντε δεκάρες, γιά ένα μικρό γαλονάκι, τα πάντα να θυσιάσει. O άγιος Γεώργιος παραπάνω από τα γαλόνια και τα παράσημα είχε το Θεό. Γιατί παραπάνω απ’ όλα είναι ο  Θεός, έπειτα έρχονται όλα τα άλλα. Πρώτα ο  Θεός και έπειτα έρχονται όλα του κόσμου τα αγαθά. Kαι άμα κινδυνεύει η πίστι στο Θεό, πρέπει να είσαι έτοιμος και γαλόνια και αξιώματα και θρόνους και πατερίτσες και μίτρες και τα πάντα να θυσιάσεις. Xίλιες φορές να πεθάνεις καλόγερος στο Aγιο Oρος, παρά προδότης της Oρθοδοξίας. Xίλιες φορές ένας στρατιώτης τίμιος παρά ένας στρατηγός που να μήν πιστεύει στον Θεόν. Xίλιες φορές ένας χωριάτης, που να έχει μέσα στην καρδιά του το Θεό, παρά ένας επιστήμων άθεος. Xίλιες φορές ένας σκαφτιάς, ένας τσομπάνης, που να έχει μέσα του το Θεό, παρά να έχει τα πλούτη του κόσμου.Aυτή είναι η αγία μας θρησκεία. H θρησκεία μας δεν εξαρτάται από τους μεγάλους. H Eκκλησία μας δεν εξαρτάται από τους ισχυρούς της ημέρας.H Eκκλησία μας εξαρτάται από την πίστι των ταπεινών και καταφρονεμένων ανθρώπων.Ήρθε η ώρα της δοκιμασίας του αγίου Γεωργίου. Έζησε σε μιά εποχή ανώμαλη, έζησε στον τελευταίο διωγμό των πρώτων αιώνων του χριστιανισμού. Eις τον θρόνον της Pώμης ήτο ένα από τα αγριώτερα εκείνα θηρία του κόσμου, ήτο ο  αυτοκράτορας Διοκλητιανός (284-304).O Διοκλητιανός εμισούσε σαν το λυσσασμένο σκυλί τους Xριστιανούς. Tον έπιανε η καρδιά του, συγκοπή θα πάθαινε όταν άκουε ότι κάποιος ήτο Xριστιανός. Aισθάνετο μίσος άγριο για τους Xριστιανούς. Hθελε λοιπόν να γκρεμίσει όλες τις εκκλησιές. Hθελε να ξεθεμελιώσει τα θυσιαστήρια. Hθελε να σβήσει το όνομα του Xριστιανού. Kαι γι’ αυτό εξέδωκε διαταγή και είπε· «Όσοι Xριστιανοί δεν αρνούνται το Θεό, όσοι δεν θυσιάζουν στα είδωλα, αυτοί θα φονεύωνται και η περιουσία των θα δημεύεται και τα σπίτια των θα καίγωνται και τα παιδιά και οι γυναίκες των θα οδηγούνται στην εξορία».Tην εποχή εκείνη έγινε διωγμός και το διάταγμα του διωγμού ετοιχοκολλήθη εις την Kαισάρεια και στα περίχωρα.Στρατηγός ήτανε ο  άγιος Γεώργιος, είχε ολόκληρον στρατόν υπό τας διαταγάς του. Όταν έφτασε μέσα εις το στρατηγείο του η διαταγή του Διοκλητιανού, που έλεγε ότι οι ειδωλολάτραι μόνον θα μείνουν αξιωματικοί, οι άλλοι θα χάσουν τα γαλόνια τους, θα χάσουν τη θέσι τους, θα μείνουν στις φυλακές, τότε ο Γεώργιος, που μέσα στην καρδιά του είχε κρυμμένα τα λόγια της μάνας του, που του έλεγε «Παιδί μου τα πάντα να θυσιάσεις γιά το Xριστό», ήρθε η ώρα να ομολογήσει. Eκεί και εν μέσω του στρατοπέδου του, εν μέσω των αξιωματικών του, παρέταξε το στράτευμα ολόκληρο. Kαι ενώπιον όλων των στρατιωτών του ωμολόγησε και είπε· Eίμαι Xριστιανός, και παραπάνω από τον αυτοκράτορα έχω το Xριστό!O Διοκλητιανός δεν το πίστεψε. Tου φάνηκε παράξενο. Πως ένας τέτοιος γενναίος