Πρός τόν Πατριάρχη Κων/πόλεως καί κάθε καλοπροαίρετο χριστιανό
«Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν» (Ματθ.,6:24)
(Τά παρεπόμενα μετά τή συνάντηση τοῦ Προέδρου τοῦ Βατικανοῦ κ. Φραγκίσκου μέ τόν Ἐπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως.)
Θά ἀναρωτιόταν ἴσως κανείς, γιατί τόση στενοχώρια ἀπό πλευρᾶς ὀρθοδόξων γιά ἕναν ἁπλό ἀνθρώπινο ἐναγκαλισμό Πατριάρχη-Πάπα καί γιά μία ἁπλή πολιτική διπλωματική μνημόνευση τοῦ πάπα ἀπό ὀρθόδοξο ἱερωμένο.
Ἄν εἴμαστε συνειδητοί ὀρθόδοξοι Χριστιανοί δέν θά ἔπρεπε κἄν νά ἀναρωτιόμαστε, ἐφ᾿ ὅσον καί μόνο οἱ δύο αὐτές λέξεις σημαίνουν ὅτι ὑπακοῦμε στόν Χριστό πού εἶναι ἡ Κεφαλή τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας. Καί γνωρίζουμε ὅτι αὐτό τό Σῶμα ἀποτελεῖται ἀπό τούς βαπτισμένους καί μυρωμένους Χριστιανούς, ἑπομένως καί ἀπό τούς Ἁγίους στούς ὁποίους ἀποδίδουμε τιμητική προσκύνηση, ἔχοντάς τους ὡς ὁδοδεῖκτες καί τῆς δικῆς μας πορείας. Θέλουμε δηλαδή νά ἀκολουθοῦμε τά ὅσα ἔλεγαν καί ἔκαναν γιά νά πετύχουμε καί ἐμεῖς τό καθ᾿ ὁμοίωσιν, τήν ἁγιότητα, τήν κατά Χάριν θέωσή μας.
Ἔτσι λοιπόν μέσα ἀπό κάποια ἐρωτήματα θά ἀφήσουμε νά φανεῖ ἡ ἀπάντηση.
Ἐν πρώτοις, ἡ Τριαδική Χάρις εἶναι κτιστή ἤ Ἄκτιστος; Ἄς δοῦμε τί μᾶς διδάσκει ὁ Ἅγιος Πατέρας μας Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ ὁποῖος ἀνακεφαλαιώνει καί ὅλους τούς πρό αὐτοῦ Πατέρας καί ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι προφυλάσσει καί τούς μετ’αὐτόν ἀπό τῆς πλάνης τῆς Παναιρέσεως τοῦ Παπισμοῦ:
«...Ἄλλωστε ὁ Κύριος ἔρχεται καὶ κατοικεῖ μέσα στοὺς ἀνθρώπους κατὰ διαφόρους τρόπους καὶ ἀνάλογα μὲ τὴν ἀξία καὶ τὸν τρόπο ἐκείνων ποὺ τὸν ζητοῦν· ἀλλιῶς στὸν πρακτικό, ἀλλιῶς στὸν θεωρητικό, ἀλλιῶς στὸν ἐποπτικό, καὶ ἀλλιῶς στοὺς ἐναρέτους ἀνθρώπους καὶ διαφορετικὰ πάλι σὲ ἐκείνους ποὺ ἔχουν γίνει ἤδη θεοί.»(Παλ.Ταμεῖον,σελ.497,παρ.28)
