Μαρία, Ἐκπαιδευτικός
Γιατί νά εἴμαστε τά ἀνόητα (χωρίς νοῦν) πειραματόζωα ἀνθρώπων καί κέντρων ἀποφάσεων (ἐγχώριων καί ξένων) ἀλόγως;
Ὁ Θεός ἔπλασε τούς ἀνθρώπους «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσίν» Του καί μᾶς ἔκανε ἔλλογα ὄντα, ὥστε ὄχι μόνο νά διαφέρουμε ἀπό ὅλα τά ὑπόλοιπα ἄλογα ὄντα πού δέν σκέπτονται, ἀλλά καί γιά νά τά ἐξουσιάζουμε.
Σέ ἐμᾶς τούς βαπτισμένους Ὀρθοδόξους Χριστιανούς δέ, ὁ Θεός ἔδωσε νοῦν καί μάλιστα «νοῦν Χριστοῦ»! Τοὐτέστιν, μᾶς ἔδωσε τήν δυνατότητα νά σκεπτόμαστε θεϊκά σάν κι Αὐτόν, πρᾶγμα πού ἐπιτυγχάνεται μέ τήν μετάνοιά μας, τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν Του καί ποιῶντας τό θέλημά Του.
Ἄς χρησιμοποιήσουμε λοιπόν τόν νοῦ μας ὠφέλιμα γιά νά μήν κάθεται στό ράφι τοῦ ἐπάνω ὀρόφου τοῦ σώματός μας ἄπραγος…
Ἐξάλλου, δέν εἶναι τυχαῖο γεγονός πώς ὁ νοῦς μας δέν εἶναι ὁρατός καί καλλωπιστικός, ἀλλά ἀθέατος καί μέ σημαντικότατη ἐσωτερική ἐργασία ὡς ὁ ἡγεμόνας τῆς ὑπάρξεώς μας!
Μάλιστα δέ, τόν ζητᾶμε ἀπό τόν Θεό κάθε μέρα στήν Ἀκολουθία τοῦ Ἀπόδειπνου (ὅσοι τήν κάνουν…) καί συνδυάζουμε τήν ὕπαρξή του μέ τήν σωτηρία μας· «Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου Σου, καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με» (Ψαλμ. 50)!
Ἄς κάνουμε ἕνα χρήσιμο πείραμα ἐμεῖς στόν ἑαυτό μας αὐτήν τήν φορά καί στά παιδιά μας.