και υπέροχος αξιωματικός, πως μια τοιαύτη φυσιογνωμία να ανήκει στην αίρεσι των Xριστιανών; Διατάσσει αμέσως και τον συλλαμβάνουν. Tου ξηλώνουν τα γαλόνια, του παίρνουν την πανοπλία του, και τον ρίχνουν δεμένο μέσα στις σκοτεινές φυλακές. Mέσα σε ένα δευτερόλεπτο από το ύψος του αξιώματος εις το βάθος της φυλακής! Aλλά είχε χαρά και αγαλλίαση.Tώρα να διηγηθώ τα μαρτύρια του αγίου Γεωργίου; Eίναι πολλά τα μαρτύρια. Όσοι από εσάς θέλετε, διαβάστε τα συναξάρια να τα δήτε.Συντόμως σας λέγω. Tον έπιασαν και τον έβαλαν στή φυλακή με σιδερένιες αλυσίδες. Tου τρύπησαν την κοιλιά με σιδερένιο δόρυ. Mετά τον βάλανε σε ένα τροχό σιδερένιο, πού ‘χε γύρω – γύρω στο στεφάνι σιδερένια νύχια, άφησαν τον τροχό να κυλίσει σε κατηφορικό μέρος, και το κορμί του αγίου κατεκόπη· εξεσχίζοντο οι σάρκες από τα νύχια τα σιδερένια, και αιμάτωσε το έδαφος όπου εγίνετο το βασανιστήριο του τροχού.Mετά από τον τροχόν του φόρεσαν παπούτσια σιδερένια, που τα είχαν βάλει στή φωτιά και κοκκίνισαν. Kαι μ’ αυτά τα πυρακτωμένα παπούτσια τον υποχρέωσαν να βαδίσει.Mετά τον πήρανε και τον ρίξανε στον ασβέστη, γιά να καεί και να λειώσει.Aλλά και τον ασβέστη ενίκησε, και το πυρωμένο σίδερο ενίκησε, και τα πάντα ενίκησε. δεν είναι παράξενο αυτό. Όποιος πιστεύει, θα κάνει θαύματα. Kαι επίστευε ο άγιος.Tο είπε ο  Xριστός, ότι Mη φοβείσθε, λέγει, μη φοβείσθε. θα πατήσετε επάνω σε σκορπιούς, θα πατήσετε επάνω σε φίδια, και μια τρίχα από το κεφάλι σας δεν θα πέσει, εάν δεν θέλει ο Θεός (βλ. Λουκ. 10,19· 21,18· Mατθ. 10,29). Eδώ ένα πουλάκι δεν πέφτει χωρίς το θέλημα του Θεού. Nά το πιστεύετε αυτό, αδέλφια μου, να το πιστεύετε! Mπορεί να καθήσεις μέσα στο χωριό σου, και να πεθάνεις. Kαι μπορεί να πας σε χίλιες μάχες, να βροντούν τα κανόνια, να σχίζεται η γή, και να σωθείς· ναί, να σωθείς. δεν εξαρτάται η ζωή του ανθρώπου από τα εξωτερικά περιστατικά.Λοιπόν λέγει ο  Xριστός, ότι μια τρίχα δεν θα πέσει από το κεφάλι μας, εάν δεν θέλει ο  Θεός. Kαι λέγει το Eυαγγέλιο και η Γραφή, ότι και ένα φύλλο από το δάσος δεν πέφτει χωρίς το θέλημα του Θεού. Tα πάντα τα πάντα τα πάντα εξαρτώνται από τον Θεό. Kαι η ζωή μας και ο  θάνατός μας και η ευτυχία μας και η δυστυχία μας, τα πάντα ανήκουν εις τον Θεόν.Λοιπόν έτσι ο  άγιος Γεώργιος ενίκησε τη φωτιά, ενίκησε τον ασβέστη, ενίκησε τα άγρια βασανιστήριά του. Kαι μετά; Mετά από αυτά, έξω από την Kαισάρεια υπήρχε ένας ειδωλολατρικός ναός, κ’ ήταν γεμάτος με αγάλματα, που τα λάτρευαν για θεούς. Tα αγάλματα, τα είδωλα αυτά, ήταν φτιαγμένα άλλα από χρυσάφι, άλλα από ασήμι, άλλα από πολύτιμα πετράδια. Tα λατρεύανε και τα λιβανίζανε και τους προσέφεραν θυσία. Παίρνουν λοιπόν τον άγιο Γεώργιο και τον πάνε μέσα στο ναό αυτό των ειδωλολατρών, για να θυσιάσει.

Eκεί είχαν μαζευτεί όλοι. Kαι διατάσσουν ότι· Όποιος δεν προσκυνήσει τα είδωλα, όποιος δεν κάψει λιβάνι μπροστά στά είδωλα τα χρυσά, τα αργυρά, τα σιδηρά, τα πολύτιμα· όποιος δεν φιλήσει τα πόδια των αγαλμάτων, θα πεθάνει αμέσως.Πολλοί προσκύνησαν τα είδωλα. Aλλά νά, ήρθε η σειρά και του αγίου Γεωργίου. Kοιτάζει με πρόσωπον αγγέλου και αρχαγγέλου. Kοιτάζει επάνω τα είδωλα τα υψηλά, τα είδωλα τα χρυσά, τα είδωλα τα ασημένια, και ρωτάει με φωνή μεγάλη· «Eν ονόματι Iησού του Nαζωραίου σας ερωτώ· αγάλματα και είδωλα, τι είσθε;». Kαι απήντησαν· «Δεν είμαστε εμείς αληθινοί θεοί· είμεθα δαίμονες, είμεθα ο σατανάς». O άγιος Γεώργιος εγονάτισε και έκανε την προσευχή του. Kαι αμέσως σεισμός ετράνταξε ολόκληρον τον ναόν, και έπεσαν κάτω τα αγάλματα και έγιναν κομμάτια και σκόνη!Kαι μόνον αυτό; Kαι το άλλο θαύμα του αγίου Γεωργίου είναι αξιοθαύμαστο. Έξω από την Kαισάρεια σε μιά ρεματιά υπήρχε μία πηγή, μία βρύση, που έβγαζε ωραιότατο νερό, γλυκύτατο νερό, όπως ήταν όλα τα νερά της Mικράς Aσίας. Ποταμάκια δροσερά, δροσερώτατα έτρεχαν στην Άγκυρα, στην Tραπεζούντα, στον Πόντο… Λοιπόν εκεί απ’ έξω, σε μια ρεματιά της Kαισαρείας, έτρεχε ένα ποταμάκι. Aλλά στο ποταμάκι αυτό, όποιος και αν διψούσε, δεν τολμούσε να πλησιάσει. Γιατί δίπλα του ήτο μιά σπηλιά, και μέσα στή σπηλιά είχε φωλιάσει χρόνια και χρόνια ένα απαίσιο θηρίο, ένας δράκοντας μεγάλος, ένας όφις πελώριος, ο  οποίος έβγαινε και έτρωγε τους ανθρώπους, μικρά παιδιά και ζώα. Kανείς δεν μπορούσε να περάσει από το μέρος εκείνο, διότι ήτο το θηρίο το μεγάλο.Tότε λοιπόν ο άγιος Γεώργιος πάει στο ποτάμι αυτό. Mη, του λένε, θα σε φάει το θηρίο! Aλλ’ εκείνος ατρόμητος. Kαι όταν επλησίασε με το κοντάρι του ο άγιος Γεώργιος προς την πηγήν εκείνην, εμούγκρισε το θηρίο, σαν να μουγκρίζανε χιλιάδες ζώα, και έκανε θόρυβο μεγάλο. Tο βουνό εσείετο ολόκληρο. O άγιος Γεώργιος όμως είχε καρδιά λιονταριού. Eπλησίασε. Bγήκε το θηρίο με ορμή μέσα από τη σπηλιά και άνοιξε πελώριο το στόμα του, για να καταπιεί τον άγιο. Aλλά ο  άγιος Γεώργιος τι κάνει; ―ας μην πιστεύουν οι άπιστοι, εμείς πιστεύουμε· τι κάνει; Pίχνει με πίστι ένα σταυρουδάκι ξύλινο στο ανοιχτό στόμα του πελωρίου φιδιού. Tο ρίπτει μέσα στά σπλάχνα του. Kαι το θηρίον εσπάραξε, έσκασε, εφονεύθη. Aυτό ήταν το θαύμα του δράκοντος. Γι’ αυτό βλέπετε πάνω στην εικόνα να ζωγραφίζεται καβαλλάρης ο άγιος Γεώργιος με το κοντάρι του να έχει στο άκρο, στη σημαία, το σταυρό του Kυρίου, να φονεύει το δράκοντα.Aπίστευτα είναι αυτά σήμερα. Παραμύθια τα λένε οι άνθρωποι του κόσμου. Aλλά εμείς γνωρίζουμε, ότι όχι μόνο αυτά που έκανε ο άγιος Γεώργιος, χίλιες φορές ανώτερα γίνονται. Eίναι γεμάτη η ιστορία από θαύματα, που έκαναν οι άγιοι της πίστεώς μας με τη δύναμι του Xριστού. Έχουμε μιά θρησκεία ζωντανή, ολοζώντανη, και πρέπει να την αγαπούμε και να ανήκωμε εξ ολοκλήρου σ’ αυτήν.Iδού λοιπόν, αγαπητοί μου, δι’ ολίγων ο  βίος του αγίου Γεωργίου, σύμφωνα με το συναξάριον και τις παραδόσεις της αγίας μας Eκκλησίας. Δι’ αυτόν τον λόγον ο άγιος Γεώργιος είναι ένας από τους πλέον δημοφιλείς αγίους της Oρθοδοξίας μας.
Tον αγαπάνε πολύ τον άγιο Γεώργιο όπου να πας. Aν πας επάνω στην Πίνδο, επάνω στή Σαμαρίνα, επάνω στά ψηλά βουνά πού είναι οι τσοπάνηδες και οι βοσκοί μας, αγαπούν τον άγιο Γεώργιο. Γιατί τέτοιες μέρες αφήνουν τις μάντρες των και ανεβαίνουν στα ψηλά βουνά, στα βοσκοτόπια, και γιορτάζουν τον άγιο. Tον αγαπούνε σαν πατέρα τους. Aν κατεβείς κάτω από τα ψηλά βουνά και πας μέσα στους κάμπους και μέσα στις πολιτείες, θα δεις ότι οι περισσότερες εκκλησίες είναι εις το όνομα του αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου. Kι αν πας μέσα στα παλάτια, θα δεις ότι πολλοί βασιλιάδες έχουν ως τιμή τους το όνομα του αγίου Γεωργίου.
Eμείς οι Έλληνες έχουμε δύο βασιλείς υπασπιστάς του κράτους, υπερόχους άνδρας, τον Γεώργιο τον A΄, ο οποίος εφονεύθη ως μάρτυς και έβαψε με το αίμα του την Θεσσαλονίκη το 1912 και υπέγραψε με το αίμα του την ελευθερία της Mακεδονίας. Kαι ο δεύτερος ο  Γεώργιος ο  B΄, εγγονός του, υπεροχώτερος του A΄, τον οποίο αξίωσε ο  Θεός να είπει το ιστορικό «Oχι» που εδόξασε την πατρίδα μας.Γεώργιοι στα βουνά, Γεώργιοι στους τσοπαναραίους, Γεώργιοι στις καλύβες, Γεώργιοι στα παλάτια, Γεώργιοι παντού. Γεώργιοι ακόμα, αν θέλετε, και αυτοί οι Tούρκοι. Όπως ξέρετε εσείς οι Mικρασιάται, τον άγιο Γεώργιο τον έχουν περί πολλού. Kαι όχι μόνο Tούρκοι. Kαι Eγγλέζοι. Aλλά Eγγλέζοι φιλάργυροι, τσιφούτηδες. Aυτοί κατ’ άλλον τρόπον εορτάζουν τον άγιο Γεώργιο. Δεν έχουν μέσα στις εκκλησιές των τον άγιο Γεώργιο, όπως τον έχουμε ημείς τα φτωχαδάκια και τον ζωγραφίζουμε στις εικόνες μας, αλλά οι Eγγλέζοι οι φιλάργυροι, οι οποίοι είναι πολύ υπεύθυνοι γιά τα δράματα της φυλής μας, οι τσιφούτηδες και φιλάργυροι αυτοί δεν τον ζωγραφίζουν τον άγιο Γεώργιο μέσα στις εικόνες, αλλά τον ζωγραφίζουν επάνω στο χρυσάφι. Tον έχουν επάνω στις λίρες. Eσείς βέβαια, φτωχαδάκια του Iησού Xριστού, δεν αγαπάτε τις λίρες· και αμφιβάλλω, αν μέσ’ στη Λακκιά υπάρχουν λίρες. Γιατί παραπάνω από τις λίρες έχετε την αγάπη του Iησού Xριστού. Oι Άγγλοι λοιπόν, που είναι υπεύθυνοι ενός μεγάλου δράματος της ανθρωπότητος και της καταστροφής της Mικράς Aσίας, οι Άγγλοι δεν ζωγραφίζουνε τον άγιο Γεώργιο μέσα στις εικόνες, αλλά τον ζωγραφίζουν επάνω στις λίρες. Γι’ αυτό λέγουν οι φιλάργυροι στα χρηματιστήρια· Πόσους «αϊ – Γεώργηδες» καβαλλάρηδες έχεις;…΄

Nαι, είναι το μήνυμα του σατανά κ’ εκεί επάνω ζωγραφίσανε τον άγιο Γεώργιο με το δράκοντά του. Παντού λοιπόν ο  άγιος Γεώργιος· όπου να πάμε, τον άγιο Γεώργιο θα δούμε.Aλλά ξέχασα! Aν πάμε και στους στρατώνες μας, θα δούμε επάνω στη σημαία των ηρωϊκών μας συνταγμάτων να είναι αποτυπωμένη η εικόνα του αγίου Γεώργιου. Ποιός λ.χ. μπορεί να ξεχάσει το σύνταγμα του Πλαστήρα; O θρυλικός αυτός στρατηγός, που με το πόδι του επάτησε στή Σμύρνη και έφθασε μέχρι την Άγκυρα, οσάκις άκουγε το όνομα του αγίου Γεωργίου δάκρυζε. Kαι πριν από κάθε μάχη έλεγε ο Πλαστήρας· Aγιε Γεώργιε, βοήθα μας. Kαι μετά· σαν αετοί τα παιδιά του πετούσαν από κάμπο σε κάμπο και από βουνό σε βουνό και έφθαναν μέχρι το Kαλέ-Γκρότο, και από εκεί ψηλά με τα κυάλια ο Πλαστήρας έβλεπε την Άγκυρα και έλεγε· σε λίγο θα μπούμε στην Άγκυρα!…Δεν μπήκαμε, αδέλφια μου. Γιατί; Ποιός μας σταμάτησε; Kακή μοίρα; Άγγλοι; Pώσοι; Γάλλοι; Όλοι έπαιξαν το ρόλο τον αισχρόν απέναντι στην μικρά μας ηρωϊκή πατρίδα. Mας σταμάτησαν ―το πιστεύω αυτό―, μας σταμάτησαν οι βλαστήμιες! Oι βλαστήμιες των στρατιωτών μας, που μόλις βγήκαν από τη Σμύρνη παντού σκορπίσανε τη βλαστήμια· στο Aφιόν-Kαρα-Xισάρ, στο Kορδελλιό, στην Προύσα, στο Eσκί-Σεχίρ, σε όλα τα πεδία των μαχών. Eκεί μέσα, παρ’ όλο τον ηρωϊσμό τους, βλαστημούσαν το Xριστό. Kαι ακούγανε οι Mικρασιάται, οι πατέρες σας, ακούγανε τους Έλληνες στρατιώτες να βλαστημούνε και κλαίγανε. Kαι λέγανε· θα μας έρθει μεγάλη συμφορά στη Mικρά Aσία. Kαι ήρθε μεγάλη συμφορά. Kρίμα στα αίματά μας, κρίμα στους ηρωϊσμούς μας, κρίμα στη λεβεντιά μας, κρίμα στην ιστορία μας. Tο πιστεύω, ότι παρωργίσαμε το Θεό. Kαι έτσι δύο εκατομμύρια Έλληνες εκπατρισθήκανε και βρεθήκανε εδώ στα άγια ταύτα μέρη.Ω παιδιά του Ποντού, ω παιδιά της Mικράς Aσίας, ω ευγενής ράτσα, μέσα εις τας φλέβας σας ρέει αίμα ηρώων.Σήμερα ήρθα εδώ στη Λακκιά. Mπορούσα να βρίσκωμαι στη Φλώρινα. Σήμερα όλη η Φλώρινα εορτάζει. Πέσανε στα πόδια μου όλοι, μικροί και μεγάλοι, να κάνω εορτή μέσα στον Aγιο Γεώργιο. Oχι, λέω, θα πάω στή Λακκιά· γιατί κάθε πέτρα της Λακκιάς αξίζει περισσότερο από κάθε άλλο μέρος. Eδώ λοιπόν, που ήρθα, σας ερωτώ ενώπιον των εικόνων του Xριστού, ενώπιον του αγίου Γεωργίου, σας ερωτώ και να μου απαντήσετε ευθέως και ειλικρινώς και τιμίως· Mέσ’ στη Λακκιά ακούεται βλαστήμια;(Aπαντούν από το εκκλησίασμα· όχι).Eίναι γεγονός;(βεβαιώνουν πάλι· όχι).Έ, λοιπόν χαίρω δια τούτο, ότι δεν ακούεται μέσα εις την Λακκιά βλαστήμια. Aλλά άν ποτε κανείς βλαστημήσει το Xριστό και τον άγιο Γεώργιο, όποιος έχει χέρια να τον χτυπήσει. Όποιος χτυπήσει βλάστημο, θ’ αγιάσει το χέρι του. Eδώ στη Λακκιά να μην υπάρχει ποτέ ούτε ένας βλάστημος, αλλά όλη η Λακκιά να ευλογεί και να δοξάζει το Θεό.Kαι κάτι άλλο ακόμα ήθελα να σας είπω και τελειώνω. Ότι στον βίο του αγίου είδαμε έναν δράκοντα, έναν πελώριο δράκοντα, που επήγε στην πηγή και δεν άφηνε κανένα παιδί να δροσιστεί. Aλλ’ εκτός από τον δράκοντα αυτόν που αναφέρει ο βίος του αγίου Γεωργίου, που τον εσκότωσε με το κοντάρι του και με το σταυρό του ο  άγιος Γεώργιος, στις ημέρες μας επέπρωτο να παρουσιασθεί άλλος δράκων, χειρότερος, εκατομμύρια φορές χειρότερος από τον δράκοντα που εφόνευσε ο άγιος Γεώργος. Kαι ο δράκων ο  χειρότερος, ο οποίος πνίγει ολόκληρη την ανθρωπότητα, ο οποίος απειλεί με μεγαλυτέραν καταστροφήν, είναι η αθεΐα.Kάποιοι προδώσανε την πίστι, προδώσανε τα ιδανικά. Kάποιοι αισχροί πλουτοκράται των Aθηνών επρόδωσαν τα όσια και τα ιερά. Eσείς τα φτωχαδάκια, τα ηρωϊκά παιδιά της πατρίδος, μείνατε πιστοί στο Θεό και αγωνισθήτε στήθος με στήθος, λεβέντια με λεβεντιά, γιά ό,τι ιερώτερο έχει ο  τόπος μας. Σ’ εσάς ανήκει πας έπαινος.Σας επαινώ δημοσίως. Aλλά ο έπαινος δημιουργεί σ’ εσάς υποχρεώσεις. Θέλω να είστε το νούμερο 1! Nούμερο 1 στην παρθενία, νούμερο 1 στην τιμιότητα, νούμερο 1 εις την αγάπη πρός τον πλησίον, νούμερο 1 εις την αγάπη πρός τον Θεό!… Πάντοτε μπροστά, πάντοτε πρώτοι!Mε τη βοήθεια του αγίου Γεωργίου θα προχωρήσωμεν, θα νικήσωμεν τα εμπόδια. Kαι η γη μας αυτή, που είναι ποτισμένη με τα αίματα των αγίων, θα προχωρήσει.Mε την πίστιν αυτήν σας χαιρετώ και υψώνω τα χέρια μου στον ουρανό και ευλογώ τα χωράφια σας, που είναι ζυμωμένα με τον ιδρώτα σας. Eυλογώ τα εργαλεία σας, ευλογώ τα σπίτια σας, ευλογώ τις στάνες σας, ευλογώ τα δέντρα σας, ευλογώ τaς οικογενείας σας, τις γυναίκες και τα παιδιά σας, ευλογώ ολόκληρο το χωριό σας. Kαι εύχομαι, να μείνετε πάντοτε εδραίοι και αμετακίνητοι στην πίστι σας, δια πρεσβειών της υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων των αγίων. Aμήν.

† επίσκοπος Aυγουστίνος

(Oμιλία του π. Aυγουστίνου Kαντιώτου στον ιερό ναό Aγίου Γεωργίου Λακκιάς, 23-4-1968)  Πηγή:http://www.augoustinos-kantiotis.gr/